Inception (2010)

Draak van een film.

Laat ik voorop stellen, zoals velen, dat het verhaal geen steek houdt. Zo spreekt de film zich op te veel punten tegen (1) om hem nog serieus te nemen en waar enerzijds aspecten onnodig worden herhaald (2), worden anderzijds essentiele vragen niet beantwoord (3). Het uitgangspunt opzich is interessant, maar de uitwerking laat zeer te wensen over.

De bijna twee en half uur durende film vult zichzelf met een hoop zwaar geschut, betekenisloze ontploffingen en spionagescènes in de sneeuw die me deden denken aan een afgestofte James Bond film. Dit alles werd bijgestaan door de constante dreun van tenenkrommende muziek. Hoewel de acteerprestaties van de verschillende bijrollen niet tegenvallen, lijkt het alsof DiCaprio al jaren dezelfde rol speelt.

Zelfs het feit dat een complete stad wordt dubbelgevouwen kan het geheel niet redden. 1,5*

(1)
- Cobb legt uit dat het onmogelijk is terug te komen uit een Limbo, terwijl hij en twee anderen het daarna wel doen.
- Als je valt zou je wakker moeten worden, maar een driemaal over zijn kop slaande auto blijkt niet tot deze categorie te behoren.
- Hoe kan het dat als je één explosief aan een kabel in de liftschacht vastmaakt er niets gebeurt, maar wanneer het er twee zijn iedereen en alles ineens in beweging is? Bovendien verbrand je toch eerst, voordat je überhaupt tegen de onderkant van het gebouw aan komt?

(2)
- Voor de oplettende kijker was het liefdesverhaal in eerste instantie al duidelijk, wanneer Ariadne de droom van Cobb betreedt. Een halfuur later wordt echter het hele verhaal nogmaals tot in detail verteld.
- Ook het feit dat wanneer Eames voor Peter Browning doorgaat, dit in elk shot toch even wordt duidelijk gemaakt is hoogst irritant.

(3)
- Waarom weet de rest van het team niet van de hele situatie waarin Cobb zich bevindt? Ze hebben toch al vaker samengewerkt. Is Ariadne dan zo slim, of is de rest zo dom?
- De spullen van het droomapparaat in het vliegtuig zijn plotseling verdwenen, zodra iedereen wakker wordt.

Tot slot, hilarisch:
http://i.imgur.com/JiPqw.

Nou, nou. Wat zijn we weer overenthousiast over een film. Zeker geen slechte film, vooral de fantasie de toegepast werd op onze verbeelding was soms grensoverschrijdend. Maar DiCaprio acteerde relatief (doelend op ouder acteerwerk van hem) erg slecht. In feite, was het zelfs gewoon een miscasting. Toch de moeite waard en een van de betere films die ik heb gezien uit het jaar 2010. Was het omdat ik amper films uit '10 heb gezien...

Was toch wel erg benieuwd geworden naar Inception. Vanavond besloten er eens rustig voor te gaan zitten. Het is wel een film waar je niet even 10 seconden kan missen. Ik vind het erg knap van Nolan om zo'n ingewikkeld concept zo over te brengen naar de kijker, zodat je het toch kan volgen.
Het planten van een idee ipv het stelen ervan is meesterlijk bedacht. Tot zover mijn complimenten aan de script-schrijver. Had het graag zelf bedacht.

De invulling dan. Ik ben niet echt achterovergeslagen van het verhaal of de actie-scenes. Als je droomt kun je geweldige dingen dromen in je voordeel, maar dit gebeurt zelden. 1 keer met het geweer van Arthur, dat Eames opeens met een vette gun komt opdraven, omdat hij wat fantasierijker droomt, dacht ik "ja dit moet vaker gebeuren". De rest droomt eigenlijk saai. Ben misschien teveel aan Nightmare on Elmstreet gewend waar werkelijk veel meer mogelijk leek in hun nachtmerries dan in de dromen van deze unit.

Ik vond de settings ook niet zo bijzonder eigenlijk. Wat achtervolgingen in straatjes, wat schietscenes, ach we gooien er voor het plaatje nog een sneeuwrijk gebied tegenaan. Dat in de sneeuw leek soms heel erg op James Bond. Zelfs het begin dat Ariadne een beetje oefent met haar architectuur werd ik niet dol-enthousiast. Ik dreigde zelfs een heel klein beetje weg te dompelen na 2 uur. Ik had het allemaal wel gezien eigenlijk.

Het zijplot, wat bijna een hoofdplot werd(helaas) deed me te veel denken aan Shutter Island. Die gedachte kwam meteen binnen net als bij vele andere kijkers denk ik? Ik vond Mal echt slecht zoals de naam al doet vermoeden. Had niks met dat mens en het interesseerde me dan ook weinig dat ze zelfmoord pleegde. Zonde, want dat had toch echt wat met me moeten doen als kijker.

Special Effects waren aardig in orde, maar ik had nog veel meer speciale, bijzondere droombeelden willen zien. De fantasie is niet echt aanwezig bij Nolan en hij had werkelijk van alles in Inception kunnen gooien. Het geld leek echt een beetje op na anderhalf uur. Herhaling van zetten, wat witte pakkies met geweren en dat was het wel.

Ik zal de film nog wel een keer gaan kijken, want volgens mij kloppen er dingen niet helemaal.
Moet ik nu echt denken dat Robert niet verder zal gaan met zijn vaders levenswerk, door het zaadje wat in zijn brein is gestopt? (namelijk het idee dat zijn vader wil dat zijn zoon juist iets anders moet gaan doen als zijn vader en dat hij hier in teleurgesteld is). Misschien wordt het zaadje wel echt een idee bij Robert hoor, maar hij kan ook gewoon door gaan met het energie-bedrijf van zijn pa. Dat zien we misschien in een vervolg. Saito pleegde het telefoontje ook wel erg snel, terwijl hij helemaal nog niet weet of hij nu het monopolie van Fischer kan tegenhouden.
Leuk om Tom Berenger weer eens te zien in een film, maar jesus wat is die knakker oud geworden zeg. Had nog wel iets meer screentime mogen krijgen.

En Fischer had toch al gehoord van inception en zo en had er een beveiliging voor in zijn hoofd. Hij wordt wakker in het vliegtuig en herkend niet alle mensen uit zijn droom om hem heen? Ik zou me wel belazerd voelen en zeker nattigheid voelen als je dezelfde mensen opeens in de werkelijkheid ziet.

