Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010)

Goede verbetering van de laatste twee.

Prachtige beelden en schitterende special effects. Qua verhaal vind ik deze zowiezo een van de sterkere en ik vind dat het filmisch goed is verfilmt. Het viel mij vooral op dat ik het nergens lang vond duren of saai vond, terwijl veel rescencenten vooral het middenstuk erg lang vonden duren. Voor mijn idee was de film heel snel voorbij, dat lag dus echt aan mij want ik was dus aan het genieten!

Weinig aan te merken op deze éénalaatste Potter maar toch wel één dingetje. In de scene dat de drie ontsnappen aan het ministerie vond ik dat de muziek niet goed meewerkte. Het was te kalm en subtiel, had daar graag wat meer bombasme gewilt.

En dat was het eigenlijk wel weer, verder echt niks op aan te merken. Ben erg benieuwd naar het laatste deel van deze heerlijke serie.

* 4,0

P.s.: Het korte stukje animatie tussendoor was echt geweldig. Niet zozeer mooi maar erg leuk zo even tussendoor.

Dit keer geen (wat) langere review. Maar ik wil wel even wat kwijt wat me opviel aan de film.

The tale of the 3 brothers animatie 5* Voor dat stuk. Ik vond de lange vingers, het krullerige, de soort van Chinese vorm van tekenen erg geweldig.

Ik heb het boek heel erg lang geleden gelezen, maar volgens mij is in ieder geval de hoofdlijn redelijk goed weergegeven. Goed ook dat er tijd genomen werd om afscheid te nemen van dingen als zijn 'slaap'kast. Een andere filmmaker had dat misschien overgeslagen omdat het totaal oninteressant over kan komen.

Ik vond de beginscene ook erg mooi. En het leek voor de helft van de tijd of je naar een scene toe vloog. Zonder 3D. Erg fijn gemaakt.

Even een dikkepluim voor Helena & Emma, die toch wel echt schitterden in deze film.

Netjes geeïndigd. Het zag er allemaal weer top uit. 4 Dik verdiende sterren.

Viel me ontzettend mee! Wat mij betreft een betere Harry Potter-verfilming dan de laatste twee en ondanks dat dit maar een half boek is toch wel boeiend. Ik blijf de casting voor deze film overigens wel zeer goed vinden en leuk acteurtje/actrice spotten voor de cinefiel. Iedere Britse acteur die er een beetje toe doet zit toch wel in de film. Dit keer weer o.a. Rhys Ifans als de vader van Loena en Peter Mullan. Nu nog Anthony Hopkins en Sean Connery in een rolletje en de boel is dan aardig compleet.

Hoogtepunt qua acteren vond ik toch wel de acteurs die Harry, Hermelien en Ron spelen tijdens de infiltratie in het ministerie van Toverkunst.

Men heeft mooie lokaties gezocht en gebruikt en de hele film ziet er gelikt genoeg uit. De animatie kwam voor mij als verrassing en kon ik erg waarderen. Leuk als afwisseling!

Eindelijk weer is een TOP Potter film!
En dat kan ik weer zeggen na een slecht deel 4,5 en 6!

De muziek was erg goed (vooral de eerste 10 minuten).
Naar mijn mening zitten er zoveel top dingen in deze film, maar het beste blijft natuurlijk het verhaal dat J.K. Rowling ons gaf.

De belichting in deze film was ook ontzettend goed, en de 3 (Harry, Ron en Hermelien) speelde erg goed. Allemaal positieve puntjes. Mijn favoriete deel blijft natuurlijk deel 2, erg gaaf dat ze zoveel terug denken aan deel 2! Het tekenfilmpje was ook ontzettend goed.
Het is dat in deel 3 de muziek zo goed is anders had ik deze nog voor deel 3 gezet. Maar deze Potter film is echt goed, ik ga er nog een keer heen met mijn ouders (vind ik totaal niet erg).

Maar er zitten ook een paar dingen in de film dat ik denk ...jammer...
Na de dood van Hedwig hebben ze het er nooit meer over gehad, erg jammer.
Jammer dat het afscheid van de Duffelingen zo snel ging, Oom Herman had gelukkig weer de grootste rol van de 3!! Sneep zijn rol was ook maar beperkt, jammer.
Het zwaard had een grote rol, erg tof! De magie is wel weg maar dat kan , en accepteer ik ook.
Voldemort kwam helemaal niet teveel, juist goed dat hij iets meer kwam. De kist van Albus Perkamentus vond ik overdreven Star Wars achtig, erg jammer.

Maar veel positiefs dus en naar mijn mening 1 van de beste Potterverfilmingen. Al blijft The Chamber of Secrets de allerbeste.

Opnieuw een matige Harry Potterfilm, snap niet wat mensen in deze filmserie zien. Matig acteerwerk van vrijwel alle acteurs (Harry en Hermelien blijven gewoon bijzonder slecht gespeeld) en het verhaal, dat wel werkt in het boek, wordt te ver uitgerekt om echt te kunnen boeien. In mijn ogen wordt er juist te weinig uit de boeken weggelaten. Ook de muziek is een beetje irritant, John Williams zorgde tenminste nog voor een leuke score met natuurlijk het bekende melodietje. Extreem slecht is het natuurlijk allemaal niet, het blijft kijkbaar, wat leuke actiescènes en special effects (wisseldrank zorgde voor wat leuke scenes) maar meer ook niet. Het boek vond ik eerlijk gezegd ook niet al te best, op een flauwe "National Treasure"-achtige manier worden allerlei vondsten en dingetjes aan elkaar gekoppeld, het moet allemaal logisch zijn maar als kijker/lezer denk je: "Het zal allemaal wel".

2*

Oh ja, en Dobby blijft een leuk personage.

Wat een geweldige film! Ik heb hem vandaag in de bioscoop gezien en ik ben er helemaal weg van! Geweldige scenes, prachtige landschappen, ditmaal erg goed vertaald vanuit het boek!! Ik ben een groot fan van HP en ik heb alle boeken gelezen en alle films gezien, dus ik had hoge verwachtingen en deze zijn zeker uitgekomen! Top film!

