25th Hour (2002)

Typisch voor een 'fight club'-fan om een film met een hart 'zwak' te noemen en 'te weinig actie' te verwijten. En Norton? Tja, hier moet hij namelijk actéren en niet op iemands smoelwerk slaan. '25th hour' is een pàreltje van een prent!

Hoezo typisch voor een Fight Club fan?

Heb jij een studie gedaan naar het gedrag van Fight Club fans?

Typische opmerking van een niet Fight Club fan. Fight Club is alles behalve een actiefilm.

Ik - Fight Club fan - vind 25th Hour een goede film.

Opmerkelijk veel Belgen hier die lijden aan de generalisatie ziekte.

Lol.

Theo Maassen:

"Ik oordeel niet over mensen, maar dan moeten ze wel normaal doen."

Nee, Hoffman was zo geweldig ... anders!

Filmpje waar ik niks van afwist, maar wel wat van verwachtte op basis van de poster. Was al een mooie verrassing toen ik zag dat Hoffman meedeed en Lee regisseerde.

Vooral opvallend de manier waarop Lee gegroeid is. Ik ken enkel Do The Right Thing, die buiten een geweldig einde, een te hoog Fresh Prince Of Bel-Air gehalte kende. Dat onnozele is er gelukkig uit in deze film. Sterke sfeer, en Lee komt al een heel eind met de soundtrack. De muziek tijdens de scene met de bouwgrond op de achtergrond was verbluffend, de muziek in de club lekker, de muziek op het einde zacht. Ook weet hij slim omgevingsgeluiden weg te knippen als het nodig is. Let op de scene waar het trio op het einde bij de rivier komt, en zo'n fucking irritant keffertje naar Doyle begint te blaffen. Je ziet het wel, je hoort het niet, en zo blijft het een erg serene scene. Zo waren er nog enkele voorbeeldjes door de film.

Ook visueel erg leuk allemaal. Vooral de scenes in de club zagen er vaak prachtig uit, maar ook die korte herhalingen vond ik erg geslaagd. Spike Lee is een erg goed regisseur geworden, heb nu echt zin om meer van z'n filmpjes te kijken. De cast is ook nog eens geweldig. Typetjes, dat wel, maar met veel stijl en enige mystiek neergezet, zodat enige diepgang binnen handbereik is voor zij die onder het oppervlak kunnen tasten. De sterke dialogen helpen ook.

Wat die spiegelscene betreft, leuk ... maar tijdens het kijken had ik iets van "ach nee, dat zullen ze allemaal weer zó sterk vinden". 't Is een goeie scene, dat zeker, maar geen klassieker. Had het wat scherper, sneller en harder gemoeten. En wat 9/11 betreft, mooi in de achtergrond van de film aanwezig, stoort helemaal niet. Waarschijnlijk wat teveel ophef over geweest.

Sterke film, die geen seconde verveelt en de 134 minuten laat voorbijvliegen. 't Is weer een tijdje geleden dat ik niet op m'n uurwerk heb moeten kijken tijdens een film, daarom deed deze deugd. Lekkere sfeer, sterke personages en een knap einde.

Ik moest prompt aan Sabu (Tanaka) denken, nog zo'n regisseur die een scene de tijd een eigen leven kan laten leiden. Tuurlijk duurt die hele monoloog eigenlijk veel te lang etc etc, maar het werkt. Het is sfeervol en sterk gebracht. Je ziet Norton helemaal meeglijden in de droom. Al vond ik het laatste shot meer dan duidelijk. Meer dan de ijle woorden van een dromende vader zullen het niet worden. Norton rijdt wat mij betreft zo de gevangenis in. Mij voelde het niet aan als een open einde.

Anyway, sterke film, Lee heeft eindelijk echt m'n interesse gewekt. Drukt mooi z'n stempel op deze film.

4.5*

Norton heeft de hoofdrol. Die hoofdrol overtuigt mij niet geheel. Vond zijn optreden in Fight Club een stuk overtuigender. Maar ik vond dat karakter ook interessanter dus dat zal ook meespelen.

In z'n bijrol kan Hoffman niet veel fout doen. Maar ik ben ook Hoffman fan zoals je weet. Ik heb weer genoten van zijn rol.

