Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010)

Na een heerlijke openingsscene met een fantastische Ralph Fiennes als Voldemort ontrolt zich een wat langdradige 1e Hallows-film. Het is in alle opzichten duidelijk dat deze film een prelude is van part II. Gelukkig valt er toch ook genoeg te genieten; het verhaal rondom de relieken is intigrerend, en het is leuk te zien dat de 3 hoofdpersonen volle aandacht krijgen, helaas wel ten koste van de zo geliefde scenes in en rondom Zweinstein. Radcliffe blijft me wat irriteren, maar Watson is weer geweldig en Grint vind ik in de laatste 2 films wel overtuigend. Part I had gerust een halfuurtje korter gekunt, maar is afgezien daarvan een fijne film, met voldoende ruimte voor detail en plot.

4*

Wow, het aangekondigde epische slot kent met dit eerste deel van Harry Potter and the Deathly Hallows een uitstekend begin. Eindelijk wordt het niveau van het begin van de serie weer opgepakt. De eerste vier delen vond ik namelijk goede films (deel III was iets minder m'n smaak), maar V en VI waren (zeer) matig. Maar dit deel maakt veel goed en belooft veel goeds.

Het grote pluspunt aan de film vind ik de rust in het verhaal. Sommige mensen zijn geen fan van het in tweeën knippen van het verhaal, maar wat mij betreft was dat het enige juiste besluit. Hierdoor is er in dit deel alle tijd om alles goed uit te werken en mooi in beeld te brengen. De persoonlijke problemen van het drietal worden mooi in beeld gebracht (scenes die er eigenlijk helemaal niet toedoen, doen er toch toe omdat ze het personage uitdiepen) en de gebeurtenissen op de verschillende locaties worden niet overhaast. Dat vond ik erg prettig om te zien. In de wat rustigere scenes komt vooral Emma Stone als Hermione echt naar boven (naast haar looks natuurlijk) als de beste actrice. Radcliffe en Grint zijn wederom van een acceptabel niveau.

Daarnaast waren de gebeurtenissen ook allemaal aardig. Het verhaal wordt goed verteld en de constante dreiging van Voldemort wordt er heel goed in verwerkt. Persoonlijk mis ik wel Zweinstein en de sfeer van daar in de film, maar het wordt allemaal niet te duister (zoals in deel III). Er is een goede middenweg gevonden wat dat betreft. Het camerawerk is wederom goed en er is ook eindelijk weer goede muziek.

Door de lange speelduur zijn er zeker wat scenes die iets minder sterk zijn bijvoorbeeld de scene in Casa Malfoy en het kleine subplotje van de bruiloft vond ik wat minder , maar het voelt zeker niet als een te lange film met overbodige scenes . Voor mij is dit echt een van de betere films uit de reeks. Deel I blijft vooralsnog op 1 staan, maar deze komt daar dicht in de buurt. Ik ben heel erg benieuwd naar Part II, het slotshot van deze film vond ik in ieder geval heel erg sterk. Het is natuurlijk geen overweldigende climax die alle andere films wel hebben, maar aangezien het een vervolgdeel is lag dat ook niet in de lijn der verwachting. Als dat wel het geval is dan kom je hiermee van een koude kermis thuis. Ik hoop in ieder geval dat Part II minstens net zo goed als dit deel wordt.

Een cijfer ga ik pas definitief geven als ik Part II ook heb gezien, omdat je de films als een geheel moet zien. Het benadert in ieder geval zeker de 4.5* van deel I.

Oh, en de animatie over the Deathly Hollows vond ik echt een hoogtepuntje. Dikke pluspunten!

Zo. Na een paar jaartjes toch maar besloten om deze 1e film van de Harry Potter finale te gaan zien. 'The Half Blood Prince' viel tegen, sowieso valt de reeks me tegen sinds Yates aan het roer is viel me op aan de scores te zien, maar ik moet zeggen dat dit best een vermakelijke prent is geworden. Daar is het meeste - naast het feit dat ik het er wel mooi uit vond zien allemaal - wel mee gezegd. Het kijkt prima weg, terwijl er niet eens zoveel gebeurd. Dobby is waarschijnlijk het hoogtepunt in deze film. Harry blijft een slappe.

En we zijn aangekomen bij deel 7.1 van de Harry Potter-reeks. Een goede keuze is het geweest om het laatste boek in twee delen te splitsen, want ik zou bij god niet weten hoe je dat hele boek in een film van 2,5 uur had moeten stoppen.

Gelukkig is er dus genoeg tijd voor genomen om alles goed uit te lichten. Ook zijn er veel personages geïntroduceerd die in het boek normaal gesproken eerder voor kwamen (Mundungus, Bill Weasley). Of personages die weer terugkwamen (Dobby). Vooral de laatste was weer leuk om te zien, je ziet wel een flink verschil met hoe hij eruit zag in 'The Chamber of Secrets'. Wel een flink stuk beter, maar dat mag ook wel met veel betere CGI.