Er had volgens mij veel meer ingezeten. Vind Shutter Island van Leo een stuk beter en spannender. Dit leek voor hem een haastklusje. 3,5 sterren voor het idee, de muziek en het cameragebruik/kleuren en SE. Acteren was natuurlijk ook niet slecht of zo.

Dreams feel real while we're in them. It's only when we wake up that we realize something was actually strange.

Ik heb altijd gemengde gevoelens na het kijken van een Christopher Nolan-film. Aan de ene kant zijn zijn films altijd fascinerend genoeg om te blijven boeien, ondanks de nogal lange speelduur. Anderzijds zit ik met het gevoel dat er toch meer had ingezeten. Vooral de droomwerelden komen nogal saai en simpel over (ook de wereld die Cobb en Mal gecreëerd hebben), ik had de droomlocaties althans nog surrealistischer verwacht. Alleen de droomlocatie die Cobb en Ariadne maken aan het begin van de film waarbij ze met de natuurwetten spelen en het aardoppervlak als het ware buigt was wel bijzonder boeiend. Complex vond ik deze film alles behalve, enkel in het eerste uur moet je af en toe je aandacht erbij houden om de vreemde theoriën rond het dromen te begrijpen. Het einde daarentegen was makkelijk te volgen, vooral omdat de droomwerelden binnen de droomwerelden zeer verschillend waren. Maar het verhaal boeide wel: weinig tot geen overbodige dialogen, miljoenen dollars die geïnvesteerd zijn in CGI, interessant concept, interessante personages... Met een cast als die van Inception kun je verder ook moeilijk over slecht acteerwerk spreken, alleen Ellen Page leek me wat vreemd gecast. Wederom geen slechte film van Nolan maar ook weer geen meesterwerk.

3.5 sterren

De beste film van 2010 voor mij.

Vernieuwend idee, goed uitgewerkt in deze film. Had liever iemand anders gezien dan Cotillard, stoorde me een beetje aan haar. Leonardo DiCaprio speelt echter wederom prima. Hetzelfde geldt voor onder andere Page en Gordon-Levitt. Binnenkort maar eens terugzien.

5*

Your mind is the scene of the Crime

Een film die zeker voor een hele tijd in je gedachte blijft hangen!

Een film waarbij je echt je aandacht er bij moet blijven houden.

Gewoon weg om de film zo goed mogelijk te begrijpen.

Als je aandacht er bij focust is de film niet moeilijk om te volgen

en zeker aan het eind wordt alles duidelijk en valt er zoveel op

zijn plaats.

Heel de film doet het gewoon erg goed.

Er wordt gewoon zeer goed geacteerd door Leonardo di Caprio die voor zulke

films echt gemaakt is met uitschieters zoals Titanic, Joseph-Gordon Levitt

speelt ook een zeer sterke rol in dit geheel! Leviit heb ik in een eerdere film

gezien zoals Brick waar hij me eigenlijk niet in zekere zin opviel.

In algemeen gezien vond ik dat er behoorlijk werd geacteerd.

De scene's waren prima uitgewerkt en vooral de eindscene met de

limbo,3 lagen vond ik mooi. De scene met het busje wat te water raakt

hebben ze schitterend in beeld gebracht naar mij mening. De allerlaatste

eindscene vond ik prima bij deze film behoren. Gaarneweg de film werd er

echt al veel duidelijk gemaakt maar als je echt alles wilt begrijpen zou je binnekort

de film nogmaals terug moeten kijken om alles van top tot teen duidelijk te krijgen.

Een uitstekende film! Ook al ben ik inpricipe geen fan van het gerne ''Sciene-Fiction''.

Toch heb ik me prima 2.5 uur zitten te vermaken met deze film.

Het is zeker de moeite waard om deze film te bekijken, ook als geen liefhebber

van dit gerne!

4.0 *

Bij een 2e kijk beurt gaat er toch een ster af. De eerste keer toen ik Inception zag was ik echt overdonderd. Eén van de beste films van de laatste jaren dacht ik. Ik vond het echt een zot goede film.

De film leek bij de eerste kijk ervaring een zeer complexe diepgaande film waar je constant je aandacht bij moest houden en blijven kijken en denken.. maar bij een 2e kijk beurt besef je toch dat de film eigenlijk helemaal niet zo moeilijk te vatten is. De film zijn plot is heel 'straightforward'. Het is een heist film zoals ze zeggen, Nolan heeft dit gewoon heel origineel aangepakt, en eigenlijk alles meer complex laten lijken dan het eigenlijk is. De film zit ook boordevol onnuttige dingen die alles zo complexer doen lijken. bv: die paradox, niet moeilijk te begrijpen als je er over nadenkt maar wat heeft dat nu bijgebracht aan de film? Absoluut niets. Je moet toegeven, de enige reden waarom Nolan dat hier toevoegde was zodat hij dat cool beeld kon tonen van 'de eeuwige trap' en dat typisch gevoel van de vreemdheid in de dromen. Ik stoor me hier niet aan hoor maar toch...En wat me ook opviel bij deze rewatch was de uitleg die Nolan bij ALLES geeft, contant, hier en daar. Soms leek het dat je naar wandelende woordenboeken zat te luisteren. (de personages lijken dan soms even heel onmenselijk en irritant) Heel veel mysterie ging hier in verloren.. maar ja dan gingen de mensen waarschijnlijk weer klagen dat het plotholes zijn of dat ze er niets van begrijpen. Het personages Adriane was trouwens het grote en flauwe excuus van Nolan om bij alles uitleg tot in de details te geven. Echt jammer dat deze film niet meer aan de verbeelding durfde ( hoe gedurfd dat ook is om te zeggen bij deze film) overlaten en ons deze film 1000 keer opnieuw kon laten zien en steeds nieuwe dingen konden ontdekken en het beter begrijpen of zelfs nooit helemaal begrijpen. Er valt eigenlijk weinig nieuws te ontdekken bij een tweede of derde kijk beurt buiten entertainment.

