Inception (2010)

Daar kan je best gelijk in hebben. Ik ben ook wat teleurgesteld in deze film. Dat heeft een aantal redenen.

Ten eerste is de film totaal niet meeslepend. De film mist een hart, en dat komt vooral doordat het allemaal 1d karakters zijn (op DiCaprio na). Je zou van Nolan op zijn minst verwachten dat dit onderdeel in zijn film goed zou zijn, dat onderscheidt namelijk de goede regisseurs van de mindere (vooral bij actie-films).

Een andere teleurstelling is het "liefdes" verhaal. Deels komt dit door de wijze waarop de vrouw veelvuldig en onnodig in de film opduikt. Dit weet vooral ergernis bij de kijker op te wekken. Het komt ook door de combinatie van zwakke dialogen en het zeer matige acteerwerk van beide acteurs en dan met name DiCaprio, die wederom op de automatische piloot bezig is. Onbegrijpelijk dat Scorsese en nu dus ook Nolan iets in hem zien.

Een ander minpunt zijn de dialogen, die vooral in het eerste deel alles moeten uitleggen. Ik weet dat dit noodzakelijk is, maar dat betekent niet dat het tegelijkertijd boeiend is. Wellicht is het idee van deze film te omvangrijk en in eerste instantie te ingewikkeld om op een meeslepende manier op het scherm te brengen.

Zowel Memento als Following zijn meesterwerken, maar dat niveau wordt hier nooit gehaald. Als belangrijkste reden daarvoor is het onbreken van interessante karakters. Hier had The Prestige ook al last van. Het is positief dat Nolan ambitieus is, het is alleen jammer dat hij blijkbaar meer bezig is met het concept dan met de afwerking.

@flipflop

Gisterenavond ook maar de hype van het moment gaan beschouwen.

Wel een film waar je je hoofd moet bijhouden, niet dat hij zo erg ingewikkeld is maar opletten is toch wel de boodschap.

Uitermate boeiend concept trouwens, zijn ook bibliotheken over volgeschreven. Uitwerking van dit concept vond ik wel okee. Droomwereld verschilt eigenlijk niet zo heel erg veel van de werkelijkheid en volgens mij klopt dat wel. Een droom die je zelf herinnert komt vaak ook levensecht over, dus waarom zou de droomwereld er plotseling zo heel anders uit moeten zien? Vond ook de gedachte dat je 50 jaar in zo'n droom in de droom in de droom kan vastzitten beangstigend. Een mens zou van minder gek worden.

De hele sideplot met Cobbs vrouw is noodzakelijk (haar projectie neemt immers steeds gevaarlijkere proporties aan in Cobbs onderbewustzijn) maar had iets korter gemogen. (wel een knappe vrouw die Marion Cotillard) Ellen Pages rol vond ik redelijk overbodig. DiCaprio was goed, maar niet zo expressief als we gewend zijn.

Einde is prima maar voorspelbaar. Overigens had Nolan nog meer twijfel kunnen zaaien door gewoon te cutten als de kinderen zouden opkijken. Nu impliceren de opkijkende kinderen dat dit geen droom is, ook al weten we niet of de tol valt of niet.

Al bij al leuke film die me heel de tijd wist te boeien maar die uiteindelijk redelijk braaf en binnen de lijntjes blijft.

Wat een geweldige film was dit. Zo'n spektakel, zo'n meestwerk, ongelofelijk. Ik denk trouwens dat de meeste mensen zich iets TE erg laten meeslepen. Ik bedoel, je kunt zoveel fantaseren, maar alleen binnen de grenzen van Nolan's eigen fantasie, zijn regels. Ik zie ook veel mensen over het einde gaan, als ik zo terug lees. Het feit is, we weten niet wat het einde is, en dat maakt eigenlijk ook geen bal uit, want het gaat om Dom's reis om zijn kinderen weer te mogen zien. Daarom ook Inception. En we zien hem gelukkig met zijn kinderen op het eind dus dat is volbracht en daar gaat het om.

Wauw, wat een geniale film! Alles klopt gewoon; het acteerwerk, het verhaal, het camerawerk, de cinematografie, álles. Maar toch mist deze film iets. En ik kan er de vinger niet opleggen wat het is. Het verhaal komt mij denk ik te kunstmatig, te wiskundig (zogezegd) over. Wat ik wel zeker weet, is dat deze film mij geen wauw-gevoel bracht wat ik heb bij m'n favorieten.

Deze afgelopen middag in Antwerpen gaan zien.

Beetje een tegenvaller dit. Natuurlijk best vermakelijk, maar van te voren kreten als "Meesterwerk" en "Beste film ooit" kon ie natuurlijk -zeer voorspelbaar- nooit waar maken.

De film begint erg rommelig, je hebt als kijker zeker een kwartier nodig om in het verhaal te komen en daarna -alle special effects ten spijt- blijkt het feitelijk toch maar een zeer mager verhaaltje te zijn, incl de vele cliche's.

Zoals praktisch alle films van regisseur Nolan lijkt de film slechts op 1 gimmick/origineel idee te teren. Dat was al zo met "Memento" en dat is nu ook weer het geval met het binnendringen van iemands dromen, om daar een gedachte in te kunnen planten.

Dit wordt vervolgens ontzettend cliche-matig uitgewerkt, hoewel men dit dmv zeer indrukwekkende effects probeert te verdoezelen. Vond de film ook hier en daar behoorlijk saai worden, heb ook een aantal keren gekeken hoe laat het was en hoe lang het ongeveer nog zou gaan duren.

Grootste manco van Nolan is, zoals gewoonlijk bij hem, dat hij een film aflevert, die wel het verstand enigszins aanspreekt, maar die je emotioneel totaal koud laat.

Ik kan begrijpen dat mensen dit allemaal fantastisch vinden, maar mij deed het niet veel.

Halverwege de film dacht ik: Waar zit ik nu eigenlijk naar te kijken? Wat een ongeloofelijke flauwekul is dit allemaal!

