La Vita È Bella (1997)

xangadix schreef:
Dat hij later dood is schijnt het kind niet te beïnvloeden.

En dat kind wist daarvan omdat?

als dat je simplistische conclusie op mijn tekst is, ben ik wel klaar met deze discussie. de zuurpruimen grossieren bij deze film nogal in het makkelijk punten scoren. jammer.

Waarom ben ik een zuurpruim als ik een film niet goed vind..? Men hoeft toch niet persoonlijk te worden..?

Je mag je niet aangesproken voelen als de holocaust ter sprake komt. Politiek correct geneuzel. Zuurpruimen! Daarentegen mag je je wel geraakt tonen als een cartooneske figuur die een levenshouding moet belichamen sneuvelt. De verhoudingen lijken mij hier een beetje zoek.

en voor het gemak negeer je de rest van de tekst?!

Als mensen deze film prachtig vinden, chapeau! Geniet ervan. Ik geef slecht mijn mening en ga mensen niet uitschelden die er een andere op na houden.

precies. en die tijd was zo lang niet. vader gaat weg. waarheen weet ie niet. kind valt in slaap. bij het wakker worden wordt ie bevrijd, wellicht door de spelcommissie (weet hij veel), en krijgt een tank.

Harde uitspraak..? Ik zeg alleen wat ik doe en niet doe.

MrBlonde, als je op mij doelt met de rest van de tekst: voor mij is ook de 'hilarische' vertaalscene geen reden om de holocaust als een abstract gegeven te zien in dienste van het verhaal. Het verhaal is mij gewoon te ongeloofwaardig. Daarom blijf ik er buiten staan, en voel ik er niets bij. Alleen een lichte irritatie en inderdaad het idee dat een concentratiekamp nogal lichtzinnig neergezet wordt.

Veel mensen van wie ik houd vinden deze film geweldig.

Het gaat denk ik ook niet zozeer over het kamp. Mijn vraag is vooral waarom het zo bewonderenswaardig is om alles te behandelen alsof het leuk is, ook als dat niet het geval is?

In dat geval werkte het middel niet voor mij.

omdat het hoofdpersonage zo in elkaar zit. voor mij was de energieke, komische en enthousiaste rol van Benigni buitengewoon geslaagd. ik heb er verder geen problemen als andere mensen dat niet vinden (wel een paar clichés die van toepassing zijn hier), het gaat mij erom dat mensen zo vreselijk vallen over het strijdtoneel. want meer is het niet.

Even een dooddoener van de bovenste plank: over smaak valt niet te twisten.

Ik zie dat je 'The Growing Pains Movie' 0,5 hebt gegeven, dus over één film zijn we het in ieder geval roerend eens!

Inderdaad, een concentratiekamp: een strijdtoneel voor een fruitig verhaaltje over positief leven. Meer is het niet. Laten we daar toch niet over kissebissen.

zo verdraai je mijn woorden, want dat zei ik niet. WO II en het fascisme zijn de achtergrond en het kamp is een middel. niet onbelangrijk, maar je moet het niet belangrijker maken dan dat het is.

Zonder dat kamp slaat het hele verhaal toch nergens op? Er wordt getoond dat Benigni positief blijft in een situatie waar niemand positief in zou kunnen blijven, al zou hij willen.

ten eerste komt het kamp pas in de tweede helft in beeld. en met een middel bedoel ik, er had ook een andere ernstige situatie genomen kunnen worden (hoewel ik deze keuze dus juist goed vind werken).

dus, het eerste deel gaat over hetzelfde als het tweede. toen werden er andere, minder ernstige middelen gebruikt.

en dat ze in het tweede deel niet voor iets anders hadden gekozen was dus een goede keuze, ivm het extreme contrast.

Bottom line is dat Benigni opgewekt blijft en streken uithaalt in een situatie waarin dat absoluut niet mogelijk zou zijn. Omdat het doel van de film is aan te geven dat het leven mooi is ondanks alles (titel!), vind ik het ontzettend zwak (en ik denk zelfs dat het kwetsend is voor bepaalde mensen) om daarbij een concentratiekamp af te schilderen als een uit de hand gelopen kampeerpartij.