North by Northwest (1959)

Goed bedankt voor je uitleg. Maar hoe komt het dan dat bij IMDb thriller niet eens als hoofdgenre wordt genoemd.


Met Kendall zit je ook wel met een mysterie, weliswaar wordt dat ook wel opgelost maar dan zitten we al richting het einde.

Nu over Mason. Bij Wiki staat Vandamm wordt opgepakt en Thornhill en Kendall zijn veilig. Maar waar valt te zien dat Mason wordt opgepakt. Hij kan alsnog het vliegtuig nemen en vluchten. Maar andere opties zijn er ook wel. Of is hij al opgepakt en staat hij in het groepje met die politieagenten?, mij in ieder geval niet opgevallen, vaag hoor!

Neem je het allemaal niet te serieus? Cary Grant & Eve Marie Saint gered = shorthand voor eind goed al goed, met volgens mij impliciet dat James Mason c.s. in de kraag zijn gevat. Ik geloof niet dat Hitchcock op welke manier dan ook wilde suggereren dat Mason er toch nog tussenuit is gepiept, daar is het absoluut het soort film niet voor. En ik hoop dat het Freudiaanse eindshot je niet ook voor een raadsel heeft gesteld...
 

Op bijvoorbeeld de dvd van Topaz waren er ook alternatieve eindes. Dus had bij deze film ook gekund.

Heb je helemaal gelijk in, die markers vergeet ik vaak in de hitte van het schrijven. Bericht aangepast, dank je.

In The MGM Library of Film Scripts (uitgeverij Viking, 1972) is ook North by Northwest verschenen, in een uitgave waarin de tekst van zowel het originele draaiboek als de uiteindelijke filmversie is opgenomen (zodat we ook kunnen lezen dat we tijdens de scène in de lunchwagon Eva Marie Saint "I never discuss love on an empty stomach" horen zeggen terwijl we haar lippen duidelijk "I never make love on an empty stomach" zien zeggen – dat was kennelijk toch iets te pittig voor die tijd).

En op de éénnnalaatste pagina, direct na de beschrijving van het shot waarin Grant en Saint het lichaam van Martin Landau voorbij zien vallen, staat het daaropvolgende shot beschreven: "Low angle – top of monument : In a full-figure shot, we see the group on the mountain at close range: the Professor, holding a pair of binoculars; Vandamm, flanked by two uniformed state troopers, one of whom is holding the revolver that fired the shot." Verder geen voetnoten om afwijkingen ten opzichte van het draaiboek te markeren.

Als ik de film nog eens opzet zie ik daarna James Mason zeggen: "That wasn't very sporting, using real bullets." En hij wordt inderdaad geflankeerd door two politie-agenten, dus gewoon gearresteerd. (2'10'10 op mijn DVD-versie)

Verder vind ik noch in de paar boeken over Hitchcock in mijn bezit, noch op internet ook maar iets over een alternatief einde. Het lijkt me dus dat het al vanaf het begin de bedoeling was dat Vandamm gewoon gepakt zou worden.
 

Klopt hoor. Ik heb het nog even nagekeken over Mason, maar vrij vaag. Hierdoor kan ik toch achter mijn mening over de film blijven staan. Weliswaar biedt de film ook zo zijn spannende momenten, maar omdat sommige scènes mij toch te lang duren gaat dit toch ten koste van de spanning als ook verslapt de aandacht hierdoor. De film wordt dus inderdaad wel goed afgesloten, en zo belangrijk is het allemaal ook weer niet maar geheel tevreden over de film ben ik dan toch ook weer niet.

Net gezien, heerlijk sfeervolle film die me erg deed denken aan de vroegere James Bond-films. Wat ik niet snapte: waarom dachten die twee schurken dat Thornhill Kaplan was toen ze hem voor het eerst ontvoerden?

Twee losstaande gebeurtenissen: de naam Kaplan werd omgeroepen i.v.m. met een telefoontje. Thornhill riep meteen daarop een piccolo bij zich om een bericht naar zijn moeder te kunnen sturen. Daarop dachten de schurken dat hij Kaplan was.

Ah okee, vandaar! Die eerste gebeurtenis heb ik even gemist, denk ik.