Ik vond sowieso dat uiteindelijk met heel het idee, van dromen en gedachten beinvloeden, niet genoeg gedaan werd. Er had veel meer in gezeten.
Het leek er nu meer op dat voor Nolan een droom gelijk stond aan een reden om weer een spectaculaire actiescene aan de film te kunnen toevoegen. Een gemiddelde Nightmare on Elmstreetfilm bevat betere droomscene's dan deze peperdure film.

Een echte Mindfuck vond ik het ook niet.
Dan kun je beter naar Shutter Island kijken. Scorsese is natuurlijk ook een veel begaafder regisseur, als deze Nolan.

Kortom: de hype is weer veel groter dan het uiteindelijke resultaat.

Een zesje, ofwel 3 sterren.

Eens temeer kan ik me weer eens aansluiten bij een eerder bericht van mezelf ( ).

Aardig, maar verre van briljant. Het idee vind ik nog wel goed, maar de uitwerking is allerminst geweldig. Al dat geblèr om Cobb's vrouw, om wat verhaal en drama te creëren. Telkens terugkerende shots van een busje wat de ene keer halverwege het water is, dan weer rond driekwart van die afstand hangt (huh?). Er zaten trouwens wel meer rare dingen in, zeer onstabiele derde droom, maar crashen met een busje no problem?

Wat wel goed is, zijn de voor eigenlijk elk mens herkenbare rare dingen in een droom. Het hak op de tak gebeuren, hoe kom ik nou op eens weer in het huis van mijn oom terecht? Dit soort dingen zorgen er natuurlijk wel voor dat je het publiek ook wat geboeid houdt. In mijn geval dat ik tot de laatste driekwartier nog niet op mijn mobiel had gekeken hoe laat het was.

Wat ik overigens daarna wel veelvuldig deed. Vond het einde niet al te sterk. Eigenlijk nergens iets geniaals gezien, wat ik bijvoorbeeld bij een film als Wanted nog wel had. Visueel was het ook nergens verbluffend, karig kun je het niet noemen, maar meer dan degelijk is het ook niet.

De personages waren over het algemeen ook weinig interessant. Leken meer poppen dan acteurs. Betweterig meisje dat er per se tussen moet lopen. Dat hele team-samenstel gebeuren was sowieso maar een onnodig gebeuren. Ik had soms ook wel een beetje in Mission Impossible gevoel, de muziek was daar ook alvast geschikt voor.

Creatief? Nee. 2.5*

Nu eindelijk deze film maar eens bekeken maar vond het ondanks de vele lovende recensies hier behoorlijk tegenvallen.

Om het in een woord te benoemen: onsamenhangend

Door het interessante plot verwacht je een onvoorspelbaar en intrigerend verhaal dat je op een magische en geniale wijze laat kennismaken met de verschillende droomwerelden.

Echter wordt je direct het verhaal in geslingerd, waarbij in sneltreinvaart de personages worden geïntroduceerd (in zoverre daar al sprake van is bij sommige karakters) en de achtergrond/motieven van Cobb worden toegelicht.
Dit alles wordt zo afgeraffeld dat ik moeilijk een band met de karakters kon krijgen en de motieven niet overtuigend overkwamen. De karakters duiken uit het niets op en worden met een simpele introductie aan het verhaal toegevoegd.

De effecten waren bij vlagen wel mooi maar kwamen nogal geforceerd over. Het voelt alsof het verhaal (zoals bij het buigen van de straat in Parijs er omheen is bedacht, aangezien het totaal geen toegevoegde waarde heeft aan het geheel en meer aanvoelt als het vertonen van visuele kunsten. Erg goed vond ik overigens wel de 0-gravity actiescene die mooi in beeld werd gebracht.

Ook goed waren de kleine details die in de verschillende dromen terugkwamen waardoor het effect van een andere wereld versterkt werd.

Groot minpunt vond ik de overvloed aan actie. Ik heb het idee dat het plot gecompenseerd moet worden voor de minder geïnteresseerden met de hoeveelheid actie. Niet vaak heb ik me zo geïrriteerd aan actiescènes met als dieptepunt de scenes in de sneeuw. Het vele schieten past mijn inziens niet bij deze film waardoor ook dit geforceerd overkomt. Dit had Nolan beter kunnen minimaliseren (of zelfs achterwege laten) en meer tijd aan de karakters en het droomconcept te spenderen. Er wordt opvallend veel uitgelegd in de film wat bij een betere uitwerking veel minder nodig was geweest.

Ondanks de kritiek is dit wat betreft concept/idee een memorabele film. De uitwerking mag dan verre van perfect zijn, Nolan heeft het wel aangedurfd dit te verfilmen voor het grote publiek. Tussen alle prequels en sequels is het wel een verademing om weer eens wat origineels te zien.

3*

Your mind is the scene of the crime...

Onbewust ben ik een fan geworden van Nolan. Na 4 films te hebben gezien van hem, kwam ik nergens lager dan een 4,0* uit. Met het idioot hoge gemiddelde na zoveel stemmen, kan ik dus niet anders zeggen dan dat de verwachtingen torenhoog waren. Lang werden deze verwachtingen ook ingewilligd. De film is retespannend en i.c.m. de prachtige muziek van Zimmer is dit dan ook genieten geblazen in de bioscoop. Het enige probleem van Inception is de impact. Toen ik naar bed ging en TV ging kijken, had de film al geen impact meer (i.t.t. de echte toppers, waar ik nog dagenlang mee in mijn hoofd zit). Vanochtend kwam ik tot de conclusie dat het grootste deel van de film toch geen prominente plaats verdiend had in mijn geheugen.

Buiten het feit dat de impact blijkbaar niet zo groot was als gewenst voor een dergelijke topper zoals velen hem zien, heb ik ook nog wel wat concrete puntjes. Visueel was het grotendeels echt geweldig. Vooral de explosies en de slow-motions ervan vond ik erg goed. Aan de andere kant waren er soms scènes waarbij de omgeving erg onscherp was door de focus op de voorgrond. Te onscherp.

