Shutter Island (2010)

Neem het allerbeangstigende dat je je kunt voorstellen. Besef dan dat mensen in staat zijn om vervolgens nog een stapje verder te gaan. Dat maakt de mens het allerengste dat er bestaat. Niet zombies. Niet spoken. Niet monsters. Wijzelf.

Daarom hou ik niet zo van horror als het gaat om bovennatuurlijk gedoe. Het zijn films met een gemaakte spanning. 90 minuten met een paar schrikmomenten en thats it. Nergens echt eng, want het staat te ver van ons af. Het blijft niet hangen. Bij mij niet in ieder geval.

Nee, dan deze film. Met Shutter Island geeft Scorsese aan dat hij en ik op één lijn zitten wat dat betreft. Nog niet vaak heb ik iemand zo effectief de diepste en meest misleidende krochten van onze geest zien verkennen. Ja, uiteindelijk komt het verhaaltje wat gemakzuchtig over. Volkomen eens daarmee. Is hij gek of niet?

Het gaat niet om het antwoord, maar om de vraag. Scorsese geeft op het einde geen (expliciet) antwoord, want er is er helemaal geen. Dat is juist zo eng. Waar in Shutter Island zo goed de vinger op wordt gelegd, is dat we nooit kunnen wéten waartoe wij en anderen in staat zijn. We kunnen het ons niet voorstellen en we kunnen ons er daarom niet of nauwelijks op voorbereiden. Maar het gebeurt wel.

Komen we in aanraking met gruweldaden, dan treden allerlei verdedigings-mechanismen in werking. We verdringen het, bagatelliseren het. Soms leidt dat tot waanzin. Vervangen we de ellende door een schijnwerkelijkheid. En dat is vaak precies waar de ellende uit is ontstaan. Dan is de cirkel rond en het leed geschied.

Niet dat wat we kunnen verbeelden, maar dat wat we NIET kunnen verbeelden, is eng. Al is dat op zichzelf al een gedachte die voortkomt uit onze geest dus we moeten nog een stapje verder. Het besef dat er nóg gruwelijkere dingen gebeuren dan we ons kunnen voorstellen. Dat is enger.

Maar het allerengste voor mij is nog wel het idee dat de horror die je je jarenlang hebt ingebeeld (Nazi-hersenknutselaars) peanuts is vergeleken bij de ellende die je al die jaren onbewust hebt verdrongen. De vrijwillige keuze van Andrew om lobotomie te ondergaan en zodoende voor eens en voor altijd van de horror verlost te zijn is in dat kader echt een meesterzet.

4,5* Audiovisueel had het wel wat moderner en gedurfder gemogen. Nachtmerries waren wel tof verder.

binnenkort komt er een nieuwe film ook met leonardo di caprio genaamd inception, ongeveer zelfde soort verhaal waar je ook goed moet opletten.

over de film zelf, een goeie film met een verhaal die blijft boeien tot het einde, maar waar je wel goed moet opletten.

nadeel vondt ik wel dat het een beetje voorspellend einde was

Ik dacht dat het een doorsnee film was met een achtervolging naar een vermiste persoon. Dat had ik dus mis.

Geweldig en ijzersterke verhaal met veel twists. Personages waren goed bedacht; wie wie is, wat die doet, wat die acteert en wat die echt is, etc.

Hier hoor je zeker je hoofd bij te houden, want het verhaal heeft vele wendingen die je telkens opnieuw moet verwerken om het bij te houden.

Acteerwerk van DiCaprio en de rest zijn simpelweg fantastisch. Beelden van de storm waren geweldadig goed en de beelden van 't eiland zagen er prachtig uit.

Een compliment voor Scorsese!

Die mening deel ik. Ik blijf hem toch ook meer als jongen dan als man zien en heb altijd wel een beetje 'moeite' met Leo in dit soort volwassen rollen.

Verder vond ik de film prima. Zeker onderhoudend genoeg om te blijven kijken. Redelijk spannend ook bij vlagen. Maar er had, denk ik ook, best wel meer in kunnen zitten...

3 1/2 krijgt de film van mij

Matige film in mijn beleving.

