Saw VI (2009)

Net weer iets beter dan deel 5. Iets meer character progression als het om Jigsaw gaat. Erg fijne backstory en hij weet zo op steeds meer sympathie te rekenen. Probleem is een beetje dat ik hiervoor geen Saw film kijk. Ik wil inventieve traps zien dat resulteert in veel bloed en intense spanning. Greutert slaagt daar alleen in het begin eigenlijk in. Leuk om Tanedra Howard terug te zien na haar een seizoen lang gestreden zien hebben bij Scream Queens voor dit rolletje, en ik moet zeggen ze deed het meer dan aardig. Lekker goor begin stukje ook, jammer genoeg was dat gelijk het hoogtepunt van de film.

Wat wel een fijn gegeven was is dat de film door zijn lagen in het verhaal, net als in het eerste deel mij weer op het verkeerde been wist te zetten en op het eind toch wist te verrassen met het doel dat JigSaw voor ogen had. Jammer genoeg zijn de traps niet inventief genoeg, en dat is toch waar het in deze reeks om draait.

Saw 5 was ronduit afgezaagt en teleurstellend en had voor dit deel ook niet al te veel verwacht. Maar dat viel nog reuze mee en deel 6 gaat dan weer de goede kant op, en ook de andere kant. Jigsaw is nou eindelijk eens echt dood (alleen in flashbacks kom je hem tegen) en alles word overgenomen door die agent Hoffman, die de spelletjes van Jigsaw voortzet. En nu hebben we als hoofdrolspeler William Easton, en zijn gemakzuchtigheid bij zijn dokterpraktijken was niet bepaald slim en dat weet je al van te voren. Hij word in het hindernisbaan van Jigsaw gedropt en mag daar mensen proberen te redden van een gruwelijke dood. Ook dit deel begint ook zoals gewoonlijk met een vreemdeling die te maken krijgt met zo'n spelletje How much meat will you give to stay alive? En dan krijgen we ook gewoon weer het hele bekende moordzaak en dan pas die hindernisbaan waar Easton in terecht komt. En toch vond ik dat ook weer regelmatig zenuwslopend. Ook het einde is ook totaal niet om vrolijk van te worden. Denk dat ik zelden zo'n afgrijselijk einde heb gezien.

Saw 6 is in iedergeval weer een vooruitgangetje tov van deel 5, maar ik vind dat het na deel 7 wel een beetje mag stoppen.

3,5*

Saw VI. Hier wordt weer iets meer duidelijk over John Kramer's motieven, en leren we weer wat meer over kleine momenten uit vorige delen en hoe die in het grotere plaatje passen. Probleem daarmee is wel dat je de serie ècht vanaf het begin gevolgd moet hebben, of anders verdwaal je hopeloos.

Het plot over Hoffman's pogingen om zijn deelname in het geheel te verdoezelen is wel interessant, en hoewel ik me wel eens afvraag of dit echt allemaal van tevoren gepland was, lijkt het daar wel sterk op; scènes die in voorgaande delen geen steek leken te houden worden hier uitgelegd, vooral over het aandeel van Amanda en Jill Tuck in het geheel. Zeker fascinerend, maar na 6 films wordt het wel enigzins vermoeiend, en het is goed dat de serie nu echt (?) tegen zijn einde loopt...

Maar het hoofdbestanddeel is toch wel de test waarin de directeur van het verzekeringsbedrijf deelneemt. Er zijn een paar leuke vallen bij, en deze keer zijn deze vallen echt centraal aan het thema van de film; beslissen over andermans leven. Dit levert zeker intense scènes op, vaak met een lekkere payoff. De psychologische spelletjes die tegen het eind van de film worden gespeeld zijn fascinerend om te zien, en de ontknoping is erg bevredigend.

