Shutter Island (2010)

Wauw, wat een geniale film! En misschien was het naïviteit, maar ik kon het einde écht niet raden. Ik dacht tot het moment in de vuurtoren dat Teddy de echte man was en dat 'ie een dik complot aan het ontrafelen was. Maar toen ontvouwde het ware plot zich en zelfs dat wilde ik eerst niet geloven, zo sterk had Scorsese mij overtuigd van Teddy's gelijk. Erg knap hoor, want vaak heb ik films snel door.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik in de situatie van de hoofdpersoon ook doorgeslagen zou zijn. Wat een afschuwelijke gebeurtenis om mee te maken. Logisch dat 'ie uiteindelijk zichzelf liet "vermoorden".

Uiteraard was het acteerwerk top-notch, maar dat had ik wel verwacht van DiCaprio en co. Wat me wel opviel aan deze film, was de donkere sfeer die er, voor een groot deel dankzij de muziek/score, hing. Erg indrukwekkend.

Pff, ik moet 'm snel herzien!

Toch wel een kleine tegenvaller, deze thriller van Scorsese. Overigens wil dat niet zeggen dat de film geen pluspunten kent. Zo zijn de bijrollen uitstekend ingevuld (JE Haley ). DiCaprio weet maar net aan te overtuigen. Verder is de sfeer op sommige momenten uitstekend, al kan dat niet van elke scène gezegd worden. Soms ontbreekt elke vorm van subtiliteit.

Dit ontbreken van subtiliteit is ook één van de grote minpunten van het script. Waarom kan deze film niet simpelweg het detective verhaal zijn, wat het de eerste 10 minuten lijkt. De beelden van de Holocaust zijn volledig misplaatst, en ook werd ik behoorlijk moe van het "verrassende" einde. Eigenlijk beschouw ik deze film niet meeslepend genoeg, door het grote aantal dromen, plotwendingen, sfeerbeelden, geluidseffecten, en het slechte weer. Overdaad schaadt in dit geval zeker.

Scorsese is gewoon een held; die man kan niks slechts maken in mijn ogen en deze Shutter Island is ook weer geweldig. Niet helemaal iets wat we van Marty gewend zijn, maar ik heb weer genoten. Een film die bij herziening misschien een hogere beoordeling krijgt. Voor nu vier sterren.

DiCaprio is sowieso één van mijn favoriete acteurs en dit vond ik toch ook wel weer een ijzersterke rol hoor, vooral op het einde wanneer hij z'n kinderen dood vindt laat hij een sterk staaltje acteerwerk zien in mijn ogen. Sowieso een sterke cast; Ruffalo doet z'n ding, Kinsley is goed bezig en vooral ook de kleine bijdrage van Jackie Earle Haley is geweldig. Fantastisch acteur.

Robert Richardson toont wederom z'n klasse. Prachtig geschoten deze film. Heerlijke sfeer, klasse muziek en veel spanning. Vooral de scénes dat DiCaprio door de gangen van 'Ashecliffe' loopt met z'n lucifer zijn prachtig en lekker creepy. Over het einde is veel gezegd. In eerste instantie wist ik bijna zeker dat Teddy Daniels NIET gek was geworden, maar na wat gelezen te hebben kan het eigenlijk gewoon beide kanten op. Scorsese laat het op een mooie manier open (of niet, maar daar moet ik nog het nodige over lezen dan). Het eindshot (vuurtoren) met de geweldige muziek is een klasse afsluiting van deze film.

Ja, ik heb genoten van deze film. Scorsese flikt het weer en ik kijk nu alweer uit naar een herziening. Het deed me niet altijd evenveel (al wist de scéne van Daniels en z'n kinderen me op het einde wel te pakken), maar over het geheel gezien vond ik dit een meeslepend, spannend, sfeervol en visueel uitstekende film.

Solide gothische thriller, dik aangezet qua production design en sfeer, maar spannend en vermakelijk uitgewerkt qua verhaal. DiCaprio is subliem in de hoofdrol- hij lijkt nog steeds met iedere film beter te worden. Qua tempo had het wel iets vlotter gemogen en heel erg complex is het verhaal niet, maar het fraaie camerawerk en een reeks verrassingen houdt het geheel makkelijk op de rails. Niet één van Scorsese's beste films, daar is het allemaal niet origineel en goed genoeg voor, maar een degelijke middenmoter.

Wohoow, een nieuwe film van Martin Scorsese !!

En dan nog wel één die geweldig hoge scores haalt op alle filmsites die er toe doen, die moest ik zien !!

Ik ben hem in de cinema gaan zien en moet zeggen dat ik teleurgesteld ben.

De eerste 45 minuten zat ik met open mond te gapen naar de verbluffende cinematografie, maar naarmate de film vorderde kreeg ik meer en meer de indruk dat ik naar een middelmatig Drama zat te kijken in plaats van het meesterwerk waarvoor hij nu al door menig criticus wordt aanzien.

