North by Northwest (1959)

Dacht ik al, bedankt Quentin

Mijn hart breek nu

prachtig!

eindigt met hitchcock's meest 'onbeschaamde' shot

De een zegt dat het heeft te maken met een uitspraak van Hamlet, de ander zegt dat het heeft te maken met de richting waarin de film zich begeeft (New York-Chigago-Black Hills).

Dat van Hamlet geloof ik zelf niet zo omdat de filmtitel eerst In a Northwesterly Direction zou heten.

Vermakelijke film maar toch niet de klassieker die ik hoopte/verwachte te zien, vindt de huidige positie in top 250 ook wel erg hoog. Ik vond het geheel allemaal iets te luchtig aan doen voor een thriller/mystery, vond het nergens echt spannend wat misschien ook wel kwam doordat het allemaal iets te voorspelbaar was (wat ik totaal niet had verwacht). Ook vond ik Cary Grant niet erg geloofwaardig overkomen als nietsvermoedende/onschuldige burger die opeens de spil wordt in een nationaal complot.
Wegens zijn 'vermakelijkheid' en de scène met het sproeivliegtuig, krijgt hij toch nog 3 (magere) sterren.

Een lekker spannende thriller. Leuk verhaal (misschien niet zo heel bijzonder maar wel ontzettend vermakelijk), een aantal geweldige scenes (de veilingscene is mijn favoriet denk ik) en een prima cast. Cary Grant blijft toch wel een van mijn favoriete acteurs, ook hier speelt hij weer erg goed.

Het laatste half uur vond ik helaas een stuk minder spannend maar dat zou misschien ook wel vanwege de lengte van de film kunnen komen, hij duurde me eigenlijk net iets te lang. Maar daar kom ik bij herziening (en die komt er absoluut ooit eens) vanzelf wel achter . 3,5 ster.

Met dat verschil dat de deur vlak voor zijn neus dichtgaat en de bus wegrijdt...

Viel mij ook op inderdaad.

Een klassieker, maar de moeilijkheid zit er dan - voor mij althans - in om het te beoordelen.

Zo'n scene met dat sproeivliegtuig is heel knap gemaakt voor die tijd, maar daar komt iemand nou niet meer mee weg. Dat is het nadeel van deze film, die toch behoorlijk waarde verliest in de tijd, wat bv. met een oudje als 12 angry men niet het geval is.

Uiteraard is het een revolutionaire op spanning gerichte film en hebben heel wat films hier elementen uit gebruikt, maar het kon mij niet echt boeien.

3 *

Eva Marie Saint lijkt wel heel veel op Cameron Diaz trouwens (mooie foto) al is het dan eigenlijk natuurlijk dat Diaz op haar lijkt.

Mooie foto... wat je zegt. Gewoon maar zo'n zwartwitfoto, zonder opfokkerij. Daaraan kun je zien dat ze echt mooi en aantrekkelijk is.

Nou kan ik dat bij heel veel scenes in heel veel klassiekers begrijpen, zo'n opmerking, maar bij deze absoluut niet! Wát een spanning...

Ik had het ook graag anders gezien, maar het lukte niet en de ontknoping van die scene sloeg natuurlijk echt alles. En ze waren vroeger toch niet dommer dan nu?als ze gewoon op zo'n afgelegen terrein nou met een autootje langskomen en pief-paf-poef, nee hoor lastig doen en dan lekker slim in een tankauto vliegen.
Nee, 't ging er bij mij niet in. Daarentegen vond ik de relatie & chemie tussen Marie Saint en Grant wel voortreffelijk.

Mijn favoriete Hitchcock is dit absoluut niet (dat zal wel altijd Rear Window blijven). Maar toch erg vermakelijke onzin. Een vaak erg stripachtig script, waar , zeker naar het einde toe, losse scenes stukken belangrijker zijn dan het hele verhaal. En dat gaat op het einde net een beetje te ver als de FBI als een duveltje uit een doosje de boel in een keer rechttrekt, nadat Cary Grant de boel ook al wel heel plotseling voor Eve Marie Saint kwam redden.

