The Thing (2011)

Hoewel deze niet kan tippen aan de 1982 versie, is dit toch een oerdegelijke prequel geworden, met een prima cast en redelijke special effects. Het einde in het moederschip vond ik net iets teveel van het goede en daarom blijft deze film voorlopig steken op drie sterren. Ik zie trouwens in Winstead een nieuwe Sigourney Weaver.

Erg slecht van me, maar ik heb het "orgineel" nog nooit gezien.
Ik wist dus niet echt wat me te wachten stond. De setting is mooi neergezet. Het vehaal is simpel, maar blijft wel boeien. De SFX zagen er gelikt uit en de score klonk prima.
Hier en daar zitten er toch echt wel fouten in de film waar ik echt niet omheen kon!!!
Zo wordt in het begin van de film, midden op een open vlakte het schip in de gletsjer gevonden, later is dat ruimteschip ineens verplaats naast een berg!! De scene die daarop volgt, dat Kate een "beest"aan het ontleden was met een "micro-camera" maar volgens mij hadden ze dat soort hi-tech dingen nog niet in 1982!!! Maar dat is nog niet het enige...Kate heeft samen met die andere gast ALLE voertuigen onklaar gemaakt...en vervolgens rijden ze er weer vrolijk mee.....OF vrouwen kunnen gewoon echt niet klussen....OF er zit een foutje in de film...en ik denk eerder dat laatste
Wat ik jammer vond, is dat we op het laatste dat ruimteschip nog in moesten..dit had totaal geen meerwaarde voor de film en vond ik eerder een afknapper...jammer
Toch kent de film wel spannende (lees wel, voorspelbare) momenten met lekker wat gore.
Ondanks de foutjes en redelijke acteerwerk heb ik me toch wel goed geamuseerd voor een keertje.
Maar kom niet hoger dan een krappe 3,0*

Alvorens ik deze ging kijken heb ik een paar dagen geleden eerst het origineel nog maar eens herzien. Hoewel ik niet speciaal een fan ben van Carpenter blijft dat werkje toch wel erg goed. Het debuut van van Heijningen blijkt een aardige film, maar plak er een grote naam aan en de mensen zijn terecht opeens een stuk kritischer.

Zo had ik eerst het idee dat het om een remake ging dus ik hield mijn hart al vast. Vermoedelijk zou van Heijningen dan direct op zijn bek zijn gegaan, evenals vele andere remakes. Dat het om een prequel gaat maakt het allemaal wat vergeeflijker, er hoeft namelijk niet één op één vergeleken te worden. Toch komt dit deel op ieder vlak wat te kort. Om te beginnen is de sfeer ver te zoeken. De spanningsopbouw is nog wel redelijk, maar na een uur wordt de film een Hollywood actiefilmpje zonder ziel.

De verschillende verwijzingen naar het origineel zijn leuk om te zien en de special effects zijn best aardig. Toch waren de special effects uit het origineel al zo goed dat het moeilijk is om te zeggen dat deze er beter uit zagen. De cast was niet bijzonder al is Winstead een best leuke verschijning. Verder geen personage waarmee je echt mee gaat leven. Soundtrack was inwisselbaar, af en toe een spannende scene zoals de 'vulling' scene.

Deze dappere poging is al met al niet echt een aanwinst voor de horrorliefhebber. Maar een half geslaagd filmpje om het verhaal achter Het Ding wat uit te diepen is het wel.

Pfff ... blijf dit een saaie film vinden. de oude versie kon me al niet echt bekoren en dacht dat de remake hier misschien verandering kon inbrengen, maar helaas.

Volgens mij hadden ze het op de originele kunnen houden. Dit is persoonlijke mening natuurlijk.

Dit is eerder een film op op een regenachtige zondagmiddag te bekijken (of zoiets) ... of helemaal niet.

Wie is het ding?