Het verhaal kon lekker rustig verteld worden en ik vond dat dit vooral goed in uiting kwam in het stuk waarin het trio eigenlijk niet weet wat ze moeten doen. Die radeloosheid die ze hadden om naar Horcruxes te zoeken kwam erg goed op me over. Als het boek in 1 film zou zijn gepropt zou dit nooit zo naar voren zijn gekomen.

Maar in dit deel zitten ook genoeg spannende stukken. Zo begint het al met een uitstekende scène in Malfoy Manor met Voldemort en alle Death Eaters. Ralph Fiennes zet hier op een geweldige manier een vreselijk kille, psychopatische Voldemort neer. Ook mooi om te zien hoe de Malfoy's veranderd zijn in de loop der jaren. Van trotse, arrogante rijke stinkerds naar de voetveeg van the Dark Lord.

Daarna gebeurd er ook genoeg spannends met de reis van Harry naar the Burrow, erg spectaculair op de motor en ik vond het nog wel vrij goed te volgen (i.t.t. tot een scène later in het bos als ze achtervolgd worden door de Snatchers, dat was veel te gehaast en was niet te volgen). Ook de inbraak in het Ministerie was erg tof (Leuk om de gehate Umbridge weer te zien, love to hate) en ook de stukken in Godrics Hollow en Malfoy Manor waren erg tof.

Met deze film heeft Yates een toppertje neergezet, want in deze hele film voel je de spanning en lekker veel screentime voor Voldemort. Helaas vind ik Daniel Radcliffe in deze film maar matig. Hij komt op mij ook niet echt over als een held, maar meer als een lulletje rozenwater. Grint was wel goed en Emma Watson is zoals altijd fantastisch.

Deze film krijgt 4,0 * van mij en vind hem een van de beste in de reeks.

Met The Deathly Hallows – Part I komt het eind van de marathon nu toch echt in zicht. Deel 7.1 en 7.2 zijn de enige films die ik al eerder gerecenseerd had, ook al is dat alweer lange tijd geleden. Als ik teruglees wat ik in 2010 heb geschreven, ben ik nu toch een stuk positiever.

Wat voor veel mensen een probleem is, is voor mij een pluspunt: wat een fijn tempo! Mijns inziens een prima beslissing om twee films van het laatste boek te maken, want nu is er echt ruimte voor het verhaal. En het verhaal in dit deel is niet het meest opwindende van de serie, maar het is wel één van de delen waarin het verhaal het best tot z’n recht komt.

Hetzelfde geldt voor de radeloosheid en hulpeloosheid van het trio, wat, zoals JR-Style al zegt, nooit zo goed gelukt was als het zevende boek in één deel verfilmd was. Emma Watson en Rupert Grint krijgen de gelegenheid om te laten zien hoe ze als acteurs gegroeid zijn, en Daniel Radcliffe vond ik hier ook best voldoende. Het toevoegen van scènes zoals Harry die met Hermelien danst in een half geslaagde poging om haar op te vrolijken vond ik ook een goede keus. Het vertraagt de film wel wat en dat zal niet iedereen kunnen waarderen, maar ik vind het erg prettig.

Gelukkig krijgen we weer wat bijfiguren uit de boeken te zien, al hebben ze nauwelijks meer dan een cameo. Ik had gehoopt dat, gezien het feit dat er met twee films meer ruimte is voor het verhaal, personages als Lupos en Tops (mijn favorieten uit het boek) zou zijn. Maar eigenlijk ben ik al lang blij dat niet de hele bruiloft eruit geknipt is en dat we zelfs nog Marcel even te zien krijgen in de trein (en hij wordt met elke film leuker…). Er zijn slechts een paar kleine dingen die niet eruit geknipt hadden moeten worden. Zo legt Ron in een deleted scene uit waarom ze de naam van Voldemort niet meer mogen uitspreken – in de film viel het me op dat iedereen ineens You-Know-Who zegt. En Harry kijkt ineens in een willekeurig stuk spiegel (hoewel die spiegel waarschijnlijk in een eerder deel uitgelegd had moeten worden).

Ondanks het relatief lage tempo kent de film toch genoeg spanning. De scènes op het ministerie zijn erg geslaagd. Van de scène in het huis van Mathilda Belladonna kon ik me herinneren dat ik me rot schrok in de bioscoop, en ook nu de verrassing eraf is moet ik zeggen dat dit één van de engste scènes uit de hele serie is. Brrr… Misschien minder eng, maar wel erg goed is de scène richting het einde, in het huis van de familie Malfidus, als Hermelien door Bellatrix wordt gemarteld. We krijgen nog niet eens zo veel te zien, maar Emma Watson kan érg overtuigend gillen. Ik kreeg er kippenvel van.

