North by Northwest (1959)

Herhaling van zetten, waar ik niks aan heb.

* Beperkingen in ideeen qua amusement. Vraag: wat was er dan extra nodig?
* Romanceperikeltjes en prietpraat. Romanceperikeltjes zit wel in het gros van de films op deze site. Prietpraat: amusante dialogen die betrekking hebben op het verhaal. Wil je dan 2 uur lang ontploffingen en bloed? De prietpraat is inhoudelijk, en legt beetje en beetje de personages neer als een gedane legpuzzel.
* fanfaregeluiden... De aanwezigheid van vele blaasinstrumenten + tempo van de nummers, werken juist op de zenuwen voor de suspense.
* zichzelf te snel prijsgeven... Dat het plot voor de kijker simpel te begrijpen is, soit. Maar het gaat om de hoofdrolspeler die geen flauw idee heeft wat er allemaal aan de hand is. Iedere keer als er weer wat licht schijnt aan de horizon, een mogelijkheid om zijn normale leven en identiteit weer op te pakken, verdwijnt iedere keer weer als sneeuw voor de zon. Grant mag dan wel in jouw visie als een pleeborstel acteren, maar dat moet dan ook. Een gewone man wiens leven compleet wordt veranderd, de wanhoop en een fictief getatoueerd vraagteken is van zijn gezicht af te lezen. Grant is geen actie-held, heeft geen charisma nodig, hij speelt 'de gewone man'/'de buurman'. Het in het bezit zijn van charisma van een actie-held is ook totaal niet de bedoeling van North by Northwest.
* De special effects, het studio-werk van Hitchcock, is inderdaad iets wat critici hem altijd hebben verweten. Maar de studio-uitstraling van Hitchcocks films is ook zijn handtekening. Je prikt er doorheen, of niet natuurlijk.

Meer dan wat hide & run foefjes. Zeker wanneer ze zo voorspelbaar zijn. Toen hij bv in die veiling zat, dacht ik al snel van ja, hij zal wel iets doen met die biedingen om zichzelf uit die benarde positie te redden....

Helaas wel. Hangt er maar vanaf in hoeverre het komt in de weg te zitten van het verhaal.

Jij vindt het amusant. Ik vindt het temporemmende interessantdoenerij waar ik niks aan heb. Aan langzaam gelegde legpuzzels heb ik overigens niet veel als ik de puzzel al door heb.

Ga je dan blijven voorspellen wat ik zogezegd verlang?

Tja. Meningsverschil.


Heel interessant.

Nogal wiedes dat Grant hier geen actieheld speelt. Maar dat hij geen charisma hoeft te hebben ben ik het helemaal niet mee eens. Een personage moet m.i. een zekere uitstraling hebben, average Joe of niet.

En terrecht.

Ik dus niet. Nog vragen?

North by Northwest is een thriller die zich ontpopt tot een amusante pretetieloze hide and run film, terugkerende naar een thriller.

Moet ik iedere keer vragen: wat wil je dan? Tikkie, jij bent hem.

Discussieren is zo leuk...

Voor de verdere rest is het een welles nietes discussie geworden. Het was eens te meer zeer verhelderend en uitermate interessant.

Maar daarin simpelweg faalt. Zowel in het thriller-aspect (voorspelbaarheid, mislukt tempo, snerpende muziek, hopeloos neppe effecten...), het pretentieloze (nodeloos ingewikkeld plotverloop, ontzettend veel twists, interessantdoenerij, zichzelf te serieus nemend...) en al zeker in het amusement.

Toch simpel? Meer vermaak en minder geleuter.

En meer variatie qua amusement (toelichting: ze kunnen het bv wat leuker maken door ook eens op hem te schieten of zichzelf wat relativeren met een portie humor en knipoogjes). Deze film is simpelweg te stijf en vasthoudend aan politiek correcte regeltjes om in mijn optiek onder de noemer 'entertainment' te vallen.

Misschien omdat het over simpele meningen gaat die nu eenmaal verschillen, en dat ik de mijne al zeer helder geformuleerd had in mijn bespreking? Je kan niet blijven discussieren natuurlijk.

