Kick-Ass (2010)

Ja, als Mindy van de planeet Krypton afkomstig was en op Aarde terechtkwam om vervolgens criminelen met 1 trap metersver door de lucht te laten vliegen, dan had ik er wellicht minder moeite mee gehad.

Delivery van de oneliners was ronduit zwak en geforceerd, daarbij mist ze alle uitstraling van een gecontroleerd vechtertje. Dat haar gestalte het niet echt toelaat om zware klappen uit de delen wil ik best voor lief nemen, maar dat de klappen zelf er enorm duf en ongevaarlijk uitzien da's haar wel aan te rekenen (samen met de editor en cameraman dan).

Zij is de grote zwakte van deze film.

@ Nomak Jij vond Mindybeen typische 12 jarige...,, moet je echt alkes voorgekauwd krijgen? Aan haar openingsscene zie je toch dat dit niets met onze realiteit van doen heeft. Of schiet jij ook op je eigen kinderen?

@OH iidem, het is een komedie, wat een onzin om een martial arts uitstraling te verlangen, de humor zit er juist in dat het een klein meisje is.

Er moet idd meestal onderschijt gemaakt worden van film en realtiteit.

En we love Hit Girl/Moretz !!!! (ik wel tenminste)

Pardon sinterklaas ?

Ik vond het wel een flauwe scène. Wat een debiele communicatie tussen Cage en zijn dochter. Dat moest grappig zijn ofzo?

Ik hoef geen martial arts uitstraling, ik wil wel dat een klap die hard hoort aan te komen er ook uitziet alsof hij hard aankomt.

En belabberd wat movejes doen is niet meteen gelijk aan comedy. Als er geschoten wordt in deze film ziet het er ook aardig bad-ass uit, ik heb ook helemaal niet het idee dat het de bedoeling was om de moves van Hit Girl er frullig uit te laten zien.

Dat het er 'bad-ass' uit ziet als er geschoten wordt door een klein meisje, is zeker niet de verdienste van Moretz. Hier had je elk willekeurig kind voor kunnen nemen (bij wijze van spreke).

Moretz vind ik zeker niet onvervangbaar.

Nee, het was doodserieus, het speelde zich immers af in onze alledaagse werkelijkheid.... Vooral niet om lachen, maar een review schrijven a la Tookey. Schandalig, dat is het!

The Terminator had ook Sylvester Stallone kunnen zijn.

Ik volg de hele discussie nu al een poosje, en ik kan alleen maar concluderen dat het jammer is dat sommige de film als ongeloofwaardig ervaren. Ik begrijp ook dat ongeloofwaardigheid iets anders is dan realiteit. Ik persoonlijk kan me niet voorstellen dat je terwijl je Hit-Girl aan't werk ziet, er bij je boven komt: He! Dat kan helemaal niet! Ze weegt maar 30kg!

Maar goed iedereen is anders natuurlijk. Als dat gevoel bij je boven komt kan je daar waarschijnlijk niet veel aan doen.

Case Closed!.

Ach man, ga toch weg met je Tookey. Ik weet niet eens wie dat is.

Ik heb gewoon mijn eigen mening opgeschreven, zoals ik dat altijd doe.

6 pagina's verder....

Met die scheve mond en die droevige hondenogen? Tuurlijk niet!

Toppertje!

Zit al een tijdje tegen deze aan te hikken om em te zien, en nu toch maar gedaan.

Gelukkig maar!

Kijkt erg lekker weg, zit goed in mekaar, wordt af en toe serieus maar blijft dan toch weer luchtig, alles op een goede manier.

Al met al een geslaagde film.

4*

Beste meneer Miyamoto Musashi uit Maasmechelen,

Dat onderscheid begrijpt iedereen wel, het is heus niet zo moeilijk...

Als ik naar je stemlijsten kijk, denk ik dat jij gewoon alleen belangstelling hebt voor films die zichzelf heel serieus nemen; en neem jij films ook graag heel serieus.

Zelfbewuste films die speels / tongue-in-cheek zijn, lijken me niet meteen je genre.

Dat blijkt toch niet uit de reacties van bepaalde mensen, dat moet jij toch ook zien.

Ik zeg bijvoorbeeld: 'Ik slik niet dat een meisje van 30 kilo een volwassen man metersver kan laten vliegen met één trap. Niet alleen vind ik het ongeloofwaardig, maar het komt ook niet overtuigend over.'