Een fan van het origineel ben ik nooit geweest; ik zag deze een aantal jaren geleden en wist er toen al niet echt warm voor te lopen. Echt slecht vond ik de film absoluut niet, maar ook weer niet meer dan een aardige middenmotor. Nieuwsgierig naar de remake werd ik uiteindelijk toch want wie weet wat ze hier nog van wisten te maken. Helaas wist ook deze nieuwe versie mij niet te verassen, want ook al ben ik nooit een fan van het origineel geweest; deze film kan alsnog niet eens in zijn schaduw staan.

De opzet is nog vrij aardig en wist mijn interesse ook goed vast te houden, tot op het moment dat het ding ontsnapte. Vanaf dit moment begint een doldwaze achtbaan rit, maar dan wel een in een achtbaan die zo gammel is dat hij ieder moment uit elkaar kan vallen. Dit is voornamelijk te wijten aan de special effects en de loop van de verhaallijn. Er wordt geforceerde spanning gecreëerd en dit merk je als kijker erg goed. Het wil gewoon niet echt spannend worden en doordat je geen binding met de personages krijgt maakt het je geen klap uit wie er als volgende aangaat. Dit wordt ook nog eens versterkt doordat je vanaf het eerste moment al weet, wie alle terreur gaat overleven.

De effecten zijn ook een verhaal apart, want van een van de bekendste horror klassiekers die geremaked wordt verwacht je beter. Véél beter. Zodra in een horrorfilm de dreiging te CGI aandoet daalt een film wat mij betreft flink in zijn fun factor. Als je het allemaal gehad denkt te hebben volgt de wanstaltige finale met als rotte kers op de taart een setting die zo living on set achtig aandoet dat het bijna niet meer om aan te zien is.

Het moge duidelijk zijn; heel snel weer invriezen deze handel.

1,5*

(Hee 500ste stem; nutteloze 'eer', maar toch grappig!)

Ach, dit was helemaal zo slecht nog niet.

Het gevoel van paranoïa is hier veel minder aanwezig dan in het origineel, maar qua spektakulaire monster-aktie kijkt dit ding gewoon lekker weg. Het monster zag er toch wel indrukwekkend uit, CG of niet. Het design is alleraardigst en het heeft allemaal lekker veel tentakels en zwaaiende ledematen. CG haalt het natuurlijk bij lange na niet bij praktische effecten, en het voelt altijd een beetje afstandelijk, maar ik heb zeker erger gezien.

Het was niet te vermijden dat er een vrouw in deze film zou zitten, en gelkkig hebben de makers gekozen voor Mary Elizabeth Winstead, een prachtige vrouw en een goed actrice. De rest van de acteurs waren allemaal wel goed, maar uiteindelijk vaak gewoon kannonevlees voor het Ding, waar in het origineel iedereen wel een persoonlijkheid had. Maar nogmaals, er vielen zo wel lekker slijmerig veel doden, en dat was de grootste aantrekkingskracht van deze film. Goed ook dat er echte Noren in de film zaten, wat de authenticiteit wel ten goede kwam.

De film speelt zich af vóór het origineel, en er zijn veel overlappende elementen die leuk zijn om te ontdekken. Ook de muziek wordt vaak gewoon geleend van Ennio Morricone, en het einde is natuurlijk best aardig gedaan. Jammer genoeg weet je van te voren wel een beetje wie een heel eid gaat komen, dus veel spanning was daar niet te verwachten. De test om te achterhalen wie wel dan niet het ding was was hier aardig gevonden, en die scène was zelfs spannend te noemen.

Overtreffen kon deze film Carpenter's meesterwerk toch niet, dus ik ben blij met het resultaat; onnodig of niet, dit was best wel vermakelijk.

Ik vind The Thing uit 1982 een erg goede film maar ik ben geen diehard fan die deze film perse moet haten. Ik zal niet liegen, deze film leek me behoorlijk slecht en ik had verwacht dat ik een mooie onvoldoende mocht gaan geven maar wat heeft deze film mij verrast.

