A Dangerous Method (2011)

Erg sterke film, die voor 100% uit dialoog bestaat, maar werkelijk geen seconde verveelt. A Dangerous Method is een heerlijk schouwspel over vier historische personen die niet zonder elkaar hadden gekund om te bereiken wat ze uiteindelijk hebben bereikt. Vooral Jung, de man die het meeste in het midden hield en met de grootste onzekerheid leeft heeft veel baat bij het geschommel tussen Freud en Spielrein. Ik kon hier erg van genieten, maar wat dit nog het meest fascinerende maakt is de periode waarin zich dit afspeelt, namelijk de periode waarin dit vrije gespuw van ideeën en visies de kop in werd gedrukt door de nazi-ideologie. Erg sterk.

4*

Het was niet de nazi ideologie, maar wo1 die op het punt van beginnen stond aan het eind van de film. Al speelde antisemitisme wel een grote rol, maar dat was al volop aanwezig voor de nazies.

Sterke film van Cronenberg..

als je hier actie verwacht kom je bedrogen uit..ben dan ook blij dat ik me enigzins ingelezen had zodat ik dat juist niet verwacht..

het is een sterke film met boeiende Dialogen tussen Freud en Jung waarbij Spielrein als hoeksteen van de film word gebruikt..dat werkte voor mij goed..Knightly vond ik niet overdreven..ze was Gek dus dan neem ik aan dit realistisch was..ik vond haar zeker wel goed..hoewel dit geen oscar performance is..ik zeg niet niet oscarwaardig maar de academy vind dit meestal niets.

Fassbender is door 2011 met stip één van mijn favoriete acteurs geworden..ook hier stelt hij zeker niet teleur ..hij speelt zeer overtuigend en sterk en laat je als kijker goed voelen wat hij voelt en voor welke dilemma's hij staat.

Viggo Mortensen vond ik ook een sterke bijrol spelen als Freud.. ook de andere grotere bijrol van Cassel werg goed ingevuld..gebeurt vrij zelden dat iedereen echt goed acteert

de cast is dus dik in orde..het script is ook sterk en ik vond de setting echt zeer mooi.

er zaten een paar scene's in die er gewoon echt prachtig uitzagen.

ja de film zou saai kunnen worden door zoveel gepraat over Psychoanalyse en het feit dat er gewoon veel brieven worden voorgelezen maar voor mij gebeurde dit zeker niet..

Freud en Jung zijn juist wel interessant zonder dat de film verzandt in te diepgaande theorieen.

Maar het grote probleem van deze film is dus dat de combinatie Cronenberg samen met een paar bekende acteurs een verwachting wekt dat het een film voor een breder publiek zou zijn, mensen die een Existenz of een History of violence verwachten komen bedrogen uit waardoor het een love it of hate is film is geworden.

Ik hou er van (had van mij ook nog dieper gemogen) zeker als het zo sterk geacteerd wordt als Fassbender en Mortenson dat doen.

Enig nadeel is dat accent van Knightley (die ik ook niet volledig vond overtuigen), zoals iemand al terecht zei: als je er nu voor kiest om de film Engelstalig te maken, waarom geef je dan juist haar een russisch accent mee, terwijl Freud en Jung geen Duits achtig accent hebben. Gelukkig overigens, want dat zou vreselijk zijn. Of het zou moeten aantonen dat bij Spielrein Duits niet haar eerste taal is, maar dat vind ik wat vergezocht.

Maar eindigt de film niet met wat er gebeurd is met de protagonisten in WO2? Zoals Spielrein die in 42 is gefusillerd in een synagoge? Daar baseer ik mij op.

Het klopt dat wat wij zien voor WO1 is (sterke scène ook waar Jung zijn voorspellende droom vertelt), maar Cronenberg eindigt niet voor niets met hoe het is verlopen met deze filosofen.

Ook opzienbarend is de opmerking van Freud dat Ariërs niet te vertrouwen zijn. Erg plat, bijna filosoof-onwaardig, maar het meest ware wat er de ganse film wordt verteld.