Dat brengt mij op Helena Bonham Carter. Zij acteert zo intens dat ze met weinig screentime toch een heel indrukwekkend personage weet neer te zetten. Ik herinner me dat ik Bellatrix ooit ‘de enige dooddoener met ballen’ heb genoemd, en daar ben ik het nog steeds mee eens. Lucius Malfidus (die blijkbaar uit Azkaban is ontsnapt, al weet ik niet wanneer dat gebeurd moet zijn) is toch meer het bang-onderdanige type, overigens wel sterk neergezet. Ook Draco was weliswaar weinig, maar wel goed aanwezig. Toch fijn dat hij na zijn grote rol in deel 6 niet zomaar van het toneel verdwijnt. Ralph Fiennes mag zich helemaal uitleven als Voldemort en doet dat prima (en met plezier, stel ik mij zo voor). Alan Rickman was altijd al goed en is dat nog steeds. Steeds als ik hem zie, kijk ik enorm uit naar het laatste deel.

Nu ik er zo over nadenk, is dit toch een film waarin de bad guys het meest te doen hebben. Van de good guys is het Hermelien die in deze film de meeste bewondering oogst – Ron en Harry zouden overduidelijk verloren zijn zonder haar. Met het trio op hun queeste krijgen we helaas (maar wel begrijpelijk) weinig te zien van Zweinstein en alle personages die daar rondlopen. Ik ben nu wel benieuwd hoe het er op de school aan toe gaat nu de moordenaar van Perkamentus er de scepter zwaait. Maar goed, er komt nog een deel…

Nog steeds helemaal waar. Heel erg goed gedaan. Ik voor mij ben helemaal tevreden met Yates’ visie op de boeken. Van mij had hij alle delen mogen doen.

Zag voor 't eerst Deathly Hallows nummer 1: heel boeiend. Ik ging fantaseren over de vertaalde namen en specifieke woorden en bedacht er een paar alternatieven voor, gewoon voor de gein. Rowling heeft veel creativiteit: complimenten! Als vertaler moet je er maar aan gaan staan. Sommige zijn al geweldig, anderen minder en sommige niet zo goed, al moet je wel heel goed kijken: er zit soms heel wat achter. De alternatieven die ik bedacht zijn misschien grappig om te zien, daarom:

Harry Potter: Henk Verzier, of: Jan Verschalk, of: Daan Koekebakker

Hermione Granger: Hermine Leiband

Ron(ald) Weasley: Ron(ald) Wezenlaar

Ginny Weasley: Ginie Wezenlaar

Neville Longbottom: Niekel Holloos, of: Gregor Rogers (of: Schlemielewitz )

Hogwarts: Zweijnendonk

Albus Dumbledore: Solidus Bijenbolder

muggle: mommelaar, of: tuttel, of: muizelhuizer, of: sukkelbek, of: sufwezer, of: ukkelaar, (maar 'dreuzel' is geweldig)

Voldemort: Mordenzworm, of: Wormsteek, of: Sadobar

Tom Riddle: Tom Verhulder

Draco Malfoy: Drakis Mistrau (zoontje van Lucius)

Slytherin: Glybbergouw (Salazar -> Gerardus)

Gryffindor: Valkenster (Goderic -> Goderik)

Hufflepuff: Hijgensnoef (Helga -> Helena)

Ravenclaw: Kraaierklauw (Rowena -> Karlijne)

Luna Lovegood: Maani Geluk

Minerva McGonegall: Wilhelmina te Stoettweghe

Rubeus Hagrid: Christoffel / Rubeus Duvelstoer

Dolores Jane Umbridge: Mijnie-Lugura van Kwelburg

Horace E.F. Slughorn: Grimbald X. Slakhuizen

Severus Snape: Ernestus Klamp, Severus Groevel, (N.B. een sneep is een vis)

Poppy Pomfrey: Beatrix Balsam, of: Zippora Zalvering, (Poppy Plijster is leuker)

Peter Pettygrew: Wout Wassenulle

Kingsley Shacklebolt: Maximiliaan Kluistervrij

Waarom: Harry improviseert, moet er wat van maken - ik wilde het Nederlandser, Verzier: hij versiert het toch maar telkens, Verschalk: hij moet verschalkend de boel redden, Koekenbakker benadrukt ook gewoonheid; Hermine leidt haar hartsvrienden (nauwe band) door haar slimheid; Ron is vaak tijdelijk wezenloos; Gregor is onhandig, vandaar de bijna omdraaiing; Solidus is een munt, Albus ook; mug=smoel; Tom=Thomas die niet gelooft, en deze verhult zijn ware wezen; Malfoy en Malfidus komen van wantrouwen; slither=glibberen, slangs glijden; Maani=manie, maar ook maan (Luna) - ze zoekt eigenlijk het geluk; McGonegall moest iets chics worden, koningin van Zweijnendonk; Christoffel Duvelstoer moet de reizenden redden met onmogelijke toeren; Mijnie lijkt leuk, maar…; Grimbald X. is lekker pretentieus; Pettygrew geeft weinig wasdom; Max moet verheven redden.

