menu

Bronson (2008)

mijn stem
3,08 (932)
932 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Drama / Misdaad
92 minuten

geregisseerd door Nicolas Winding Refn
met Tom Hardy, Amanda Burton en Matt King

Portret van Engelands meest beruchte en gewelddadige crimineel, Charles Bronson. Een man die 34 jaar van zijn leven in de gevangenis doorbracht, waarvan 28 jaar in eenzame opsluiting. Geboren als Michael Peterson, was zijn ambitie simpelweg beroemd te worden. Maar met de weinige kansen die hem geboden werden, was de onderwereld een aantrekkelijk platform voor zijn explosieve karakter, waarbinnen hij een maniakaal alter ego creëerde.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=d6naNvSPwiU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van De GeuS
Tom Hardy zet een interessante 'Bronson' neer en moet hiermee ook gelijk de verder matige film redden. Dit en de 'Pet Shop Boys' dans scene in de psychiatrische inrichting zorgen nog voor 3*

avatar van JeroenFR08
4,5
Tom Hardy in een van zijn beste rollen ooit. Dit is een van de betere films die ik de laatste tijd gezien heb.

Komt door Only god Forgives dat ik interesse heb gekregen in de regisseur Refn. Want interesse in Hardy had ik inmiddels al. Maar Refn, wat schotel je toch weer een heerlijk 1,5 uur durend filmpje voor dat veel te snel voorbij gaat. En dat zegt wat.

Lekker rauw, veel donkere humor en een masterclass psychopaat spelen gegeven door Tom Hardy. Ja dit zijn de ingredienten voor een lekkere film.

Bij herziening zal vast de volle mep erin zitten, gek genoeg net zoals bij Only god Forgives laat ik het voorlopig ff op een 4,5.

Geschift, heerlijk.

4,5
De trailer hier is een beetje dood, andere maar? Bronson Official HD Trailer NOW ON DVD - YouTube

Zat 'm even te bekijken omdat 'ie morgen in Vera Zienema draait en ik zat twijfelen het geld ervoor uit te trekken maar als ik dan zo die trailer zie en dat is Tom Hardy joh?! Begin steeds meer respect voor die (grootse) acteur te krijgen!

4,5
Jemig, wat een film. Ik heb de gehele lengte met een grijns op m'n kop gezeten. Qua verhaal is het niks bijzonders, en Refn haalt alles uit de kast om er iets vermakelijks en bijzonders van te maken. Dat lukt 'm absoluut, al hangt het soms net aan een draadje om boeiend te blijven maar blijft het dan toch aan de juiste kant van de lijn. De intro geeft al ongelooflijke stijlvolle beelden die je erin zuigen en op je netvlies geplakt blijven (net als het gruwelijke eindshot...wow), en gebalanceerd blijft dat de hele film zo. Door Bronson letterlijk het podium te geven waar hij zo naar verlangde, wordt het bijna een hommage, of een soort geruststelling in de hoop hem zo te temmen?
Sommige dingen blijven me onduidelijk (waarom dat met roet insmeren? Puur stijlvorm? Of symboliek (zichzelf helemaal zwartmaken?)) onafgemaakt (waarom, eenmaal vrij, niet terug naar z'n vrouw en kind?) of elders begrijpelijker; insmeren met boter om glibberig te worden. Dat laatste kwam beter tot uiting in Starred Up, een film waar ik sowieso vaker aan moest denken. Het lijkt of ze daar het aandurfden de humor en stijl van Refn af te zweren en enkel met het drama een indringende film te maken. Die was dat ook zeker, meer een mokerslag op m'n gemoed dan dit enkel uiterst vermakelijke Bronson. Ook qua geweld vond ik Bronson lafjes tegenover het realistischer Starred Up. Je ziet armen vliegen, je ziet bloed, maar eigenlijk zie je nauwelijks daadwerkelijk gruwelijk geweld.

Ik vind Tom Hardy echt on-ge-loof-lijk goed hier. Van ingetogen in Locke tot hier (andersom) als Bronson...Wát een karakter zet hij neer, geweldig. Ik heb zo ontzettend genoten van die man, hij draagt de film en met hem bereikt de stijl van Refn grote hoogte. Dan maakt een aardig plat verhaal en paar andere kanttekeningetjes niks meer uit. Want die grijs zat anderhalf uur op m'n smoel, ik was overdonderd door de originele vertelstijl en had kippenvel van legio oogstrelende (gruwelijke) beelden.