Ik wil ook niet zeggen dat het een of ander meesterwerk is of dat het zelfs maar in de buurt mag komen van het orgineel, absoluut niet, maar het is wel vermakelijk. Ik dacht dat het om een groep teenagers zou draaien zoals in matige B-horror films maar het was een zelfde soort onderzoeks-team als bij die van Carpenter. Ook hier is het soms best spannend en word er lekker vaak gebruik gemaakt van de vlammenwerper. Flame On

Echter wat deze prequel niet bezit is een spannende opbouw, of "geduld". Met geduld bedoel ik dat elke keer dat het een beetje misterieus word wie nou The Thing is, dat hij volop tevoorschijn komt. Eerst is hij 100% mensenlijk, dan veranderd hij binnen een paar seconden weer terug. Dat is handig, slimme alien Het is ook jammer dat The Thing zo achterlijk vaak in beeld is. Op die manier is er niets engs meer aan. Het was allemaal CGI en het zag er vaak niet eens zo goed uit. Ook toen bleek dat de Thing een UFO bij zich had kon ik wel janken

En als laatste is het ook jammer dat waar het orgineel griezelig was, deze het moet hebben van schrikmomenten en bloederige organen. Kon ik net tevreden zijn dat het geen groep screeuwende tieners was, komt dat ding telkens op je krijsend of je afrennen als een T-Rex...

Maar in het kort ben ik het eens met Vascago hierboven mij. Hij is stukken beter dan ik gedacht had en het is gewoon prima vermaak.

Ik volg wel een beetje de mening van velen hier. Na de originele versie te zien dacht ik een goeie update te krijgen. Tenslotte had de oudere versie te maken met de technieken van zijn tijd en kregen we soms een twijfelachtig monster te zien. Ok, dat is wel wat verbeterd, maar Matthijs van Heijningen Jr. is geen Carpenter. Het lukt hem niet om sfeer te creëren. Deels omdat er weinig suggestief is, wat zeer sterk werkt bij films als The Thing of Alien bvb. Spanning opbouwen is niet zo simpel, en het moto 'less is more' had beter toegepast geworden.

Wel goed is het monster dat ondanks z'n duidelijke CGI toch betere mutaties kent bij het overnemen van mensen. En het doet me deugd dat deze prequel perfect rekening houdt met de oudere film qua setting en verhaal. Dat gedoe met die vliegende schotel had wel niet gemoeten.

Niet zo heel slecht moet ik zeggen.

Het grootste probleem met deze versie is het feit, dat het er niet echt in slaagt om spanning op te wekken. Daarvoor is "The Thing" al te snel in beeld. Ook zijn de diverse personages niet heel sterk, al was ik al lang blij dat het geen tiener slachtvoer was.

Los daarvan is het verder wel een vermakelijk werkje. "The Thing" gaat soms lekker zijn gang en is best goed gemaakt. Vooral het muteren ziet er erg goed uit. Ook vond ik het wel leuk dat op het einde duidelijk de link naar Carpenters versie werd gemaakt.

Vergelijken heeft geen enkele zin. Bekijk je dit los van de oude film, dan is het een redelijke horror, die wel vermaakt, maar helaas nooit echt heel spannend wordt.

2,5*

The Thing uit 1982 was zonder meer gewoon een klassieker, met effecten die voor deze tijd nog steeds erg treffend en angstaanjagend zijn en totaal niet voelen alsof het uit begin jaren 80 komt. Of een prequel nou overbodig of zinvol was is nog een vraag (zeker als je de beginscene van het orgineel ziet)

En ik zeg dus: Zinvol, want ik heb gewoonweg weer genoten van dit hoofdstuk. De prequel loopt lekker aan alle kanten en begint dus weer helemaal bij het begin, nog voor de gebeurtenissen uit de 1982 versie. En opnieuw mogen we weer lekker ouderwets gruwelen. De film begint nog redelijk subtiel, we komen in principe voor het eerst oog in oog met dat buitenaardse ding, en hoe het zich begint uit te spreiden. Het is gewoon weer een beetje als de vorige film. Alles begint weer subtiel en bizar, maar wanneer de eerste Noorse bemanningslid besmet raakt, kunnen we opnieuw weer lekker gruwelen en verafschuwen van de meedogenloze en afzichtelijke "Thing" eeeh nouja.... hoe hij de mensen dan bestuurd en dat gaat er ook weer lekker brainfucked en dood-eng aan toe en kunnen we weer lekker op de ouderwetse manier gruwelen en je je met een vertrekt gezicht laat verrassen in wat voor monsters The Thing de mensen nu weer maakt.