De scène met het vliegtuigje op de eindeloze vlakte en deze waarin Roger Thornhill wordt volgegoten met sterke drank en vervolgens halsbrekende toeren moet uithalen om niet van de weg te geraken, behoren, wat mij betreft, tot de meest gedenkwaardige uit de hele filmgeschiedenis.

Prachtig shot ook als hij er vandoor rent voor dat vliegtuig, dat je 'm langzaam dichterbij ziet komen links in beeld.

ik heb die film nu al zo'n 5 keer gezien en hij blijft nog altijd interessant om naar te kijken : spannend verhaal met hilarische, komische scènes zoals die veiling. James Mason (prachtige stem) vind ik heel goed, sublieme acteur. Het einde vind ik fantastisch met die indrukwekkende villa op die rots.

Leuke film uit de oude doos.

Ik denk dat de film goed werkt omdat het avontuurlijk in mekaar zit en de sfeer van de koude oorlog nog uit ademt. Gary Grant is toch wel de George Clooney van zijn tijd.

**/

Goede film uit de ouwe doos.

Redelijk goed verhaal ook, met een prima cast, grote namen ook.

Maar mij viel vooral de jonge Martin Landau op, iemand die hier nog in kleine letters op de rolverdeling staat, maar later zal bewijzen een groot acteur te zijn.

Hoewel de film nu een beetje traag is, heb ik me toch kunnen vermaken met deze film.

North by Northwest is een verassend vermakelijke film van Hitchcock die goed de onderhuidse spanning erin weet te houden. Het eerste half uur is erg sterk en houd je bijzonder nieuwsgierig. Mede dankzij de goede rol van Grant blijf je geboeid zitten. Wat ook erg meehelpt is dat de film er bijzonder goed uit ziet. In tegenstelling tot veel andere films van Hitchcock zijn veel stunts erg geloofwaardig., vooral de scene met het sproeivliegtuig en die op Mount Rushmore zijn buitengewoon indrukwekkend, geloofwaardig en niet eens zo gedateerd. Ook zitten er een aantal fraaie shots tussen, fraai werk weer van Hitchcock. Hij had er duidelijk gevoel voor.

Wel jammer dat dit soort overheidsmysteries over het algemeen in de tweede helft van de film een stuk afzwakken en dat gevoel kreeg ik ook bij deze Hitchcock film. Wanneer alles bekend wordt blijft er een zeer vermakelijke film over, maar geen een die een onuitwisbare indruk heeft achtergelaten.

3,5*

Gaat deel uitmaken van ALFRED HITCHCOCK: THE MASTERPIECE COLLECTION. V.a. 10 oktober een limited box blurays in de Nederlandse winkels, uitgebracht door Universal. De box bevat 15 films.

Heerlijke film, waardoor ik voor het eerst in aanraking ben gekomen met Hitchcocks films en Cary Grant als acteur. En ze bevallen me allebei erg goed, moet ik zeggen. Ik heb me geen ogenblik verveeld, alles kwam realistisch over.

mijn eerste Hitchcock die ik bekeken heb. Een heerlijke film die laat zien hoe goed Hitchcock zicht had op het idee film. Alles was uitgestippeld en daardoor werd het geen moment saai. Wat rep_robert zegt kan ik mij dan wel in vinden. Nadat alles bekend werd gemaakt had de film niks bijzonders in zich. Helaas, maar ik geef hem toch een plekje in mijn top 10.

Zou Hitchcock bond boeken hebben gelezen voor het maken van deze film?

Zou Terence Young goed naar deze hebben gekeken voor het maken van Dr. No?

Anyway goede film dit hoor!

Mijn favoriete Hitchcock film, alhoewel ik bepaalde films van de grootmeester nog niet heb gezien zoals daar zijn Rear Window, Vertigo en zo zijn er nog wel enkele. The Birds in een lang verleden gezien alsook The Rope, Dial M For Murder, Stranger On A Train... Moet dringend de collectie eens uitbreiden.

De film kent spanning, humor, grootse cinema, uitstekende cast - mijn all time favorite James Mason en natuurlijk ook Cary Grant, dat bekvechten met zijn moeder vond ik de max. De scene's bij de veiling! De climax die zich voltrekt bij Mount Rushmore hebben ik en mijn broer als kind nog nagespeeld.

wel een aardige film, alheb ik betere gezien van Hithcock, genoeg spanning en avontuur in deze prent maar toch wassie een tikkeltje saai, 3 sterren.