Aangezien VIER (Vlaamse zender) alle HP-films in de zomer heeft uitgezonden heb ik deze allemaal opgenomen en vandaag heb ik het zevende deel ervan teruggezien.

Na een voor mij matige Halfbloedprins had ik op zich niet veel hoop bij deze film. Het was nog maar eens een voorspel op de uiteindelijke finale en uit mijn herinneringen van de bioscoop destijds dacht ik ook dat het echt wel traag was en nogal onnodig. Nu moet ik wel mijn mening herzien. Het eerste deel van het slotstuk behoord zelfs tot de betere films van deze reeks.

We zien zowel Hermelien als Harry afscheid nemen van hun familie. Het lijkt maar een detail maar het toont meteen aan dat de dreiging van Voldemort nu echt wel aanwezig is en niet half word weggelachen zoals in de Halfbloed prins. De film is overigens perfect in 2 te delen. De eerste helft zit boordevol actie en spanning, de tweede helft op de finale na is vooral een sterke uitdieping van de personages. Mooi dat ze dat hier hebben gedaan en mooi hebben uitgewerkt zodat part 2 alle remmen los kon gooien. Maar we beginnen best bij het begin.

Harry die opgehaald word door de Orde en meteen op de hielen worden gezeten door de dooddoeners is een zeer leuke actiescène die tot op de straten van Londen voor entertaining zorgt. In de tussentijd zien we ook hoe Sneep's misterie toch wat barsten vertoond. Alan Rickman heeft die man écht met verve neergezet over de hele lijn waar ik nu al even een applausje voor geef. Ten huize Wemel is de rust ook niet lang gegund. Enkele kleine plotjes worden opgezet met kleine details waar later op teruggekeerd kan worden maar al snel worden de 3 weer op de hielen gezeten. Ook de scène in het ministerie zorgt voor leuke actie en spanning. Dan zijn we een uur ver in de film en heeft de film ook nog geen moment rust gehad, die is nu aangebroken. Alhoewel, de actie blijft dan misschien achterwege, de spanning blijft. Dit is voor mij de donkerste periode van de gehele saga. We krijgen enkele horror-achtige momenten zoals wanneer Harry naar het zwaard van Griffoendor duikt, of wanneer Hermelien en Harry naar de geboorteplaats gaan van zichzelf en Voldemort. Ondertussen geeft Yates ook voldoende de tijd om de evolutie van de hoofdpersonages tot een slot te brengen en de volwassenheid is binnegedrogen. De broer-zus relatie van Hermelien en Harry is bijvoorbeeld bijzonder mooi neergezet.

De finale ten huize Malfidus zorgt voor een waardige finale. Niet bombastisch, wel spannend en vooral het perfecte gebruik van de personages waar we ook Draco's innerlijke kant een extra dimensie zien krijgen door Harry te proberen sparen. De dood van de huiself was een pakkend einde van die finale die zeer mooi en ingetogen was neergezet

Maar de film is niet perfect, vooral het camerawerk is van mindere kwaliteit. Het shaky-cam gedoe was niet echt op z'n plaats en was ook nog niet eerder gebruikt, men zag nu waarom. En dat de eerste helft actie, tweede helft ingetogen niet voor iedereen is weggelegd kan ik zeker ten zeerste begrijpen.

Maar Part 1 is een ijzersterke donkere film uit de reeks die enerzijds genoeg actie bevat in het eerste deel en anderzijds de volwassen geworden personages hun talenten laat zien. De film heeft een constante spanning en zelfs enkele enge momenten die perfect passen bij het duistere dat rond Voldemort hangt. Een waardige opzet naar een perfecte afsluiter.

Je merkt aan alles dat de reeks naar het einde toegaat. Zweinstein komt nauwelijks meer aan bod, de klopjacht van Voldemorts legers op Harry, Ron en Hermelien is in volle gang. Ik verwacht dat in de afsluitende film het actiegedeelte volledig de overhand heeft.

In deze film wordt er nog aan karakteruitdieping gedaan, maar ik verwacht dat dat in de volgende film afgelopen is.

Met de laatste scène van de film worden meteen de intenties van Voldemort duidelijk. Alhoewel deze film duidelijk als intro is bedoeld op de grootse finale in het laatste deel, is het zeer zeker geen slechte film. Een aantal spannende scènes passeren de revue en de sfeer is geweldig. Jammer dat Sneep weinig in beeld komt, zeker gezien de ontwikkelingen in de film hiervoor.

Ik ga snel de laatste film bekijken! Voor dit eerste deel een ruime voldoende.

“These are dark times, there is no denying. Our world has perhaps faced no greater threat than it does today. But I say this to our citizenry: We, ever your servants, will continue to defend your liberty and repel the forces that seek to take it from you! Your Ministry remains, strong.”

Nu alweer aangekomen bij het een-na-laatste deel uit de reeks. Destijds maakte deze film een grote indruk op me toen ik hem in de bioscoop zag.