Het verhaal verloopt (op de ontdekking na) een beetje hetzelfte als het origineel maar ik vond dit anders totaal niet uitgemolken. (volgens mij bracht deze film Ridley Scott ook al op ideeën om zijn Alien te prequelen) Ik vond het gewoon een verrassend goede film die zoals gezegd gewoon gaat als een trein. De sfeer is weer lekker donker en het nachtelijke Antartica locatie zorgt weer voor een hoop sinistere plaatjes en de sfeer is weer behoorlijk claustrofobisch . Het acteerwerk was ook zeker voldoende en ook die Noormannen waren grappig (de acteur van Varg Veum doet ook mee) die dan weer worden geschetst als lompe zuiplappen. Die scene in en rondom die ufo zag er ook erg spectaculair uit. Het einde was ook perfect en natuurlijk het epioloog met die hond uit deel 1, die hierin de hoofdrol speelt.

Prima filmpje. Die van Carpenter is natuurlijk een klassieker, maar dit deel gaat er ook zeker in als zoete koek.

4,0*

Duidelijk een met liefde gemaakte prequel waarbij men op perfecte wijze rekening houdt met de gebeurtenissen van de Carpenter film uit 1982. Het was dan ook een zeer slimme zet om voor animatronics te gaan in plaats van overvloedige CGI-effecten, omdat de smerigheid van het origineel nu lekker overeind wordt gehouden. Er had nog net iets meer gore mogen zijn, omdat in het origineel nu eenmaal om de vijf minuten wel een nieuw slachtoffer viel, maar de scenes die er zijn, zul je mij niet over horen klagen.

Het acteerwerk was goed. Het is begrijpelijk dat er alsnog enkele Amerikanen te vinden zijn, maar het feit dat het gros van de cast gewoon bestaat uit dikbuikige Noren die hun eigen moerstaal mogen spreken, zorgt toch voor wat extra authenticiteit. Mary Elizabeth Winstead deed het overigens prima. Naast een knappe vrouw ook capabel genoeg om een relatief zware rol als de hare te kunnen vertolken.

De vormgeving van The Thing was briljant en bij vlagen zelfs spectaculairder dan het geval was bij de Carpenter versie. Het enige waar men toch beduidend meer moeite mee had, was het weergeven van het mysterie. Maar laten we hier eerlijk over zijn: we wisten het gros toch al van de vorige film, dus het is niet alsof het als een verrassing aan komt zetten dat de alien levensvormen kopieert. Het enige wat in dat opzicht echt vernieuwend was, was het moment in het ruimteschip zelf.

Ik kan iedere fan van het origineel gewoon aanraden deze film te kijken, aangezien het nergens een goedkope kopie is en goed rekening houdt met de mythologie van het origineel. Het einde is sowieso de perfecte aansluiter naar Carpenters versie.

Nu heb ik het origineel uit 1982 niet gezien en ik begrijp dus dat dit een prequel is en je het eigenlijk zonder enige voorkennis kan kijken.

Maar echt bijzonder vond ik het nou niet echt worden, op sommige momenten best lachwekkend te noemen. Er zat niet echt veel spanning of een beklemmende sfeer in. Alleen de Antarctica-setting werkte wel goed en de Noren.

De CGI was ook vrij matig, het monster was niet echt eng te noemen.

Kleine 2,0 sterren.

Ik vond 'm nog best aardig, deze prequel (of zoiets).

Kan natuurlijk niet tippen aan de versie van Carpenter, maar heb me toch niet verveeld. Vond de visuals er zelfs nog best aardig uitzien. Leuk 'monster'. Maar verder mist deze film natuurlijk wel de hele sfeer van de The Thing (1982), ook aan de visuele effecten van laatstgenoemde kan deze niet tippen. De interne spanningen tussen de crew worden helaas maar matig uitgewerkt. On the plus side, de knappe Mary Elizabeth Winstead

Ach, zeker geen drama deze film.