Helaas weinig Sneep, weinig Ginny, weinig Wemels, weinig Hagrid en een hoop characters uit de vorige films ontbraken (omdat de film niet meer op school afspeelt, zijn characters als Anderling en de andere leraren niet te zien)

Maaarr... Daar krijgen we wel een hoop screentime voor de bad guys voor terug!! Ik was zeer blij verrast om toch nog wat shots met Dolores Umbridge te zien. En eindelijk, eindelijk, EINDELIJK meer tijd in beeld voor Helena Bonham Carter (Bellatrix), iets wat een actrice van haar niveau absoluut verdient! Wat een geweldige rol speelt zij toch! En wat een goede actrice! Ik zou willen dat ze een spin off zouden maken met alleen al de levensloop van Bellatrix!

Uiteraard zijn er ook een aantal negatieve aspecten op te noemen:

1. Te beginnen met een erg lelijke fout: Op het moment dat Bellatrix, Hermelien marteld en Harry en Ron beneden in de kelder zijn, reageren zij amper op het oorverdovende gekrijs van de gepijnigde Hermelien! Dat is natuurlijk wel een hele domme fout en absoluut niet realistisch.

2. Ik zou persoonlijk de animatie van het verhaal van de Relieken van de Dood niet op die manier in beeld hebben gebracht. Ik vond dat het afdeed aan het verhaal en ik ben van mening dat dat mooier was geweest als het gewoon gespeeld was door acteurs (+ computerwerk, of course). Als was het geen slecht animatiewerk. Ik heb me voorgenomen nog even op te zoeken wie het gemaakt heeft, want het kan aan mij liggen maar ik dacht een straaltje Burton te zien. Not sure though.

3. Voor de boekenlezers: Erg jammer dat ze het stukje waarin Lupos aan Harry komt vragen of hij mee mag op queeste niet in de film hebben opgenomen. En ik vond dat ze het stukje waarin Harry zijn oude huis ziet wel een stuk emotioneler in beeld hadden mogen brengen. Niet genoeg drama.

Al met al:
Geweldige film! Een aanrader voor alle fantasy/adventure fans. Ik durf bijna te zeggen dat het de beste HP films tot nu toe is!!

Ik ben overigens erg blij dat het in twee delen wordt gefilmd!

Uitdaging: Probeer niet te huilen wanneer Dobby overlijdt !

Een heel stuk beter dan het vorige deel, maar het weet mij niet helemaal te overtuigen.

Het donkere en onheilspellende sfeertje is wel goed neergezet, er kan op elk moment wel iets gebeuren. Dit is vooral te zien in de eerste paar scènes als Harry moet ontsnappen en de meetings tussen Voldemort en zijn onderdanen.

Ook leuk om te zien dat er weer wat mensen doodgaan, mooiste dood vond ik die van Dobby.

Kom maar op met die laatste film.

3,5 Sterren.

Als je een zwak hebt voor de boeken, het verhaal en de wereld van Harry Potter, scoren de films waarschijnlijk automatisch een voldoende.

The Deathly Hallows is een wat liefdevollere behandeling van het verhaal, en dat is wel zo prettig voor de kijker en boekliefhebber. Rustiger en geduldiger, met duidelijkere focus. Ook lijkt de nadruk te verschuiven van puur plot naar meer sfeer en onderhuids gevoel. De scènes onderweg bijvoorbeeld ogen radeloos, ook wanneer dat niet met dialoog ondersteund wordt. Ook de humor is wat beter gedoseerd tegenwoordig. Wat volwassener, het is al vaker gezegd.

Toch vind ik deze film niet al te sterk op zichzelf staan (we zijn tenslotte een film aan het kijken, niet enkel een boekverfilming), al is het geen argument; we kijken de film in juli wel als geheel. De scène in Goderics Eind was wel redelijk creepy en degelijk opgebouwd.

Visueel is de stijl flink gegroeid sinds deel één, al blijf je het idee hebben dat er meer inzit. Zoals de animatie van de Relieken; leuk idee, aardige stijl en kleuren, maar het design van met name de koppen van mensen is lelijk. Toch zijn de duistere visuele stijl en gematigde kleuren beter voor de ogen dan het kleurgeknetter uit de eerste delen.

Minder 'magie', minder haast en minder nadruk op het verhaal alleen maar meer sfeer en steeds verbeterende stijlvoering. Deel 2 moet het afmaken. 3,5*

Na deel 6 nog een meer dan 2 uur durende intro voor de 'grande finale', waar niet bijster veel gebeurd en in mijn ogen minimaal een half uur geknipt had kunnen worden. Jammer.

Jammer, jammer, jammer. De eerste paar minuten was ik hoopvol (De scene waarin Hermelien het geheugen van haar ouders wiste was mooi gedaan.), maar helaas zakte het weer snel in. Net als in haast alle voorgaande filmdelen, worden er weer een hoop belangrijke dingen weggelaten en achterlijke dingen toegevoegd. Het is zelfs zo erg aan het worden, dat de logica die Rowling in haar boeken heeft verweven ver te zoeken is. Hoe kan Harry Potter in het ministerie rondlopen zonder herkend te worden?! Hoe kan Harry Potter in Godrics Hollow rondlopen, een bekend tovenaarsdorp, zonder herkend te worden?? Hoe kan Sneep het zwaard naar Harry en Hermelien sturen als hem geen mogelijkheid gegeven word te ontdekken waar zij zijn?! Wat deden die dooddoener ineens uit het niets zo op het einde? Waarom zijn Harry en Hermelien ineens gestopt met het zeggen van Voldemort?! Ook de scene bij Xenofilius thuis sloeg nergens op en de uitleg over de Hallows vond ik jammerlijk mislukt. En die dans-scene in de tent was lachwekkend debiel. Ik ben er oprecht van overtuigd, dat iemand die alle films ziet en niet de boeken leest, geen idee heeft wat er nu allemaal aan de hand is.

Verder viel het mij nu pas op wat voor een slechte acteur Radcliffe is. Waar is de emotie?? Grint was ook maar zo-zo. Watson was een stuk beter gelukkig. Het viel mij dit deel ook op dat de soundtrack van steeds minder belang word, ik had het idee dat er vaak minutenlang niets te horen was.

Nee, ik heb de gehele speelduur niet het Harry Potter sfeergevoel gehad wat je bij de boeken heel sterk hebt. Daarnaast heb ik me ook bijna constant lopen te irriteren. Wederom heeft Hollywood een prachtig verhaal tot zich genomen en pijnlijk verkracht.