Maar het grootste punt van kritiek is toch wel het verhaal. Allemaal heel leuk bedacht en het oogt allemaal heel geniaal, maar het is verre van waterdicht. De ene na de andere regel kwam erbij en het sloeg soms helemaal nergens meer op. De ene keer kon men wel dood, de andere keer niet. Het kan aan mij liggen, maar volgens mij zat er wat dat betreft niet echt een systeem in.

Natuurlijk waren er ook pluspunten. Grootste pluspunt de muziek. Lekker bombastisch het paste zeer goed bij de film. Jammer dat het soms overspoeld werd door de vele explosies of het vele geschut.

Ik zei het al eerder, de film is gewoon spannend. Het is gewoon één grote rollercoasterrit van bloedstollende (actie)scènes. Met af en toe wat humor tussendoor, wat zeer welkom was. (Quick, gimme a kiss! ). Ik heb ook veel recensies gelezen waarin mensen klagen over de acteerprestaties. Persoonlijk ben ik niet iemand die op iets dergelijks let. Het moet mij opvallen, anders zal het wel goed geweest zijn. Ik heb er af en toe op gelet, maar ik zag het niet hoor. Misschien weet ik niet wat slechte acteerprestaties zijn, maar de hele cast deed uitstekend hun werk.

Het grote probleem van Inception is denk ik het einde. De film is zo opgebouwd dat het niet meer uitmaakt of het een droom is of niet. I just don't care! Om maar een andere film van dit jaar aan te halen, Shutter Island. Geweldig om erover na te denken. Was het nou echt of niet? Dat had ik bij Inception niet. Verder dan een paar evaluaties na de film ben ik niet gekomen.

Het hele concept is leuk bedacht en verdiend zeker een pluim, de uitwerking daarvan had misschien wat beter gekund, maar blijkbaar heeft het goed z'n werk gedaan (*kijkt naar het gemiddelde*). Verder een enorm spannende film, maar door een paar minpunten niet de geprezen topper die mij beloofd was.

Wel een zeer geslaagd avondje! En het is zeker de moeite waard om voor naar de bios te gaan, want spannend is het wel.

Leonardo schitterd wel is waar in zijn rol en de special effects (bijvoorbeeld het niveau waar geen op een gegeven moment geen zwaartekracht meer is) zijn ook niet niks, maar toch is deze film overgewaardeerd.

Het hele verhaal is vergezocht, en je loopt als kijker steeds achter de feiten aan.

Al met al een degelijke film, maar absoluut niet de 3e beste film ooit gemaakt!

3.5*

Zo. Ik heb zeker genoten van deze film. De spanning zat er lekker in en door het af en toe ingewikkelde verhaal bleef je er lekker in. Toch begrijp ik een aantal dingen niet die ik na een herziening misschien wel zal snappen. Bijvoorbeeld wanneer Saito een oude man is geworden en Cobb niet. En ook in welke droom dit zich afspeelde.. Het brengen van de dromen hebben ze goed gedaan. Hoe je door prikkels van buiten af last heb in jou droom. Zoals een beweging of geluid (met geluiden heb ik het zelf ook meegemaakt).

Wat me opviel en ook erg waardeerde waren de slow-motions. De kwestie met de tijd hebben ze hierdoor mooi over kunnen brengen. Dat wanneer het busje valt dit in super slomo gebeurt terwijl de verhalen van de dromen op normale snelheid doorgaan. Dit zodat alles een soort van chronologisch loopt. De omgevingen waren goed gemaakt, al had ik wat anders verwacht dan een normale stad, aangezien je in een droom zit. Het verhaal was mooi uitgedacht en bijna perfect uitgevoerd. Toch vond ik het wel raar dat ze in een diepere slaap niet doodgeschoten mochten worden om wakker te worden, maar in een normale slaap wel. Wat uitleg hierover was voor mij wat handiger geweest. Het open eind vond ik wel jammer in deze film. Ik had daarover wel wat duidelijkheid willen hebben.

Toch doordat ik niet alles 100% begrijp geef ik de film een 4,5* welke na een herziening misschien nou zal veranderen.

Briljant maar zo complex dat het vrijwel niet te snappen is. Volgens mij dachten de filmmakers "we gaan een film maken die we zelf niet snappen, misschien dat het publiek er wel iets van snapt".

Ik vond het scenario zeer origineel en de cast vond ik zeer goed (iedereen speelde meer dan uitstekend). Het verhaal is zeer boeiend de special effecten zien er zeer fraai uit maar zoals eerder gezegd het is zo complex dat je de film waarschijnlijk een aantal keren moet zien om hem echt te snappen.

Een droom in een droom in een droom in een droom in een droom. Ik denk dat ik straks ook maar eens ga dromen.

Hypes. Altijd wel iets waar ik huiverig van word. Ik heb het namelijk niet zo op de opinie van de gemiddelde bioscoopbezoeker. Deze is namelijk al erg snel tevreden, valt alsmaar voor dezelfde trucs en bepaalde regisseurs weten daar erg goed op in te spelen. Christopher Nolan is hier een perfect voorbeeld van.

Het uitgangspunt van Inception is nou typisch eentje dat zo wordt gebracht dat elke plothole of onwaarschijnlijkheid door de complexiteit, of eerder: poging tot het complex maken van een script dat best simpel is, wordt verdoezeld. Haast iedereen valt hiervoor, gezien de bijzonder hoge score. Geef een emotionele en quasi-poëtische draai aan het geheel en je hebt de mainstream compleet mee. Ik kan hier best om lachen eigenlijk, maar toch bewaar ik elke keer hoop op een film die in deze context toch nog met iets boeiends op de proppen kan komen. Inception doet dit deels.