Dit heeft alles te maken met het feit dat je pas de laatste minuten volledig doorhebt wat er écht aan de hand is en welk besluit Teddy Daniels voor zichzelf heeft genomen. Hierdoor zal een tweede kijkbeurt ongetwijfeld veel beter overkomen omdat je dan de nodige voorkennis bezit. Diegenen die het boek hebben gelezen zullen hem waarschijnlijk stukken beter vinden dan diegenen die er, zoals ik, totaal onwetend naartoe zijn gegaan.

Da's een spijtige zaak aangezien een eerste kijkervaring meestal beslist of je een film nadien wil kopen of niet. Ik zal hem zeker opnemen als hij binnen enkele jaren op tv speelt, maar ik moet toegeven dat'k daar niet reikhalzend naar uitkijk.

De muziek stoorde niet maar deed me eerder terugdenken aan een jaren '60-'70 film dan aan een hedendaagse film. Dat zal wel zo bedoeld zijn, maar als bioscoopganger verwacht je toch wat meer dan zo'n ouderwetse soundtrack.

6,5/10.

Een Thriller-Drama in de oude stijl met genoeg sterke scènes om je bij de les te houden.

Spijtig dat hij pas écht goed zal worden na een 2e of zelfs 3e kijkbeurt, maar dat zit er voor de meeste mensen niet in wegens tijdgebrek...

Filmsite : http://www.film1.nl/shutter... of http://www.shutterisland.co...

Weinig imposante mindf**k boeit zelden en verrast nimmer, een oplettende kijker prikt zo door het filmpje heen. Slechts de muziek kon me bekoren, naast Ruffalo natuurlijk die ik tot mijn favoriete acteurs reken. Voor de rest wat flauwe kijkersmanipulatie die het 20 jaar terug misschien goed had gedaan, maar nu een hoog 'been there done that' gehalte uitstralen.

Net aan 2*.

Gewoon een steengoede film (en werd tijd ook). Als je openminded bent en je gewoon laat meevoeren is dit een meesterstuk die je zelf aan het twijfelen zet.

Leuke thriller die je als filmkijker meetrekt in het mysterie waar Leonardo di Caprio in verzeild is geraakt. Heb me wel vermaakt, maar had liever een andere wending gezien richting het einde, maar ja dat heb je niet in de hand . De sfeerverhogende soundtrack viel me positief op overigens!

Shutter Island

Halverwege de film dacht ik zo'n beetje door te hebben waar het over ging. Marshal Teddy Daniels wordt erin geluisd door z'n partner en wellicht door zijn eigen overheid zodat deze laatste in alle rust haar experimenten kan verderzetten. Patiënt 67? Da's Teddy! Zo klaar als een klontje. Wat was ik trots op mezelf! De wet van 4 was ik al vergeten maar daar zou vast wel een verklaring voor zijn.

Die is er zeker (de anagrammen, eeuwenoud en eenvoudig doch efficiënt truukje) en toen de finale plotwending op de proppen kwam was ik toch wel even uit het lood geslagen...die had ik niet zien aankomen! Ben wel blij dat ik redelijk onbevangen (geen trailer gezien, zo min mogelijk recensies gelezen) ben gaan kijken.

Terug naar het verhaal dat achteraf gezien wel erg goed in elkaar zit. Puzzelstukjes vallen in elkaar: waarom hij met z'n collega pas kennismaakt op de boot (vond dat toen al vreemd), waarom hij dat briefje zo snel vond, waarom die ene dame RUN schreef op dat papiertje, enz... Om goed te zijn zou ik hem nog eens moeten zien, met het plot indachtig nu.

Daar ligt dan ook het enige zwakke punt vermoed ik, herkijkwaarde (behalve om een aantal dingen te checken) lijkt me vrij laag. Ook al ziet de film er voor de rest piekfijn uit. Geen klagen over het visuele aspect. Ook de muziek paste erg goed bij de setting en zorgde vaak voor een dreigende sfeer. Moest soms denken aan Cape Fear, daar heb je dat ook.

Nog een woordje over DiCaprio, die de film bijna op z'n eentje draagt: staat erg volwassen, erg doorleefd te acteren, gaat er mijns insziens met de jaren op vooruit. We hebben het laatste van hem nog niet gezien.

Slotsom: prima film!

This place makes me wonder; is it better to live as a monster or to die as a hero?

Zeer spannende film wat mij betreft. Prima sfeertje, dreigende muziek, goed acteerwerk (alleen Ruffalo trekt weer teveel z'n scheve mondje). Verhaal vond ik ook best fijn en ik zag de wending niet direct aankomen. Overigens blijf ik van mening dat de film de optie openlaat dat DiCaprio wel echt een agent is die gek wordt gemaakt. Met name dankzij de scene in de grot met de ontsnapte psychiater Rachel, die hem zegt wat 'ze' allemaal kunnen doen met hun medicijnen, voedsel en sigaretten. Sowieso is de laatste scene en het laatste shot erg sterk, het opent eigenlijk een derde interpretatiemogelijkheid, die hier al eerder is besproken: de hoofdpersoon kiest er in dat geval bewust voor te doen alsof hij gek is om zo geopereerd te worden en van zijn herinneringen af te komen.
Goeie film. Inderdaad een van de betere van Scorsese.