De inleiding (lees eerste scene ) vond ik 'prikkelend' en goed neergezet , waarbij ik zeer te spreken ben over de prestaties van Leonardo di Caprio ( gehele film ). Iets geheimzinnigs valt toe te schrijven aan de getoonde scénes. De verwachting werd niet direct minder toen het zwakke , slecht uitgewerkte script een verhaal deed starten op het eiland. Door een sterke hoofdrolspeler , gepaard met 'side-flashes' lijkt het plot alle kanten te kunnen opgaan en is dus pakkend , ondanks dat door het "basale" script veel plotwendingen eigenlijk onmogelijk zijn.

Het pakkende van de film word mijn inziens gecreeerd door de slecht uitgewerkte personages , verhaallijn en de alsmaar toenemende side-flashes die de kijker dwingt te gissen waar het verhaal naar toe holt. Door het slechte verhaal en uitwerking vond ik de tweede helft niet spannend en wachtte maar af tot de "climax" zodat de geheimzinnigheid ( door de hele film ) verklaard kon worden. En ook is het plot niet super verrassend in the end.

Opgesomd

-zwak script ( verhaal + keuzes voor inleidende scenes die hoog contrast scheppen met de rest van de film ('goedkoop' achteraf)

-Slechte uitwerking ( te gehaast , weinig diepgang )

+Leonardio Di Caprio die toch zeer goed en overtuigend speelt in mijn ogen

+Een prachtige side-flash scene ergens in de film die het waard is genoemd te worden

Wat n verschrikkelijke film de hele film moet jejezelf ertoe dwingen te blijven kijken bij het langzaam voorkabbelende tempo van deze film. En dan gebeurt er eindelijk iets dan word het een ietsepietsie spannend en dan is t allemaal onzin en is ie zelf gestoord.
Absoluut niet kijken ik snap niet waarom deze film zo'n hoge notering krijgt Leonardo?????

Gisteren een kadootje van mijn vader gekregen: Shutter Island. Een film die ik normaal niet zo snel (in de zin van, na de release datum) zou kopen, maar toch wel mijn aandacht heeft getrokken in de winkels. Ik ben te gierig en wacht altijd tot de films zijn afgeprijsd, haha. Maar zo'n kadootje sla ik niet af. In de avond maar gelijk gekeken met z'n allen!

Shutter Island komt naar mijn idee wat langzaam op gang. Het is even wennen, de montage is wel vloeiend maar laat je toch even denken van: oké. Opeens dit en opeens dat (hiermee bedoel ik de hallucinaties en de terugblikken). Maar als 'ie eenmaal op gang is, dan is 'ie ook echt op gang! Zelden zo een spannende film bekeken die op meerdere manieren kan boeien. Qua ''mee leven met de hoofdpersoon'' scoort de film tot het uiterste, want pfoe: wat wilden we graag dat het allemaal ging lukken... Ook is de film heel erg spannend en werkt het grauwe duistere sfeertje erg mee in de griezelheid factor. Het was soms wel even creepy, haha. Hoewel je in de hele film weinig drama meekrijgt, wordt je toch ontroerd op het eind. Wat een acteur zeg, diCaprio. Petje af. De film vliegt naar een ongelofelijk einde met een nogal lullig maar bevredigend en zeer uitgedacht verpletterend einde. Ergens deed het me raar genoeg denken aan de film: A beautiful mind. Geen idee waarom.

Ach wat maakt het uit dat er (nogal veel) wat foutjes in zitten. Ik kan het een kind vergeven als die dood moet spelen en ademt. Allemaal foutjes die ik pas achteraf, na de link, heb gelezen en die me totaal niet op zijn gevallen in de film. Daar straf ik de film dus ook niet op af. Misschien maakt het niet perfecte, juist de film perfect? Naja, laten we niet overdrijven ;P

In ieder geval een van de beste thrillers die ik tot nu toe heb gezien. Een aanrader die houd van een film die je aandacht weet te pakken en je een nacht (en wellicht meerdere nachten) wakker houd. 4,5 ster.

Geweldige film met mooie opbouw leuk terugblikken en grootse acteerprestaties.En zeer leuk einde

Goed verhaal met toch wel een onverwacht einde, zeer goed acteerwerk en prachtige locaties (vooral het binnenplein na de storm en de lichttoren). Zeer goed camerawerk ook, o.a. de beklimming naar de grot, en hoewel de bombastische muziek na een tijdje wat op de zenuwen werkt, maakt ze de film alleen maar des te memorabeler.

