Inception (2010)

3maal gezien, wat een heerlijke film!

Dit is mijn visie op het verhaal; DUS DE ENIGE JUISTE VISIE!

Daag mij uit dat ik er naast zit, want dat lukt je niet.


Di Caprio is een weduwe zakenman die lang van huis is. Hij heeft zijn kinderen al een tijdje niet gezien. In zijn lange vlucht naar huis droom hij; ofwel droomt hij de film vanaf minuut 1 t/m het moment dat hij wakker wordt in het vliegtuig. Michael Cain is opa, die op de kinderen past, haalt hem op van het vliegveld en brengt hem thuis. Enigszins gespannen en opgewonden komt hij thuis en ook de kinderen zijn blij. Fisher droomt omdat hij verlangt zijn kinderen weer te zien.

Weduwe kan ook vervangen worden door; gescheiden man wat jij wilt.

onderbouwing:
Vanaf het moment dat Dicaprio in het vliegtuig wakker wordt is er geen gesproken woord, met niemand, Syto, en de rest, ook niet met de douane. Ofwel; de enige aanleiding voor ons om te denken dat ze elkaar kennen is van wat wij gezien hebben in de film. Maar als dit alles een droom is, is het logisch dat ze elkaar helemaal niet spreken. Immers ze kunnen elkaar misschien alleen maar net ontmoet hebben in een 1ste klas afdeling van een gewone commerciële vlucht. (wel eens meegemaakt dat je in de bus in slaap valt en dat je droomt over de bus en misschien wel de passagiers mee neemt in je dromen. ) Of ze zijn gewoon zakenmensen, collega's of kennissen, kan allemaal.

Dat syto een telefoontje pleegt zegt niets. Uit niets blijkt dat dit telefoontje iets met de douane te maken heeft, immers er geen gesproken woord en de informatie hierover die wij hebben komt volledig uit de film. Misschien belt Syto alleen om een taxi! Of is het een zakenrelatie kan allemaal.

Dit geldt ook voor de rest aan boord. Ze lachen een beetje, ze kijken elkaar aan, meer niet Misschien kennen ze elkaar van de reis van het zakendoen whatever, misschien zijn ze wel gewoon blij dat ze zijn geland!

Fischer kijkt even naar Cobb, maar echt sprake van herkenning is niet op het gezicht te lezen, toch gek als je werkelijk net hebt bedacht dat hij hem als mr Black in zijn dromen is tegengekomen en net besloten heeft om zijn hele bedrijf om te gooien. -- (zelf al ben je je droom vergeten)

Cobb kan gewoon doorlopen bij de douane, welkom home, meer niet. Is dit het gevolg van 1 telefoontje van sato (in 20 minuten) Of is dit gewoon omdat hij een normale zakenman is die naar huis gaat?

Ook thuis aangekomen lijkt hij gespannen om zijn kinderen te zien. Waarom? Is dit omdat hij op de vlucht is geweest of gewoon omdat hij ze al een tijdje niet gezien heeft? Tevens de totem. Deze blijft draaien en misschien valt hij om, maar immers die totem kan voor hem gewoon een speeltje zijn, of een speeltje wat hem steeds aan zijn overleden vrouw moet denken. Het feit dat deze symbool staan voor het wel of geen droom zijn, weten wij als publiek allen van de eerder vertelde gebeurtenissen. Maar als dit alles een droom is, dan is de totem niets meer dan een voorwerp met een emotionele waarde en een prominente rol in zijn dromen vertolkt. (Ik heb als kind btw vaak genoeg gedroomd dat mijn knuffel een grotere waarde en betekenis had)

nogmaals alles is een droom t/m dat hij wakker wordt. Vanaf dat hij wakker wordt is het het enige moment in de film dat alles normaal gebeurd. Je wordt wakker in een vliegtuig, loopt door de douane, gaat naar huis, je geeft je kinderen een knuffel.

Geen SF, geen extractor, geen mysterieuze mannen of rijke machtige zakenmannen of droom in een droom wereld. Vanaf seconde 1 tot het moment dat hij wakker wordt gebeuren dit soort bizarre en arbitraire dingen wel.

