North by Northwest (1959)

Wederom een fraaie Hitchcock maar toch vond ik het bij vlagen wat gedateerd overkomen. Het werd allemaal wat knullig, hieraan ergerde ik me net een fractie meer dan bij andere films van deze toch erg sterke regisseur. Daarom "slechts" 3,5*. De eerste pakweg 40 minuten vond ik meesterlijk, maar op enkele klassieke scènes na vond ik het geheel langzamerhand wat inzakken. Wat gekunsteld ook bij vlagen. En natuurlijk ook wat voorspelbaar, maar dat hoeft geen minpunt te zijn. Enfin, al met al een aardige, lichtelijk onevenwichtige film die me uiteindelijk toch niet zo kon bekoren als ik hoopte.

Ik keek een beetje raar op toen ik de titel van deze film zag. Het pijltje op "North" wees wijslijk naar boven, daar waar het pijltje op "Northwest" gewoon naar het westen wees. Gelukkig hebben ze het op de poster kunnen corrigeren.

Ben eigenlijk sindsdien niet meer gestopt met raar op te kijken. De helft van de film lijkt zich af te spelen tegen hilarische blue screens, iets wat vooral in de actiescenes pijnlijk duidelijk werd. Cary Grant weet volgens mij ook niet goed wat hij ermee aanmoest, wat de gezichtsuitdrukkingen tijdens de achtervolging alleen al zijn goud waard. Wat jammer genoeg niet meteen wil zeggen dat het grappig is, eerder genant.

Ook tijdens de vliegtuigscene (Grant duikt achter een bermpje weg) weet hij schijnbaar amper waar het vliegtuig zich eigenlijk moet bevinden, de eindscene kent zo nog een paar prachtige action shots en stunt. Dit alles is zo stuntelig dat deze scenes amper nog suspense kunnen genereren.

Verder zit er nog genoeg onbedoelde grappigheden in lijkt me. Zo kon ik m'n lach niet inhouden wanneer Grant z'n belagers staat af te luisteren in het huis op het einde. Z'n kop komt echt half boven de muur uit voor een open raam, kan je toch niet meteen naastkijken lijkt me. Andere losse flodder was de kattensprong op de rotsen. Als je boven iemand staan, dan bespring je niet iemand met een kattensprong om de kans te maken 3 meten verder compleet de dieperik in te vliegen. Het script en een erg matig uitgevoerde duorol moest er al tussenkomen om onze held niet meteen de ravijn in te sturen.

Andere ingrepen zijn er ook genoeg te vinden, met als hoogtepunt de hier eerder aangehaalde messcene. Als scriptschrijver moet je inderdaad serieus wat durf hebben om zo'n scene af te leveren. Hitchcock maakt trouwens regelmatig de fout om de clou van scenes reeds snel te verklappen (zo met het vliegtuig, de rol van de dame, politieondervraging, ...).

Dat dit allemaal weinig uitmaakt voor diegenen die het uiterst vermakelijk vermaak vinden zal best. Maar Grant is een uiterst irritant personage dat drijft op flauwe en duffe spitsvondige speedconversatie, visueel is het gewoon lelijk en qua special effects niet meer om aan te zien. De soundtrack heb ik grotendeels gemist maar die schijnt wonderlijk te zijn. Voor mij was het dan wonderlijk onopvallend en geen indruk makend. Daarbij duurt heel deze flauwe lolbroekerij nog eens meer dan 2 uur.

1 moment suspense wanneer Grant in de "woestijn" staat te wachten en de tweede auto voorbijkomt. Verder lachwekkende film die jammer genoeg niet grappig is. Dooie boel.

0.5*

Ik snap dus niet dat mensen hier niks aan kunnen vinden.

Prachtige cinema.

Ik ken nauwelijks films die zo vol zitten met leuke details, humor, vermakelijke avonturenscènes, geestige dialogen en die zo'n geweldige hoofdfiguur heeft. Maar zoals gewoonlijk zal ik er wel volledig naast zitten.

Dat ik een aantal weken geleden nog meemaakte dat deze film een zaal van bijna 200 man aan het lachen maakten moet toch wel haast iets zeggen over de houdbaarheidsdatum (en nee, er werd niet om de knulligheid gelachen). Ik merk in jouw berichtje eigenlijk vooral veel suspension of disbelief, oftewel je probeert het niet eens leuk te vinden en lijkt gewoon te zoeken naar dingen om je aan te ergeren. Dan kan een film nooit leuk zijn. Dat stuk met die mes bijvoorbeeld; ik zou niet weten wat er knullig aan is, eerder een leuke mix van komedie en suspense.

Je moet anders al een scriptschrijver zijn bij een reeks als De Kampioenen om met zoiets slaps op de propper te komen. Nochthans laat die reeks ook héél wat Vlamingen lachen, dus moet het wel erg grappig zijn.