Beste scènes imo Teddy's flashback naar de moord op zijn kinderen en zijn eerste (geloof ik) droom met zijn vrouw).

Speelduur zit ook goed, alleen jammer is dat de grote ontdekking in de lichttoren zelf een beetje rommelig in beeld gebracht.

Topfilm.

4,5*

Zeer sterke film!

Nog nagenietend van de film schrijf ik dit berichtje. De film weet zich al vanaf het begin te settelen, mede doordat een intro of proloog ontbreekt. De film voert je gelijk het verhaal in en weet daardoor vanaf de eerste minuut een surreële beklemmende atmosfeer neer te zetten. Scorsese slaagt erin om dit gedurende de hele film vol te houden.

Verhaaltechnisch een van de beste films die ik gezien heb. werkelijkheid worden op ingenieuze wijze afgewisseld met dromen, flashbacks en hallicunaties. Integenstelling tot anderen zag ik het einde in de verste verte niet aankomen. Bij sixth sense wist ik dat er een grote twist in zat, omdat ik er al het een en ander over gehoord had. Over deze film wist ik (gelukkig) niets. Het einde kwam dus als een complete verrassing, heerlijke mindfuck. Op geniale wijze werd ik dus de hele film door misleid. Chapeau !

Niet alleen het verhaal is ijzersterk in deze film. Ook de editing is zeer goed. Je waant je gewoon in de jaren 50, d.m.v. meesterlijke muziek en geniaal kleurgebruik. Zeer sfeerverhogend.

En hier blijft het niet bij. Alsof we nog niet genoeg verwend zijn is ook het acteerwerk was van hoog niveau. Leonardo DiCaprio en Mark Ruffalo, twee van mijn favoriete acteurs spelen geniale rollen en wisten de gehele film te overtuigen.

Slimme en spannende film. Volop genoten! Binnenkort volgt er een herziening, met misschien een verhoging. De verrassing is er dan natuurlijk af, maar eens zien of de film ook dan nog stand weet te houden. Maar vooralsnog geef ik een solide aantal sterren.

4,0*

Goed om te zien dat filmmakers als Scorcese toch een erg aardig niveau blijven vasthouden over de jaren, zelfs (of juist) als ie het een keer over een wat andere boeg gooit. Opnieuw hand in hand met DiCaprio, die zijn tieneridool- imago uit de jaren '90 wel heel effectief van zich af heeft geschud en er inmiddels staat als een bijzonder sterk acteur. Voor Shutter Island kiest Scorcese voor een bijna horror-sfeertje en krijgt de ultieme setting; een grimmig kliniek op een sfeervol, spookachtig eiland terwijl er buiten een grote storm raast. Alleen had de film in het begin had de film nog niet dat sfeertje te pakken, voor mijn gevoel. De muziek werd erg dik aangezet en de personages spatte nu niet echt van het scherm.

Maar gelukkig begon Shutter Island snel te groeien en werd ik als kijker alsnog het verhaal ingesleurd. Stukje bij beetje komt de kijker meer te weten over hoe de vork in de steel zit en mag ondertussen genieten van een voortreffelijke sfeer en uitstekend spel. Want Scorcese heeft naast een paar sterke hoofdrolspelers ook weer wat sterke bijrolacteurs (Levine, Von Sydow, Earle Haley) erbij gesleept. En op een gegeven moment dacht ik DeNiro te zien, maar dat bleek dus iemand anders te zijn. Het einde kon wat mij bertreft niet beter. Had het al deels kunnen voorspellen (terwijl ik daar juist helemaal niet goed in ben), maar dat doet voor mij weinig aan de kwaliteit af. Het einde is bijzonder sterk, met name dat mooie laatste shot. Na The Departed en deze Shutter Island hoop ik dat Scorcese op deze voet verder gaat.

4 sterren.

Leonardo DiCaprio is een waardig vervanger voor Robert De Niro,Shutter Island niet Martins beste. Nee dat is het zeker niet dat blijft voor mij natuurlijk GoodFellas.