Wat een duister deel zeg.

Vanaf minuut 1 zit er vette actie in de film met gigantische special effects. Elk deel wordt het mooier en mooier. Ook de CGI van Knijster en Dobby ziet er fenomenaal uit, mooier dan ooit. Wat een verschil met bijvoorbeeld deel 2, die Dobby.

Tijd om adem te halen is er nauwelijks en vrolijke momenten kent de film nauwelijks. Toch een klein gemis vind ik, ik mis de vrolijke tijden op Zweinstein. Voor dit in de plaats krijgen we vooral een episch aanvoelend avontuur door de prachtige landschappen van het Verenigd Koninkrijk. De film kent wel een aantal rustige momenten in en rondom de tenten waar Harry, Hermelien en Ron zich verschuilen, maar die liggen vaak ook zwaar op de maag. Nooit eerder heeft een Harry Potter film zo deprimerend aangevoeld, een dikke pluim voor de regisseur. Want de gebeurtenissen zijn nou eenmaal duister en je voelt die dreiging die van Voldemort uitgaat.

Inhakend op de discussie hierboven, ik heb de boeken nooit gelezen, maar weet wel waar het verhaal heen wilt gaan. Heb absoluut geen moeite met de films en dat er details uit de boeken ontbreken, so be it. Maar tot nu toe heb ik nog niet echt iets gezien waarvan ik denk: "wat is dat nou weer?"

Verder is de soundtrack me inderdaad niet erg opgevallen, maar komt ook een beetje doordat ik compleet in het verhaal gezogen werd dat ik niet eens tijd had om erop te letten. Ook ligt het aan de gebeurtenissen denk ik, minder vrolijkheid, dus ook minder/geen vrolijke muziek die je opvalt.

Radcliffe is niet de meest overtuigend acteur, maar in combinatie met Watson en Grint heb je toch een leuke combinatie die door wind en vuur voor elkaar gaat. De relatie tussen Potter en Ginny vind ik helaas niet heel sterk uitgewerkt, iets waar ik toch iets meer van had gehoopt. Maar dat had dan eigenlijk in het vorige deel gemoeten.

De film eindigt met een lekkere cliffhanger naar het volgende deel van the Deadly Hollows, iets waar ik me nu erg op verheug na het zien van deze superspannende deel uit de Harry Potter deel.

4*

Gezien met enkele vrienden toen hij net uit was.

De beste Potter-film tot nu toe. Het is dan wel geen afgesloten geheel, maar dat waren de vorige films ook niet echt. De film is (eindelijk) erg trouw aan het boek en dat komt het verhaal zeker ten goede. De drie jonge hoofdrolspelers doen het prima. Helaas weinig Snape in beeld, maar dat zal in de laatste film wel veranderen.

Het begin van het einde, oftewel het eerste deel van de laatste Harry Potter. Wat mij betreft wel een goede keuze om dit in twee delen te doen, want wat meteen opvalt is dat er meer tijd kan worden genomen voor allerlei zaken die niet direct in dienst staan van het plot. Met name de psychologische verwikkelingen tussen de personages kwamen er in eerdere delen nog wel eens bekaaid van af. Wat dat betreft doet de verfilming van deel 7 meer recht aan het boek. Bij tijden verliest de film hierdoor zelfs wat teveel aan vaart; dit deel had dan ook best iets korter gekund. Verder blijft het jammer dat het vloeiende en natuurlijke van de boeken op het filmdoek niet goed tot uiting komen. Alles voelt stroever, de grapjes, de ruzies tussen de karakters, sommige ontwikkelingen. Omdat ik een fan ben van de fantasiewereld van Rowling, van haar personages en vertelstijl, heb ik me echter goed vermaakt. Je zit er ook meteen weer voor een paar dagen in. De laatste boeken maar eens herlezen voordat het echte slotstuk verschijnt.

Review 2: Mening veranderd na herziening .

In Harry Potter and the Deathly Hallows: Part I slaat het hele verhaal een andere richting in: Harry en zijn vrienden gaan niet meer naar hun school Hogwarts, maar gaan op een soort queeste door de Britse wildernis, op zoek naar de overgebleven Horcruxes. Gezien alle andere films zich op Hogwarts hebben afgespeeld is het inderdaad tijd dat er wat frisse wind doorheen gaat waaien. Daar wint de Harry Potter serie wat mij betreft weer wat vernieuwing en originaliteit mee: een goede keuze dus van schrijfster J.K. Rowling. En gelukkig heeft scenarioschrijver Steve Kloves een erg sterk script van het bronmateriaal geadapteerd. Hij laat zien dat hij Rowlings personages door en door kent en schrijft een script dat gewaardeerd kan worden door de trouwe fan en door de personen die de boeken niet hebben gelezen, maar slechts de films kijken.

