Soul Kitchen (2009)

Absoluut heerlijke film! Schitterend gemaakt en zonder veel pretentie, je ziet dat iedereen genoten heeft bij het maken ervan Acteerprestaties zijn zonder uitzondering geweldig en het verhaal is simpel maar toch niet zo voorspelbaar (hoewel een hoop clichés bewust wel voorbij komen, maar dat heeft eerder een humoristisch effect) en enorm aanstekelijk. En grappig, echt goed gelachen

Fatih Akin bewijst hiermee definitief dat hij tot de groten van de hedendaagse Europese film behoort (had hij al bewezen, maar het sprekende gemak waarmee deze film lijkt te zijn gemaakt roept haast evenveel bewondering op dan de rest van zijn oeuvre al uitlokt). Het is in vergelijking met Gegen die Wand eerder een tussendoortje, maar dat neemt niet weg dat ik er erg van heb genoten.

Voor de mensen die Im Juli gezien hebben, is dit weer een erg typische Akin-komedie. Het lijkt dat Fatih Akin de zware kost van de afgelopen jaren even af wilde wisselen met een hoop lol. En dan vooral de lol bij het maken. In feite is het gewoon een vriendenproject. Bleibtreu heeft al vaak met Akin samengewerkt en Bousdoukos speelde al in Akin's debuut Kurz und Schmerzlos. Echt een fantastische acteurs is het ook niet, maar wellicht doordat hij ook meegeschreven heeft aan het scenario, werkt het uiteindelijk toch wel allemaal. Daarnaast ook een rol voor Moritz Bleibtreu's moeder (die inmiddels overleden is) en de broer van Fatih Akin.

Dat het een persoonlijke project is met een hoop lol schijnt ook door in de film, die boven vooral fris en enthousiast aanvoelt. Met een kritisch oog valt er hier en daar best wat op aan te merken en echt super grappig wordt het nou ook niet echt, maar het is wel een film die gewoon de hele speelduur goed vermaakt. Ik vond Im Juli net iets beter, maar het moge duidelijk zijn dat Akin, die nog steeds pas 36 is, ook dit genre nog onder de knie heeft.

Erg leuk tussendoortje van Akin met een hoop lollig gedoe, maffe figuren, muziek, eten en gebeurtenissen in het altijd fijne Hamburg.
Soms gaat het allemaal wel iets te ver de begrafenis bijvoorbeeld, da's bijna slapstick maar het blijft gelukkig redelijk op de rails.

Allemaal fijne acteurs met eindelijk ook weer eens een leuke rol van Bleibtreu. En een mooie Dorka Gryllus als love interest.

Dit is even andere koek dan Auf der anderen Seite. Akin gooit het roer volledig om en trakteert ons op een heerlijk luchtige, komische prent waarmee ik mij van begin tot einde kostelijk heb vermaakt. Verrukkelijke film die zichzelf in tegenstelling tot zijn voorganger niet al te serieus neemt.

Charmante wegkijker en een serieuze koerswijziging na de loodzware multiculdrama's Gegen Die Wand en Auf Der Anderen Seite. Dit keer een warmbloedige komedie die inderdaad meer aanleunt bij de eerste Fatih Akin die ik zag: Im Juli.

Hoewel Soul Kitchen toch een stuk hipper is wat mij betreft. De locaties, de feestjes... Het ziet er allemaal heel authentiek uit en geeft je zin om zélf het nachtleven van Hamburg in te duiken. Een beetje zoals Any Way The Wind Blows, hoewel ik die nog een pak cooler vind. Niettemin: visueel is Akins nieuwste worp dik in orde en ook de heerlijke soundtrack doet z'n werk.

Wel mist dit gerechje een beetje verfijning. Zo zijn de slapstickmomenten soms op het randje. Geen erg, toch dik genoten van wat me werd voorgeschoteld. En met een gratuit tietenmoment (afrodisiacum in het dessert) scoor je bij mij eigenlijk ALTIJD punten .