Ik wilde zo weinig mogelijk weten over deze film. Omdat ik wist dat er wel eens een verrassing in zou kunnen zitten en dat is zo Dat behandel ik straks want ik denk dat de meeste gebruikers nog iets over het hoofd zien ( kan ook dat ik het ben )Ik ga effe terug naar het begin. Dat vind ik eigenlijk het minste gedeelte.Er zit dan een soundrack wat erg vervelend aanwezig is. De Sfeer was maar halfaanwezig tot de storm komt dan word het van een '' halve thriller'' een erg sfeervolle en bij vlagen intense thriller die af en toe verrassend uit de hoek kan komen,met vooral DiCaprio die zowiezo al een zwaar vervelend verleden heeft in deze film.De andere personages worden dan wat op de vlakte gehouden wat ze gelijk mysterieus en onvoorspelbaar maken.

Ik kom nog effe terug met wat ik in begin schreef ''dat jullie of ik mischien over het hoofd zien'' dan doel ik op De meesten gaan er simpel vanuit dat Leonardo DiCaprio gek is,maar kan het ook zijn als dat gewoon niet zo is ?

Deze film beloofd een spannend avond,en een Leonardo DiCaprio die eindelijk zijn beloofde talent in begint te lossen. (3,70 ) 3,50

Ik had een recentie gelezen in een krant (de Pers?) die dit niet zo'n geslaagde film vond van Scorsese. Blij verrast, dat het gewoon een erg goede spannende en originele film is. Prikkelt de hersencellen. Begon na afloop gelijk weer met het begin. altijd een goed teken, mooie opening met het schip wat uit de mist opdoemt.

Leonardo de Caprio is super, een acteur van de buitencategorie. Maar ook alle andere acteurs zijn top.

De briljante zet is natuurlijk dat de film precies omdraait wat gebruikelijk is in het genre. Ipv iemand die er langzaam achterkomt dat er duistere zaken gaande zijn, en een grote samenzwering erachter ontdekt. Hebben we iemand die meent een duistere samenzwering te ontdekken, maar de vermeende duistere figuren blijken juist engelen die alles uit de kast trekken om Teddy uit zijn eigen duistere fantasiewereld te trekken.

Goed einde ook,

Mooie film. Er zaten een aantal bijzondere uitspraken in maar helaas ben ik ze vergeten. Iets met "eat bij shark" op het einde, dat was een hele opvallende zin althans voor mij ( het was een soort rhym ). Goede DiCaprio, ik vond "m hier aangenamer spelen als in Inception.

Zo nu en dan leuke beelden en aardige dialogen. Bijvoorbeel het gesprek met de gevangen in de duister met lucifers, en het einde op het kantoor bij Kingsley.

Toch wel een verassend filmpje.

Zeer sterk, mysterieus en sfeervol eerste deel (+/- 45 minuten) met drie geweldige acteurs en een uitgangspunt waarvan je totaal niet weet waar geindigd gaat worden. Scorcese draait vervolgens vakkundig zijn eigen film de nek om door tot in elk detail het mysterie uit het verhaal te wringen. Inception zou jaloers zijn op zo'n grondige uitleg van het plot.

2,75*

Niet bepaalde boeiend allemaal, ook verre van verrassend of spannend. Opzichtige, lelijke blue screens en een te gelikte look zetten veelal de toon. Wel degelijk geacteerd verder.

Eindelijk eens even voor kunnen gaan zitten..

Iets waar ik in 'mystery/thriller' (ik noem het voor het gemak maar zo) het eerste op let, is of de regisseur via lastige omwege tot zijn doel is gekomen, of dat de regisseur werkelijk waar een goede mindf*cker heeft neergezet. Bij Shutter Island ben ik vooral nog in dubio.. Het is een beetje een plotje die je wel meeneemt, je denkt eraan, en dan blijk je het toch goed te hebben. Jammer vind ik dat, alsof er weinig echte keuzes voor een plottwist worden gemaakt. Wat ikzelf ook altijd wel leuk vind, is om een film als dit zelf nog deels in te kunnen vullen of nog een keer na te kijken. Bij Shutter Island is dat helemaal niet nodig. Ikzelf vind dat niet echt sterk, maar ik zal het niet meenemen als minpuntje. Wel is het zo dat het einde voor mij weer net zo geforceerd overkomt als Inception. Moeten we nu als kijkers gaan nadenken of DiCaprio werkelijk gek is of niet? Dat neemt alle aandacht van de film weg IMO, net als die ellenlange 'tol' discussies in Inception. Het doet geen afbreuk aan de film, maar het voegt ook niets toe. Ik mag toch hopen dat niet de hele film zich naar dit moment werkt, dat zou een letdown zijn. Gelukkig heeft de kijker nog zeker wel wat voor zichzelf om in te vullen, maar dit zorgt er niet voor dat je lekker van de film wegloopt. Daarvoor is niet alles goed uitgewerkt

