Black Swan (2010)

Yep. Randy was prototype van een gelukkig mens in begin van film. En Wrestler eindigt inderdaad bijzonder hoopvol en optimistisch. Ging stuk beter met Randy richting einde. Echt feel good filmpje. (sarcasme modus uit)

Wat ik me van The Wrestler herinner is dat het geen neerwaartse spiraal was, het mag dan wel een drama zijn met redelijk negatieve afloop, het is geen personage dat door omstandigen steeds dieper wegzakt, waarop de film zijn hoofdfocus legt.

Tsjaa bij jou is het prototype van een gelukkig mens waarschijnlijk: rijk, villa, veel geld. Ja dan begrijp ik ons meningsverschil wel. (Wrestler die ik eigenlijk niet leuk vind maar toch verdedig modus uit.)

Wat is het dan wel volgens jou? Want ik vind bovenstaande eigenlijk een prima beschrijving van de film. Sterker nog, vermoed dat Nina meer minuten gelukkig is in de film dan Randy.

Helemaal niet (Zou ik zelf diep ongelukkig moeten zijn). Maar kan me toch nauwelijks voorstellen dat iemand in Randy in The Wrestler een gelukkig mens ziet. Maar ja. Jullie zijn tot mijn onsteltenis al met zijn tween dus blijkbaar zijn er toch mensen die, die film beduidend anders hebben beleefd.

Schitterende vertolking van Natalie Portman..... Dit is echt wel een verdiende Oscar.

En die muziek van Tchaikovsky is gewoonweg subliem

Een heerlijke film, en de zwarte zwaan, maakt de film bijna to een horror.

Ik vond hem heel knap

Mooie film.

Met 'Black Swan' wordt de werkdruk van het optreden in een thriller jasje gestoken. De wisseling van realiteit en de absurde, bloederige beelden maken het wat uitdagender, maar echt spannend wordt het nergens.

Het verhaal lijkt alles aan interpretatie over te laten, terwijl alles wel rond komt. Desondanks blijf je toch onbevredigd achter. Hoewel ontwikkeling op ontwikkeling volgt had ik tot ver in de film het idee dat het echte verhaal nog moest beginnen.

De strijd voor perfectie wordt origineel vertolkt terwijl de echte perfectie al behaald is door Natalie Portman die de film tot een hoger niveau tilt.

Het gedeelte met de nieuwe vriendin en z'n dochter is allemaal enigszins hoopgevend, los van de afloop dan. Het personage spiraalt gewoon niet naar z'n dieptepunt. In films als Pi, RAFD en Black Swan krijg je gewoon een rechtlijnige opbouw van start tot finish waarbij het steeds slechter en slechter wordt.

Is het bij The Wrestler niet net zo? Onderhuidser en minder 'in your face' dan de rest maar toch. En die schijn van hoop halverwege hebben andere films ook, in zekere vorm: Max die dichterbij zijn 'getal' komt; Harry en Tyrone die veel geld verdienen, Nina die toch bij momenten met haar zwarte zwaan in contact komt.

Ze denken vooruit te gaan, al blijkt later dat ze hun eigen ondergang juist bespoedigen.

De schijn van hoop in deze film leeft vooral bij het personage zelf, niet bij het publiek. Daar verschilt het dan voor mij van The Wrestler, al kan dat uiteindelijk ook aan de beleving liggen. The Wrestler blijft voormij een redelijk puur drama, terwijl hier (en bij eerder werk dus) de focus op de neerwaardse spiraal ligt.

Wij hadden de hele aftiteling nodig om bij te komen. O, de muziek was ook sfeervol.

Dit is weldegelijk een (psychologische) thriller. Maar waarschijnlijk net iets meer voor dames dan voor heren, omdat er veel vrouwenthema's voorbij komen. Hij is geregeld spannend. Met de opening is meteen de toon gezet. Dat was ook een van de spannendste scene die erin zat. En brengt je meteen in de sfeer van de film. Verder zie je de enge momenten vaak wel aankomen, niet altijd zijn ze even effectief. En soms zijn ze gewoon goor. Ze waren voor mij wel effectief bij de 2 mastrubatiescenes. 1 in bad en de ander op haar kamer..
Maar eigenlijk is voor deze film de gedachtengang van Nina belangrijker. En de reden voor mijn eerste zinnen in deze alinea. Daarin zijn ze heel goed geslaagd. Ook de balletwereld is heel waarheidsgetrouw neergezet.

