menu

Mat i Syn (1997)

Alternatieve titels: Mother and Son | Мать и Сын

mijn stem
3,66 (128)
128 stemmen

Rusland / Duitsland
Drama
73 minuten

geregisseerd door Aleksandr Sokurov
met Aleksei Ananishnov en Gudrun Geyer

Tegen het decor van een ver uitstrekkend landschap wordt een stervende moeder in een houten huis liefdevol verzorgd door haar overpeinzende zoon.

zoeken in:
avatar van Ramon K
5,0
Kunst van de bovenste plank!

Twee acteurs, amper plot, amper dialoog en TOCH een van de meest ontroerende films ooit. Iemand op IMDB beweert dat dit een schaamteloze kopie van Tarkosky is; die heeft er duidelijk geen kaas van gegeten. Deze film bevat zeker Tarkovsky-elementen maar Sokurov weet toch zijn eigen touch aan de film te geven. Ik weet eigenlijk niet waar ik moet beginnen; deze film heeft mij overdonderd met schoonheid, inhoudelijk en visueel.

Een jonge man verzorgt zijn doodzieke moeder in een houten hut gelegen in een uitgestrekt landschap, dat afgesloten lijkt te zijn van de rest van de wereld. De enige details die duiden op een omliggende menselijke beschaving zijn een trein in de verte, een boot in de verte, geblaf van een hond, een paar ansichtkaarten en kinderstemmen. De twee hoofdpersonen leven van de liefde die ze voor ELKAAR voelen, verder hebben ze niks nodig in het leven. Sokurov weet deze liefde ongelooflijk intens naar het beeldscherm te vertalen; strelingen, aanrakingen, blikken en de liefdevolle zorg voor elkaar....deze liefde voel je intens mee, want iedereen heeft wel iemand waar je zoveel liefde voor voelt en van krijgt. Iedere kijker zal zich hiermee kunnen identificeren.

Visueel gezien is deze film ongekend...je wandelt letterlijk van schilderij in schilderij en de hoofdpersonen lijken dit te beseffen; het lijkt alsof moeder en zoon 'poseren' voor de schilder (Sokurov) en samen met de omliggende natuur vormen de hoofdpersonen een eenheid, 1 groot geheel. Op Imdb stelde iemand:'deze film is een groot schilderij, een oilpainting'. Dit klopt. Er hangt steeds een mystieke waas over de beelden, de beelden zijn feeeriek en de natuur leeft, net zoals bij de films van Tarkovsky. Verder confronteert de film je met de twee uitersten van het leven; de schoonheid enerzijds, de vergankelijkheid anderzijds. De film stelt misschien wel dat naastenliefde het enige is wat telt in dit leven....en dat de rest er niet toe doet.

In ieder geval vind ik dit een juweel, meer kunst dan film eigenlijk en ik raad iedereen dan ook aan 73 minuten in zijn leven voor deze film uit te trekken. En als Bush,Hussein, Blair en Bin Laden dat ook ffkes doen..dan besparen we ons weer een hoop ellende om niks! ( goh...wat een idealistische uitspraak toch weer) 5 sterren dus! En bedankt voor de tip Ingemar!

tovenaar
En meteen op 1 in je persoonlijke top 10 Ramon! Jezus, je geeft me wel ontzettend veel films die ik nog moet zien.. beetje rustig anders kan ik het niet bijbenen

avatar van Ramon K
5,0
Hahaha, schiet maar eens op dan Tovenaar!
En die nummer 1 positie, daar moet je niet te veel waarde aan hechten; elke keer als ik net een favoriet gezien/herzien heb, pas ik die nummer 1 positie weer aan. Veel te moeilijk zo'n top 10 samenstellen.

4,5
Ramon K schreef:


En bedankt voor de tip Ingemar!


Hey!! Je hebt 'm gezien!!! Had al zo'n vermoeden dat 'ie in je straatje zou passen.

Ennuh geen dank... Je bent welkom enzo (alsin 'you're welcome' dan heh )

0,5
Mooi landschap hoor (voorzover de beelden tenminste niet op onzinnige wijze uitgerekt zijn), maar verder vond ik het maar een slaapverwekkend prul. Er is geen plot, er is geen inhoud, er zijn zelfs geen personages. Er lopen twee acteurs rond, maar zonder karakter is een acteur geen personage. En zonder personages is er ook geen drama; zijn het alleen maar beelden. En dan ook nog eens beelden die een eeuwigheid aanhouden zonder dat er wat gebeurt; het is haast niet uit te houden (het is dat de film maar 73 minuten duurt, anders had ik hem allang uitgezet).