Acteerwerk is allemaal dik in orde, vind DiCaprio hier eindelijk eens wel een goede rol spelen, maar vooral Ruffalo speelt hier sterk, zoals ik hem graag ken. Dit soort rollen zijn wel voor hem bestemd heb ik het idee. Al met al geen slechte film, misschien had ik te hoge verwachtingen of wilde ik te graag een grote mindfuck, maar ik weet niet echt wat ik hier van moet vinden. Misschien komt het omdat de regisseur besluit om een halfuur er voor uit trekken om het verhaal uit te leggen, iets wat juist het allerleukste is voor de kijker om zelf te doen.
Want het verhaal is echt wel goed bedacht, zit goed in elkaar en was leuk te volgen. De locaties waren trouwens ook schitterend!

Martin Scorsese is nou typisch een voorbeeld van een over het paard getilde regisseur. Zijn misdaadfilms, op Casino na, konden nimmer bekoren.

Je ziet aan deze film dat het Scorsese goed doet om bevrijd te zijn uit een genre, waarin hij niet goed uit de voeten kon. Shutter Island heeft geen quasi stoere gasten in huis gehaald, maar gekozen voor een stemmige setting als hoofdrolspeler: een mysterieus eiland!

Het mocht mij na zo `n uur bekend zijn waar het verhaal naartoe werkte, dè voorspelbaarheid van de film kon mij echter geen moment deren, aangezien Scorsese eens een keer wat meer te bieden had dan een stoffig, mottig, afgekloven verhaal af te leveren.

Het camerawerk heeft een flinke impuls gekregen en is perfect afgestemd op een fijn, ouderwets spookverhaal. De camera heeft oog voor onheilspellende signalen, de camera verdwijnt achter de bomen, de camera tijgert over een stenen ondergrond om halt te houden vlak voor de afgrond, daar waar de golven zich keer op keer murw beuken op de kliffen.

Zoals gezegd vond ik het verhaal wat voorspelbaar, maar ook zeker genietbaar omdat iedereen vol overtuiging in zijn eigen rol opging. Het grote theaterstuk wat uiteindelijk als vooruitstrevende therapie door zou gaan vond ik ook een leuke vondst. Tevens vond ik de film er mooi verzorgd uitzien, met enkele prachtig aangewende flashbacks!

Typisch zo `n film die ondanks zijn voorspelbaarheid, voldoende spanning weet te genereren ( dan doe je als film zeker veel goeds! ), mede dankzij goed acteerwerk van Leonardo DiCaprio die je haast in zijn versie van het verhaal laat geloven. Ondanks dat je steeds denkt, nee het zal toch niet zo zijn dat hij echt gelijk heeft, blijf je tot de laatste snik lichtjes aan het twijfelen omdat die éne waarheid niet abrupt van tafel geveegd wordt. Knap gedaan!

Prima film! Martin Scorsese blijkt een laatbloeier te zijn. Een dikke 4*

Voor mij is deze film 1 van de beste films die ik vooralsnog heb gezien dit jaar, zoniet misschien wel de beste. Wederom speelt Leonardo Dicaprio een glansrol met een goede uitstraling en geloofwaardigheid. De film is tot aan het einde tot zeer spannend en het einde brengt dan ook nog een gigantische climax. Verbluffend! Nog een pareltje van Martin Scorsese.

4.5*

Puike film van Martin Scorsese waar alles wel zo'n beetje mee in orde is. Wie van mind fucks houdt is hier aan het goede adres. Ergens zag ik sommige dingen wel aankomen, maar dat neemt niet weg dat het verrassende film is.