Met deze visie zijn alle eigenaardigheden te verklaren:
- Dat je überhaupt in andermans hersens kan en in iemands dromen en dat er zoiets als extraction of inception kan;
(Ik droom heel vaak dat ik kan vliegen, maar vraag mij nooit af waarom ik dat kan)

- Het SF gegeven van extration speelt toch echt gelet op de rest van de techniek in deze tijd af.
(is dit onderdeel van een lui scenario, een visionaire visie op de toekomst,? ) Nee omdat het een droom is kan dit. (Wel eens gedroomd dat er hele futuristische dingen gebeuren in onze tijd? ikke wel_) Nolan heeft bewust geen tijd, genoemd wanneer het plaats vindt, wij moeten als kijker blijkbaar maar accepteren dat de wereld er eigentijds uit ziet, maar je wel in iemands dromen kan komen.

- Dicaprio, vecht, is een voortvluchtige, is bezig met spionage etc.
ofwel; als Dicapro gewoon een zakenman is, dan is hij in zijn dromen niets meer dan een archetype. (wel eens gedroomd dat je James Bond bent of iets dergelijks? ikke wel)

- Alle het overige onwaarschijnlijke, droom in een droom. het simpele apparaat om te extracten etc, is binnen de logica van een droom logisch. Niets wordt uitgelegd bijvoorbeeld; hoe het apparaart werkt, hoe je de dromen kan ontwerpt en implementeren etc. Wij hebben onlogische dingen maar te accepteren, net zoals in een droom.

- Een ander ding wat mij opvalt. Als Syto in werkelijkheid de grote concurrent is van Fischer en zoveel macht heeft om met 1 telefoontje veel te regelen, dan is het heel vreemd dat Fischer nooit, in het vliegtuig, in zijn dromen etc, als zijn GROTE concurrent herkent. Dat slaat nergens op.
Alleen in een droom is het logisch. (Wel eens gedroomd dat je sommige dierbare mensen, niet herkent of zomaar uit het niets op komen dagen of verwisselen van persoon.) Alleen in een droom kan je met 1 telefoontje je strafblad en opsporingsbevel binnen 20 minuten volledig laten verdwijnen.

- Daarnaast Als Fischer de opvolger is van zijn pa en aan het hoofd van een supermacht staat is het vreemd dat hij gewoon zonder beveiliging een commerciële vlucht neemt, zijn eigen bagage van de band moet halen en dat een chauffeur met een bordje op het vliegveld staat te wachten met zijn naam er op, want anders wordt hij niet herkent. Zeer onlogisch. Fischer is gewoon een van de zakenmannen aan boord, net als Sato.

- Dat zijn kinderen bij wederzien niet ouder zijn geworden is, met deze visie ook volledig logisch. Hij is een zakenman die op reis is geweest. Misschien een week, een maand of langer. Meer niet.
Als de droom waarheid zou zijn; klopt dit gegeven niet.

- Dat Mal steeds in zijn dromen opduikt, is niets meer dan alleen oud zeer. Ofwel ze is in werkelijk echt overleden en elke keer wanneer hij droomt , of het nou deze droom is of een andere over koetjes en kalfjes, kom zijn psychologische pijn dat hij haar verloren heeft weer terug.. Dit geldt overigens ook gewoon of ze gescheiden zijn of een relatiebreuk waar hij niet overheen is.

- Dat Michal Cain een groot professor in iets is in Parijs, maar hem op komt wachten bij het vliegveld. Als het laatste realiteit is en Cobb wist dat hij opgewacht zou worden door Michael Cain, is het niet vreemd dat hij in zijn dromen op duikt in welke rol dan ook. (zie eerder genoemde persoonsverwisselingen in dromen. Cain haalt Cobb op van het vliegveld alsof het de normaalste zaak van de wereld is, (dat is het dus ook) en zegt tegen de kinderen wat we allemaal zeggen als de ouders een tijdje weg zijn geweest; Kijk eens wie wij daar hebben!

Ik kan nog wel honderd onlogische voorbeelden noemen. Maar het feit blijft Hdt laatste gedeelte; wanneer Cobb wakker wordt is compleet logisch en normaal, het is alleen onlogische als het eerste gedeelte van de film waar zou zijn, maar stel jezelf de vraag;
Wat is realistischer; Dat hij een zakenman is die droomt en naar huisgaat? OF dat hij inderdaad een extractor is etc etc en inderdaad naar huis mag naar zijn kinderen.

tot slot wordt in de film diverse malen gezegd over een droom; Kun je je herinneren wanneer een droom begint? je valt er vaak midden in!

En Hoe begint Inception? juist, midden in een droom.