In de tekst wel, maar vind ik meer een epiloog dan het einde van het verhaal dat we hier voorgeschoteld krijgen. Verder zijn er vast ook betrouwbare Ariërs, dus vind je laatste opmerking niet kloppen.

Ik heb het hier natuurlijk over het oogpunt van Freud.. Hij en Spielrein zijn Joden en het gepropageerde Arische gedachtegoed is daar nou niet echt goed voor geweest, blijkt dus ook uit de epiloog. Mijn punt is dat het duidelijk is dat Cronenberg duidelijk wil maken dat een gedachtegoed als dat van de Nazi's de vrije uitwisseling van gedachten en filosofie de kop in is gedrukt en dat vind ik terug in deze film.

Ik zag het meer als een steek naar Freud die zich door angst liet beperken. D angst was op dat moment enkel voor reputatieschade en het antisemitisme nog niet zo levensbedreigend als 20-25! Jaar later. Cronenberg leek mij duidelijk meer aanhanger van Jung en gaf hem daarom wat voorspellende dromen. Durf vrij te denken leek hij daarmee te zeggen.

Cronenberg lijkt mij ook aanhanger van Jung en zijn methode om alle deuren open te houden. Maar zo'n epiloog gooi je er niet zomaar in. 'Durf vrij te denken' sluit daar natuurlijk mooi op aan.

Epiloog is ook wel nodig en laat zien hoe schrijnend het met sommige is afgelopen, maar als je stelt aan welke periode voorafgaand de film eindigt denk ik toch meer aan WW1, waarvan de opkomst van het nazisme en WO2 natuurlijk een direct gevolg was. Je zou het daarom ook als een grote periode kunnen zien. Denk dat, naarmate het langer geleden is, dat ook meer zal gebeuren.

'Nodig' is een epiloog nooit en is een keuze van de regisseur. Cronenberg maakt hiermee een statement, heb ik het idee, maar dat kan ook een 'Drive' iets zijn, dat ik er teveel in zie

Toch wel redelijk hoge verwachtingen als het deze film betreft. Mortensen en Fassbender waren de hoofdredenen, de rest komt vanzelf. Maar de film blijft een beetje aan de oppervlakte. Veel mensen zich gestoord aan het vele gepraat, ik zie het probleem niet. De prikkelende en uitdagende dialogen zijn in perfecte handen bij zwaargewichten(qua acteurs en personages) Viggo en Michael. Vooral Mortensen blijft mij verbazen, wat is die man toch divers. Fantastisch gewoon, na zijn doorbraak in LOTR geen een slechte rol gespeeld(Hidalgo was alleen een slechte film ).

Wat mankeert er dan aan deze film?? Waarom slechts 3*?? Ik denk dat ik Knightly gedeeltelijk de schuld moet geven, de andere helft de dialogen. Zoals eerder gezegd, zeer goed, maar soms moeilijk te volgen als je zelf geen psycholoog bent. Je had er bij moeten zijn zeg maar.

Terug naar Keira. Kwam heel moeilijk door het begin heen. Aan de ene kant prijs ik haar moed die deze rol nodig heeft, aan de andere kant maakt voel ik me er ongemakkelijk bij. Op zich ook een prestatie natuurlijk, al helpt het Russische accent niet echt.

Ik had er meer van verwacht, viel erg tegen. Te langdradig.

Gezien op het PAC-festival deze film. Wist eigenlijk niet wat ik moest verwachten. Het werd dus een film over een stel invloedrijke psychologen begin 20e eeuw. Ga er maar aan staan...

In het begin wist het mijn aandacht allemaal nog wel redelijk vast te houden ondanks dat ik het toch vrij pittige kost vond. De film bestaat voornamelijk uit dialogen over psychoanalyse en aanverwante zaken, maar dan ook eigenlijk de hele film door. Na een tijdje verslapte mijn aandacht dan ook behoorlijk. Misschien zijn dit soort films wat te moeilijk voor me. Ook kwam er nogal eens wat 'jargon' doorheen waardoor ik het gewoon even niet helemaal volgde. Maar goed...iets te veel 'geneuzel' de hele film door wat mij betreft. Not my cup of tea dit.