Het concept is in woord uitstekend te noemen. Ik had zo'n script/boek graag ooit zelf geschreven. Helemaal in mijn straatje.
Is de film goed? Ik weet het niet. Ik weet dat het niet mag, maar films als a Beautiful Mind en Fight Club kwamen toch wel snel bij me op. Het meest komt het overeen met The Truman Show. Iedereen zit in het complot en speelt zijn/haar rol.

De sfeerzetting is grandioos. Het begint al gaaf op de boot naar het eiland dat je opeens in beeld krijgt, gecombineerd met het slechte, grauwe weer. Zet meteen de toon en geeft je nou niet echt een prettig onderbuikgevoel.

De manier van filmen en het in je voordeel laten werken van kleuren en geluiden is Scorsese prima gelukt. Het is gewoon een ouderwetse, spannende film waar je goed met je aandacht bij blijft.

Het acteren van Ruffalo viel me het meest op. Wat is die acteur goed geworden in de loop der jaren zeg. Hij speelde DiCaprio er nog net niet uit, maar het scheelde niet veel. DiCaprio's houdbaarheidsdatum begint er voor mij helaas aan te komen vrees ik. Het was echt 1 van mijn lievelings-acteurs, maar de mimiek-grapjes over Russell Crowe kunnen langzamerhand ook zeer goed slaan op Leo. Hij prikkelt niet meer, echt heel erg zonde.

De hele mindfuck van Shutter Island is heerlijk. Gedurende bijna de hele film ben je kwaad op de psychiaters en broeders/zusters die daar rondlopen en het andere moment zie je opeens dat ze het alleen maar goed met Teddy voor hadden al die tijd.
Al zijn afweer-wanen die hij gedurende 2 jaar tegen zijn psychiater heeft verteld zie je terug in de karakters op het eiland.
Misschien hadden ze bijvoorbeeld nog 3 kleinkinderen van de directeur kunnen laten rondhuppelen om Andrew nog meer te confronteren met de waarheid, maar that's just me. Nu zag je ze alleen terug in zijn dromen.

Nou en dan het plot he. Ik dacht serieus het 1e stuk van de film dat Chuck het alterego van Teddy was. Dat hele Chuck niet bestaat.
Dit ging snel naar de achtergrond toen iedereen wel wist wie Chuck was en ze met hem praatten. Ja, wat zou het dan wel worden?
Het ging allemaal wel precies zoals de psychiatoren het voor ogen hadden. Sommige stukken waren te toevalllig dat het liep zoals het liep. Is op zich niet zo erg, maar zet de kijker een beetje als dom neer. We moeten het maar pikken, want het plot moet en zal uitgelegd worden in die vuurtoren.

Zelfs in de vuurtoren hoop je eerst nog dat Teddy echt nog in dienst is als Marshall en hij de beulen afknalt die vreselijke dingen met hun patienten doen. Het stukje dat volgt vind ik erg goed. Je eigen hersenen worden als ware meegedraait met die van DiCaprio. Je wil er nog niet aan, maar dan moet je toch zelf ook opeens toegeven dat de psychiaters het bij het juiste eind hebben en Teddy alles heeft bedacht om zichzelf af te sluiten voor zijn vreselijke trauma. Je gaat de vorige 2 uur even helemaal voor jezelf afspelen en merkt dat je gewoon voor de gek bent gehouden door alles en iedereen. Geweldig toch als een film dat doet?

De flash-back had voor mij niet gehoeven. dat was tijdsopvulling.
In zijn dromen hebben we zijn vrouw en dode kinderen al voorbij zien komen. De uitleg van de psychiater en het toegeven van Andrew was voor mij meer dan voldoende. Ik vond weduwe Ledger dan ook vreselijk slecht acteren. Ik zou er 0,5 minder door willen geven, maar dat is niet helemaal eerlijk voor de film. Echte miscast.

De eind-quote van Leo op het einde is hier al genoeg aangehaald, maar is dan ook niet onbelangrijk natuurlijk. Hij is wat mij betreft genezen(for the time being dan iig). Hij had immers al een terugval gehad 9 maanden ervoor. Eerst het trauma uit het concentratiekamp en dan wat jaren later je 3 kinderen zo aantreffen is eigenlijk met welke therapie dan ook niet meer overheen te komen. Zijn vrouw heeft hij eigenlijk een plezier gedaan door haar te verlossen/bevrijden van haar vreselijke leven.