Verder heeft Kloves naar mijn mening ook een goede keuze gemaakt door de nazi-Duitsland verwijzingen niet uit de film te laten (vervang de zogenoemde ‘Mudbloods’ door Joden en de Duistere Tovenaar Voldemort door Hitler), dat geeft namelijk extra inkijk in hoe het er aan toegaat in de inmiddels erg duister geworden tovenaarswereld.
Net zoals in elk deel houdt Kloves ervan om wat met de personages te spelen en zelf scènes te verzinnen die niet in het boek beschreven staan. De ene keer pakt dat niet zo goed uit (zie de actiescène bij Rons huis in het midden van de vorige film) en de andere keer wel – en gelukkig pakt het nu erg goed uit. Ik ben aan vier “extra” scènes gekomen. De scène waar Hermione het geheugen van haar ouders wist om hen te beschermen is werkelijk waar prachtig (werd alleen vernoemd in het boek). Dan hadden we nog de scène waar Hermione neus aan neus met een Snatcher staat, ook zeer spanningsverhogend en subtiel, maar ingenieus bedacht. Maar de hoogtepunten van de “extra” scènes waren wat mij betreft toch wel de dansscène tussen Harry en Hermione en de animatie die werd gebruikt om het verhaal van de Drie Gebroeders te vertellen. Twee dingen die het Harry Potter-universum alleen maar verrijken. Toch moest er alsnog wat materiaal geschrapt worden door Kloves. Zo zat ik een beetje met het fragment spiegel in mijn maag. Het is helemaal niet bekend waar Harry dat in godsnaam vandaan heeft, terwijl de spiegel in het vijfde boek al geïntroduceerd was. En als ze dan al niet even de tijd hebben om uit te leggen waar Harry die spiegel ineens vandaan‘tovert’, dan ga ik me bedenken hoe het geweest zou zijn als ze het hele verhaal in één film hadden gepropt: waarschijnlijk was de zogenoemde niet-lezer dan gewoon de zaal uitgestapt omdat ie de film voor geen centimeter kon volgen. Daarom is het mijn mening dat de keuze om het boek in twee delen te hakken compleet gerechtvaardigd is. Misschien is het puur vanwege het geld, misschien niet, maar mij maakt het niet uit. Zonder het in twee delen splitsen was het echt een rommeltje geworden. Daarbij wil ik ook even zeggen dat de keuze van de split niet beter had kunnen zijn. Het is daardoor alleen jammer dat de climax een beetje de wensen overlaat. Je bent gewend van een Harry Potter film dat hij met een grote knal eindigt, maar de climax was nu een redelijk kleinschalige actiescène, wat natuurlijk komt omdat er op de helft van het boek geen enorm actie-spektakel is. Het stoort me lichtelijk, maar ik houd wel in m’n achterhoofd dat Kloves daar weinig aan kon doen. Hij heeft een prachtig script geleverd voor deze film.

Een script dat overigens erg goed is uitgevoerd door de acteurs. Het viel me onmiddellijk op dat Daniel Radcliffe (Harry) en Emma Watson (Hermione) met sprongen vooruit zijn gegaan. Ook de derde, Rupert Grint (Ron) was erg goed bezig, alhoewel Watson tot mijn grote verbazing naar de kroon heeft gegrepen. Ze was altijd al ‘het midden’ geweest: Daniel de minste, daarna zij en Rupert de beste. Gelukkig hebben de drie hoofdrollen zich genoeg ontwikkeld om de film te dragen, want de focus lag deze keer echt op de drie en blij toe. Moet je je eens voorstellen dat er een hoop bijpersonages bij waren betrokken: dan zou je door de personages de film niet meer kunnen zien, denk ik. Ik vond het op het begin in het huis van de Dursleys al erg rommelig gedaan met die verschillende personen. Gelukkig worden de bijpersonages wel erg goed gespeeld. En dan vooral de slechteriken. Ralph Fiennes (Voldemort) haalt álles uit de korte tijd die hij op het scherm heeft, hetzelfde geldt voor Jason Isaacs (Lucius Malfoy), en Helena Bonham Carter (Bellatrix) zat zo te zien helemaal in haar sas toen ze haar gesprek van ‘girl to girl’ kreeg met Hermione (waar Watson overigens ook zeer sterk acteerde).

Ja, de slechteriken weten het beklemmende sfeertje van deze één na laatste Potterfilm erg goed te weerspiegelen. Want wat is het toch allemaal volwassen en donker geworden, zeg! Iets waar ik heerlijk van kan genieten. Een van de hoogtepunten daarin vond ik toch wel de scènes waar Harry, Ron en Hermione door verlaten landschappen struinen, terwijl je op de achtergrond de namen van vermiste personen opgesomd krijgt te horen op hun houten ‘toverradio’. En dit onder de begeleiding van de muziek van Alexandre Desplat geeft gewoon een heerlijke sfeertje. Het was mooi om te zien hoe Desplats score de film compleet wist te maken, iets dat bij de voorgaande Potter componist wel eens miste. Ook kregen we regelmatig een zogeheten ‘fade to black’, waarin het beeld langzaam naar zwart vloeit.

En als ‘finishing touch’ krijgen we van de sound effects department ook regelmatig wat bonken te horen (bonken die op onweer in de verte lijken). Zo ook twee keer dat het geluid flink omhoog ging en ‘uiteen spatte’ in een grote, lage bonk. Dat zet de duisternis die de Potterfilms hebben bereikt heerlijk neer. En verder weet Eduarda Serra hier ook een passende cinematography bij te verzinnen, maar niet alleen dat, van elk shot weet hij echt iets moois te maken. Elk shot is mooi geschoten en prima aan elkaar gemonteerd in de editing-room door editor Mark Day. Vooral als Harry een van zijn dromen krijgt, levert Mark Day mooi werk in de montage: korte flitsen die een droom goed weerspiegelen, maar die toch het juiste laten zien. En als het team van de visual effects mensen dan ook nog eens opnieuw iets moois weet neer te zetten (vooral de huiselfen waren mooi gemaakt), mag deze Potterfilm zich technisch gezien de beste noemen.

Maar niet alleen dat, ik denk dat ik (na lang nadenken) deze sowieso wel als de beste beschouw. Ik kijk hier echt naar een Harry Potter film die zijn niveau omhoog heeft gezet. De filmmakers hebben hier écht wat van gemaakt. En ze hebben niet alleen een goede Harry Potter film neergezet, maar ook een zeer volwassen en duistere film, met mooie donkere fantasy, iets waar ik wel van houd. Harry Potter heeft zich prachtig ontwikkeld en de cliffhanger laat je met smacht uitkijken naar het allerlaatste Harry Potter deel ooit... Van 4,0 naar...

4,5 sterren

Together, they make the Deathly Hallows. Together, they make one master of death

Het is ondertussen een traditie geworden om met mijn moeder de nieuwe Harry Potter in de cinema gaan zien. Vroeger deden we het wel meer want ik herinner me de eerste 2 Harry Potters op groot scherm maar sindsdien werd het om de één of andere reden niet meer gedaan. Was het vanwege te weinig tijd of iets dergelijks? Geen idee maar een dik anderhalf jaar geleden zaten we in de zaal bij The Half-Blood Prince en een zondag was het tijd voor het eerste deel van de grande finale.