In het eerste uur worden we overrompeld door een overdaad aan informatie. Het audiovisuele aspect wordt hier totaal vergeten. Zo'n scène dat Cobb in de badkuip valt is best aardig, maar lang niet goed genoeg om de liefhebber van visueel schoon te bekoren. best jammer gezien het onderwerp, want met het uitgangspunt van het betreden van dromen kan je een hoop doen. Nolan verkiest ons te bekogelen met uitleg en feitjes, waar ik sowieso moeite mee heb als het op dromen aankomt, maar ik had dit al enigszins zien aankomen. Enige hoop die ik had was dat dit eerste uur een aanloop zou zijn op iets moois in de tweede helft. Dit gebeurt dan ook gelukkig grotendeels.

Visueel gaat het de betere kant op. Zo kon ik de zweefscène best waarderen en vond ik de droomwereld die Cobb en zijn vrouw hebben gecreëerd best indrukwekkend met de oneindige rits aan hoge, kille, desolate gebouwen. Waar ik echter de hele tijd mee zat is hoe duidelijk de dromen van onze protagonisten verbeeld zijn doorheen de film. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar mijn dromen zijn incoherente, surrealistische ervaringen die het ene moment duidelijk zijn, maar ieder ander moment kunnen vervallen in freaky shit. Dat bijvoorbeeld de communicatie tussen de personages zo bedacht en coherent is, kon ik moeilijk slikken. Op een gegeven moment neem je deze onwaarschijnlijkheden voor lief en val je terug op het feit dat in wel meer films fantasie en werkelijkheid dicht bij elkaar liggen. Wat Inception tegenwerkt is de ultra serieuze aanpak van Nolan. Dan gaan zulke zaken toch wat meer storen.

Anyway, halverwege de tweede helft had ik alles al voor lief genomen en ben ik best gepakt door het moment dat Cobb & co. de uiteindelijke droom van Fischer ingaan, de droom met de drie lagen. Nolan probeert hier op momenten nog visueel iets te bewerkstelligen en dat betaalt zich uit in eerdergenoemde scènes. Dat Inception uiteindelijk weer compleet van koers verandert is bijzonder jammer. Van een adrenaline gedreven film gaan we ineens over sentiementele nonsens waar ik echt niet op zat te wachten. Fischer en zijn vader, Cobb en zijn kinderen... tsjah.. Te verwachten, maar toch jammer, want ik denk dat ook zonder deze twist Inception zo hoog had gescoord als dat het nu doet.

Uiteindelijk is Inception best een aardige film, zeer degelijk in elkaar geflansd en op momenten gelukkig net iets meer dan dat, wat al een hele verbetering is op The Dark Knight, wat werkelijk een oerdegelijke en weinig spannende film is. De score van Zimmer is simpel, maar deed zijn werk. Leuk dat dit ontstaan is uit het nummer van Edith Piaf, maar eigenlijk ook weer erg jammer dat haar naam geen een keer is genoemd doorheen de film. Er werd enkel gerefereerd naar 'de muziek van Arthur'. Piaf verdient wel iets meer credit, want geheid dat meer dan de helft van de zaal geen flauw benul heeft van wie dat nummer is.

En zo viel deze aardige, maar overhypte film nog mee. Herziening zal Inception geen goed doen, dan doen plotgedreven films bijna nooit, maar ik ben allang blij dat dit geen misbaksel is geworden waar ik op voorhand een beetje bang voor was.

Dikke 3*, misschien later 3,5*

Bijzonder sterke film met een uitstekende acteerprestatie van Leonardo Di Caprio. Hij laat zien dat hij in korte tijd in twee prachtfilms kan spelen.

Nolan zet verschillende zeer verschillende sferen neer. Enig minpuntje: ik vind dat de droomwerelden misschien wat surrealistischer konden. Ik denk dat Hollywood dit alleen niet aankan.

Ik begrijp de geclaimde moeilijkheidsgraad van de film alleen niet. Er was behoorlijk makkelijk doorheen te prikken als je de verschillende lagen van de droom kon onderscheiden. Zou Nolan Mulholand Drive nooit hebben gezien?

Zeker een gave film, maar in mijn ogen niet zo goed om een gemiddelde van 4,22 te halen na 1672 stemmen. Daar vond ik de film toch een te groot aantal minpunten voor hebben. Met stip op één de rol van Ellen Page, vond haar ontzettend leuk als Juno, maar hier heel vervelend. Verder vond ik het verhaal net te druk, met te overheersende muziek wat leek te smeken om spannend gevonden te worden. Ook het aantal gevechten had van mij flink terug geschroefd mogen worden om zo meer tijd over te houden om het hele principe van inception en/of de karakters verder te belichten. Als Nolan dat had gedaan had het écht een topfilm kunnen zijn, want het verhaal an sich is reuze interessant. Raar ook trouwens dat Fischer in het zelfde vliegtuig zit als Dom Kop én Saito, en niks doorheeft..

Al met al lijk ik nu erg negatief, wat ik over de gehele film eigenlijk niet ben. Want het is een zeer vermakelijk spektakelstuk, en een vernieuwend verhaal. Maar door bovengenoemde punten geen meesterwerk. Misschien had ik ook te hoge verwachtingen, en is mijn waardering bij herziening hoger..

Een ruime 3,5*

Laatst in de bios gezien.

En moet zeggen, valt niet tegen. Een dikke cast, visueel verzorgd (vooral waar ze de straat omhoog laten lopen, Limbo en andere zaken zien er erg fijn uit), score in orde en boeiend genoeg uitgewerkt om je 148 minuten niet te vervelen. Idee stond me sowieso ook al aan (en het idee van een droom in een droom en so on is ook een fijne toevoeging). Ook een van de meest spannende droom-films (voelt ook erg realistisch aan), niet op de laatste plaats doordat het niet zonder gevolgen gaat allemaal.

Jammer is wel dat veel het als ingewikkeld hadden bestempeld, in die zin viel het erg mee. Aardig voorspelbaar allemaal, en enkel het einde zou nog enige twijfel op kunnen roepen. Maar oke, vind ik niet zo erg.