Gisteren eindelijk deze gaan zien te Antwerpen in Metropolis (altijd weer een belevenis!).

Ik las van te voren in een Engels blad dat de film One big mind fuck werd genoemd..... nou, dat kun je wel zeggen!

De film begint heel sterk, vooral wanneer -onder dreigende, onheilspellende muziek- het eiland op doemt en we samen met de hoofdpersoon door de poorten van het instituut gaan.

Zeer indrukwekkend, hier is echt een zeer getalenteerde filmmaker aan het werk.

Eerlijk gezegd vond ik dit ook meteen het allersterkste van de hele film.

DiCaprio is erg goed en weet de film in zijn geheel te dragen.

Ik vond hem al goed bij die andere Scorsese, The Departed, maar in die film had hij nog niet in zijn eentje de absolute hoofdrol.

Scorsese weet een op zich niet eens zo boeiend verhaal naar grotere hoogtes te brengen. Vooral de sfeer en locatie zijn zeer goed gekozen en hij weet hier mee een zeer unheimliche gevoel te crieeren.

De film blijft de gehele ca twee uur boeien, maar toch ging mij het op een gegeven moment allemaal net ietsje te lang (te langzaam?) duren.

De laatste half uur/drie kwartier werd de spanning weer opgevoerd.. om te resulteren in de verbijsterende climax.

Kingsley speelt goed het hoofd van de kliniek, waar je de hele film niet goed hoogte van kunt krijgen. Is hij goed bedoelend, of heeft hij wat te verbergen en frustreert hij het onderzoek?

Cameo/bijrol van J. E. Haley was indrukwekkend, maar Von Sydow vond ik vrij vlak acteren.

Prachtige, opvallende muziekscore weet de film nog intenser te maken.

Eindelijk eens een nieuwe film die niet teleurstelt!

Een dikke acht, ofwel vier sterren.

"Don't you get it? You're a rat in a maze. "

Verrassend goede film. Eigenlijk erg jammer dat ik deze niet in de bios ben gaan zien. Ik heb Scorsese eigenlijk altijd een overhypte regisseur gevonden. En net als ik de hoop en geloof volledig heb opgegeven in de beste man, komt hij met Shutter Island..

Laat me eerst beginnen met de grootste troef van Shutter Island en dat is de sublieme sfeer. Het eiland ademt een heerlijke en bevreemdende desolate sfeer uit, ondersteund door een magistrale cinematografie. Waar ik om me heen juist horen dat ie erg teleur stelt op dit vlak kon het mij juist wel bekoren. Geweldig camerawerk (sublieme kadreringen af en toe), prachtige shots en wat visuele hoogstandjes.

Dan kom ik aan bij het acteerwerk, en dan kom ik gelijk bij Di Caprio. Wat een geweldige acteur is dat toch, elke keer weer weet hij enorm te verrassen, enorm veel deversiteit in rollen en hij weet toch elke keer weer te imponeren. Als er een Hollywoodiaanse opvolger zou zijn voor een De Niro, een Pacino of een Nicholson, dan is er maar één acteur die in hun schaduw mag staan; en dat is Di Caprio. Wow, wat een acteur. Hij is nu zonder twijfel mijn favoriete acteur.

Het plot is dan ook weer een andere troef. Je kan een theorie erop los laten en eigenlijk is het hele verhaal op meerdere manieren te verklaren, mede omdat veel dingen totaal niet verklaart worden. Ook al zijn er dan wat nerds die proberen één waarheid aan te dragen maar dat wuif ik al snel genoeg weg. Shutter Island is een waar meesterwerk die nu totaal nog niet op waarde wordt geschat, maar ik weet zeker dat dit over twintig jaar een waar meesterwerk is. Ik heb mijn Scorsese masterpiece dan eindelijk te pakken.

Niet geheel overtuigend. Het grootste pluspunt van de film is natuurlijk de sfeer. Die wordt goed aangezet door de dik aangezette muziek en de font van de optiteling. En eigenlijk blijft dat continu het speerpunt. Want sfeervol is het wel, maar echt enerverend wordt het nooit.

Helaas gaat alles goed fout wanneer de clou volledig op tafel komt te liggen. Inspiratieloos en weinig prikkelend gebracht en verder natuurlijk ook niet het meest origineel. Wat we dan krijgen is een beetje van het niveau Scooby Doo. Ook daar werd aan het eind van de aflevering minutenlang uitgelegd hoe de vork precies in de steel zit. Dat is niet nodig. Met als dieptepunt de flashback van de moord op zijn vrouw en het vinden van zijn dode kinderen. Filmtechnisch is die flashback gewoon compleet overbodig en het haalt de pit en het mysterieuze karakter uit de film.