Sorry Ramon, maar ik moet dit toch echt een halve ster toekennen. Wat een kwelling om naar te kijken.

avatar van Ramon K
5,0
Jammer, maar ik wist natuurlijk al lang dat dit ging gebeuren Queto.

avatar van Ramon K
5,0
En natuurlijk zal ik binnenkort een kritiekje leveren......

4,5
Wow.. die nieuwe stem drukt het gemiddelde wel...

0,5
Ik zie trouwens nu pas dat dit van dezelfde regisseur is als het beruchte Russian Ark, waarin helemaal niets schijnt te gebeuren. Ik kan me daar nu iets bij voorstellen.

avatar van Ramon K
5,0
Maar Queto, Mat I Syn is kunst, geen gewone film. Hoe kun je deze film nu afstraffen op het ontbreken van een plot, het ontbreken van personages en het 'onnodig uitrekken van de beelden'? Mat I Syn is een gevoelstaal, geen rechtlijnige film waarbij de gebeurtenissen zich ophopen. Deze film moet je benaderen met je gevoel, niet met je verstand. De thema's in deze film zijn liefde, leven en dood....thema's die behandeld worden via poetische beelden en muziek, niet via plotwendingen, woorden of beschrijvingen. Weet je uberhaupt waarom die prachtige beelden zo uitgerekt worden, waarom Sokurov langaanhoudende shots en grote stiltes gebruikt? Moeder en zoon bevinden zich namelijk tussen de wereld van het leven en de wereld van de dood...een afgezonderde tussenwereld waarin je de zin van het leven kunt overpeinzen en kunt genieten van onvoorwaardelijke liefde. Queto, je moet films niet altijd via ratio beoordelen. (moet je trouwens zelf weten, maar dan mis je wel een hoop). Ik begin zelfs te vermoeden waarom jij Stalker met 5 sterren beloont en Tarkovsky's andere films de 3,5 sterren niet overstijgen bij jouw. Stalker heeft namelijk het meest interessante plot...

avatar van Jordy
Ramon K schreef:

Hoe kun je deze film nu afstraffen op het ontbreken van een plot, het ontbreken van personages en het 'onnodig uitrekken van de beelden'?


Kun je niet een klein beetje begrijp opbrengen voor mensen die van een film verlangen dat er een plot in zit?

avatar van Ramon K
5,0
ikzelf schreef in de eerste post hier:Twee acteurs, amper plot, amper dialoog en TOCH een van de meest ontroerende films ooit.


Waarom zou je deze waarschuwing dan negeren? Ik ken Queto al een tijdje hier op MM. Ik weet dat ie films op een andere manier beoordeelt dan mij......dus ik heb zoiets van; waarom ga je hier dan TOCH op plot en karakters beoordelen? Vindt je het dan echt raar dat ik hier vraagtekens bij plaats?

0,5
Ramon K schreef:
Maar Queto, Mat I Syn is kunst, geen gewone film.


Dat is leuk bedacht, maar dan veronderstel je dat er een wezenlijk verschil is tussen een film die kunst is en een film die geen kunst is, en ik kan geen zinnig criterium bedenken dat een strak onderscheid tussen de twee zou maken. Film mag je van mij best als kunstvorm beschouwen, maar zo'n onderscheid kun je niet maken (behalve misschien op subjectieve gronden, maar dan is het geen argument meer). Maar zelfs als dit 'kunst' zou zijn, dan nog zou dat niet van invloed zijn op mijn beoordeling. Deze film vind ik slaapverwekkend en ergerlijk leeg, en dus vind ik hem slecht, kunst of niet.

Hoe kun je deze film nu afstraffen op het ontbreken van een plot, het ontbreken van personages (...)


Omdat ik dat relevante aspecten van een film vind.

Mat I Syn is een gevoelstaal, geen rechtlijnige film waarbij de gebeurtenissen zich ophopen. Deze film moet je benaderen met je gevoel, niet met je verstand.


Het probleem is nu juist dat ik er geen enkel gevoel bij had. Dat zul je je wel niet kunnen voorstellen, maar ik kan mij in dezelfde mate niet voorstellen dat iemand er wél gevoel bij heeft.

