Harry Potter and the Prisoner of Azkaban (2004)

Ook een zeer geslaagd deel. Al ben ik iets minder enthousiast als met de vorige 2 delen.
Daar was de casting nagenoeg perfect, hier was ik ongelooflijk ontgoocheld in Lupin en Black, ja het zullen wel topacteurs zijn, maar ze lijken totaal niet op de personages uit het boek.
Ook de Dementors vond ik niet zo geslaagd, het leek me veel te nep, terwijl Dementors mensen angst moeten aanjagen! Waarom niet Nazgul achtige figuren gebruiken? Waarschijnlijk gaan mensen dan de gelijkenis met LOTR maken ofzo..

Alles ziet er plots een pak donkerder uit, iets wat de magie een beetje wegneemt jammer genoeg. Maar hier is het nog vergeeflijk, later daarentegen.
En waarom plots de langzame verdwijning van de gewaden? En nog een punt dat me stoorde: Waarom zo'n oppervlakkige karakteruitdieping? Ron is de komische, en Hermelien is het intelligente, dappere superkind. Is het echt nodig de lijnen die van Ron waren, aan Hermione te geven? Ik denk maar aan If you want to kill Harry, you'll first have to kill us!

Maar tot daar de minpunten. Het acteerwerk was degelijk, de film verveelde nauwelijks. Buckbeak de hippogrief, zag er schitterend uit en heel dat Time Turner gedoe vond ik heel mooi gedaan!
En natuurlijk die epic huilscène van Daniel is ronduit hilarisch: he was their FRIEND!! If he finds me I'm gonna be ready, if he finds me I'm gonna KILL HIM! *evil grin*
Al bij al vond ik dit deel meer dan behoorlijk, maar de gouden nostalgiefilms blijven deel 1 en 2.

3,5*

Columbus is weg en dat is meteen te merken. De film is uitstekend, maar hij mist die sfeer die de eerste twee delen zo bijzonder maakte. Toch nog zeer geslaagd. Cuaron geeft een vleugje humor aan de film toe wat niet te, maar precies goed is. Cuaron weet de duistere sfeer er goed in te brengen en maakt er op sommige momenten net een horrorfilm van. Dat bevalt me wel. Hij zit qua regiestijl tussen Christopher Columbus en Mike Newell/David Yates in. Hij gaat minder op de details in dan Columbus, maar staart zich ook niet blind op het verhaal volgen en besteedt nog genoeg aandacht aan details. Details waarvan het belang (sfeer) in de laatste films een beetje vergeten werd.

De vormgeving blijft nog steeds goed. De Dementors vond ik zeer geslaagd. Ze zien er geheimzinnig en eng genoeg uit. Tussen deel 3 en deel 5 maakt de Dementor een metamorfose door, want in deel 5 ziet hij er meer als een lappenpop uit, dan als een eng duister spook zoals in deze film het geval is.

De cast is ook nog steeds goed. Acteurs passen goed bij hun rollen en met name Daniel Radcliffe, Rupert Grint en Emma Watson zijn weer vooruit gegaan (in deel 2 waren ze ook al goed). Ik ben het wel met blauwe pikachu eens dat de verandering van het personage Hermione Granger iets geleidelijker had mogen gaan. Ik heb niets tegen haar meer heldhaftige dan nerdige rol, maar dit ging me toch iets te plotseling. De dood van Richard Harris is een gemis voor de film. Harris was toch de ideale Perkamentus. Michael Gambon schiet toch iets te kort (alhoewel dat ook went naarmate de serie voortzet).

Het gebruik van andere muziek schaadt de film alleen maar. De muziek van Williams paste veel beter bij de Harry Potter films. Hadden ze niets aan moeten veranderen.

De tijdreis is subliem geregisseerd. Echt een mooi staaltje werk van Cuaron. Fascinerend en met de benodigde geheimzinnigheid geregisseerd. Dit stuk komt heel dicht in de buurt van Rowlings boek. De tijdreis is een stuk dat de film nog even omhoog krikt. De film stond bij op 3.0, maar de tijdreis maakte er nog iets bijzonders van en gaf dus een steuntje in de rug, wat betreft het eindcijfer: een 3.5

Ondanks mijn ruim voldoende cijfer, vind ik het jammer dat Columbus hier geen vinger meer in de pap heeft. Door zijn vertrek gaat de sfeer van de films toch een beetje bergafwaarts. Toch heeft Alfonso Cuaron een sterke prestatie neergezet. Hij mag trots zijn op zijn invloed op de Harry Potter serie.

Leuk! Het was allemaal iets donkerder, minder warm en de kerst sfeer was niet echt aanwezig. Ook was de muziek iets minder dan in de vorige twee delen. Verder vond ik de special effects dik in orde. Zeker als je het vergelijkt met deel 1 en 2, want daar zag het allemaal een tikkeltje nep uit. Ook vond ik Gary Oldman erg sterk en goed acteren.

Ik heb tot nu aan toe HP 1, 2 en 3 gezien en ik moet zeggen dat ik 1 en 2 iets leuker vond dan deel 3. Dit deel geef ik toch een (magere) 7, omdat ik mij enorm goed heb vermaakt. Ik hoop overigens dat warme sfeer uit deel 1 en 2 terug keert in deel 4!

Gisteren herzien, evenals mijn mening. Verreweg de beste film uit het eerste deel en veel minder een tussendoortje zoals sommigen hier beweren. Niet in de eerste plaats vanwege het verhaal; er wordt namelijk voor de eerste keer veel uit de doeken gedaan over de geschiedenis van de hoofdpersonen én een aantal belangrijke nieuwe personages doen hun intrede (Lupin, Black en Trelawney). Maar vooral omdat deze film qua sfeer en beeld bijna het beste te bieden heeft van de gehele reeks.