Wat me er dan weer wel van weerhoudt om het een 4,5 of maximale score toe te dienen is dat het me uiteindelijk iets te bombastisch werd. Ben sowieso wel iemand die graag plannen ziet en dat het ook nog in werking gebracht wordt. Er ging steeds meer mis, uiteindelijk een beetje too much, had liever gezien dat ze op momenten wat kalmer/wat georganiseerder/wat minder chaotisch naar het einde toe werkten (geeft ook net wat meer tijd om de droom goed voelbaar te maken, ging op die momenten wel eens verloren). Ook z'n vrouw zorgde natuurlijk voor wat obstakels (een zijplotje dat van mij sowieso niet gehoeven had).

Erg fijn, maar nog net niet het meesterwerkje dat ik erin hoopte.

4*

ik vind het echt een onzinnige film hoe kun je nou in 12 werelden tegelijk zitten dat is toch bullshit en dan utieindelijk wakker worden in het vliegtuig en dan draait dat teringtolletje nog helemaal gehad met die film.

Typische Nolan film.

Misschien zelf eindelijk nog eens een echte Nolan film. In zijn zelfgeschreven verhaal herkennen we wederom alle typische “mindfucks” en zijsporen, wat in combinatie met zijn sterke gevoel voor timing en de ondertussen haast typisch geworden Nolan sfeertje van Inception al bij al een best indrukwekkende film maakt. Leuk ook hoeveel acteurs er terug opduiken met wie hij vroeger al eens heeft samengewerkt.

Maar zoals zo vaak bij Nolan, zitten er ook hier best veel schoonheidsfoutjes in; droomwerelden lijken iets te hard op elkaar, waardoor de scènes in de bergen wel heel hard afsteken bij de rest. Hij steunt iets te hard op het Heist Genre, waardoor clichés snel komen bovendrijven en de uiteindelijke introductie wel heel lang lijkt te duren. Jammer ook dat de sideplot, eigenlijk de rode draad doorheen de film, niet echt de verf komt en er hier en daar vrij tot zeer slordig gemonteerd werd.

Pluspunten wegen toch vooral op tegen de minpunten. Nolan is er dan ook in geslaagd om vanuit een interessante uitgangspunt een indrukwekkende en nooit vervelende actieprent te maken, die zich makkelijk onderscheidt van het gros der Hollywoodfilms, wat van Nolan terug een regisseur maakt waarnaar ik ten zeerste geïnteresseerd bent in zijn volgende projecten.

3.5*

Dicaprio strikes again

Op aanraden van een maat van me heen geweest wat me niet tegengestaan heeft. Dicaprio levert na Shutter island opnieuw een sterke film af met een boeiend verhaal (vooral op dit punt verdiend de film al enkel lof), strakke actie en bloedmooie CGI effecten.

De droomwerelden werden niet te overdreven weergegeven wat natuurlijk gemakkelijk gekund had bij een film als deze. Tevens werd de theorie over hoe er in iemand zijn brein ingebroken werd geloofwaardig gebracht. Ook werd er nog een mysterie ingevoegd in de vorm van de overleden vrouw van Cobb wat tevens bijdraagt aan de spanningsboog van de film.

De film duurt 148 minuten lang wat op voorhand misschien te lang lijkt maar blijft al die tijd boeien en wordt nergens saai of langdradig. Tevens mag dat ook wel als je de film in Imax bekijkt en je toch een behoorlijke smak geld neer mag tellen voor een kaartje. Wat ik in de film als nadelig beschouwde, was dat het personage van Dicaprio vrij goed uitgewerkt was, maar de overige personages slechts als bordkartonnen personages fungeerden. Dit was een smet op de film omdat het verhaal an sich wel erg diepgaand was en ook meer biedt dan de meeste films die vandaag de dag in de bios draaien. Ook werd de scene waarin Dicaprio terugkwam voor Tadashi een beetje snel afgeraffeld. Alsof de makers geen tijd meer hadden om dit onderdeel goed uit te werken. Voor de rest hebben we hier echter te maken met een van de grootste en mooiste films van dit jaar. Een dikke 4 verdiende sterren.

Laat ik beginnen met de 'ingewikkeldheid' van deze film. Ik meen gelezen te hebben dat iemand voor mij vermelde dat het een half uurtje opletten is. Dat klopt, dus heel ingewikkeld is het niet. In dat half uur wordt in prima tempo alles verteld wat je moet weten. Dat stuk is best boeiend. Wat ik ook had verwacht. Ik kreeg hiervan echt zin in de rest.

De 3 lagen van de droom worden vervolgens behoorlijk snel doorgelopen. Dat vind ik jammer. De film was beter geweest als het hierin nog erg complex was geworden.
Al moet je iets om het subplot met Leo ook netjes erin te verwerken. Wat laten we wel wezen, deze film duurt 2,5 uur en ik heb me geen minuut verveeld. Ik vond de scene waarin Cotillard zelfmoord pleegt trouwens erg sterk. Wat mij betreft had dit subplot er niet uit gemogen.

Dat ik me niet verveelde heeft ook te maken de acteurs waarmee de regisseur heeft mogen werken. Ik was blij met bijna allemaal. Veel hadden ook iets, hoe zullen we het noemen?, mystieks/dromerigs met een realistische vechtmentaliteit om zich heen hangen. Ik was blij om veel van deze hoofden terug te zien.
Met Page had ik echter weinig. Een studente met weinig eigen karakter. Dat vond ik jammer. Ik had liever een karakter gezien die bovenstaande karaktereigenschappen wel heeft. Voor de rest 'heerst' de hele cast.

Special Effects zijn prima. Met name die van de steden. De slow motion en natuurlijk nogmaals het hele avatar-idee is natuurlijk erg Matrix, maar wel netjes gejat.

Prima blockbuster met een scherp randje. Waarin bovendien meestal lekker in geacteerd wordt en de tijd voorbij vliegt. Dat verdient 3,5*

Tijd voor een nieuwe hype onder de kids: Welke vacature in het team wil jij vervullen?

Nou, ook Kos heeft zowaar Inception eens gezien.

Viel me niks tegen, prima vermakelijk filmpje. Vooral erg slim in elkaar gezet, al kan ik bepaalde verhalen over dat Nolan hier 10 jaar of zoiets mee bezig is gewest ook niet helemaal begrijpen..