De film is ook helemaal niet zo diepgaand en emotioneel zoals eerst gedacht. De emotie en drama komt uit het verlies van iemand die je dierbaar was en misschien ook de relatie tussen zoon en vader. Verder dan dit komt de film niet. Ik zeg niet dat elke Sci-Fi film diepgaand moet zijn maar het roept geen vragen op zoals bv. 2001 of Blade Runner. Het niveau van die films (enkel op dat vlak van filosofische emotionele waarde) wordt nooit bereikt. In het drama slaagt Nolan ook mis. Ik voelde me natuurlijk wel betrokken bij de emotie van Cobb maar wist me nergens echt te raken. btw vindt niemand anders het nogal vreemd dat Cobb zomaar zijn pijnlijk en meest persoonlijk verhaal (de dood van Mal) zomaar als een tussendoortje zat te vertellen tegen Adriane? Ik vond dit nogal ongepast.

Dit kwa inhoud dan. Eens naar het visuele aspect van de film. Nolan zijn regie is strak maar toch komt alles nogal als een warboel over (ik heb het over het visuele! niet story wise want dat was geniaal gemonteerd!) Ik moet zeggen dat de actie scènes de grootste teleurstelling waren. De opening shootout was zo slordig in zijn camera bewegingen en montage. En die scènes in de sneeuw... leek wel een bond film uit de jaren 90. Het kwam allemaal echt nogal ongeïnspireerd en saai over. Echt jammer dat Nolan het niveau niet haalde zoals de zero gravity hallway fight. Want die actie scène was prachtig gedaan!
Verder vind ik het jammer dat de dromen ook nogal 'saai' waren in hun setting en nergens als een droom leek of aanvoelde. En je moet niet zeggen dat dit niet Nolan zijn bedoeling was want in Limbo doet hij dit wel, en zelfs daar faalt hij om de essentie en gevoel van de droom vast te leggen. Ik zeg niet dat ik een Alice in Wonderland wereld wou, maar iedereen die wel eens droomt weet dat dromen veel 'specialer' zijn dan zoals in Inception wordt uitgebeeld.

Al bij al ben ik zo blij dat we een film als deze eens voorgeschoteld kregen. Echt respect dat er mensen als Nolan rondlopen en die creatief zijn en durven iets 'anders' aan het publiek te tonen, zeker in de blockbuster big budget wereld, waar het moeilijk is om voor een project als dit groen licht te krijgen. (Die trouwens 8 jaar geleden zwaar werd afgewezen. Nolan wou dit al maken na memento. De enige reden waarom hij Inception mocht maken was trouwens door het succes van Dark Knight en de voorwaarde dat hij een 3e ging maken) Hopelijk heeft Hollywood er wat uit geleerd en meer van deze gedurfde creatieve projecten maken in plaats van steeds die remakes en sequels... Ik wilde de film helemaal niet afkraken hoor, het blijft een fantastische film en één van de beste van het jaar. Maar het is gewoon geen Sci-Fi meesterwerk zoals ik eerst dacht. Gewoon een hele goede originele intelligente actiefilm/blockbuster. Méér van dit!

4.0*

Inception is niet geworden wat ik had gehoopt,maar wel stiekem verwachte

Nolan maakt van een film dat bruisd van het potentieel een oppervlakkige blockbuster, waar een scene er met kop en schouders bovenuit steekt De geroemde gang gevecht in het hotel. Voor de rest zijn er zo hier en daar een momentje van opwinding zoals gebogen Parijs,maar echt toevoeging heeft het eigenlijk niet.( Ja het ziet er mooi uit,maar verder ? ). Zo zijn er veelste veel onlogische momentjes. ( Wie neemt er nu in hemelsnaam een stagiaire van een jaar 18-21 op zo'n missie zonder uberhoud haar ouders op hoogte te stellen ). Voor de rest voelt de film erg ongecontroleerd aan en forceerd Nolan de eene uitgang van een droom tot een andere en zitten de bende ? van Dom Cobb ondertussen verspreid in 3 of 4 matig,oppervlakkige gecreëerd dromen wat iedere vorm van detail mist,als dieptepunt het sneeuw gedeelte.Ik baalde er echt van want er was echt veel meer uit te halen o.a met belichting amber is een mooie kleur maar genoeg is genoeg. Het einde is mischien heel typerend voor de film,hij wist het zelf niet meer !

De film voelt ontzettend hak op de tak en mist iedere vorm van controlle,helaas

Na the Joker maakt Nolan weer een legendarische personage in de vorm van Dom Cobb

Aardige film die een sterk begin niet weet vast te houden.
Het ziet er fraai uit, maar tegelijkertijd valt duidelijk te zien dat het uit één en dezelfde koker komt.

Mijn punt van kritiek betreft de dromen zelf. Welbeschouwd zijn die nogal simpel en overstijgen het niveau van de doorsnee actiefilm niet. Plat gezegd zijn de dromen één langgerekte achtervolgingsscène. Ren of ik schiet. Het acteerwerk van Ms Page wekte bovendien m'n irritatie op. De manier waarop ze bepaalde woorden beklemtoont vooral.
Leuk om te zien, maar overgewaardeerd.

Vandaag voor het eerst gezien, na gisteren Avatar gezien te hebben. Inception is een betere film wat mij betreft. Minpunten vind ik de rol van Marion Cotillard, die wat mij betreft verdwaalt rondloopt in de film (alhoewel ze niet slecht acteert), ook de rol van Ken Watanabe is een beetje dubieus en het begin waarin hij naar voren toekomt had makkelijker anders gekund. Ik denk dat het de film meer cachet had gegeven als er een serieuzer politiek idee geplant zou moeten worden (b.v. zoiets als de Glasnost in de Sovjet Unie, Guantanomo Bay of nog heftiger het idee gods), nu blijft het toch behoorlijk flauwig wat dat betreft. Misschien durfden de makers dat niet aan.

Meestal heb ik het niet zo met films die erg op effecten leunen - maar deze is best leuk. Mooi gemaakt, en dat het verhaal nergens over gaat geeft niet zoveel, het wordt goed verteld.

Tja, ik snap niet echt de hype rond deze film. Er wordt gespeeld met dimensies zoals Butterfly effect en Matrix. Maar het geheel blijft een rommeltje met uiteraard wel enkele prachtige effecten. Maar daar is dan ook alles mee gezegd. Di Caprio gaf zelf toe dat hij niet wist waarover de film ging. Zegt genoeg over de geloofwaardigheid van veel acteurs, al valt het bij Di Caprio zelf nog ietwat mee. Slechte casting verder wel en zaken die er zelfs niet toe doen.