Iemand anders zegt dan: 'Er moet onderscheid gemaakt worden tussen film en realiteit.'

Vreemde opmerking die hier niet op zijn plaats is. Men haalt realisme erbij om mijn kritiek op de geloofwaardigheid van bepaalde scènes te weerleggen. Het zijn twee totaal verschillende zaken.

Als jij geloofwaardigheid mist, mag dat. Persoonlijk heb ik totaal geen behoefte aan geloofwaardigheid bij dit soort ongein.

Over het algemeen wel ja, al zijn er uitzonderingen. Een film als Kitano's Getting Any? neemt zichzelf ook totaal niet serieus. Maar daar wordt de humor zo geniaal gebracht dat ik het een erg goede film vind.

Zo staan er nog wel wat films die zich niet serieus nemen hoog in mijn stemlijsten.

Zozo, lange discussie al weer. Laat ik dan ook maar meedoen.

Ik snap best het verschil tussen realisme en geloofwaardigheid, en de behoefte van sommigen aan geloofwaardigheid. Alleen dat vind ik eerder opgaan voor een serieus drama dan deze film. Binnen de toon van deze film (die erg onserieus is) is dit allemaal goed geloofwaardig. Enige puntjes die m.i. nog voor ongeloofwaardigheid zouden kunnen zorgen zijn de cast (die het gewoon goed brengt in lijn van de film) en sentimentjes e.d. die nauwelijks eraan te pas komen in dit geval.

Klagen over Hit-Girl die zogenaamd te sterk is, is het zoeken van uitleg, iets dat het meer naar een serieuzer filmpje zou trekken en ik hier ook niet vind thuishoren. In een serieus actiefilmpje is het misschien goed om jarenlange training te zien, hier zou dat juist zorgen voor minder geloofwaardigheid. Dus zitten sommigen toch met realisme?

Geklaag over de martial arts vind ik helemaal vreselijk (evenals de vergelijking met Chocolate, geen enkele reden om deze film daarmee te vergelijken, totaal andere toon). Het hopen op betere martial arts is als hopen bij The Pacifier dat het spannend zal zijn, bij Coraline dat het schokkend en bloederig zal zijn and so on. Misschien wat overdreven, maar je kan zelf ook wel bedenken dat dat niet de soort gevechten zijn die je hier voorgeschoteld zal krijgen. Dat men wilt dat een klap die hard aankomt, er ook zo uitziet, kan ik nog in mee gaan.. misschien. Maar wat is hard? Wil je de klap zo erg aan zien komen dat je hem bijna voelt (misschien ook nog een slow-motion of al het andere geluid dat wegvalt met een shot waarin je diegene serieus geacteerd pijn ziet lijden)?. Dan zit je toch met de verkeerde bril op te kijken. Bij een willekeurige onserieuze cartoon zul je dat ook niet vinden, zelfde geldt voor dit soort over-the-top live-action films. Die hebben ook geen enkele intentie om de stoten zo hard en daarmee vooral serieus over te brengen.

Maar dit is toch een comic book film? In comic books wordt meestal toch geknokt?

Ja en? Wil dat dan zeggen dat de regisseur de martial arts scènes niet overtuigend hoeft laten over te komen?

Ik geef het overdreven aan om mijn punt duidelijk te maken. De keuze wordt gemaakt, maar je moet ook kunnen weten wat voor martial arts je kan verwachten. Ik ga bij een over-the-top onserieuze superhelden-film geen Bruce Lee gevecht of meeslepend samoerai-achtig gevecht verwachten.

Dat je vuurgevechten liever ziet, oke, maar zeg dan dat je dit soort over-the-top (onserieuze) actie niet fijn vind en ga het niet op geloofwaardigheid schuiven waar het niks mee te maken heeft.

Vuurgevechten zitten er overigens ook.

Hoezo niet overtuigend? Zien we een voet mistrappen, zien we iemand naar z'n kruis grijpen terwijl hij in z'n gezicht geraakt wordt? Zeg gewoon dat het niet jouw soort actie is en loop het niet de hele tijd op overtuigend te schuiven, want voor comic-achtig over-the-top vermaak met een onserieuze toon is het gewoon overtuigend.

Ja en?! In comic books weet je dat er geknokt zal worden. Het hoort bij het genre. Het knokken vervangen door schieten zal de comic book niet geloofwaardiger maken.