Inception (2010)

Ik vond Avatar slaapverwekkend en totaal niet bijzonder. Vormgeving is inderdaad belangrijk, maar dat heeft deze film toch ook wel? Mja ieder zijn ding natuurlijk. Misschien ook niet netjes van mij om te verwijzen naar stemmen die je hebt geplaatst.

ik denk dat je schilderen niet moet vergelijken met films. Het hoort wel in dezelfde categorie maar is niet hetzelfde.

appels en peren ook uit dezelfde categorie maar niet hetzelfde.

Waarom zou je schilderijen niet mogen vergelijken met film? Genoeg regisseurs die erg veel aandacht geven aan de fotografie, licht/schaduw, positionering, mise-en-scène e.d. van een bepaalde frame in film, dat je dat zeer goed naast eens schilder en zijn schilderij kan zetten.

Film is net als een schilderij een visuele kunstvorm. Ik vind daarom dat je ze weldegelijk kunt vergelijken. Je kan film overigens ook met muziek vergelijken en ook daar maakt het niet uit waarover gezongen worden, maar hou de muziek ik elkaar steekt.

Maar blijkbaar kijken mensen niet verder dan hun neus lang is en denken ze dat er film enkel het vertellen van een verhaal behelst.

Verdiep je eens in Cinema zou ik hen willen zeggen....

ik zeg toch : Het hoort wel in dezelfde categorie maar is niet hetzelfde.

een schilderij is fractie van een beeld, een film bestaat uit miljoenen/miljaren beelden

Natuurlijk is het niet hetzelfde, maar er zijn wel degelijk overeenkomsten. (Erg) Veel mensen zien film helaas enkel als een tijdverdrijf met een meeslepend verhaal en niet als kunstvorm, wat gewoon erg zonde is.

David Lynch vind ik bijvoorbeeld net zo'n grote kunstenaar als Salvador Dali. Feit dat iemand als Lynch zich ook bezighoudt met schilderijen en beeldhoukunst zegt natuurlijk ook wel wat over de verschillende kunstvormen die wel degelijk overeenkomsten kennen.

Beide communiceren op visueel vlak. En ik kan soms langer naar een schilderij kijken dan naar een film. Een beeld is zo veel veelzeggender dan men denkt. Ook met één beeld kun je een verhaal vertellen. Dus eigenlijk is er nauwelijks verschil.

Yap, daar sluit ik me wel bij aan, alhoewel ik moet zeggen dat ik me nooit in schilderijen verdiep . Maar inderdaad, je kunt heel erg vertellen met een beeld en hoe je het beeld, zeg maar, inkleurt roep je een bepaalde sfeer op. Maar de meeste films draaien er toch om om het vertellen van het verhaal. En daarbij zijn alle aspecten (ook de beeldvorming) erg belangrijk.

En zo'n verhaal kan eigenlijk alleen slecht zijn als er erg veel onoriginele dingen naar boven komen (een creatief product scoort nooit hoog als het bomvol zit met dingen die al honderden keren eerder zijn gedaan) of als het niet goed verteld is door de beeldvorming, het tempo, de montage, het camerawerk of slecht uitgewerkte personages. Waar het over gaat maakt (zoals al eerder is gezegd) helemaal niets uit, maar het moet je natuurlijk wel aanspreken

Als je een film een onvoldoende geeft voor wat het had kunnen zijn weet ik er nog wel een paar. (lees Avatar)

Nee, ik geef geen onvoldoende voor wat het niet is, maar voor wat er niet (goed) mee gedaan is. Bij Avatar is het omgekeerde het geval, daar is een relatief bekend (onorigineel, voorspelbaar, hoe je het wilt noemen) verhaal juist in een totaal nieuw jasje gestoken en met veel visuele flair verteld. Bij Avatar had ik in de eerste 15 minuten al 10 zaken gezien die ik nooit eerder had gezien. Bij Inception kwam niet verder dan 1 of 2 in 2,5 uur...

En ook Avatar kent zijn zwaktes, maar ik kreeg daar niet de tijd er over te vallen. Dus dat is eerder een hogere waardering waard.