Het zijn de losse scenes en de spectacualire decors die deze film maken. En er zitten veel leuke scenes tussen. De veilingscene is erg leuk, de woestijnscene erg spannend (en vrij gedurfd). De dialogen tussen Saint en Grant zijn ook erg leuk. Ik zie de invloed die dit op James Bond gehad moet hebben ook wel. Het spektakel, de humor, de droge, wat arrogante hoofdpersoon, een koude oorlog plot, een mooie dame, een grootse finale. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat dit niet een heel grote invloed is geweest.

3.5*

De mijne wel! 5*

Je vergeet ook nog de treinscene en de beroemde Mount Rushmorescene.

Als ik dit lees heb ik weer zin om de film te zien. Leuk dat je zo enthousiast bent over deze film, vreemd dat je dan maar op een 3,5* blijft steken. Streng jurylid die Starbrightboy

Zoals ik al zei, vermakelijke onzin. Maar een echte click, kriebels in mijn buik, liefde voor de film. Zoiets ontbrak bij mij een beetje. En daar loopt voor mij de grens tussen 3.5* en 4.0* eigenlijk. Met (vooral) Rear window en Psycho heb ik dat wel.

Hiermee bedoel je de cropdust scene?

Want een woestijn komt in deze film volgens mij niet voor.

Ach ja, een woestijn is het natuurlijk niet, maar zolang je maar begrijpt wat ik bedoel.

Spannend verhaal.

Met de bekende scene waarin Cary Grant achterna gezeten wordt door een sproeivliegtuig--Die is echt geweldig.

Dit vindt ik de beste Hitchcock film die ik tot nu toe heb gezien.

Ah ik ben niet de enige die dat was opgevallen.

Voor de rest een erg vermakelijke film. Het verhaal was af en toe een beetje té stripachtig, maar het mag de pret absoluut niet drukken. 4 dikke sterren.

ik weet geloof ik niet precies wat je bedoelt, maar ik er zitten in Frenzy een aantal shots die daar eerder voor in aanmerking komen...

Op het einde zie je de 2 hoofdrolspelers in de trein, klaar om een potje te gaan rollebollen in de coupé. Het laatste shot is dat je een trein in een tunnel ziet rijden. Dat is nogal suggestief. Volgens mij is dat shot zelfs een keer gebruikt in een parodie film.

Een typisch Bond einde als je het mij vraagt.

In een making of wordt die eindscene ook besproken en toen hadden ze het erover dat het allemaal ver vrij ging (voor die tijd).

Gisteren opnieuw gezien. Een van de betere Hitchcock films met een leuke Cary Grant en Eva Marie Saint. Beetje vreemd dat ze in de film iemand van 26 speelt. Dat vond ik nogal jong.

Verder mooie scenes in de trein, met het sproeivliegtuig. Jammer van laatste FBI-oplossing want hier had nog meer in gezeten.

4 sterren (half puntje er af)

Fantastische film. Samen met Vertigo de allerbeste Hitchcock. Deze film bevat alles: spanning, avontuur, romantiek, actie en bovenal, veel droge humor. Een moddervette 5*

Je zou denken dat een film uit 1959 niet meer kijkbaar is in deze tijd, maar de 'oude' sfeer voegt juist veel toe. Een lekker retrosfeertje, beetje zoiets als Chinatown/Two Jakes (weliswaar iets later gemaakt, maar het speelde zich rond de jaren '50 af) of Dr. No. Ik houd daar wel van. Waar mensen in 1959 verbluft waren door de actie en de special effects (die nu hopeloos gedateerd zijn), ben ik nu uitermate geboeid door de algehele sfeer in de film. En dat compenseert ruimschoots.

Het doet denken aan de tijd dat James Bond films nog spionagefilms waren en geen overthetop actiefilms (het wachten is als het ware op de dag dat The Rock voor James Bond zal gaan spelen, maar da's een andere discussie).

Tuurlijk, de achtervolgingsscènes hebben zo'n achterruit met beeld erin geprojecteerd en de dialogen zijn wat houterig - typisch voor die tijd - en lijken meer op hun plaats in het theater. Desalniettemin weet de film te boeien van begin tot eind.

4 sterren