Hierboven wordt Costas Mandyllor weer eens aangehaald, en ik moet zeggen dat ik niet bijzonder van hem gecharmeerd ben. Hij heeft niet echt uitstraling, en dat ligt niet aan zijn rol; ook in interviews komt hij stijf over, zonder echt expressieve gezichtsuitdrukkingen. De rest van de cast is sterk. Dit zeg ik bij elke film weer, maar iedereen neemt het serieus, en niemand is komt echt ongeïnteresseerd over. Leuk is de korte terugkeer in flashbacks van Amanda. De slachtoffers in Jigsaw's vallen zijn ook overtuigend; het lijkt me niet makkelijk om hysterisch te spelen.

Ja, als het goed is nog 1 deel te gaan, en ik ben benieuwd. Hopelijk gaat de serie eruit op een hoogtepunt, want hoewel het nog steeds niet verveeld, is het tijd voor het einde van het Saw-tijdperk...

Vandaag was deel nummer 6 aan de beurt.

Een ding is zeker hij is beter dan het 5e deel want die valt totaal uit de boot in de reeks van Saw.

Wat ik vooral waardeer aan deel 6 is het verhaal van John Kramer richting William.

Over het bepalen wanneer iemand zijn / haar leven eindigt.

John verteld over de kanker, de genezing en William verteld hem hard in zijn gezicht dood te gaan zonder iets te ondernemen.

Dat verhaal vond ik erg sterk in dit gedeelte.

Daarnaast de traps zijn weer gruwelijker dan in het vorige deel. Vooral de eind trap met de vrouw en zoon van een kanker patiënt was een gruwelijke trap, die oplosbare zuurtank. Brr!

Het uiteindelijk overleven van Perez vond ik enezijds wel verrassend te noemen. Dit had ik niet verwacht. Dat uiteindelijk Hoffman vrijwel gepakt zou worden zat erin want hij kan verre van tippen aan Jigsaw. De nodige flashbacks vind ik zelf meer dan prima. Vooral als je ze achter elkaar bekijkt is dit heel goed te noemen. Dan wordt alles duidelijk.

Op naar het laatste deel!

Leuk voor een keer, maar dan vooral vanwege het feit dat een aantal vallen erg interessant zijn en het feit dat de verzekeringsbaas een arrogante eikel was die zijn voormalige standpunten absoluut eens mocht herroepen. Ik blijf echter het grote probleem vinden dat Hoffman een vervelend personage is, dat helemaal te ver doorslaat op het moment dat hij ineens een ordinaire slasher wordt met zijn mes. Hoe hij bijna aan zijn einde komt was echter wel erg gaaf.

Toch is het duidelijk dat de Saw reeks naarmate de serie vordert zichzelf bij vlagen wel erg makkelijk kopieert met de steeds terugkerende flashbacks. Ik moet toegeven dat ik het verhaal van Jigsaw erg interessant vind, maar het is een makkelijke manier van films maken door steeds dezelfde scenes te laten zien, maar dan met een iets grotere uitleg. Alsnog zeker wel uit te zitten, maar ik geef de voorkeur aan de eerdere films.

Een zeer mooi vervolg (en vele antwoorden op) de vorige delen. Af en toe wisselen van regisseur kan dus soms wonderen doen. En het maakt een mens ook warm naar het laatste deel in de reeks. Puik gedaan!

Deel zoveel, nauwelijks meer te onderscheiden van de overige films. Door vele wendingen blijft het vermakelijk genoeg om af te kijken, maar daar is het ook mee gezegd.

Saw 6 vond ik een goede film.

Ik merk een verandering in de Saw serie. De eerste Saw film was een spannende psychologische thriller met een paar sterke gruwelijke scènes. In de Saw 2 en 3 werden die scènes alleen maar gruwelijker. En tegelijkertijd bleven de films spannend. In saw 4 doen de filmmakers er nog een schepje boven op wat betreft de gruwelijke scènes. Maar de spanning in Saw 4 is zo goed als weg. In Saw 5 het zelfde liedje. Veel gruwelijke scènes die op zich wel sterk zijn. Maar aan echte spanning ontbreekt het. Maar in saw 6 is de spanning weer terug.

