North by Northwest (1959)

Dial M......wordt volgende week zelfde tijd uitgezonden

Een kunstwerkje van een film.

Veder heb ik er niet zo veel over te zeggen wat er nog niet over gezegd is.

Ik vond Psycho wel beter. Spannender. De film vond ik eerlijk gezegd tegen het einde een beetje minder.

Is deze Hitchcock ook gebaseerd op een boek of niet?

Dijk van een (soms aandoenlijk houterige) film met echte acteurs, die op het eind na elke seconde boeit. Opvallend in de film zijn de geweldige ,vaak gedurfde, dialogen voor die tijd,humorvol,spits,geen woord teveel. Gary Grant en Eva Maria Saint vullen de hele film. Het verhaal...?. Koude oorlog flauwekul. Het laatste half uur vond ik een misser anders zou ik 5 sterren geven. En verder prachtige Buicks,Chevy's, Plymouth's en Cadillacs. Naoorlogse bouwkunst en interieurs....Smullen.En de meester zelf die in de openingsscene de bus mist....Kijkplezier op een hoog niveau, in een tijd dat mannen nog gents waren en vrouwen ladies, en film een kunstuiting was,waar je voor naar de bioscoop gaat. Gary Grant moet je zien op het grote doek..... en niet op je laptop.....

wat kan jij zwammen zeg....

North by Northwest vond ik een goede film.

Ik had de hele tijd het idee dat ik naar een oude James Bond film zat te kijken. Ik vond deze film wel het zelfde sfeertje hebben als From Russia with Love. North by Northwest is een spionage film met enkele actie momenten. De hoofdpersoon van deze film is Roger Thornhill. Hij kan niet zo goed vechten als James Bond, maar verder kwam Thornhill op mij toch over als een soort James Bond. Thornhill is net als Bond een man met cynische humor en hij is net als Bond erg vindingrijk. Beste voorbeeld is de briljante veiling scene. Op een briljante manier weet Thornhill de boel te verstoren tijdens de veiling. Hij is net als Bond een rustig en zelfverzekerd type. Roger Thornhill is ook echt een gentleman, keurig in pak en ook Thornhill houd van vrouwen. Thornhill word gespeeld door Cary Grant. Grant speelt Thornhill heel erg goed. Ik denk dat als Cary Grant de rol van James Bond had gespeeld, dat het niet verkeerd zou zijn uitgepakt. In deze film bewijst Cary Grant dat hij daar wel geschikt voor zou zijn.

Het verhaal van deze film vond ik goed bedacht. Thornhill word door criminelen aangezien als George Kaplan. Dit brengt Thornhill in de problemen. Ik vond de film uitermate spannend. Spannendste moment vond ik dat Thornhill uit de bus stapt en in een verlaten streek wacht op Kaplan. In deze scene word goed de spanning opgebouwd. Daarna krijgen we trouwens een goede actie scene met een vliegtuig….

Eve Kendall is de Bondgril van North by Northwest. Eva Marie Saint speelt haar en dat doet ze heel erg goed. James Mason acteert erg goed als Vandamm. Mason zet een goede Bad Guy neer. Ook de rest van de cast acteert erg goed. De muziek in de film is van Bernard Herrmann. Zijn muziek vond ik goed bij de film passen.

Een kritiek puntje vond ik dat sommige scènes tussen Kendall en Thornhill een beetje te lang duurde. En doel ik vooral op de scènes in de trein waar ze elkaar lopen te verleiden. Dit duurde een beetje te lang. Deze scènes mochten wat korter duren. Ze haalde naar mening te veel vaart uit de film. Ook vond ik dat de film een beetje plots was afgelopen. Het einde had wel wat minder abrupt gemogen.

Al met al vond ik North by Northwest een goede film. Er word sterk geacteerd, en het verhaal is goed. Deze film vond ik heel erg de sfeer hebben van een oude James Bond film en ook de hoofdpersoon heeft veel weg van James Bond.

4 sterren voor deze film.

Een goede avontuur/mysterie/thriller film...

Prima verhaal...

Wel ouderwetse camera werk...

Goed kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Redelijk camerabeweging...

Goed en ouderwetse klassieke geluid/muziek

(wel Dolby Digital)...