Ik ben vroeger altijd een fervent lezer geweest van de Harry Potter boeken. Ik begon met lezen toen de eerste 4 gepubliceerd waren en het toeval wou dat ik altijd (ongeveer) dezelfde leeftijd als Harry had toen de volgende delen uitkwamen. De laatste 3 delen genieten dan ook mijn voorkeur doordat het allemaal veel volwassener aanvoelt dan de kinderboeken die deel 1 & 2 waren en de gelijknamige familiefilms. Neen, dan is het hier allemaal wel een serieus stuk duisterder. En dat vertaalt zich dan natuurlijk perfect naar de film zelf. The Deathly Hallows is vooral een stuk donkerder ten opzichte van de andere films. Dit zorgt automatisch wel voor een aantal erg sterke scènes. De openingsscène is al van een erg hoog niveau maar ook de martelscène (met een geniale rol van Helena Bonham Carter) is al even uitstekend en krijgt nog net dat extraatje door de erg donkere sfeer. Maar het is niet één en al duister dat de klok slaagt want ook zijn er hier en daar een paar erg mooie scènes te zien. Het hoogtepunt is toch zonder twijfel het verhaal van de Deathly Hallows zelf dat door Hermelien wordt verteld. Op zich is het niet zo bijster speciaal maar het was een originele vondst en het zag er ook erg mooi uit.

Ik probeer de films altijd afzonderlijk van de boeken te zien. Het zijn en blijven 2 verschillende mediums maar toch kan ik het af en toe niet laten om te denken "Mmh, dat hadden ze beter kunnen doen" of "Hé, dat zat niet in het boek". Gelukkig zijn de aanpassingen niet zo ingrijpend, toch niet voor mij, dat ze heel de film verkloten. In The Half-Blood Prince stoorde ik me af en toe aan een aantal toevoegingen (o.a. Dementors die kunnen vliegen) maar hier weet Yates er weer een ontzettend mooi geheel van te maken. Ik heb eigenlijk nooit al die heisa rondom hem begrepen want voor mijn part mag hij tot één van de beste regisseurs voor de Harry Potter reeks genoemd worden. Het is niet simpel om de verhaallijn van Rowling, waar de afgelopen jaren wat in geknipt is, tot een mooi geheel te brengen maar Yates zet hier al zeker en vast een mooie eerste stap. Reken daar dan nog eens bij dat hij een wondermooie scène in de film steekt, ik kreeg echt rillingen van de dansscène tussen Harry en Hermelien, en je hebt een meer dan uitstekende film. Het is de eerste keer dat een Harry Potter boek in 2 delen wordt gesplitst (al hadden ze het voor mijn part wel eerder mogen doen) maar ze weten wel op een goed moment te stoppen. Het boek kent nu niet echt een climax in het midden maar daar wordt wederom een leuke scène aan toegevoegd, Voldemort die de toverstok heeft te pakken, waardoor ik zin krijg om het 2e deel ook ineens te zien. Yates weet het ook allemaal goed te doseren want de film zelf kent zijn climax en de personages hebben nu even een rustpauze waardoor je niet het gevoel hebt dat het abrupt stopt maar dat je nog altijd wel wilt voort zien. Ik begrijp trouwens echt niet waar al die commotie over het lange middenstuk vandaan komt. De film duurt een dikke 2 uur, wat nu niet zo extreem lang is, maar verveelt ook werkelijk geen enkele moment. De commentaar dat men te lang in de bossen zit slaagt in mijn opzicht echt werkelijk nergens op. De film kent ook weer die leuke humor die in de vorige delen al op de loer lag maar precies nooit boven kwam. Vooral Ron en de gebroertjes Wemel kwamen leuk uit de hoek.

The Deathly Hallows wordt gedragen door de 3 hoofdrolspelers. Ik had het niet gedacht maar ze weten de zware last te torsen. Ik had een tijd geleden nog wat fragmenten gezien van de eerste film en je kunt je eigenlijk onmogelijk voorstellen dat dezelfde acteurs zijn. Radcliffe is altijd de mindere van het trip geweest. Om de één of andere reden is hij niet zo hard geëvolueerd als de rest maar dat neemt niet weg dat hij het nog altijd wel erg goed doet. Volgens mij is dit dan toch zijn beste rol tot nu toe. Hetzelfde geldt trouwens voor Emma Watson en Rupert Grint maar die zijn nog net dat tikkeltje beter. De chemie tussen de 3 is om je vingers van af te likken en echt werkelijk elke scène wordt nagenoeg perfect gespeeld. Het absolute hoogtepunt van de film, en voor mijn part heel Radcliffes carrière, blijft de dansscène tussen hem en Watson. Ik weet dat ik ze daarjuist al aanhaalde maar die kleine scène tussen beide, die dan ook nog eens ondersteund wordt door een geweldig nummer van Nick Cave, is voor mijn part goud waard. De Harry Potter reeks heeft altijd al een geweldige cast gehad qua bijrollen. Het deed me dan ook plezier om de geweldige Bill Nighy, die niets meer fout kan doen sinds The Boat that Rocked, in een rol te zien. Blijft toch een geweldige acteur. Het is alleen jammer dat de bijrollen niet echt veel speelruimte krijgen. De aandacht gaat vooral naar Radcliffe, Watson en Grint maar toch weten er veel acteurs hun stempel te drukken op de paar scènes die ze hebben. Zo vond ik Helena Bonham Carter in de vorige delen al geniaal en doet ze het hier nog eventjes lichtjes over. Ze is een fantastische actrice waar ik toch dringend eens wat meer van moet zien.

Uiteindelijk is deze aanloop naar de finale een meer dan uitstekend deel in de Harry Potter reeks. Visueel ziet het er prachtig uit, het verhaal loopt vlot en kent een aantal fantastische scènes. Qua acteurs is het ook weer van hetzelfde niveau en Radcliffe weet zich zelfs te overtreffen. In juli er toch ook werk van maken om het volgende deeltje in de cinema te zien. Ik ben benieuwd.