Doorleven als een monster(zoals hij zichzelf is gaan zien) of doodgaan als een goed mens? Moeilijke keus. Zo'n lobotomie is ook niet het walhalla he? Maar zo gekweld worden dag in dag uit tot aan zijn dood kon Andrew gewoon niet aan denk ik.
Dan maar alle herinneringen kwijt zijn en een relatief menselijk bestaan hebben.

Mooi het gezicht van Chuck(psych) als Andrew met volle bewustzijn meeloopt met de broeders. Wetende dat hij heeft meegeholpen aan het herstel van Andrew, maar nu het herstel er is hij alsnog voor de lobotomie kiest. Ik gunde Andrew zijn rust eigenlijk ook wel.

Ok here are the points from the jury tromgeroffel: 4 sterren weer eens een keer, maarrrrrrrr Leo ga meer je best doen jongen, anders heb je afgedaan voor mij.

Van de regen in de drup.

Waar een aantal surrealistische droomscènes Shutter Island in eerste instantie nog wat kleur geven, zakt de film steeds verder weg en hij duurt maar en hij duurt maar.

Weinig geniaals aan de twist, zag het redelijk hard aankomen. Na een minuut of twee, bij het eerste gesprek met zijn nieuwe partner, kreeg ik al zo'n voorgevoel. Altijd jammer als een film probeert mysterieus te zijn, maar resoluut faalt. Maakt het laatste half uur ook alleen maar weer vervelender om naar te kijken. Terwijl het eigenlijk echt nog niet zo slecht begon, aan de setting heeft het alvast niet gelegen.

Acteerwerk en muziek zijn wel te doen. Verder naast de lange droomscène nog enkele mooie shots gezien. Daarvoor 1,5*

Beklemmende maar ook een beetje vergezochte mysteriethriller. Vind hem dan ook een beetje overrated. De twist met het hele ´expiriment´ was gewoon bijzonder vergezocht. Ook had ik al wel heel snel door dat die kompaan van hem ´niet deugde´.


Al met al een aardige thriller, niet meer dan dat.

3,5*

B.

hele spannende film! het is alweer een tijdje geleden dat ik 'm gezien heb, maar het verhaal is goed blijven hangen. Ik heb berichten gelezen waar ze van mening zijn dat je het einde zelf kan invullen? volgens MIJ doet hij in de eindscene ALSOF hij nog gek is, want hij wilt liever dood dan leven met wat hij weet, dat zijn vrouw dus zijn kinderen heeft vermoord?? Voor mij een van de betere films dus 5 sterren.

De eerste kijk beurt was al indrukwekkend, maar de 2de kijk beurt zorgde voor weer een andere soort kijk ervaring.

Natuurlijk kijk je 2 keer naar de zelfde film, maar als je al weet hoe het einde is door een eerdere kijk beurt ga je letten op clue´s en verwijzingen.

Shutter Island zit vol met kleine zorgvuldige verwijzingen naar het einde, dit kan je als kijker nooit in 1 keer zien en daarom is het aan te raden Shutter Island zeker nog een keer te kijken.

De eerste keer beviel de film me al maar had ik toch nog wel mijn twijfels, gelukkig deed een 2de kans me meer goed en viel alles stukken beter op de goede plaats!

Shutter Island is met recht de beste Thriller van 2010 die ik tot nu toe gezien heb ( Over 2 weken Inception maar eens proberen )

Van 4, naar 4,5 sterren.

Laatst nog maar eens voor een 2de keer gekeken. En weer werd ik overdonderd door het mooie verhaal en de geweldige sfeer die in de film zit.

Dit is een film waar je toch even over na blijft denken en daardoor ga je in een 2de kijkbeurt toch op kleine aanwijzingen letten door de verschillende mensen die de revu passeren. Dit maakte het tot een totaal andere film beleving.
Het verhaal is naar mijn idee dan ook op 2 manieren te kijken. De eerste keer, het verhaal een beetje begrijpen. En de andere keren, waar je gaat kijken of je er wat meer in kan vinden waardoor het einde toch niet zo heel plots is.