Topfilm, en zeker smakend naar meer van Refn; binnenkort de Pusher trilogie

edit: o ja, de muziek eronder...briljant! Soms heerlijk botsend met de beelden, maar altijd sterk toevoegend aan stijl en sfeer. Ontzettend sterk gedaan, en natuurlijk moet je daarbij aan Clockwork Orange denken. Geen probleem, ik had niet het gevoel dat Refn denkt daaraan te kunnen tippen en dat ook niet probeert; hij volgt er lekker z'n eigen weg mee en doet dat erg goed.

avatar van leatherhead
3,5
Zojuist toch maar eens herzien, resulterend in een verhoging. De fragmentarische structuur beviel me ditmaal beter, evenals het soms wat repetitieve karakter. Hardy is gewoon genieten hier; hoe voorspelbaar zijn personage ook is. Visueel stijvol, hoewel nog niet up to par met Refn's latere werk, en de film is grotendeels van een heerlijke soundtrack voorzien.

Het zijn verder voornamelijk de écht geniale scenes die me over de streep halen een 4,0* te geven. De dans-scene op It's a Sin als exceptioneel hoogtepunt, maar ook het stuk waarin Bronson die bewaker dwingt om hem met boter in te smeren mag er wezen. 4,0* dus.

avatar van Antonev
3,0
Hardy haalt hier werkelijk alles uit de kast om een bepaald karakter neer te zetten. Toegegeven, dit doet hij met glans, de toewijding druipt er van af. Het verhaal an zich is niet heel bijzonder, de invulling ervan dan weer wel. Het was af en toe wat vreemd (met de onderbrekingen waarin Hardy aan het woord is), maar dat kan ook niet anders in een film over Bronson.

avatar van Rickyman
4,0
Wat een vreemde film zeg, erg leuk gedaan.
Verhaal is wat simpel, maar lekker gestoord en grof. Die soundtrack klonk er ook fijn bij, met als gevolg It's a sin in m'n hoofd.
Onverwachts een verrassend sterk filmpje van Refn en is Hardy in zijn rol van Bronson ook erg overtuigend.

4,5
Dat een dvd zo moeilijk is?

avatar van Zwolle84
3,5
Onverwachts toch een zware zit.

Refn + Hardy is op papier een duo om je vingers bij af te likken: de regisseur van mijn favoriete film plus een van de beste acteurs van dit moment. En het moet gezegd: er is geen woord gelogen over de tour de force die Hardy hier neerzet.

Zijn fysieke transformatie, de constante afwisseling tussen bruut en verfijnd acteren en die heerlijke trekjes op zijn gezicht zijn een genot om naar te kijken. Meer problemen heb ik met het accentje dat hij hier gebruikt; ik verstond er geen kut van. En aangezien mijn blu-ray geen ondertiteling (ook geen Engelse) heeft, heb ik bijna alle dialoog gemist terwijl ik toch best een aardig woordje Engels spreek. Met name bij die performance-stukken vond ik dat erg vervelend.

Niet direct een ramp, want naast de acteerprestaties is er zowel visueel als qua muziekkeuzes en vooral de combinaties daarin voldoende te genieten. Alleen wil je bij een Refn nog meer dan bij films van andere regisseurs worden meegevoerd in zijn flow, en dat gaat domweg niet als je scènes tot drie keer toe terugspoelt en het dan nog steeds niet verstaat. Daardoor blijf ik toch teleurgesteld achter.

Met bonuspunten voor Hardy's spel en de audiovisuele pracht kom ik op een 7 uit, naar boven afgerond. Maar de overtuigingskracht van zijn laatste drie films en vooral The Neon Demon heb ik nog niet in Refns eerdere werk kunnen vinden.

avatar van TheBunk
3,0
Bronson is de meest toegankelijke film van Refn. In de bleke wereld die hij zijn publiek normaal gesproken voorschotelt, of het nu Kopenhagen of Montana is, wordt niet gelachen. In deze losse biopic, Refn herschreef het conventionele script zelf, gaat donkere humor hand in hand met olijk geweld. Tom Hardy blijkt de perfecte man om spierbundel Bronson te spelen die ‘gewoon beroemd wil worden’. Het personage heeft een hoge aaibaarheidsfactor; na een gewapende overval maakt hij 27 pond buit en spendeert vervolgens dertig jaar van zijn leven in de isolatiecel omdat hij voortdurend in opstand komt, rellen veroorzaakt en bewaarders aanvalt. Charlie Bronson is een combinatie van een recalcitrante volksheld, een charismatische clown en een gestoorde sociopaat. En Hardy speelt hem met verve, niet in de laatste plaats vanwege zijn fysieke transformatie. Zijn acteerprestatie ligt ergens tussen The Joker en Daniel-Day Lewis en zou hem katapulteren naar de A-lijst van acteurs.