Voldemort is vast besloten om Harry te vermoorden. De orde van de Feniks brengt Harry echter in veiligheid. Als het ministerie wordt overgenomen door dooddoeners moet iedereen echter onderduiken. Samen met Ron en Hermelien gaat Harry opzoek naar de Gruzelementen, zoals hij Perkamentus had beloofd.

Zowel Daniel Radcliffe, Rupert Grint als Emma Watson doen het dit deel weer bijzonder goed in de hoofdrol. Met name Grint doet het in vergelijking wat beter als voorheen. Goede toevoeging was Bill Nighy als de nieuwe minister van Toverkunst en de terugkeer van John Hurt als Olivander.

Hoewel Harry Potter and the Deathly Hallows niet het dikste boek uit de reeks is (slechts 608 pagina’s) is het wel het enige boek dat over twee films is verdeelt. Harry Potter and the Goblet of Fire en Harry Potter and the Order of the Phoenix waren allebei dikker. Toch vind ik het een goede keuze dit deel op te splitsen, hierdoor werd niets afgeraffeld. Dit eerste deel beslaat ongeveer drie vierde van het boek. Ik had het boek er even bij gepakt en er een beetje doorgebladerd en zo ver ik kon ontdekken volgt de film het boek vrij letterlijk, weinig veranderingen of dingen die zijn weg gelaten (zeker als je de deleted scenes ook meetelt).

Omdat het verhaal over twee delen is verdeelt ligt het tempo van de film lekker laag en is er meer dan genoeg ruimte voor een aantal lekker luchtige scènes en waardig afscheid voor enkele personages. Zweinstein komt niet voor in dit deel en veel vertrouwde personages ook niet, maar gelukkig is er nog altijd deel 2. Bovendien vond ik de queeste van Harry en de scènes met Hermelien en Ron veel goed maken.

Voldemort’s manier van aan de macht komen doet erg denken aan Adolf Hitler en het Derde rijk. Voldemort wil alleen puur-bloed tovenaars en vermoord half-boed en dreuzels, Hitler wil een puur Arisch ras en laat Joden en zigeuners vermoorden. Toch is Voldemort zelf geen puur-bloed en Hitler ook geen Ariër. Beide nemen ze de regering over en hebben ze knokploegen in dienst.

Waar ik de vorige films wat minder sfeervol vond als we gewend zijn van de Harry Potter-reeks is dit deel weer wat sfeervoller. Dat komt dan vooral door de scènes in Godric's Hollow, de legende van de drie broers en de haast mythologische zoektocht naar de relieken van de dood. Bovendien wordt weer veel meer duidelijk van achtergronden en dergelijke.

Hetwig's dood aan het begin van de film vond ik vrij naar. Niet alleen vond ik Hedwig in de vorige films een beetje vergeten, maar op zich was het ook niet nodig. De dood van Dobby aan het einde was wel best ontroerend, hoewel hij alleen in deel 2 voorkwam en bij de andere verfilmingen is weg gelaten.

De laatste twee delen hebben soundtrack van Alexandre Desplat. Desplat is geen Williams maar heeft dit deel toch bijzonder netjes gedaan, heerlijke muziek die echt uitstraalt dat de finale inzicht is en ook weer wat meer epische muziek in plaats van Hoopers minimale soundtrack.

Van alle Harry Potter-films vind ik deze toch wel de beste cinematografie hebben. Het was erg slim van Yates om Eduardo Serra (Blood Diamond) als cinematograaf in te huren. De colorgrading is niet meer zo overdreven als in het vorige deel en de film heeft een aantal erg gave opnamelocaties. Hoewel er veel CGI is gebruikt en ILM de effecten van dit deel niet heeft gedaan, vond ik de effecten er toch wel erg sterk uitzien. Nergens is de CGI storend en alles ziet er realistisch uit.

Naast dat Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 een erg goede eerste helft van de finale is, is het ook een van de weinige recente films die een heerlijke rust en luchtigheid bezit terwel het een blockbuster is. Toevoegingen zoals de scène waar Harry en Hermelien dansen onderscheiden de film van de meeste blockbusters die enkel om spektakel lijken te draaien. Een bijzonder vermakelijke film, op zichzelf niet heel goed maar perfect in het grote geheel.

Heb deze film eens opnieuw bekeken op Blu-ray.

Blijft toch bij mijn eerste mening dat dit een van de mindere delen is.

Het is ook duidelijk dat de effecten die er in film zijn, speciaal zijn ontworpen voor de 3D versie, en dit ten koste van een beter scenario.

Nee, dit is echt niks voor mij.Flauw, langdradig, nergens spannend, wazig verhaal, zwak acteerwerk van de hoofdrolspelers en CGI die ook nog behoorlijk tegenviel.Kinderachtig en traag.Ik weet niet of ik aan deel 2 durf te beginnen.

Herziening.