Er is gelukkig nog wel wat actie om het tempo er in te houden, maar echt vlotten wil het niet. Een film om een keertje te zien, maar zeker geen klassieker.

De film viel erg tegen, zeer verwarrend en lastig te volgen.

Wel waren de effecten mooi en vind ik t knap dat z'n film bedacht is.

Het is heel moeilijk te volgen en om blijven te volgen.

Voor mensen die van een simpele actie film houden ... dit is niet wat je zoekt

A Deception

Typisch een film die geliefd is bij veel mensen die de film snappen en dàt terwijl hij volgens hen toch zo verdomd moeilijk in elkaar steekt. Sommige mensen geven zichzelf dan een schouderklopje en andere mensen strooien blijkbaar met 5*.

Op basis van The Dark Knight had ik eigenlijk geen grootse verwachtingen, maar toch zeker een solide verwachtingspatroon dat deze blockbuster mij op zijn minst zou kunnen entertainen. De bombastische muziek vond ik nog best goed op zijn plek, desondanks wist de film mij in zijn geheel niet mee te slepen. Het concept van drie verschillende werelden is leuk bedacht, maar vrij pover uitgewerkt, onder meer omdat persoonlijke trauma `s van de hoofdrolspeler veel te veel aandacht krijgen, Leonardo Dicaprio doet zijn rol in Shutter Island nog eens dunnetjes over, daarbij was het op visueel gebied natuurlijk ook ondermaats. En de ( weinige ) actie was ook nog eens van een schraal niveau.

Enkele spectaculaire scenes zoals Joseph Gordon-Levitt in een heftig bewegende gang, leken wel haast afgekeken van The Matrix. Slechts de Villa Volta achtige scene met bewegende gebouwen speelden fraai in op het realisme of illusie vraagstuk. En wat had Ellen Page in vredesnaam in deze film te zoeken, ze speelt een vreselijk betweterige wijsneus!

Intelligent my ass! Gewoon een hype die over een paar jaar overgewaaid is. Een 2,5*

Fantastische special effects, lust voor het oog, maar het verhaal is af en toe iets te ver gezocht die op een gegeven moment niet meer te volgen is.

Je moet de globale lijn maar volgen en niet proberen de details te begrijpen anders raak je helemaal de kluts kwijt. Toch wel een 3,5 waard, omdat de special effects de film wel optrekken.

Heb de film een tijd geleden in de bios gezien en laatst thuis weer, vond het een geweldige film. Heel goed verhaal (je moet wel blijven opletten, anders snap je er niks van ;p) en super geacteerd. DiCaprio was in topvorm Vond Tom Hardy als Eames ook geniaal.

3maal gezien, wat een heerlijke film!

Dit is mijn visie op het verhaal; DUS DE ENIGE JUISTE VISIE!

Daag mij uit dat ik er naast zit, want dat lukt je niet.


Di Caprio is een weduwe zakenman die lang van huis is. Hij heeft zijn kinderen al een tijdje niet gezien. In zijn lange vlucht naar huis droom hij; ofwel droomt hij de film vanaf minuut 1 t/m het moment dat hij wakker wordt in het vliegtuig. Michael Cain is opa, die op de kinderen past, haalt hem op van het vliegveld en brengt hem thuis. Enigszins gespannen en opgewonden komt hij thuis en ook de kinderen zijn blij. Fisher droomt omdat hij verlangt zijn kinderen weer te zien.

Weduwe kan ook vervangen worden door; gescheiden man wat jij wilt.

onderbouwing:
Vanaf het moment dat Dicaprio in het vliegtuig wakker wordt is er geen gesproken woord, met niemand, Syto, en de rest, ook niet met de douane. Ofwel; de enige aanleiding voor ons om te denken dat ze elkaar kennen is van wat wij gezien hebben in de film. Maar als dit alles een droom is, is het logisch dat ze elkaar helemaal niet spreken. Immers ze kunnen elkaar misschien alleen maar net ontmoet hebben in een 1ste klas afdeling van een gewone commerciële vlucht. (wel eens meegemaakt dat je in de bus in slaap valt en dat je droomt over de bus en misschien wel de passagiers mee neemt in je dromen. ) Of ze zijn gewoon zakenmensen, collega's of kennissen, kan allemaal.

Dat syto een telefoontje pleegt zegt niets. Uit niets blijkt dat dit telefoontje iets met de douane te maken heeft, immers er geen gesproken woord en de informatie hierover die wij hebben komt volledig uit de film. Misschien belt Syto alleen om een taxi! Of is het een zakenrelatie kan allemaal.

Dit geldt ook voor de rest aan boord. Ze lachen een beetje, ze kijken elkaar aan, meer niet Misschien kennen ze elkaar van de reis van het zakendoen whatever, misschien zijn ze wel gewoon blij dat ze zijn geland!

Fischer kijkt even naar Cobb, maar echt sprake van herkenning is niet op het gezicht te lezen, toch gek als je werkelijk net hebt bedacht dat hij hem als mr Black in zijn dromen is tegengekomen en net besloten heeft om zijn hele bedrijf om te gooien. -- (zelf al ben je je droom vergeten)

Cobb kan gewoon doorlopen bij de douane, welkom home, meer niet. Is dit het gevolg van 1 telefoontje van sato (in 20 minuten) Of is dit gewoon omdat hij een normale zakenman is die naar huis gaat?

Ook thuis aangekomen lijkt hij gespannen om zijn kinderen te zien. Waarom? Is dit omdat hij op de vlucht is geweest of gewoon omdat hij ze al een tijdje niet gezien heeft? Tevens de totem. Deze blijft draaien en misschien valt hij om, maar immers die totem kan voor hem gewoon een speeltje zijn, of een speeltje wat hem steeds aan zijn overleden vrouw moet denken. Het feit dat deze symbool staan voor het wel of geen droom zijn, weten wij als publiek allen van de eerder vertelde gebeurtenissen. Maar als dit alles een droom is, dan is de totem niets meer dan een voorwerp met een emotionele waarde en een prominente rol in zijn dromen vertolkt. (Ik heb als kind btw vaak genoeg gedroomd dat mijn knuffel een grotere waarde en betekenis had)

nogmaals alles is een droom t/m dat hij wakker wordt. Vanaf dat hij wakker wordt is het het enige moment in de film dat alles normaal gebeurd. Je wordt wakker in een vliegtuig, loopt door de douane, gaat naar huis, je geeft je kinderen een knuffel.

