The Lovely Bones (2009)

Een traag-op-gang-komende film, die voor de rest van het verhaal ook niet echt in actie schiet. Hierdoor is er bijna geen spanning te beleven, buiten de scène waarin de zus van Susie zich in het huis van de moordenaar vertoeft. Het is toch weer typisch dat die moordenaar zo snel terugkomt.

Wat ik had verwacht, kwam er eigenlijk niet. In plaats van dat de moordenaar kan ontsnappen en elders nog enkele slachtoffers maakt, sterft hij door... een ijspegel?
Raar, maar leuk bedacht.

Soms wel langdradige film, maar de setting in de 'tussenwereld' - wie bedenkt zo'n woord? - was nog redelijk te smaken.

The Lovely Bones

Film met sterke en zwakke kanten. Zo is het eigenlijk niet echt een prettige film maar wordt het alsnog vrij luchtig gebracht (op zich is dit niet eens zo erg), maar bijvoorbeeld de hele sequentie waarin oma de boel overneemt is gewoonweg bespottelijk en past hier voor geen meter. Zulke stukken halen mij volledig uit de film en verknallen de ervaring.

Ook de stukjes in de tussenwereld werken een tweeledig gevoel op. Soms wel okee, maar op andere momenten gewoonweg langdradig. Af en toe vroeg ik me af wat Ramsay met deze film had gedaan (zij zou immers oorspronkelijk deze film regisseren).

De acteurs doen allemaal hun best en er valt weinig op hen aan te merken, behalve dan zoals gezegd op Sarandon. Saoirse Ronan steelt wel de show en zet een overtuigende performance neer. Ook Tucci als seriemoordenaar werkt wel.

Het einde is een tegenvaller, de manier waarop G. Harvey het loodje legt vond ik behoorlijk lachwekkend. Ook de achterliggende gedachte (boontje komt om zijn loontje) is wat te makkelijk.

moet eerlijk toegeven, dat ik deze film toch een van mijn favorieten is.

de sfeer en de soundtrack in deze film is geniaal.

Stanley Tucci als moordenaar is perfect. ( jammer dat hij daar geen oscar voor kreeg )

vooral het nummer Song to the siren, kippenvel.

Mooie film zeg

De eerste keer dat ik de film zag, ben ik op de helft van de film wat anders gaan doen. Vond er totaal niets aan. Maar toch bleven er bepaalde stukken van de film in mijn hoofd hangen waardoor ik toch de moeite heb genomen de film nog eens te kijken. Deze keer wist de film mij wel te boeien.

Niet een van de beste films en ook wel wat langdradig, soms wat saai en vooral frustrerend, maar de film is wel mooi gemaakt en het acteerwerk is ook goed.

Yes riep ik net uit...hij komt op tv! Terwijl het onderwerp niet echt gezellig is. Maar wat was ik onder de indruk van deze film. Is ook zo'n beetje 1 van de weinige films die ik waardeer die lage ratings krijgt...1e keer bijna 2 jaar terug waren de verwachting (dus) laag...heb er zin in!

Ronan & Tucci Allebei:

*FRS kon 'm niet bestellen, maar hun website blijkbaar wel

Zeer mooie film, helaas niet af kunnen kijken omdat me hetzelfde als de vader is overkomen en het voor mij niet zo dromerig afliep. Zelfs haar naam is het zelfde pfff

Kampsie1: Sterkte, meer kan ik niet zeggen...

dank je, ze was 12, voor altijd in mijn hart

Mijn zus werd geboren..... Paar dagen later werd ze ons ontnomen, m'n ouders een litteken voor de rest van hun leven...nu ruim 39 jaar geleden. Ik heb nooit de kans gekregen om haar te leren kennen maar toch mis ik haar, klinkt raar ik weet het. Ik zou willen weten hoe ze zou zijn, eruit zien, karakter en zoveel meer.

Zeker als jouw dochtertje 12 was...en de manier waarop dit is heel moeilijk.

Een onbeschrijflijk gevoel...

