Shutter Island (2010)

Haha dat wist ik niet... ik dacht meteen: "typisch sbs weer"

1 van de beste films die ik ooit heb gezien, echt een film die je mind helemaal op zijn kop zet.

Ongelooflijk, hoe kan deze film zo laag in de top 250 staan? Ik schat deze film even hoog in als Se7en, Memento en A Beautiful Mind, het speelt zo erg met je gedachtes, je word gewoon dom verklaard door deze film, ik leefde helemaal met Teddy Daniels mee, ik vond hem zo intelligent en ik wist dat hij het zou oplossen, maar dan zit er zo'n prachtige twist in wat het verhaal gewoon geweldig is.

De spanning is ook zo ontzettend hoog in Shutter Island, al op het moment dat Teddy en Chuck aankomen op het eiland hangt er een eng sfeertje, en dat sfeertje verlaat de film op geen moment.

Shutter Island is één van de allerbeste films die ik ooit gezien heb, het is een film die je met gemak 2 of 3 keer kan zien, het maakt de film alleen maar mooier, je gaat je op andere aspecten letten die je bij de eerste keer niet opvielen.

Zeker een steengoede film, ware het niet dat hij toch zwaar afgekeken is van 'A Beautiful Mind', die overigens ook nog net wat beter is. De plottwist in Shutter Island is een behoorlijke kopie er van met hier en daar natuurlijk wat wijzigingen om het verhaal niet klakkeloos te kopieren. De acteerprestaties zijn uitstekend, maar het verhaal is niet bijster origineel te noemen jammer genoeg.

Dit is een boekverfilming hé.

Ah inderdaad, dat wist ik niet. Maar dan is dit boek toch wel erg geïnspireerd op het boek 'A Beautiful Mind' dat enkele jaren eerder uitkwam en dan vind ik het toch moeilijk om de plottwist geniaal te noemen, als het al eens eerder gebruikt is.

Als we alle verhalen en films die gebaseerd zijn op films uit de jaren 40 en daarvoor kunnen we heel veel films wegstrepen. Je moet een film binnen zijn kader bekijken en niet daarbuiten. Bovendien is de plottwist en dit soort mind-fuck in veel meer films toegepast.

Dan vind ik 'kader' een beetje een vage term. Klopt dat je een werk binnen zijn kader moet bekijken, maar hoe breed trek je dat?

Ik vind er gewoon niks aan. Ik denk dat vooral het script en de manier waarop Martin het voorstelt me niet aanspreken. Het is iets met de toon. Misschien is die te zwaarwichtig of een beetje te zwaar aangedikt. Te pompeus! Ik ervaar hetzelfde wanneer ik naar Alien 3 kijk. Wat het ook is, het zorgt er voor dat alles verkeerd aankomt. De enige emotie die ik ervaar is ergernis. Dat heb ik niet als ik naar Taxi Driver, Raging Bull of Goodfellas kijk. Toen voelde en begreep ik de regisseur achter de film. Nu krijg ik de indruk dat ik naar een lange, opgeblazen aflevering kijk van The Twilight Zone.

Hopelijk begrijp je me iets beter nu.

Prima stukje werk met een hoofdrolspeler die er wel pap van lust want in deze film is hij echt op dreef. Prachtige film op een zeer fraaie locatie! Voor liefhebbers van thrillers en een beetje mysterie is dit een must!

Deze film toont voor mij aan wat het verschil is tussen een psychologische thriller en een kikker-thriller in een psychiatrische instelling. Met kikker-thriller bedoel ik een karikaturaal opgeblazen thriller, als gevolg van de gekozen cast, de krampachtig geforceerde settings en dito verloop en plot. Allemaal een beetje te gemakkelijk en doorzichtig naar mijn smaak. Het geheel werd mij daardoor wat potsierlijk. Maar bovenstaande poster zegt eigenlijk genoeg...

Bedankt voor je uitleg. en ik kan me eigenlijk goed vinden in je mening.

Lekker filmpie met prima acteerwerk en het plot vind ik toch wel mooi hoor.

Prachtige setting, goede muziek.

Gewoon goede film, geen topper.

Het mooie hiervan vond ik dat je zowat de hele film het gevoel krijgt dat Teddy erin wordt geluisd door de "bad guys" en dat je je ook paranoïde begint te voelen

Goeie film die het waard was eens gezien te hebben.

Leonardo DiCaprio vind ik hierin weer erg goed spelen. Het verhaal zit goed in elkaar, en het einde was lekker onvoorspelbaar.

Moeilijk om er verder iets over te schrijven, je moet hem gewoon gezien hebben.

3,5 sterren

A cuckoo's nest on an island

Schitterend psychologische thriller waarbij niks lijkt zoals het zou moeten zijn. Je wordt wel echt op het verkeerde been gezet de hele film. De ontknoping is uiterst verrassend en plausibel, maar draait dan toch weer terug naar een open einde die dezelfde vraag doet rijzen. Zit Ted nog in zijn van alle realiteit afschermende waanwereld of is hij zich nu echt bewust van zijn uiteindelijke identiteit en pleegt hij daardoor vrijwillig zelfmoord om verlost te worden van de kwellende trauma's die hem al jaren najagen ? Inderdaad, een echte "mindfuck" is deze film.

