Taxi Driver (1976)

Goeie film met een uitstekende rol van De Niro, Scorsese schets een mooi beeld van een beschadigde ziel en de straten van New York versterken dat beeld. Vet einde ook. En natuurlijk het stukje van: Are you talkin to me?!, prachtig. 3,5 ster.

Door deze film ben ik film-liefhebber geworden.

In het 6e middelbaar moesten we voor examen Nederland een bespreking geven van onze favoriete film. Na wat research zag ik & mijn collega-makker deze wel zitten, hem gekeken (en herbekenen) en ja, hij behoort zeker tot mijn (absolute) favorieten nu (ondanks zijn afwezigheid in mijn top 10; het was een beetje kiezen tussen deze en Raging Bull, uiteindenlijk RB geworden, maar deze had daar net zo kunnen staan).

Dit is een film waar je echt in je eentje naar moet gaan zitten kijken, hij is namelijk nogal traag. Maar om te zien hoe deniro het speelt hoe de taxi chauffeur steeds gekker wordt, is zeer aangrijpend en in een rare manier vermakelijk. Het einde is prachtig, daar zit je eigenlijk al de hele tijd op te wachten en dan krijg je het ook. Perfect. Prachtige sfeer ook hoe het gaat in de slechtere wijken van NY.

als je een fan bent van robert de niro en martin scorsese, vind je deze film waarschijnlijk top!

Taxi Driver

Someday a real rain will come and wash all this scum off the streets

Van alle jonge filmmakers die destijds deel uitmaakte van het New Hollywood tijdperk is Martin Scorsese wel één van de meest gedurfden. John Schlesinger liet in 1969 al zien met Midnight Cowboy dat New York (of Amerika in z'n geheel) niet teveel moet worden geromantiseerd omdat de kleuren waar iedereen het daar over heeft een illusie zijn. Scorsese gaat hierbij nog een stapje verder.

Robert De Niro speelt één van de meest sterkste rollen die hij ooit heeft mogen spelen. Hij speelt de rol van de taxichauffeur Travis Bickle. Deze film is een vertelling over dit personage. Ik durf te zeggen dat Bickle één van de meest interessante filmkarakters is die ooit hebben mogen zien. Via zij werk als taxichauffeur zien we hoe deze man zijn leven leidt en dit is confronterend als kijker. Hij rijdt door de meest donkere hoeken van New York die wij als kijker het liefst niet willen zien. Maar Scorsese maakt dat niks uit en laat het gewoon in beeld brengen... zonder al te veel romantisering. Nee, dit is zoals het er echt uit ziet. Maar terwijl we hem volgen zien we ook dat Travis niet normaal is. Hij heeft heel erg gewelddadige ideeën (die hij uiteindelijk zal uitvoeren) en van binnen heeft hij veel emotie die hij ook niet zomaar naar buiten laat gaan en dit eerste krijgen we te zien bijvoorbeeld in scènes wanneer hij die zwarte kerel doodschiet in die winkel, hij van plan is die presidentskandidaat te vermoorden wat echter mislukt en tenslotte wanneer hij zich moordend een weg baant door een bordeel om een minderjarig hoertje te redden. Dit maakt zijn personage bijzonder interessant en De Niro zet dit op een zeer verontrustende manier neer.

Telkens als ik Taxi Driver kijkt voel ik me nogal gedeprimeerd en dat heeft ermee te maken dat ellendigheid zelden zo ijzersterk in een film is neergezet. Die voice-overs van Bickle over zijn hoofdpijn, dat hij last heeft van slapeloosheid en het ziekmakend zijn van al het gerotzooi wat op straat rondloopt. Het scenario van Paul Schrader is realistisch en Scorsese weet dit met beelden nog iets extra's te geven. De shots van New York bevatten wel kleuren, maar ze komen niet leuk of mooi over. Nee, dit lijkt wel een hel met vunzige eetcafés, smerige seksbioscopen en deprimerend uitziende appartementen. Dit beeld kan alleen maar zo'n last worden voor iemand die lijdt aan een instabiele beperking, Travis dus. Via zijn eenzame, geïsoleerde bestaan zien we hoe de donkere hoeken New York er werkelijk uitzien en hoe iemand door dit verschrikkelijke leven uiteindelijk tot gewelddadige uitbarstingen kan knappen.

