A Dangerous Method (2011)

Erg fijne film met een mooi verhaal. Een tikkeltje saai af en toe en had toch een grotere rol verwacht van Viggo Mortensen, het enige wat hij te bieden was saaie gesprekken met Fassbender die ik totaal niet interessant en buitengewoon saai vind.

Snap totaal niet wat iedereen te klagen heeft over Knightley, want ze acteert zeer goed, misschien soms een tikkeltje erover, maar dat is nu eenmaal het personage. Als het zo in het script staat, dan staat het zo in het script dat heeft niks met overacteren te maken anders had de regisseur wel ingegrepen als het zo slecht was. En ook in het irritante accent kan ik me niet plaatsen. Ik hoorde nauwelijks een accent! Waarschijnlijk word dat alleen maar naar boven gebracht, omdat het personage toevallig uit Rusland komt en Knightley zelf niet.

Heb de film denk ik met andere ogen bekeken dan mensen boven mij, want ben het op veel punten totaal niet eens wat deze film betreft.

Heb hem afgekeken, al was het eerste deel van de film het sterkst en grotendeels daarom een voldoende.

3*

Wat een irritante Knightley zeg !

Toch wel weer een goede Cronenberg dit, al snap ik best dat niet iedereen hier op zit te wachten. Het plot is in ieder geval erg interessant en een psychologische discussie kan best leuk zijn om te volgen, en dat laatste is hier gelukkig het geval.

Dat komt ook zeker door de acteurs. Knightly maakt zich soms wat schuldig aan overacting, maar is verder redelijk goed en daarnaast altijd wel plezierig om naar te kijken. Toch zijn het vooral de heren die hier het best presteren. Mortensen is goed, maar wordt toch nog overvleugeld door Fassbender, die echt heel goed speelt. Vooral de discussies tussen de twee zijn van een hoog niveau met daarnaast ook best sterke dialogen.

Het tempo is overigens erg laag en daardoor vergt het soms wel wat concentratie van de kijker. Hier en daar had het nog wel een klein beetje scherper gekund, maar al met al valt het zeker niet tegen. Visueel valt de mooie aankleding op, die er netjes en verzorgd uitziet. Kortom een degelijke en goede Cronenberg, die prima tussen de rest van zijn oeuvre past.

3,5*

Aardige film over de professionele relatie tussen twee psychiaters en de geboorte van psycho-analyse aan het begin van de vorige eeuw. De dialogen zijn zeker boeiend, het verhaal zelf helaas wat minder (soms ook wat onevenwichtig). De drie hoofdrolspelers leveren allen prima spel waardoor je toch wel blijft kijken.

Een redelijk drama/thriller film...

Bio is mijn genre niet...

Redelijk verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Viggo Mortensen...

Mooi HD kwaliteit...

Perfect geluid (Dolby Digital)...

Mooi kostuums...

Erg interessante film.

Verhaal dat de oorsprong van de psychoanalyse aansnijdt en daarbij zijn grondleggers - Freud en Jung - volgt. Nou ja, vooral Jung dan. Blijkt dat beide heren er toch een andere kijk op nahouden, wat later tot een breuk tussen hen zal leiden.

Boeiende materie natuurlijk en dat wordt erg goed uitgewerkt in de film. Sterke vertolking ook van Knightley (wat kan die gekke bekken trekken joh!). Fassbender en Mortensen staan sowieso garant voor prima acteerwerk en da's hier niet anders.

Saai verhaal en weinig tot de verbeelding sprekend bloedloos drama....

Normaal wel een fan van Keira Knightley maar deze rol past haar niet.

Afknapper.

Ik vond het best een aardige film. Het is vooral een film voor mensen met interesse in de psychologie en/of de geschiedenis er van. Acteerwerk is goed, alhoewel Keira Knightley af en toe over de top is. Aan de andere kant heeft ze een natuurlijk "charisma" waardoor ik me er niet aan stoorde. Vooral een praatfilm, maar ik vond hem zeker interessant...alleen niet kijken als je een beetje moe bent

Ik had er meer van verwacht, maar het is een prima film. Ik ben groot Keira Knightley fan, maar dat accent deed haar op Dr. Doofenschmitz lijken op een slechte manier. Ik snap ook niet waarom ze haar dat hebben laten doen, het voegt niks toe en de rest praat ook gewoon Engels.

Afgezet vanwege een verschrikkelijk slecht acterende Knightley.

Voorspelbare kritiek op Knightley alom, maar hoewel ik zelf bepaald geen fan van haar ben vind ik haar hier uitstekend spelen. Prima film over zeer interessante personages die ik hier goed uit de verf vind komen, maar dat is misschien (ook) omdat ik al met hun ideeën vertrouwd was. Fascinerende rol ook van Cassel. Dat accent en die bizarre CGI, ach.

