The Thing (2011)

Prima filmpje maar vooral een gemiste kans.

Het is verleidelijk om de film als overbodig te betitelen, gezien de versie van Carpenter de tijd prima overleefd heeft. Paranoïde sfeertje, indrukwekkende practical effects en creature design, paar memorabele scenes en een einde dat tot de verbeelding spreekt.

Nu is het niet dat ik die film zo hoog heb zitten dat ik een remake/prequel/reboot als heiligschennis beschouw, toch had ik graag gezien dat deze genoeg zou toevoegen om zichzelf bestaansrecht te geven. Probleem is dat deze versie zijn voorganger op sommige gebieden (geheel of bijna) weet te evenaren maar nooit echt topt. Ook als prequel - wat een veiligere optie lijkt - weet het zich onvoldoende los te worstelen van de 1982-versie. Meest curieuze voorbeeld is de bloedtest-...of nee wacht, de gebitscheck-scene. Wel verwijzen naar het origineel, om er vervolgens tóch van af te wijken.

Meerdere scenes zijn een kopie (dus remake), andere weer zelfbedacht en afwijkend (maar nooit beter). Het weerhoudt de film ervan op zichzelf te staan, omdat je onwillekeurig terugdenkt aan het origineel. En dat is zonde, want met iets meer eigen smoel hoeft het geen wedstrijdje te worden.

Wederom is de creature design indrukwekkend. Slijmerig, wild, onvoorspelbaar, en bizar random. Ook de switch naar CGI is prima maar je verwacht dat ze daar meer scoren. Verder is de paranoia minder voelbaar, is het geheel wat overbodig uitleggerig en zijn de personages inwisselbaarder.

Al met al vind ik het resultaat vermakelijker dan verwacht, maar eenmaal voorbij resteert vooral het gevoel dat er meer ingezeten had. 2,5*

Leuk, en leuker dan verwacht zelfs. Deze ‘Remake’ van de oude klassieker uit de jaren tachtig weet ook best sterk over te komen, en hoewel het dan wel niet het meesterwerk van Carpenter is, en hij ook niet in de buurt weet te komen van dit gevoel staat ook deze film best sterk op zijn benen. Bloederig, griezelig en leuk tegelijk, ik heb gewoon genoten van deze film. Maar ook al ben ik zo positief, ik liep ook wel tegen wat mindere dingen op. Zo vond ik het verhaal minder spannend over komen dan deel één, en ook de sfeer was er niet echt aanwezig. Daarbij duurde hij misschien iets te lang en was het soms best aan de langdradige kant, zeker op het begin moest de film er zeker even in komen maar als dat eenmaal geweest is, gaat de film los en is het best genieten!

De cast was wat dat betreft prima, Mary Elizabeth Winstead speelde een leuke rol als Kate en ook Joel Edgerton deed het prima. Wat dat betreft deden de overige cast leden die ik niet genoemd had het ook best leuk maar nergens sprong er echt iemand uit, en waren ze allemaal redelijk bezig. Niets bijzonders dus.

“You think they're gonna pay a bonus for bringing home an alien instead of core samples?”

Het verhaal was wel geinig. Een paar pool-onderzoekers zijn op weg als het ijs onder hun breekt en ze op iets ontrustend stuiten. Ze roepen vervolgens hulp op van wat professionele mensen die ze kunnen helpen met het onderzoeken van de vreemde verschijningen. Eenmaal aangekomen doen ze alvast wat onderzoeken als het wezen uit het ijs opeens ontsnapt en vrij los loopt in hun dorp. En zodra er eentje opgegeten word door het wezen beginnen de rare verschijnsels steeds vaker op te komen. Het blijkt dat de bacteriën die de alien met zich mee neemt de cellen van het menselijk lichaam, rode bloedlichamen over weet te nemen en zo een persoon volledig kan klonen. En eenmaal gekloond veranderd het wezen in een monster die de andere mensen dan weer aanvalt. Hier door ontstaat er een kat en muis spel wie er wel en niet te vertrouwen is als Kate als laatste overblijft en de film snel eindigt.