Toen ik The Thing uit 1982 van John Carpenter had gezien zat het kippenvel op mijn botten, zo eng en spannend en griezelig vond ik die film (ik was toen weliswaar 16, maar toch) Ik heb jaren later The Thing nogmaals mogen zien en nog steeds kippenvel tot op het bot. Een paar jaar geleden op TV idem, vond en vind ik de film nog steeds vreselijk eng.

Maar deze zgn. prequel haalt het niveau niet van die van 1982, de spanning is er niet, het wordt nergens echt eng of geloofwaardig helaas. Wat op zich wel raar is want ze kunnen nu zoveel meer met special effects en CGI.

Hij krijgt dan van mij ook niet meer dan 2.5*

Een goede SF/Horror/Mysteriefilm...

SF is mijn goede genre...

Spannend verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Bekende acteur Trond Espen Seim (Varg Veum)...

Mooi omgeving (sneeuw gebergte)...

Perfect achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Super mooi HD kwaliteit...

Beetje overbodige "remake". Of remake, dit is meer een echte B-film met belachelijke creaturen. Dat verpest eigenlijk de hele film, want op zich wordt er best aardig geacteerd, en ziet de set er goed uit.

Ik heb alle 3 de versies gezien, deze film bewijst vooral hoe goed The thing van John Carpenter is, en dat suggestie veel krachtiger is dan expliciete beelden.

Beetje slap ook dat deze zogenaamde prequel ongeveer hetzelfde scenario volgt als zijn voorganger.

Overbodige, spanningsloze prequel... eerder een kopie want veel scènes zijn gejat uit het origineel. Special effects zijn nog best aardig en het kijkt best lekker weg maar door de slappe personages en het over de top onzinnige einde kom ik niet hoger uit dan 2,5*

Ik zit momenteel the thing (2011) te kijken op film1, straks komt ook nog het origineel (1982) op rtl7.

Tot nu toe (halfuur) is het nogal "tja"

Heb de oude versie vast wel ooit gezien, maar kan me er niets meer van herrinneren, wat ik wel weetis dat de originele versie een "all male cast" had en dat deze iig al 2 vrouwen bevat.

Later meer...

Inmiddels al een uur onderweg en wat me eigenlijk het meest stoort is de dag-nacht cyclus. Op Antarctica is het ca. half jaar licht en schemer en het andere jaar nacht en schemer. Voor de rest is de spanningsopbouw maar matig en heb ik nog niet echt schrikmomenten meegemaakt..

Ik weet niet wat ik er nu precies van moet vinden. De CGI daarentegen zijn best te pruimen, maar verhaallijn en personages zijn uiterst zwak/emotieloos. Ik heb bij niemand het gevoel een binding te krijgen.

Totaalscore komt voor mij niet verder dan een magere 2*

Redelijke film waarin een onderzoeksteam op Antartica een buitenaards schip vinden. Verhaaltechnisch gezien een prequel op The Thing uit 1982, maar op veel andere fronten gewoon een remake. Ook nog wel spannend, maar op een andere manier dan het origineel. Wel weer een aantal gore effecten, waarbij hier wel gebruik wordt gemaakt van CGI.

Niet al te beste prequel op de cult film van Carpenter. Waar de makers overigens wel goed naar hebben gekeken want we herkennen veel elemeten van de film met Kurt Russel. Jammer is het dan juist weer dat de makers qua tijdsbeeld de film ook niet voor deze klassieker hebben laten afspelen. Het is toch een prequel?

In Van Heijningen Jr's film moeten we het doen met Joel Edgerton. Waar we hem in Warrior nog een prima rol neer zagen zetten heeft hij voor deze rol toch duidelijk een tekort aan charisma, zeker wanneer we hem wegzetten tegenover Kurt Russel. En naast wat tekortkomingen in de cast (behalve Winstead is het behoorlijk karig) mist de film ook ontzettend veel sfeer en daardoor ook spanning.