Goede film. Het hele tussenwereld-gedoe kan ik maar moeilijk serieus nemen, maar symbolisch is de film heel sterk. Susie's verblijf in de tussenwereld kan heel ruim geïnterpreteerd worden, en is zo wellicht voor veel mensen op concrete situaties van toepassing. Het laat wat mij betreft zien hoe iemand, ook wanneer je niet gelooft in contact met overledenen, toch in een bepaalde zin *realiteit* kan hebben door de herinneringen en de vragen die rond zijn of haar dood zijn blijven liggen. Hoewel het spirituele gehalte wel erg hoog is, was ik wel heel erg onder de indruk van het grafische spektakel waarmee alles op het beeld werd getoverd. Ook qua sfeer, opbouw en acteerprestaties heb ik niet veel op de film aan te merken, alleen het einde vind ik wat geforceerd. Dit had makkelijk anders (beter) gekund.

Ik vind deze film echt heel mooi gemaakt, steeds afwisselend qua uiterlijk en sfeer en daarom heel boeiend van begin tot eind. Niet vaak bleef ik zo aan de buis gekluisterd.

Niets heeft mij gestoord, acteren was goed, mooie beelden, prima geluid, etc.

Wat komt er niet aan bod? Het betreft menselijke relaties, angst, pijn, liefde, haat, passie, geen empathie hebben, wel empathie hebben, doorzettingsvermogen, onmacht, loslaten ....

Op een of andere manier raakt deze film mij en past zowel het onderwerp als de uitvoering bij mij,

vandaar mijn hoge waardering.

Erg indrukweekende film. Niet alleen maar het CSI gevoel, maar tevens wordt er ook veel aandacht besteed aan het feit dat het leven doorgaat. Erg mooi gefilmd en supergoed in elkaar gezet. Zowel spanning als rust, erg mooi.

Heel de tijd als ik die vuurtoren zag, dacht ik aan het oog van Sauron in Lord of the Rings.

Vond die grootmoeder van 35 wel een lekkere toevoeging. Gaf wat luchtigheid aan deze film.

Het verhaal op zich was voor mij wel de moeite waard. Wel moet ik zeggen dat de film voor mij persoonlijk iets te langdradig is. Vooral dan de scenes waarin Susie zich in de tussenwereld bevindt. Maar al bij al een aardige film.

Jackson zit hier ook zo erg in zijn element.

Bijzonder indringende film, al is ie met momenten wat te traag, en gaan de positieve punten (the bones) een beetje te rap op t eind.. Maar wat een creepy scenes zitten er tussen, en ook hele mooie visuele..

Herzien! Wat een vreselijke film! Ik zeg half puntje er bij! Hij kwam weer keihard binnen! Het is niet zozeer dat ik een traantje moest laten. Er moesten zandzakken voor mijn huis aan te pas komen! Las net mijn 1e recensie en daar sluit ik weer bij aan. Maar dit keer iets meer een tranen....

Werd door deze film definitief fan van Ronan. Wordt nogmaals bevestigd.

Zie nu pas de poster ook goed...echt een goede imho.

Ik schijn de laatste tijd steeds maar films met sullige standaard gezinnetjes te moeten zien.

Gelukkig was oma van ''35''; (hahaha, die vader was al zeker over de dertig), een aangename stoere verwelkoming, helemaal toen ze gepresenteerd werd met de Hollies song ''Long cool woman (in a black dresss)''. Dat ze geen zwarte jurk aan had vergeten we dan maar even . . . .

Van de film had ik veel meer verwacht. Mooie beelden dat wel, maar een zwak verhaal, dat eigenlijk steeds verder afgleed.

Het grootste deel van de sterren is voor ''oma''

Erg vreemde film...
Vooral het gedeelte dat die Susie Salmon in de tussenwereld zit... dat vond
ik soms wat saai.

Het einde vind ik helemaal jammer, had toch graag gezien dat die
man opgepakt zou worden.... nou is hij er dus mooi mee weggekomen
Ook had ik liever gezien dat ze het meisje hadden gevonden

Nu zit je naar een film te kijken zonder een echt einde... jammer
2,5* maar dan vooral vanwege het acteerwerk!

Begon aardig, maar kon me uiteindelijk niet bekoren.
Bordkartonnen karakters, geen verhaal en slechts visuele spiritualiteit. Qua ideeen kan ik in deze film niets interessants ontdekken. Ook het einde vond ik teleurstellend.

Ik zie deze film als cinematografisch oninteressante show-off, met name de scene van de neurotische oma die het huishouden runt als 'grappige' noot kon ik totaal niet plaatsen of waarderen.