Het is moeilijk om tot een conclusie kan komen en eigenlijk is het enige wat ik kan zeggen: deze film is echt. Taxi Driver is echt.

Pas mijn 3e Scorsese, maar ik heb al sterk het vermoede dat ik met Taxi Driver zijn beste werk heb gezien. De Niro is sterk in al z'n melancholie. De straten van New York zijn vooral tijdens de avond/nacht uitermate mooi vastgelegd vanuit / rondom de taxi en komen de sfeer ten goede. Climax is het últieme hoogtepunt.. Jammer dat ik Scorsese verder een weinig boeiende cineast vind. De scenes overdag en de vele conversaties (die soms te melig zijn) weet hij nauwelijks interessant in te vullen en de soundtrack valt te pas en te onpas in herhaling. Herkenbaar, maar ook een zeer beperkende factor hier. Jammer, maar hij blijft voorlopig hangen op 3*

Gelukkig vind je het voorlopig nog wel zijn beste!

In 1 woord Geweldig!

Precies.

Hoe de Niro zijn appeltaart nuttigt, daar kan ik al zó van genieten

Classic

Ik vind sowieso Scorsese's beginfilms zijn beste, zoals deze en zijn eerdere film Mean Streets. Komen heel erg over als persoonlijke werkjes, in tegenstelling tot andere films uit zijn oeuvre, en zijn overduidelijk geïnspireerd door het Italiaanse neorealisme.

Tussen een film als deze (1976) en een draak als Shutter Island (2010) is inderdaad ook voor mij gewoon geen vergelijking mogelijk.

Lekker sfeertje, aangrijpend, goed geacteerd. Voor mij gaat het echter allemaal net wat te langzaam en gebeurd er net wat te weinig om een echte topscore te kunnen verantwoorden.

Natuurlijk respecteer ik je mening, maar wat had je dan verwacht? Een coole actiethriller waarin Robert De Niro een stoere gangbanger speelt die op spectaculaire wijze het recht in eigen handen neemt? Dit is een film die geweld op een van de meest realistische en meest grauwe wijze neerzet.

Precies.

Scorsese bij de Niro in de taxi:

" you know who's up there at the window? "

" that's my wife.. what do you think about that? "

CLASSIC

Scorsese heeft zelfs nog een cameo in deze film, maar hij is ontiegelijk kort.

Ja dan zit hij op een muurtje ?

Nu Scorsese weer in het middelpunt van de belangstelling staat, vond ik het een mooie tijd om eens wat oude films van de man te zien. Taxi Driver was alvast een fijne meevaller.

Erg interessant concept, vooral. Travis is een erg interessant personage, en een karakter dat mooi evolueert doorheen de film. Uiteraard is dit ook de verdienste van De Niro, die de film moeiteloos draagt. Lees veel negatiefs over de soundtrack, maar die vond ik net iets bijdragen. Beetje repetitief, maar zorgt wel voor de juiste sfeer. Visueel paar mooie dingen, en ook het camerawerk kan bekoren (dat overzichtsshot na de finale!). Na een uurtje zakte alles wel een beetje in, Scorsese weet het niveau geen hele film vast te houden (hopelijk krijg ik nu geen shitstorm over me heen), maar er blijft nog voldoende over voor een 3.5*.

Bij mijn weten is de muziek juist de hemel in geprezen. Bron?

Helemaal eens met de grunt. De jazz-achtige soundtrack van Bernard Herrmann is schitterend en levert zelfs een bijdrage aan het grimmige realisme in deze film. Was overigens toch zijn laatste gecomponeerde muziek voor een film?

De avond dat Hermann de score af had, overleed 'ie.

Zwanenzang & muzikaal testament dus.