Een mening hebben over een psychologische film is sowieso al moeilijk. Het ontstaan van psychoanalyse , de technieken , de ideeën, staan hier centraal. Het gevolg is inderdaad een saaie , met veel dialogen gevulde, film, waarbij de emotionele relatie tussen Knightley en Fassbender een interessant gegeven is. Persoonlijk hou ik wel van zo'n "psychiater-helpt-patiënt-over-probleempje-heen" - film , maar dan liever een chemische samenwerking gelijk Damon en Williams in "Good will hunting". Dit was inderdaad een film die je beter niet kan kijken na een vermoeiende werkdag die eindigde met schele hoofdpijn. T'is niet bepaalde een verzachtende materie zoals een asperientje

Geen geweldige film maar wel interessant,dus niet helemaal verloren tijd.

Deze film was moeilijk door te komen. Niet dat ik een fantastische film verwachtte (wat altijd wel mooi meegenomen is), maar ik vond het moeilijk om door de speelduur heen te komen.

Het begin was voor sommigen een pijnpunt toen ze vonden dat Keira Knightley overacteerde. Ik ga hier dan tegen de stroming in, want ik vond ze wel goed. Haar acteerprestaties vielen goed mee. En zeker als je naast haar twee doodse mannen zet die de hele film enkel maar tegen elkaar moeten klappen over hun theorieën, dan vind ik Knightley toch het best acteren in de film. Wel was het samenspel tussen deze twee 'doodse' mannen heel goed. De keuze om van Fassbender psychiater te maken en Mortensen als leermeester vond ik overtuigend. Niettemin waren hun gesprekken niet interessant om te willen volgen. Al is het te begrijpen hoe je stof als de psychoanalyse moeilijk op een interessante manier kunt brengen in de vorm van gesprekken.

Maar dat ten spijt, want het verhaal kon me gewoon niet bekoren. Ik kon me niet inleven in de personages en keek alles van op een (grote) afstand toe. De korte speelduur leek hierdoor veel langer te duren dan gewild en een herziening zal dan ook niet aan mij besteed zijn.

Neem daar een acteur als Vincent Cassel bij die ik totaal niet in deze omgeving vond passen, dan gaat de film bijna helemaal mis. Erg jammer, want het concept om iets te doen rond Freud en zijn beroemde theorieën, kon wel iets worden. Maar dat concept is gewoon slecht ingevuld.

Op het camerawerk is niets aan te merken; het is niet fantastisch te noemen, maar slecht is het al evenmin. Ook de setting was zeker niet slecht. Maar als de inhoud je niet kan boeien, ben je gejost gedurende de hele film. Ik had beter verwacht, jammer.

Aardige film.

Verhaal en personages zijn interessant. Er wordt goed geacteerd door Fassbender en Knightley, die we voor het grootste gedeelte te zien krijgen in deze film. Verder doet Mortensen het aardig, alleen wordt zijn personage niet al te veel belicht, hetzelfde geldt voor de nog kleinere rol die Cassel speelt.

Verder zijn de locaties mooi in beeld gebracht en passend voor die tijd. Het is verder een nogal klein opgezette film met een scenario die niet voor iedereen zal zijn weggelegd. Ik zie Cronenberg in de toekomst het liefst andere soort films maken, maar zo nu en dan een andere weg in slaan vind ik ook niet vervelend.

3.0

In één woord : saai !

Al die dialogen en het verhaal zelf kon mij weinig boeien. Ondanks die 99 minuten leek er geen einde aan te komen. Trouwens dat einde kwam er opeens zomaar aan terwijl je dacht dat het verhaal nog wat verder zou gaan. De cast is qua namen goed ingevuld, maar ook zij weten de film niet op een hoger niveau te tillen. Maar wat wil je ook met al die gesprekken rond psychoanalyse... 4/10

Tja ...

Zal deze film niet nog een keer bekijken.

Overacting van Knightley. Fake ...

Fassbender interessant en zoals altijd overtuigend. Sfeerbeeld van die tijd komt wel over. Op zich mooi gefilmd en met liefde maar vvoor mij persoonlijk een behoorlijk saai verhaal.

Als je geïnteresseerd bent in de geschiedenis van de psychoanalyse, is dit een aanrader. Sabina Spielrein was eerst een patiënte van Jung en de eerste op wie hij gesprekstherapie toepaste. Later werd ze de eerste vrouwelijke psychoanalyst. Van zijn eigen vrouw Emma neemt hij een associatietest af. Het conflict tussen Freud en Jung is ook een thema.

Het is een onafhankelijke film met een laag budget, een atypische film voor Cronenberg. Qua acteerprestatie was Sarah Gadon voor mij de ontdekking.

De titel verwijst naar een uitspraak van William James, die psychoanalyse "a very dangerous method" noemde.

Cronenberg weet een film die bijna uitsluitend uit 1-op-1 dialogen bestaat toch visueel interessant te maken. Let op de posities van de twee mensen in gesprek tegenover elkaar. Vertelt heel veel.