Het ding ziet er met de vernieuwde special effects best aardig uit al is het verschil met de film van 30 jaar geleden niet zo groot als dat getal doet vermoeden.

2,5*

Ik vind dit een van de best horror films van de afgelopen tijd, ookal zullen veel mensen het daar niet mee eens zijn. Best spannend en goede special effects.

De film begint clichématig en de cast en dialogen zijn matig. Zodra de wending komt wordt het wel wat beter, maar niet veel. De spanning uit de ’82 versie is ver te zoeken (mede omdat we te veel zien). Wat opvalt is dat de special effects uit die eerdere versie overtuigender zijn. Verder is de climax teleurstellend waarbij de nadruk meer op actie dan op spanning ligt.

Actiefilm

De mensen achter Strike Entertainment verzorgden enkele jaren terug ook de remake van Dawn of the Dead, van Zack Snyder. In dit licht verrast deze zogenaamde "prequel" niet zo heel erg. Ik zeg 'zogenaamd', en 'prequel' zet ik tussen aanhalingstekens omdat het evengoed een remake had kunnen zijn van John Carpenter's fenomenale horrorklassieker uit 1982. Het verhaal volgt namelijk goed als exact het verhaal van zijn voorganger.

Net als met Snyder's Dawn of the Dead lijkt deze The Thing gemaakt te zijn voor de huidige ADD-generatie. Carpenter liet het Ding in 1982 het grootste deel van de film buiten beeld, of in ieder geval hidden in plain sight. Het bestond uit lange scènes afwachten wie het monster dit keer herbergt, waarmee Carpenter naast een doodenge horrorfilm ook nog eens een geniale paranoiathriller wist neer te zetten. Van Heijningen Jr. heeft daarentegen zich voornamelijk gefocust op achtervolgingen en gruwelijke transformaties en verminkingen, met één of twee schrikeffecten omdat het nu eenmaal ook eng moest worden. In rap tempo legt het één na het andere expeditielid het loodje waardoor er van enige spanningsopbouw na het eerste half uur nauwelijks sprake meer is.

Jammer maar helaas, met alle potentie die het had blijkt de klassieker van Carpenter na dertig jaar nog steeds veruit superieur.

Aardige poging een nieuwe The Thing te maken, dit maal als prequel op de klassieker uit '82 gepresenteerd, maar feitelijk vertelt het natuurlijk gewoon het zelfde verhaaltje als die van de meesterlijke Carpenter versie.

De acteurs zijn allen van het b-formaat, maar Winstead heeft een leuk snoetje en doet het aardig in de hoofdrol. De rest van de cast is te kleurloos om echt indruk te maken en het doet je als kijker weinig of ze al dan niet het eind van de film halen.

Verder is de langzame, opbouwende spanning die Carpenter altijd in zijn films weet te leggen bijna geheel afwezig en is de climax ook stukken minder.

Niet slecht, aardig geprobeerd, best vermakelijk, maar geen klassieker.

Een zesje, ofwel drie sterren.

Enorm tegenvallende prequel die geen moment ook maar in de buurt kan komen van Carpenter's The Thing.

Weg is de beklemmende sfeer die Carpenter's The Thing zo onwijs goed maakte. Alles lijkt in rap tempo te gaan en de onderhuidse spanning blijf grotendeels weg. Zelfs het gevoel van totale isolatie komt hier veel minder naar buiten dan bij de film van John Carpenter. Ook de ''beruchte'' scene waar ze door middel van een klein experiment één voor één nagaan wie er een ''alien'' is komt hier totaal niet uit de verf. Sowieso vond ik het hele idee van die vullingen in de mond nogal onnozel. De special-effects zijn vaak het aanzien niet waard. De, lelijke, CGI wordt weer in overmaat gebruikt waardoor je al snel weer verlangt naar de geweldige old school effecten uit The Thing van Carpenter.

De cast is vrij aardig, al is een figuur als Kurt Russell natuurlijk bijna niet te overtreffen. Verder is het leuk om te zien te krijgen wat er gebeurt is in het Noorse kamp. Vondsten die Russell en zijn crew deden in het eerste deel (Alien met twee gezichten, de bebloede bijl, verbrandde lichamen etc) komen hierin terug en worden uitgewerkt wat wel leuk is voor de mensen die ook Carpenter's film hebben gezien.