Prima verhaal, prima cast en een leuk concept die nergens kan tippen aan het meesterwerk uit ’82 maar wel een leuke toevoegingen kent. CGI was niet al te geweldig, soms best lachwekkend maar afijn dat neem is soms voor lief. Matthijs van Heijningen Jr. Heeft hier een leuke film neergezet en hoewel ik lovend begon, ben ik er op het eind ook wel achter dat er hier en daar wat punten missen en zeker niet in de buurt weet te komen van het origineel. Prima zit, meer ook niet.

3.0*

Een film die onterecht vaak een remake wordt genoemd.

De titel is weliswaar wat verwarrend, maar verder is het toch vrij duidelijk dat de film een prequel is op The Thing uit 1982. En het blijft een best aardige poging, met vooral één groot probleem; de special effects. Het is zo’n enorme gemiste kans dat men alle special effects gewoon practical had liggen en uitgevoerd, maar dat men op het laatste moment alle effecten met CGI opnieuw maakte. Die CGI is oerlelijk en duidelijk veel te snel gemaakt. Online zijn talloze video’s en afbeeldingen te vinden van hoe men alles had gemaakt. Aan het roer van die effecten stond Tom Woodruff Jr., een grote naam in de wereld van de special effects. Het is spijtig te zien dat al die toffe special effects zijn vervangen voor lelijke computereffecten.

Verder is The Thing redelijk een herhalingsoefening, maar als prequel gebeuren er wel interessante dingen. Voor de personages zijn gelukkig een hoop Noorse acteurs aangehaald en er wordt zelfs een deel Noors gesproken. Akkoord, er is ditmaal ook een typische Amerikaanse heldin - en wat andere Amerikanen - en niet enkel een clubje Noorse mannen met baarden, maar het had op dat vlak een heel stuk erger gekund; geen onnodig liefdesverhaaltje of andere domme clichés die van stal worden gehaald. Rondom de climax in het ruimteschip wordt het allemaal vrij matig, maar de scènes in het kamp zijn best goed uitgevoerd. Nergens wordt het zo sterk als Carpenters versie uit 1982, maar op veel vlakken is The Thing een degelijke film.

De film is het sterkst als ode aan die film van Carpenter. Er is enorm veel gelet op details en dat maakt het meer dan een simpele snelle sequel of remake. Gebaseerd op de sets en details die heel sterk overeenkomen met de shots uit de 1982 versie hebben de makers hier veel tijd en aandacht in gestoken. Fijn ook dat de eindscène naadloos aansluit bij het begin van The Thing. Een hele kleine kans, maar het is te hopen dat er ooit een versie komt waarin de oorspronkelijke practical effects te zien zijn in plaats van de CGI. Dan heb je wat mij betreft een uitstekende double-bill; eerst een erg aardige horrorfilm als prima binnenkomer, gevolgd door een waar meesterwerk.

3,5 sterren.

“That's not a dog! Start the helicopter now!”

Verrassend sterke prequel op de iconische horrorfilm The Thing. Soms is het wel een herhalingsoefening, maar als er dan zo’n scene tussenzit zoals de 'tandenscene' heb ik daar geen enkel probleem mee. En de barre winterse omstandigheden helpen ook mee met het creëren van een ijzingwekkende sfeer.

De effecten kunnen niet tippen aan die van het origineel, en soms ziet het er wel heel erg nep uit. Dat is wel zonde, maar het schaadt de film in zijn geheel niet. Winstead, Edgerton en de Scandinavische acteurs zijn ook sterk, en mijn enige vraag is nu waar Kate (Winstead) in het origineel was. Ze had Kurt Russell wel mogen waarschuwen...

Ik had hier nog nooit van gehoord, en afgaande op de titel verwacht je een remake, wat natuurlijk geen goed idee is met zo'n Carpenter klassieker, maar kennelijk is gekozen voor een prequel, waarbij je als nadeel wel hebt dat je weet dat The Thing overleeft. Gelukkig is het geen slap aftreksel. Er zitten zowaar echt spannende momenten in, helaas soms ook weer verpest door gemakzuchtige deus ex machina oplossingen. En je vraagt je wederom af waarom een kamp wetenschappers standaard de beschikking heeft over vlammenwerpers en vuurwapens.

Goed gefilmd door Nederlandse regisseur van Heijningen, met een degelijke cast, hoewel het niet van het kaliber Kurt Russell en Keith David is. De digitale effecten kunnen zich op de beste momenten meten met de fantastische praktische effecten uit Carpenter's film. Ondanks het gebrek aan originaliteit, al met al een ruime voldoende.