Meest opvallend vond ik eigenlijk dat de film helemaal niet zo ingewikkeld is als ik dacht. Sterker nog, alles wordt vrij duidelijk uitgelegd. Sterker nog, soms wel iets teveel uitgelegd.

Het verhaal is natuurlijk iets waar je echt in moet meegaan. Dat lukte bij mij ten dele. Ik begrijp de fun wel en ook dat mensen er helemaal lyrisch over zijn, maar voor mij zelf is het allemaal wel wat te geconstrueerd om echt een topper te zijn.

Had ook wel het idee dat het script soms wel met zichzelf in de knoop zat. De ene keer was wel iedereen er zich bewust van dat ze in een bepaalde droom zaten, de andere keer weer niet, met als klap op de vuurpijl de is she real? scene, waar hij haar niet durft dood te schieten. Dat was een beetje jammer.

Zo'n plot valt of staat ook wel heel erg met overtuigend acteerwerk en met deze cast zat dat wel goed. Leo is toch wel erg sterk in dit soort rollen, maar die Ellen Page irriteerde me weer wat met dat bijdenhante gedoe. Ik heb het niet zo met haar.

Soms kwamen er opeens wel iets TEveel bekende acteurs langs. Overigens wel tof om Tom Hardy te zien . 1 van mijn favoriete 'nieuwe' acteurs. Wist helemaal niet dat hij hier in zat.

Ik denk dat de film toch uitkomt op een kleine 4* . Prima filmpje voor een fijne biosavond. Perfecte muziekscore ook overigens.

Buiten het concept, niet zo boeiend.

Het idee deed meerdere malen denken aan de pas overleden Kon. Denk Paprika met de immer wakkerwordende hoofdpersoon in Perfect Blue. Gelukkig biedt Nolan wel iets meer en maakt hij er toch een redelijk eigen vertelling van. Het beginstuk vond ik eigenlijk het boeiendst. De equipe van experts was een leuk accent, de regels van het droomuniversum zorgen ervoor dat de aandacht er wel bijblijft.

Toch vallen dan al een aantal zaken op. Visueel komt Nolan weer niet verder dan degelijkheid. De meest spectaculaire scene zat al in de trailer (een erg hoog Mario Galaxy gehalte trouwens), verder zijn het enkel een aantal kleine details die opvallen (zoals de spiegelscene. De muziek is een stuk erger. Alom aanwezig en weer overbombastisch. Wie verzint het ook om telkens weer dezelfde rommel onder dit soort films te monteren.

Acteerwerk is over de gehele lijn ook slecht. DiCaprio vind ik als wat ouder acteur niet te pruimen (steeds weer die moeilijke blik), Levitt en Page zijn totale miscasts. Ook Cotillard bakt er helemaal niks van, maar da's bij haar personage nog niet eens het ergste. Probleem is dat die hele sideshow met DiCaprio's ex compleet onboeiend is maar wel zo'n beetje de helft van de film domineert. Goedkoop sentiment dat de film sterk omlaag haalt.

Qua complexiteit verbaasde mij de film. Erg complex is het namelijk niet. De droomwerelden worden steeds erg duidelijk aangekondigd, enkel op het einde zit je met drie nivueas maar ook die zijn er goed te onderscheiden, en zijn eigenlijk niet meer dan drie locaties. Enige probleem is natuurlijk dat eindshot, eentje dat halverwege de film al te verwachten was. Ook een enorm goedkoop trucje dat absoluut niet werkte. Maar ach, fans van de film kunnen nu nog 5 jaar doorbomen over of het nu een droom was of toch echt. Vernuftig was het in ieder geval niet.

Droomlocaties zijn wat saai, da's jammer. Zeker die ijswereld deed mij sterk denken aan FPS games, die hebben doorgaans ook wel zo'n winterfort level.De steden zijn, gezien dat ze 50 jaar daar vertoefd hebben en eigenlijk ongelimiteerde vrijheid hadden, aardig saai te noemen. Al was ik anderzijds ook wel blij dat Nolan zich niet mispakte aan die tomeloze vrijheid. Voor je het weet zit je met uberkitsch opgescheept.

Bottom line is een redelijk eerste uur, dan een afdaling in saaiheid en degelijkheid. Op het einde zat ik maar wat te gapen, hopend dat het sentimeel gedoe rap gedaan zou zijn. Van Nolan verwacht ik verder niks meer, als hij met zo'n concept en zo'n budget dit aflevert, dan is hij aardig vastgeroest.

1.5*, hype niet waardig.

Paar weken geleden gezien. Ik vond het best wel vermakelijk en de spanning zat er goed in. Duurde heel even voordat ik hem helemaal snapte, maar dat drukte de pret niet. Ik denk niet dat de film echt voor iedereen geschikt is, aangezien het hier en daar wat 'ver' gaat. De waardering op imdb vind ik nogal aan de hoge kant. Wellicht doet de sterrencast daar wonderen. Leo kan daar inmiddels niet meer stuk, dus zijn films blijkbaar ook niet

Na "Memento" en de "Batman" -franchise levert Nolan hier weer een waar meesterwerk af. Hij begint langzamerhand een van mijn favoriete regisseurs te worden. Hoewel het blockbusters zijn is het nooit normaal, simpel kijkvoer en kleeft er altijd wel iets nieuws, origineels of geheimzinnigs aan zijn werk dat de films een zekere klasse geeft.

Het begin is erg sterk, ik hou er vaak wel van als men medias res begint en dat het daarna pas duidelijk wordt waar we nou precies mee te maken hebben. Het concept van de droomwereld vind ik werkelijk fantastisch maar ik kan ook begrijpen dat je zoiets te ver vindt gaan, het heeft toch met smaak te maken. Erg goed verhaal dus.

Dan het acteerwerk, hoewel sommigen een andere mening is toegedaan vind ik DiCaprio een hele goede veelzijdige acteur die ook hier weer een knap staaltje acteerwerk neerzet. Page, Gordon-Levitt en Watanabe waren naar mijn mening ook goed gecast en stoorden geen moment.