2 ster

Het probleem bij "A Dangerous Method" zie je al aan de poster. Knightley staat in het midden. Het nogal slappe en veel te fragmentarische verhaal (met vaak grote sprongen in de tijd) schenkt overwegend aandacht aan de love story tussen Jung en Spielrein. Een beetje meer Freud - die trouwens laat zijn entree maakt - zou interessanter geweest zijn. De film boeit wanneer er puur over psychologie gediscussieerd wordt. Zo is het personage van Cassel een goede toevoeging. Helaas komt ook hij te weinig aan bod. Mortensen doet het uitstekend, die man kan alles aan. Decors en kostuums fleuren het geheel wat op. Voor de rest blijf ik op mijn honger zitten. Net geslaagd.

Interessante dialogen, een goede Knightley. Ondanks deze twee zaken kan ik niet meer dan de helft geven voor deze film. Ook Fassbender en Mortenson doen het wel goed, maar de film slaat gewoon niet gemakkelijk aan. Het theoritische aspect van Freud's psychoanalyse komt wel aan bod maar de romance tussen 2 hoofdrolspelers vertraagt het hele gebeuren, ook al was dit de leidraad van de regisseur in de film neem ik aan.

Leuke CGI effects op de boot btw

hier hadden ze veel mee kunenn doen

viel tegen.

ook over Freud en Jung leer je niet echt iets bij

geen aanrader maw

zeer aparte film,

Patiënt Otto Gross (Vincent Cassel), die behandeld wordt voor zijn immorele seksuele gedrag, brengt de spanningen tot een kookpunt. Dit alles met grote gevolgen voor de moderne manier van denken van de mens.

Helaas brengt deze vent de goede man op het verkeerde pad..maar mailtresses schijnen in

deze tijd toch al normaal geweest te zijn..

Ik begon deze film met de verwachting dat het erg interessant zou zijn, aangezien ik zelf Toegepast Psychologie student ben op de HVA. Ook had ik hier en daar iets gelezen over deze film o.a dat deze niet echt een film zou zijn, maar meer een constante dialoog.

Niets bleek minder waar. Ik heb voornamelijk geleerd over Freud dat Jung zijn leerling was en dat Freud erg gefixeerd was op de seksuele aspecten. Ik wist ook dat Jung zich ging los maken van Freud omdat deze het niet eens was met zijn ideeen.

Ik vond deze film een redelijke weergave geven van wat er wordt verteld over Freud en Jung. Echter ik ben wel van mening dat de film erg veel "standaard" informatie bevat over deze twee. Ik had graag iets meer diepgang gehad in de film over de relatie tussen hun. Daarbij vond ik Keira Knightley wel iets toevoegen al snap ik nu het einde van de film te hebben gezien nog niet goed hoe ik haar in deze film moet plaatsen. Natuurlijk komt duidelijk naar voren dat Jung haar op een andere manier behandeld dan Freud dat opgedragen heeft, maar verder in de film vraag ik mij af waarom zij nog steeds in het leven van Jung zou moeten zijn. Ondanks dat deze film geduld vraagt bleef het mij wel interesseren om door te kijken. Ik denk dat dit toch door de dialogen komt.

Kortom, een film om zeker te kijken omdat je geboeid blijft door de dialogen en de controverse tussen Freud en Jung, maar alleen als geduld hebt om naar de dialogen te luisteren.

Dat had wat mij betreft ook gemogen maar een film moet ook nog wat mensen naar de bios trekken, denk dat veel mensen afhaken als het nog dieper de materie zou ingaan.

Verder wel een interessante film waarbij ik vooral de acteerprestaties van Knightley van hoog niveau vond.

Film viel me erg tegen. Niet direct een film voor mij.

Hij gaat vrij traag waardoor ik rap afgeleid was.

Verhaal was niet echt interessant en vrij flauw.

Acteurs speelden wel goed.