Moeder en zoon bevinden zich namelijk tussen de wereld van het leven en de wereld van de dood


Dat had ik er niet uitgehaald. Als dat een uitgangspunt voor een film zou zijn, zou ik dat best als zodanig willen accepteren, maar ik zie in de film geen aanwijzingen voor in niemandsland i.t.t. normaal leven (bovendien, de zoon blijft toch leven?).

Queto, je moet films niet altijd via ratio beoordelen. (moet je trouwens zelf weten, maar dan mis je wel een hoop). Ik begin zelfs te vermoeden waarom jij Stalker met 5 sterren beloont en Tarkovsky's andere films de 3,5 sterren niet overstijgen bij jouw. Stalker heeft namelijk het meest interessante plot...


Met mijn beoordelingen pretendeer ik niets over de kwaliteit te zeggen van een film, ik poog er slechts mijn waardering mee uit te drukken. Gevoel kan (in theorie) best een factor daarin zijn, maar ik heb (zoals ik al zei) bij Mat i Syn geen gevoel. En dus vind ik het gebrek aan plot onoverkomelijk.

Overigens heb ik slechts twee van de vijf Tarkovsky-films die ik gezien heb een 3,5 gegeven (Offret en Solyaris staan op 4), maar een discussie over het oeuvre van Tarkovsky stel ik liever even uit tot ik ook Nostalghia en Zerkalo gezien heb (wat vrij binnenkort zal zijn).

avatar van Ramon K
5,0
Ok Queto, ik zal er dan maar over ophouden. Ik heb geen zin in weer een discussie over de definitie van kunst. En mijn Tarkovsky-opmerking was misschien te veel van het goede. Maar toch vind ik het jammer en raar dat je geen enkel goed element in deze film hebt gevonden. Tussen 0,5 en 5 sterren bestaat een verrekes groot gat...ik irriteer me daar stiekumpjes toch wel heel erg aan.

avatar van kappeuter
3,5
kappeuter (crew)
Mat i Syn kijken is een ervaring.
Zet je telefoon(s) uit, en bekijk de film in een stille omgeving.
Een film die nog lang op je doorwerkt. Beelden die een natuur laten zien die paradijselijk is. Het is zo mooi dat je er reken mee houdt dat 't op een andere planeet is gefilmd. Een van de mooiste scènes op dit gebied vind ik de scene wanneer de zoon een wandeling gaat maken en een stoomlocomotief voorbij ziet gaan in het dal. Je hoort op dat moment niets, en de beelden werken enorm hypnotiserend.
En dan het thema van de film. Zoon die voor zijn terminaal zieke moeder zorgt. Het mooiste daarvan zijn de stiltes en het onderhuidse ultieme begrip voor elkaar. Dit is houden van, dat voel je.
De stiltes wekken een zee aan filosofieën bij je op. Tenminste bij mij, en bij Ramon heb ik begrepen.
Je moet er een beetje moeite voor doen om deze film goed tot je te laten komen. Maar dan krijg je er ook veel voor terug.

avatar van Ramon K
5,0
Prachtig verwoord Kappeuter! Mat I Syn is een geweldige gevoeltrip, die je alleen kan ervaren wanneer je je er voor openstelt. Wanneer je als kijker geen moeite wil doen de essentie van de film te voelen, zul je er waarschijnlijk geen ruk aan vinden.

FisherKing
Eenmalige vertoning in Plaza Futura Zondag 28 september 2003

avatar van Goodfella
4,0
Ik heb deze film nog niet gezien, maar ik denk dat ik de liefhebbers hiervan de korte Deense film ´Se mig nu´ wel aan kan raden

avatar van The Eye
3,0
Gisteren na aanleiding van wat ik las bij Karhozat deze film maar es bekeken.

Mijn ouders zijn al tijdens de eerste scene weggegaan, die vonden 'm te traag, daarna kon ik zelf genieten van de heerlijke melancholiek en de oogstrelend mooie beelden. Af en toe leek 't erg op een schilderij, maar dan bewoog er weer iets en was het toch weer film. Soms ook dacht ik dat men gewoon een foto had genomen en deze enkele seconden gefilmd had. Echter ik heb wel een paar opmerkingen. Ten eerste vond ik 't meer een liefdesverhaal, af en toe leek het meer op een man die zijn geliefde vrouw langzaam aan het verliezen was dan een zoon die z'n moeder langzaam verliest. En de film deed me af en toe behoorlijk aan Stalker denken, vanwege de mystiek en de mooie beelden.