Uiteindelijk dus niet helemaal waar ik op gehoopt had. Wellicht had een wat meer eigenzinnig productieteam hier wat meer van kunnen maken.

Deze film is zo slecht geregiseerd dat ik even dacht de verkeerde film aan het bekijken was, er zitten zoveel opzichtige fouten in dat, als ik zou mogen (spoilers) aan dit blokje niet genoeg zou hebben, daarom snap ik niet dat sommige van jullie het kunnn waarderen met een voldoende, maar ja ieder zijn mening, maar ik zou een ieder willen vragen hem nog eens te bekijken en op te letten tijdens het vuurpeleton geschut hoe de geraakten als een domino-rijtje omvalt (schande ) en zo zitten er nog 10 in.

Eergisteren in de bioscoop gezien en het was me toch een zeer geslaagde film. Na 3 films zijn DiCaprio en Scorcese weer samen en dit keer gaat Scorcese een heel andere kant op dan je van Scorcese verwacht. Hierin gaat ie niet de gangstertoer meer op maar toch wel een beetje naar de horror toer. En dat scheen het publiek niet helemaal te accepteren en kwam deze film maar als middelmatig uit. Vond dat toch wel zeer onterecht want dit was een zeer gelukte en onvoorspelbare film met een ijzingwekkende open einde. Leonardo diCaprio speelt alweer erg goed als een getraumatiseerde Marshell maar dat is maar schijn. samen met zijn mede-marshell (?) Mark Ruffalo. Ook Ben Kingsley heeft een verdachte rol waarbij je toch al gauw ziet dat er iets niet helemaal klopt aan die man. Verder is de film lekker geheimzinnig en het sfeertje is pikdonker, umheimlich en grimmig. (die storm/regenhoossfeer zorgde voor iets akeligs) Het verhaal word ook steeds duidelijker maar ook wispelturiger: eerst denk je dat Daniels een getraumatiseerde WO2 soldaat is vanwege die flashbacks, tussendoor: die flashbacks, nachtmeries en hallucinaties van Daniels waren ook bijzonder creepy, maar aan het eind word alles duidelijk en weet je ook wie die dode mensen zijn die hij in zijn nachtmeries ziet, ik dacht eerst aan mensen in die concentratiekamp maar het was dus zijn eigen gezin, de kinderen die zijn vrouw vermoord had en zijn vrouw die Daniels zelf vermoord heeft uit wraak. Brrr. Zo zie je dat een heel groot gedeelde in Caprio's hoofd afspeeld en dat hij eigenlijk Teddy Daniels niet is maar degene waar ie naar op zoek is op het eiland. Die scene in die vuurtoren is ook onvergetelijk.

Film had duidelijk wat weg van Silent Hill en de Noorse Mystery: Next Door (Naboer) die ik paar weken terug ook had gezien.

Ja, opnieuw weer een zeer schitterende samenwerking van Scorcese en Caprio. Laat Scorcese nog maar wat meer met deze genre doen.

4,5*

Mijn 9de Scorsese. En de eerste die in de buurt komt van een echte voldoende.

Komt vooral door het mysterieuze begin. Het eerste half uur zit wel goed. Aardig spannend, leuk verhaaltje, geen van Scorsese's normale gangster en misdaad perikelen. Zag het toen allemaal nog wel zitten.

Al begon wel op te vallen dat Scorsese van een vorige generatie filmers komt. Visueel is het wat lelijk. Kleuren komen echt niet uit de verf, camerawerk wat bombastisch (wat nu als kitsch omschreven wordt en gebaseerd is op de filmerij van vroeger), maar vooral de wat surrealistischere scenes komer er wat negatief vanaf. Moest eigenlijk keer op keer terugdenken aan Antichrist (niet dat de films verder echt te vergelijken zijn), maar wat een wereld van klasseverschil. Al het voorgaande geldt ook voor de soundtrack.

Di Caprio vond ik niet al te denderend. Hij lijkt de laatste tijd ook vooral in de breedte gegroeid te zijn, en acteert door héél moeilijk te kijken. In een lange film als deze wordt dat wat vermoeiend. Wel énorm grappig om Elias Koteas te zien in een Scorsese film. Die vent doet me elke keer weer denken aan Robert DeNiro.

Het hele tweede deel verliest de film aan rekkracht, het einde is redelijk voorspelbaar, maar vooral slecht uitgewerkt. Ook het hele Duitse gedeelde is compleet overbodig en maakt de film nodeloos zwaar.

Veel ruimte voor interpretatie is er volgens mij ook niet. De 4 anagram namen lijken mij duidelijk genoeg bewijs voor Di Caprio z'n gekte, daarna geeft hij zelf aan te willen sterven als een held ipv te leven als een monster. Klontje denk ik.

Jammer, want het begint best goed, de setting is uitermate sfeervol en het verhaaltje zou veel beter uitgewerkt mogen worden. De wat voospelbare wending had geen probleem hoeven zijn, maar werd dat wel.

2.5*, Scorsese wel op de goede weg. Misschien eens een nieuw creatief team in dienst nemen.