"You talkin' to me? You talkin' to me? You talkin' to me? Then who the hell else are you talking... you talking to me? Well I'm the only one here. Who the fuck do you think you're talking to? Oh yeah? OK." ... " !!!

Geweldige Martin Scorsese film (Heropfrissing) !!! Prachtig meesterwerk van Martin Scorsese met een meesterlijke

Robert De Niro in de hoofdrol ! Prachtige muziek, dialogen, one-liners en verhaal met zijn gekende 'uitspattingen' ! Het hele sfeertje is prima neergezet en de hand van Martin Scorsese was toen al te zien ! Prima rollen voor Jodie Foster en Sybill Shepherd !

"You talkin' to me? You talkin' to me? You talkin' to me? Then who the hell else are you talking... you talking to me? Well I'm the only one here. Who the fuck do you think you're talking to? Oh yeah? OK." ... " !!!

Geweldige Martin Scorsese film (Heropfrissing) !!! Prachtig meesterwerk van Martin Scorsese met een meesterlijke

Robert De Niro in de hoofdrol ! Prachtige muziek, dialogen, one-liners en verhaal met zijn gekende 'uitspattingen' ! Het hele sfeertje is prima neergezet en de hand van Martin Scorsese was toen al te zien ! Prima rollen voor Jodie Foster en Sybill Shepherd !

Goede film die behoorlijk tijdloos overkomt, ondanks dat het qua technische aspecten wat verouderd is. Het acteerwerk en de sfeer is uitstekend. De Niro weet te overtuigen als taxichauffeur die vooral 's nachts werkt en niet altijd zijn medicijnen slikt. Ook de piepjonge Jodie Foster zet een fraaie rol neer.

Verder ook een goede spanningsopbouw in deze film. Ook fijn dat het geweld functioneel gebruikt en niet zoals andere films te pas en te onpas ermee strooit.

Drive (2011) is duidelijk door deze film geinspireerd, maar komt niet in de buurt van het niveau van Taxi Driver.

4*

sterke film van Martin scorcese.

Alleen komt Taxi driver redelijk traag op gang en vind ik het happy endniet goed passen in deze zware film over eenzaamheid en depressie.

Al bij al was het toch een geweldige kijkervaring
4*

Erg onder de indruk van deze film! Een film uit 1976, toen ik nog láng niet geboren was. Ik ben in 1989 geboren namelijk. Niet dat dat veel uitmaakt, maar ik heb de film vorige week pas voor het eerst gezien op Netflix. Ik wist echt niet dat dit zo'n geweldige film was.

Ik ken zelf Robert de Niro eigenlijk vooral uit recentere actiethrillers. Ik vond hem altijd wel een goede acteur, maar hoe hij dit doet, vind ik echt geniaal. Alles klopt, tot aan zijn magere, slungelige lichaam en onverzorgd kapsel aan toe. En heerlijk hoe hij op een gegeven moment gewoon naast die gespierde beveiliger/secret service agent gaat staan. Die blik op zijn gezicht... Ik heb een aantal keer echt moeten lachen om deze film, in de goede zin. Ik ben blij dat ik deze alweer 38-jarige film heb gezien.

Deze klassieker eindelijk gezien, de film is anders dan ik verwacht had.
Het is leuk om Robert de Niro, Keitel en Foster te zien anno 1976 en het acteerwerk is dan ook in orde. Langzaam zie je Travis de greep op de werkelijkheid verliezen waarbij zijn Vietnam verleden en de taxi-diensten door een nachtelijk New York ongetwijfeld een rol spelen.
Gevoelsmatig is het breekpunt in de film het moment waarop Travis zijn wapens aanschaft. Ik had verwacht dat hij veel langer los zou gaan tegen het vuil op straat maar nee. Op zich is het prima zo en de film bevat een paar mooie scenes maar dat ik er nou ondersteboven van ben, nee.
Het einde interpreteer ik als dat Travis dood is en de ideale resultaten van zijn daden worden getoond.