Prachtige film, geweldige acteurs. Geef je over en je krijgt ontroering, romantiek, fantastisch gefilmde creepy stuff en ook nog mooie muziek. Topprestatie van Peter Jackson, Stanley Tucci en Saoirse Ronan!

De wereld waar susie terecht in komt wanneer ze dood is is prachtig in elkaar gestoken,de bewerkingen en special effects zijn echt een plus punt in deze film.Maar het verhaal zelf mocht spannender en na een tijdje word het ook erg langdradig..

Een meeslepende film. Iemand is pas echt dood als hij niet meer herinnnerd wordt. Of misschien iets preciezer: iemand is pas dood als de dood verwerkt is, een plaats heeft gekregen in je dagelijkse bestaan. Dat is waar het naar mijn mening in de film om draait. Het verblijf van Suzan in de tussenwereld staat daar symbool voor. Zolang als de nabestaanden nog bezig zijn om het verlies van het meisje te verwerken (door zich terug te trekken: de moeder, door obsessief naar de moordenaar te blijven zoeken: de vader, door de dood van haar zusje niet te aanvaarden: de zus) blijft Suzie in de tussenwereld. Al naar gelang de herinneringen hefiger worden -prachtig verbeeld door de dorre, opbloeiende tuinroos in de hand van de vader- komt Suzie bijna letterlijk dichterbij. Een prachtige verbeelding van de emotie die het verlies van het kind met zich meebrengt. Zelfs haar kleine broertje voelt haar af en toe in zijn nabijheid. Noem het verlangen, noem het verlies. Het bijna slot van de film waarin de moordenaar sterft door toeval -daar houd ik het op- is de afrekening met het klassieke einde van een film over een sierial killer: hij wordt niet gepakt zoals in de meeste amerikaanse who-don-it's maar sterft een onverwachte dood die "iedereen" kan overkomen. De magistrale minutenlange durende thriller wanneer de moordenaaar de safe met daarin de lovely bones laat verdwijnen en daarmee in feite de herinnering definitief begraaft is treffend gekozen. Het nawoord van Suzie waarin zij iedereen een lang en gelukkig leven toewenst maakt het spirituele aspect in de film weer luchtig. Zo zie ik ook de rol van Suzan Sarandon die een bijna slapstick-achtige rol in de film vervult: neem het leven niet al te serieus maar ga zorgvuldig om met de mensen waar je om geeft en met je herinneringen. Een bewaarfilm.

Ja, ben het eigenlijk wel eens dat het einde beter was geweest als het open was gebleven, dat zou het echt een goede film maken.

Maar verder vond ik het een erg goede film, stukken beter dan ik had verwacht.

Zelf dat zweverige viel best te verdragen.

Goede cast ook!

Weinig enthousiasme hier. Jackson lijkt nogal te vertrouwen op de emotionele impact van een meisje dat via een min of meer lichtvoetige benadering alles rondom haar eigen moord uit de doeken doet. In combinatie met de afschuw die een dergelijke gebeurtenis met zich meebrengt, moet daar ook wel wat te halen zijn, maar het blijkt in toenemende mate een tamelijk pathetische worp. In de de plastische, speelse tussenwereld, maar ook bij de aardse beslommeringen zit lang niet alles lekker.

Het wordt zelfs even grondig verpest als oma terugkeert, maar daar werkt het thriller aspect tenminste nog. Sterkste onderdeel is dan ook wanneer Jackson Tucci op allerlei manieren onder de lens neemt. Verder weet het geen vuist, hard of zacht, te maken en dan is het ook het slot er eentje dat niet anders dan hoogdravend valt te omschrijven. Saoirse Ronan doet het uitstekend, maar een delicaat of voor mijn part aandoenlijk filmpje kan ook zij er te midden van alle poeha ook niet van maken.

Stanley Tucci was oprecht eng. verder te zweefteverig voor me.

Thriller, nee zeker niet. Geen moment wordt de film spannend en dat is jammer, zeker als je ziet hoe eng die buurman moet zijn geweest als hij echt moeite had gedaan.
Drama, absoluut, maar helaas komt het ook niet uit de verf, de acteurs zijn 1D en de voice over toont te weinig emoties om je te kunnen inleven. Jammer, hier had zeker meer in gezeten.