Das Weiße Band - Eine Deutsche Kindergeschichte (2009)

Mag ik heel even heel erg diep zuchten? Vooruit dan maar: "pffffffffff"

Man, wat een grote woorden in deze recensies en wat een pretenties straalt die film uit.

Zelden zo'n slaapverwekkende film gezien die zoveel vraagtekens achterliet. (Die fiets...Waar is ze nu naar toe?). Natuurlijk is het niet erg om te leven met onvolkomenheden, het leven zit vol vraagtekens, maar persoonlijk krijgt een film met een duidelijke kop en staart van mij een voorkeur.

Een sterretje voor de sfeer van het dorpsleven. Knap om dat zo op het celluloid te krijgen. En ja, bijna zou je inderdaad verbanden gaan leggen tussen het fascisme, de wil om groots te leven en de burgerlijke kleinzieligheid die deze film met alle kracht uitstraalt.

Bijna ja. Maar laten we het niet te makkelijk maken.

Pretenties? Misschien dat je dat uit kan leggen?

mmm...nu ik het teruglees weet ik eigenlijk niet meer zo goed wat ik bedoelde. Heb je daar ook wel eens last van? ';-)

Maar vooruit; een poging. Dikke van Dale;

pre·ten·tie de; v -s 1 aanspraak 2 het meer willen zijn dan men is: vol ~s

Dat zegt het eigenlijk wel denk ik. Door een film te maken die tamelijk nietszeggend is (in die zin dat de kijker nou niet echt bij de hand genomen wordt) wordt er in ieder geval de suggestie gewekt dat er meer is. Maar volgens mij is het gewoon wat het is; een saai burgerlijk dorpje waar dingen gebeuren zoals ze overal gebeuren of gebeurden. Wat is er nou zo bijzonder aan deze film of het dorp?

... mmm...kun je er wat mee?

Helaas een behoorlijke tegenvaller. Ik begrijp niet wat er zo bijzonder aan deze film is. Het verhaal niet, het plot niet, nichts.

Mag ik mijn buikspieren even aanspannen, waardoor een plaatselijke overdruk van opgesloten gassen ontstaat, die niet anders kan dan een uitweg zoeken bij een lichaamsopening niet ver verwijderd van het sacrale deel van de ruggegraat, waarbij het geluid "pffffffff" duidelijk hoorbaar zal zijn? Man, wat een opluchting. De kracht van Haneke schuilt in de details, als een groot wiskundige fileert hij oorzaak en gevolg. Dit is geen verhaal vertellen, maar een stille waarschuwing op de invloed van het opvoeden. Die arme kindertjes zijn gedoemd tot "das Böse", vanuit die verstikkende besloten kleine gemeenschappen kon het niet anders dan dat uiteindelijke het grootste kwaad over de mensheid zich zou gaan verspreiden, als een onwelriekend gas onder het aanspannen van onschuldige spiergroepen.

"pffffffff"

Weinig, als je van uitleg houdt en kop en staart dan moet je geen Haneke-films bezoeken. Ik zie aan je Top 10 dat het oorlogsverhaal je interesseert (Der Untergang). Haneke laat zien in welk Duitsland de nazi's van WOII opgroeiden. Wat daar nietszeggend aan is...

Als dat geen pretenties zijn dan weet ik het niet meer. En dan nog op Haneke's bekende belerende toontje ook.

edit: Nog eentje:

Ja, want Haneke weet dat precies en laat ons haarfijn zien hoe dat toen zo gekomen is...

Nee, dit is MIJN manier om mijn mening over Haneke en zijn film te verwoorden!

EDIT:

Wederom, NEE. Haneke laat het aan de kijker over om verbanden te leggen. En NEE, hij laat dat niet zien, maar hij creëert een wereld waardoor je dus VRAGEN gaat stellen en juist dat is zo geniaal gedaan. Da's mijn mening, hè.

Het is me helder dat dat jouw mening is (gelukkig maar), dit was (en is nog steeds) mijn mening:

En daarom heb ik dus zo'n hekel aan die Haneke. Hij laat je juist niet zelf nadenken (of vragen stellen zoals jij het noemt) maar hij pepert het je in. Het is al jaren het zelfde (lees mijn bericht dat ik heb aangevinkt als mijn 'mening' er anders nog eens op na).

Enne, je CAPS lock toest hapert af en toe.