Geen SF, geen extractor, geen mysterieuze mannen of rijke machtige zakenmannen of droom in een droom wereld. Vanaf seconde 1 tot het moment dat hij wakker wordt gebeuren dit soort bizarre en arbitraire dingen wel.

Met deze visie zijn alle eigenaardigheden te verklaren:
- Dat je überhaupt in andermans hersens kan en in iemands dromen en dat er zoiets als extraction of inception kan;
(Ik droom heel vaak dat ik kan vliegen, maar vraag mij nooit af waarom ik dat kan)

- Het SF gegeven van extration speelt toch echt gelet op de rest van de techniek in deze tijd af.
(is dit onderdeel van een lui scenario, een visionaire visie op de toekomst,? ) Nee omdat het een droom is kan dit. (Wel eens gedroomd dat er hele futuristische dingen gebeuren in onze tijd? ikke wel_) Nolan heeft bewust geen tijd, genoemd wanneer het plaats vindt, wij moeten als kijker blijkbaar maar accepteren dat de wereld er eigentijds uit ziet, maar je wel in iemands dromen kan komen.

- Dicaprio, vecht, is een voortvluchtige, is bezig met spionage etc.
ofwel; als Dicapro gewoon een zakenman is, dan is hij in zijn dromen niets meer dan een archetype. (wel eens gedroomd dat je James Bond bent of iets dergelijks? ikke wel)

- Alle het overige onwaarschijnlijke, droom in een droom. het simpele apparaat om te extracten etc, is binnen de logica van een droom logisch. Niets wordt uitgelegd bijvoorbeeld; hoe het apparaart werkt, hoe je de dromen kan ontwerpt en implementeren etc. Wij hebben onlogische dingen maar te accepteren, net zoals in een droom.

- Een ander ding wat mij opvalt. Als Syto in werkelijkheid de grote concurrent is van Fischer en zoveel macht heeft om met 1 telefoontje veel te regelen, dan is het heel vreemd dat Fischer nooit, in het vliegtuig, in zijn dromen etc, als zijn GROTE concurrent herkent. Dat slaat nergens op.
Alleen in een droom is het logisch. (Wel eens gedroomd dat je sommige dierbare mensen, niet herkent of zomaar uit het niets op komen dagen of verwisselen van persoon.) Alleen in een droom kan je met 1 telefoontje je strafblad en opsporingsbevel binnen 20 minuten volledig laten verdwijnen.

- Daarnaast Als Fischer de opvolger is van zijn pa en aan het hoofd van een supermacht staat is het vreemd dat hij gewoon zonder beveiliging een commerciële vlucht neemt, zijn eigen bagage van de band moet halen en dat een chauffeur met een bordje op het vliegveld staat te wachten met zijn naam er op, want anders wordt hij niet herkent. Zeer onlogisch. Fischer is gewoon een van de zakenmannen aan boord, net als Sato.

- Dat zijn kinderen bij wederzien niet ouder zijn geworden is, met deze visie ook volledig logisch. Hij is een zakenman die op reis is geweest. Misschien een week, een maand of langer. Meer niet.
Als de droom waarheid zou zijn; klopt dit gegeven niet.

- Dat Mal steeds in zijn dromen opduikt, is niets meer dan alleen oud zeer. Ofwel ze is in werkelijk echt overleden en elke keer wanneer hij droomt , of het nou deze droom is of een andere over koetjes en kalfjes, kom zijn psychologische pijn dat hij haar verloren heeft weer terug.. Dit geldt overigens ook gewoon of ze gescheiden zijn of een relatiebreuk waar hij niet overheen is.

- Dat Michal Cain een groot professor in iets is in Parijs, maar hem op komt wachten bij het vliegveld. Als het laatste realiteit is en Cobb wist dat hij opgewacht zou worden door Michael Cain, is het niet vreemd dat hij in zijn dromen op duikt in welke rol dan ook. (zie eerder genoemde persoonsverwisselingen in dromen. Cain haalt Cobb op van het vliegveld alsof het de normaalste zaak van de wereld is, (dat is het dus ook) en zegt tegen de kinderen wat we allemaal zeggen als de ouders een tijdje weg zijn geweest; Kijk eens wie wij daar hebben!

Ik kan nog wel honderd onlogische voorbeelden noemen. Maar het feit blijft Hdt laatste gedeelte; wanneer Cobb wakker wordt is compleet logisch en normaal, het is alleen onlogische als het eerste gedeelte van de film waar zou zijn, maar stel jezelf de vraag;
Wat is realistischer; Dat hij een zakenman is die droomt en naar huisgaat? OF dat hij inderdaad een extractor is etc etc en inderdaad naar huis mag naar zijn kinderen.

tot slot wordt in de film diverse malen gezegd over een droom; Kun je je herinneren wanneer een droom begint? je valt er vaak midden in!

En Hoe begint Inception? juist, midden in een droom.

Serieus, bekijk de film nogmaals en onthou; alles is gedroomd tot en met het punt dat hij wakker wordt in het vliegtuig.

discussiëren over gebeurtenissen voor het moment dat Cobb wakker wordt heeft geen zin, immers alles is een droom en arbitrair. ala David Lynch




Ik garandeer dat het bovengenoemde verhaal waterdicht is.


sorry voor mijn slechte taal.

Knappe film met een mooi thema en geweldige effecten. Met de dromen als thema is dit geen eenvoudige film om te maken. Maar Inception slaagt erin je helemaal mee te nemen in de speciale wereld van de droom.

Ook prachtige decors en locaties in de film. De cast is indrukwekkend met DiCaprio als hoofdrol. Persoonlijk vond ik hem in de film toch iets minder, hij speelde een beetje op automatische piloot.

Actie is ook allemaal wel dik in orde (Parijs dat omkrult, de scène in het hotel ), maar ik vond dat Nolan er toch iets meer mee had kunnen doen. De derde droom bijvoorbeeld was echt gewoon een schiettent en erg op z'n Hollywoods. De actie wou op het einde precies maar niet stoppen. Dat was wel jammer.