Pardon? Ga je nu beweren dat het in North by Northwest ontbreekt aan humor en knipoogjes? De film zit boordevol (cheesy) knipoogjes. Dat het wellicht niet jouw humor is, dat is een andere discussie. Blijkbaar was je afgeleid door het middelmatige verhaal, de matte actie, een pleeborstel, en de serieusheid van het geheel, dat je het element waar je zo op zat te hopen, niet hebt opgemerkt? Opmerkelijk. Lees even de quotes op imdb na, of als je de film uberhaupt ooit nog een kans wilt geven in je leven, kijk het dan met Engelse ondertiteling. Mijn dank is groot.

Sterker nog: de film is wat mij betreft haast één grote knipoog en neemt zichzelf nergens serieus. Totaal niet zelfs.

Ik ben niet voor die "kijk eens wat voor snuggere opmerkingetjes ik maak" - achtige humor nee. En zeker niet als de meeste dan nog eens faliekant ongrappig zijn. En al helemaal niet als ze uitgesproken worden door een droge kwast. Dat is nu net ook 1 van mijn problemen, er wordt teveel geleutert.

Daarnaast zit zichzelf relativerende humor niet alleen in dialoog. Het hangt ook af van hoe humoristisch je de situaties maakt (ironie, maffe personages...), hoe sterk je de avontuurlijke scenes aandikt enzoverder. Ik mis dat allemaal bij North By Northwest, zoals ik al zei, het is veel te stijf, te geremd, te pretentieus, te serieus.

Hoe kun je deze film nou weer serieus vinden en pretentieus? Het enige doel dat deze film nastreeft is de kijker amuseren. Doelstelling niet gehaald, dat kan. Maar beweren dat dit pretentieus en serieus is ( denk eens aan de liftscène ) is complete onzin. Het is allemaal allesbehalve serieus bedoeld.

Mocht het niet te pretentieus bedoeld zijn, hadden ze er heus wel wat meer avontuur ingestopt, veel verder over-the-top gegaan, een pak minder zitten rond de pot draaien met allerlei smart talk en wat minder met hun plottwistpuzzeltjes zitten strooien.

Pik een willekeurige film uit mijn top 10, dan pas zal je zien wat niet serieus bedoeld entertainment werkelijk betekent. En die bevatten ook smart talk, hide en run toestanden, ontsnappen uit moeilijke situaties en wat dan ook. Alleen is het veel gevarieerder, veel vermakelijker, veel beter gedoseerd en valt er meer te genieten dan dat alleen. Die Hard heeft geen obligate twists nodig om amusement te forceren.

Tja, in True Lies en Die Hard zit veel actie. Alleen of het nou zo veelzijdiger is allemaal, dat valt weer te bezien. De personages in die films blijven in vergelijking bij NBNW wel wat onderbelicht, wellicht dat je daar op doelt. Het is maar net wat je in een film zoekt.

Maar een moeder die `zware misdadigers` zegt dat ze van haar zoon af moeten blijven is natuurlijk niet serieus bedoeld. Verder zijn de dialogen niet bedoeld om de film de nodige diepgang mee te geven maar om te laten zien in wat voor een hachelijke situaties Grant steeds weer beland. Vaak gedwongen.

Het beperkt zich iig niet tot het loswringen uit hachelijke situaties alleen. Ook het avontuur is veel grappiger en ironischer, en gaat veel verder qua fantasie (zie bv de achtervolging tot in het hotel in True Lies) wat een hogere amusementswaarde en al zeker een minder serieus bedoelde indruk oplevert. Nogmaals, NBNW is te ingetogen.

En toch vind ik NBNW ook een groot avontuur. Van tevoren had ik nooit gedacht, dat Grant door een vliegtuig achterna werd gezeten . Verder worden er hier talrijke locaties aangedaan.

True Lies gaat inderdaad soms flink over the limit, wat resulteert in grappige, maar vaak ongeloofwaardige situaties. Op dat aspect is hij inderdaad extremer dan deze film. Verder zelfs redelijk vergelijkbaar met deze film. Ook daar immers een man en vrouw die samen de strijd aangaan. Al is daar al veel sneller duidelijk wie er aan de goede en aan de slechte kant staan.

Overigens is de hele James Bondreeks voor een deel te danken aan deze film.

En dat bedoel ik dus met dat nodeloos ingewikkelde gedoe (waarvan je het toch snel doorziet ook nog eens). Allemaal flauwe interessantdoenerij die de zogezegd pretentieloze amusementswaarde helemaal naar de kloten helpt.