Onnozele conclusie op komst: een energieke film die je zin geeft in het léven. Ideaal trouwens om een zaterdagavond op gang te trekken! 3,5*

Duitsers en humor gaan vaak niet samen maar deze was best geslaagd en dan met name in het eerste uur. De humor is best goed en het verhaal is ook best leuk. Jammer dat het laatste gedeelte van de film wat minder is en flauw. Maar het eerste uur is gewoon heel leuk met veel humor. De cast deed het prima in deze film en Anna Bederke was een mooie verschijning.

Erg coole film van de regisseur van Auf die Andere Seiten. Heb zo nu en dan dubbel gelegen van het lachen. De grauwe en ook wat ruwe sfeer deed mij erg denken aan de boeken van Herman Brusselmans. Mocht je van zijn stijl en gevoel voor humor houden dan is deze film zeker aan te raden.

Soul Kitchen is met veel plezier gemaakt. Het scenario is cliche maar wel creatief en leuk en de acteurs zijn stuk voor stuk uitstekend. Vooral Adam Bousdoukos was zeer de moeite waard. Deze film is voor mij wat Ex Drummer had kunnen zijn.

Zeer goed.

Kluchtige film met geinige momenten en elementen maar weinig verheffend. Het tempo ligt prettig hoog. Al met al een niemendalletje, maar aardig.

Een lekker luchtige komedie dit, die lekker wegkijkt.

Het is een bont gezelschap, het stelletje acteurs dat in deze film voorbijkomt. Van licht tot donker en jong naar oud. Op zich ligt daar wel een gedeelte van de werking van deze film, want de uiteenlopende cast zorgt er in ieder geval voor dat de film lekker afwisselend oogt.

De film heeft een aardig verhaal waarin soms door het expres gebruiken van clichés, de humor bij de kijker moet worden opgewekt. Dat lukte de ene keer vrij aardig, de andere keer weer wat minder. Soms wordt het allemaal erg clowneskachtig, maar over het algemeen is het wel vermakelijk. De soundtrack is ook opvallend. Veel aandacht wordt er besteed aan het nachtelijke uitgaansleven in Hamburg en op zich ziet het er best gezellig uit, hoewel de muziek dan weer niet altijd even goed is. Terwijl de binnenstad best gezellig oogt, komt de haven juist weer erg grauw over. Opvallend dat een stad er eigenlijk zo tweeledig uit kan zien. Dat komt in deze film goed naar voren.

Uiteindelijk is Soul Kitchen best een vermakelijke film, maar echt superleuk wordt het nooit. Daarnaast is het een film die waarschijnlijk snel weer vergeten zal zijn.

3,0*

Zeer geslaagde film van Fatih Akin. Soul Kitchen beschikt redelijk snel over een geweldige sfeer met heerlijke personages door enkele van de beste Duitse acteurs gespeeld. Verhaaltechnisch zitten er soms wat rommeligheden in maar Akin's behendige regie (i.s.m. montage) zorgen er voor dat je alles volledig slikt en met gemak enorm kunt genieten van de vibe en vele geestigheden van de film.

Weer een heerlijke film van de regisseur van Gegen die Wand. Ook hier zet hij weer een aangename komedie neer, met een hoop pijnlijke momenten. We maken kennis met de Griekse Zinos die een havencafeetje runt in de Hamburgse haven. De sfeer is daar al helemaal te gek. We krijgen de uitzichtloosheid te zien en die opa van Zinos is ook helemaal fantastisch. Het succes van dat tentje daalt alleen maar en Zinos probeert maar meer erin te halen om klanten aan te trekken. Maarja, het is nooit goed. Ook heeft hij de handen vol met zijn neurotische vriendin Nadine en zijn roekeloze broer Illias. Door de ruzie's en de akkefietjes word het sfeertje er ook maar niet beter op.

Het sfeertje is ook weer erg goed neergezet en ook precies zoals Spetie het omschrijft. De soundtracks zijn inderdaad ook mooi, alleen niet altijd voor de klanten.

Voor de rest is dit weer een fijn filmpje van Akin, jammer dat er zo weinig van hem is uitgebracht in Nederland.

4,0*

Een film met een prettige sfeer. Feelgood, niet op de gebruikelijke soft-romcom manier maar toch, het is een soort positieve uitstraling die er over het geheel heen ligt, het geloof in de goede afloop, zoiets is het.