In saw 5 focuste de filmmakers erg veel op de flashbacks en de gruwelijke scènes en vergaten ze een beetje het eigenlijke verhaal van Saw 5 uit te werken. In Saw 6 zitten ook flashbacks, maar het er zijn er minder dan in Saw 5. De flashbacks geven weer erg interessante achtergrond informatie. Ze zijn een goede aanvulling. Het verhaal in Saw 6 is spannend. Vooral het stuk dat Hofmann steeds meer in het nauw lijkt te komen vond ik spannend. Ook het stuk met de verzekeringsman was spannend. In saw 6 worden de verhaallijnen gelukkig niet afgerafeld en word ook niet alles super snel en chaotisch verteld. Saw 6 is goed te volgen. Saw 6 heeft ook weer een paar sterke gruwelijke scènes. De sterkste scene vond ik de test waarin twee personen zo lang mogelijk hun adem moesten inhouden.

Het acteerwerk in deze film is redelijk. Tobin Bell als Jigsaw acteert het beste. Bell zet een goede schurk neer. Ook goed vond ik Peter Outerbridge als William. Peter weet die emoties die zijn personage doormaakt goed te vertolken. Costas Mandylor als Detective Mark Hoffman acteert ook goed. De rest van de cast acteert wel aardig. Al springt niemand van de cast er echt bovenuit op acteer gebied. Het acteerwerk in deze film is niet slecht, maar ook niet bijzonder. De muziek die we in deze film voorgeschoteld krijgen vond ik niet zo goed. De muziek zorgt nu niet bepaald voor meer sfeer en spanning.

Het einde van deze film is niet echt verassend. Ik had wel verwacht dat Jill Tuck voor Hofmann een val had. Desondanks vond ik het einde wel goed. Het is een goede cliffhanger en maakt je benieuwd naar Saw 7.

Al met al vond ik Saw 6 een goede film. Het acteerwerk is redelijk. Het verhaal is redelijk spannend en er zitten een aantal sterke gruwelijke scènes in de film.

3,5 ster voor deze film.

Zou je deze strippen van z'n gebruikelijke verhalende geweld, hou je de blauwdruk van een Saw vervolg over. Of wat dat wat mijns inziens had mogen zijn. Je neemt iemand die zich inlaat met foute praktijken, stelt hem voor als een enorme gluiperd, haalt z'n entourage erbij en stopt het hele spul in een desolate omgeving met scherp, roestig hang- en sluitwerk dat een lesje kan leren.

Het lijntje rondom de verzekeringsagent in dit geval. Veel meer hoeft dat echt niet te zijn. Het politieplot waarmee de rest van dit deel wordt opgevuld, nou ja, vindingrijk is het wel, maar daar zijn andere films voor. Ik zit hier voor zo'n eerste test, waar een vrouw in maniakale paniek steeds meer arm kiest om nog een kans te hebben tegen eentje die duidelijk meer vlees heeft te geven.

Ik kan daar wel om lachen. Verderop heeft het nog zo'n saillant momentje, als eentje het uit pure angst maar laat lopen. Het soort vernedering waar de reeks tot nu toe niet echt iets mee heeft gedaan. Ander plusje voor Gruetert is dat hij het tijdens de ademhalingsproef zowaar even zo goed als stil heeft. Het leent zich er ook voor, maar toch. Ook een kleine noviteit in de Saw delen.

Zo heeft het wel wat, al vlakt het een beetje af naar het einde toe. De carrousel is op zich een geweldige vondst, maar met weer een dilemma had het (of ze) best iets creatiever mogen worden afgemaakt. Ook zonde is dat het slot weer wordt versjteerd door flashbacks en de hele reutemeteut. Vermoeiend, elke keer dat gedoe. Desondanks nog een aardig deel zo ver in de franchise.