Over het algemeen gezien dus een behoorlijk matige film die het eerste deel op geen enkel vlak eer aan doet. Als film op zich is het ''kijkbaar''.

De originele film lang geleden eens gezien en nu eens de prequel. Visueel is de film natuurlijk heel wat geëvolueerd en het zag er allemaal wel top uit, maar echt meeslepend vond 'k het allemaal niet. Misschien komt het door de cast. Niet dat ze slecht bezig waren, maar ook niet meer dan dat.

Tja het was vooral een monsterfilm geworden, niet meer, niet minder.

Goede film. Ik vind dat de titel erg dom gekozen is. Wie noemt een prequel nou precies het zelfde als de originele film. Kan me voorstellen dat John Carpenter er niet erg blij mee was.

Bij het kijken van The Thing '82 was ik erg benieuwt wat zich allemaal had afgespeeld op die Noorse-basis. Een prequel had erg creatief kunnen zijn, echter is het verhaal van deze redelijk teleurstellend. Zo ie zo erg raar dat er ook amerikanen waren op die basis. Het verhaal is uiteindelijk wel redelijk. De spanning is erg goed. De effecten vond ik lachwekkend slecht, de effecten van de 1982-film zijn echt duizendkeer beter. Ook vind ik het ruimteschip erg slecht bedacht. Het beste stuk vond ik het einde waar ze de op bouwen naar het begin van The Thing uit 1982 en je ook de oude vertrouwde muziek even hoort.

Vermakelijk maar kan niet tippen aan John Carpenters film.

Slappe prequel op de gelijknamige genreklassieker uit 1982. De opzet is vrijwel hetzelfde en daarnaast speelt deze prequel ook nog leentjebuur bij het origineel uit 1951. Hierdoor is deze prequel een weinig originele horrorfilm, die inferieur is aan z’n inspiratiebronnen.

Daarnaast ziet de film er belabberd uit. Tussen het origineel The Thing From Another World en z’n remake The Thing zat een periode van 31 jaar. Het verschil tussen beiden is duidelijk merkbaar, daar de remake gebruik maakt van destijds baanbrekende trucages. Dan is het opmerkelijk dat The Thing uit 2011 (29 jaar na de versie uit 1982) er slechter uitziet dan The Thing uit 1982. De film ziet er behoorlijk nep uit met weinig overtuigende computeranimaties.

Daarnaast weet deze nieuwe versie niet de claustrofobische sfeer van het origineel op te roepen, of de paranoïde sfeer van de remake. Het acteerwerk is bovendien weinig overtuigend. Dit alles maakt van The Thing een matige horrorfilm, die flopte aan de bioscoopkassa’s.

Deze film markeerde het Amerikaanse filmdebuut van de Nederlandse regisseur Matthijs van Heijningen Jr. (zoon van de beroemde producer Matthijs van Heijningen).

Het eerste uur van dit Ding is weliswaar een tikkeltje overbodig met Carpenter's versie in gedachten, maar toch ook wel amusant. Hierna gaat echter van alles mis: ontstellend lelijke CGI neemt de film over en het hallucinante, claustrofobische sfeertje wordt ingeruild voor lange halen snel thuis bombastische actie. Echt onbegrijpelijk hoe deze film in de slotakte compleet alle vorm van charme verliest.

Redelijke prequel, maar verre van spannend zoals de film van Carpenter was. Het zijn hier toch vooral voorspelbare jumpscares in plaats van opgebouwde spanning. Enige moment waar het wel lukte was dat gedoe met de tandvullingen en dan gebeurde er nota bene niks De digitale effecten waren op sommige momenten ook wel mooi gedaan. Het Ding kwam over als een regelrechte verschrikking en het einde met de hond was een vette knipoog naar Carpenter's cultfilm. De acteurs spraken niet tot mijn verbeelding. Overbodige remake? Misschien maar het was wel leuk om deze film in een nieuw jasje te zien.