Het ene sluit het ander nochtans niet uit

Ik vond Avatar alles behalve kunst. Bij kunst denk ik eerder aan A Clockwork Orange of Sin City. (Ook hele andere films natuurlijk.. mja)

Afgelopen zondag in de bios gezien en ik moet zeggen dat dit best een sterke film is. Negen van de tien keer zat ik gewoon met m'n mond open te kijken naar de verbluffende beelden.

Het stelen van ideeën of zelfs maar het planten van ideeën door middel van in te breken in iemands droom wordt echt zo goed hier neergezet en als excuus kun je gewoon elke setting gebruiken. Omdat de dromer dat toch wel even bepaalt.

Het verhaal is erg sterk te noemen, alleen raak je de draad soms even kwijt met al die 'kicks' enz. En die onzin met z'n vrouw hadden ze voor mij part wel weg kunnen laten, dat remde de film alleen maar af.

Desondanks 4, 5 sterren.

Ik denk toch dat het visuele aspect bij jou veel zwaarder weegt dan de rest. Op een planeet als Pandora kun je ook veel meer laten zien dan iemands belevingswereld (droom) van bijvoorbeeld Parijs. Er zijn trouwens ook talloze kritieken op Avatar (sorry dat ik daar weer over begin, maar ook eigen schuld) geweest dat al die "dingen die je nooit eerder gezien had" gewoon aardse dingen waren met veel meer poten (in geval van de paarden benen) of met een lichtje hier en daar.

Waar het mij om gaat is dat ik gewoon de twee uur en nog wat geboeid naar Inception heb gekeken en er gewoon van genoten heb. (Net als van Avatar overigens). En jij hebt er gewoon niet van genoten, maar dat hoeft toch niet aan de film te liggen?

Niet helemaal eens. Met een droomwereld kan je visueel juist heel veel doen. Nolan doet hier veel te weinig mee, bijna niks en daar slaat ie de plank vooral mis. Omdat hij cinematografisch toch enorm conventioneel is. Vorm vind ik vaak ook belangrijker dan inhoud. Vorm is essentieel, inhoud niet. Vorm is een goed substitutiegoed voor inhoud, maar vice versa werkt dat vaak niet zo.

Ik heb het niet enkel over de inhoud of art direction, maar de totale visuele vorm, de shots en camerabewging in combinatie met het landschap HOE je iets laat zien.

Visualiteit is echt niet alles,maar wie ben ik eh

Ga je eigen dromen maar eens na, zitten daar allerlei abstracte vormen en kleuren in? Bij mij niet. Vaak gaat het juist over de alledaagse dingen op hele normale plekken (bijvoorbeeld je werkplek) dus dat er niet een Jacksonachtige tussenwereld droom gebruikt wordt vind ik alleen maar goed. Meer realistisch.

Maar goed ik zit weer teveel te discusieren over een simpele blockbuster.

Zonder is het anders behoorlijk donker in de bios.

Maar de montage in mijn dromen is toch wel een stuk spannender dan dit. Als ik een film moet benoemen die mijn droomervaringen vbenaderd kom ik al gauw bij Inland Empire uit. Fragmentarisch, onlogisch en soms onscherp.

Toch zie ik deze conventionelere cheografie liever dan bijv. die schokkende onzin van 'de bourne films'.The Green Zone (van wat ik uit de trailer opmaak) doet daar zelfs(!) een schepje bovenop. Ik snap wel dat dit soort cameravoering/editing de film een zekere dynamische push geeft, maar absoluut niet mijn favo manier op actie in beeld te brengen! De helft valt buiten de kaders en is gewoon nauwelijks te volgen. Slimme manier om (bij een minder budget) een hoop te verdoezelen, maar doe mij de ultra slomow actie uit Watchmen maar .

Die "onzin" met zijn vrouw is toch zo'n beetje het meest belangrijke waar de film om draait?