Vandaag maar weer is een Saw marathon gehouden (helaas hield m'n partner 't niet langer vol dan VI dus morgen nog de laatste film kijken). Maar goed, we zijn dus met Saw VI geëindigd en ondanks het feit dat de film me absoluut niet verveeld heeft vind ik 'm toch minder krachtig of overtuigend als de voorgaande delen. Ook het acteerwerk van sommige acteurs begon me een beetje tegen te staan. Verder een voorspelbaar plot (had wel iets van een plottwist verwacht) maar ach, de gore was weer prima in orde en daar gaat het eigenlijk ook gewoon om

3*

6/10 (IMDB)

De horrormaand is nog maar een paar dagen afgelopen (en ik mis het wat dat betreft nog niet bepaald) maar toch zet ik de serie ‘Saw’ door, een serie ik in mijn ‘Guilty Pleasure’ lijst heb gestopt aangezien de filmreeks niet meer veel nieuws heeft en de spelletjes nogal eentonig begonnen te worden. Toch vond ik dit zesde deel wel weer geslaagd en sowieso geslaagder dan zijn voorganger ‘ Saw V (2008) ‘ die ik erg soft vond. Kevin Greutert weet echter weer wat leven in de brouwerij te gooien en komt met een waanzinnige comeback waarvan ik genoten heb, dit zesde deel is weer keihard en ondanks dat het verhaal misschien niet bijzonder is in veel manieren blijft de film sterk en zijn de moorden ook erg goed gelukt.

Kevin Greutert kent naar zijn voorganger ‘Darren Lynn Bousman’ een bloederige Saw op de wereld te zetten waarvan ik niet had verwacht dat deze zou komen. Ik vond de serie in kakken en eentonig worden maar deze film is aardig fris en komt vaak goed en sterk over, zoals ik Saw ken. Met wederom bloederige en keiharde spellen staat deze film als een huis en is dit zeker weer een opfrisser voor de serie.

Het verhaal word er echter niet veel beter om en is gewoon uitgemolken in het begin maar nu word het nogal chaotisch. We volgen wederom Lt. Mark Hoffman die in de eerdere films uitgekomen is als de nieuwe ‘Jigsaw’. Hij probeert Agent Strahm alles aan te smeren en bij het overlijden van Agent Strahm weet hij met de hand vingerafdrukken achter te laten van Strahm om zichzelf er uit te redden. Echter schrikt hij wanneer Agent Perez weer terug is op de scénes waarvan hij hoopte dat ze overleden was. Ze komt samen met Erickson er achter dat de stem helemaal niet van Strahm is maar van Hoffman die vervolgens de drietal die het ontdekt hebben wist te vermoorden en zo met behulp van vingerafdrukken van agent Strahm weer een moordscene achter te laten waaruit moet blijken dat Hoffman onschuldig is.

We beginnen deze film wederom weer met een beginmoord waar we twee mensen (een man en een vrouw) zien die tegen elkaar moeten strijden om te overleven. Ze hebben beiden een hoofdklem die een bout door hun brein draait als ze verliezen, hun spel: zoveel mogelijk vlees in een bak gooien en wie het meeste er in krijgt wint. De dikke man lijkt te winnen door zijn buikvet er in te mikken maar wanneer de vrouw haar arm afhakt en die er in gooit wint ze uiteindelijk het spel.