Wat Cuaron hier namelijk weet neer te zetten is bij vlagen subliem en past perfect binnen de duistere sfeer die dit deel overschaduwt. De aanhoudende regen, het constante donderen van het onweer, het gevoel voor bos en natuur, de spookachtige sets en de langere scènes met meebewegende camera en minimale belichting vormen een krachtig geheel. Ook de special effects, met name Buckbeak, de Dementors en de Whomping Willow, zien er erg goed uit en weten te overtuigen.

Tot slot is het fijn dat de jonge acteurs in deze film beter weten te overtuigen en het daardoor minder geforceerd aanvoelt dan in de eerste twee delen. Het valt niet te ontkennen dat Cuaron door de volwassen benadering van deze film een deel van zijn originele publiek heeft verloren, maar mijns inziens is dat het volledig waard geweest.

Verbazingwekkende sprong voorwaarts ten opzichte van de eerste twee films, die toch vooral uitblonken in lelijke effecten, slechte CGI en een toch wat ongeïnspireerd draaiboek (dankzij de leuke sfeer en interessante verhalen echter toch boven de middelmaat uitgetild). Hier ineens omgevormd tot een film die haast LotR niveau haalt als het op decors, landschappen, camerabewegingen en effecten aankomt - jammer genoeg blijft het verhaal toch iets te kinderachtig om echt meesterlijk te worden, maar het is toch complex en donker genoeg om 2,5 uur te boeien. Knappe film!

Hoewel ik een grote Harry Potter fan ben, vond ik deze film een beetje tegenvallen. Hij is niet slecht of zo, nee zeker niet! Maar de magie van de films is hier een beetje verloren gegaan, en zal ook niet meer terugkomen. Toch zul je nog veel kijkplezier beleven met een verbluffende Harry Potter film.

Redelijke film waarin een gevange van Azkaban ontsnapt om Harry Potter te vermoorden. Qua look en sfeer iets donkerder en zelfs somberder dan zijn voorgangers, wat de verdienste is van Alfonso Cuarón. Het plot is helaas wat meer onsamenhangend dan Chamber of Secrets, maar het tijdreizen tijdens de finale is wel goed uitgewerkt. Verder ook leuk om de jonge acteurs te zien opgroeien evenredig aan hun personages.

Uitstekend Fantasyfilm...

Uitstekend spannend verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Prachtig effect gemaakt...

Prima vervolg deel 3...

Uitstekend achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Prachtig HD kwaliteit...

Herzien gezien na 6 jaar geleden..

Het is moeite waard...

Nieuwe regisseur, en dat komt de reeks zeker ten goede.

De film is duidelijk de donkerste van de eerste films; de kijker wordt onmiddellijk op het puntje van zijn stoel geworpen, en je vergeet zowaar dat de eerste 2 delen een 'kinderfilm' waren.

Script, acteerwerk, ... het valt hier allemaal op zijn plaats. Voorlopig beste deel dus, 3.5*

Doorsnee.

Alhoewel, qua aanpak is dit een stuk anders dan de vorige twee delen. Niettemin blijven enkele manco's behouden, waaronder de speelduur. De ontknoping is al een beetje plat (het maakt alleszins duidelijk dat dit slechts een brug is), maar dat tijdreisgelul dat er nog tegenaan geplakt wordt is gewoon dat stukje te veel.

Ook Daniel Radcliffe is en blijft een ergernis. Waar Rupert Grint en Emma Watson elk deel een stukje beter worden/ met hun personage mee evolueren, blijft hij gewoon erg slecht.

De vaste cast mildert de pijn wat. Bij de nieuwelingen is vooral David Thewlis goed - Gary Oldman valt wat tegen. Ik ben ook niet zo kapot van Michael Gambon als nieuwe Perkamentus. Hij is energieker dan Richard Harris - oké -, maar tegelijkertijd ziet hij er als een zigeuner uit en komt zijn wijze man-uitstraling nog niet tot aan de enkels van zijn voorganger.

De hand van Alfonso Cuarón is overigens sterk aanwezig. Chris Columbus' kindvriendelijke sprookjessfeer heeft plaats gemaakt voor meer volwassen fantasy. Zweinstein (inclusief sneeuwstuk!) ziet er een stuk duisterder uit - de creaturen zijn er ook naar. De CGI is ook stukken beter dan in de eerste delen, maar is nog steeds niet top. Muzikaal is het hier weer een stukje minder prominent aanwezig en wat meer afgewisseld.

3

Een andere regisseur voor dit derde deel. Het kinderfilm-gevoel maakt plaats voor een iets volwassener gevoel. Het is een beetje donkerder en spannender. Het blijft echter nog altijd een aangename familiefilm.

3.5*

Ik heb deze film toch vrij vaak gezien, maar nooit zo bij stilgestaan hoe mooi hij daadwerkelijk is. Vooral hoe er met donker en licht en de seizoenen wordt gewerkt is soms prachtig, net als dat er veel meer gebruik gemaakt wordt van de ruimte en het camerawerk.

Hij is, ondanks de lengte, een stuk overzichtelijker en rustiger verfilmd dan bijvoorbeeld deel 2, die hak op de tak springt qua plot. Dit voelt allemaal veel natuurlijker aan. Ook is er veel meer ruimte voor rustmomenten. Over het geheel genomen vormtechnisch en cinematografisch dus allemaal een stuk volwassener en sfeervoller. Echt bijna elke scène is om van te genieten, visueel gezien.

Het acteerwerk van Emma Watson en Rupert Grint is met sprongen vooruit gaan, en pluspunt aan deze film zijn ook de grote namen, Thewlis, Oldman en Rickman die er met name tijdens de Shrieking Shack-scene voor zorgen dat het een volwassener film wordt die ook op acteergebied het waard is om te bekijken. Daniel blijft helaas soms nog wat achter, zeker als hij met grotere emoties aan de slag moet.

Minder jolly dan de vorige delen, maar ik kan niet zeggen dat ik daar rouwig om ben. Deze film ademt sfeer, bijna elke scène is gaaf om te zien, en in combinatie met het fijn uitgewerkte plot is de tijd is dus ook gekomen dat ik hem ga verhogen naar een welverdiende

4,5*

Dit is de derde Harry Potter film, deze derde film zou je een overgangs film kunnen noemen.

