The Lovely Bones (2009)

Ik kan me redelijk vinden in de recensie van "Rosicky" met dit verschil dat ik vond dat de rol van psychopatische seriemoordenaar wel goed door Stanley Tucci werd vertolkt ondanks dat hij als een "blok hout" acteerde. Die man was nu eenmaal enorm in zijn gevoel gestoord, dus zo ongeloofwaardig vond ik zijn acteren niet..
Wat deze film voor mij uiteindelijk de das om deed is dat hiernamaals gedoe. Behalve dat het voor mij kitsch in het kwadraat was haalde het de hele vaart uit de film. Zie je die Tucci die de brandkast wil dumpen; denk je hé nu gaat er iets gebeuren, kreeg je ineens die kitscherige beelden uit het hiernamaals weer te zien. De hele spannig werd hierdoor volledig te niet gedaan. Wat er voor mij overbleef was ergernis in het kwadraat. Neen, deze film was het dus echt niet voor mij. Het uitgangspunt was goed maar Jackson wilde het allemaal te mooi doen. Hij focuste zich teveel op de special effects ofwel mooie plaatjes maar te weinig op het verhaal. Een gemiste kans. Maar gauw vergeten deze film.

2,0*

Een mooie film van Peter Jackson, anders dan zijn laatste blockbusters natuurlijk, en ook niet zo goed als LOTR en King Kong. Maar het is zeker een geslaagde film, met een zeer boeiend en spannend verhaal. Dat gepaard met een paar sterke acteurs, het is zeker de moeite waard. Toch vond ik het af en toe beetje inkakken. Maar dat werd weer goed opgepakt. En de 'In Between' zag er wel erg strak uit.

Ik vond Mark Wahlberg erg sterk, weer eens wat anders dan wat ik gewend ben van hem. Maar ook de jonge Saoirse Ronan doet het heel leuk. Verwacht veel van haar. En ja Rachel Weisz is altijd super. Toch is het natuurlijk Stanley Tucci die het meest schittert, de Oscarnominatie is dan ook terecht. En van mij part had hij hem ook mogen winnen. Want een geweldenaar!

4*

Ik denk toch echt dat Peter Jackson in het rijtje van topregisseurs thuis hoort en dat hij niet snel vergeten zal worden. Naast zijn geweldige bijdrage aan de splatter horror en de briljante The Lord of the Rings-trilogie is ook The Lovely Bones een verreiking van de wereldcinema. Alhoewel het fantasy-element niet helemaal lekker uit de verf komt is het vertellen van het verhaal van de overledene vanuit het hiernamaals erg effectief. Jackson eigent zich een vrijheid toe die de film tot een heel bijzonder werkje maakt. Vrije camerabewegingen en spelingen met aandachtspunten en timing zorgen voor een ronduit unieke filmervaring. Dat de aandachtspunten met momenten niet altijd even gelukkig gekozen zijn valt hem te vergeven.

Al met al hebben we te maken met een aangrijpende film over kindermoord die zich qua kwaliteit op eenzame hoogte mag scharen tussen films als Ladislao Vadja's Es Geschah am Helligten Tag en Lucio Fulci's Non Si Sevizia un Paperino. The Lovely Bones is een meesterwerk.

Ik had hier wat van verwacht van deze film. In het begin goed verhaal , daarna kakte het wat in , ik vond het te langdradig. Eind van de film was wel aardig. Aan het eind van de film betrapte ik mijzelf er op dat ik het toch een goede film vond.

Goede film, goed verhaal. Ik probeerde vanaf het begin al het einde te voorspellen, maar het is me helaas niet gelukt.

Ik vond het een redelijke film. Helaas lang niet wat het had kunnen worden doordat er veel te veel symboliek in zat met de overdaad aan scenes over de inbetween wereld, daardoor mislukt de film als thriller, er zit gewoon geen spanning meer in. Die scenes zien er overigens wel prachtig uit, jammer alleen dat ze verder niets toevoegen. Ook de oma had er niet in gehoeven, dan was het nog een aardige dramafilm geworden, maar daarvoor zitten er nu ook teveel overbodige scenes in. Verder wel mijn complimenten voor het acteerwerk van Saoirse Ronan.

Mooie film, het boek ken ik niet dus ik ging er in met zero verwachtingen.

De kinderen spelen kickass en de oma vond ik juist een leuke toevoeging.

Het einde vond ik nogal lullig en de moeder ook.

Fantastische film, alle emoties worden helemaal perfect op het doek gebracht, inclusief die van de overledenen.

Dit is helemaal geen thriller, dit is een film die draait om emoties; liefde, verdriet, verwerking, haat en rouw.

Gedurende de film moest ik continue tranen wegwerken, bij mij heeft ie de gevoelige snaar zeker geraakt. Na de film veel voer tot nadenken.

Moeten we onze overledenen vergeten, wegstoppen, plekje geven, laten gaan, herinneren? en zij ons? wie weet.