4.5*

"Nowhere is Safe"

Zo vertel je een verhaal David Yates. Het is zeker nog niet echt perfect, en aanvankelijk was ik er een beetje huiverig voor om deze te gaan zien met opnieuw Yates aan het roer. Nu ben ik erg blij dat ik deze toch nog in de bioscoop ben gaan zien. Het verhaal begint gewoon. Een prachtig begin ook meteen wat direct de juiste toon voor de film neerzet. Yates neemt duidelijk meer tijd voor het vertellen van het verhaal. Een ding is hij nog niet verleerd, en dat is karakters introduceren en net zo makkelijk weer opzij te zetten zonder al te veel screen time te krijgen. Waar is Slughorn ineens gebleven? Waarom worden de Dursley ineens zo snel afgescheept? Zoals gezegd was het begin uitzonderlijk goed gedaan. Maar erg jammer dat Hedwig en een van de leukste karakters Moody al zo snel het loodje leggen. . Ik kon daarom ook niet echt een emotie daardoor opbrengen aangezien het even weer inkomen was. Te snel. Dan neemt de film een wat andere wending. Er wordt wat minder op de magie gespeeld en meer op de karakters. Dit zonder dat het ergens saai wordt. Traag is het zeker, maar het brengt genoeg spanningsopbouw met zich mee waardoor je ook veel dieper in de sfeer en de situaties kan opgaan. Magie is trouwens niet geheel afwezig, en er komt genoeg leuks voorbij.

Na het begin waarin we als kijker toch al genoeg voor onze kiezen krijgen begint de reis van de drie pas echt. Ik weet niet hoe dit in de boeken is, maar ik vond het erg jammer dat de bijrollen niet wat meer mee kregen, en het voelde alsof ze niet meer belangrijk waren. Dit is aan de andere kant natuurlijk niet het hele verhaal van The Deathly Hollows, en het voelde dan ook aan als een grote opbouw naar een grote finale. Ook leuk om een heel aantal dingen en personages uit bijv. Philosophers Stone en Chamber of Secrets terug te zien komen dat lichtding, het zwaard, Dobby . Was een leuk weerzien, en maakt de serie net wat constanter en zo lijken de eerdere delen toch wat meer bij het groter geheel te horen.

Deathly Hollows is een heel andere film geworden dan we tot nu toe gewend zijn in de serie. Het lijkt nu echt te zijn gemaakt voor volwassenen, en wat minder voor de kinderen. En dat voel je ook in de film. De Potters zijn met de film ook volwassener geworden, en de duistere kant werd al een beetje door Columbus opgezocht, maar Cuaron begon het echt meer voor de oudere jeugd en volwassen mensen te maken. Yates overtreft het in deze film. Al meteen vanaf het begin is het al erg donker geschoten, en daarnaast is de sfeer ook veel grimmiger dan in de voorgaande delen. Erg goede keuze. Vooral in de scènes in de donkere bossen en in Voldemorts schuilplaats komt dit erg goed naar voren.

Verhaal verloop is gewoon erg goed, en ongekend spannend. Van begin tot het eind zit je geboeid te kijken en komen er een aantal erg sterke scènes voorbij, waar ook een aantal schrik effecten goed werkten. Je hebt de personages al zien groeien sinds het eerste deel, maar ook in deze film zijn ze daar nog mee bezig, waar ze op het eind echt volwassen lijken te zijn. Van mij had het echt langer mogen duren en hadden ze wat mij betreft deel twee er aan past geplakt. Er komen veel dingen terug uit de eerdere delen zoals ik al aangaf, maar er wordt genoeg nieuws gecreëerd om je aandacht er volledig bij te houden, en in veel scènes denk je toch aan de afsluiting en hoe het vanaf daar verder gaat lopen. Het einde is trouwens ook bijzonder mooi en toch ook tragisch door de dood van Dobby . En dan is daar ook echt het einde, wat ik totaal niet aan had zien komen. Erg sterk moment, en aan de andere kant ook jammer dat het al weer was afgelopen, met in je achterhoofd dat part II toch echt het laatste deel gaat worden.

Acteerwerk is van de jonge cast, die de film echt dragen erg goed. Vooral Grint, die een beetje is ondergesneeuwd in het verhaal zet een imposante rol neer. Zijn beste prestatie tot nu toe. Vooral bij zijn terugkeer speelt hij de sterren van de hemel. Radcliff deed het toch wel wat minder. Daar had ik wat meer van verwacht. Watson is net zo sterk als Grint. De oudere cast doet het, hoewel je ze niet veel ziet ook weer erg goed. Fiennes is gewoon Voldemort, en ook Isaacs speelt zijn schurkenrol weer perfect. Daarnaast was ik ook erg verheugd om die vervelende Stanton weinig te zien. Ook de nieuwe cast doet het erg goed. Nighy was werkelijk geweldig. Ik ben eigenlijk verbaasd dat hij niet eerder voor een Potter film is gevraagd. Ook Ifans speelt een sterke rol.

Filmtechnisch is het perfect. Daar heb ik nergens wat op aan te merken, hoewel de effecten niet altijd van een even hoog niveau zijn, lijdt het nergens af. Het geheel is erg mooi in beeld gebracht met verbluffend mooi camerawerk. De editing is nagenoeg naadloos en weet telkens het juiste moment te pakken. Het geluid was ook geweldig. Ik wil nog even wat meer ingaan op de muziek van Potter nieuweling Alexandre Desplat, die telkens de juiste snaar weet te raken, of het nu in een spannende actie scène is of een moment waarop de emotie voorop staat. Voor de rest een erg mooie score.

Toch een verassing deze keer van Yates. Een sterke film die toch heel anders is geworden dan de vorige delen. Een verbetering in het verhaal vertellen. Alleen erg jammer van het abrupte begin, wat toch een minder grote impact maakt dan de bedoeling was geweest denk ik. Op gelijke hoogte bijna met Prisoner of Azkaban, hoewel ik laatstgenoemde toch net iets beter blijf vinden.

Kom maar op met part II, ik heb er weer ontzettend veel zin in gekregen door part I.

Nog volwassener is deze Harry Potter, maar ik vond dit een niet al te interessant deel, daarvoor lag het tempo te laag en gebeurde er iets te weinig. De betekenis van de Deathly Hallows is fraai bedacht en de scène die op hun oorsprong in gaat was het beste deel van de film.

Qua acteertalent is er weinig op deze film aan te merken; na al die jaren hebben de acteurs hun personages kunnen perfectioneren. Emma Watson is inderdaad uitgegroeid tot een prachtige jonge vrouw, en het is grappig om te zien hoe die kleine tovenaartjes nu echt baardgroei beginnen te krijgen.

Het verhaal was niet echt heel interessant en sommige plotwendingen kwamen erg plotseling. Humor was er trouwens genoeg, ondanks de zware toon van de film. Die zware toon is er al vanaf minuut één, op de vergadering van zwarte tovenaars, tot aan het treurige einde.