Prima acteerwerk...

Hmm ja doe mij dan maar een Psycho, of misschien zelfs Rear window en Vertigo.

Zo hebben die films hun zeer sterke punten, maar zo ook deze. Dan vooral Cary Grant. Wat speelt die man goed, en met wat een humor. Geweldig.

Muziek van Hermann mag ook genoemd worden, geeft de film weer zoveel sfeer.

Minunt was voor mij het verhaal, verloor zo nu en dan mijn aandacht een beetje. Tja.

Dan natuurlijk nog Hitch die in het begin de bus mist hahah! Geeft de film al zoveel humor.

Einde nogal raar, begreep ik niet helemaal.

Zit zeker nog meer potentie in deze film denk ik. Nog een kijkbeurt volgt. 4*

Dat is inderdaad iets wat deze ook zo weer zn goede punten geeft. Zo droog heerlijk. Het verhaal en Kim Novak in Vertigo spraken me wat meer aan.

Goed, ik heb The Birds ooit al eens gezien, maar op de een of andere manier heb ik het idee dat iedereen deze film ook wel gezien zou hebben. North By Northwest is de eerste andere Hitchcock die ik gezien heb en ik kan op basis hiervan in ieder geval prima bepalen dat ik een stuk meer films van hem wil gaan aanschouwen.

De film gaat van start als een soort Kafkaesque bedoening waarbij het er vooral op lijkt dat de hoofdpersoon in een vreemde, onpersoonlijke wereld terecht komt waarin alles en iedereen tegen hem is, zonder dat het duidelijk wordt waarom dit het geval is. Juist dit mysterie is zo ongelooflijk intrigerend, het enige jammere is dan ook vooral het punt waarop waarop blijkt dat Kaplan niet echt bestaat, dit haalt een behoorlijk gedeelte van de spanning over het wel of niet waar zijn van de hele situatie weg.

De tweede act wordt iets meer spythriller en deed me zelfs meerdere malen aan een oude serie als The Saint of de vroegere Bond-films denken. Hier komt ook Hitchcock's uitstekende regiewerk voor het eerst echt goed naar voren, helemaal de scene op het platteland met het vliegtuig is een perfecte combinatie van goed gekozen camerastandpunten, dreiging en uiteindelijk actie. Grappig dat de vriend met wie ik de film keek dit punt aanhaalde als een scene waarbij duidelijk werd dat de film er wat achterhaald uit zag. Het viel me juist op dat modernere series als Breaking Bad op een zelfde manier spanning in een scene aanbrengen.

Het acteerwerk is vreemd, maar erg doeltreffend. Helemaal fijn om te zien en te horen dat James Mason precies klinkt zoals Eddie Izzard hem altijd nadoet, ik had de beste man nog niet eerder zien spelen maar was in ieder geval erg charismatisch. Grant is in het begin wat onwennig, maar is uiteindelijk een erg geslaagde protagonist die misschien net iets te makkelijk in de situaties van geheim agent rolt. Zijn tegenspeelster Eva Marie Saint is eveneens fantastisch en de twee hebben een zeer sterke chemie. Hitchcock gooit er ook een aantal flink gewaagde dialogen voor die tijd er tegenaan en zorgt zodoende ook voor een flinke hoeveelheid humor.

Knullig? Bij vlagen, maar het is moeilijk om de kwaliteit hier te missen. North By Northwest is een perfecte combinatie van spanning, humor en mysterie en mag terecht een klassieker genoemd worden. Benieuwd naar de rest van de films!

Na het kijken van North by Northwest voel ik me bijna schuldig dat ik deze film niet zo kan waarderen als het merendeel van de anderen. Ik had, mede door de mening van vele anderen, behoorlijk hoge verwachtingen van de film die voor een groot deel niet waargemaakt werden.

De enige film van Hitchcock die ik tot nu toe heb gezien is Rebecca, een heel ander soort film, die ik erg kan waarderen. North by Northwest lijkt meer op de oude Bondfilms die ik lang geleden zag en waar ik weinig van heb onthouden. Cary Grant heeft wel eenzelfde soort charisma als bijvoorbeeld Sean Connery, en Roger Thornhill lijkt in meer dingen op James Bond. En waar de oude Bondfilms vermakelijk genoeg waren, vond ik ze nooit erg spannend. Hetzelfde geldt hier ook, terwijl ik toch wel meer verwacht op basis van Hitchcocks reputatie. Sterker nog, ik vond Rebecca spannender.