Ik ben nooit een tegenstander geweest van de splitsing van het laatste boek in twee films. Liever je tijd nemen om het verhaal te tonen dan alles nietszeggend af te haspelen. Maar er scheelt soms iets met het tempo in Deathly Hallows: Part 1. De scènes in het Ministerie, Godric's Hollow en Malfoy Manor zijn de met actie en spanning gevulde hoogtepunten. Tussendoor durft de film als een pudding ineen te zakken. Vooral het deel zonder Ron voelt onnodig langdradig aan. Dat kunnen de nochtans mooie beelden van het Britse eiland niet verhelpen.

Het verhaal over de Deathly Hallows, zoals voorgelezen door Hermione bij Xenophilius Lovegood, is dan weer een goede zet en een prettige afwisseling: mooi getekend, en je houdt het hoofd er weer bij.

Er valt wel iets voor de sfeer te zeggen. Al van in het begin merk je dat de tovenaarswereld in duisternis is gehuld. Het statige Malfoy Manor, het aftandse huis van Bathilda Bagshot, de Dementors in het Ministerie, zelfs een detail als Kingsley Shacklebolts onheilspellende bericht op het huwelijk van Bill en Fleur: duidelijke getuigen daarvan.

Fijn om Dobby weer te zien, alleen jammer dat zijn snelle verscheiden door lange afwezigheid zo geforceerd lijkt. Dat maakt het niet minder treurig, natuurlijk.

Er valt genoeg te beleven in Part 1, maar soms ook te weinig. De balans slaat uit richting: gemiddeld.

De Harry Pottersaga bereikt stilaan zijn climax. Harry, Ron en Hermelien die op queeste zijn op zoek naar de elementen om Voldemort ten val te brengen. Zonder Perkamentus ook geen Zweinstein meer. De gevechten zijn bikkelhard en af en toe sneuvelt er eentje, ondenkbaar voor de eerste delen.

Hoogtepunt wat mij betreft was de erg karakteristiek geanimeerd verhaal over the deathly hallows. Erg fijn en zeer mooi gedaan. Maar ook de andere scènes of locaties zijn om te smullen zoals the graveyard waar Harry’s ouders begraven liggen, de bruiloft, het woud of de geheime zitting van Voldemort en zijn getrouwen. Helena Bonham Carter springt er voor haar hier korte screen tijd erweer bovenuit. Ook Alan Rickman blijft elke aflevering geweldig. En wedden dat Ralph Fiennes zich kostelijk vermaakt als ultieme bad guy?

Ik verwacht of hoop alvast nog op een mooie twist in het laatste deel. Iets in de zin van “niets is wat het lijkt”. Het laatste deel staat in de top 250, geen idee wat ik daarvan moet denken, maar de verwachtingen zijn alvast hoog gespannen. Noch die hard of expert van Harry Potter, maar wel blij eindelijk de reeks (bijna) doorlopen te hebben. Fijn ook om min of meer Boyhood-gewijs de hoofdpersonages te zien meegroeien in de saga.

Nou nou.

Opeens een heel ander iets. Yates maakt hier een veel donkerdere film. Dat kan ik erg waarderen, omdat voorgaande films wel donker waren in opzicht met de eerste paar delen, maar zo donker als dit is het nog lang niet geworden.

De acteurs doen het beter en de sfeer is er meer. Al is het nog meer een soort opbouw voor de grote finale, (het laatste deel), vlot en vermakelijk blijft het zeker. 146 minuten waren net als voorgaande delen weer zo om. Beste deel van de voorgaande zes.

Goede film, uitermate sfeervol. Misschien minder toverspektakel, maar ja, wat maakt dat uit. Niet veel meer aan de film toe te voegen.

Naar mijn mening is dit een van, zo niet het beste deel uit de hele serie. Deze Harry Potter is niet wat je kan verwachten van de gemiddelde Harry Potter film, in de positieve zin. Normaal gesproken focussen de films zich vooral op het op te lossen probleem, bijvoorbeeld het winnen van het tovenaarstoernooi of het vinden van de Chamber of Secrets. De films tot nu toe zijn eigenlijk een soort stroom van avonturen, problemen, oplossingen en actie, tot deze film. In deze film heb ik het gevoel dat die stroom even tot stilstand komt, even op adem komt. Voor sommigen saai, voor mij vooral een verademing.

De kracht van deze film is dat de verhoudingen tussen personages en de personages zelf meer worden uitgediept, dit resulteert in een paar mooie en dramatische momenten.De 'hergeboorte' van Dobby als vrije elf en zijn uiteindelijke dood, de wrijving tussen Hermione, Harry en Ron en de scene waar Harry en Hermione dansen doen stuk voor stuk dingen die we nog niet eerder in deze reeks hebben gezien.

Ook denk ik dat deze film een goede opstap is naar de volgende film. In deze film bereikt elke held zijn (emotionele) dieptepunt en de slechterik zit op de hoogtepunt van zijn macht. De situatie is nog nooit zo bedreigend geweest voor onze helden, De vijand valt namelijk niet alleen aan, maar overheerst en dit geeft een dreigender en duisterder sfeer dan ooit.

