Psycho (1960)

Briljante film, met goede opbouw, alleen dat stukje exposition op het eind had er vanaf gemogen. Dan had het 5* gekregen.

Dat ik deze film nu maar ontdekt heb (maar beter laat dan nooit)
Wat een meesterwerk is dit.
Wetende dat Hitchcock dit zelf gefinancieerd heeft en in die tijd.
In eerste instantie een simpel verhaal maar vanaf het Bates Motel in beeld komt voel je zoiets van...
hier klopt iets niet.
Deze zwartwit film ziet er gewoonweg prachtig uit en dankzij de muziek en camerastandpunten weet dit de juiste akelige sfeer te scheppen.
Vooral het huis ziet er akelig en donker uit.
Het eindshot van Norman Bates geeft me nog altijd rillingen !!
De interactie tussen J.Leigh en A.Perkins is echt leuk.
Heb de film in één stuk uitgekeken.
Dit was m'n eerste Hitchcock-film maar zeker niet m'n laatste.
Het verzamelen kan beginnen.
Voor mij een dikke 4,5 *

Ben direct erna beginnen kijken naar de Netflix serie Bates Motel en het motel ziet er bijna juist hetzelfde uit. Maar het huis ziet er in de film zoveel griezeliger. Kiekenvlees !!

Legendarische noir film van Hitchcock die ik dit jaar voor het eerst heb gezien. Ik vind het zijn beste werk en heb inmiddels al best wat gezien. De gerestaureerde Blue-ray versie die ik zag is prachtig en er zit heel veel extra materiaal op (zelfs een leuke aflevering van A.H. presents).

De film bestaat eigenlijk uit twee delen met een verschillend genre: thriller en horror waarbij de laatste nog steeds uitblinkt in haar genre. Het script is simpel maar ijzersterk en de acteurs vullen het heel goed in met oog voor detail (let op subtiele gezichtsuitdrukkingen). De muziek is echt klassiek geworden en past goed bij de spanning en suspensmomenten.

Mijn favoriete scène is de prachtig in beeld gebrachte autorit waarbij de mogelijke gesprekken van de personages die haar zoeken door haar hoofd spoken, zo realistisch dat ik eerst dacht dat dit echt afspeelde terwijl zij in die auto zat. Daar zit ook een goede (grappige) omdraaiing in wie nou wie versierde.

De scène in de douche heeft zoveel indruk op me gemaakt (wat nou gedateerd) dat ik er 'snacht's een heftige nachtmerrie van kreeg. Die scène is ook zeer origineel geschoten.

Ook het camerawerk en de beelden zijn dus ook echt prachtig de hele film door. Wat een geweldig "spookhuis" ook! Het verhaal kent ook een meesteelijk origineel einde.

Voor de liefhebbers is er de film "Hitchcock" die gaat over de strubbelingen van Hitchcock tijdens het maken van deze film.

Sterk hoe de spanning al snel wordt opgebouwd en eigenlijk de hele speelduur wordt vastgehouden in deze zestig jaar oude klassieker. De aanloop naar het gebeuren in het Bates hotel vind ik interessanter dan wat daar nog volgt. De epische scène in de badkuip en de fascinerende locatie maken het met de cast tot een sterke film.

Ambachtelijk vakmanschap, dat is heden ten dage nog steeds even duidelijk als het zestig jaar geleden moest zijn. Natuurlijk verouderd, maar is dat niet net de sfeer waar we naar op zoek zijn als we een film van Hichcock kijken? Altijd een vreemd argument vind ik.
Het camerawerk is zeer sterk. Ben allesbehalve een professionele filmkenner, maar het is duidelijk dat er over veel shots en camera angles urenlang interessant gediscussieerd kan worden. Elke compositie heeft een exact doel, is op zoek naar een exact effect bij de kijker. Combineer dit met een authenthiek zwart-wit beeld en een sfeervolle locatie in de vorm van het Bates Motel en je hebt visueel een erg mooie en bijzondere film. Nu weet ik niet of Hitchcock's bijnaam 'The master of suspense' voor heel zijn oeuvre geldt of retrospectief ontstaan is door deze film in het bijzonder, maar eng is 'Psycho' natuurlijk niet echt. Verontrustend is wellicht een beter woord. Die opgejaagde muziek in het begin, de plottwist en de fucked up psychologie van Norman Bates vallen perfect onder die term vind ik. De moorden en vooral de wereldbefaamde douche-scène zijn eerder wat knulliger.
Maar 'eng' is misschien ook niet wat er met 'master of suspense' bedoeld wordt, want een onderliggend gevoel van spanning zat er zeker wel in, vanaf dat Bates Motel in zicht komt.