Serieus, bekijk de film nogmaals en onthou; alles is gedroomd tot en met het punt dat hij wakker wordt in het vliegtuig.

discussiëren over gebeurtenissen voor het moment dat Cobb wakker wordt heeft geen zin, immers alles is een droom en arbitrair. ala David Lynch




Ik garandeer dat het bovengenoemde verhaal waterdicht is.


sorry voor mijn slechte taal.

Ik neem aan dat iedereen hier stopt met lezen

Na die zin ben ik inderdaad gestopt

Fail, hij bedoelde het vast minder arrogant en zelfverzekerd dan het naar buiten kwam. Mijn interesse werd juist alleen maar meer gewekt door deze uitspraak. Ik houd wel van wat arrogantie op zijn tijd. Theorie doet me weinig, zie deze film als puur vermaak en vind het niet nodig om hele theorieën uit te schrijven.

Ja he vind het ook geweldig dat maakt Moviemeter zo leuk.

Maar nu ontopic blijven

Mee eens . Ik vind het altijd érg leuk om stukjes te lezen van mensen die hun brein lopen te kraken op een film. Zelf doe ik er verder niks mee, heb geen bevestiging nodig, ik hoef niet overal de reden van te weten...hoe minder, hoe beter zelfs!

Moet overigens wel een interessante film zijn, anders lees ik die stukjes niet. Boeit het me nog minder...zoals hier .

Ik vond de film dan weer wel heel goed. Alleen kan ik ook intens genieten van puur spektakel en vermaak op mijn beeldscherm. Er hoeft niet perse veel diepgang in te zitten om het zo geweldig te vinden. Nolan heeft het door zijn cool-heid vind ik, en een van de weinige regisseurs waar ik echt puur kan genieten van schietende mannetjes en lange achtervolgingen.

En de special effects waren ook grandioos.

Jammer dat Nolan juist een erg on-leuk gevoel creëerde in de scenes die met actie gevuld zijn, voor mij persoonlijk. Hij brengt het niet fris, niet dynamisch genoeg...eigenlijk te conventioneel(?). Ik ben dan ook meer van 't bijna epileptische geflits en opvallende filters zoals Neveldine en Taylor, of Tony Scott dat zo goed doen.

Neveldine

Kan niet echt mee spreken over de door jouw genoemde films, ken enkel True Romance en daar stopt het. Vind dat trouwens een heel ander staaltje actie aangezien die film het echt moet hebben van typetjes en dialogen en Nolan's personages niet overdreven memorabel zijn maar de ervaringen in combinatie met special effects, soundtrack en al het andere wat het spektakel maakt. Ik snap wel dat Nolan films kritiek en minder enthousiaste mensen krijgen aangezien het wel echt puur vermaak is en het je moet pakken of niet. Graaien in deze film, heeft naar mijn mening, weinig zin.

En dán ben ik op het punt waar ik denk; bij 100en andere films hoeft dat niet, de 'diepgang' kan me gestolen worden...wat blijft er nou over wat Inception geslaagd maakt voor een kijker zoals mij? Helaas wat weinig, maar slecht was het ook niet .

jeroentjuhhhhh schreef:

(quote)

Dat is ook zo, daarom geef ik ook aan dat ik meer van 'die kant' ben . Maar dat zorgt er wel voor dat ik dit soort actie, wat uiteindelijk veel minder intens is wat mij betreft, minder ga waarderen. Ik ben heel erg van het platte vermaak, en dat is hier ook wel in te vinden, al moest ik daarvoor wel langs al het gelul in de ruimte graven..

En dán ben ik op het punt waar ik denk; bij 100en andere films hoeft dat niet, de 'diepgang' kan me gestolen worden...wat blijft er nou over wat Inception geslaagd maakt voor een kijker zoals mij?

Helaas wat weinig, maar slecht was het ook niet .

Dan is 'ie nog mooi op een voldoende uitgekomen. Diepgang doet mij wel wat, maar op de een of andere manier mag Nolan van mij alles doen en zeggen, als het maar vermakelijk is. Zelfs al zou Nolan beweren dat er een of ander heftig complot of symbolen in zitten, dan zou ik het niet echt geloven. Het verhaal is het verhaal en alle theorieën op het internet gaan bijna allemaal over de gebeurtenissen in de film zelf, duidt aan dat er niet veel diepgang in zit aangezien je dan wel verder dan ''wat je ziet'' moet gaan kijken.