Die sfeer wordt mede mogelijk gemaakt door de mooie, maar duistere locaties. Donkere wouden, oude dorpjes en het huis van de familie Lovegood zijn hier mooie voorbeelden van.

En ja, dit is niet de meest flitsende film uit de reeks, als je van meer actie of een lichtere toon houdt zijn daar genoeg alternatieven voor in deze reeks. Ook die films kan ik zeker waarderen, deel drie en vier zijn twee van mijn favorieten, maar toch vindt ik deze film door zijn sfeer, drama, en goede karakterontwikkeling als film beter.

P.S. Natuurlijk heeft deze film ook zijn fouten, maar ik vindt wel dat deze film wat meer liefde verdient, vandaar deze lofzang.

“I won't pretend to be your friend, Mr. Potter. But I'm not your enemy.”

“Forgive me minister, but it's a little hard to tell the difference now-a-days.”

The Deathly Hallows: Part 1 is een geweldige film waarin we Harry Potter en zijn vrienden zien worstelen met Voldemort en zijn handlangers, maar waarin we ze ook zien ruzie maken met elkaar. Het gevaar ligt overal op de loer, en de frustraties lopen hoog op.

De Harry Potter films worden met iedere film duisterder en volwassener, en zeker in dit deel (in de openingsscene alleen al) krijgen Harry Potter en zijn vrienden veel te verduren. Zoals het hoort in de op één na laatste film van de franchise. Deathly Hallows 1 zit propvol, en vooral qua personages moest ik soms weer even goed nadenken wie ook alweer wie was. Maar de acteurs zitten allemaal goed in hun rol, en het belangrijkste is dat Fiennes ook echt dreiging uitstraalt als Voldemort. Het fantasierijke verhaal, de donkere sfeer, de fantastische sets en production design, de special effects die er steeds beter uit gaan zien, de personages die je nu al 7 films lang met plezier volgt in hun avonturen etc. Kom maar op met de finale.

totaal mee oneens , sterker nog : Het is juist het tegenovergestelde , de film is totaal niet traag maar juist nog steeds te snel ( zeker in de actiescenes waarin wederom veel is gesneden , het lijken soms wel music clips cuts )
Als je het vergelijkt met Lord of the rings wat toch enigsins een vergelijkbare wereld zou kunnen zijn doen ze het hier 10 keer slechter .
Het begin is hoopvol met die vergadering met Voldemort , maar daarna gaat het al snel bergafwaarts wat verhaal vertellen betreft , de scenes met het nest en de trouwerij zijn al afgeraffeld waardoor je een hoop info misloopt
TOV het boek .
Daarna Grimboudplein 12 en de emotioneel sterke scene ( uit het boek ) met Knijster die daar min of meer respect voor Potter krijgt . Maar blijkbaar vond Yates dat niet belangrijk genoeg en hij liet dat plot volledig achterwege , een belachelijke keuze .
De info over het zwaard was ook niet de ingeving van Hermelien maar van het portret van Firmelinus die haar erop wees dat kobolt spul niet vies kan worden .
Goderics eind en de actie scene met Nagini moest blijkbaar ook zo kort mogelijk , het ministerie was redelijk maar had ook best wat uitgebreider gekund .
Het verhaal van de 3 broers was wel goed gedaan maar wel heel simpel gehouden , geen probleem want de emotie was er goed uitgebeeld , ook de zwaard vind scene was goed en vervolgens het vernietigen van het gruzielement was sterk .
Wederom , technisch ziet het er allemaal goed uit , maar de pacing en ook de manier van vertellen die de regisseur Yates hier wederom hanteert zijn gewoon slecht uitgevoerd , opnieuw veranderingen in het verhaal
waardoor het lastiger te volgen is , en nu had Yates geen excuus dat het anders te lang zou worden maar toch weet hij soms de story structuur flink te verkloten .
Ik ben van mening dat de boeken als leidraad heilig zijn maar soms leek het erop dat Yates dacht dat hij het wel beter kon .
Had Peter Jackson hier maar op gezet , die had het boek naar mijn mening een heel stuk beter vertaald .

De angst voor Voldemort leidt tot drastische hervormingen waardoor de regels aanzienlijk strenger (en ouderwetser) worden. Dumbledore [Michael Gambon] blijkt iets te hebben nagelaten aan Harry [Daniel Radcliffe], Ron [Rupert Grint] en Hermione [Emma Watson] wat ze van pas zal komen bij hun gezamenlijke zoektocht naar de Horcruxes waarin Voldemort [Ralph Fiennes] een deel van zijn ziel heeft verstopt. Als ze die objecten kunnen vinden en vernietigen, sterft Voldemort en kan hij niet nog eens opnieuw tot leven worden gewekt. Maar er blijkt één flinke adder onder het gras te zitten. Goede start van de finale van de Harry Potter-reeks heeft wat meer humor dan de meest voorgangers en toont dat special effects in de bijna 10 jaar sinds de start van de reeks zijn verbeterd, maar de keuze om de laatste episode in twee helften te verdelen betekent dat dit een zeer open einde heeft.

