A Serious Man (2009)

When the truth is found, to be lies

And all the joy within you dies...

( nu iedereen in koor... )

Plot - Story...

Que?

Dat wat je in t plot ziet, niet per sé t verhaal is.

Afin...

Briljant einde .

Snap je t ook?

Ik nog niet echt

''Don't you want somebody to love…”

Geweldig nummer, dat een aantal keren voorbij komt in deze erg leuke film van de Coen broers. Het is een bij vlagen lekkere absurde film, zoals ik ze graag mag zien. Het begin met de hilarische proloog, die ook nog eens in het Hebreeuws of Joods wordt gesproken zou je inderdaad kunnen doen denken dat je met andere film te maken hebt, maar niets is echter minder waar. De Coens hebben namelijk Joods bloed in zich en feite is dit een soort van ode aan hun jeugd, al hebben ze ook best wel kritiek op dit geloof.

De acteurs zijn eigenlijk allen behoorlijk onbekend, al heeft Alan Rickman wel een kleine bijrol. De hoofdrolspeler Larry Gopnik, gespeeld door Michael Stuhlbarg, is een natuurkundeleraar die soms nogal behoorlijk over zich heen laat lopen. Hij heeft het dan ook best moeilijk met een vrouw die van hem wil scheiden, een zoon die allerlei foute dingen doet en hem te pas en te onpas belt voor de slechte tv-ontvangst, een dochter die steelt, een fascistische buurman en niet te vergeten een broer die in feite ook totaal niet spoort. Gelukkig maakt de naakt zonnebadende buurvrouw dit weer een klein beetje goed. Larry’s problemen leiden af en toe tot best wel komische situaties, zeker ook omdat hij een aantal Rabbi’s raadpleegt om ze al zijn problemen voor te leggen al kunnen ze hem ook niet echt verder helpen. Ook leuk is de confrontatie met Sy, die Larry bedriegt met zijn vrouw en zich vervolgens doodleuk aanbiedt als gesprekspartner waar Larry zijn problemen aan kwijt kan. Alsof hij daar dan op zit te wachten.

Verder zijn de dromen van Larry ook best wel grappig. Inktzwart soms en vaak ook heel plotseling, omdat ik vaak pas doorhad dat Larry droomde toen hij wakker werd, omdat ook zijn dromen niet verlopen zoals hij het zou willen. De soundtrack van de film mag er ook zijn, met het al eerder genoemde nummer 'Don't you want somebody to love als uitschieter. Ook de cinematografie is weer uiterst verzorgd en verder is het duidelijk een film die met veel liefde en plezier gemaakt is door de Coens. Let trouwens ook eens op de vele opvallende bijrolspelers met expressionistische gezichtsuitdrukkingen. Die mensen zeggen weinig, maar lijken juist voor hun uitgesproken gezichtsuitdrukkingen gecast te zijn en ook dat komt goed over. Verder moet de film duidelijk niet al te serieus genomen worden en zal misschien wat minder toegankelijk zijn dan andere films van ze, maar feit is wel dat ze ook hier weer duidelijk hun eigen unieke stempel op hebben gedrukt. Verder is het verhaal voor mij vrij duidelijk. In het begin wordt er een vloek uitgesproken, waar Larry en zijn familie niet aan kan ontsnappen. Dat is het voor mij in feite en niet meer en niet minder.

Tja toch best wel genoten van deze film en durf wel te stellen dat deze film tot hun betere films mag worden gerekend, al maken ze in mijn ogen bijna alleen maar goede films. Oh dat nummer blijft maar hangen in je hoofd, zelfs nu nog. ''Don't you want somebody to love la la la la….................…….

Dikke 4,0*

Hier sluit ik mij bij aan, maar dan met een zuinige 3*. 1x kijken is meer dan genoeg.

Deze film heeft een gemiddelde rating van 3,35 ster. In een schaal van 1 tot 10 zou dit een cijfer zijn van rond de 8,0.

Ik liep gisteren de bioscoopzaal letterlijk woedend uit! Want hoe kan met zo'n film serieus nemen? De film heet notabene nog Serious Man (al zal daar waarschijnljk wel enig cynisme inzitten).

Het is gewooon puur kwelling om te zien hoe de hoofdpersoon Larry over zich heen laat pissen. Na talloze malen ultiem vernederd te zijn door zijn vrouw blijkt hij na ongeveer 3kwart van de film zijn wraak te kunnen pakken door te scoren bij zijn mooie buurvrouw die hij regelmatig bespiekt terwijl ze naakt zit te zonnebaden. Op dat moment waren Larry en zijn vrouw al uit elkaar, waarnaar de buurvrouw onder het genot van een koude fris aan Larry vroeg: "Tell me, do you make advantage on the single life?" Wat natuurlijk niks anders betekent als: "Vertel me, heb je zin om te *&#&*&%?" Op dat moment kijkt de sukkel van een LArry haar enorm vragend aan alsof die geen enkel idee heeft wat ze bedoelt! Hij is verlaten door zijn vrouw, de minnaar van zijn vrouw trekt in ZIJN huis in! Z'n kinderen zijn een stel nietsnutten, en hij moet voor zijn gehandicapte broer zorgen. Eindelijk kon hij even een uitvlucht nemen uit al deze absurde gebeurtenissen door zijn buurvrouw even een stevige beurt te geven. Maarr..... Dat doet hij NIET! Een echt gemiste kans, want dit had de film naar mijn mening nog enigzins leuk kunnen maken.

Verder is de film ontzettend langdradig. Ik zet tijdens de film letterlijk om de 10 minuten naar de tijd op m'n telefoon te kijken.