Aan het begin leek de film nog vrij veelbelovend. Thornhills nachtelijke autorit was nog wel enigszins spannend. Ik vond het feit dat Thornhill samen met zijn moeder(!) op onderzoek uitgaat erg leuk en de mysterieuze Kaplan is op dat moment nog interessant.Ergens halverwege neemt mijn interesse af. Moeder verdwijnt uit beeld, Kaplan blijkt überhaupt niet te bestaan (ik vraag me nog wel af hoe het dan kan dat Thornhill voor hem wordt aangezien...?) en de inlichtingendienst heeft alles in de gaten. Daarnaast komt Thornhill in de trein Kendall tegen, die wat mij betreft net zo inwisselbaar is als menige Bondgirl, en daarom ook volstrekt niet interessant. De schurken zijn trouwens al net zo gezichtsloos. Hierna volgt er af en toe nog een aardige scène, zoals die met het vliegtuig (hoewel ik me afvraag waarom iemand in vredesnaam zo'n omslachtige manier kiest om een vijand om zeep te helpen. Hoezo geloofwaardig) en die in het warenhuis. Daarna duurt de film echter nog behoorlijk lang. Ik vond hem zelfs te lang - en dat heb ik zelden. Het hele soapachtige gedoe tussen Thornhill en Kendall kon me helemaal niets schelen en tegen de tijd dat de hoofdpersonen achtervolgd worden op Mount Rushmore (alweer een beetje overdreven naar mijn zin, lijkt wat op goedkoop effectbejag) ben ik interesse volledig kwijt. De film is dan gelukkig ook snel - maar wel behoorlijk abrupt - afgelopen.

Ik had deze film graag beter willen vinden, en heb zelfs tijdens het kijken mijn best gedaan om het oprecht spannend te vinden, maar ben hier niet in geslaagd. Jammer.

Mooie film, knap hoe een film die meer dan 50 jaar oud is je toch weet te boeien, vond de beelden van t platteland met het vliegtuig en de shots in het bos met de kaarsrechte rijen bomen adembenemend

Eén van de grootste oude klassiekers, en Hitchock's beste. Vol avontuur, intriges en afwisseling.

Ik zie waarom veel mensen deze film geweldig en mooi vinden. Voor mij werkt het echter niet. Ik vind het te gedateerd, ondanks dat er gewoon goed geacteerd wordt en dat het verhaal prima in orde is. Erg jammer.

Spannende momenten worden afgewisseld met hele knullige scenes. Het mysterieuze is er halverwege wel een beetje af. Op zich een bijzondere film, zeker voor die tijd. Had nog iets beter uitgewerkt kunnen worden, al heeft dat knullige ook weer zijn charme natuurlijk.

Echte klassieker. Sterk plot, aardig spannende momenten en een interessant verhaal. Helaas is de film tegenwoordig wat gedateerd, maar daar valt prima door heen te kijken. Vermakelijk. 3.5*

Na net Life of Brian gezien te hebben ben ik me komische momenten in films gaan herrineren. Stiekem vind ik dat de veiligscene in een top 10 van komische filmscenes geplaatst kan worden. Nu ik er zo over nadenk, wat was die scene geniaal.

Biggus Dickus- Veilingscene, ja je moet er maar op komen..

Ted Kerkjes schreef:

(quote)

Moet deze recensie niet bij Life of Brian?

Hij kan bij allebei, maar ik refereer aan de veilingscene in deze film. Denk dat t beter hier past dan bij life of brian. Aangezien ik de veilingscene prijs.

Het is geen recensie overigens.

Ai, wat gedateerd en traag dit. En het ruikt ook nog eens naar old spice. Maar serieus, dit viel me tegen, vooral het tempo is heel erg laag als je films uit die tijd gewend bent. Ik vondt het erg bordkarton overkomen, acteren, decors, dialogen. Alles kwam over als een heel netjes bedaagd strijkorkestje. Waar ik een gemiddelde Noir uit die tijd als Jazz en snappy ervaar.