Het grote minpunt aan deze film vind ik het summiere gebruik van muziek. De prachtige beelden hadden perfect ondersteund kunnen worden met de 2e movement van Dvorak's 9de symfonie.

Het grootste pluspunt vind ik de lef die de regisseur heeft om zo'n trage film te maken, want ik kan me voorstellen dat velen deze film niet trekken.

Nog een laatste opmerking: Op de achterkant stond een kritiek van Scorsese: "Why can't America make movies like this", ik dacht bij mezelf, wat staat je in de weg Martin?

avatar van starbright boy
4,5
starbright boy (moderator)
FisherKing schreef:
Eenmalige vertoning in FP Zondag 28 september 2003


Komt er nog iemand naar Plaza futura zondag?
Ik ga in ieder geval.

avatar van Goodfella
4,0
Ik vrees van niet SB...

gimli f
Echt een schitterende, intense ervaring, dit Mat i Syn.

Dit is inderdaad geen film voor iedereen. Je moet er met een bepaalde instelling naar kijken; dat is niet iedereen gegeven. Mat i Syn kijk je niet eventjes tussen twee films door en prop je ook niet ergens in een drukke avond.
Het beste kijk je deze film in een totaal verstilde omgeving (zoals al is verwoord). Nog beter zou het zijn wanneer je je van tevoren al in een verstilde stemming hebt gebracht. Ikzelf heb me in de stemming gebracht met een paar uurtjes Hildegard Von Bingen. Iets beters kon ik niet verzinnen.

Mat i Syn is vooral een hele intense, hypnotiserende en transcendentale ervaring.
De beeldenpracht van deze film is ongekend. De beelden zijn droomachtig, sprookjesachtig en mystiek. Prachtig, naturel, kleurgebruik. De fraaie landschapsbeelden zijn geïnspireerd op de beelden van de Germaanse romantici, b.v. op die van Caspar David Friedrich. Inderdaad heeft het elk moment wat weg van een verfijnd (olieverf)schilderij. De mystieke waas die over de beelden hangt, doet hier nog eens sterker aan denken.
Emotioneel is Mat i Syn ook nogal een ervaring. Sommigen vinden dit geen karakters, omdat je nauwelijks iets te weten krijgt over de twee hoofdpersonen. Je weet dat er een diepe affectie bestaat tussen moeder en zoon.
Het enige dat je daarnaast echt weet over de vrouw is dat ze vroeger les gaf. Daar houdt het mee op. Verder hoeven wij niets te weten van de hoofdpersonen. Het zou alleen maar afleiden van waar het om gaat in deze film.
Mat i Syn gaat over liefde, leven, dood en de natuur- en de schoonheid daarvan. Voor de rest hangt de ervaring vooral af van wat jij zelf in de film stopt.

Mat i Syn valt wel degelijk te zien als een kunstwerk, in tegenstelling tot bijvoorbeeld de meeste films en andere cultuuruitingen. In die zin, dat je in een echt kunstwerk, als in een spiegel, iets kunt zien van jezelf en van de omgeving waarin je leeft. Het is een diepgaande, meditatieve ervaring. Wel gaat het, net als bij mediteren, niet vanzelf. Je zult er zelf met een bepaald idee in moeten stappen. Communicatie komt ook van twee kanten. En wat je in een kunstwerk ziet, is datgeen jij er zelf instopt.

Inderdaad zijn er enkele gelijkennissen met het werk van Tarkovsky. Het belangrijkste verschil tussen de twee is dat Tarkovsky nogal wat religieuze (Christelijke) images in zijn films verwerkte, en dat Sokurov zich bediend van wat wel een “humanist mysticism” werd genoemd. Toch heeft Mat i Syn een soort sacrale uitwerking.

De film is nog het best te zien (en ervaren) als een symfonie of gedicht. Of als een soort (visuele) meditatie. Je wordt gehypnotiseerd en meegesleurd naar een bovenzinnelijke, sacrale ervaring. Na afloop vindt je jezelf in verlichte staat terug.

Dat is het mooie van kunst. Kijk ook even naar de paintings van Friedrich. Kijkend naar zijn werk is het niet moeilijk te zien waar Sokurov (mede) zijn inspiratie vandaan haalde…

Mat i Syn is een zeer fraaie, intense belevenis.

avatar van Ramon K
5,0
Mooie post Gimli! Maar waar blijft je stem?

gimli f
Stem bleef hangen in de mist zeker.
Gestemd...ga maar snel kijken.