De moorden (de spellen) zijn weer aardig geslaagd. We beginnen dit keer niet al te bruut en ik mis de beginmoord. We komen daarna wel snel bij het slachtoffer uit: William. Ik weet niet precies wat voor werk hij deed maar hij heeft mensen het leven niet bepaald gegund. Hij moet in de spellen binnen (90min. Dacht ik) een bepaalde tijd spelen waarbij hij tegen zijn collega’s moet strijden of redden en wederom moet hij bepaalde keuzes maken. Zijn begin spel is niet zo moeilijk (is tevens ook niet al te speciaal) waar hij een wedstrijd aan moet gaan met een persoon die zijn eigen leven niet waardeert en met roken zijn leven meer verpest. Hij moet met hem zijn adem in blijven houden en wie het meest ademt word vast geplet. William wint en mag daarna door naar het volgende spel dat niet al te lang op zich laat wachten. En als ik het goed heb komt hij nu tegen twee werknemers van hem te staan (althans mensen die hem geholpen hebben met iets) en ze hangen aan een bepaald prikkeldraad. William krijgt de keuze met twee kettingen wie hij het leven wel of niet gunt en hij kiest voor de oudere vrouw waarbij de jonge man opgehangen word aan het prikkeldraad.

Vervolgens mag William weer een spel spelen waarbij zijn werknemers die allemaal wat geflikt hadden bij hem vast zitten op een zo’n speeltuin attribuut. Hij mag twee mensen laten leven van de zes maar, de shotgun heeft wel zes kogels in zijn magazijn dus niet iedereen blijft leven. Hij heeft dan de keuze met een knop dat de gene die aan de beurt is niet dood gaat maar dat verwond hem wel aan zijn hand. Hij maakt twee keer de keuze en komt zo bij zijn familie terecht waarvoor hij het spel moest spelen. Ook komt er een spel voor met hun advocate die vast zit in een kooi en de weg die ze kan belopen zit vol met erg warme waterdamp. William kan wel kiezen om haar door te laten lopen door een hendel over te halen die het waterdamp (stoom) op zichzelf gericht word. Wanneer ze vrij is en opmerkt dat de sleutel voor haar nek klem in William zit wil ze hem vermoorden maar de tijd was op en ze krijgt als nog een pen in haar hoofd. Heerlijk bruut en erg leuk weer, zo ken ik saw met erg veel bloed.

Het einde vond ik persoonlijk het mooist waar een gedupeerde familie het lot van William mogen bepalen. William heeft de vader en man van de twee ten dode opgeschreven. Ze kiezen er voor dat hij dood gaat en dit deel vond ik het gaafst. Wanneer ze de hendel overhalen op ‘Die’ word William geraakt door een soort arm met allemaal naalden aan het bevestigd die de hele rug van William door boren. Deze naalden zijn bevestigd aan het zoutzuur dat in de twee cellen hangt. Dit zoutzuur word aangevoerd via de naalden in William zijn rug waardoor William helemaal van binnen opgevreten word door het zoutzuur en met zo’n te gek einde stopt de film al gauw. Al om al, een geslaagd zesde deel en ik kan niet wachten om de serie voor te zetten.

3.0*

Ondertussen ook Saw 6 eens opnieuw gezien en na de zeer slechte vijfde film is dit gelukkig een flinke verbetering met het verhaal, de valstrikken en het algehele niveau. Het begint al behoorlijk goed met die weegschaal-val. En zo zitten er wel meer aardige momenten in. Inhoudelijk moet ik bekennen dat het me na 6 delen nauwelijks nog een fuck kan schelen wie nu weer een handlanger van Jigsaw is en wat hij in het verleden heeft gedaan. Het schrijfwerk van deel 1 en vooruit, ook een beetje deel 2 haalt geen enkel later deel meer. Deze vervolgen draaien nog puur om de gore en het choqueren. Da's overigens niet zo erg, ik zet het origineel wel op voor een hele intense en spannende ervaring en de rest voor popcornamusement. Ik vond deze film trouwens wel heel abrupt eindigen. Voor mijn gevoel ging alles op het einde in de fast forward modus.

3* (was 3,5*)

Een grote verbetering op de laatste Saw films. In deze wordt het hectische camerawerk enkel toegepast op momenten waarop het past en niet zomaar doorheen de hele film. Er zit ook meer verhaal in deze film. De grote plottwist die we in de meeste Saw films op het einde voorgeschoteld krijgen, mankeert hier weliswaar een beetje. Maar dit is toch een van de beste vervolgfilms in deze reeks!