Niet realisme is de sleutel tot de oplossing, maar logica.

Denk dáár meer eens over na.

Knappe film met een mooi thema en geweldige effecten. Met de dromen als thema is dit geen eenvoudige film om te maken. Maar Inception slaagt erin je helemaal mee te nemen in de speciale wereld van de droom.

Ook prachtige decors en locaties in de film. De cast is indrukwekkend met DiCaprio als hoofdrol. Persoonlijk vond ik hem in de film toch iets minder, hij speelde een beetje op automatische piloot.

Actie is ook allemaal wel dik in orde (Parijs dat omkrult, de scène in het hotel ), maar ik vond dat Nolan er toch iets meer mee had kunnen doen. De derde droom bijvoorbeeld was echt gewoon een schiettent en erg op z'n Hollywoods. De actie wou op het einde precies maar niet stoppen. Dat was wel jammer.

Het verhaal zelf is wel in orde, alhoewel de personages (op Cobb na) erg vlak blijven, maar dat had de film misschien nog ingewikkelder gemaakt.

Knappe sf-thriller, erg mooi allemaal. Als je zo ziet is sf natuurlijk een zeer moeilijk genre om te maken: je moet niet alleen een aangrijpend verhaal hebben en goede cast en crew, maar ook een intelligent idee en je moet ervoor zorgen dat het publiek je idee doorheeft en kan volgen.

Ook wel een lastige film om te beoordelen. De eerste keer ben je zo weggeblazen door de film, dat je hem erg hoog beoordeeld (ik gaf direct 5*) maar bij herziening vallen de minpunten je op en dan geef je ook direct wat lager. Ik geef hem nu een 4, maar misschien bij de volgende keer, kan die stijgen naar 4.5* (5* zal die alleszins niet meer krijgen).

Nolan did it again! wat een meesterwerk is dit zeg
Het verhaal is goed, de effects zijn goed, de acteurs zijn goed. Ondanks de lange speelduur verveel je je geen minuut en voor je het weet is het alweer voorbij

Als dit niet de film van het jaar wordt en een paar oscars wint dan kunnen ze maar beter helemaal stoppen met films maken

Die scene dat Arthur vecht in die draaiende gang omdat het busje van de helling rolt (spannende muziek ook erbij) kan ik eindeloos door blijven kijken, naar mijn mening is dat nu al een klassieke scene in de filmgeschiedenis geworden

Goede acteur ook die Gordon-Levitt. Heeft mij in ieder geval positief verrast.
Zelfde geldt ook voor Tom Hardy en Ellen Page (al vond ik haar een beetje een zeikwijf. Ik bedoel.. nog voordat de grote klus moest beginnen dacht ze alles al beter te kunnen weten dan Cobb)

Maargoed, al met al krijgt dit meesterwerk de dikverdiende 5 sterren!

Dan daag ik je uit, want het is Saito en niet Syto.

hahahahahaha... echt een ingewikkelde film. had hem ook al 3 keer gezien en elke keer zie je weer iets nieuws. bijvoorbeeld het geheim van de vrouw, dat ze de tol liet stoppen met draaien en aan het eind, dat de tol verder draaide. echt fantastisch 'open einde'
en na het lezen van wat reviews vind ik ook wel dat sommige mensen wat stil moeten zijn als je begrijpt wat ik bedoel... 5*

ik ben gebroken

Aardige film. Hoog 'Matrix'en 'Dark City'gehalte, maar wel OK. Geen moeilijke hersenkraker !

Wait, whose subconscious are we going through exactly?

Ik moest donderdagochtend om 9 uur in het school zijn om les te hebben tot 12.15 en dan een middagpauze van 12.15 - 13.15. Op zich niet zo erg maar dat werd het wel toen bleek dat mevrouw de leerkracht gewoon niet kwam opdagen... Te weinig tijd om naar huis te gaan, teveel tijd om me te vervelen. Iemand van mijn klas had deze Inception op zijn laptop staan en omdat die lekker lang duurde, leek het me wel een goed idee om de film te zien.