Weinig, als je van uitleg houdt en kop en staart dan moet je geen Haneke-films bezoeken. Ik zie aan je Top 10 dat het oorlogsverhaal je interesseert (Der Untergang). Haneke laat zien in welk Duitsland de nazi's van WOII opgroeiden. Wat daar nietszeggend aan is... [/quote]

Ik zei het al: quote: "En ja, bijna zou je inderdaad verbanden gaan leggen tussen het fascisme, de wil om groots te leven en de burgerlijke kleinzieligheid die deze film met alle kracht uitstraalt.

Bijna ja. Maar laten we het niet te makkelijk maken."

Net alsof het er overal in Duitsland zo aan toe ging. Alsof alle Duiterser in de tweede wereldoorlog fout waren. Tuurlijk was er een Biedermeier cultuur, maar natuurlijk mag je daar geen grootsteeps stereotype van maken en dat is precies wat Hanneke doet. Dat zijn pretenties.

Humor? Smaak? Belerend? Het is allemaal een kwestie van stijl. Ik heb geen vragen meer.

Misschien nog even ter illustratie. (Ik zat er nog over na te denken). Stel dat er anno 2040 zo'n film wordt gemaakt waarin het individualisme van de jaren negentig centraal staat en de 'greed' en dat gekoppeld wordt aan een inval in Irak. Zou dat ook niet heel raar zijn?

Sterker nog, zoals ik eerder zei, deze taferelen zullen zich wellicht op vele andere plaatsen (dan Duitsland) hebben afgespeeld in die tijd. Derhalve kreeg ik niet echt het gevoel van "oh, zo is 't dus gekomen"...

Ja Tripple G. Wij zijn het wel eens denk ik. Ik kom alleen nog terug op mijn voorbeeld: dat ging wel degelijk om greed (lees: olie).

Foei, slecht voorbeeld.

Knappe jongen (of meisje) die dat voor elkaar krijgt zonder daadwerkelijk de olie-sjeiks of de oorlog in Irak (Koeweit) in zijn (haar) film te tonen, terwijl Haneke zonder eenmaal het woord nazisme te noemen de vraag neerlegt bij de kijker.

Nog één keer dan: Haneke koppelt niets en beweert niets. Hij portretteert Duitsland twintig jaar voor WO II en laat zien hoe de generatie die later de lakens uitdeelde opgroeide. Of iets wat in de film te zien is ook daadwerkelijk van invloed is geweest op die toekomst staat nergens geschreven, heeft Haneke ook nooit beweerd.

Toch één van de beste films van Michael Haneke. Ik was erg gecharmeerd van de afstandelijke benadering en hoe er vooral met vermoedens wordt gespeeld ,alhoewel dit dit soms zorgt voor onduidelijkheid. En eigenlijk is de algehele onduidelijkheid het grootste gevaar van de film. Je ziet niet alles (schaduwrijk belicht), je hoort niet alles, en wie nou eigenlijk wie is... het komt ook niet altijd even goed over. Een beetje onwennig in een wereld zijn heeft absoluut z'n charme maar het werkt ook vaak wat lastig en dat weerhoudt me er van om deze uiterst sfeervolle en schitterend ogende (en klinkende) film de volle pont te geven. Das Weisse Band is een erg goede film alhoewel soms een beetje onduidelijk. In ieder geval herziening waard.

Hoezo, Haneke koppelt en beweert niets? Wel degelijk. In verschillende interviews wordt gesteld: Volgens Haneke is Das weisse Band meer dan een periodefilm over de ontkiemende nazigeneratie. Meer dan, maar dus ook. Natuurlijk niet alleen bedoeld om het opkomend nazisme te portretteren (wat 'm ook niet goed gelukt is overigens) maar wel onderdeel van, al dan niet goed uitgewerkt. Goh, waarom zou je ook heel toevallig een film maken over die tijd...? Om aan te geven wat voor type generatie daar uit voortvloeit of hoe de zaken zich domweg afspeelden in die tijd..?

De scènes zoals gegeven in deze film hadden een portret kunnen zijn van een dorpsgemeenschap in vele landen in die tijd. En wat voor generatie is daaruit gekomen? Net zo ziek als de groep gasten waar we 't over hebben...? Ik dacht 't niet.

Met andere woorden: Ja, Haneke heeft dus iets willen meegeven van de generatie van WOII maar als niemand daar iets over gezegd zou hebben (inclusief Haneke zelf) geloof ik niet dat er een geloofwaardige link zou zijn gelegd.....