Dan de acteurs. Ik kan het niet laten om Ryder eerst te noemen. Wat is zij toch heerlijk grillig. Wat zij hier in die paar scenes neerzet is heel erg knap. De scene met de vijl is er een die mij mij nog als een van de besten is blijven hangen. Bij deze een dikke pluim/veer voor Winona.

Portman is natuurlijk een droom van een actrice. In The Other Boleyn Girl heeft ze me bijvoorbeeld aan het huilen gekregen. Dus aan haar is het wel toevertouwd om om vrouwen-problematiek neer te zetten. Ook hier is dat zeker weer gelukt. Je wil ook echt dat ze haar droom bereikt.

Kunis betekent waarschijnlijk in een een of andere taal sexy. Een uitstraling om jaloers op te worden. Die ogen. Ze zou zeker een goede reden zijn om lesbisch te worden. Goede vertolking van zo'n type vriendin die je in vanalles mee kan slepen.
Cassel is een geweldig goede creep. Geeft een zeer geloofwaardige rol weg. Ik wil hem niet in een donker steegje tegenkomen.
Hersey doet het goed als bezorgde (?) moeder.

Bravo trouwens voor de casting in uiterlijk van de dames. Deze thematiek en het donkere haar, trekken, lichaamsbouw (ballet) en verdere uitstraling is een grote plus.

Natuurlijk moet ook iets over de kostuums en het decor gezegd worden. Daar is ook over nagedacht. Al is het maar met iets simpels als kleuren. Er zijn veel dingen doorgezet van het verhaal en de karakters op kostuums en decor. Het decor van de voorstelling zelf was zo mooi. Ik wil die show ook een keer zien. Ook veel plussen voor de zwanen kostuums en de witte jurk de Portman aanhad bij het feest. Die wil ik ook hebben. Prachtig. Ook grappig dat het blauwe monster van Het Zwanenmeer zelf (ook mooi gemaakt), nog even droog hoi zei tegen Nina, op de premiere, in de coulissen. Dat brak even de sfeer. Ik moest lachen.

Al met al een film die je toch wel op het grote scherm gezien moet hebben. 4,5*

Op de een of andere manier krijg ik die blik van Nina niet uit mijn hoofd wanneer ze heel sadistisch haar vel eraf trekt (van vinger) in de spiegel. Heel krachtig.

Ja dat had ik en driekwart van de zaal ook, non de ju een stuk of 50 man bleef zitten alsof we de maan naar beneden zagen komen.

Een behoorlijk hoge waardering voor deze film hier. Zelf had ik minder met deze traag op gang komende film die me niet echt heeft weten te boeien.

Zojuist voor de tweede keer een bioscoopbezoek afgelegd. Black Swan blijft indrukwekkend.

Ondanks het gegeven dat je nu weet wat er gaat komen vond ik de film nog beter dan de eerste keer. Het laatste half uur bezorgde me opnieuw kippenvel.

Aronofsky is The King, wat een cineast.

IT WAS JUST PERFECT !

ZZzzzZZZ.......saai zeg

Hoezo saai?

Lijkt me nou niet een reactie waar je serieus op in moet gaan.

waarde loos film hou je geld maar ik je zak is geen bioscoop kaartje waard ik ben er al heen geweest

gr dave

Ik ga hem nu kijken. Gelukkig lijkt het mij niet nodig echt waarde te hechten aan deze reactie.

Ben benieuwd!

Wat een hoop verschillende reacties ..

Vond hem zelf ook erg langzaam op gang komen, en hij heeft mij niet echt kunnen boeien. De trailer liet, zoals bij heel veel films, de spannende stukjes al weer zien ..

Niet mijn film ..

Idd, check z'n stemlijst en de wansmaak komt tegemoet.

WTF? Ben je Homo ofzo? Er zitten een paar scenes in waarvan je als vent moeilijk kan zeggen dat het saai is.

Van deze film had ik eigenlijk geen hoge verwachtingen maar na hem gezien te hebben is hij me reuze meegevallen. Het verhaal was best aardig (deed me soms wat denken aan The Wrestler) en de uitvoering ook. Natalie Portman deed het goed als paranoïde balletdanseres en de bijrollen van Mila Kunis en Vincent Cassel waren ook dik in orde.

Hoe het verhaal je aan de Wrestler doet denken is mijn een raadsel. Ok, we volgen in beide verhalen een sporter. Maar waar de Wrestler vooral een schrijnebd portret is van iemand die niet los kan komen, een vriendin krijgt en contact met z'n dochter zoekt, gaat het hier over een ballerina die langzaam doordraait.