Het verhaal is wel erg voorspelbaar en uitgetreden, maar wordt vlot gebracht waardoor dat niet echt stoort. De acteurs hebben er overduidelijk plezier in en doen hun best - en dat past ook weer precies bij de sfeer. Mooie locaties in de achterbuurten van Hamburg, mooie postindustriële stijl.

Na zijn voorgaande zware drama’s komt Fatih Akin met een luchtige komedie over een ploeterende restauranteigenaar in een desolaat industriegebied. Hoewel het verhaal redelijk gevuld is met clichés kijkt de film best lekker weg, mede door het goedverzorgde acteerwerk. Vooral de bijrol van Birol Ünel (Gegen die Wand) is erg leuk.

Goeie film over een man die een eigen restaurant runt, maar waarbij het de laatste tijd niet zo goed gaat. Het verhaal op zich heeft niet al te veel om het lijf. Maar de film is wel onderhoudend. Een lekker vlot tempo, een fijne soundtrack en het oogt allemaal wel fris. Voor regisseur Fatih Akin is deze komedie zeker een change of pace in vergelijking met zijn twee vorige loodzware films.

Lekker vlot filmpje van Fatih Akin, blinkt eigenlijk nergens in uit maar door de realistische stijl en toch zeker wel regelmatig een flinke glimlach keek het zeer lekker weg. Het leven van een mislukt restaurant eigenaar met een hernia die het liefste bij z’n vrouwtje is in Shanghai, en nogal wat randzaken daaromheen. Fijne soundtrack ook wel die sommige scènes net wat beter maken.

Van de regisseur van "Gegen die Wand", "Auf der anderen Seite" en "Der goldener Handschuh" verwacht ik wel één en ander. Jammer genoeg bleef ik hier toch op mijn honger zitten. Geen zwaar sociaal drama, maar iets luchtig, hoewel er ook wel de nodige problemen opduiken. Vaak en hit or miss verhaal wanneer een drama de komische toer op gaat.

Ruzies en meningsverschillen steken steevast de kop op in deze kolderieke komedie met een vlot tempo. De nodige clichés duiken om de hoek en hoewel ik er in het begin nog zin in had, ebde de aandacht na de helft weg. Hier en daar enkele leuke scènes zoals het koken of het eerste contact met zijn broer wanneer die terug vrij kwam uit de gevangenis.

Onderhoudende duitse komedie, best leuk binnen het genre, als je van het genre houdt. Ik eigenlijk niet. De film is herhaaldelijk erg flauw en het akteerwerk is veel te dik aangezet. De plot steekt aardig in elkaar en de kleurrijke personages zorgen ervoor dat de film zich in ieder geval weet te onderscheiden, maar ik kon er helaas niet zoveel mee. Geef mij maar het meer serieuze werk van regisseur Fatih Akin.

Een ongeluk komt nooit alleen. Dat geldt zeker boor Zino. Zijn Hamburgse restaurant loopt niet goed. Zijn vriendin vertrekt naar Sjanghai. Hij heeft chronische rugpijn en geen ziektekostenverzekering. Zijn criminele broer heeft een baantje in het restaurant nodig om zijn voorwaardelijke vrijlating uit de gevangenis te kunnen voortzetten. Dino’s schuldenlast is groot en de belastingdienst staat op het punt de boel te vorderen. De film heeft vele verhaallijntjes die heen en weer springend worden behandeld. Soul Kitchen is een hectische film.

Je hebt wat tijd nodig om in de film te komen. Als dat eenmaal is gelukt, raak je prettig verstrikt in lichtzinnigheid, lawaai, chaos en ongepolijste personages en is de beleving leuk. De toonzetting is geheel anders dan in andere films van regisseur en schrijver Fatih Akin. Films als Im Juli. (2000), Gegen die Wand (2004) en Der Goldene Handschuh (2019) bijvoorbeeld. In Soul Kitchen geen diepzinnige karakterschetsen en diepgaande emotionele verwikkelingen. Soul Kitchen biedt licht amusement met een humoristisch verhaal, een fijne score, ruw taalgebruik en gemakkelijk te lezen personages. Leuk.