Het verhaal zelf is wel in orde, alhoewel de personages (op Cobb na) erg vlak blijven, maar dat had de film misschien nog ingewikkelder gemaakt.

Knappe sf-thriller, erg mooi allemaal. Als je zo ziet is sf natuurlijk een zeer moeilijk genre om te maken: je moet niet alleen een aangrijpend verhaal hebben en goede cast en crew, maar ook een intelligent idee en je moet ervoor zorgen dat het publiek je idee doorheeft en kan volgen.

Ook wel een lastige film om te beoordelen. De eerste keer ben je zo weggeblazen door de film, dat je hem erg hoog beoordeeld (ik gaf direct 5*) maar bij herziening vallen de minpunten je op en dan geef je ook direct wat lager. Ik geef hem nu een 4, maar misschien bij de volgende keer, kan die stijgen naar 4.5* (5* zal die alleszins niet meer krijgen).

Wait, whose subconscious are we going through exactly?

Ik moest donderdagochtend om 9 uur in het school zijn om les te hebben tot 12.15 en dan een middagpauze van 12.15 - 13.15. Op zich niet zo erg maar dat werd het wel toen bleek dat mevrouw de leerkracht gewoon niet kwam opdagen... Te weinig tijd om naar huis te gaan, teveel tijd om me te vervelen. Iemand van mijn klas had deze Inception op zijn laptop staan en omdat die lekker lang duurde, leek het me wel een goed idee om de film te zien.

Ik was er eerlijk gezegd niet zo heel benieuwd naar. Hypes hebben me nooit echt kunnen boeien en ik wacht dan meestal ook een geruime tijd af om de film te zien zodat het toch geen te grote teleurstelling zou worden. Daar is bij Inception gelukkig niets van te merken. Ik wist dat het verhaal over dromen vangen of iets dergelijks ging, het deed me eigenlijk nogal hard denken aan een oude Suske en Wiske strip, maar (en dat is maar goed ook) Nolan diept het verhaal een stuk interessanter uit. Wel begrijp ik de vele commentaren commentaren niet dat het verhaal zo verschrikkelijk moeilijk zou zijn. De hele vergelijking met Mulholland Drive is al helemaal ontzettend ver gezocht. Soit, Inception is en blijft nog altijd wel een film waar je je aandacht bij moet houden (bij mij was dat soms moeilijk doordat het brandalarm opeens afging...) maar zo'n breinbreker is het toch niet geworden. Wel weet Nolan er een erg boeiend en vermakelijk verhaal van te maken. Eigenlijk is het basisidee niet zo bijster veel anders dan een gewone gangsterfilm want eerlijk is eerlijk, Inception is op dat gebied niet erg verschillend van films waar een hoop uiteenlopende persoonlijkheden een opdracht moeten voldoen. Gelukkig kan ik dit soort verhalen altijd wel appreciëren en in combinatie met de verschillende dromen zorgt dit voor een erg interessante film. Ik ben sowieso al wel een sucker voor dit soort andere realiteiten dus dit was zowat een walhalla voor me. Inception weet gedurende de dikke 2 uur te boeien, al zit er hier en daar een ietwat saaier stuk tussen (het einde op de sneeuwbasis mocht iets korter bijvoorbeeld) maar op zich levert Nolan hier een ontzettend sterk staaltje.

Visueel is dit ook ontzettend mooi. Ik had er een donderdag echt spijt van dat ik dit niet in de cinema heb kunnen aanschouwen want de epische muziek van Hans Zimmer werkt zo ontzettend meeslepend. De spannende scènes zorgen voor een ware adrenalinerush onder begeleiding van Zimmer en zelfs nummer als Je ne Regrette Rien van Edith Piaf past wonderwel in de film. Soit, ik wou het eigenlijk over de visuele pracht hebben en niet over de muziek maar het is zeker een vermelding waard. Neen, wat ik eigenlijk bedoel is dat Inception zo bomvol zit met een aantal erg indrukwekkende scènes. Vooral de scènes in de droomwereld waar ze zowat alles kunnen laten veranderen zien er vaak erg degelijk uit, toen de straat die dubbel klapte, zat ik echt met open mond te kijken. Dat zijn echter niet de enige scènes die er mooi uitzien want er zijn er echt teveel om op te noemen. Nolan staat bij mij nu niet echt ten boek als zo'n geweldige regisseur (hoewel ik één film 4.5* geef en twee films 4*, is het toch niet zo'n regisseur waarvan ik perse meer wil gaan zien. Ik zou de films ook nog eens moeten herzien om echt een deftig beeld van Nolan te kunnen scheppen) maar met Inception wekt hij toch interesse op.

Leonardo DiCaprio is zo'n acteur die altijd maar geroemd wordt maar die ik nu niet zo erg speciaal vindt. Ik geef toe dat hij in zijn latere rollen vaak wel aardig is (Gangs of New York o.a.) maar meestal wordt hij gewoon compleet weggespeeld. In Inception gebeurt dat ook maar op een verwaarloosbare manier. DiCaprio weet zich eindelijk eens goed te gedragen in de film, al hing hij iets teveel de gekwelde type uit. Neen, dan zijn de andere castleden toch wederom iets beter. Het is leuk om te zien in hoeverre Joseph Gordon-Levitt eigenlijk is gegroeid als acteur. Ik leerde hem voor het eerst kennen in de televisie serie 3rd Rock From the Sun maar kwam hem daarna af en toe tegen in andere films zoals GI Joe en 500 Days of Summer. Vooral in die laatste film liet hij een geweldige indruk achter maar ik had niet verwacht dat hij dat hier ging overtreffen. Toch weet hij hier weer een geweldige indruk achter te laten. Levitt heeft stijl, is klassiek en in combinatie met Tom Hardy vaak erg hilarisch. Over Hardy gesproken, ik kende hem niet maar ook hij zorgt voor een erg fijne rol. Een lekker Brits accent, dat blijft toch fantastisch om naar te luisteren, en een aantal coole gevechtscènes (geldt ook voor Levitt trouwens) zorgen voor een erg vermakelijke rol. Ook leuk om Ellen Page nog eens terug te zien. Gestoord in Hard Candy, zwanger in Juno en geweldig in Inception. Er zit eigenlijk geen enkele slechte acteur in en zelfs in de bijrollen zijn vaak een aantal erg sterke acteurs. Michael Cain heeft screentime van een paar minuten maar toch weet ook hij op deze paar minuten een indruk na te laten. Hetzelfde geldt voor Berenger en Postlewhaite. Ook Watanabe is erg vermakelijk trouwens. Aleen Marion Cotillard is een beetje onder haar niveau maar weet nog altijd wel een goede rol neer te zetten.