Lees verder op Cinema Interruptus

avatar van Roger Thornhill
2,0
Ja, Tom Hardy geeft alles (en dat is veel) en Nicolas Winding Refn zet al z'n visuele flair in (en ook dat is veel), maar na anderhalf uur ben ik eigenlijk niets wijzer geworden over Bronsons karakter, en Hardy's charmante one-man-show (dus zijn voorstelling op het podium, inclusief grappige grime) kan niet verhullen dat het titelpersonage een onvoorstelbaar onsympathiek iemand is waar ik vrijwel niets vergoelijkends aan kan ontdekken. Of is Bronson gewoon zo, een force of nature waarvoor uitleg en verklaring gewoon niet bestaan? Hoe dan ook, voor mij een lege trip.

avatar van SmackItUp
4,0
Man man man, die Hardy...

Van een Tour de Force kun je wel spreken. Wat een ge-wel-dig personage zet hij hier neer. Bronson is zowel gestoord als grappig. Met zijn smerige lachje. Die dansscène is dan ook om te gieren. De inzet spat van je scherm, zowel van Hardy als van Refn. Want ook audiovisueel is het weer genieten. Met het kleurgebruik wordt wederom niet ingetogen omgesprongen. Dat zijn we verder wel gewend van Refn, dus voor mij blijft dit toch de film van Tom Hardy.

Ruime 4*.

4,5
Gister weer ns gezien. Tom Hardy hier...ongelooflijk, wat genieten. Eén van de mooiste en beste rollen die ik ken. Film heerlijk gestileerd en geregisseerd door Refn (met Neon Demon nog altijd zn beste m.i) maar de psychologische verdieping en ontwikkeling blijft wat te kaal en summier voor het volle pond sterren. Maar wat is dit genieten zeg.

avatar van feym0vie
4,5
Ge-ni-aal.
Ik ben al een tijdje fan geworden van tom hardy en ben zijn oude meesterwerken eens terug gaan kijken zoals locke en deze..
Echt hoe deze man de krankzinnigheid kan vertolken is zo prachtig. De bodypaint scéne zal mij voor altijd bijblijven.
Enige nadeel vind ik dat het voor mij halverwege beetje te langzaam ging. Daarna zat ik gewoon naar de best moments of bronson te kijken waarin Hardy echt in de huid zit van zo'n man.
Heerlijke film, prachtig geschoten en er vol met zwarte humor.

avatar van AC1
3,5
AC1
Deed me heel hard denken aan A Clockwork Orange ... Ik kan toch niet de enige zijn?

avatar van Iron Maiden
2,0
AC1 schreef:
Deed me heel hard denken aan A Clockwork Orange ... Ik kan toch niet de enige zijn?


Het staat zelfs op de poster.

avatar van JacoBaco
3,5
Wat mij opvalt is dat de inmiddels zeer populaire acteurs zoals Tom Hardy, Christian Bale en Michael Fassbender hun meest extravagante rollen neerzetten in het begin van hun carrière en deze vaak ook niet meer overtreffen. Hardy in Bronson, Bale in American Psycho en Fassbenders leukste rol is zowaar zijn rol in 300. Al daagt Fassbender zichzelf nog weleens uit met films zoals Shame. Maar de rest wordt vooral een beetje braaf.

avatar van AC1
3,5
AC1
JacoBaco schreef:
Wat mij opvalt is dat de inmiddels zeer populaire acteurs zoals Tom Hardy, Christian Bale en Michael Fassbender hun meest extravagante rollen neerzetten in het begin van hun carrière en deze vaak ook niet meer overtreffen. Hardy in Bronson, Bale in American Psycho en Fassbenders leukste rol is zowaar zijn rol in 300. Al daagt Fassbender zichzelf nog weleens uit met films zoals Shame. Maar de rest wordt vooral een beetje braaf.


Ook een iets minder populaire acteur zoals Eric Bana heeft eerst geschitterd in Chopper om dan te vervallen in brave rolletjes.

De enige die me is bijgebleven van 300 is Gerard Butler (Duh!). Die film ging over stijl en niet zozeer over karakters.

avatar van JacoBaco
3,5
AC1
En natuurlijk Ewan McGregor in Trainspotting. Ja, Eric Bana in Chopper. Geweldig!
300. Die film ging over stijl en niet zozeer over karakters zeg je. Ik heb deze film al zo vaak gezien dat zelfs de karakters inmiddels iets extra's geven. Ik werd in het begin overruled door de stijl, maar nu niet meer.

avatar van Lovelyboy
3,0
geplaatst:
Wat vanaf het begin opvalt, de Clockwork Orange achtige sfeer met klassieke muziek. Toneelachtig in beeld gebracht, absurdistisch tot en met, foute jaren '80 setting met dito muziek. Overigens de hier boven al eerder aangehaalde dansscene in de inrichting op de Pet shop boys, hilarisch.