Oké, het einde is het natuurlijk niet, want er komt nog een deel twee, en ik hoop dat de reeks een spectaculair eind zal krijgen, want dit deel was iets te duidelijk het eerste deel van een tweeluik.

ik vind dit een zeer geslaagde goede film erg cool gemaakt met die special effects. Het lijkt net alsof ze bij deel 6 ze extra voorzichtig zijn geweest zodat ze alle effecten en actie in deze film konden gebruiken. Kwa acteerwerk is het ook behoorlijk goed vooruit gegaan als je trug kijkt naar de afgelopen 6 films bij de steen der wijzen vond ik het acteerwerk behoorlijk slap en niet alleen van de kinderen ook de volwassenen zoals hagrid en sneep en perkamentus. Dit vind ik een stuk beter en ik verheug me op the deathly hallows part 2.

Helaas ben ik niet zo enthousiast als de meeste fans op MM. Waar ik altijd graag naar de eerdere delen keek, kan ik de overschakeling van fantasy naar sombere, saaie drama in dit deel niet waarderen. Wat mij betreft mag het genre 'drama' dan ook 'avontuur' vervangen!

Hoewel de sfeer in de latere delen al wat grauwer werd bleef elk deel toch constant boeien, met weer een actiescène of weer een wenteling in het verhaal. Dit deel was echter vrij saai en tamelijk onduidelijk als je het boek niet hebt gelezen. Ondanks dat deze nu uit twee delen bestaat, waren (als ik wikipedia mag geloven) relevante punten weggelaten. Pas na het lezen van die punten werden sommige zaken me wat meer duidelijker.
Dat laat ook zien dat het boek niet opgedeeld wordt onder het mom van "we moeten alles gedetailleerd vertellen" maar gewoonweg "we moeten een extra zakcentje hebben voor het pensioen" en "we moeten twee uur lang proberen mensen enthousiast te maken voor een tweede bezoek aan de bios, in juli".

Het begin voorspelde nog wat goeds. Met de personages zoals Sneep, de orde van de feniks etc. die gewoon doorgingen met waar we gebleven waren. Maar zodra de minister van toverkunst wordt vermoord, verdwijnen deze allen uit beeld voor de rest van de film.
En dan begint het saaiere deel met het constante gewandel in de bossen dat wat mij betreft veel te lang duurde. En de plotselinge infiltratie van de dooddoeners en Voldemort na de dood van de minister wat blijkbaar vanzelfsprekend en logisch was(?)
Of Ron die het plots nodig vond om weken (het leken 2 à 3 dagen) weg te lopen. Of de Duffelingen die moesten vluchten vanwege het opheffen van de magische bescherming bij het 18 jaar worden van Harry (was mij nooit duidelijk geworden in de film..) En wat de denken van de zogenaamde 'bloedhonden' die het bos rondwandelen.
Maar ook de laatste minuten in huize Malfidus, waren erg rommelig en onlogisch.

De focus lag deze film alleen nog op de drie hoofrolspelers. De overige personages die in andere delen nog belangrijk waren, speelden nu bijrollen waarbij geen enkel personage goed tot z'n recht kwam.
Enige pluspunten waren het actievolle begin en de mooie animatie van de relieken van de dood.

Concluderend: De hele film was dus een aanloop naar het tweede deel, waardoor deze niet veel voorstelde, en wat mij betreft (jawel..) ook de slechtste film uit de reeks is (tot nu toe). Jammer.

Uitstekende Potter-film, waarbij wijselijk het boek in twee delen is geknipt. Visueel voelt de film als een behoorlijke bevrijding, na het Hogwarts-keurslijf van de eerdere delen. Regisseur Yates maakt gretig gebruik van allerlei spectaculaire locaties, iets wat dit deel een meer dynamische en lossere stijl geeft. Qua verhaal komt de film wat moeizaam op gang, met een complex begin waarin de namen je om de oren vliegen. Gaandeweg wordt alles overzichtelijker en ook spannender, met een aantal intense aktiescenes en veel, zeker voor kinderen, enge momenten. De akteurs zijn inmiddels letterlijk en figuurlijk gegroeid in hun rollen en zetten de personages op geloofwaardige wijze neer. De aanwezige humor, en dat is niet echt veel, komt voort uit de dynamiek van hun verstandhouding. Qua special effects is het allemaal weer mooi verzorgd, met als hoogtepunt een prachtige animatie-sequentie waarin de titel van de film wordt verklaard.

Ontzettend moeilijk om dit boek goed verfilmd te krijgen. Al zou je het in 4 films opsplitsen, dan nog kan je niet alle details erin verwerken op de juiste manier. Toch vind ik het in dit 1e deel van The Deathly Hallows het erg goed gedaan. De sfeer is zoals ik het verwacht had, somberder, duisterder, zwaarmoediger. Ook het einde is perfect getimed en doe me echt verlangen naar deel 2. Prima film, ga 'm zeker nog een paar keer kijken om alles goed in me op te nemen.

Kinderachtige volwassenen.

Ondanks dat Potter en de zijnen er iets volwassener uitzien, blijft ook dit verhaal een beetje kinderachtig. Maar het is misschien wel juist datgene wat goed werkt als tegenhanger van de duistere poging van de verhaallijn, waarbij niet alle personages even goed afsteken. Een voldoende verdient dit deel dan weer wel, ondanks het feit dat het eigenlijk het onaffe eerste deel van een dubbele aflevering is.

Goed.

Eén van de mindere delen uit de reeks. Je voelt dat het een verplicht hoofdstuk is in aanloop naar de echte finale. Veel zaken hebben we al een keer gezien en het verhaal is niet echt verfrissend. Bovendien ontbreekt het magische dat zich rond film 3 is beginnen settelen en het kinderlijke achter zich had gelaten. Je verwacht dan meer actie of diepgang van de karakters, maar daar blijf je ook met een leeg gevoel zitten. Ik heb nog wel hoop op een mooie finale in het laatste deel, al vraag ik me af of het wel een goed idee was om het laatste boek in twee delen te verfilmen...