DiCaprio speelde erg overtuigend hier. Het is misschien een beetje hetzelfde als in andere films (waar sommige mensen over klagen) maar daardoor perfectioneerd hij wel de manier waarop hij nu dit soort personages speelt.
Ook Ben Kingsley vond ik goed spelen. En hij deed het wel stukken beter dan 'op de automatische piloot'.
Ook Mark Ruffalo speelt goed. Het kan wel beter, maar ik heb me totaal niet gestoord aan hem. Vooral het stuk als Chuck en Teddy in dat huisje op het kerkhof een gesprek hebben vind ik hem erg overtuigend.

Verder heeft Scorsese een geweldige sfeer weten te creëren. Het eiland, de vuurtoren, het huis van Dr. Cawley, de 'gevangenissen'. Alles heeft zijn eigen specifieke sfeer wat ook erg goed bij de personages die er verblijven passen.

Alleen maar lof, waarom dan geen 5*?
Ik weet niet precies wat het is, maar mijn gevoel zegt dat het geen film die perfectie nadert, maar daar net iets onder hoort te zitten. En je moet op je gevoel afgaan zeggen ze toch

4.5* dus.

Een film die je niet snel zou verwachten van Scorsese. Toch doet hij het niet slecht. Samen met The Departed toch wel zijn beste werk van de laatste jaren.

Enorm sfeervol is Shutter Island geworden. Het tijdsbeeld wordt weer heerlijk neergezet, en ook de manier waarop ze in die tijd met psychiatrische patiënten omgingen is goed in beeld gebracht. DiCaprio speelt de sterren van de hemel. Toch wel een acteur die ik in de jaren steeds meer ben gaan waarderen. Maar ook Ruffalo staat zijn mannetje. Dat lijkt me wel een acteur die in de toekomst wel eens een Oscar zou kunnen winnen.

Terug naar de film. Het eerste anderhalf uur is enorm spannend. Scorsese laat je een beetje in het duister tasten over wat er nu precies aan de hand is. Je weet al wel een beetje wat er gaat komen, maar Scorsese weet de kijker wel te boeien en laat een aantal leuke twists passeren. Dan wordt het toch wel wat minder, en is de mysterie rond het hele gebeuren een beetje verdwenen. Vooral het einde onthult jammer genoeg veel en is wat te lang uitgesmeerd. Dat is jammer, ik had liever nog wat langer in spanning willen zitten. Er wordt toch best een heel stuk van de film gebruikt voor dit gedeelte. Maar voor de rest is het dus wel erg goed en het script ontzettend slim. Alles is ook mooi en donker geschoten om nog meer van die sfeer over te brengen.

Jammer dat het tegen het einde net wat te lang duurt allemaal, maar toch weer een meer dan degelijke film van Scorsese. Ik ben benieuwd of deze bij een herzienig ook overeind blijft staan.

Ontzettend spannend en goed gemaakt, maar ik heb lange tijd niet gehad dat het einde de film (deels) verpeste. Ontzettende kater. Gewoon een flauwe en bedachte poging tot een grote verrassing. Dacht lange tijd 'het zal tovh niet'. En jawel. Het is in feite hetzelfde als 'ik werd wakker en het was maar een droom'. Bovendien ben ik wel klaar met de eindes van gespleten persoonlijkheden en allerlei varianten daarop. Scorsese stelt eigenlijk nooit teleur en nogmaals deze film is 8/9ste van de film uitstekend. Hij had de waarheid in het midden kunnen laten en de kijker laten twijfelen over hoe het nu zat. Ik zou zeggen Martin, zet nog eens een goede paranoiathriller van Polanski op. Toch 4 sterren, omdat ik hem nogmaals het overgrote deel erg goed vond.

Aardige film. De plotwending zag ik niet meteen aankomen, maar het is wel iets wat wel vaker in films voorkomt.

De sfeer op het eiland wordt goed weergegeven, een van de sterkere punten van de film. Wederom goed geacteerd door Leonardo DiCaprio, die ik steeds liever aan het werk zie. Ook Ben Kingsley en Mark Ruffalo spelen prima in deze film.

3,5*