Na het zeer matige Harry Potter and the Half-Blood Prince (Film, 2009) - MovieMeter.nl is dit deel van een tweeluik en tevens ook de afsluiter van heel de franchise alvast een verbetering. Het heeft nu ook bijna 6 jaar geduurd om nu pas het vervolg te kijken. Het laatste deel zal nu niet zo lang moeten wachten. Moest er wel even terug inkomen, maar na een uurtje kon ik weer helemaal mee en het werd het verhaal zowaar ook nog leuker en werd zelfs de spanningskracht wat verhoogd. Het verhaal van de drie broers ( animatie ) en de vondst van het zwaard zijn sterke scènes en mooi uitgevoerd. 6,5/10

Yes, wederom een herziening en met nog eentje te gaan heb ik de Harry Potter reeks nog in ‘2021’ kunnen kijken. En ook hier ben ik het eigenlijk wel volledig eens met het gene wat ik al eerder heb gezegd over deze film, volgens mij ergens in 2015. De film is het eerste deel van de grote finale en maakt eigenlijk alles klaar voor het spetterende eindstuk. Daar zit eindelijk meer ‘Voldemort’ in waar ik al heel lang op heb zitten wachten én, de duisternis die de filmreeks zo goed wist te beheersen vooral al in het derde deel.

De film kent eindelijk zijn vaart waar ik al een tijdje op heb zitten wachten. ‘Yates’ wist namelijk twee tamme delen uit te brengen met weinig vaart maar, hier is eigenlijk gelijk de peper in de reet gestoken (zoals dat zo mooi heet). Ik vond de film heel goed in het begin, en het eerste uur is eigenlijk voor bij gevlogen en wist mij constant wel te verbazen maar ook indruk op mij te drukken. Echter daarna (en ik benoemde het ook al hierboven) kakt de film wat in, en dat is op het moment wanneer eigenlijk de rust wat meer in de film komt en er vooral erg veel gepraat wordt, dat is zonde.

De dood van ‘Dobby’ is triest en ik kan me nog herinneren dat ik daar zelfs een traantje om heb gelaten vroeger, nu nog steeds een trieste scene. Over het algemeen gewoon een goede, leuke en spannende film met eindelijk meer actie, meer vaart en geen herhaaldelijk verhaallijn wat wel een beetje mijn strot uitkwam langzamerhand.

4.0* blijft staan.

Buitengewoon sfeervolle verfilming van het (halve) laatste boek uit de Harry Potter reeks. Misschien wel de sterkste uit de hele serie met als hoogtepunt een dansende Harry en Hermelien op de klanken van Nick Cave's 'O Children'.

Zit ook in de top van de Harry Potter films. Misschien iets minder dan het vorige deel (dus eigenlijk 4- sterren). Maar je kunt dit deel eigenlijk niet afzonderlijk beoordelen en moet dat doen in samenhang met het laatste deel. De climax moet (hopelijk) nog komen. Eigenlijk een voortzetting van de serie met de nodige coming of age thema's, gevechten, de verschillende elementen van wat de kinderen (tieners inmiddels) geleerd hebben worden op een mooie manier samengevoegd. Er wordt veel naar vorige delen terug gegrepen, dus het helpt als je deze nog scherp op het netvlies hebt staan. Wat blijft is dat Daniel en Rupert niet zo heel best acteren en volledig worden weggeblazen door Emma Watson. Harry blijft moeite houden met z'n gezichtsuitdrukkingen en Rupert, ach, doet erg z'n best. Deze krijgt net 4 sterren. Op naar het laatste deel.

Behoorlijke een na laatste film van de reeks waar ze duidelijk toewerken naar de grote finale. Toch weet de film niet de hele speelduur te boeien, beetje het euvel van al deze Harry Potter films. De meeste van de delen hadden ook allemaal in 100 minuten gepast en waren dan zeker niet minder goed geweest. Deze Deathly Hallows part 1 kent niet echt veel hoogtepunten, maar is wel weer aardig consistent over de hele speelduur. Ben wel blij dat ik nu nog maar 1 deel hoef te bekijken, want ik heb het er wel een beetje mee gehad.

Net als destijds ook nu 3,5* waard

Deze film herzien
En het blijft een uitmuntende prestatie van de makers en cast.
Een franchise die in kwaliteit uitblinkt.
En èèn van de beste franchises gemaakt.
Zo heerlijk sfeervol en deze keer behalve spectaculair ook met ontroering.
Een film die in zijn geheel ook een meesterwerk is.
Enige minpunt vind ik het heengaan van de huiself Dobby wat echt een aangrijpende scene is.
dat hadden ze niet moeten doen.
Ik hoop van ganser harte hij op magische wijze zijn terug keer zal maken als er hoopvol nog nieuwe films gaan komen van Harry Potter met dezelfde cast en van dezelfde kwaliteit.