Een film met een interessant onderwerp, maar de film zelf behoorlijk saai. Niet doordat er veel dialogen waren, daar hou ik juist van, maar omdat het te veel aan de oppervlakte bleef, waardoor ik uiteindelijk niet begreep waar de film nou heen wilde gaan. Fassbender en Mortensen speelden goed, Knightley vond ik ontzettend irritant en waarom ze haar een Russisch accent gegeven hebben snap ik niet. Had meer uitgehaald kunnen worden. 2*

Uiterst boeiende film, hield me volledig in zijn greep. Keira Knightley speelde uitzonderlijk goed.

Lang geleden dat ik een film van David Cronenberg heb gezien, wist wel dat hij aparte films maakt, maar toch meer in het creepy genre. Wat dat betreft verraste me deze film ook aangenaam. Toch maar eens wat films gaan her kijken.

Geschiedenisles voor psychologiestudenten?

Misschien. Maar dan zou het misschien toch beter geweest zijn als het verhaal van Sabina Spielrein iets meer onderbouwd was geweest. Of als de relatie tussen Freud en Jung wat meer gedetailleerd was. Nu is het meer een soort dichterlijke vrijheid van wat had-kunnen-zijn, een ontoepasselijke romantische kapstok naast het verhaal van Freud en Jung, of anders een pseudo-wetenschappelijk verhaaltje naast de romance van Spielrein en Jung. En over dat laatste dan, de waarheid komt natuurlijk nooit meer boven water, maar dat het precies zo gegaan is lijkt me toch nogal twijfelachtig.

Fassbender en Mortensen vind ik allebei ook erg goed - die komen eigenlijk precies zo over als ik me Jung en Freud voor zou stellen. Maar Knightley - die natuurlijk een Russisch accent heeft omdat Sabina Spielrein een Russin was - speelt wel uitzonderlijk goed inderdaad. Wel zijn de scènes waarin ze - in de term van de tijd - hysterisch is niet echt herkenbaar voor me. Misschien omdat patiënten tegenwoordig wat gauwer platgespoten worden? Ik betwijfel het eigenlijk - het lijkt er meer op alsof daar wat meer regie en wat meer voorbereiding in mogelijk was geweest. Maar wat dan wel weer gelukt is is de erg indringende uitdrukking die ze af en toe heeft, met van die ogen die zowat door het scherm heen branden. Mooi.

Van de beelden ben ik dan weer niet echt kapot. Binnenshuis klopt het allemaal wel, en met de mooie lelieblanke jurkjes van Sabina - als contrast voor haar diepzwarte ziel ongetwijfeld - ziet dat er af en toe best erg mooi uit. Maar buiten zien de decors er toch wat blikkerig en papier-maché-achtig uit. Met als triest dieptepunt de boot naar Amerika. Jammer - het haalt de film naar beneden.

En dat karakteriseert de hele film wel. Mooi geacteerd, maar wat er geacteerd wordt overtuigt me niet. Een aardig verhaal, maar ik heb niet de indruk dat het zo gegaan is. Mooie beelden binnen, maar niet buiten. Een beetje half, allemaal.

Cronenberg toont met deze film mijn inziens behoorlijk wat lef, de film bevat voor het grootste deel van de tijd dialogen over de theorieen van de heren (en dame) met het dramatische verhaal als ondertoon. Voor eenieder die geen interesse heeft in psychologie waarschijnlijk een lange zit maar Cronenberg uit openlijk z'n fascinatie. Viggo Mortensen speelt als Sigmund Freud misschien wel z'n beste rol ooit.

Jammer, de film blijft naar mijn idee te veel aan het oppervlakte. Dan ga ik liever de werken zelf lezen denk ik (maar dat was ik toch al van plan).

Aardig om gezien te hebben. Nog een voldoende voor op zich een mooie esthetiek (doch best standaard, maar goed, niet afgeraffeld e.d.) van de film.