Erg sterke film die vooral dankzij de combinatie van de cast, het verhaal en de effecten de gewenste indruk achter laat. Ik vind het jammer dat ik dit niet op groot scherm heb kunnen aanschouwen want dat had denk ik wel serieus de moeite kunnen zijn. Ach, c'est la vie.

4.5*

Qua graphics een overdonderende en prachtige film. De scene dat de gehele stad opgevouwen word is fenomenaal en heb ik een paar keer teruggekeken gewoon omdat 't er zo ontzettend gaaf uitziet. Maar helaas vind ik vooral dat deze film de hemel in geprezen mag worden vanwege de graphics. Qua plot vind ik 't het gewoon net niet bijzonder genoeg. Er zijn misschien niet al teveel films over dromen (of misschien ook wel) maar uiteindelijk is de basis van Inception hetzelfde als in veel standaard actiefilms. Crimineel word ingehuurd door bedrijf om concurrent dwars te zitten. crimineel stelt team samen van stereotype personages (nerd, intelligente chick, macho enz), hoofdpersoon heeft een geheim wat 'm nog wel is dwars zou kunnen gaan zitten. And so on. Seen it all before.

Was gewoon niet zo weggeblazen als ik verwacht had na al die lovende recensies. Gewoon een goede film, prachtige graphics maar verder in mijn ogen niet de o zo bijzondere film die 't pretendeert te zijn.

In de droomwereld kan alles, daar kan een tiener de wijsheid van een bejaarde boedhist hebben, geen probleem. Ook dat werelden opgevouwen worden of uit elkaar vallen is normaal, evenals dat vreemden bekenden, vrienden en familie zijn. Wat dat betreft vind ik juist de verder gezochte dingen de droomwereld compleet maken. Bij mijzelf zijn in dromen de gebeurtenissen veel minder precies in elkaar passend en veel chaotischer dan in deze film. De procedure om dieper in de droom te komen kwam bv steeds precies hetzelfde terug en dat strakke maakt dus dat je toch weer denkt niet in de droom te zitten. Apart.

Voor mij te veel actie waarbij ik wegdroom en aan iets anders denk, dus dan weer genoeg tijd heb om het voorgeschotelde op een rij te zetten.

Deze film doet mij bijvoorbeeld denken aan Memento en The Game en ook wel aan Donnie Darko en Vanilla Sky. Dit zijn ook films waarvan ik heb genoten en voldoende op het verkeerde been ben gezet om goed geëntertained te worden.

Ik vond het een uitermate geslaagde film. Weer een zeer sterke prestatie van DiCaprio ook al ligt zijn rol misschien wat te dicht dan die van in Shutter Island. Ik vind het wel een tof en origineel idee van de dromenwereld.

Verder vond ik hem niet overdreven ingewikkeld gemaakt, het is gemakkelijk te begrijpen als je de aandacht erbij houdt (al is de South Park parodie hilarisch!). Ook het einde vond ik toch geslaagd, het is niet zo'n mindfuck als Fight Club of Memento maar het mag toch in het rijtje naast films zoals The Sixth Sense komen.

Ik vind dit toch een mooi voorbeeld van een blockbuster film die wel zeer geslaagd is. En welke oscars dat hij kreeg is ook totaal niet belangrijk. De kleinere oscars waren duidelijk een compensatie voor het niet krijgen van de belangrijke oscars.

Ingenieuze film waarin Leonardo DiCaprio in dromen van andere mensen kan 'inbreken' om zo hun ideeen te stelen. Ondanks het ingewikkelde en veelgelaagde verhaal weet Christopher Nolan het toch overzichtelijk te houden. Zelfs wanneer tijdens de eindscene van een uur er zelfs een droom in een droom in een droom is, blijft het overzichtelijk d.m.v. een goeie montage.

Visueel gezien is de film ook origineel met veel spectakel en uitstekende special effects. Verder een uitstekende cast met een indringende Leonarde DiCaprio. En de film had ook niet beter kunnen eindigen, waarbij je het eindshot geheel zelf mag interpreteren.

Terwijl de hele wereld deze film allang heeft gezien, hobbel ik er weer eens traag achter aan. Ik voelde aanvankelijk niet echt de noodzaak om deze film te gaan kijken, de hype is immers wel weer voorbij en ik heb maar weinig last gehad van mensen die verbaasd zijn dat ik hem nog niet heb gezien.

Om twee redenen deze film toch maar eens opgezocht. De eerste is dat Inception de Oskar voor cinematografie heeft gewonnen, dus zou Inception werkelijk visueel nog meer overweldigend zijn dan Enter the Void en vooral Kokuhaku, films die mij werkelijk weggeblazen hebben op visueel gebied? De tweede reden is dat ik laatst Paprika weer eens herzien heb, hetgeen de belangrijkste inspiratiebron zou zijn voor deze film.

Over de cinematografie kan ik kort zijn: er zitten aardige dingen in, maar het is niet subliem en voelt ook niet revolutionair aan. Maar weinig noemenswaardige scènes, eigenlijk zijn alleen de zwaartekrachtsloze scènes het waard om genoemd te worden. Cinematografie kan zeker niet tippen aan wat Enter the Void en Kokuhaku, al moet ik zeggen dat ik hier al bang voor was en dat mijn verwachtingen dus niet al te hoog waren.

Over de rest van de film had ik ook niet al te hoge verwachtingen, maar dat viel toch enigszins mee. Had verwacht dat het een Paprika-kloon zou zijn, maar de film heeft wat mij betreft toch genoeg eigen smoel om niet als een kopie door te gaan en dat geldt ook met betrekking tot andere films waar naar is gekeken, zoals The Matrix, Ocean's Eleven en toch ook James Bond.