Scorsese plaatst het hele verhaal op een afgelegen eiland. Schitterend in beeld gebracht als een geïsoleerde,desolate,ruwe rots waar ontsnappen onmogelijk is. Behalve via de ferry en deze is totaal in handen van het instituut. De film begint als de ferry aankomt op het eiland met Ted (Leonardo DiCaprio) en Chuck (Mark Ruffalo) aan boord. Ik ben niet zo'n enorme fan van Leonardo, maar ik moet toegeven dat ik zijn vertolkingen in Django en Inception wel kon appreciëren en hem niet meer zie als de jeugdige Jack uit Titanic , maar meer als een kameleon-achtige acteur die langzaamaan zijn plaatsje gevonden heeft tussen de andere grote jongens. Shutter Island is dan wel al een oudere film, maar dat was dan ook een reden om een poging te wagen.

De andere mede/tegenspelers zijn ook niet de minste. Mark Ruffalo speelt een degelijke rol als partner annex persoonlijke psychiater van Ted. Persoonlijk vind ik hem hier meer overtuigen dan als Bruce Banner in "The Avengers" en recent als Dylan Rhodes in "Now you see mee".
Ben Kingsley is een klasse acteur die hier met bravoure en souplesse de hoofdpsychiater neerzet die een eigenzinnige kijk heeft op het behandelen van psychiatrische "patiënten". Het is meesterlijk om te zien hoe dezelfde uitgestreken gelaatsuitdrukking kan overgaan van medelevend naar terechtwijzend.
Max von Sydow is een gevestigde waarde met een pietluttige kleine bijdrage. In die split seconde laat hij echter zien hoe superieur zich psychiaters voelen t.o.v. andere medemensen.

Wat begint als een blijkbaar simpel detective verhaal met als leidraad de zoektocht naar een ontsnapte patiënte draait uit op een wervelstorm van claustrofobische omvang. De dreiging en krankzinnige sfeer stapelt zich systematisch op. De inrichting van Blok C is hallucinant en past uitstekend bij de gedachte dat hier de meest gevaarlijke individuen opgesloten zitten. Ver weg afgesloten van de buitenwereld. De vuurtoren is een luguber bouwsel dat afsteekt tegen de donkere oceaan en zou inderdaad wel eens de plaats kunnen zijn waar onmenselijke experimenten worden uitgevoerd.

Geleidelijk aan stelt zich de vraag of Ted nu inderdaad krankzinnig is of dat hij betrokken is in een groots complot om dit alles te bedekken. Zijn flashbacks van Dachau en de dromen over het vermeende dramatisch overlijden van zijn vrouw, de waanbeelden van ratten op de rotsen , het trillen van zijn handen en zijn soms psychotische manier van doen, wijzen op het eerste. Het verhaal van de zich verborgen houdende vrouwelijke psychologe Rachel doen je dan weer twijfelen. Het verhaal over de stempel die je krijgt na een internering is geloofwaardig. Wat je ook doet om het tegenovergestelde te bewijzen, het wordt telkens weer herleidt naar het feit dat je krankzinnig bent.

Fifty years from now, people will look back and say, "Here, at this place, is where it all began. The Nazis used the Jews, Soviets used prisoners in their own Gulags. And we - we tested patients on Shutter Island.

De uiteindelijke onthulling was dan ook voor mij toch een verrassing en verklaarde alles wat voorafging. De ommezwaai naar totale bewustwording en het toegeven dat hij in al die jaren in een waanwereld leefde, bleek het succesvolle resultaat van het in scene gezette geheel. Enige minpuntje inderdaad is dat dit in realiteit niet zou kunnen worden toegepast. Alleen indien alle psychiatrische patiënten ook gespeeld zouden worden door "normale" mensen. In dit geval zouden er meerdere trauma's worden gecreëerd bij de overige patiënten.

De slotzin zet dan alles weer in een heel ander daglicht : Which would be worse - to live as a monster, or to die as a good man? Is Ted nog steeds het monster of is hij de genezen tot inkeer gekomen patiënt die bewust euthanasie pleegt door lobotomie te laten toepassen op hem ?

Schitterende film en dus wel echt 4* waard.

Goede film met een mooie setting, lekker grauw. Mooie rol van Leo, maar het is Ben Kingsley die de show steelt. Werk in de ggz dus sprak ke erg aan.

Meesterwerk!

Ik neem aan dat Di Caprio wel een Oscar heeft ontvangen voor deze film? Wat speelt hij ongelooflijk sterk zeg....!

Nope, die ging naar Colin Firth voor The King's Speech.

'' Which would be worse - to live as a monster, or to die as a good man? ''

Ik weet niet waarom, maar elke keer als ik Shutter Island kijk val ik al vrij snel in slaap. Niet omdat ik de film niks vind of omdat hij saai is, integendeel, maar het lijkt een vloek. Gisteravond een poging gewaagd om de film op blu-ray te herzien, na een half uur in slaap gesukkeld en vanochtend afgekeken. Op blu-ray is het nog mooier, beter en indrukwekkender dan ik me herinnerde.