3*

Best wel een aardig drama/romantiek film, waarom deze film mede bestempeld staat als een thriller is mij een groot raadsel want dat is het absoluut niet. Het verhaal zit best goed in elkaar en de opbouw was ook best goed. Ook de verhouding tussen Carl Jung en Sabina Spielrein (zowel als patiënt als minnares) alsmede de verhouding tussen Carl Jung en Sigmund Freud waren zeer interessant. Ook het einde was best goed inclusief de aftiteling want uiteindelijk is het eigenlijk alleen met Carl Jung goed afgelopen. Verder wist de film me best te boeien en waren de vele dialogen best aardig. Dat het ook nog echt gebeurt is, is natuurlijk meegenomen. De diverse beelden van Zwitserland en zijn omgeving en ook de periode waarin het verhaal zich afspeelt waren prachtig.

Ik moet zeggen dat deze film vooral uitblinkt door de uitstekende cast zowel Michael Fassbender (Carl Jung), Keira Knightley (Sabina Spielrein) en Viggo Mortensen (Sigmund Freud) schitteren in deze film maar ook de korte rol van Vincent Cassel als Otto Gross was gewoon goed. Hij zorgde ook voor een beetje humor in deze toch wel serieuze film. Sarah Gadon als de vrouw van Carl Jung vond ik trouwens een fraaie verschijning.

Moet zeggen dat deze film best wel tegen viel. Ik had hoge verwachtingen, maar dat was helaas niet terecht. Het is een film om vlug te vergeten. Het enige interessante aan deze film was toch de vraag die het opwerpt, namelijk waarom zijn mensen monogaam en waarom houden zij zich in of juist niet.

Dat was leuk om over na te denken en naar te kijken, maar veel van de film is niet goed uitgewerkt.

Zo is de scene dat ze naar Amerika gaan, compleet niet te begrijpen en zo snel afgeraffeld dat ik me afvraag waarom die er in hemelsnaam in zit. Zo ook Keira's acteer in het begin van de film, het is bijna irritant om naar te kijken.

Jammer, want de rest van de film heeft een mooi tempo, werkelijk schitterende stadsbeelden en prachtige belichting. Ik heb me niet verveeld, maar het is niet overtuigend allemaal.

Teleurstellend.

Gezien mijn interesse in de psycho-analyse en dus ook in Freund en vooral Carl Jung viel deze film mij behoorlijk tegen. Alleen als het ging over de psycho-analyse en het verschil in inzicht tussen Jung en Freund daarover werd deze film voor mij enigszins interessant. Met de kanttekening echter dat zo gauw Jung begon over de dromenuitleg ik afhaakte. Dromen voorspellen imo helemaal niets maar dragen wel bij tot zelfkennis omdat je in een droom puur jezelf bent. Je moet ze wel kunnen onthouden natuurlijk. Dit is mijn interpretatie van dromen waarbij ik radikaal verschil met de interpretatie van Jung dat dromen iets symbolieks en voorspellends hebben. Wat ik van Jung vooral interessant vind is zijn theorie over het collectief onbewuste dat mede ook het sterke anti-semitisme verklaart dat in het Wenen van de jaren voor het uitbreken van de 1e Wereldoorlog al zeer sterk aanwezig was. Wel belangrijk omdat Freund en Spielrein beiden joods waren. Wat de consequenties daarvan later waren werd op het einde duidelijk. Over deze theorie van Jung werd in deze film dus niet over gerept, maar wel over die romantische escapades tussen Jung en Spielrein die ik nu niet bepaald interessant vond. De vrouw van Jung 'Sarah Gadon' zag er trouwens best wel aantrekkelijk uit, dat moet gezegd worden en het acteren van de hoofdrolspelers, ook van Knightley vond ik trouwens ook dik in orde. Dat laatste redt de film enigszins.

3,0*

De film brengt te weinig nieuws onder de zon. We volgend Jung, we volgen Freud. We volgen de relatie tussen Jung en zijn patiente. Een relatie die vrij oppervlakkig (vooral fysiek) in beeld werd gebracht.

Het grootste vraagteken - en ik lees nu dat dennis013 hetzelfde dacht - waarom in godsnaam zoveel moeite doen om de reis naar Amerika in beeld te brengen?

Twee seconden in Amerika en we keren weer terug naar Zwitserland. Heel chaotisch.

Prachtige decors, mooie settings, uitstekend acteerwerk, maar dat kan de film voor mij niet redden. 2*