Ik ben ook best een fan van Hoffman en heb zeker ook genoten van z'n rol in deze film . Vond het gewoon een beetje vreemd dat je Norton verweet wat op automatische piloot te spelen, terwijl dat Hoffman dat toch ook erg vaak doet. Persoonlijk stoor ik me er niet zo aan, omdat Hoffman zelfs dan ver boven de rest uitsteekt, net als Norton en nog een kluitje andere acteurs.

Als ik moet kiezen tussen Norton hier en Fight Club vind ik hem beter in 25th Hour denk ik. Meer mens, minder typetje. In Fight Club is het een duidelijker karakter dat wel, maar voor mij hoeven het niet altijd stilzwijgende Aziaten ze zijn. Als ze maar zwijgen

Gisteren herzien en deze keer had de film een pak meer impact. Misschien scheelt het voor mij dat ik in de tussentijd (tussen 2 kijkbeurten that is) naar New York ben geweest en daar van de sfeer heb geproefd. Waar ik -toen de film uitkwam- me misschien iets teveel stoorde aan het 9/11 gebeuren zag ik dat nu totaal anders. Vond ik het er eerst met de haren bijgesleept, zie ik het nu als pure sfeerschepper. De situatie in NYC _IS_ nou eenmaal zo, de sfeer in de stad is heerlijk overgenomen in deze film. Het is wat Hobbes zegt

Visueel is deze film ook zeer fijn, een voorbeeldje daarvan zijn de filters die gebruikt worden in de flashbacks en '-forwards'. Ook de scènes in de club zien er heel goed uit. Acteurs doen goed hun werk, vooral in de scène in Barry's flat was het genieten geblazen van de dialoog tussen PSH en BP. Pepper vind ik trouwens nog steeds een irritante acteur, die het hier verrassend goed doet. Niet een kop die ik vaker in films voorbij hoef te zien komen. Wat Norton betreft: zéér sterke rol (misschien wel z'n beste), mooi ingetogen spel.

Het einde vind ik trouwens perfect zo. Voor mij ook totaal geen open eind trouwens, het staat voor mij vast dat Norton naar de bak gaat om z'n 7 jaar uit te zitten. Kan me nog herinneren dat ik daar eerst iets op aan te merken had, weet al niet meer wat. Ach, ik zal er vast met m'n kop niet bij geweest zijn.

PS, nu weet ik eindelijk weer waarom ik vaak shiiiiiiiiiiiiiiit zeg, ik wist al niet meer waarvan ik het had .

Haha ik heb ook last van het shiiiiiiiiiiiit-syndroom na deze film...

Een 5-sterren film erbij!

Wat een grandioze film, ik ben diep, zeer diep onder de indruk. De ene verrassing na de ander rolt over het scherm. Wat een rollen van Edward Norton, Philip Seymour Hoffman en Barry Pepper.

Eén van de hoogtepunten vond ik de monoloog van Monty in de spiegel. Pure poëzie en tegen rap aanleunend. Ik kreeg er kippevel van. (Dit is trouwens geheel terug te vinden op IMDb, onder 'quotes'.)

Deze film zit zo vol, nog even verder laten bezinken...

Trouwens, wat is die poster lelijk! Mijn handen jeuken om de vouwen eruit te photoshoppen, maar die schijnen erin te horen. Spuuglelijk vind ik het. Zo'n mooie film verdient een mooie poster.

Ga dan Fight club afwaarderen

U moet nog opgroeien

Dit is dramatisch dramawerk dat zijn weerga niet kent. Spike Lee opent alle sluizen. En dat doet ie op een FANTASTISCHE manier. 4.5*

Ik begrijp inmiddels dat de enorm lage waardering hier op de site voortkomt uit andere redenen.

Visueel briljante film, en er zitten zoveel mooie shots in. Alleen de muziekkeuze ? die is vaag briljant, hoop dat Neo daar eens induikt

Ik vind de poster echt briljant. Die vouwen maken het helemaal compleet!

Op z'n eigen manier een briljante film. 4,5* Een enorme bak emotie, realistisch gespeeld en weergegeven. Goede muziekkeuze.

Spike Lee levert met 25Th Hour een schitterende film af die voortdurend intigreert en blijft boeien.

Edward Norton en Philip Seymour Hoffman spelen met verve hun rol en ook Naturelle speelt erg krachtig en ziet er natuurlijk ook aardig uit.

De dialogen gaan ook echt ergens over, ze maken de gang naar het gevang toch wel een beetje tot een hel.
Bovendien zit er vaak erg veel humor in de dialogen waardoor de dialogen niet oversentimenteel of zeurderig worden. De oversexte reacties van de verrader van Edward op de meisjes die voorbij liepen kon ik ook wel waarderen.