Ik persoonlijk ben in ieder geval nog niet zo ver.

Prachtige film met een diepe laag.
Deze film kon me tot het einde boeien. Goede acteerprestaties!!, met name Saoirse Ronan weet gevoel mooi en intens over te brengen!

Bij het einde, waar duidelijk werd dat wanneer Susie klaar is met het loslaten van het aardse leven, ook haar geliefde personen verder kunnen met hun leven en dat dat vaak ongemerkt gaat vond ik mooi. *snik*

Na lang wachten eindelijk gezien, en het was niet wat ik ervan verwachtte, maar het pakte toch positief uit.

De emoties van de acteurs/actrices waren zeer realistisch en ook vond ik dat de film mooi rustig gefilmd was, net zoals het boek geschreven is.

Jammer van het soms iets te vrolijke en te ovdreven beeld van de tussenwereld.

4*

Voorspelbaarder dan deze vind je ze toch niet snel..

Pfff, wat een teleurstelling, ik had hier echt naar uitgekeken. Over die hele ''tussenwereld'' is al wel genoeg gezegd, dus daar voeg ik niks meer aan toe. Waar ik me ook aan erg aan stoorde waren die onlogische momenten. Een ondergrondse kamer in een maisveld, absurd gewoon. En dan dat moment dat die die kluis over de grond rolt, ipv dat die ff zijn auto een stukje achteruit zet.
Dit en nog wel meer van die dingetjes, echt jammer gewoon...

Het verhaal is wel goed maar de film viel me toch erg tegen.

Leek net of de maker een pilletje had genomen en op Mysteryland stond te zweven..

Was met een vriendin gegaan en die viel in slaap tijdens de film.

Jammer...

Dit is best en originele film over leven en dood. Het verhaal is gewoon een kapstok om dit thema uit te diepen en dat lukt prima. De film wordt nergens te zweverig of totale fantasie en geeft stof tot nadenken. Ik had wel meer visueel vuurwerk verwacht van de in between, maar dat is een klein smetje op verder een mooie film.

Mag ik hier uit concluderen dat jij het verhaal serieus neemt . Voor mij is het verhaal pure fantasie die met de werkelijkheid niets maar dan ook helemaal niets te maken heeft.

Dit is sarcastisch, nietwaar?

Dat is wel te hopen. Als dit niet meer zweverig en totale fantasie is dan weet ik het ook niet meer..

De user zegt toch ook niet dat het niet zweverig is? Alleen dat het niet té zweverig wordt.

zelden zo'n dramatische ongeloofwaardige film gezien als dit. En dan nog een dat slechte acteerwerk, om van te janken. De film bevat wat mooie beelden maar daar bleef het bij, ze suggereren in deze film dat je na de dood in een soort efteling sprookjesbos terecht komt, hilarisch.

Sorry, ik kon het niet laten

Ooit gehoord van de hemel?

Daar was ze dus nog niet beland. Dat was krek waar heb hier om draaide.

Nee echt niet?? dat kan ik me haast niet voorstellen als ik je top 10 zien

Sterk begin, geweldige cast maar naar het einde toe te melodramatisch.

Ugh.

De critici hebben deze film al niet bijster goed beoordeelt, maar wat mij betreft waren ze nog te mild. Zelfs de vreselijke trailer en afzichtelijke poster wisten mij niet voor te bereiden voor hoezeer Peter Jackson de mist in zou gaan met The Lovely Bones. Het is een enorm foute, slecht geregisseerde en irritante film geworden.

Stilistisch is het een ramp. Ja, er zitten een paar vindingrijke beelden van het hiernamaals in, maar qua kitsch gaat dit ook regelmatig verder dan Avatar. Nog storender is dat alles zo langzaam gefilmd is. Daarmee bedoel ik niet dat er veel gebruik gemaakt wordt van slowmotion, maar dat alles op zo'n trage manier moet bewegen dat het magischer en emotioneler lijkt. Dit in combinatie met overdadige sentimentele muziek. Kennelijk denkt Jackson niet dat het verhaal op zichzelf ontroerend is en zet hij alle middelen op zo'n bombastische manier in om ons te dwingen te huilen, iets wat voor mij geen seconde werkte.

Hij vertrouwd niet op zijn zeer degelijk spelende acteurs, maar op constante flashbacks, op zweverige voice-overs die veel te veel vertellen en te vaak gebruikt worden en vreemd genoeg ook op snelle wisselingen tussen de verschillende verhaallijnen. Dat laatste voorkomt echter dat we ooit echt in een verhaal zitten. Staan we op het punt om mee te voelen met Mark Wahlberg, komt de inbetween er weer aan, snel gevolgd door een scène met Mr. Harvey. Er wordt zo niets opgebouwd. Het geheel voelt anekdotisch aan. Andere momenten worden dan weer tot in het oneindige gerekt. Hoelang kan Mr. Harvey erover doen om die verdomde kluis in die put te krijgen? Vrij lang natuurlijk, maar waarom moeten wij er zo lang naar kijken? Met wat enkele onderbrekingen naar het hiernamaals toe natuurlijk.