Dit is typisch weer zo'n film waarbij de stemmen of heel hoog, of juist heel laag worden gegeven. Ik kan me eigenlijk in beide stemmen vinden, omdat ik de 'clue' van de film echt heel erg sterk vind, maar het verhaal en vooral de uitwerking is niet geschikt voor iedereen. Ik vind dat juist een pluspunt en geef daarom 4sterren, maar ik begrijp wel dat veel kijkers hier heel anders over denken.

Wel wil ik nog even zeggen tegen deze stemmers: als je een film gaat kijken waarvan je vantevoren weet dat hij in zwart/wit is, dat het een drama is en dat de speelduur 2,5 uur is. Je weet dat het 'arthouse' is en dat de film vooral in de zogehete filmhuizen draait.

Als je dan ook nog de trailer en enkele recensies hebt gelezen en weet dat Michael Haneke de regisseur is dan moet je niet met domme argumenten komen als: ik vond het saai, ik viel in slaap, ik snap het punt niet.. Dan moet je maar een beetje beter je best doen en anders gewoon dit soort films overslaan, omdat je ze toch nog zult begrijpen (voel je alleen aangesproken als al deze punten op jou van toepassing zijn) Ben blij dat dit nu even gezegd is.

4sterren voor deze prachtige film, die nog lang door je hoofd zal dwalen.

Citaat:

Wel wil ik nog even zeggen tegen deze stemmers: als je een film gaat kijken waarvan je vantevoren weet dat hij in zwart/wit is, dat het een drama is en dat de speelduur 2,5 uur is. Je weet dat het 'arthouse' is en dat de film vooral in de zogehete filmhuizen draait.

Als je dan ook nog de trailer en enkele recensies hebt gelezen en weet dat Michael Haneke de regisseur is dan moet je niet met domme argumenten komen als: ik vond het saai, ik viel in slaap, ik snap het punt niet.. Dan moet je maar een beetje beter je best doen en anders gewoon dit soort films overslaan, omdat je ze toch nog zult begrijpen (voel je alleen aangesproken als al deze punten op jou van toepassing zijn) Ben blij dat dit nu even gezegd is.

(einde citaat)

Grappig dat jouw commentaar in mijn ogen helemaal in de stijl van Hanneke is: Lees hier boven nog eens na waar het ging over pretenties. Maak jij je nu niet precies aan hetzelfde schuldig? Ja ja, iedereen die dit een saaie film vond moet maar niet naar het arthouse...

En ik ben even het knopje van 'mening' kwijt, maar dit is dus mijn mening.

Dat is niet wat ik zeg en blijkbaar voel je je dus wel aangesproken op datgene dat ik vind, maar als dat niet bij jou geldt, hoef je je ook niet aangesproken te voelen.

Je punt van die pretenties snap ik wel, alleen komt het bij jou op die manier over. Bij mij kwam het dus over als een film die iets groots wil zijn, maar het dan in mijn ogen ook echt is, ik kan me (al zeg ik het zelf) alleen goed verplaatsen in andere mensen(niet in allemaal:P).

Ik zie dat je veel arthouse films kijkt(hebt gekeken de laatste tijd) en met bijna al je stemmen ben ik het eigenlijk wel eens. Waar ik nu dus mee zit is.. hoe kunnen we hier zo van mening verschillen? Maarja.. ieder zijn mening, ik moest het gewoon ff kwijt, ik denk niet dat jij je aangesproken moet voelen.

[/quote]

Ik zie dat je veel arthouse films kijkt(hebt gekeken de laatste tijd) en met bijna al je stemmen ben ik het eigenlijk wel eens. Waar ik nu dus mee zit is.. hoe kunnen we hier zo van mening verschillen?

[quote]

Misschien heeft het er mee te maken dat beelden en meningen van films ook een momentopname zijn? Als ik nu mijn top tien zou maken zou die er heeeeel anders uit zien. Daarnaast; ik stem niet op alles meer. Soms gewoon geen zin; soms vergeten (ook als het een goede film is, dat kan) of door andere redenen.

Zo, top tien aangepast

ik snap hem nu beter.. blijft een sterk statement tov. de WO2 generatie en de oorzaken.. maar wat een trage boerse (bijna Hollandse) manier van daar komen..

opsmukmiddeltje om speciaal te doen dus...

Je hebt duidelijk geen idee waarover je praat. Hij wilde zelf graag in zwart-wit draaien, maar moest gedwongen in kleur werken omdat hij de tv-inkomsten niet kon missen.