Ik was er eerlijk gezegd niet zo heel benieuwd naar. Hypes hebben me nooit echt kunnen boeien en ik wacht dan meestal ook een geruime tijd af om de film te zien zodat het toch geen te grote teleurstelling zou worden. Daar is bij Inception gelukkig niets van te merken. Ik wist dat het verhaal over dromen vangen of iets dergelijks ging, het deed me eigenlijk nogal hard denken aan een oude Suske en Wiske strip, maar (en dat is maar goed ook) Nolan diept het verhaal een stuk interessanter uit. Wel begrijp ik de vele commentaren commentaren niet dat het verhaal zo verschrikkelijk moeilijk zou zijn. De hele vergelijking met Mulholland Drive is al helemaal ontzettend ver gezocht. Soit, Inception is en blijft nog altijd wel een film waar je je aandacht bij moet houden (bij mij was dat soms moeilijk doordat het brandalarm opeens afging...) maar zo'n breinbreker is het toch niet geworden. Wel weet Nolan er een erg boeiend en vermakelijk verhaal van te maken. Eigenlijk is het basisidee niet zo bijster veel anders dan een gewone gangsterfilm want eerlijk is eerlijk, Inception is op dat gebied niet erg verschillend van films waar een hoop uiteenlopende persoonlijkheden een opdracht moeten voldoen. Gelukkig kan ik dit soort verhalen altijd wel appreciëren en in combinatie met de verschillende dromen zorgt dit voor een erg interessante film. Ik ben sowieso al wel een sucker voor dit soort andere realiteiten dus dit was zowat een walhalla voor me. Inception weet gedurende de dikke 2 uur te boeien, al zit er hier en daar een ietwat saaier stuk tussen (het einde op de sneeuwbasis mocht iets korter bijvoorbeeld) maar op zich levert Nolan hier een ontzettend sterk staaltje.

Visueel is dit ook ontzettend mooi. Ik had er een donderdag echt spijt van dat ik dit niet in de cinema heb kunnen aanschouwen want de epische muziek van Hans Zimmer werkt zo ontzettend meeslepend. De spannende scènes zorgen voor een ware adrenalinerush onder begeleiding van Zimmer en zelfs nummer als Je ne Regrette Rien van Edith Piaf past wonderwel in de film. Soit, ik wou het eigenlijk over de visuele pracht hebben en niet over de muziek maar het is zeker een vermelding waard. Neen, wat ik eigenlijk bedoel is dat Inception zo bomvol zit met een aantal erg indrukwekkende scènes. Vooral de scènes in de droomwereld waar ze zowat alles kunnen laten veranderen zien er vaak erg degelijk uit, toen de straat die dubbel klapte, zat ik echt met open mond te kijken. Dat zijn echter niet de enige scènes die er mooi uitzien want er zijn er echt teveel om op te noemen. Nolan staat bij mij nu niet echt ten boek als zo'n geweldige regisseur (hoewel ik één film 4.5* geef en twee films 4*, is het toch niet zo'n regisseur waarvan ik perse meer wil gaan zien. Ik zou de films ook nog eens moeten herzien om echt een deftig beeld van Nolan te kunnen scheppen) maar met Inception wekt hij toch interesse op.

Leonardo DiCaprio is zo'n acteur die altijd maar geroemd wordt maar die ik nu niet zo erg speciaal vindt. Ik geef toe dat hij in zijn latere rollen vaak wel aardig is (Gangs of New York o.a.) maar meestal wordt hij gewoon compleet weggespeeld. In Inception gebeurt dat ook maar op een verwaarloosbare manier. DiCaprio weet zich eindelijk eens goed te gedragen in de film, al hing hij iets teveel de gekwelde type uit. Neen, dan zijn de andere castleden toch wederom iets beter. Het is leuk om te zien in hoeverre Joseph Gordon-Levitt eigenlijk is gegroeid als acteur. Ik leerde hem voor het eerst kennen in de televisie serie 3rd Rock From the Sun maar kwam hem daarna af en toe tegen in andere films zoals GI Joe en 500 Days of Summer. Vooral in die laatste film liet hij een geweldige indruk achter maar ik had niet verwacht dat hij dat hier ging overtreffen. Toch weet hij hier weer een geweldige indruk achter te laten. Levitt heeft stijl, is klassiek en in combinatie met Tom Hardy vaak erg hilarisch. Over Hardy gesproken, ik kende hem niet maar ook hij zorgt voor een erg fijne rol. Een lekker Brits accent, dat blijft toch fantastisch om naar te luisteren, en een aantal coole gevechtscènes (geldt ook voor Levitt trouwens) zorgen voor een erg vermakelijke rol. Ook leuk om Ellen Page nog eens terug te zien. Gestoord in Hard Candy, zwanger in Juno en geweldig in Inception. Er zit eigenlijk geen enkele slechte acteur in en zelfs in de bijrollen zijn vaak een aantal erg sterke acteurs. Michael Cain heeft screentime van een paar minuten maar toch weet ook hij op deze paar minuten een indruk na te laten. Hetzelfde geldt voor Berenger en Postlewhaite. Ook Watanabe is erg vermakelijk trouwens. Aleen Marion Cotillard is een beetje onder haar niveau maar weet nog altijd wel een goede rol neer te zetten.