Mooi vertelt overigens door Bronson zelf met een zwarte achtergrond, dan weer met een dodelijke blik kijkend in de camera, dan weer grijnzend als een gek, maar met zijn ogen knipperen doet hij zelden. En dan die stem en intonatie, heerlijk. Dito de moment dat hij op het toneel staat en zijn verhaal aan het publiek vertelt en meerdere personages zelf invult.

Me ook nog echt even in de echte Bronson verdiept, maar chapeau voor Hardy want hij flikt het echt met overtuiging. Geweldig geacteerd.

Vermakelijk, hilarisch, verontrustend.

avatar van Harley Quinn
4,5
Hardy is baas. Punt.

Bronson blijft een van mijn favoriete films die niets aan kracht inboet. Ook tijdens mijn derde herziening werd ik wederom compleet omvergeblazen door Hardy's werkelijk fe-no-me-na-le spel. Meesterlijk, verontrustend, onderhuids huiverend broeiend en uitpakkend als een nihilistische mokerslag in het gezicht.

Wat Hardy hier laat zien is pure magie. Zijn invulling van Britain's most notorious criminal is om van te smullen - met zijn blik alleen al weet hij te imponeren - en smaakt naar meer. Natuurlijk is Bronson over the top, maar oh, wat is het een fantastische trip. Refn geeft Hardy de vrije teugel waardoor deze elke scène vult met zijn machtige intensiteit. Zalig om naar te kijken. Weer zat ik aan het beeld gekluisterd. De cinematografie is eveneens dik in orde. Refn's typerende stijlstempel is duidelijk aanwezig. En dan de soundtrack, soms bizar heerlijk gekozen.

Het leven van Michael Peterson kan onmogelijk in 92 minuten verteld worden. Daarvoor heeft de man een te dik en te divers dossier, maar Bronson schetst een goede impressie. Met het gebruik van de briljant vertolkte vaudeville, de documentaire-achtige, solistische vertelwijze en treffende, veelzeggende blikken weet Refn toch net wat meer inzicht te geven. Misschien te kaal voor sommigen. Ik vond het voldoende.

Van mij had Tom hiervoor een Oscar mogen ophalen. Een betere Hardy heb ik sedertdien niet meer voorbij zien komen - en dat wil heel wat zeggen van zo'n groot talent. Bronson is krankzinnig, ruw, gestileerd en hilarisch, dankzij een magistrale Hardy. In een woord: geniaal!

avatar van Nicolage Rico
JacoBaco schreef:
Wat mij opvalt is dat de inmiddels zeer populaire acteurs zoals Tom Hardy (…) hun meest extravagante rollen neerzetten in het begin van hun carrière en deze vaak ook niet meer overtreffen. Hardy in Bronson.

Bronson komt nou niet bepaald uit het begin van zijn carrière. Eerder op de helft, toen je dit bericht plaatste.

Hardy had o.a. al in Black Hack Down, Layer Cake, RocknRolla en Band of Brothers gespeeld. Wellicht doel je op een pure hoofdrol.

avatar van JacoBaco
3,5
Nicolage Rico schreef:
(quote)

Bronson komt nou niet bepaald uit het begin van zijn carrière. Eerder op de helft, toen je dit bericht plaatste.

Hardy had o.a. al in Black Hack Down, Layer Cake, RocknRolla en Band of Brothers gespeeld. Wellicht doel je op een pure hoofdrol.

Oké halverwege... Maar zijn grote doorbraak moest nog komen. Laat ik het dan anders formuleren. De inmiddels zeer populaire acteurs hebben dit soort extravagante hoofdrollen vaak voordat ze doorbreken. Sommige acteurs breken natuurlijk nooit door, maar dat even ter zijde.

avatar van Nicolage Rico
Klopt. Denk ook aan the Joker, gespeeld door Heath Ledger. Het is makkelijker om op te vallen als je een excentriek personage leven moet geven.


De rol van Bale in the Machinist vind ik overigens nog wat sterker dan in American Psycho. En Fassbender vind ik het sterkst in Shame (al genoemd).

avatar van JacoBaco
3,5
Ja, ze vallen dan op en wanneer ze dus een excentriek personage tot leven moeten brengen en ze doen het goed, dan komt het vaak wel goed. (wat doorbreken betreft)

Het zou zomaar kunnen dat bijvoorbeeld Jared Leto pas echt is gaan opvallen vanwege Requiem for a Dream. Al is zijn rol daar misschien niet bijzonder opvallend. Maar echt een hoofdrol voordat hij RFAD deed had hij volgens mij niet.

Dus de combinatie van je eerste hoofdrol, een excentriek personage tot leven moeten brengen en dat ook goed uitvoeren. De sleutel tot succes.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:13 uur

geplaatst: vandaag om 17:13 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.