Ik moet toch weer zeggen dat deze tegenviel.

Na Psycho en Vertigo te hebben gezien als eerste Hitchcock-films, heb ik misschien wat de onrealistische verwachtingen dat al zijn films zo goed zijn als die. Als ze dan ook nog eens 8,6, 8,5 en 8,2 krijgen op IMDB, lijken dat toch geen irreële verwachtingen, maar ik kan niet anders dan zeggen dat de volgende Hitchcock films die ik zag - Rear Window, North by Northwest en Strangers on a train - toch behoorlijk tegenvielen. Ik zat telkens te wachten op die nog grote onverwachte twist in het plot, of dat hoogtepunt van suspension waar Hitchcock zo bekend om staat, maar het kwam nooit. Bij North by Nortwest was dit net zo.

Pas op, geen slechte film, daar niet van, maar toch wel jammer als je je metgezel voor de tv probeert warm te maken voor het kijken van een film, waarvan je achteraf dan zelf zo'n gevoel hebt van nja, was het dit dan?

Het is een geweldige film

I ll love the fifties , dat droomhuis .... en als je even goed oplet komt er een ford edsel in beeld

maar ook over de film niks slecht , kan ook niet anders met die cast

Mason overtreft zichzelf hier

Grant laat hier zien dat hij niet alleen komische rollen speelt

Hier had hij een oskar voor moeten krijgen

I ll love the fifties

komt door deze films...

Na een dikke 8 jaar heb ik gisteren deze North by Northwest opnieuw bekeken en ook na herziening blijft het een sterke film. Deze film van Hitchcock is zeker knap gemaakt voor die tijd. Het is veel vlotter gemonteerd en geacteerd dan menig film uit die periode en daardoor voelt het niet erg gedateerd. Ik keek een zeer goede kwaliteit HD versie en het was alsof je een sprong maakt naar 54 jaar geleden. Perfecte beeldkwaliteit!

Het "wrong man" of "who am I" filmgenre behoort tot mijn favorieten en deze film heeft zeker voor moderne klassiekers als de Bourne trilogie, Enemy of the State, etc. de grondslag gelegd. Het is alleen wel jammer dat het hoe en waarom van Thornhill's situatie al vrij vroeg in de film wordt uitgelegd. Veel verrassingen kent de film daarna niet meer, helaas. Mede daardoor wordt het op een gegeven moment een beetje een lange zit. Niet langdradig, maar er had wel een kwartiertje af gekund.

Verder is de dronken scène in de Mercedes nogal achterlijk (waarom niet gewoon op de rem trappen?) en het valt op dat die scène enkel bestaat uit "motorkap shots" (vooruit gezien) en "bestuurder shots" (achteruit gezien). Het duurt ook allemaal net even een minuutje te lang, zeker omdat je op een gegeven moment wel eens een shot van opzij wilt zien (dat de auto langsrijdt).

Net als alle films tot pakweg 1965 bedient North By Northwest zich bij bewegende scènes van geprojecteerde beelden (bijvoorbeeld achter een auto). Je weet het bij oude films van tevoren, het hoort erbij. Het stoorde me dus nergens, behalve bij het stuk waarbij Roger en Eve al converserend uit de trein stappen en over het perron lopen. Ze doen overduidelijk alsof ze lopen voor een projectiescherm. Lijkt me niet echt nodig, want bij de beroemde scène waarbij Roger op de loop gaat voor het vliegtuig is wèl met een bewegende camera gefilmd. Verder is richting het einde vaak gebruikt gemaakt van een studio in plaats van een echt bos, wat ik niet kan verklaren - een filmset opbouwen in een bos lijkt mij minder werk dan een compleet bos nabouwen.

Hier en daar dus wat kleine, ergerlijke puntjes - maar aan de andere kant heb ik deze kijkbeurt pas echt de droge humor opgemerkt en hier en daar moest ik wel even lachen om de melige scène op de veiling en bijvoorbeeld:

"What else do you do, miss Kendall, besides luring men to their doom?"
en
"Now you listen to me, I'm an advertising man, not a red herring. I've got a job, a secretary, a mother, two ex-wives and several bartenders that depend upon me..."