Het verhaal en het plot is hetzelfde..

En niets bijzonders? waar heb jij naar gekeken? Of je het mooi vind of niet is een ander verhaal, maar bijzonder is deze film zeer zeker. De enorm lange camera beelden, waar soms 10 seconden niemand in beeld is, om vervolgens karakters het beeld weer in te laten lopen, de totale afwezigheid van non-diëgetische muziek of geluiden, het zijn slechts een paar voorbeelden waarop deze film schril afsteekt tegen de trend in hedendaagse cinema. Het is een film die duidelijk aangeeft wat er met het filmpubliek van tegenwoordig gebeurt is: mensen zijn lui, willen aan het handje meegenomen worden, en hebben een aandacht spanne van ongeveer 10 seconden.

Nogmaals, je hoeft de film niet mooi te vinden, maar je kan onmogelijk zeggen dat deze film niet bijzonder is (i.e. conform de norm).

Schitterende film. Ik vind dat je best niet teveel focust op de "sociaal-historische" context (de eerste wereldoorlog), maar het veeleer als een drama van een kleine, landelijke gemeenschap bekijkt, waar onder de façade een gruwelijke werkelijkheid schuilt.
Het is een beklijvend verhaal, en meesterlijk verteld. Zo er er bijvoorbeeld de scène waar de zoon van de dominee afgerost wordt met een stok... Je ziet niets gebeuren, alleen een witte deur, en een stilte die onheilspellend lang duurt, en daarna hoor je plotseling de slagen en de kreten.
Met kleine, goed verborgen aanwijzingen brengt de verteller ons dichterbij de waarheid - als we die ooit zullen kennen, want net als in de werkelijke wereld weet je nooit helemaal zeker wat er gebeurd is.

Aardige film, maar ik had er wat meer van verwacht. De mystiek en openstaande vragen bevallen me wel, maar ik vond de film bij tijd en wijle wat langdradig. Het gebruik van zwart-wit draagt daar ook aan bij. Dat levert vaak wel heel mooie plaatjes op, maar ik vond het allemaal ook wat koel en afstandelijk, en dat is ook precies wat ik van de film als geheel vind eigenlijk. Daarom deden al die dramatische gebeurtenissen me vrij weinig moet ik zeggen. Eigenlijk zat ik me vooral de ergeren aan de primitieve religieuze/dorpsmentaliteit, met godvrezende mensen en tirannieke mannen des huizes en gedweeë onderdrukte vrouwtjes. Het enige wat ik echt hartverwarmend vond was de romance tussen de leraar en het meisje. Die pijnlijke stiltes, verlegen blikken, met pijn en moeite handjes vasthouden, echt ontroerende onschuld, wat ook het grote thema in de film is (neem ik aan).

De acteerprestaties zijn ook erg goed. Elk personage komt toch wel heel menselijk over, hoe eng en onmenselijk vrij veel karakters zich ook gedragen. In sommige scènes is de spanning om te snijden. Dat ongemakkelijke en vrome en afstandelijke,brrr. Echt een heel andere wereld en tijd. De dialoog waarin de dokter de buurvrouw die als plaatsvervanger van zijn overleden vrouw fungeert afkraakt is zo hard dat het nogal grappig wordt. Die scène daar direct na is ook wel geinig getimed. Maar eigenlijk zijn die scènes wel een beetje apart, anders dan de rest van de film. Voor humor lijkt amper plaats in de sfeer die wordt neergezet. Dat is trouwens wel een sterk punt van de film de sfeer is echt uniek te noemen..

Maar het is wel echt een verdomd lange zit met bijna 2 en een half uur, die je nog een stuk meer voelt omdat het allemaal zo kil, afstandelijk en traag is. Haneke weet zeker niet mijn aandacht heel de film vast te houden. Er zit ook geen soundtrack in de film die je het als kijker makkelijker maakt. Nee, deze film is het niet helemaal voor mij. Ik kan me goed voorstellen dat anderen wel echt enthousiast zijn, maar ik zie de film meer als een soort van stijloefening of zo. In feite gebeurt er juist nog redelijk veel in de film, maar het wordt allemaal op zo’n manier gebracht dat het me echt niks doet. Het thema komt zo ooit niet helemaal van de grond. Deze zal ik in de toekomst niet nog eens opzetten denk ik. En ik heb zeker geen probleem met trage films. 3.0*.