Overigens ga ik er wel in mee dat Nolan nog meer gekkigheid had kunnen (misschien wel moeten) uithalen tijdens de droom sequenties. In dromeland is alles mogelijk! Grenzeloze mogelijkheden zover je fantasie reikt! Het uitgangspunt van Inception leent zich daarom uitstekend voor een hoop spektakel. En wat dat betreft had Nolan nog wel een stapje verder kunnen gaan. Dat mistte ik een beetje.

Dat Nolan tijdens in droomwereld heeft gekozen voor een meer realistische look is wel te begrijpen. Niet op de laatste plaats laat je de kijker zo veel meer in onwetendheid - is het nu wel .. of toch niet echt gebeurd (het einde dan vooral) etc. Mulholland Dr. (wat heb ik een verschrikkelijke zin om die te herzien ) is bijv. ook in eenzelfde stijl opgenomen. Bovendien lijken dromen realistisch, je hebt immers niet door dat je droomt, wanneer je droomt . Achteraf zijn ze vaak helemaal niet logisch en van die continuïteit klopt geen drol, maar mijn dromen benaderen zelfs achteraf gezien ALTIJD de realiteit. Geen vliegen door wolken of dat soort clichés .

Nou, dan droom jij wel saai hoor. Ik heb de vreemdste achtbaanritte beleefd in mijn dromen. Bij mij liggen mijn droombeelden dichter bij die van Lynch of Dali dan bij die van Nolan.

Ik heb het gevoel dat men te veel kijkt naar de droomwereld en niet naar wat de film probeert te bereiken. Namelijk het "gevoel" van het hoofdpersonage zo goed mogelijk naar voren brengen.

Maar even spoileren

Daarbij horen geen vreemde dromen, zoals er gemaakt zouden kunnen worden en wat Nolan ook duidelijk maakt in één scene waarbij het hele straatbeeld op de schop wordt gegooid. Zoals duidelijk gemaakt wordt: je kan veel uithalen in die dromen, maar wanneer de personage waarbij in het hoofd "ingebroken" doorheeft dat er gerotzooid wordt in zijn brein, kan hij of zij, dat wil zeggen het onderbewustzijn, de indringer buiten sluiten. En dat is nou juist hetgene wat iemand die een Inception wil plegen niet wil. Vandaar dat die vreemde dromen, waarin alles mogelijk lijkt, vrijwel niet in deze film voorkomen. Dat er dan zelfs lage cijfers gegeven worden, doordat dit niet gebeurd, is helemaal van de zotte.

Nolan probeert juist een hele plausibele verklaring te geven hoe in te breken in iemands brein en op zich is die hele werking van hem nog niet zo gek. Immers bestaat het al heel lang, iemand te laten denken dat hij zelf de oplossing bedacht heeft voor iets, oftewel zelf met HET idee kwam, waardoor diegene zijn visie bij stelt. Zelfs een deel van het school systeem is hierop in NL gebasseerd, namelijk het zelf (her)ontdekken van simpele formules. Daardoor blijft het veel beter in je hoofd zitten.

De vergelijking met de Matrix is daarbij een hele goede. In principe zitten mensen in de Matrix in een limbo, hoewel dit een andere oorzaak en gevolg heeft dan deze film.

Zeldzaam.

Visueel een erg mooie film om te zien. Erg bijzonder en ongewoon.

Eentje die je geheid bij zal blijven. Leonardo dicaprio speelt weer eens de sterren van de hemel. Maar toch... toch konden bepaalde dingen mij niet bekoren. Zoals de steeds terugkerende scenes met zijn vrouw. En dan heb ik het over die waarbij hij uitlegt wat er zich tussen hen heeft afgespeeld. Dat werd mijns inziens teveel herhaald/uitgekauwd. Maar kan me voorstellen dat sommigen dit juist niet vervelend vonden aan de film.

@ Nooiert: Dan nog laat hij ontzettend veel kansen liggen in Limbo, waar hij juist alle mogelijkheden heeft voluit te gaan. Bovendien had het verhaal best zodanig kunnen worden geschreven dat er wel allerhande vage dingen zouden kunnen gebeuren, mocht Nolan dat gewild hebben.