Een erg goede film dit van Martin Scorsese, waar ik best wel van heb zitten genieten. Shutter Island is een film die een enorm sterke sfeer weet uit te ademen. Het eiland oogt mysterieus, donker,creepy en soms ook erg verlaten. Daarnaast brengt Scorsese alles ook nog eens op fraaie wijze in beeld, waardoor alles eerder genoemde elementen nog wat sterker naar voren komen.

Dan is er het verhaal. Het wordt allemaal erg interessant gebracht en lage tijd ook mysterieus gehouden door Scorsese, waarbij je als kijker steeds wat meer te weten komt. Heerlijk hoe de film mij als kijker een aantal keren wist te verrassen. Het plot zit sowieso erg goed in elkaar en ik moet wel lachen om degenen die beweren alles halverwege al te weten. Volgens mij is dit praktisch onmogelijk omdat Scorsese veel dingen gewoonweg niet verklaart. Daarnaast lees ik hier dat er drie theorieën zijn voor het einde en ik denk dat het eigenlijk allemaal wel zou kunnen. Scorsese laat het mijns inziens voor eigen interpratie open. Vooral omdat hij zowel aanwijzingen geeft dat Di Caprio gek is geworden, maar ook, dat hij juist niet gek is geworden.
Dan vergeet is trouwens nog te zeggen dat Di Caprio gewoon erg sterk speelt en de pak hem beet laatste Zeven jaar sowieso iedere keer wel sterk voor de dag weet te komen in al zijn films. Ook Ben Kingsley is heerlijk overtuigend als de dokter, waarvan je vermoed dat er iets niet aan hem klopt en die net als het eiland zelf, af en toe ook behoorlijk mysterieus oogt.

Echt een film om nog eens te zien en die vermoedelijk dan alleen nog maar beter wordt. Dit "tijd-bommetje", zoals ik de film maar even noem omdat ik er nu nog steeds over na zit te denken, is voor mij nu echter al een zeer goede film, die alles in zich heeft om uiteindelijk een echte klassieker te worden.

4,5*

Goede onderhoudende film met een top cast die allemaal even goed presteerd. Vooral Ruffalo vind ik erg goed mensen moeten hem eens wat meer ruimte geven in een film en dan wint hij zo bakken vol met prijzen. Maar goed terug naar de film.

Het verhaal is goed wel wat gecompliceerd dus je moet goed opletten. Voor mij was de pret er eigenlijk al af want ik had de trailer gezien en toen wist ik al welke kant het op ging en ook het einde al. Dus ik raad mensen af de trailer te kijken.

Veder een lekker orginele film die iets nieuws heeft te bieden gewoon kijken dus.

Ik ben blij dat ik deze film op de valreep nog in de bios heb gezien. (Ik denk namelijk dat hij niet zolang meer draait?) In vergelijking met andere nieuwe films die ik de afgelopen tijd heb gezien is de tijd in deze voorbij gevlogen. Dat is te danken aan de goede setting, acteurs en script/boek.

Laat ik beginnen met het eerste. De psychiatrische inrichting was the bomb. Echt geloofwaardig in zijn doel. Hoe de opbouw was, hoe mensen daar over en weer liepen enz. Goed gedaan. Ook het eiland met alle scherpe punten deed het goed in het scherm. Minder vond ik de vuurtoren. Die viel naar mijn mening een beetje uit de toon. Ik zag de scenes daar net zo lief ergens anders in het complex.

Met de acteurs dacht ik eerst nog hallo Jack, hallo Gandhi, maar dat viel na een kwartierje weg. Goede acteurs kunnen dat. Iedereen speelde geloofwaardig de rol waarvoor ze gecast waren. Als ze praten (en dat gebeurde veel) waren ze gewoon hun karakter met eigen achtergrond. Ook deden ze (in de laatste scenes bijv.) veel non verbaal, wat veel bijdroeg aan geloofwaardige communicatie.

Ik heb het boek niet gelezen, maar het is goed te merken dat de scripschijver veel stof had om iets moois van te maken. Het verhaal is voor een niet lezer zoals ik compleet en er werd de tijd genomen om je alles te leren over de personen en omgeving van de film.

Dan over de twist. Lekker zo'n open einde. Vaak krijg je bij zo'n film echt alles uitgelegd. Nu mogen we zelf onze conclusies trekken. Ik denk dat Teddy wel echt Teddy is. Waarom? Doktoren mogen niet zo ver meegaan in een rollenspel. Er zijn ook daadwerkelijk andere gevangen bij betrokken geraakt (de verhoringen), en dat kan je als psychiater gewoon niet maken. Kan je daar weer troep in het hoofd van anderen op gaan ruimen. Van wie is de kamer van de 'ontsnapte gevangene'? Van Teddy zelf? Ik geloof er niets van. En ook niet dat die ruimte zomaar leeg staat. Daarvoor is gewoon te weinig ruimte. Alles zit altijd helemaal vol.
Geen echte vragen van mij dus. Meer mijn standpunt voor deze film.