Dit deel is een stuk donkerder dan deel 1 en 2. Dit komt onder andere doordat we in dit deel met de dementors te maken hebben, dementors zijn verschrikkelijke wezens die al het geluk opzuigen. Ze moeten in deze film zweinstein bewaken voor het geval dat de ontsnapte gevangende Sirius Zwarts het kasteel probeert binnen te dringen. Maar de dementors zijn Harry erg tot last in de film. De dementors vind ik het sterkste element van deze film.


De drie hoofdrol spelers. Daniel Radcliffe als Harry Potter, Emma Watson als Hermelien en Rupert Grint als Ron Wemel zijn er weer op vooruit gegaan met wat betreft het acteer werk . Van de drie acteert Emma Watson nog steeds het beste.

Gary Oldman als Sirius Zwarts doet het erg goed Gary Oldman komt goed over als een schurk die toch onschuldiger is dan iedereen aanvankelijk dacht. Ook goed is David Thewlis als Remus Lupos Remus Lupos is de nieuwe leraar verweer tegen de zwarte kunsten, maar hij blijkt ook een weerwolf te zijn.

Minder goed is de vervanging van de overleden Richard Harris, Harris, speelde in deel 1 en 2 op een hele goede mannier Perkementus. Vanaf deel 3 speelt Michael Gambon Perkamentus, en Michael Gambon overtuigd mij totaal niet als Perkamentus. Hij is speelt Perkamentus veelte koud. Perkamentus komt in deze film hele maal niet over als de sympathieke tovenaar die hij in de boeken is.
De special efecten zijn erg goed , Alleen hadden ze de Remus de weerwolf wat beter mogen maken.

Zweinstein ziet er op bepaalde punten er toch anders uit dan in deel 1 en 2 en hoewel ik vind dat Zweinstein er beter is op geworden vind ik deze verandering niet goed voor de continuïteit van de serie.

De film heeft een mindere magische sfeer dan zijn voorgangers. Vanaf dit deel worden de films steeds donkerder en tegelijkertijd verliezen de films een bepaalde magische sfeer. Nu zit er in dit deel nog redelijk wat magische sfeer in . Maar ook in deze film is het al wat minder met die sfeer. Dat merk je bijvoorbeeld aan de mindere aandacht die aan de lessen besteed word. en minder aandacht aan zwerkbal. Doordat de films donkerder worden , worden ze spannender. Maar gaat ook de magische sfeer gaat steeds meer weg. In deze film valt het dus nog mee en je kan deze film zien als een tussen film. Deze film zit tussen de meer magische eerste twee delen en de wat latere donkere delen.

Het eind van de film vond ik afgeraffeld. Harry krijgt een nieuwe bezem en dan plots is de film afgelopen. Dit vond ik wat snel..

Dit is de laatste Harry Potter film van componist John Williams en hij levert voor deze film weer uitstekend werk.

Harry Potter and the Prisoner of Azkaban is een nog een vrij aardige Potter film. Ik vind het jammer dat tegelijkertijd , met het donkerder worden van de films de magische sfeer minder word. In deze film valt het nog wel mee. Dit is een overgangs film in de serie.

3,5 ster voor deze film.

Niet alleen mijn lievelings hp boek, maar ook mijn lievelings hp verfilming.

Dit is de perfecte middenweg tussen (voor kleine kinderen) engheid en luchtige humor.

Zeer goede film. The Prisoner of Azkaban is 1 van mijn favoriete boeken uit de serie en ook ongeveer mijn favoriete film. De sfeer in deze film wordt in geen enkel ander deel geëvenaard (misschien alleen maar in deel 7.2) de sfeer is een heel stuk donkerder dan de eerste twee delen. Het kinderfilm-gevoel is grotendeels verdwenen en maakt plaats voor duisternis en grimmigheid. Goede en verfrissende aanpak van Cuaron. Toch is het magische gevoel helemaal niet verdwenen. Er wordt nog steeds veel aandacht besteed aan lessen en kleinere details. Toch wordt het boek minder nauw gevolgd (logisch natuurlijk). Veel van het achtergrondverhaal van Sirius is weggelaten en ook andere dingen zijn weggelaten om tijd te winnen. Maar hier heb ik geen problemen mee, want het wordt op een geweldige manier gedaan.

De personages zijn zoals altijd weer leuk en interessant. De oudgedienden zoals Alan Rickman en Robbie Coltrane zijn weer geweldig en ook nieuwkomers zoals David Thewlis en Gary Oldman doen het goed. De drie hoofdrolspelers worden met het deel beter. Ik ben iets minder te spreken over de nieuwe Perkamentus in de vorm van Michael Gambon. Slecht doet hij het niet, maar hij zet Perkamentus iets te koud en afstandelijk neer. Special effects hebben een enorme sprong vooruit gemaakt. Visueel is dit misschien wel de mooiste uit de reeks. Vooral de overgang van seizoenen, verandering van licht naar donker, enz maken dit deel speciaal. Ook CGI ziet er hier top uit. Op de muziek valt ook niets aan te merken, die blijft geweldig.

Door een interessant verhaal, prachtige special effects, een duister en geweldig sfeertje is the prisoner of Azkaban veruit 1 van de beste delen uit de serie.

Genieten. Na de eerste twee delen, die ik redelijk vond, ben ik nu toch echt wel om.
The Prisoner of Azbakan stijgt ver boven zijn voorgangers uit, en doet verlangen naar meer.
Na een nog enigszins kinderlijke opening ( het opblazen van o zo vervelende tante ) kruipt deze film een grimmige en duistere sfeer in die de rest van de film wordt vastgehouden. Ik viind weliswaar wel dat in deel 1 en 2 al enkele duistere stukken te vinden waren, maar vanwege de hoofdrolspelers ( die daar nog betrekkelijk jonger waren ) en het meer gemoedelijke magische sfeertje kwam die duistere sfeer daar toch minder tot uiting.
Hier is het kinderlijke weg, en volgt een zeer spannende film die je van begin tot eind kan boeien.
Regisseur Cuaron is een zeer goede vervanger van Columbus: alhoewel ik niet tegen laatsgenoemde was, laat Cuaron het gebied rondom Zweinstein, de natuur en de seizoenen wel schitterend zien.
Gecombineerd met de ( wederom ) schitterende score van John Williams ( wat jammer dat dit zijn laatste film is ) zorgt dit voor een onvergetelijke kijk-en luisterervaring.

