Life of Brian (1979)

Beetje flauw dit . Ik zie de humor er vaak wel van in, maar ik moet er niet heel hard om lachen. Het begon eigenlijk al bij die tenenkrommende irritante (zogenoemde) moeder van Brian, die gewoon een vent is met een laag stemmetje (overduidelijk natuurlijk). De intro vond ik erg vervelend. Daarna werd het nog wel eits beter, maar gewoon een 3,0* dit. Kon alleen een beetje lachen om John Cleese.

Joh, is dat een vent? Nooooooit geweten!

Natuurlijk is deze film op het eerste oog nogal flauw. En het is nogal obvious dat het een kerel is die een vrouw speelt. Dat wordt ook nooit verdoezeld. De kracht van Monty Python ligt niet in de perfecte imitaties, maar in het absurde en het parodierende. In dit geval dus het parodieren van het Christelijke geloof en de Christenlijke kerk. En dat is toch niet vaak beter gedaan dan in deze film.

Ja, leuk, grappig, maar niet bijzonder speciaal. Vooral na het eerste uur wordt het heel wat minder leuk.
Heb toch wat meer genoten van The Holy Grail, dat is wat diverser.

3,5*

Vertoning van het Christelijke geloof rond de tijd dat Jezus geboren werd en enkele jaren daarna wanneer de bevolking blindelings hun meester aanbidden. De invulling is irritant, spottend en overdreven flauw en het Engelse accent zorgt voor nóg meer irritaties. Het feit dat de moeder van Brian door een vader gespeeld wordt is een opmerkelijke maar o - zo - vervelende keuze en ik heb me continu geërgerd aan dit personage. Verder kon ik me hier en daar wel vinden in de humor maar er waren evenveel, of beter gezegd nog meer momenten dat ik het gewoon 'n aanstellerige bedoeling vond. Bijvoorbeeld de scène waarin er een stuk of honderd burgers voor het huis staan te wachten en steeds precies op hetzelfde moment een identieke uitspraak formuleren. Het idee is wel aardig maar zeker als ze dat zo vaak blijven herhalen wordt het een zeer neppe en goedkope poging tot het opwekken van de lachspieren. Verder was het nogal hersenloos om iemand die 18 jaar niet gesproken heeft gewoon normaal laten te spreken en te reageren wanneer hij zijn eerste woorden naar buiten brengt. Er zaten een aantal lange shots in waar ik mijn waardering voor heb maar over het algemeen is dit totaal niet mijn ding.

Je neemt komedie wel iets te serieus natuurlijk Vooral omdat dit Monty Python is en hetzelfde groepje acteurs verantwoordelijk is voor de vele sketches. Dit is geen normale film waarbij je voor iedere personage een andere acteur inhuurt. Dit is gewoon cabaret, maar dan in filmvorm.

Het gaat me niet zozeer om de cast, maar meer om de film zèlf. Monty Python of niet, ik hou er niet echt van.

Ik snap overigens wel wat je bedoelt hoor, ik vind het ook niet zo fantastisch als menig mensen beweren.

Zo'n uitspraak wijst er toch op dat dit soort humor je helemaal niet ligt. Het zou 'hersenloos' zijn wanneer dat in pakweg Schindler's List gebeurt, of nog een beter voorbeeld, in Nell.
Maar dit is gewoon humor, en als dit soort humor je niet ligt: geen probleem iedereen zijn/haar smaak. Maar om het 'hersenloos' te noemen , dat vind ik echt wel jammer.

Ik zag er überhaupt geen grap in, vandaar. Naar mijn idee hadden ze dat wel leuker aan kunnen pakken, door hem te laten stotteren of iets dergelijks. Ook hadden ze deze zwijgende persoon al vaker in beeld kunnen brengen. Nu arriveren we daar vanuit het niets en als hij dan begint te praten wanneer zijn voet is bezeerd en daarna uitlegt dat hij 18 jaar niet heeft gesproken, mist dat een beetje z'n doel.