Erg sterke film die vooral dankzij de combinatie van de cast, het verhaal en de effecten de gewenste indruk achter laat. Ik vind het jammer dat ik dit niet op groot scherm heb kunnen aanschouwen want dat had denk ik wel serieus de moeite kunnen zijn. Ach, c'est la vie.

4.5*

Een hele aparte film.

Ik wist in het begin niet goed wat ik ervan moest denken en dat gevoel had ik na afloop van de film ook.

Maar toch, origineel concept. Goed verfilmd!

Enkele off-topic berichten verwijderd.

Wellicht moet ik 'm nog es een paar keer zien. Grote lijnen waren me wel duidelijk. Echter, een ieder die direct alles begreep en geloofde zal ongetwijfeld mijn IQ in het kwadraat hebben. Want met dit gegeven en de mogelijkheden daarmee(in) zorgt ervoor dat je je zo af en toe flink afvraagt waar wat gebeurt en wat dat voor consequenties dat moet of zou kunnen hebben. Tevens moet je met deze mogelijkheden zo'n beetje alle voorkomende problemen kunnen oplossen.. Oh, maar dat is dan ook eigenlijk wel gedaan. Of niet..? Nah, een sluitende film maken met tijdreizen is al moeilijk is gebleken, een film maken met gedachten implantaten, gemaakt gedurende dromen in dromen is nog in ontwikkelingsstatus. En toch kloppen de grote lijnen net goed genoeg om niet af te haken en de hele handel best aantrekkelijk te houden. Meer nadenken doet zeer en ik blijk regelmatig vast te lopen. Dus laat ik dat maar...

tip 1 ; de film niet te serieus nemen.

Qua graphics een overdonderende en prachtige film. De scene dat de gehele stad opgevouwen word is fenomenaal en heb ik een paar keer teruggekeken gewoon omdat 't er zo ontzettend gaaf uitziet. Maar helaas vind ik vooral dat deze film de hemel in geprezen mag worden vanwege de graphics. Qua plot vind ik 't het gewoon net niet bijzonder genoeg. Er zijn misschien niet al teveel films over dromen (of misschien ook wel) maar uiteindelijk is de basis van Inception hetzelfde als in veel standaard actiefilms. Crimineel word ingehuurd door bedrijf om concurrent dwars te zitten. crimineel stelt team samen van stereotype personages (nerd, intelligente chick, macho enz), hoofdpersoon heeft een geheim wat 'm nog wel is dwars zou kunnen gaan zitten. And so on. Seen it all before.

Was gewoon niet zo weggeblazen als ik verwacht had na al die lovende recensies. Gewoon een goede film, prachtige graphics maar verder in mijn ogen niet de o zo bijzondere film die 't pretendeert te zijn.

In de droomwereld kan alles, daar kan een tiener de wijsheid van een bejaarde boedhist hebben, geen probleem. Ook dat werelden opgevouwen worden of uit elkaar vallen is normaal, evenals dat vreemden bekenden, vrienden en familie zijn. Wat dat betreft vind ik juist de verder gezochte dingen de droomwereld compleet maken. Bij mijzelf zijn in dromen de gebeurtenissen veel minder precies in elkaar passend en veel chaotischer dan in deze film. De procedure om dieper in de droom te komen kwam bv steeds precies hetzelfde terug en dat strakke maakt dus dat je toch weer denkt niet in de droom te zitten. Apart.

Voor mij te veel actie waarbij ik wegdroom en aan iets anders denk, dus dan weer genoeg tijd heb om het voorgeschotelde op een rij te zetten.

Deze film doet mij bijvoorbeeld denken aan Memento en The Game en ook wel aan Donnie Darko en Vanilla Sky. Dit zijn ook films waarvan ik heb genoten en voldoende op het verkeerde been ben gezet om goed geëntertained te worden.