Leuk ook, dat Edward door New York drentelt en diverse conversaties aanknoopt met willekeurige voorbijgangers.
De spiegelscène in het restaurant vond ik wel heftig, geweldig hoe hij zich afzet tegen buitenlanders ( zondebokken ) maar zich ook gaat ergeren aan zijn vrienden en ze onder de loep neemt

Maar ook de scènes in de nachtclub waren boeiend. Leuk ook dat Hoffman daar een bekende van hem tegenkomt en zich even laat gaan. En hoe de vrienden afscheid van elkaar namen dat was ook wel een aparte manier.

Het einde deed surrealistisch aan, je hoorde de vader praten Edward zag het wel voor zich maar had geen kracht meer om zijn visuele interpretaties kracht bij te zetten Een dikke 4* voor deze geslaagde film die toch ruim 2 uur wist te boeien en dat had ik op voorhand niet verwacht.

Een aantal mooie scenes en sterke dialogen, maar toch liep het zo nu en dan niet lekker vloeiend. De achtergrondinformatie en ontwikkelingen van Monty's vrienden waren naar mijn mening bijna overbodig. Een kort overzicht hiervan zou het realistisch genoeg moeten maken en dus niet te langdradig. Maar gezien de notering van deze film zal het waarschijnlijk wel (deels) de kracht van deze film zijn en zal ik er naast zitten.

Spike Lee laat met dit sereen en pakkend drama zien waarom hij één van de beste regisseurs is. 9/11 wordt op een bijzondere manier als achtergrond gebruikt voor een realistisch drama met de nodige karakterrrollen. Norton "is" in deze film gewoon Monty en Pepper laat wederom zien waarom hij een rasacteur is. Spike legt stijl en gevoel in deze film en New York is nog nooit beter gebruikt als setting dan hier. Net zoals de film is deze poster trouwens één van de mooiste (misschien wel de mooiste) van de laatste jaren.

, perfecte poster bij een perfecte film

hele leuke film, heb er echt van genoten

deze komt in het lijstje van mijn beste films die

ik ooit gezien heb

de 2 uren dat de film duurde vlogen echt voorbij

en dat is een goed teken

4,5*

Kan iemand mij toch uitleggen wat iedereen zo geweldig aan deze film vind? Of heb ik hem niet goed begrepen...

Ach, ik vond hem wel aardig hoor. Wel een mooi verhaal, maar meer zie ik er ook niet in.

3 *

Lees de posts maar eens goed bij deze film, alles staat toch erg duidelijk uitgelegd. Bij mij was het vooral het sfeertje, de stijl en vooral dat de film heel realistisch was, (1 van de weinige films waar ik echt meeleef met de personages), en natuurlijk het acteerwerk.

Sterke cast in een langdradig, flinterdun verhaaltje.

De acteurs houden deze film overeind.

Na mijn idee hadden er nog veel meer scenes geschrapt kunnen worden, er zit totaal geen vaart in.

2*

Typische Spike Lee film. Mooi sfeervol en met lef gefilmd. Neemt de tijd om het verhaal te vertellen. Mooi drama. Een 4* voor mij.

Ik heb het boek gelezen. Dat was echt een prachtverhaal. Een boek dat je aan niemand anders over moet laten om te verfilmen dan spike lee. Deze ga ik zeker een keer huren!

Bespaar je de kosten en kijk hem vanavond gewoon op tv!

Wow, wat trek ik deze film slecht zeg.
En dat in positieve zin, doe mij maar een happy ending.

4.5 sterren voor dit emotionele meesterwerk dat me echt wist te roeren....

Sterke film, mooi einde. Norton is weer erg goed, Hoffman ook, maar Pepper komt me iets te geforceerd over. Haalt het qua acteerprestaties niet bij de andere 2..

3.5* voorlopig..

Vanavond voor de 2de keer gezien en van 4* naar 4,5* verhoogd! Geweldige film!

deze film heeft veel.. het is orginieel, goed acteerwerk, goeie muziek, goed verhaal.. en zoals Consurgo zegt het is een ''Emotioneel Meesterwerk'' voor paar euro gekocht en zeker wel de koop waard.. Het mooiste stuk is toch in de spiegel.. ''Well, fuck you, too. Fuck me, fuck you, fuck this whole city and everyone in it.''