Radcliffe en Grint zijn niet mijn favoriete acteurs maar voldoen, maar Emma Watson is echt geweldig. Vooruitgegaan in volwassenheid ( in deel 1 en 2 was ze toch nog wat kinderlijk ) en zeker ook in acteerwerk. de ietwat duistere Snape blijft een personal favorite, en de opvolger van Perkamentus voldoet. Minder serieus ( minpunt ), maar dan wel weer met gevoel voor humor ( pluspunt ).

De film kent enkele fenomenale scenes. De dementors ( sowieso fascinerend ) tegen Harry, maar ook de dementor in de trein en de plotlijn rondom Breekbek..
Het reizen met de tijdschakelaar is ook fantastisch gevonden, geweldig hoe je Harry En Hermelien gebeurtenissen ziet beinvloeden en getuige ziet zijn van hun eigen verleden eerder uit de film.

Ja, ik heb enorm genoten. Op naar het 4e deel!

4,5*

De donkere sfeer die regisseur Alfonso Cuarón hier toepast, vond ik wel een verbetering ten opzichte van de eerste twee films. Dat is ook in lijn met de boekenreeks, waarin het vanaf boek 3 ook allemaal wat grimmiger werd.

Deel 3 was de eerste film waarbij ik het boek had gelezen voordat ik de film had gezien en dat komt de film helaas niet ten goede. Veel verhaallijnen worden hier wel erg snel afgeraffeld en het personage van Sirius Black is aanzienlijk verkort ten aanzien van het boek. De film vond ik sowieso gehaasd overkomen.

Visueel gezien ziet de film er echter weer top uit met prachtige decors en kostuums en fraai camerawerk. De trucages variëren echter van goed tot slecht en met name de weerwolf aan het einde ziet er voor een film uit 2004 behoorlijk nep uit.

Deze derde Harry Potter film is weliswaar vermakelijk en onderhoudend, maar script (en wellicht ook boek) rammelt aan alle kanten.

Zo krijgen we drie kwart van de film voortdurend te horen dat de levensgevaarlijke moordenaar Sirius Black is ontsnapt uit de Azkaban gevangenis en op zoek is naar Harry Potter om hem om te brengen,
maar wanneer dan eindelijk de confrontatie daar is, verandert hij plotseling in een aardige sympathieke peetoom, die het beste met hem voor heeft en is daarmee de spanning in een klap weg. Vervolgens neemt Sirius het op tegen Professor Lupin, die tot dan toe zijn medestander was, de twee vechten het beiden uit (allebei getransformeerd in een wolfachtig wezen) en na afloop is de leraar weer gewoon aardig tegen Harry en heeft eigenlijk niets ook maar 1 werkelijke consequentie/gevolg. Zeer, zeer matig geschreven.

Wat de film dan nog enigszins weer beter maakte was het terugreizen in de tijd van Harry en Hermione. Dit was leuk bedacht en goed in het verhaal verweven. Dit gaf het verhaal toch nog wat originaliteit en schwung mee.

Verder ben ik waarschijnlijk een van de weinigen die geen moeite heeft met de vervanging van Gambon als Albus Dumbledore. Hij interpreteert het misschien iets anders als Harris (heeft ook met de regie en het verhaal te maken uiteraard), maar dat maakt hem voor mij nog niet minder goed.

Vermakelijk, maar haalt het niet bij de vorige film.

Een zeventje, ofwel 3,5 ster.

Het was niet helemaal de planning, maar na vanochtend deel I heb ik net deel III direct maar opgezet. Deel II had ik afgelopen week al gezien, dus ik ga in een lekker tempo er door heen. Tot nu toe vind ik dit deel het minste deel van allemaal. Ik ben wel van mening dat de potentie van deze film groter was dan deel II, maar het komt er niet uit.

Dat komt doordat er heel veel opvallende, rare dingen inzitten. De plotselinge plottwist van Sirius Black van brute moordenaar naar aardige peetoom komt volledig uit het niets en heeft geen echte gevolgen. Hetzelfde geldt voor de relatie van Harry met professor Lupin die ook alle kanten op vliegt. En waarom Snape ook plotseling opduikt in de boomhut is mij ook nog steeds onduidelijk. Het personage Snape vind ik wel erg interessant, maar na 3 films weet ik nog helaas nog vrij weinig van hem. Ik heb begrepen dat hij in de boeken meer belicht wordt en ik vind het jammer dat dit niet is overgenomen in de films. De nieuwe Perkamentus vind ik ook minder. Hij komt nu minder over als de oude wijze professor.

Toch heeft ook deze film wel weer goede aspecten. De omgeving buiten Zweinstein wordt prachtig in kaart gebracht, het dorpje en de natuur, en de verandering van de seizoenen komt er ook in voor. Zo ben je er bewuster van dat de film zich in een heel schooljaar afspeelt. Daarnaast vond ik het tijdreizen van Harry en Hermoine erg leuk en goed uitgewerkt. Ik ben sowieso een fan van alle kleine details en die kwamen in deze scene ook goed naar voren. Net zoals dat gebeurde met alle schilderijen op de gang enzovoorts. Dat vind ik echt een heel mooi aspect aan de hele Harry Potter serie, er valt ontzettend veel te bekijken.

Ondanks deze positieve puntjes zet de 'aftakeling' voort. Van 4.5* naar 3.5* naar nu 3*. Hopelijk zet deze lijn zich niet door, want dan vrees ik erg voor de komende films. Maar eerlijk gezegd ligt dat niet in de lijn der verwachting.