De special effects waren mooi, maar het positieve aan deze film vond ik dat de special effects niet zo overweldigend waren zoals kenmerkend is voor blockbusters van deze tijd. Er was ook nog plaats genoeg voor het verhaal en dat is maar goed ook. Toppunt vond ik toch wel de straat in Parijs die werd omgebogen.

Over het einde kan veel gespeculeerd worden, was het nou wel echt of niet? Ik denk dat het toch een open einde is en dat er meerdere antwoorden mogelijk zijn. Ik vind het opzich best aannemelijk dat hij juist degene was die gek werd in plaats van Mal, maar het klopt dan weer niet helemaal dat hij het idee in haar hoofd heeft geplant en zij niet in dat van hem, en het tolletje was volgens mij net bezig met vallen voordat de credits werden getoond. En had hij niet nog eerst vier "kicks" nodig voordat hij weer in de realiteit kon komen? Zo roept het einde dus veel vragen op en ik vraag me af of er een juist definitief antwoord op is.

Erg goede film die me nog lang bij zal blijven en die een plekje in mijn top 10 heeft veroverd.

Way to go Nolan!

Had deze ruim een maand geleden in de bioscoop gezien vol verwachting, maar de eerste keer leek gewoon tegen te vallen. Ik had er veel te veel van verwacht en ik kwam toen gewoon met een leeg gevoel de bioscoop uit en wist gewoon dat er iets niet klopte. Inception kon gewoon niet tegenvallen na films als Memento, Insomnia, de 2 Batmans en The Prestige. Maar misschien dat het ook wel door het ingewikkelde gepuzzel ging dus kort daarna tijdens een meeting maar weer gekeken, en toen begreep ik er wellicht veel meer van en was ie een stuk beter dan de eerste kijkbeurt. Alleen toch hier en daar wat minpuntjes, hij had wel iets duisterder gemogen en bepaalde actiescenes konden ook beter, ook had dat overdreven bombasme weggemogen. Verder is Inception gewoon uiteindelijk een dijk van een film. Leonardo diCaprio is weer erg goed en heeft de hele film door opnieuw een schitterende uitstraling. Maar eigenlijk stal Joseph Gorden wel weer een beetje de show. Ook Ken Wantabe was meer dan welkom. Verder ook een mooie kleine rol van Michael Caine als de vader van Dom Cobb.

De film verder is en blijft ingewikkeld en je zal hem waarschijnlijk wel 10 keer moeten zien om hem 100% te begrijpen want de regiseur heeft zo expres het verhaal heel ingewikkeld gemaakt. We weten natuurlijk dat het 6 verschillende dromen zijn waarvan de situatie in de ene droom gevolgen heeft voor de andere droom. Dus bv als je in de ene droom in een badkuip valt of in het water dan in de andere droom stroomt er een vloedgolf of lawine jou kant op, en als je in de ene droom kanteld dan heeft dat ook gevolgen voor de zwaartekracht in je andere droom. Dat vond ik echt een thema om van te smullen. Ook de locaties waren prachtig en ik vond die scenes in Parijs onderandere dat dubbelvouwen van de stad of die spiegelbeelden ook echt een lust voor het oog. En dat is dan nog niet alles, en nu komt het verhaal die voor mij nog niet echt 100% duidelijk is, namelijk om het feit dat we natuurlijk er later achterkomen dat Cobb getraumatiseerd is vanwege de zelfmoord van zijn vrouw waarvan hij de schuld van in zijn schoenen krijgt en waarbij hij daarvoor de hele wereld over vlucht. De ene keer is het zo dat zijn vrouw van het balkon springt. Maar later komt steeds die trein tevoorschijn en dan denk ik bijmezelf, wat zou dat nou met de dood van zijn vrouw te maken hebben, laat staan met het verhaal. Iemand uitleg?? Overgens vond ik die scenes met zijn vrouw af en toe verdacht veel weg hebben van die scenes uit Shutter Island. Zelfs de locatie en de situatie waar de sommige scenes daarover zich afspelen lijkt wel te zijn overgenomen uit DiCaprio's vorige film. De verhalen van Shutter Island en deze hebben toch wel wat met elkaar gemeen. Alleen vond ik Inception wel ietsje beter dan Shutter Island op bepaalde gebieden.

Ook die manier van met de lift in bepaalde dromen komen vond ik wel mooi verzonnen. Zo lijkt het net een beetje een soort club of warenhuis van dromen.

En de (droom)locaties om er even op terug te komen waren ook netjes. Die Parijs inderdaad, alleen vond ik wel dat ze wat meer mochten doen met de Japan locatie. Ook die scene in die sneeuwbergen waren indrukwekkend en ook die in de gang met die evenwichtsverlies. Die LA locatie vond ik minder vanwege dat zwaar regenachtige weer. Me hoofd die raakte daarvan best wel een beetje over de toeren. De actie/achtervolging daarintegen was wel weer goed. Ook die instortende stad aan het strand was erg mooi en had ook iets post apocalyptisch.

Het einde was ook erg mooi. We komen erachter dat Cobb gewoon de hele film gedroomd heeft. Die einde met die tol vind ik ook bijzonder en lijkt wel ook op een open einde maar ook daar heb ik vragen bij van wat ze willen zeggen met die tol.

Verder een film die uiteindelijk zeker niet teleurgesteld is. Alleen is het wel aangeraden van als hij een beetje tegenvalt na maar de eerste kijkbeurt moet je even wachten met stemmen en hem opnieuw zien. Zoals gezegt zou je deze film wel meerdere keren moeten zien om het helemaal te begrijpen. Maar verder een film om van te smullen. Alleen als de bombasme een beetje lager was, de boel wat duisterder en de actiescenes wat meer stijl hadden dan had Inception zeker een 5 gekregen!