Enkel de heel erg expositie-heavy laatste vijf minuten en de wat minder relevante eerste twintig zorgen ervoor dat hier geen hogere score uit vloeit; want het was voor de rest een visueel erg mooie film, qua plot perfect in elkaar gestoken en sfeervol en verontrustend.
Dit is na 'North by Northwest' ook slechts m'n eerste Hitchcock film, en ben nu van plan er nog een stuk meer te kijken, in ieder geval zeker zijn absolute klassiekers.

4*

Anthony Perkins is werkelijk verbluffend in deze Hitchcockfilm die iedereen wil gezien hebben en die uitblinkt door zijn sublieme opbouw van suspense, zijn knap camerawerk, zijn filmische waarde en een scène die, ook omwille van de muziek, tot de meest beroemde behoort.

Niet te vergeten de keurige bijrolvertolking van Janet Leigh.

Wie Hitchcock himself in het begin van de film niet heeft opgemerkt, heeft in ieder geval de meester gevoeld.

We all go a little mad sometimes.

Minstens twintig tot vijfentwintig jaar geleden eens gezien en ik moet zeggen dat ik drukte rond de film weinig tot niet begrijp. Dat is nu wel anders, wat leeftijd en kijkervaring al niet met een mens doet.

Ondanks de herziene mening kan de aanloop rond Marion tot de aankomst in het hotel me niet echt boeien. Even is daar de vraag of ik dit wel veel beter ga vinden dan twee decennia terug. Maar dan klinkt voor het eerste de stem moeder Bates en verandert de film compleet.

Stijlvol en boeiend wordt het hotel, met de op het oog aardige Norman, afgeschilderd. Iets waar aanvankelijk weinig aan lijkt te mankeren. Maar dat verandert snel met de eerste moord. Op briljante wijze wordt er gespeeld met Norman en de mysterieuze moeder die we eerst nog niet te zien krijgen, behalve wanneer er weer een geweldsuitspatting is. Nu wist ik overigens de ontknoping nog dus in die zin was het weinig verassend maar gaf het me wel de gelegenheid te kijken wanneer het plot en de aanwijzingen zichzelf verraadde. En dat blijkt dus niet, zo nu en dan komt er eens een clou of een opmerking waaruit je het één en ander zou kunnen herleiden toch biedt het plot zelf meteen daarop weer een andere mogelijkheid. Het plot leid en brengt je als kijker continue op een dwaalspoor. Het is zondermeer het plot van een geniale psychologische thriller.

Geweldig qua opbouw zijn de moorden natuurlijk wat betreft spanning. Vooral de P.I. is wel een kippenvel momentje. De uitleg van de psycholoog is zeer boeiend maar net wat aan de lange kant, iets dat overigens weer recht getrokken wordt met de beslommeringen van moeke en die blik in haar ogen tijdens de eindscene. Psycho...? Nou en of!

Psycho is al met al een klassieker en de grondlegger van de moderne psychologische thriller qua vormgeving, sfeer en plot. De muziek is natuurlijk uber herkenbaar hoewel ik ook regelmatig met Busta Rhymes in het hoofd zit vanwege zijn sample in 'Gimme Some Mo'. En vooral de acteerprestatie van Perkins mag genoemd worden. Klein manco blijft de aanloop en beslommeringen van Marion onderweg die mij niet echt raken, iets wat ruimschoots goed gemaakt wordt eenmaal in het hotel. Hoe langer ik er over na denk des te beter ik de film vind en ik kan niet anders zeggen dat Psycho ondanks zijn leeftijd een topper is die nog altijd met de beste films mee kan.

Blijft een opvallend sterke film, die op veel fronten zijn tijd ver vooruit was. De film blinkt nog altijd uit in zijn knappe shots en vooral uitstekende visuele vertelling. Zo’n moment dat we Janet Leigh thuis zien, de camera vervolgens de envelop met geld op haar bed laat zien en daarna de koffer met geld is de reden waarom Hitchcock zo’n grootmeester was; één shot zonder dialoog vertelt ons een heel verhaal. Ook het spel is voortreffelijk en fijn modern, het is geenszins zo theatraal als veel films uit die tijd. Met name Anthony Perkins speelt een uiterst sterke rol als de sympathieke, klungelige en een tikkeltje mysterieuze Norman. Een memorabele rol in een film die vooral bekend staat vanwege een paar memorabele scènes. Wat wel opvalt is dat twee van die iconische scènes (de twee sterfscènes) zowel effectieve als wat gedateerde en knullige shots bevatten. Het shot van Arbogast die van de trap valt is vooral lachwekkend. De scène ervoor - waarin Arbogast Norman Bates ondervraagt - is daarentegen briljant en wellicht de beste scène uit de hele film.