Deze film is naar mijn gevoel niet geheel te vergelijken met True Lies overigens (uiteraard niet) noch met eender welke film uit mijn top 10, maar het kan er wel het een en ander van leren op sommige vlakken.

Maar goed, als jij dit wél een leuk avontuur vond, wie ben ik om daar iets tegen te hebben.

Nee, NBNW is voor mij te ingetogen omdat het niet ver genoeg gaat in fantasie.

Het is maar zoals je het wil spelen natuurlijk. Ofwel beweer je dat NBNW een ingetogen bedoelde avonturenfilm is, die een zekere graad van aannemelijkheid moet bevatten, ofwel is het louter entertainment dat zonder pretenties mikt op vermaak. In beide gevallen vind ik het iig falen. Te ongeloofwaardig voor het eerste, te mislukt voor het tweede (met de argumenten die je reeds uit mn review kon halen).

Of er tussenin natuurlijk.

Welja: 'een zekere graad'.

Offtopic discussie over djelles filmsmaak verwijderd. Ik heb ergens een zin teveel weggehaald, excuses daarvoor. Staat nog wel als quote in djelles reactie.

Dat North by Northwest een voorloper van de James Bond films is kan ik wel geloven maar er is toch wel één duidelijk verschil: in tegenstelling tot Bond is Thornhill een sukkel eerste klas. Als hij dat mes niet had aangeraakt was er niet zoveel aan de hand. Een beetje een noodgreep in het scenario dat verder wel goed in elkaar steekt.

Bij vlagen grappig, vooral om enkele dialogen en opmerkingen heb ik kunnen lachen. Het eindshot is echter wel de beste grap. Echt heel erg spannend wil het helaas niet worden, alleen bij de scene met het vliegtuig is er wat spanning. Die scene kwam me ook erg bekend voor, misschien dat ik het herken van de beroemde stills of misschien dat het eens geparodiërd is in een andere film (vast wel).

Het ontbreekt de film ook aan wat vaart, sommige scene's gaan net wat te lang door. Vreemd genoeg wordt het einde dan weer ontzettend afgeraffeld.

3,5*

Ik heb nog niet bijzonder veel Hitchock-films gezien (alhoewel daar met de aanschaf van een boxset spoedig verandering in zal komen) maar ik vond NBNW toch even wat minder. Hij is zeker wel heel onderhoudend, maar ik miste een bepaalfd sfeertje dat voor mij na het zien van Vertigo, Psycho,Rear Window en toch ook wel Birds zo typisch Hitchcock lijkt te zijn. Wie weet ligt het dus volledig aan mijn eigen verwachting na het zien van die films en zal ik er nog meer tegen komen die "anders" zijn. Ik kan het de film dus niet echt aanrekenen en zoals ik al zei, hij is leuk vermaak, absoluut.

wat gaan sommige mensen hier ontzettend kinderachtig koeren en quasi elitair lopen doen als hun lievelings film eens een keertje niet de bijval krijgt die ze wensen...

Die moeder van Thornhill was wel lachwekkend. Die vrouw was volgens mij net zo oud als hijzelf.

Niet gezien = niet geleefd, of niet?

ik snap nog steeds niet waarom die mannen thornhill, kaplin noemen. wie heeft dat idee nou bedacht?

Op het begin wordt in het restaurant de naam Kaplan omgeroepen en dan steekt Thornhill toevallig net zijn hand de lucht in. Het viel mij ook pas bij de derde kijkbeurt op.

Huh ? Rare commentaren. Het is toch van meet af duidelijk dat er sprake is van een persoonsverwisseling ?

Ja, dat dacht ik ook. Maar zelfs bij een vertoning van de deze film waar ik bij kon zijn werd op voorhand verteld waarom Thornhill voor Kaplan aangezien werd, omdat dit voor velen blijkbaar niet duidelijk wordt.

Dat was me wel meteen duidelijk, maar waarom die persoonsverwisseling ontstaat is minder duidelijk.

Heb hem eindelijk op DVD. Na een jaar erna gezocht te hebben kon ik hem eindelijk voor een redelijke prijs (10€) kunnen kopen.

Vind 10 nog aardig duur.

Heb die op marktplaats weten te kopen voor 2 euro en niet met kartonnen doosje.

Nauw ja overal waar ik hem zag zitten kost hij 15 20 euro dus...