In mijn meest recente HP-marathon deze film ook weer voor de zoveelste keer gezien, en ik moet zeggen dat ik hem niet zo goed vind als de meeste zeggen.

Dit komt vooral door het gebrek aan een echt goed, spannend verhaal. Ik vind dat de spanning naar Sirius Black eigenlijk veel te weinig naar voren komt. Ook het hele verhaal met the Marauders Map en dat Remus, Sirius, James en Peter vrienden waren word veel te matig verwerkt in deze film. Ook word er niet eens verteld dat James ook een Animagus was volgens mij?

De Dementors waren wel een zeer goede toevoeging aan deze film wat het meteen een stuk duisterder maakte. Het hele sfeertje vind ik wel geweldig gedaan door Cuaron, wat vooral komt door de tussenscenes met the Whomping Willow en af en toe de stukjes naar de Dementors . De weerwolf op het einde vond ik best leuk gemaakt en zag er best spannend uit, ook Buckbeak was tof.

Voor de rest wel teveel veranderingen t.o.v. de vorige delen waardoor je echt in een totaal andere sfeer zit en je wel naar een totaal andere film lijkt te kijken op momenten. Gelukkig waren er in deze film wel genoeg humoristische momentjes te vinden, vaak in details.

Deze film is niet de beste uit de reeks maar zeker ook niet de slechtste. Dit komt vooral door de goede sfeer en Dementors. En de lessen waren wel leuk in deze film (iets wat je in de films hierna steeds minder gaat zien)

3,0 *

Verbazingwekkend hoeveel dingen hierboven staan waar ik het letterlijk mee eens ben. Om mee te beginnen: ook voor mij is deel 3 één van de beste boeken uit de serie. Vreemd eigenlijk, want het enige dat dit boek (en de film) écht anders maakt dan de andere, is het ontbreken van een confrontatie met Voldemort. Voor de spanning maakt dat echter weinig uit.

Het kinderlijke is er in The Prisoner of Azkaban wel van af. Wat mij betreft een goede zaak. Waar deel 1 veel sfeer en matig spanning had, waar deel 2 wel spannend maar niet echt magisch was, heeft dit derde deel de spanning en sfeer goed in balans. Zoals al eerder genoemd is het verstrijken van de seizoenen mooi weergegeven middels de beukwilg. Zweinstein ziet er met sneeuw weer zo mooi uit als in het eerste deel, en ook krijgen we iets meer van de omgeving van Zweinstein ziet er goed uit. Al in het begin, in de trein naar Zweinstein, komt er een fijne dreiging in de film die wat subtieler is dan in de vorige film. De dementors zijn wel angstaanjagend, maar waarom is net niet helemaal duidelijk (op een goede manier). Vervolgens is er een koortje dat Something wicked this way comes! zingt, en dan is de sfeer wel gezet.

Verder heeft dit verhaal me altijd meer aangesproken dan dat van de vorige twee delen. Niets geen grote boze tovenaar op afstand, maar een crimineel die het op Harry persoonlijk heeft voorzien - en die zowel letterlijk als figuurlijk dichterbij hem staat dan hij wist. De onverwachte wending die het verhaal neemt - met tijdreizen, altijd leuk! - zorgt voor een heel andere plotverwikkeling dan in de andere delen. Wat ik wel jammer vind, en daarin blijk ik niet alleen te staan, is dat er weinig tot geen link wordt gelegd met het viertal vrienden (ik ben hun gemeenschappelijke naam even vergeten) en hun onderlinge verhoudingen. Nergens wordt genoemd dat ook James een Animagus was (waardoor Harry's Patronus in de vorm van een hert geen enkele betekenis heeft) of wordt uitgelegd waarom de drie vrienden van Lupos Animagus zijn geworden, wat het hele Krijsende Krot ermee te maken heeft, of überhaupt dat Lupos zelf één van de makers van de kaart was (nu blijft het onverklaarbaar dat hij wel weet hoe de kaart werkt en Sneep niet). Zelf besefte ik pas na het kijken van de film dat Sirius' ontsnapping te maken had met de reis van de Wemels naar Egypte. De krantenfoto (waarop Sirius Peter herkent, waarna hij besluit te ontsnappen en Peter te doden) wordt wel getoond, maar vervolgens wordt er geen link gelegd tussen de foto en de ontsnapping. Ook wordt er geen andere verklaring gegeven voor het feit dat Sirius de rat herkent als Peter. Wel wat plotholes en gemiste kansen dus, erg jammer. En waarom moet het eind zo snel?

Toch vind ik deze film beter dan de twee vorige. Het acteren van Emma Watson en Rupert Grint is er erg op vooruit gegaan en ook hun personages worden interessanter. Hermelien komt eindelijk wat meer in actie (en stoer!), terwijl zij in de vorige films altijd degene was die het eerst afviel. Het tijdreizen vond ik zoals gezegd erg leuk, helemaal omdat Harry en Hermelien zichzelf beïnvloeden. Ook heb ik wel iets met Scheurbek de hippogrief... Daarnaast kan ik wel waarderen dat sommige scènes sterk overeenkomen met het boek zoals ik me dat herinner, bijvoorbeeld Lupos' les met de boeman, en tante Margot aan het begin.

Ik heb geen problemen met Michael Gambon als Perkamentus, en ik vond David Thewlis en Emma Thompson een prettige toevoeging aan de cast. Sowieso wordt het verhaal nu wat breder. Het is niet alleen maar Harry vs. Voldemort, maar er blijken meer spelers in het veld. Er is in het verleden genoeg gebeurd waar Harry nog niets van weet. Dit deel maakt mij nieuwsgieriger naar de komende delen dan deel 1 en 2 bij elkaar.