4 sterren.

Op de dvd staat een zeer uitgebreide making of op van ruim anderhalf uur. Die vrij oninteressant begint maar later steeds boeiender wordt. (Alleen als je de film zo gaat bekijken ben je aan het observeren en niet amuseren). Ook weer een film die ik een groot deel van mijn leven ken en profiteert daar wel van. Had ik hem niet eerder gezien had ik hem nu nog niet gezien.

Het was wel spannend om te zien, zoals iedere keer, hoe hij het nu ervan afbracht. Het is een film die met niet al teveel budget is gemaakt en dat is wel te zien. De film past eigenlijk meer in de jaren '50. Zodra de detective in de film komt wordt het toch weer spannend en is ook grappig gemaakt. Wat dat betreft klopt het wel dat Hitchcock The master of suspense (=spanning) wordt genoemd. De uitleg aan het eind boeide maar weinig, die is veel te uitgebreid. Ook is de film veel te lang voor wat je te zien krijgt.

Kan wel in mijn favorietenlijst blijven maar van de beste van de vier is het nu de minste. De andere 3 favoriete Hitchcock-films blijven amusanter maar ook mooier om te zien. (1 The Birds, 2 North by Northwest, 3 Topaz)

Laatst deze film voor het eerst in ruim 20 jaar weer herzien. Ditmaal op 4K Bluray.

Psycho wordt wel eens genoemd als een inspiratiebron voor het Slasher-genre. Nu heb ik laatst ook de Scream-reeks herzien alsmede het eerste deel van Friday the 13th en dan moet ik toch bekennen dat Psycho van een veel hoogstaander niveau is. De trage opbouw en het beperkt aantal 'kills' komt een film als deze ten goede. De spanning is om te snijden en het acteerwerk van met name Janet Leigh (de moeder van Jamie Lee Curtis) en Anthony Perkins als de schuchtere Norman Bates is uitstekend. Een jonge Anthony Perkins doet me een beetje denken aan Andrew Garfield en als ik op Google kijk, ben ik niet de enige die dit opviel.

Psycho is een klassieker binnen de filmgeschiedenis en dat is in mijn ogen absoluut terecht. Ondanks de leeftijd van ruim 60 jaar, is deze film een schoolvoorbeeld van hoe je spanning moet opbouwen.

Essentiële Hitchcock en in het algemeen een iconische film. Voor mezelf blijft dit het beste werk van Hitchcock waarin het allemaal samenvalt op het juiste moment en op de juiste manier. Het is tegelijk old school horror (het schaduwrijke landhuis van Bates zoals in jaren ‘30 Universal horror) en een moderne thriller (het motel Bates met die vernieuwende douchescene). Voor die tijd een script met ongeziene twists waarbij Hitchcock ook heel ver gegaan is met zijn Freudiaanse analyse van de moeder-zoon relatie. Visueel prachtig in beeld gebracht met als huzarenstukje de douchescene (70 camerashots voor 45 seconden scene). Visueel en narratief is er bovendien de onderliggende toon van voyeurisme wat me bij eerdere kijkbeurten niet was opgevallen (het oog van Leigh dat de 3e wand doorbreekt, Perkins die spioneert, de eindmonoloog van Perkins over kijken en bekeken worden …). En dan is er nog de muziek. Een tour de force van jarenlang partner in crime Bernard Herrmann. De begeleiding van de douchescene zal een template leggen voor thriller/horror van komende decennia. Natuurlijk zie je ook wel dat het een film van zijn tijd is maar uiteindelijk is het ook nu nog steeds een zeer genietbare en unieke film.

Van het weekend maar eens Psycho een tweede kijkbeurt gegeven. Ooit 4 sterren gegeven blijkbaar en deze sterren blijven netjes staan.