4* Voor deze meeslepende film.

Shutter Island een geweldige film met een goede cast, een verhaal dat erg simpel begint en steeds verder wordt uitgediept met uiteindelijk een ijzersterk open einde.
Het genre; psychologische drama/thriller was beter op zijn plaats geweest, want ik had zoals velen hier een totaal ander soort film verwacht.

Voor velen is het einde een raadsel, ik zal proberen hieronder de plot volgens mijn eigen interpretatie uitleggen. Zoals al eerder gezegd het blijft een open einde, dus kun je het einde van de film op verschillende manieren interpreteren wat uiteindelijk ook het doel van de regisseur zou zijn.

Je kunt de plot van de film op verschillende manieren interpreteren. Dit is mijn (meest logische interpretatie):
Op het einde van de film zie je DiCaprio met zijn psychiater Chuck op het trappetje zitten. In deze scene lijkt DiCaprio nog steeds gek te zijn, en vraagt wat de volgende stap is(gedraagt zich dus nog als Marshall ‘Teddy’). DiCaprio zegt dat het hier slecht is en dat hij naar het vasteland wilt gaan, nu zie je Chuck denken; Het rollenspel heeft niet geholpen, hij is nog steeds gek. Vervolgens schudt de psychiater Chuck zijn hoofd naar de directeur van de T.B.S.-kliniek , en wilt hiermee zeggen dat het rollenspel niet heeft gewerkt en DiCaprio nog steeds gek is. Vervolgens staat DiCaprio op en zegt: 'Which would be worse: To live as a monster or to die as a good man?'
Oftewel: Is het erger om te leven als een monster, of om te sterven als een goed mens. Met deze zin blijkt dat hij juist wel bij bewust zijn is. Dan staat DiCaprio op en loopt weg. Chuck kijkt verbaast en roept; 'Teddy' ? Met de achterliggende gedachte; ben je nu bij bewust zijn of niet. Maar DiCaprio reageert hier niet op want hij weet dat hij Andrew is, en niet Teddy.

Oftewel op het einde van de film is DiCaprio (Andrew) bij bewust zijn maar doet net alsof hij gek is zodat de artsen en de psychiater denken dat hij nog gek is waardoor hij lobotomie moet ondergaan en dus zal sterven als een goed mens en niet verder moet leven als een monster. Hij zorgt er dus zelf voor om de hersenoperatie te ondergaan zodat hij niet meer herinnert dat hij zijn vrouw heeft vermoord, en dus voor zijn gevoel kan doodgaan als een goed mens.


Shutter Island, één van de betere films van de laatste tijd.

“You're a rat in a maze.”

Het is 1954 en we zien een indrukwekkend, afgelegen eiland uit de mist opdoemen. Het eiland stikt van de meest gestoorde criminelen uit heel Amerika. Je kan er alleen via de haven komen én van weggaan. Dat is de setting voor Martin Scorsese’s nieuwste film, Shutter Island. Eén van de vrouwelijke gevangenen, of patiënten zoals de psychiater ze liever noemt, is ontsnapt. Dit zou natuurlijk absoluut onmogelijk moeten zijn, ze snappen er dan ook de ballen van. Aldaar begint het grote mysterie. US Marshall Teddy Daniels (Leonardo DiCaprio) komt met de boot op het eiland aan, samen met zijn partner, Chuck Aule (Mark Ruffalo).

De sfeer zit er gelijk goed in. Optrommelende muziek, donkere kleuren, uiterst gespannen bewakers. Het gaat hier klaarblijkelijk om een uiterst gestoorde vrouw. Dat blijkt ze ook te zijn, ze heeft haar drie kinderen één voor één verdronken en daarna aan tafel gezet om nog een laatste maaltijd te nuttigen. En nu is ze ontsnapt.

De federale agenten worden, zoals zo vaak in Hollywood, niet geweldig geholpen door de lokale autoriteiten. Waaronder door Dr. Cawley, gespeeld door Ben Kingsley, die zijn rol als mysterieuze, alwetende psychiater goed neerzet. Dr. Cawley is groot fan van een alternatieve behandelingsmethode: begrip tonen. Iedereen op het eiland gedraagt zich ook wat apart, niet alleen de gevangenen/patiënten. Later zal blijken waarom. En dan is er ook nog “The Lighthouse”, een mysterieuze vuurtoren waar niemand iets over kwijt wil.

Shutter Island is verfilmd naar het boek van Dennis Lehane. Het is al de vierde film van Martin Scorsese waarin Leonardo DiCaprio een hoofdrol vertolkt, eerder deed DiCaprio dat in The Aviator, The Departed en Gangs Of New York. De twee lijken elkaar dus wel te mogen. DiCaprio komt in Shutter Island goed uit de verf, evenals de rest van de cast.