Al met al vind ik dit deel beter dan de vorige twee. Er ontbreekt en rammelt het een en ander aan het verhaal (dat ik gelukkig zelf wel in kan vullen omdat ik het boek ken, maar dat geldt niet voor iedereen); toch vind ik het een boeiender plot dan de vorige films. Het acteerwerk gaat erop vooruit, de magische sfeer uit het eerste deel is terug en toch is dit deel niet kinderlijk. Na de eerste twee delen, die toch als een soort proloog voelden, heb ik nu het idee dat het verhaal echt is begonnen. In tegenstelling tot de vorige films zijn er nog plotlijntjes open. Het verhaal gaat de breedte en de diepte in - precies zoals het hoort.

Tja. Voorlopig de minste in de reeks.

Als je dan de naam van de regisseur ziet, Cuarón, doet dat dubbel zo veel pijn, want van zo'n regisseur verwacht je toch net iets meer. Zag er in ieder geval zijn hand niet in. Veel lelijke CGI, dat wel.

Maar grootste tegenvaller is nog het verhaal. Dat hangt met haken en ogen aan elkaar heb ik de indruk. Het moment waarop Sirius Black van moordenaar naar familievriend van de Potters overgaat is totaal ongeloofwaardig. Zeker omdat hij kort daarvoor door professor Lupin wordt aangespoord om Harry 'af te maken'. Ware het niet voor tussenkomst van Sneep... Sneep die overigens overal te pas en te onpas opduikt. Hoezo? Het terugreizen in de tijd was dan weer wel een leuke toevoeging.

Soit, de kindacteurs worden stilaan volwassen en dat merk je ook aan de toon van de film. Dat op zich is wel een goede ontwikkeling. Ik hoop alvast op een betere vierde film.

Aangezien VIER (Vlaamse zender) alle HP-films in de zomer heeft uitgezonden heb ik deze allemaal opgenomen en vandaag heb ik het derde deel ervan teruggezien.

In Harry Potter en de gevangene van Azkaban zet de Harry Potter-trend zich door. Net iets duisterder, volwassener, minder kinds maar toch steeds onderhoudend voor elke leeftijd. De man achter het roer deze keer was Alfonso Cuarón, de man die we nu misschien wat meer kennen als de regisseur van 'Gravity'. Met Azkaban heeft hij ongetwijfeld éen van de sterkste films gemaakt uit de reeks, al had deze film het perfecte bronmateriaal: nog redelijk losstaand met enkele puzzelstukjes die vrijkomen om een rol te gaan spelen in latere delen. Ondanks de duisterheid heeft Cuaron zeker geen depressieve film gemaakt. Integendeel, van de eerste drie delen heeft Azkaban de beste en meest scherpe humor die soms op het randje van té kinds gaat maar vaak vooral volwassen overkomt.

Enerzijds is het verhaal veel sneller en scherper. De intro buiten Zweinstein duurt minder lang en is meer gevarieerd en toont ook leuk hoe de magische wereld zich midden onze wereld kan bevinden. Eens Zweinstein valt de film wel een beetje stil... Enkele nieuwe leraars die de revue passeren in scènes die op zichzelf eigenlijk nietszeggend zijn en enkel dienen om de finale wat dreigender te maken of te vullen. De zogezegde slechterik van deze film 'Sirius Black' is wel goed geschreven en vooral heerlijk neergezet door de voor mij toen nog onbekende Gary Oldman.

Maar waar de sterkte van deze film zeker in ligt is de finale. We krijgen een soort van dubbele finale die beiden een hoop te bieden hebben. Door die dubbele finale begint deze ook vroeger en is de gehele film zeer snel qua tempo. Misschien éen minder puntje aan die finale is dat het tijdreizen uiteindelijk vooral diende om de raadsels uit finale 1 te verduidelijken en niet om de afloop van finale 1 te veranderen. Daardoor mist de film toch wat spanning naar dat einde toe, al is het zeker onderhoudend en valt dit misschien vooral pas op bij een tweede kijkbeurt.

Harry Potter 3 is ongetwijfeld de beste van de eerste 3 door middel van een zeer scherpe balans tussen humor en duisterheid, een scherp scenario en een rist aan leuke, goed ingevulde nieuwe personages. Ook de eerste film waar de effecten zo goed als volledig nog staande weten te houden anno 2015

Dit derde deel kende een moeizame start maar de laatste drie kwartier waren adembenemend goed en geven me goede hoop dat de serie nu eindelijk is losgebrand. Daar vooral de eerste twee delen vooral voor kinderen erg vermakelijk waren is het nu ook voor de ouderen een erg interessante reeks.

De sfeer van de Harry Potter reeks is een van de absolute pluspunten. Alhoewel ik pas drie delen gezien heb voel je je als kijker al helemaal verbonden met Zweinstein en alles wat daarmee te maken heeft. Wat erg sterk is aan de reeks is het weten te behouden van de cast. Zo kunnen de personages hun karakter gedurende de reeks uitdiepen en als kijker voel je je sterker verbonden.

Zoals ik al zei was vooral de laatste drie kwartier erg goed. Ook had dit deel het beste verhaal tot nog toe. De drie hoofdrolspelers worden ook ouder en gaan steeds beter acteren. Vooral Emma Watson maakt een prima ontwikkeling door.

Tot nog toe de beste film van de reeks, snel op naar deel vier!

"But you know happiness can be found even in the darkest of times, when one only remembers to turn on the light."

Na afgelopen weken met veel plezier de eerste twee Harry Potter-films te hebben teruggezien was het nu de beurt aan Harry Potter and the Prisoner of Azkaban. Helaas geen extended editon en het is ook een van de kortste films uit de reeks (bij dit soort films vind ik hoe langer hoe beter).

Na bij zijn oom en tante te zijn weg gelopen begint Harry's derde jaar op Zweinstein. De Massa-moordenaar Sirius Zwarts is ontsnapt uit Askaban en volgens velen heeft hij het op Harry voorzien. De nieuwe leraar Remus Lupin leert Harry zich te verweren tegen de akelige Dementors die Zweinstein afzoeken naar Zwarts. Harry ontdekt steeds meer over Zwarts en diens bant met zijn familie.