4,5*

Volgens mij is dit de grootste hype sinds jaren. Aangezien de hele wereld deze film zo geweldig vindt, heb ik deze gisteren ook gezien in de bioscoop. Hoewel er eigenlijk niet iets is dat slecht is aan deze film, vond ik het allesbehalve indrukwekkend. De CGI is uitstekend, het acteerwerk solide, het concept inventief, maar overall laat de uitwerking te wensen over. Het is behoorlijk hak-op-de-tak met te weinig echte rustmomenten en net iets teveel gericht op het grote publiek. Ook vind ik dat er weinig chemistry is tussen Di Caprio en Cotillard, terwijl hun relatie toch een belangrijk deel inneemt van het plot. Helaas niet de topper waar ik op had gehoopt. Misschien moet ik deze film nog eens in alle rust herzien, maar tot die tijd bungelt het tussen de drie en drieënhalve ster.

Vier sterren voor de combinatie van een intelligent plot en de overdonderende speciale effecten. Toch mist er iets aan de film; een soort kritiek element dat van een indrukwekkende film iets had gemaakt wat de geschiedenis in zou gaan als een klassieker. Maar wat dat dan precies is? Ik kan mijn vinger er niet helemaal op leggen. Hetzelfde voelde ik bij Batman Begins en The Prestige. The Dark Knight was daarentegen wel zo fantastisch dat het een onvergetelijke indruk op me heeft gemaakt. Misschien is het antwoord dan ook terug te brengen tot die ene acteur...Heath Ledger. Want hoewel ook Inception bewijst hoe verrassend sterk de regisseur is, er zit geen Heath Ledger in die van het geheel meer maakt dan het al is.

Zeer sterke thriller. Het verhaal zet je genoeg aan het denken. Het bevat prachtige special effects die erg mooi benut worden vaak. Vooral in IMAX theaters een hele mooie ervaring. De spanning zat er vaak goed in en verder is er eigenlijk ook niets op aan te merken. In de bios een spektakel en thuis een goede thriller.

Inception: de tweede kijkbeurt.

Op dit festijn van gemiste kansen valt zoveel kritiek te leveren dat je haast zou vergeten dat je je best hebt vermaakt onder het kijken. Dat gezegd hebbende, doet dat er niets aan af dat het erg slordig is van Nolan dat hij maar niet kan kiezen waar het verhaal nou precies over gaat (Fisher of Cobbs vrouw; beide climaxen raken uiteindelijk ondergesneeuwd), het visueel niet verder dan degelijkheid komt en het concept om veel betere, subtielere en surrealistischer uitwerking schreeuwt. Ook het acteerwerk is degelijk - veel verder dan dat kom je ook niet gauw met zulke platte personages -, al mag DiCaprio de volgende keer wel wat minder over the top gaan als zijn vrouw weer eens zelfmoord pleegt. Ook dat moeilijke gekijk van hem werd op den duur een beetje lachwekkend. Het einde blijft een afknapper, maar ach, de tweeëneenhalf uur daarvoor waren best vermakelijk. Verstand op 0,1 en kijken maar.

3,0*

'' Don't you want to take a leap of faith? ''

Ik heb hier een wisselend gevoel bij. Tijdens de pauze in de bioscoop liet ik de eerste helft even bezinken. Het wist me niet 100% te boeien en ik bleef me maar afvragen waarom. Er was in principe niks mis mee, het is een uniek concept. Was het dan gewoonweg niet mijn soort film? Was het Ellen Page die me irriteerde? (Ehm, ja! Sorry, kan haar nog steeds niet uitstaan.)

Ik betrapte mezelf er af en toe op dat ik wenste een afstandsbediening te hebben, waarbij ik de film een beetje kon doorspoelen. (Denk aan die scène in de sneeuw). Maar helaas, dat zouden de andere mensen in onze bomvolle zaal niet zo leuk hebben gevonden.

Vooruit, de film begint goed. Ik hou er wel van als je als kijker zijnde in het diepe wordt gegooid zonder teveel informatie. Het dream-sharen wordt daarna keurig uitgelegd. Langzaamaan leer je ook de kwelgeesten van Mr Cobb kennen, die Ariadne goed weet te ontrafelen. Oke, dat is vrij interessant om te zien. Je ziet Cobb worstelen met zijn demonen uit het verleden en hij probeert telkens het juiste te doen. Tegen beter weten in. Goed staaltje acteerwerk van Marion trouwens, thumbs up!

Het is lastig om bij een film als deze meegezogen of betrokken te raken. Je voelt de hoop dat Cobb op een dag terug naar huis kan keren, maar verder heb je weinig binding met het verhaal en/of de personages. Want waar draait het nu feitelijk om? Is het hele idee niet opgezet om er één of andere zakelijke winst uit te halen? Dat zorgde er voor mij uit dat ik het niet zo belangrijk vond of de missie wel of niet zou slagen. Het enige wat telde was de gunfactor. Cobb heeft genoeg geleden en moet terug naar zijn kinderen. That’s it. Verder zou het je een worst wezen of het, wel zeer vermakelijke team, er in slaagt. De overige teamleden hebben er weinig tot geen belang bij. Het is niet zo dat het levensbedreigend is als ze deze klus niet aan zouden nemen. Dit gegeven maakt het geheel al wat vlakker.

Gelukkig was Joseph Gordon-Levitt wel van de partij. Wat een heerlijke vent. Waar Leonardo soms op een opgeblazen paddenkop lijkt, steelde deze vent toch wel flink het eye-candy gehalte weg. Ook zorgde hij voor (een van de weinige) komische noot. Cute.

En ja, ook de actiescenes en de special effects stellen niet teleur. Enkele scènes zullen je verder ook goed bij blijven, denk aan de zwaartekrachtscène in het hotel, de val van het busje en natuurlijk de ‘’MC Escher’’ scènes.

Het is een mooie, ingenieuze en intelligente thriller geworden. Maar een meesterwerk? Nee… Helaas. Ondanks de ingewikkelde constructie, de heldere uitgevoering, de fantastische cast en de sterke cinematografie kies ik toch voor een 3.5* momenteel. Verhoging naar een 4.0* kan nog volgen, maar voor nu even niet.