De film zit vol met flashbacks en dromen van Teddy Daniels. Agent Daniels heeft gevochten in de Tweede Wereldoorlog en daar de meest vreselijke dingen gezien (concentratiekamp Dachau). Ook is zijn vrouw Dolores nog eens overleden bij een brand in hun flat. Die dingen kan hij maar moeilijk loslaten. Sommige flashbacks en dromen voegen eigenlijk niets toe, sommige zijn te pretentieus ‘apart’ en mysterieus, alsof Scorsese soms wat David Lynch-achtige taferelen in zijn film wil stoppen. Dat kan hij toch beter overlaten aan David Lynch zelf.

Je zit toch 138 minuten lang geboeid te kijken, inclusief wat schrikmomenten. Dat is knap van Scorsese. Het blijft natuurlijk een thriller en dat is het zeker. En een goede ook. Je wordt echter niet helemaal gegrepen. Het verhaal is daar toch wat te dun voor, sommige scènes lijken te veel op elkaar, het kabbelt af en toe een beetje voort. Het plot is goed uitgedacht en wordt mooi verfilmd, maar een The Usual Suspects gevoel krijg je er bij lange na niet van. Een goede thriller met een goede sfeer, goede muziek en hele mooie plaatjes. Gewoon een lekkere film.

Lekkere Thriller,

hAd hoge verwachtingen, maar die keerden weer om in een wat lagere verwachting. Maar na de prent dan zelf gezien te hebben, ben ik overtuigt van de sterkte van deze film.

De film steunt natuurlijk zwaar op zijn plot. In het begin lijkt het een standaard thriller te worden, maar dit buigt om tot iets wat je niet voor mogelijk hield of uberhaupt aan gedacht had. Dit is weer zon ouderwetse mindfuck maar een hoogst ingewikkelde., niet zoals bij The Game waar 1 zin eigenlijk alles verklaart. De film zelf geef genoeg uitleg en verklaart alles. Behalve de eindscene, daarvoor raad ik de uitleg van Teun25 aan De eindscene liet me wat vertwijfeld achter maar door de uitleg van Teun is deze scene echt een geniale scene. Ik raad aan om deze film te zien in opperste concentratie. Dus niet halfgebakken op een bank waar je ligt te dommelen.

De 2e keer als je deze film ziet is de verassing er wel af. Maar Scorsese en DiCaprio zorgen ervoor dat er genoeg moois overblijft. De donkere mysterieuze uitstraling die Scorsese meegeeft is van een hoog niveau. De ondersteunende soundtrack daarintegen is vrij standaard. Niet verkeerd maar ook niks bijzonders.

DiCaprio is toch wel weer op dreef. In deze film overtuigd hij mij van zijn acteerprestaties. Body of Lies viel zwaar tegen, Titanic de film is niks voor mij. The Departed was gewoon goed en Whats Eating Gilbert Grape heb ik nog in mijn collectie staan. Inception is dan ook de film waar ik op dit moment het meest naar uitkijk.
De hele cast overigens is van een goed niveau. Mark Ruffalo en Ben Kingsley dragon ook hun steentje bij.

Een punt waar Klaas-jan over sprak was het Lynch achtige. Ik ben dus blijkbaar niet de enige. Als het op het einde allemaal niet was verklaard etc. Dan was dit zo een script geweest zijn van Lynch.
De scenes in het Dachau kamp waren ook van een goed niveau alleen het had nog wel wat donkerder gemogen.

Zeer goede Thriller en als je deze film goed vondt jij dit een goede film dan raad ik The Game en The Usual Suspects aan. Zijn anders maar ook van een zelfde niveau.

* * * *

Scorsese's Sixth Sense

Scorsese tracht te kijker te shockeren met een 'twist' die je vanaf zo'n 30 minuten voor het einde op je af ziet stormen. En dus wordt e.e.a. na het spannende en mysterieuze eerste deel alsnog een uitzittertje.

Daarnaast is de ontknoping an sich er ook nog eentje van een wat kneuterig niveau. Tevens zit de film vol met plothiaten en goofs, die zullen opvallen bij de oplettende kijker. Ook de blue-screens zijn soms verschrikkelijk en leiden onnodig af. Met name tijdens de autorit met DiCaprio en de directeur. Eigenlijk kan zoiets echt niet meer tegenwoordig.

Omdat de film voorzien is van degelijk acteerwerk, een sterk begin kent en uiterst sfeervol is kun je e.e.a. moeilijk slecht noemen, maar erg sterk is het allemaal niet. Dat zit hem dus in het verhaal dat halverwege de film nogal afzwakt en vroegtijdig het plot weggeeft. Gelukkig is de film onderhoudend tot het einde, maar hier had veel meer in gezeten.

Redelijk.

Toch nog een halfje eraf. Had er naar uitgekeken deze te zien maar had veel meer van de film verwacht aangezien de combinatie DiCaprio en Scorsese quasi altijd vuurwerk opleveren.

En dat is waarschijnlijk wat je niet mag doen.

Nog steeds puik acteerwerk van de cast, maar het plot vond ik niet ZO indrukwekkend. Ook de speeltijd kon ietsje korter, zodat je direct in het verhaal zou kunnen worden meegezogen. Maar saaie delen komen te veel voor.