...............?Die kerel was daar alleen om een parodie te geven op het verhaal van vermeende helende krachten van Brian (Jezus). Pure flauwekul, maar het wordt als een 'miracle' geinterpreteerd door de grote groep volgelingen. Wat is dan de toegevoegde waarde van dat verder uitwerken of die kerel eerder in beeld te brengen? Met alle respect, maar je zoekt spijkers op laag water. Dat je de humor niet leuk vind is prima, maar dat je dat dan gaat beargumenteren met zulke voorbeelden vind ik wat vreemd.

Ik beargumenteer waarom deze humor me niet aanspreekt. Ik vind het gewoon niet grappig als iemand die 18 jaar niet gesproken heeft gewoon normaal begint te praten. Je vraagt wat de toegevoegde waarde zou zijn om het verder uit te werken, maar ik vraag me juist af wat de toegevoegde waarde is van heel dat persoon.

Dat vind ik veel mooier gezegd dan wanneer je het woord 'hersenloos' gebruikt. Smaken verschillen; ik ga onder de zetel bij LoB, terwijl ik bij heel veel komedies met moeite een glimlach op de lippen krijg. Maar daarom noem ik ze nog niet hersenloos...

Oke, schrap dat begrip. Ik probeerde aan te geven dat ik het een slechte scène vind waar niet echt goed over nagedacht is.

De toegevoegde waarde is dat het het beeld van de massa versterkt dat hun Jezus (Brian) ook nog wonderen kan verrichten. Het versterkt, op zeer absurde wijze, zijn positie in hun ogen als de messias. Ik leg dit nu voor de tweede keer uit, overigens. Nogmaals, dat je het niet grappig vind, daar heb ik geen probleem mee, maar als je het niet geheel snapt moet je niet met argumenten komen die geen hout snijden.

Toch blijkt het niet meer te zijn dan een flauwe bijrol die er voor moet zorgen dat Brian in het licht blijft staan. We wisten al eerder dat iedereen hem als een Jezus beschouwde dus het is niet nodig om dit nog duidelijk proberen te maken met een situatie waarin hij zogenaamd iedereen kan helpen door hun voet te bezeren. En als je het dan tóch wilt benadrukken dat de massa zó gelovig is, doe het dan op een grappige manier in plaats van door gewoon simpelweg iemands spraakprobleem van 18 jaar even te verhelpen.

Dat met die zwijgende kluizenaar vind ik nu 1 van de grappigste scenes uit de film.
Eerst 18 jaar niet gesproken, vervolgens per ongeluk wat gezegd en dan moet-ie zijn
kop houden van Brian. Woeha!

Inderdaad een erg grappige scene!

In je eerste regel geef je eigenlijk precies aan waarom het draait. Daarin zit ook de kracht van deze scene. Het is totale bullshit wat er gebeurt, maar het versterkt voor de hysterische godsdienst fanatici het beeld dat ze al van Brian hadden. Dat is volgens velen ook wat de mythe rond Jezus heeft geschapen: interpretaties die leidden tot een (wellicht niet realistisch) beeld van de man? (voor gelovigen begeef ik me hier op hellend vlak).

En nogmaals: of die scene grappig is of niet, is te persoonlijk om over te discussieren. Jij vindt dat niet grappig, een ander wel. Maar of die scene in de film paste of niet, dat staat wat mij betreft als een paal boven water.

Ik vind het nooit zo boeiend als één bepaald figuur zo verheerlijkt wordt in een film. Ook al drijven ze de spot met de het geloof, ik vond het maar flauw. Smaken verschillen, blijkt dus wel weer.

Geweldig, in een woord grandioos.
En dat met zo weinig middelen. Wat een scherpe humor. Meesterlijk!
Zelfs 32 jaar na dato nog altijd origineel!

nee niet mijn soort humor,kan goed snappen dat andere hem helemaal super vinden maar daar hoor ik niet bij.
enkele stukjes vond ik wel vermakelijk maar in zn geheel is het niet mijn ding.