Het enige wat me enigzins wel bevalt aan deze film is de booodschap: LAAT NOOIT OVER JE HEEN LOPEN!. Maar dat is ook zo'n beetje alles wat me aan deze film beviel. Ik zou op dit moment niets liever willen dan de 2 uur van mijn leven die ik aan deze film heb verspild terug te krijgen.

1 ster*

ik weet niet wat ik met het einde van deze film aan moet. echt niet. vond het op zich een goede en pakkende film, maar het einde van de film heeft het behoorlijk voor mij verknald.

Waarop gebasseerd? als ik alle sterren aan een getal zou linken, zou 3,5* een 7 zijn hier op Moviemeter. Dus dit zou eerder een 6,5 zijn volgens de statistieken Zo redeneren de meesten hier, moet je maar even op het forum kijken

vond burn after reading gewedlig.

maar o wat een draak is dit zeg, niet kijken!

Apart filmpje.

Maar dat zijn we van "the brothers" gewend, aparte filmpjes.

Neemt niet weg dat ik déze wel érg apart vond.

En apart betekent niet slecht, zeker niet.

Maar in het geval van A Serious Man ook niet goed.

Alhoewel... wel vrij goed, maar niet uitstekend.

Qua cinematography (zeg maar camera), sfeer, regie en acteerprestaties zit het wel snor, maar toch is er iets...

Moeilijk te beschrijven.

Liet me met een leeg en onbevredigd gevoel achter deze film.

Deed me vaag in de verte denken aan American Beauty, maar dan anders, heel anders...

Kan er (nog) geen chocola van maken.

Voorlopig houd ik het op 3.

Aan de reacties te zien is deze film wat voor mij. Ben sowieso al een Coen fan. Deze kan nooit teleurstellen dus.

De haters beginnen binnen te stromen, zoals een ware Coen betaamt zou ik bijna zeggen.

Anyway, de film spookt een dag later nog flink in mijn hoofd rond en die 4* zitten me toch een beetje dwars. Ik knal hem dus maar meteen naar 4,5*.

Zoals eerder gezegd, de hele film baseert zich eigenlijk op quantum mechanica.
Als je iets over dit onderwerp weet dan begrijp je ook alle referenties in de film en kan je alles beter plaatsen.

Om te beginnen de intro van de film. Een interpretatie van dualisme en een eerste verwijzing naar Schrödinger's Cat. (naar mijn mening) Dit komt even later in de film terug tijdens de fysicales.
"The uncertainty principle" (Onzekerheidsrelatie van Heisenberg) , opnieuw een vette knipoog.
Al deze dingen worden gereflecteerd op het hoofdpersonage en wordt als basis gebruikt voor zijn "avonturen".

Een geweldig, typisch Coen einde met dat (vermoedelijk) slechte nieuws over de x-ray scans, even later gevolgd door de naderende storm.
Subliem !

mee eens..

Ik vond het Dybbuk-verhaal er zo mooi in verwoven. Heel logisch allemaal achteraf en bijzonder mooi in elkaar gezet.

Vind het komediegehalte wel meevallen. Eigenlijk is het een vrij zware film, met een paar komische elementen. Zodra alles een beetje op zijn plaats valt is het best triest en schokkend.

Misschien toch maar 4 sterren? Ik twijfel nog.

Film die je op je in moet laten werken en op sommige momenten bedoeld of onbedoeld een vrolijke cynische noot, welke de kijker zijn eigen interpretatie is van dat moment.

Kortom er zit wel iets in deze film, wat daar ben ik nog niet uit, misschien is het ook beter om het zo te laten.

grappig om (hier in belgië althans) te lezen hoe bijna alle recensenten de film met het boek job vergelijken. zijn die critici dan allemaal bijbelexegeten, of hebben zij gewoon een amerikaanse recensie nagepraat?

ik vraag me werkelijk af hoeveel van die mensen dat boek überhapt gelezen hebben en als ze het al gelezen hebben, er iets van hebben verstaan.

de film heb ik jammer genoeg nog niet gezien, maar in leuven spelen ze hem voorlopig niet.

Bij het kijken dacht ik meer aan 2 Samuel. In de zonnebadende buurvrouw valt toch duidelijk een David-Bathseba motiefje terug te vinden. En ook David had een zeer turbulent gezinsleven. Het lukt me echter niet om nog meer parallelen te trekken.

De Deus Ex Machina aan het einde zit me ook niet zo lekker. Het geeft me sterk het gevoel dat ik niks van de film begrepen heb.

lekker laten zitten wazige film ...

Nee, ik ga hem kijken!

Normaal heeft een film een inleiding, een middenstuk, en een einde. Deze dus niet. Toen de credits in beeld verschenen kreeg ik de reality-slap dat de film kennelijk al afgelopen was. Wat moet je ermee? Was dit een metamorf voor de rest van de film? Geen situatie wordt namelijk afgesloten, geen probleem opgelost; de scheiding tussen Larry en z'n vrouw; de problemen van z'n broer; de zenders die maar blijven storen; het gesprek van Larry met de oude Rabbi. En zo kun je nog even doorgaan.

Goed gekozen muziek hoor, wat aardige close-ups en camerapunten, de zoon is grappig, maar Coens: wat de neuk? Is jullie boodschap dat mensen hun eigen boontjes moeten doppen? Dat ze niet met hun problemen bij anderen moeten aankloppen?

Het Fargo-effect kruipt weer op,

2*/5

Wel, een film waar problemen netjes worden opgelost tegen het einde is maar één van de methodes om een verhaal te vertellen.

Laten we het eens zijn dat dit niet jouw stijl van film is.

Naja, misschien had ik het anders moeten verwoorden, maar wat me gewoon erg in deze film stoorde was dat hij niet af leek. Alsof de Coens er expres voor hebben gekozen om niet uit de film te halen wat er in had kunnen zitten.

Edit: ik verwijder die gequote zin uit m'n recensie.