De sfeer is zó sterk, om nog maar te zwijgen over het script. Scorsese is een van de beste directors die er op deze aardbol rondloopt, dat bewijst hij maar weer. Hij maakt er zo'n indrukwekkend, intrigerend en adembenemend werkje van dat hij je bij de aftiteling beduusd achter laat. Het kruipt onder je huid, iets wat niet veel films lukt.

Leonardo zet -voor mij- waarschijnlijk de beste rol van zijn carriere neer. Het wordt tijd dat ik meer films van hem ga kijken, want hij is allang niet meer de aandoenlijke 'Mr Babyface' van Titanic. De manier waarop hij de kijker meetrekt in zijn verhaal, ons kennis laat maken met zijn personage en zijn verleden en hoe hij voor interactie zorgt met de andere personages is subliem. Nu scheelt het wel dat met name Ruffalo en Kingsley zich niet in de schaduw laten drukken, zij zetten ook erg goede personages neer. Tel daarbij op dat de soundtrack ontzettend sterk is, de donkere, onheilspelllende en creepy soundtrack bezorgt je op sommige momenten kippenvel, en je hebt een geweldig stuk cinema.

Ik kan dan ook niet anders dan met lof over deze film spreken. Iets negatiefs kan ik dan ook niet bedenken. Een film die zo'n sterk verhaal heeft, een ijzersterke sfeer weet over te brengen, prachtig geschoten is (Die shots bij de rotsen en de vuurtoren, adembenemend!) en ook nog eens acteurs heeft die zó overtuigend spelen kan niet anders dan een geweldige kijkervaring zijn.

Nog nooit zo'n "mindfuck" film gezien, ik was even de draad kwijt na een tijdje maar op het laatst valt alles op z'n plek.

Top geacteerd, geweldig verhaal gewoon "amazing".

4,5*

Niet zo een twee drie te vergelijken met andere producties van Scorsese. Deze sterke, straffe, spannende en uiterst verwarrende en overdonderende film noir begint als een klassiek misdaadverhaal, maar gaat weldra over in een spannende psychologische thriller. Een verhaal dat zich beweegt tussen werkelijkheid, verzinsels en dromen; een soort van virtuoze dodendans in schemerlicht, een beschaving die ten onder gaat. Ik vermoed dat de muziek daarom zo opdringerig van toon is.

Ik vind het persoonlijk een zeer sterke film. Een goede opbouw en het eind verrast je helemaal!

Wat een geweldige film. Vandaag weer herzien, en toch een half puntje erbovenop gedaan. Vooral het einde is echt fenomenaal! En wat een rol van DiCaprio. Deze film zou eigenlijk in m'n top 10 moeten zitten, maar ik zou niet weten welke film ik er dan uit zou moeten laten

Ik vind hem na de zoveelste herziening niet zo heel veel meer aan moet ik helaas bekennen. De eerste keer was top en wist ik echt niet waar alle waanzin toe

zou leiden. Dit is dan ook een film waar de plot 1 keer inslaat als een bom, maar na herziening niet meer is dan een doodgeslagen biertje. Het viel me op dat ik het nu bij vlagen zelfs saai en repeterend begon te vinden. Acteerwerk is niet veel mis mee evenals de muziek die op de juiste momenten wordt ingezet. Verder is het gewoon niet meer dat kunstwerk dat ik er de 1e keer in zag. Hoef hem nu voorlopig ook wat jaren niet meer te zien. Het bijzondere is er vanaf. Ik verlaag met een punt.

Dat heb je bij sommige films , Seven en memento worden met elke kijkbeurt ook een minder omdat het het doel van de regiseur is om je om de tuin te leiden .

Zulke films hoor je ook gewoon maar 1 keer te kijken of misschien 1 keer in de 10 jaar of zo .

De film begon echt heel veelbelovend; de sfeer was fantastisch; erg goed geacteerd; in eerste aanleg een goed verhaal; geweldige beelden; ik ging er eens goed voor zitten. Maar helaas... de film kon mijn verwachtingen niet waarmaken. Er werden teveel zaken bij de haren bijgesleept, en er werden teveel beelden voor het effect van de shock toegevoegd, waardoor er in plaats van een opbouw in spanning (waarin je zou kunnen blijven steken) telkens langs dat ultieme moment van suspense weggleed. De twist ebde eveneens weg in de bonte (en steeds ongeloofwaardiger) brei aan al hetgeen de kijker werd voorgeschoteld. Het had even de schijn van een klassieker, maar dat werd 't niet.

3 *

Heerlijke film, van begin tot eind heb ik genoten (en niet voor 1x ). Eindelijk kwam DiCaprio weer natuurlijk over. Prachtige beeld en sound. Scorsese heeft weer een meesterwerkje gemaakt. De laatste stukje kon wel wat sterker, maar dat zie ik wel door de vingers.

Topper! net wanneer je denkt dat je het gezien hebt gooien ze het om de boeg!