Wat er knullig is lijkt me redelijk duidelijk. Grant staat met iemand te praten die wordt neergestoken en moet vijf seconden later met het mes in z'n hand staan. Da's mogelijk in films als Hot Shots en in Chaplin films, maar in een film die niet speelt op melige comedy moet er al wat geniaals gebeuren. Het enige wat hier gebeurt is dat Grant er een beetje sullig bijstaat en het mes er maar uittrekt. Ze hadden er beter een timelapse ingestoken, dat was waarschijnlijk nog geloofwaardiger geweest. De scenes die ik hierboven aanhaal slaan echt nergens op en worden zo knullig ingevuld dat er niet veel meer van afkan dan een "what the fuck".

Wat je zelf nodig hebt om rustig te kunnen slapen, op dit soort kleinzieligheden reageer ik verder niet meer.

Er sullig bijstaan en het mes er maar uitrekken klinkt alsof het heel langzaam gaat, maar het is gewoon een soort snelle reflex van Grant. Dat het niet al te slim blijkt te zijn achteraf is wat anders. Ik vond het juist een voorbeeld van de geslaagde mix van suspense en humor. Dat het gebeurt is enerzijds grappig bedoelt (je moet deze film ook niet al te serieus nemen) en zorgt tegelijkertijd voor een extra element aan het thrillergedeelte van de film. Ik vond het verder ook geen onlogische reactie van Grant.

Nee hoor, ik denk niet dat jij degene bent die ernaast zit, aangezien deze film de #23 van de top 250 aller tijden van imdb.com is (met een luttlele 8.6) en ook hier standaard een hoge top 250 notatie heeft.

Wel wat vreemd om jezelf in een soort slachtoffer rol te plaatsen wanneer 1 iemand het waardeloos vindt.

Het lijkt er op dat Onderhond de iets oudere Amerikaanse cinema maar niet kan waarderen. Moesten zijn recensies zo geestig niet zijn, zou ik zeggen: laat ze links liggen.

Een negatieve recensie op zijn tijd kan ook geen kwaad Zeker niet bij klassieke Amerikaanse cinema (die over het algemeen vrij makkelijk de hemel ingeprezen wordt).

Dat valt hier wel mee, de meesten zijn eerder hard bezig onderhond's voorbeeld te volgen en bij voorbaat de oudere cinema al af te doen als passé en slecht, terwijl ééndagsvliegen van nu het voordeel van de twijfel ernstig lijken mee te krijgen.. het komt inmiddels een beetje infantiel over moet ik zeggen.

Aantal gebruikers die deze film in 2007 een dikke onvoldoende gaven (2 sterren of minder): 2

Aantal gebruikers die deze film erg hoog waardeerden in 2007 (4 sterren of meer): 55

Kortom: je overdrijft enorm.

Pionierstijd van de avonturenkrimi’s vergelijken met moderne special effects. Beetje hier & nu simplisme.

Dus wat, mogen we er maar geen kritiek op hebben ? Altijd makkelijk excuus, zulke uitspraken.

Als mensen die knullige bluescreens leuk en charmant vinden is dat mij verder best. Maar overtuigend zijn ze allerminst meer. En daar horen volgens mij ook triviaal simpele dingen bij (als ik me niet vergis is de scene waar Grant door zo'n kijker naar Mr Rushmore kijkt ook voor een bluescreen opgenomen), tot gewoon erg slechte actiescenes (de scene waar Grant is dat greppeltje springt om kogels van het vliegtuig te ontwijken.. Erg slecht geëdit, decor zelf is ook vreselijk en een iets realistischer camerastandpunt had ook goed gedaan) tot scenes die ik als regisseur gewoon niet zou durven tonen (de achtervolging in het begin).

Kan je het niet goed doen, doe het dan niet.

De tijd zal in dat geval moeten leren of het inderdaad ééndagsvliegen zijn, of misschien gewoon een goede film.

Mocht de film toch niet sterk genoeg zijn, zal deze op den duur (na het bereiken van een groter publiek) alsnog dalen.

Wat een quatsch. Onvolmaaktheden horen er juist bij, al is het maar om kwajongens een kans te bieden, de valse baard van Sinterklaas tot vervelens toe te ontmaskeren.

Ik heb niks tegen onvolmaaktheden, dus denk eerst na voor je zaken als "quatsch" roept.

Wat toentertijd als revolutinair en goed werd gezien, oogt nu achterhaald [ben het daar zelf niet mee eens overigens]. Zal over vijfitg jaar niet anders zijn met de films van nu. Dus m.a.w: (een zeer groot deel van) de filmproductie kan beter worden stopgezet?

Het is ook niet de bedoeling dat ze anno 2007 nog overtuigen.

Met toetsingscriteria van een moderne film een jaren '50 film bashen is ook niet zo moeilijk.

Als je totaal buiten de historische contekst van de film kritiek gaat zoeken en dan nog geen steekhoudende argumenten kunt vinden, zoek ze dan ook niet.

Genoeg regisseurs die bepaalde films uitstellen omdat de techniek nog niet volstaat. Toch bewijzen films als Citizen Kane dat je ook shots kan maken die 50 jaar later nog steeds mooi zijn, en bewijzen films als Eraserhead dat je special effects kan hebben die 30 jaar later nog steeds creepy en effectief zijn.