Herzien.

Vooral omdat ik ooit de originele film van Carpenter ook eens opnieuw zag en net als deze prequel een hele ster naar boven schoot. Uiteraard is het moeilijk om deze film beter te noemen dan het origineel, en dat is het dan ook zeker niet. Niettemin vind ik dat er een moedige poging is gewaagd door onze eigen Van Heijningen Jr.

Of het trouw is aan de originele film ga ik niet over. Het is een heel ander verhaal in dezelfde setting. Wellicht dat dezelfde sfeer had geholpen, maar ik zie liever een film die lekker zelf z'n ding doet dan zaken overdoen die nauwelijks overgedaan kunnen worden. Toch lijkt de film dit geregeld te proberen en dat slaat vrijwel altijd dood. Wanneer de film geluid maakt is het een stuk beter.

Best aardig acteerwerk verder met een Winstead in één van haar betere rollen. Wellicht dat ze er wat jong uitziet om tussen al die andere leden de leiding te nemen, maar ze slaat meer dan haar mannetje en draagt een geheel eigen charme. Ik mag het graag zien. Overige leden doen het verder ook prima, maar eigenlijk staan ze er vooral om gemuteerd te worden en op dat vlak doet de film z'n werk naar behoren.

Wel matige effecten soms, daar kan ik niet omheen, maar de creativiteit in de vormgeving van de smerigheid vond ik lekker. Veel tempo, genoeg bombast en een best indrukwekkend design her en der. De situatie intrigeert en het razende tempo zorgt ervoor dat het voor de kijker geen enkele moeite is om er doorheen te komen. Eenmaal dat ding ook aanvalt is de film vermaak ten top.

Zo spannend en sluipend als de originele film is het niet, wel lekker vermakelijk en spectaculair. Ben een grotere fan van de versie van Carpenter uiteraard, maar ook dan heb ik gewoon van deze film kunnen genieten. Het is een onderhoudende en actievolle film waarin veel genres netjes met elkaar worden vermengd. Leuk dat de film geregeld zijn pad een beetje in verschillende toongevingen probeert te vinden. In ieder geval zonder moeite doorheen gekomen. Lekkere avond gehad.

Best een leuke prequel van The Thing. Fijne sfeer en omgeving. De spanning blijft voortdurend hangen en er zitten een paar goede kills in, ondanks dat het overduidelijk met CGI is gemaakt. Toch kan dat niet tippen aan het origineel. Maar storend wordt het nergens. Leuk vermaak.

3.0*

Vandaag voor het eerst bekeken en wel op een Blu-ray disc!

Moet zeggen dat ik deze toch wel iets beter vond dat The Thing uit 1982, de film verveeld geen moment en is bij vlagen zelfs erg spannend.

De monsters zagen er goed uit en er zit ook genoeg gore in en schrikmomenten, wel weer zelfde soort verhaal dat ze allemaal zichzelf moeten testen wie een echt mens is en wie besmet is.

Ook goede kills en een goed einde ook.

Al met al hier zeer mee vermaakt en dus zelfs iets beter dan het origineel.

Derde verfilming van het verhaal “Who Goes There” van John W. Campbell Jr. met Mary Elizabeth Winstead als paleontoloog Kate Lloyd die op verzoek van dr. Halvorson [Ulrich Thomsen] afreist naar Antarctica om een onderzoek te doen naar een niet geïdentificeerd beest dat in het ijs bevroren is. Het “ding” ontsnapt en doodt een van de expeditieleden voordat het zelf om het leven komt. Ondanks aandringen van Carter [Joel Edgerton] om het ding te vernietigen, besluit Halvorson er sectie op te verrichten. Kate is de eerste die beseft waar het ding zich kan regenereren door het lichaam van het laatste slachtoffer te reproduceren. Dus wanneer het ding opnieuw ontsnapt, ontstaat er al snel een situatie waarin niemand meer weet wie er (nog) mens is. Goed geacteerd, maar dit mist de claustrofobische en (letterlijk) ijskoude sfeer van John Carpenters versie uit 1982. Van Heijningen weet de spanning een paar keer goed op te bouwen en hoewel de CGI niet helemaal overtuigt, zijn er genoeg schrikmomenten om de horrorliefhebber tevreden te stellen.