Chris Columbus zou oorspronkelijk alle Harry Potter-films regisseren, maar besloot om meer tijd met zijn familie door te brengen. Opmerkelijk dat ze hierna voor de Mexicaanse Alfonso Cuarón hebben gekozen. Hij maakte eerder een roadmovie over tieners: Y Tu Mamá También (2001), waar zowel de producenten als J.K. Rowling zelf erg van onder de indruk waren. Fans waren naar het schijnt destijds nogal sceptisch, Cuarón had immers nog nooit een Harry Potter boek gelezen en had de eerdere films ook niet gezien. Het is dan ook te merken dat er een overkill aan veranderingen en nieuwe toevoegingen is.

Harry, Ron, Hermelien en de andere Zweinstein-leerlingen beginnen steeds meer op 'echte tieners' te lijken. Er zit dan ook 2 jaar tussen de opnames van deze film en de vorige film, maar wat het nog versterkt is dat de acteurs van Cuarón veel meer in hun eigen kleding mochten rondlopen en hun uniformen mochten dragen zoals ze dat zelf wilden i.p.v zo netjes als ze in de eerdere films deden. Daniel Radcliffe is nog steeds erg sterk als Harry. Rupert Grint begint hier helaas al wat minder te worden en lijkt van het drietal ook het meest op een kindacteur die is opgegroeid. Vanaf deze film begon ik stiekem een beetje verliefd te worden op Emma Watson, die hier wederom een zeer sterke Hermelien neerzet (de scène waar ze Draco in het gezicht slaat is overigens geïmproviseerd, ze zou hem alleen maar met de platte hand moeten slaan, maar in plaats daarvan gaf ze hem een harde klap in het gezicht). Erg sterke toevoegingen waren Gary Oldman en David Thewlis als Sirius en Remus. Michael Gambon vervangt Harris als Perkamentus. Hoewel hij veel drukker overkomt dan de met gedempte stem pratende Harris en duidelijk heel anders klinkt, vind ik dat hij goed zijn best heeft gedaan om de rol zo goed mogelijk te spelen. Het was alleen niet zo slim om hem ook meteen totaal andere kleding te geven, wat er alleen maar voor zorgt dat het nog meer wennen is. De gebruikelijke leraren hebben in dit deel een stuk minder screen-time, behalve Sneep dan misschien.

De opbouw is al meteen weer lekker mysterieus en duister. De eerste keer dat je de film ziet is hij ongelofelijk spannend. Een keer geen Voldemort, het is op zich een goede verandering maar je mist toch iets. Uiteindelijk is er namelijk helemaal geen vijand in dit deel (Ron's rat niet meegeteld), Remus en Sirius hebben namelijk gewoon het beste met Harry voor. Wat ik wel erg sterk vond is dat we in dit deel meer te weten komen over de dood van Harry's ouders en er een hoop nieuwe toevoegingen zijn tot de wereld van Harry Potter.

Cuarón was aanvankelijk niet erg enthousiast over het gebruik van CGI, zoveel mogelijk is dan ook practical gedaan. Voor de dementors, de weerwolf en de hypogrief kon het echter niet anders. De dementors vond ik erg goed gelukt en hoewel ik de weerwolf heel graag practical had gezien vond ik hem ook zeer sterk. De hypogrief had misschien wat meer detail mogen hebben, maar kan er ook mee door. De zwerkbal-wedstrijd in de storm en wat grauwere luchten boven Zweinstein vond ik een erg sterke toevoeging. Het warme sfeertje van deel 1 is nu wel volledig verdwenen maar het duistere blijft gelukkig wel prominent aanwezig. De volle maan in de lucht en het spookhuis ect. heerlijk allemaal. De bewegende kranten en schilderijen waren in dit deel wel een beetje overkill, de schilderijen waren hier ook duidelijk filmopnamen met een filter eroverheen waar ze er voorheen echt als portretten uitzagen.

Waar de cinematografie van de twee vorige delen gewoon heel degelijk was koos Cuarón hier voor een wat meer experimentele aanpak. De film krijgt hierdoor een wat meer realistische indruk. Wat hierbij ook helpt is dat de buiten-scènes allemaal in Schotland zijn opgenomen en Cuarón minder gebruik heeft gemaakt van de set's uit de vorige films. Ik vond het wel heel erg wennen, Zweinstein lijkt namelijk ineens een totaal ander kasteel. De geografie is ineens totaal anders en een paar opnames in de mooie gotische hallen waren toch op zijn plaats geweest, maar verder een uitstekende toevoeging.

De laatste film uit de reeks met muziek van John Williams. Die hoefde zich hier niet bezig te houden met de Star Wars-prequels en had dus alle tijd om een waardige afsluiter te maken. Williams koos hier voor een wat minder stijfjes soundtrack, veel meer thema's en ook meer op de achtergrond. De middeleeuwse deuntjes, het koortje en sinistere muziek waren uitstekende toevoegingen. Ook werden er naast de variaties op het hoofdthema ook eens andere mooie thema's gebruikt zoals het schitterende Buckbeak's Flight.

Weer een geweldige film om terug te zien. Ineens heel anders als de voorgaande delen maar ook met een hoop goede toevoegingen. Weer lekker duister en spannend. Vind het moeilijk om dit deel een goede beoordeling te geven, ergens vind ik hem wat minder als deel 2, maar ergens ook niet. In ieder geval weer een zeer geslaagde episode die ik met veel plezier heb teruggezien.

Ook deze opnieuw bekeken, en toch wel meer tevreden dan bij de eerste kijkbeurt.

Het verhaal is me opmerkelijk beter bevallen.

Voor de rest heb ik weinig toe te voegen aan mijn eerste commentaar, het is en blijft een steengoede reeks filmen.