Raar argument vind ik dat, "overacting". Je weet als buitenstaander toch niet hoe het personage over hoort te komen? We hebben het hier over een getraumatiseerde vrouw in een instelling, die komen in alle vormen en maten.

Ik vind Keira hier (zoals in haar meeste rollen) juist érg goed en intens. Er zijn er niet veel die haar dit na kunnen doen.

Je hebt bij het kijken naar Keira Knightley nooit echt het idee dat je naar iets anders zit te kijken dan de actrice Keira Knightley die aan het acteren is.

Exact. Dat is altijd zo bij haar.

Absoluut niet mee eens, ze blijft een van de betere actrices. Wordt steeds beter zelfs.

Matige film, zeker de sexuele relatie tussen dokter en patient is zowiezo ongeloofwaardig en slecht neergezet, film is haast niet uit te kijken.

Nogal een tegenvaller, saaie cast, vlakke on-Cronenbergwaardige regie maar vooral een weinig opzienbarend verhaal met gemiste kansen. Want verder dan de weinig overtuigende 'relaties' met op de achtergrond wat 'pseudowetenschappelijke' conversaties komt de film helaas niet. Het is allemaal een beetje vleesch noch visch, helaas. 2*

Dat a Dangerous Method hier veel wordt afgedaan als saaie cinema, kan ik na het zien van de film wel begrijpen. Het is de praatfilm bij uitstek en het is inderdaad ook wat droge kost. Toch vind ik het een wat eenzijdige benadering, tenminste vanuit mijn eigen perspectief. Er zit namelijk ook fascinerende discussies over psycho-analyse in, de karakters zijn van de meest interessante figuren in dit vakgebied en met name Jung is natuurlijk gewoon goed uitgewerkt in deze film. Zijn tekortkomingen, zijn relatie met zijn vrouw, zijn affaire met Spielrein, zijn vriendschap met Freud, zijn verschillen van inzicht met Freud, zijn denkbeelden, zijn kwaliteiten etc. Hij staat centraal. De rest zijn bijfiguren. Je zou kunnen zeggen dat het de focus van de film ten goede komt, maar het ook kunnen omschrijven als een gemiste kans. Ik vond het in ieder geval niet storend.

Ik heb het niet nagezocht, maar volgens mij had Cronenburg weinig budget. Dat zie je in de buiten scènes waarin we zo weinig mogelijk figuranten, decor en omgeving in beeld zien. Tenzij het een landelijke omgeving is, waar 100 jaar weinig heeft betekend voor het tijdsbeeld. Het geld ging op aan de acteurs. Ook dit is niet echt storend, behalve dan wanneer we het vrijheidsbeeld kopie past op de achtergrond zien verschijnen bij de boottrip. De mannelijke hoofdrolspelers spelen uitstekend. Bij Keira Knightley weet ik het eigenlijk niet. Was het nou erg sterk, nogal erover of ergens ertussenin? Daarmee samenhangend of soms om heel andere redenen, is het ook opvallend dat er momenten in de film zitten die veel minder werken of overkomen.

Interessante afslag in de carrière van Cronenburg, al maakt hij al 15 jaar eigenlijk andere films dan de bodyhorror waaraan men hem linkt. En ook allemaal anders van elkaar. Toch wordt het hoge niveau van zijn beste werk niet gehaald. En dat is nu al voor de derde keer op een rij dat ik om van elkaar verschillende redenen op een soortgelijk oordeel uitkom. Hopelijk weet hij daar met Maps to the Stars verandering in te brengen. 3,5 sterren.

Cronenberg tapt uit een ander vaatje met een historische film over de levens van Carl Jung (Fassbender) en Sigmund Freud (Mortensen). Beiden worden in acteerwerk overvleugeld door Keira Knightley die als patiënt bij Jung aanklopt en het wel en wee van hem op zijn kop zet. De ene keer is ze hysterische, de andere keer heel pienter. Dit soort rollen kun je wel aan haar overlaten. A Dangerous Method zelf vond ik overigens een redelijk okeeje film. Het probeert de diepgang te bereiken met allerlei psycho-analytische discussies tussen de hoofdrolspelers. Daar moet je dan wel weer goed je kop bijhouden en heel geslaagd vond ik dat niet. Er is ook maar weinig blijven hangen van die materie.

Over een jaar zal enkel de grimassen van Knightley me bijblijven.

Onevenwichtige film waarbij sterke scenes (met name tussen Jung en Freud) afgewisseld worden met oninteressante scenes tussen Jung en Spielrein. Haar rol is belangrijk geweest, maar hun liefdesverhouding krijgt veel te veel aandacht. De hysterische uitvoering van die rol komt niet lekker uit de verf, waarbij Knightley altijd haar rollen nogal aandikt overigens.

Inhoudelijk te oppervlakkig en op relationeel gebied te slepend.