Toch valt er meer dan genoeg te zeuren over Inception. Ten eerste de kutmuziek van Zimmer. Iets minder bombastisch uitgevallen dan verwacht welsiwaar, maar altijd op standje "oh, nu moet de kijker merken dat het spannend is". Het tweede punt is dat de film wat mij betreft te duidelijk maakt waar we ons bevinden. Ik houd heel erg van surrealistische films waarin realiteit en droom met elkaar verweven zijn, Kon, Oshii, en Kitano hebben allemaal een dergelijke film gemaakt waarbij de kijker ook helemaal in de droom verstrikt raakt en waar je ook wakker schrikt als het niet de realiteit blijkt te zijn. Fantastisch! Inception legt duidelijk de lat voor het publiek een stuk lager, ik snap dan ook niet veel van opmerkingen dat de film zo gecompliceerd zou zijn, want het is toch steeds duidelijk in welke droomlaag we zitten. Het helpt ook niet dat de locatie van elke laag anders is, wat de kans op verwarring ook minimaliseert. Kortom, Inception heeft niet op mij het effect dat de films van bovengenoemde heren wel heeft.

Tenslotte toch wat problemen met de structuur van het plot. Wat mij betreft had het hele verleden van DiCaprio achterwege gelaten kunnen worden. Het voelt allemaal net iets te aan, de ploeg heeft al genoeg tegenslagen en dan is het gedoe met vrouwlief een beetje over the top. En DiCaprio als vader kan ik me al helemaal niet goed voorstellen. Verder veel overbodige actie. Er wordt soms veel geschoten zonder dat er nu al teveel overzicht is wie wie is, het is bijna nooit spectaculair. Kortom, het had achterwege gelaten kunnen worden. Scheelt ook weer in de lengte van de film, die toch lang zat is.

Al met al aardig om eens te zien, heb me er wel mee vermaakt, maar het kan niet tippen aan andere films in het segment. 2*.

Die Watanabe zag er trouwens niet uit als oude man geschminkt.

Een sublieme film volgens mij, alles klopt: het verhaal , de cast en de muziek. Als kijker wordt er toch wat denkwerk van je verwacht, maar hiervoor krijg je een meesterwerk te zien. weerom een prachtfilm van de fantastische Nolan, 1 van de beste films van vorig jaar. Absoluut een 5 waard.

Leuke film, met indrukwekkende sfx en erg sterke spanningsopbouw. De hype en alle hoge waarderingen zijn echter wel wat belachelijk. Zo bijzonder is het allemaal niet. Het zogenaamd ingenieuze verhaal is eigenlijk vrij eenvoudig. Het wordt met veel rookgordijnen zo moeilijk mogelijk aan de man gebracht. Zo lijkt het allemaal nogal wat en dit wordt door het Pathe publiek gezien als de meest intelligente cinema die er is, maar dat is allemaal flauwekul. Vond het wel vermakelijk, maar verder hoeven we daar w.m.b. niet te moeilijk over te doen. Het eind vond ik heel flauw, trouwens.

Ik noemde het al, maar wat deze film dus met name de moeite waard maakt, is de spanningsopbouw. De film lijkt bijna één grote climax van 2,5 uur. Ik ben geneigd om deze film lager te geven dan ie voor mij verdient. Maar als ik gewoon eerlijk stem, vind ik het een heel kleine 4 sterren wel waard.

De droomtechnologie was voor mij totaal oninteressant. Ik keek alleen maar hoe de film was vormgegeven....en daar zaten aardige foefies tussen: de shot met die enorme spiegels. Maar Alice in Wonderland is veel leuker. Deze droom is meer voor computerspelspelers bedoeld: van de ene naar de andere level...met veel actie... Visueel leuk bedacht was wel de tijdfactor tussen de verschillende levels: de droom in een droom. Maar het dramatische doel van het verhaal was niet erg overtuigend: de echte tragiek ging totaal verloren in het visueel en actie geweld. De droom was te veel sciencefiction om een mens psychologisch interessant te maken. Voor de gein hadden ze zoiets als een nattedroom in moeten projecteren. Maar nee de ironie ontbrak in de bombast.. hélaas.

Met moeite uitgekeken.. het leek een eeuwigheid te duren en ik vind het grotendeels maar een steriele sfeer ondanks het concept van dromen in dromen dat zich leent voor iets duisters / sfeervols. Het lijkt een soort herhalingsoefening van The Matrix vanwege de andere 'realiteit' en af en toe een cgi gevechtsscene met mannen in pak om de sleur te doorbreken, maar daar kan het niet aan tippen; te uitleggerig en uitvoerig, te verwoede pogingen om one liners memorabel te willen hebben, te gladjes.

Vind het ook duf om bijvoorbeeld met de overbekende Oneindige Trap en dito Je Ne Regriette Rien aan te komen zetten. De actiescenes zijn wel gaaf en het is genieten van zo'n spiegelscene omdat je dan 'de cameraploeg niet ziet' maar alles daaromheen kon me amper boeien (de erfenis van het bedrijf en Doms privésituatie). De constant aanwezige muziek van Zimmer werd ook zo vervelend. Had veel meer van verwacht van Inception.

Als een film te populair word, verschillen de meningen wel ineens erg groot van elkaar. Dat zie je vooral bij James Cameron's 'Titanic' en 'Avatar' en ook bij Nolan's 'Inception'. Ik vind het een goede film omdat actie en een goed verhaal prima gecombineert word, en dat is zeldzaam. De hele film komt ook surrealistisch over, en je kunt zien dat Nolan er tien jaar over heeft gedaan het verhaal te bedenken, de dialogen zijn ook dik in orde. Dat alleen het personage Cobb, die goed wordt gespeeld door DiCaprio wordt uitgediept vind ik niet erg. Moet het nog ingewikkelder? Nog een pluspunt voor Hans Zimmer die de goede muziek composeerde.

Met Inception levert Christopher Nolan de volgende ijzersterke film af. Vooral het plot is erg goed en origineel, de uitwerking misschien nog wel beter. De film is spannend, visueel verbluffend en ook de subtiele humor ontbreekt niet. Geweldige special effects, zoals bij de scènes in Parijs, de zweefscènes en het instorten van de verschillende dromen. Dit alles wordt ondersteund door een perfecte soundtrack van Hans Zimmer.

Wat betreft het acteerwerk deed de hele cast het goed. Leonardo DiCaprio, Ellen Page, Ken Watanabe, Tom Hardy, Joseph Gorden-Levitt leveren allen prima werk af en ook wat betreft een aantal andere bijrollen zit het wel snor.

Een meesterlijke film. Absolute aanrader.