Nog vergeten te zeggen: erg vreemde shots, soms. Alsof beelden expres wat vervormd zijn. Zeer fraai!
Vooral de beelden van het woud (op het eind) en dat eerste shot met de stoomtrein... magnificent!

Over die cinematografie op internet:
"…Ultimately, formidable antecedents aside, this is a highly original work that looks like nothing else. Sokurov uses a variety of devices -- including mirrors and painted glass filters -- to distort the image, diffuse light and soften focus, lending this entrancing film the unreal look of a dark, moody watercolor. Rarely has the potential of film felt so fully realized, while so closely approximating the qualities of painting." — Ken Fox

Ergens anders staat over de inspiratiebron(nen) van de film:
"The film Mat' i Syn is a visual elegy… Every image is carefully composed, evoking the work of the German Romantic painter Caspar David Friedrich. The landscapes reflect the young man's sorrow. They speak to the viewer, suggesting the silent mystery of the son's suffering... A sad, but serene beauty gradually emerges.

Concerning David Caspar Friedrich, the director confirms: "He was the most important. His paintings are simple, deeply poetic and very emotional. I like art which is ruled not by anarchy, but by highly opinionated artists." The Monk by the sea (1810), praised by Kleist, is the film's primary esthetic inspiration. "What's most important for me in this painting is its use of shadows and subdued colors, the openness of the composition, and, at the same time, it's rigor. The dramatic atmosphere of paintings like that correspond to the mood of my film."


Dit is de primaire inspiratiebron: The Monk by the Sea (1808)
Ook aan ander werk is de invloed te zien: Wanderer above the Sea of Fog, Morning, Solitary Tree en Man and Woman contemplating the Moon

Zeer fraaie film!

sydney
Vandaag in Eindhoven (PF) gezien. Het eerste wat ik zo verbluffend mooi vind aan deze film is de prachtige natuurbeelden. Zoals het eenzame duinlandschap, de wind door de grasvlakten, het voortdurende geluid van de wind en de vogels en het knisperend haardvuur. De dialogen zijn minimaal maar ook zó veelzeggend. De relatie tussen moeder en zoon dat zijn einde nadert is zo teder en tegelijkertijd zó treurig dat ik tranen wegpinkend het einde van de film aan het bekijken was.

Overigens was de kopie van de film zo slecht dat dit zelfs een meerwaarde gaf aan de film. Dit gaf een bepaald gevoel van Nostalgie, ook al was dit niet zo bedoel door de makers.

4 * voorlopig

avatar van starbright boy
4,5
starbright boy (moderator)
Ik was ook in PF.
Prachtige natuurbeelden in de lente, het leven begint en daartegenover een stervende vrouw (ergens tussen leven en dood, ze leeft niet echt meer en ze is ook nog niet dood) en haar zoon. Al in de eerste scene vond ik de film mooi. Het moment dat de zoon de haren kamt van z'n moeder is al zo intiem. Intimiteit en de natuur zijn de twee hoofdzaken in de film. De zoon wil zijn moeder een mooi levenseinde bezorgen en ontdekt zijn eigen gevoel. Minimale dialogen en toch voel je, naast al die zeer bijzondere natuurlijke pracht (ondanks de matige kopie toch overweldigend), ook precies de ontwikkeling die de zoon doormaakt aan. Als de zoon "breekt" en in alle eenzaamheid moet huilen is dat al een kippevelmoment. Om over het einde nog maar te zwijgen.
Ontroerend.

4.5*

sydney
starbright boy schreef:

Ik was ook in PF.

Grappig! Waar zat jij dan?!

avatar van starbright boy
4,5
starbright boy (moderator)
tweede rij van achter, iets rechts van het midden.

sydney
starbright boy schreef:

tweede rij van achter, iets rechts van het midden.

Oh niet op gelet en waarschijnlijk niet gezien dus. Ik zat op de tweede bezette rij (van voren), rechts.

avatar van Naomi Watts
Geweldige film. Amper een plot, amper dialoog maar een echte gevoelsfilm, puur genieten. Visueel prachtig en van een ongekend niveau, een film die je moet 'voelen' met kijken alleen kom je er niet. Ook de speelduur is perfect. Ik ben nog steeds 'stunned'. Woorden schieten tekort, later volgt er een vollediger betuig. 4,5*

Bedankt voor het aanraden Ramon, deze film heeft een hele speciale betekenis gekregen voor me.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:54 uur

geplaatst: vandaag om 11:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.