Is alweer een tijdje geleden dat ik het boek gelezen heb... misschien had ik dat toch eerst even moeten herlezen. Sommige stukjes in de film kon ik niet helemaal plaatsen. Of is dat omdat ik af en toe een beetje doof ben door een oorontsteking, en in de war raak door de nederlandse ondertiteling (zwijnstein??? perkamentus??? verdwijnselen???).

De acteurs vind ik best goed, duidelijk te zien dat ze heel goed weten welke rol ze spelen. Dat doen ze ook al bijna hun halve bewuste leven, als ik het even makkelijk uitreken - dus dat kan je dan ook wel wat verwachten.

Wat ik wel wat jammer vind is dat de wat duistere sfeer in het boek vooral wordt overgebracht doordat de hele film wat aan de donkere kant is. Qua sfeer werkt het wel, maar ik zit wel de helft van de tijd te turen wat er nou eigenlijk gebeurt. Misschien dat dat in de bioscoop beter werkt... op mijn tv en overdag in ieder geval niet echt.

Zeer goed. Het deel 7.1 die na vorige 2 teleurstellende verfilmingen eindelijk nog eens het niveau haalt van het sublieme deel 3: Prisoner Of Azkaban.

Rauwe regie, goede montage, prachtige stills die me vaak aan LOTR deed denken, degelijk acteerwerk, dreigende soundtrack. Enkel het tempo kan misschien wat hoger, maar verder geen problemen.

Geen flauwe grapjes, noch kinderachtig gebrabbel. Harry Potter is eindelijk volwassen geworden, en maar goed ook.

Ik kan niet wachten tot de definitieve finalé ,waar ik na de lange reeks stiekem toch op zit te wachten.

4 sterren.

Eén van de betere (beste) HP-films, dat moge duidelijk zijn. De acteurs groeien, niet alleen letterlijk ook figuurlijk. Geen storende factoren meer, in de voorgaande delen vond ik Radcliffe een zeer irritant ventje. Hier is het veel maar dan ook veel beter. Uitschieter is zonder twijfel Grint. Ook visueel is dit deel de beste van de reeks. Toch wist Deathly Hallows: Part 1 me teleur te stellen op bepaalde momenten. Weggelaten stukken of juist het omgekeerde, eigen inbreng van de regisseur. Het 'intieme' dansmoment van Potter en Hermelien kan met gemak de meest imbeciele scene van de gehele Harry Potter reeks genoemd worden. De weggelaten scenes (of de stukken die wat aangepast zijn) waren ook zeer storend. Hedwig die zich plots komt moeien in de strijd, het gevecht op de begane grond tussen Hagrid, Harry en de dooddoener, het gesprek met Lupos, het gesprek met Knijster en de uitschieter: Wormstaart. Dit kost de film punten, een hogere score had er zeker ingezeten. 4.0*

Ik ga altijd met veel plezier voor een Harry Potter film zitten maar bij deze film heb ik het toch minder naar mijn zin gehad. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het allemaal een beetje moeilijk kon volgen. Ik kon niet meer zo goed uit elkaar houden wie nou ook al weer wie was en welk wezen nou ook al weer waar bij hoorde. Ik heb het boek niet vooraf gelezen maar dat heb ik (op het eerste deel na) bij geen andere gedaan. Maar die delen kon ik wel goed volgen. Nu had ik dat wat minder.

Ook vond ik het geheel erg donker overkomen. Ik miste Zweinstein een beetje. Dat Efteling achtige sfeertje met mooie straatjes, prachtige zalen en diverse mooie tovenaarsrelikwieën. Dat was voor mij persoonlijk toch wel kenmerkend voor een Harry Potter film.

Heb hem destijds in de bioscoop gezien, en daarnet heb ik hem voor de tweede keer bekeken, maar wat ziet deze film er mooi uit zeg. Ik snap wel wat er bedoeld wordt met grauw, maar dit past gewoon heel erg goed bij de tijd waarin het zich afspeelt. Onzekerheid, angst, wanhoop. Wat een mooie plaatjes worden er geschoten, wat een geweldige sfeer wordt er geschapen, en wat wordt er, het grootste deel van de tijd, geweldig geacteerd.

Het stuk waarin je de prachtige landschappen ziet waar ze doorheen lopen, met op de achtergrond het geluid van de radio die de vermiste tovenaars opnoemt; wie had kunnen denken dat het ludieke kinderfilmpje, wat deel 1 nog was, zou uitgroeien tot zulke volwassen cinema.

Over het verhaal ga ik niet al te veel zeggen, aangezien ik toch vooral een fan ben van de boeken, en niet alles klopt, maar toch, hoe het verfilmd is, de magie, de sfeer, en de hele tovenaarswereld, gewoon geweldig. Dit laatste deel steekt toch echt met kop en schouders boven de rest uit (waarbij ik de animatie van de Tale of the three brothers echt even wil noemen, wat een geweldig origineel stuk animatie).

Ik wacht met smart op deel 2.

Twijfel nog of ik hem met een halve ster ga verhogen naar 4,5, maar het zit er wel dik in.

Tot verdriet en ergernis van een aantal tovenaarsleerling-adepten moest ik de vorige film van onze bebrilde held met een 0,5* beoordelen; zelden heb ik me zo aan een film gestoord.

Ik heb dan ook maar besloten Deathly Hallows als eerste HP niet meer in de bios te kijken, maar gewoon lekker thuis. En zowaar, er was doorheen te komen. De stupide puberverhandelingen zijn weer wat op de achtergrond verzeild geraakt, waardoor we verder kunnen met het (toch wel eindeloze) verhaal over Potter en zijn queeste.

Film ziet er ook weer wat beter uit, en de driehoeksverhouding tussen de hoofdrolspelers werkt aardig, al moeten we stellen dat ze alle drie geen geweldige acteercarrière tegemoet gaan. Natuurlijk duurt ook deze HP weer veel te lang, maar ik tel mijn knopen maar met dit, was was het, 7e deel?

2,5*.

Nou, Yates heeft het dan toch geflikt. Stukken beter dan de twee voorgaande. De spanning is constant aanwezig en de effecten zijn prachtig. Enig minpunt is misschien het feit dat Voldemort helemaal geen dreiging uitstraalt. Hij is meer een clown dan de echte heer van het duister. Maargoed, dat staat de 4 sterren niet in de weg. Na deel 3 de beste Potter.