North by Northwest blijft mijn favoriete film om te laten zien aan iemand die nooit echt oude films kijkt. Vaak zijn ze best verrast dat men zo lang geleden zo'n coole film kon maken.

4 sterren blijven!

Ik ben jaren geleden begonnen met de films van Hitchcock te zien en als ik nu de film herbekijk die ik pakweg 5-6 jaar gelden bekeek, moet ik bij sommige films mijn mening toch aanpassen. Vertigo viel op zich wel wat tegen, maar ik twijfelde altijd rond North by Northwest en ik denk dat ik Psycho en Birds ook nog eens een kans moet geven.

North by Northwest dus. Een film die bij deze kijkbeurt zo geweldig was. Ik weet niet wat mij bezielde vorige keer. Hitchcock is de master of suspence, en als hij zich daar vooral aan houdt, krijgen we topfilms te zien. Denk maar aan Dial M for murder, Rope of Rear Window. Het gevaar zit hem in de romantiek, waar de meester niet zo sterk in was. Hier krijgen we dat ook wel, maar het is ondergeschikt aan het verhaal en de spanning gaat niet weg. Alhoewel ik fan ben van Stewart (schitterend in oa Rope en Rear Window, maar minder in Vertigo en The man who new to much nog niet gezien) is deze rol gegoten voor Cary Grant. Het resultaat is een spannende koude-oorlog spionagethriller, waar veel Bondfilms lessen van mogen nemen. Ik begrijp maar al te goed dat Grant ooit genoemd werd als acteur voor de geheim agent.

De kunst van Hitchock is dat hij eerst teert op mysterie en zodra je als kijker weet hoe het in elkaar zit, hij overgaat naar avontuur en thriller. Ik kon dit keer trouwens de humor erbij ook wel smaken. Zal misschien ook wel mooi passen bij de gekende oneliners die elke Bondacteur mag afvuren. Eve Marie Saint is de Bondgirl van dienst, maar staat al personage (Eve Kendall) sterk op haar benen. Ze is meer dan het blondje van wacht dat het scherm mag inkleuren. En ook de tegenstander van Grant, James Mason, is geweldig. Dit zijn de personages waar Bond van mag dromen. (of misschien net niet als je begrijpt wat ik bedoel).

Ik vergelijk de film vooral met een Bondfilm, wat wel meer gedaan hebben voor mij. Maar op de eerste plaats is North by Northwest een sterke thriller waarin Hitchcock duidelijk in vorm is. Het werkt met z'n cast, het camerawerk zit goed en ook de sfeer moet dit keer niet onderdoen voor de creatieve ideeën van de regisseur die soms helaas de overhand nemen.

Heb ik inderdaad nog niet gezien. Staat al een tijdje op de lijst, maar om één of andere reden nog niet gezien. Misschien door dat romantische aandeel?? Toch maar een kans geven. Bedankt voor de tip.

Graag gedaan, en veel plezier ermee! (De romantiek in die film is overigens bepaald niet ondubbelzinnig - maar meer zeg ik niet .)

Potvisnogaantoe, waarom 23.15 pas uitzenden Nederland 2?? Het mag dan spannend zijn? Maar 22.30 zou wel iets fijner zijn. Ghehe. I.i.g wel erg genoten van deze Hitch. Die Vogel film is nogal tam naar mijn herinnering en Rear Window vond ik niet bijster tof (maar dat zou bij een volgende keer misschien wel anders kunnen zijn?), verder is de man die teveel wist, in zijn eerdere jaren wel leuk. Dit is als het goed is mijn 4e. Dial M for Murder staat nu op mijn verlanglijst, maar ik hoop dat die niet weer achterlijk laat uitgezonden wordt. En anders dan maar niet. Slaap is ook belangrijk.. Hoe dan ook, dit vond ik wel even het opblijven waard. Cary Grant is geweldig en Eva Marie Saint is fenomenaal. Het verhaal bouwt verder aardige spanningsboogjes op, die mooi uitgewerkt worden, en die mooi tot uitbarsting komen op bepaalde momenten. Tel daar bij nog wat mooie locaties. Dan is het zeker duidelijk dat dit echt wel in mijn waardering één van de betere Hitchies is. Van wat ik gezien heb. Acteren, verhaal en locaties: Subliem en mooi uitgewerkt nog ook. Staaltje kunst.