Zoals zoveel films uit de reeks, enkele aardige moorden, soms zelf lekker bloederig, maar ook dat duurt maar een paar minuten en verder een heleboel geneuzel rond dat Saw-universum dat mij volstrekt niet boeit. Dat gedoe met rechercheurs, achtergrondverhalen en nogal vergezochte redenen om mensen te straffen. Uitgekeken ja, maar op de achtergrond vooral. 1,5*.

De sadistische moordenaar Jigsaw (Tobin Bell) is dood. Maar zijn werk leeft voort in de handen van Mark Hoffman Die vanuit het graf hulp krijgt van een oude bekende van hem. Regisseur David Heckl werd na één film alweer afgevoerd en ditmaal mag Kevin Greutert, die eerder de montage van verschillende delen verzorgde, het proberen. De film voldoet precies aan de verwachting.... anderhalf uur vermaak met mensen die op ingenieuze wijzen om het leven komen. En natuurlijk regelmatig flashbacks naar de oudgediende. In dit deel wordt er ook nog wat maatschappelijke relevantie aan toegevoegd; kredietcrisis en Obamacare. En aan prijswinnaar van de MTV Scream Queens wedstrijd Tanedra Howard de eer om de film open te hakken. De film is niet echt een verrassing meer maar anderhalf uur onderhoudend plezier biedt het nog wel!

Iets beter dan 5, vooral dankzij de spelletjes die toch weer wat verder gaan, en de plottwist rondom de familie van de verzekeringsman. Het nodeloze complexe van deel 5 is hier achterwege gelaten en dus staat er weer een vlotte film.

Nadeel is het slechte acteerwerk van Mandylor, dat echt stoort. Hoe verdacht kun je je gedragen. Sommige dialogen met hem waren te idioot voor woorden (een agent die hem vertelt dat ze de vervormde stem van Jigsaw aan het traceren zijn. Respons: waarom?

Ook de flashbacks zijn niet echt leuk meer. Snap dat ze John Kramer er graag in willen houden maar had hem dan nog een tijdje in leven gelaten. Nu voelt het geforceerd.

Dit zesde deel van de franchise ook even meegepikt. Het helpt wellicht niet dat ik delen niet in volgorde zie en ze bijkomend ze nog niet allemaal heb gezien. Nouja, voor een ingenieus plot moeten we hier wellicht niet aankloppen. De Saw-franchise heeft andere troeven.

Traditioneel start de film met een spelletje, dat is hier dus niet anders. Leuk zo met die weegschaal. En ook die roulette op het einde had wel iets. Uiteraard uit overlevingsdrang en pure angst, maar dat zestal verweet elkaar wel grondig om het eigen hachje te redden.

Saw draait rond moraal. Hier wordt dat doorgetrokken naar de Amerikaanse gezondheidszorg en de gehaaide wereld van het verzekeringswezen. En John voelt zich mee ee slachtoffer... Een matig deel lijkt me dat anoniem ergens in de franchise verdwijnt.

Cijfer blijft hetzelfde na herziening. Regisseur Kevin Greutert brengt weer wat vermakelijke vallen, maar struikelt met hetzelfde element waar de voorganger ook al mee worstelde: het detective-gebeuren op de achtergrond. Een goed verhaal zit er ondertussen al enige tijd niet meer in binnen deze reeks, de verwoede pogingen om dit weer terug te brengen zijn dan ook niet bepaald succesvol. Saw VI leeft op eenmaal we als kijker getuigen zijn van de vallen, die tamelijk gruwelijk worden vormgegeven. Het concept rondom de traps werkt dit keer ook wat aanstekelijker, met de Shotgun carrousel als absolute hoogtepunt. Tot op zekere hoogte valt er dus wat vermaak uit dit deel te halen, maar het slechte acteerwerk en het politieonderzoek remmen het tempo dermate dat de film te veel saaie en dode momenten kent.