Het blijft een fantastisch goede film met een sterke spannings opbouw. De generatie regisseurs (jaren '50, '60) bouwden de spanning op en er werd gedurende de film meer verhaal verteld. Hierdoor was er weinig ruimte over voor actie (in dit geval spanning/horror omdat het een horrorfilm betreft). Daarnaast is de climax het spannendst en valt in één klap alles op zijn plek. In mijn optiek is dit geen schoolvoorbeeld meer anno deze tijd. Het mag best allemaal sneller en spannender gedurende de hele film. Met meer onverwachte gebeurtenissen en wendingen. En niet dus pas in de laatste 10, soms zelfs in de laatste 5 minuten. Maar dat is mijn mening.

Vreemd genoeg vind ik de film pas echt interessant worden na de eerste moord. Hoewel de dialoog tussen Bates en Marion tijdens het diner ook al heel boeiend was. Mooie sfeer met die vogels om hen heen en Bates die bijna uit zijn slof schiet, maar zich weer weet te herstellen. Fantastisch acteerwerk, met name van Perkins in zijn beroemdste rol (absurd dat hij niet eens was genomineerd voor deze rol). Hij heeft de personage Bates volledig onder controle. De dialoog tussen de privédetective Arbogast (gespeeld door Martin Balsam) is ook erg fraai. De zelfverzekerde Bates, tegenover de ervaren detective waarbij de detective het onderspit moet delven. Bates die even het bos in werd gestuurd en spontaan daarvan begon te stotteren.

Het enge duistere huis die zich op een heuvel bevind draagt bij aan de creepy sfeer. Hitchcock had heel erg oog voor detail. Dat komt in heel veel scenes naar voren. Complimenten ook naar de fotografie. De zenuwachtige muziek van Herrmann doet het ook uitstekend. Deze psychologische horrorfilm heeft menig andere regisseurs geïnspireerd, want als filmmaker kan je hiervan alleen maar leren. Tijd om ook weer eens Rear Window een tweede kijkbeurt te geven, want deze is na een half jaar nog steeds geseald in 4K transformatie. Schandalig zeg.

Lang geleden een keer gezien (volgens mij zelfs mijn eerste stem ooit hier op MM), maar afgezien van dat de ontknoping me natuurlijk bekend was (is ook algemene kennis zo onderhand), was een groot deel van de film alsof ik hem voor het eerst zag.

Over het algemeen ben ik niet echt een grote Hitchcockfan, maar dit is wel de beste die ik van hem heb gezien. Zit vakkundig in elkaar, al komt de film wel pas een beetje op gang als Marion eenmaal in het motel is.

Eng is het niet meer (als het dat ooit al was), spannend soms een beetje, maar onderhoudend is het wel nog steeds en het verveelt, afgezien van het eerste half uur misschien, eigenlijk nergens. Vooral Anthony Perkins als Norman Bates zet een sterke rol en een boeiend personage neer en tilt de film ook wel naar een hoger plan.

4*

De eerste keer dat ik die legendarische film zag; ik kende enkel de befaamde douche- scene Een beetje oudbollig allemaal, maar tja, van de jaren 60, hé! Een voorloper in zijn soort. Toen kende vrijwel niemand een gespleten persoonlijkheid. Eigenlijk zou iedereen hem toch eens moeten bekijken!

Blijft toch weergaloos. Vanaf de eerste tonen van Bernard Herrmann‘s geweldige score zat ik er meteen helemaal in. Heerlijk ook die lange, rustige aanloop die argeloze kijkers steeds op het verkeerde been zet- het Bates motel komt pas na een half uur in beeld.

De douche-scène is natuurlijk het bekendst en inmiddels ook zo vaak geciteerd, maar de editing van die scène blijft fantastisch. Moet toch wel hard zijn aangekomen destijds. Het mooie, zorgvuldige camerawerk en de fantastische Perkins en Leigh maken dit meesterwerk dan helemaal af. De tweede helft is misschien iets minder dan het in perfectie uitgevoerde eerste uur, en de uitleg van de psychiater is voor een hedendaags publiek overbodig, het zijn kleine smetjes als je daar al van kan spreken. Hitchcock op zijn best en misschien wel zijn meest invloedrijke film- al heeft hij natuurlijk nog wel meer klassiekers op zijn naam.

Verhoog naar 4,5 ster.

Deze wereld beroemde thriller film van Alfred Hitchcock blijft een grandioze film.

Van hoge kwaliteit met uitmuntende acteer prestaties van de cast.

Ook de film muziek is fantastisch.

En het camera werk is van hoog niveau.

Deze classic film blijft een uitmuntende film.