Dit is de eerste Hitchcock die ik kijk die me toch wat tegenvalt. De spanning wordt in de meeste scenes goed opgebouwd en de acteurs doen het uitstekend maar het verhaal zit vol met onwaarschijnlijkheden waar ik helaas niet zomaar omheen kon. Ik bleef vanaf het moment dat Thornhill Kaplan zou gaan ontmoeten over deze onwaarschijnlijkheid nadenken. Als vandamme en consorten daadwerkelijk dachten dat Thornhill Kaplan was, waarom zouden ze dan denken dat Kaplan Kaplan zou willen ontmoeten op een afgelegen busstop? Deze list impliceert dat vandamme inmiddels op de hoogte is van de verzonnen identiteit van Kaplan maar dit wordt later in de film weer ontkracht. Jammer! Ik las overigens hier spy movie | disinterestedspectator dat hitchcock dit soort 'foutjes' bewust in de film laat maar ik vond het bij deze film helaas nogal storend.

Cary Grant is geweldig op dreef, Eva Marie Saint speelt haar rol fantastisch (die dialogen in de restauratiewagon!) en de beroemde scène die ik al honderden keren had gezien voor ik deze film zag is formidabel in beeld gebracht, maar voor de rest valt North by Northwest me echt tegen, met zijn stortvloed aan té geforceerde, overingewikkelde, voorspelbare en ongeloofwaardige plotlijnen. Hitchcock stelt me hier dus voor het eerst echt teleur, door meer een pre-James Bond af te leveren dan een meeslepend en sterk opgebouwd mysterie als Rear Window of The Lady Vanishes.

North by Northwest is echt een klassieker.

Wederom een erg vermakelijk en boeiende film van master himself, Hitchcock. De film is spannend, meespelend en vermakelijk. Wat wil een film liefhebber nog meer. Daarnaast is het verhaal perfect uitgewerkt. Cary Grant acteert meer dan goed en Eva Marie Saint eigenlijk niet minder. Met een aantal heerlijke scenes, zoals de vliegtuig achtervolging en de achtervolging op de Mount Rushmore. Het zijn inmiddels klassieke scenes geworden. Al met al, is dit een erg goede film. Dikke 4*

Staat beslist in mijn persoonlijke top-5 van Hitchcock-films. Hoofdrol voor Cary Grant die stap voor stap ontdekt dat hij bij vergissing beland is in de wereld van intriges en spionage. Ook op puur filmisch gebied valt er veel te genieten. Alleen al de scène in de woestijn met het vliegtuigje maakt deze film tot iets bijzonders.

Redelijk sterke Hitchcock. De opbouw is goed en het verhaal wordt mooi neergezet. Daarbij worden fraaie locaties gebruikt met een aantal spectaculaire scenes. De film heeft een continue spanning met een paar zenuwslopende scenes. Helaas is het zo nu en dan wat stijfjes en wat amateuristisch, maar wel mooie jaren 50 stijl. De film is tevens visueel een fraai stukje werk voor zijn tijd. 4.0

Deze film heb ik al jaren op dvd in de kast staan, gister maar weer eens gezien, maar wat een supertrage film is dit. Je kunt je aandacht er soms gewoon niet bijhouden. Ook het acteerwerk lijkt eerder op amateur toneel dan op professioneel acteurswerk. Ik weet natuurlijk ook wel dat je deze in de tijd moet plaatsen en dat het toen heel wat voorstelde, maar vond er gister echt geen bal aan. Het zal denk ik mijn ding niet zijn. vertigo vind ik ook totaal niets aan. Rear window, psycho en the birds vind ik wel alledrie goed, of er gebeurt ook iets, of de sfeer erin raakt me gewoon.

vertigo en deze maar snel in de verkoop doen, zonde van de tijd om het af en toe te proberen.

Vertigo is een mijlpaal in de filmgeschiedenis... het vertigo effect is vele malen in andere films gebruikt.. en deze, tsja, hij verloopt traag, maar toch is het nergens saai..., maar goed, verschil van smaak dan waarschijnlijk..