Jackson richt duidelijk op een lyrische film, maar wel op de typische manier waarop regisseurs dat doen die dit gewoon niet kunnen, die er iets te simpel voor zijn. Jackson is een geweldige genrefilmer, maar niet iemand die geschikt is voor complexe menselijke emoties en ideeën. The Lovely Bones vereiste een gevoeliger regisseur. Gus van Sant wellicht. Jackson is een fantast, maar dit is duidelijk een verhaal dat om meer draait dan fantasy alleen.

Maar eigenlijk deugt het verhaal zelf ook niet echt, althans niet in deze vorm. Het boek heb ik verder niet gelezen. Mr. Harvey is kennelijk een seriemoordenaar en het blijkt dat hij alle lijken in het verleden goed wist te dumpen, maar nu besluit hij ineens zijn nieuwste lijk te verbergen in een kluis in zijn huis? In zijn huis?! Van alle domme, onverklaarbare dingen die een seriemoordenaar ooit gedaan heeft in een film... Bizar dat hij daar niet uiteindelijk op gepakt wordt. Op IMDB las ik dat de kluis in het boek meteen gedumpt wordt, wat veel logischer is.

Één specifiek moment dat mij bijzonder stoorde moet ik er verder nog uitlichten. Het gaat hier om één van de meest foute filmscènes ooit. Na jaren in de tussenwereld gezeten te hebben mag Susie eindelijk naar de hemel, maar ze beseft zich dat er toch nog iets is dat ze niet afgehandelt heeft (ondanks dat dit kennelijk altijd mogelijk was). Ze neemt bezit van het lichaam van dat vreemde meisje en zoent na vijf jaar dood te zijn geweest eindelijk met haar geliefde en volgens mij hebben ze ook nog seks. Dan kan Susie eindelijk naar de hemel. Ben ik de enige die dit een vreselijke gedachte vind. De dood heeft altijd iets tragisch, maar dat geldt nog eens extra voor mensen die op jonge leeftijd sterven en nog eens extra als er verkrachting en moord in het spel zijn. Voor familie en geliefden is het dan extreem moeilijk om de draad van het leven weer op te pakken. Daarom zat het me al niet lekker dat Susie seinen gaf naar haar vader zodat hij aan haar herrinnerd werd. Maar die ene daad, waarin Susie heel even terugkeert op Aarde en vrijt met die ene jongen gaat echt een stap te ver. Het is een puur egoïstische daad, die niet anders kan dan ernstige psyogolosche gevolgen hebben voor de jongen, maar voor het gemak voor de schrijvers accepteerd hij het hier klakkeloos. De tragedie van zo'n jonge dood is juist dat het meisje niet van veel van de mooie kanten van het leven heeft kunnen genieten, maar dit verhaal ziet kennelijk een uitweg door haar nog te geven van ze wil op een nogal onsmakelijke manier. Stel dat jij in de plaats van die jongen stond. Zelfs al zou het even mooi lijken om je overleden vriendin weer te zien (toegegeven, mij lijkt dat op geen enkele manier mooi), de gebeurtenis zou je ongetwijfeld uiteindelijk helemaal gek maken. Ik zou als ik dood was willen dat de mensen van wie ik hield hun leven weer oppakten, maar Susie Salmon vind het vooral belangrijk dat mensen aan haar denken. Dat is op zich niet erg, maar wel dat ze dus helpt bij het herrinneren, wat egoïstisch is en in die hier uitgebreid door mij beschreven scène zelfs enigzins psychopatisch.

Alleen al terugdenken aan die scène doet mij verlangen om deze film een halve ster te geven, maar die scène is niet het totale werk gelukkig. Er zitten een paar goede kanten aan. Wat mooie beelden vooral. En de acteurs zijn allemaal prima, even Sarandon. Hun probleem is dat ze de film niet meehebben. Peter Jackson doet ze gewoon tekort met zijn drammerige stijl. Het is een wonder als je daar doorheen kan acteren en het is dan ook een applausje waard dat dit precies is wat Stanley Tucci doet: hij acteerd door de waanzin heen. Hij blijft ten alle tijden geloofwaardige en lijkt zich zelfs aan te kunnen passen aan de toonwisseling die bijna ieder nieuw shot lijkt mee te dragen. Hij geeft de film iets om toch nog positief aan te herrinneren.

Maar dat maakt de film natuurlijk toch niet goed. Peter Jackson laat mij huilen, maar niet om de gewenste redenen. Hij was toch de regisseur van de filmtrilogie die mijn filmliefde ongeveer 8 jaar geleden aanwakkerde. Om hem dan met iets als The Lovely Bones aan te zien komen is bedroevend.
1,5*, wat echt mild is.

The One Ring: waarom ga je een heel epistel wijden aan een film die je niet goed vind? Waarom niet je energie steken in films die je wel waardeert? No further offence hoor