Zeker geen slechte thriller, maar mijn buik is niet gevuld.

Even zoeken op gebruikersnaam en Teun25 inkloppen. Met die interpretatie ga ik mee.

Zeer entertainende film, boeiend van begin tot eind, al zat ik wel te wachten op de "twist within a twist". Die kwam niet, maar dat neemt niet weg dat ik ruim 2 uur aan geniale sfeerschepping heb gezien, van de sets tot en met het briljant gekozen kleurfilter in het beeld, omlijst met ijzersterk acteerwerk.

Wel vond ik dat aan het begin de dreigende muziek te dik werd aangezet. Dat was een beetje over the top. Daarnaast zagen sommige dingen er nep uit met als dieptepunt de autorit met die hoofdbewaker in de jeep. Wat het nog erger maakte, was dat het gesprek totaal nergens over ging.

Zeer puike entertainment dit.

4,5 sterren. Staat nu al in mijn top 3 voor 2010.

Ondanks het aardige verhaal en de goede acteerprestaties van Leonardo DiCaprio en Ben Kingsley vond ik de film langdradig. Deze film had makkelijk verfilmd kunnen worden in circa 100 minuten i.p.v. ruim 2 uur.

Martin Scorsese

M'n verwachtingen voor Shutter Island lagen bijzonder hoog: de film zag er erg sfeervol en mysterieus uit, Leonardo DiCaprio vertolkt de hoofdrol en Scorsese staat achter de camera. Vuurwerk? Vuurwerk!

Vooral het eerste deel van deze prent is uitstekend. Het eiland wemelt van de dreiging, DiCaprio speelt de pannen van het dak en visueel worden er heel knappe dingen gedaan (die scène waarin zijn vrouw uiteindelijk in vlammen opgaat!). Shutter Island is een fantastische, spookachtige locatie en ik vond het heerlijk om in die sfeer te worden ondergedompeld.

Jammer genoeg is het tweede deel, waarbij alle registers worden opengetrokken, een klein beetje minder. Dat eerste anderhalf uur was voor mij dan ook zo sterk, dat daar nog moeilijk overheen te komen was. Tegen dat de climax er kwam, was mijn interesse al aan het zakken en het laatste half uur is wat te "uitleggerig".

Niettemin één van Marty's beste wat mij betreft, met een fenomenale DiCaprio in misschien wel zijn allerbeste rol. Ook de rest van de cast overtuigt en dus kom ik uit op 4*. Topfilm.

Sfeervolle en onderhoudende film, maar wel wat overschat.

Uiteindelijk werd de film niet helemaal wat ik hoopte. Toch jammer, want het 1e uur vond ik echt heel goed. De hele aankomst op Shutter Island en het begin van het onderzoek vond ik erg boeiend. Maar waar ik hoopte dat het allemaal spannender en grootser zou worden, daar gebeurde dat voor mij juist niet. Ik vond de film in het middendeel nogal inzakken naar een normale thriller met een speurneus die de standaard zoekactie's doet. Pas op het einde vond ik de film weer een stuk beter.

Helaas verwachtte ik al een rare plotwending omdat dit goed bij dit soort films past. Ik geloofde ook al niet meer dat Teddy Daniels gelijk had met zijn verhaal van de hersenoperaties. Zoiets zou je al wel sneller dan te zien krijgen in de film en niet helemaal op het einde. Nu bleek Daniels dus zelf de patient te zijn. Op zich aardig verzonnen, maar zulke twisten heb ik al vaker in thrillers gezien. Neemt niet weg dat ik er wel mee kon leven. Van mij had dit verhaal nog wel wat dieper mogen gaan en heftiger mogen aflopen.

Heel positief aan de film vind ik wel het acteerwerk. Van Kingsley tot DiCaprio; allemaal overtuigen ze. Ik vind vooral dat DiCaprio echt een geweldig goede acteur is. Bijna in al zijn rollen weet hij te overtuigen en te schitteren. Hij heeft een soort uitstraling en charisma dat zijn rollen erg realistisch maakt.

Verder zag de film er gewoon goed uit. Shutter Island zelf zag er wel groots en imposant uit. Dit aangevuld met goede geluidseffecten (zoals oa de storm) maakte de film toch wel een sfeervol geheel.

Geen topfilm. Wel een aanrader.

3,5*

Vanavond nogmaals bekeken.. Werkelijk fantastische film, stem verhoogd van 4* naar 4,5*..

Er zijn een hoop dingen die je bij een tweede kijkbeurt opvallen, die je de eerste keer niet opmerkte. Deze tweede kijkbeurt werd het mij duidelijk dat dit echt een meesterwerk is, waar zo goed als alles klopt.

Nieuwe score:

9,1/10

4,5*

Goede mindfuck op het einde, ben er zeker van dat een groot deel van de bioscoopgangers hier echt hun tanden hebben op stukgebeten achterna.