Tijdenlang vond ik dit de minste van de hele serie, dat gold ook voor het boek. Echter na de hp marathon met mijn dochters afgelopen december ben ik de film meer gaan waarderen. Ik blijf echter 1 groot minpunt houden en dat geld dus ook voor de rest van de serie, Michael Gambon als opvolger van Harris als Perkamentus. Doordat Harris die rol op een bepaalde manier had weggezet, vind ik dat Gambon er een meer drukkere en agressieve Perkamentus van maakt, toen de opvolging van Harris speelde hoopte ik op Michael Caine. Maar voor de rest, is dit weer prima vermaak. Het is jammer dat sommige dingen uit de boeken niet in de film worden opgenomen, logisch anders zouden de films te lang worden, maar alleen als je de boeken hebt gelezen snap je sommige plotwendingen. Qua computer animatie is deze film een hele sprong voorwaarts vergeleken met de vorige twee. Vooral de dementors zijn zeer realistisch. De donkere sfeer was voor mij wel even wennen, maar het werkt uitstekend, niet alleen in deze film maar ook in de volgende delen. Deze film kan ook worden gezien als het definitieve afscheid van de jeugd van de drie. Duidelijk is hun ontwikkeling te zien, maar ook die van b.v. Malfidus.

De introductie van Thewlis en Oldman geeft het verhaal een boost, alhoewel dit het enige deel is waarin er geen directe confrontatie met Voldemort is, wordt in dit verhaal veel duidelijk over de geschiedenis van Harry en zijn naasten. Ik heb na de laatste kijkbeurt de waardering wat opgeschroefd want dat verdient in mijn ogen deze film.

Kenmerkend is dat ik me deze film herinnerde als veel korter dan de eerste twee, wat bij herziening nogal mee bleek te vallen. Dat zegt iets positiefs over het verteltalent van Cuarón, maar zeker ook over dat van vaste scenarist Steve Kloves, die hier voor het eerst echt durft af te wijken van het boek.

Waar in deel 1 nog werd geprobeerd zo trouw mogelijk alle scenes in het boek te transformeren tot filmscenes, met als gevolg een wat rommelige, melige film, zagen we in deel 2 al voorzichtige pogingen om scenes anders in te kleden om ze zo beter te laten werken op het bioscoopscherm. Azkaban gaat hier nog verder in, en kiest ervoor cruciale momenten uit het boek wezenlijk anders te benaderen. Bravo daarvoor, want meestal werkt het prima, met scenes die beter gefilmd zijn en beter de emotionele lading weten over te brengen dan in de eerdere delen.

Cuarón laat zijn talenten zien als een van de beste acteurs van zijn generatie, en Zweinstein is nog mooier dan in de eerste twee delen, vooral het terrein om de school. De nieuwe acteurs zijn voortreffelijk: Gambon is een betere Perkamentus dan de helaas overleden Richard Harris, Thewlis en Oldman acteren prima, en Emma Thompson steelt de show in slechts drie scenes. De groep kinderen zijn authentieker als een groep schooltieners, en Watson is voor het eerst, in een paar scenes, echt goed.

Een paar bezwaren moet ik wel maken: De CGI is een beetje verouderd. Ook het plot komt niet altijd helemaal uit de verf. De eerste anderhalf uur worden waarschijnlijk beter doordat we niet worden overladen met plot points (een euvel dat veel dialogen in deel 1 en 2 iets 'uitleggerigs' gaf), maar omdat een hoop cruciale aspecten niet of nauwelijks worden uitgewerkt (Wie de Marauder's map heeft uitgevonden en hoe het zat met James Potters tijd op Zweinstein; hoe het precies zat met de dood van Harry's ouders en waarom Pettigrew belangrijk is; de ruzie tussen Ron en Hermelien en haar verdediging van Scheurbek, etc), komen veel ontwikkelingen in het laatste uur een beetje uit de lucht vallen, zeker voor wie het boek niet heeft gelezen.

Desondanks een fijne, sfeervolle film, jammer dat Cuarón het na deze alweer voor gezien hield. Ergens tussen 3,5 en 4,0, met het voordeel van de twijfel.

Herziening.

Meteen wordt de verfrissende invulling duidelijk, want het klassieke we-verfilmen-letterlijk-een-boek gooit Cuarón overboord. Dat leidt tot een film die vooral film wil zijn; die de essentie bewaart maar ook logisch aaneenhangt.

Ook het acteerwerk heeft een oplapbeurt gekregen. Bijvoorbeeld met Michael Gambon, die een kwieke en jolig wijze Dumbledore speelt. Radcliffe is eindelijk zijn kindertandjes kwijt, maar vooral Watson schudt het schoolse toontje van zich af en bloeit helemaal open. Daarnaast wordt de cast aangevuld met toppers als Oldman, Thewlis en zelfs Thompson. Kortom, een verademing.

Voor het eerst voelt Harry Potter écht duister aan, wat Cuarón al in het begin, maar bovenal op het einde goed teweegbrengt. Dat einde met het tijdreizen lijkt een gemakkelijk extra stukje film, maar is een onontbeerlijke vertaling van Rowlings werk - en bovendien gewoon goed in beeld gebracht.

Om die redenen is The Prisoner of Azkaban voor mij de vreemde eend in de bijt, de titel die er werkelijk uitspringt, en daarom wellicht de beste van de reeks.

Ik ben niet zo vertrouwd met Harry Potter, noch met de boeken, noch met de films, maar ik moet zeggen dat ik me best 'amuseer' met de filmreeks. Ook dit deel is een mooi vervolg op de vorige delen De hoofdpersonages Harry, Hermelien en Ron zijn weer iets ouders en zitten inmiddels in het derde jaar op Zweinstein. De mix om boeiend te zijn voor volwassenen en tieners blijft overeind. Fijne en leuke magie wordt afgewisseld met spanning, angsten en duistere elementen in de film. Het zorgt ervoor dat Harry Potter aanstekelijk is en blijft.

De nieuwe acteurs die hun intrede doen, doen het uitstekend net als de nieuwe creaturen als de weerwolf en die soort griffioen. Het verhaal wordt ruimer en breidt zich uit. Het is niet enkel Harry en Voldemort. Dat belooft overigens voor de komende delen. Ook de tijdreis was verfrissend. Kortom, genoten, op naar de volgende!