Films met special effects zonder esthetische waarden zullen echter altijd gedoemd zijn om een x aantal jaar later compleet verouderd te ogen. En deze films zijn uiteraard nodig, brengt op de moment zelf veel geld op want het oogt even indrukwekkend. Maar het zijn wat mij betreft niet de films die 50 jaar later nog applaus verdienen, en betere regisseurs mijden dat soort films ook vaak.

Verder vind ik dat zelf binnen de "historische context" deze film er vaak belabberd uitziet. Net zoals ik vind dat ook LOTR en The Matrix er belabberd uitzagen toen die films pas de bioscoop bereikten. Wansmaak praat je niet goed door technische incompetentie en 50 jaar "ah, vroeger konden ze niet zoveel" excuses.

Je maakt mij niet wijs dat ze een scene als het sprongetje in de greppel niet beter konden maken. Waren ook geen holbewoners 50 jaar geleden, een decor nabootsen om daar een redelijk geloofwaardige camerapositie in te zoeken is echt geen skill die zware processorkracht nodig heeft. Met een goed oog kom je daar al ver mee.

De filmproductie moet juist doorgaan, de techniek wordt beter dus waarom stoppen? Als een film al meermalen is ingehaald is het toch logisch dat deze een mindere score krijgt. Als films als tetsuo, Innocence enz. over zoveel tijd worden ingehaald zal m'n bewondering (en daarbij score) afnemen. Kan wel zeggen voor de tijd waarin het gemaakt werd was het knap. Als een film echter op alle vlakken is ingehaald kan ik daar weinig mee.

Nostalgie is verder ook niet aan mij besteed.

Het zijn mijn woorden dan ook niet ...

Maar wel jouw interpretatie, en die lijkt ook nergens naar.

Ik vind zelfs dat zulke producties noodzakelijk zijn, maar als individuele regisseur zou ik er mijn handen niet aan willen verbranden. Laat zo'n dingen aan regisseurtjes die op zoek zijn naar snelle faam en $$$.

Om zeer recente voorbeelden te nemen, Pixar en een film als Sin City hebben erg positieve invloeden gehad op andere films (Pixar heeft de technische maatstaf enorm de hoogte in gedreven, Sin City kwam met een interessante visuele techniek). Toch levert Pixar in mijn ogen pure bagger (en lelijke bagger af), net zoals Sin City. Broodnodig hoor, die films, maar ik zal er geen hoge score aan geven.

Sinds wanneer moet North by Northwest het van de special effects hebben? O ja, vanaf het moment dat jij er een mogelijkheid in zag om je nogal inwisselbare kritiek erop los te laten.

Vond het niet eens zo'n gekke gevolgtrekking. Dat de stelling an sich nergens op slaat, is natuurlijk wel waar.

Ik heb in mijn origineel bericht op vele punten kritiek gegeven. Jij hebt daar één klein ding uit gequote, waaruit een discussie is voortgekomen.

Over inwisselbare kritiek gesproken.

In een discussie over het technologisch stadium van de cinema jaren '50 en het belang van special effects in deze film volstaat een antwoord als...'ja maar dit is gewoon mijn mening' niet.

Dit in tegenstelling tot de andere punten in je verhaal. Vandaar dat ik daarop inhaak.

Je haakt er maar op in wat je wil, moet je mij niet in de schoenen schuiven dat ik verkondig dat deze film "het moet hebben van de special effects".

50 jaar later vormen ze wel een zware druk op het suspense gedeelte (maar zijn zeker niet de enige reden waarom het niet werkt) en gezien de hoeveelheid bluescreen shots nemen ze toch een belangrijk deel van de film in.

Verder heb ik nog geen enkel argument gezien waaruit blijkt dat de special effects wel hoogstaand waren binnen het tijdsbeeld. Laat staan dat zo'n argument verder goed te onderbouwen zou zijn. Misschien enkel vanuit technisch standpunt, wat qua kijkgenot zowat het minst interessantste standpunt mogelijk is.

Nogmaals mijn Pixar voorbeeld. Technisch zeer indrukwekkend en verder wansmakelijk lelijk.

Er is toch al eerder aangegeven dat de film (zoals de meeste Hitchcocks overigens) het helemaal niet van de special effects moet hebben? Waarom zouden er dan argumenten moeten worden aangedragen waaruit blijkt dat ze binnen het tijdsbeeld wel hoogstaand waren? Dit was mijns inziens ook toen al niet de kracht van de film.

Even puur uit interesse trouwens: OH, zijn er andere Hitchcocks die je wel kunt waarderen?

Beste was voor mij Rear Window, die met 1.5* ook niet erg hoog scoort.

En deze film mag dan inderdaad niet op special effect steunen, ze worden veelvuldig gebruikt in de film met voor mij een vaak erg negatief effect op de sfeer. Mag best wat over gezegd worden dan.

Voor mensen die het hilarisch grappig en ongemeen spannend vonden zal het waarschijnlijk niet zo belangrijk zijn, maar tot die groep mensen behoor ik ook niet meteen.