Bronson (2008)

Ben benieuwd. Wat ik van The Pusher heb gezien was erg positief en dit verhaal klinkt leuk.

Ondergetekende kan niet wachten!!!!!!!!!!

Ik was echt heeeeeeeeeeeeeeeeel erg onder de indruk van de 3 Pushers, en Bob Gray waar heb jij die film gezien?Gr. Hassum

Hier ben ik ook zéér benieuwd naar!!

Niet alles, maar een deel van the Pusher heb ik bij jou gezien

Is te zien op het IFFR. Zal hem daar wel bewonderen...

Gister gezien op IFFR. Hoge verwachtingen na de Pusher trilogy nog een keer te hebben bekeken, maar Bronson is daar totaal niet mee te vergelijken. Het is wel goed dat de regisseur niet weer in hetzelfde truukje vervalt maar toch weet Bronson mij niet echt te overtuigen.

Ik krijg het idee dat Refn eigenlijk helemaal niet zoveel weet te vertellen over deze markante figuur die zelf ook niet wist wat hij met zichzelf aanmoest. Naast de mijns inziens misplaatste "theater" scenes is de hele film nogal theatraal en daardoor nogal afstandelijk.

Ergens deed de film me aan "Chopper" denken maar bij die film ga je veel meer meeleven met de hoofdfiguur en kan je je zelfs inleven in de "foute" keuzes die hij maakt.

Wel props voor Tom Hardy, zijn acteerwerk is bij vlagen echt verontrustend en maakt de film nog enigszins bekijkbaar.

Refn flikt het weer om met een goede film op de proppen te komen. Nog niks matigs van de man gezien. Het is moeilijk een film te maken over een man die eigenlijk alleen maar mensen in elkaar wil timmeren en verder niks met z'n leven doet. Als je zo'n film te serieus maakt dreigt het gevaar van totale leegte (er is immers niks méér in het karakter Charles Bronson). Aan de andere kant drijgt het gevaar dat het een ordinaire gewelddadige knokfilm wordt. Gelukkig weet Refn de juiste toon te vinden. De film balanceert wonderbaarlijk tussen serieus, komisch, nihlistisch, gewelddadig (maar nooit té),over-the-top en kunstzinnig. Hardy zet een geweldige rol neer en Refn weet de film z'n eigen stijl te geven.

Kan iemand mij misschien vertellen wat de naam is van het nummer dat te horen was tijdens de aftiteling (synthesizer track).

Thx

De zwaar onderbelichte regisseur Nicolas Winding Refn is een regisseur die zijn klassiekers kent. Dat merk je wel als je "Bronson" tot je neemt. De film is nog wel het beste te vergelijken met "A Clockwork Orange" en "Chopper". Ja, inderdaad lekker gewelddadig met klassieke muziek eronder van verschillende grootheden. Een ballet van geweld, maar wat wil je ook met een onderwerp dat gaat over de meest beruchte crimineel van Engeland?

Michael Gordon Peterson zit al 34 jaar van zijn leven in de gevangenis. Hij is niet alleen de langstzittende maar ook de meeste gevaarlijkste persoon van Engeland. Zonder dat hij iemand vermoord of dodelijk verwond heeft. Het meeste geweld wat hij tentoonstelt is tegen het gevangenispersoneel. Zijn bijnaam (Charles Bronson) kreeg hij tijdens zijn korte carrière als freefighter, waarbij hij iedere dag in de gevangenis 2500 push-ups uitvoerde en een aantal medegevangen totaal het licht uit hun ogen sloeg. En aan de andere kant publiceerde hij elf boeken, schrijft hij poëzie en is hij schilder. Een man met verschillende kanten en gezichten.

Tijdens het kijken van deze 'tour de force' nam mijn adrenaline toe tot een vreemde hoogte. Dat kwam dan ook door de manier waarop regisseur Nicolas Winding Refn het geweld in deze film brengt. Nergens wijst hij met een zere vinger of wil hij iets vertellen in de vorm van een moraal. Nee, hij brengt het op een droge, humoristische manier waar je alleen met een grote glimlach naar kan kijken. Want iedere keer weet hij indrukwekkende cameravoeringen door te voeren tot ongelofelijke stilistische longshots vol met geweld met daaronder klassieke muziek. Iets wat je ook al nadrukkelijk terug kon zien in de "Pusher"-trilogie en "Bleeder". Ook in die films filmt hij veelvuldig met een rode kleurenfilter om de beelden een extra dimensie te geven. Nicolas Winding Refn weet heel goed wat hij doet en hoe hij het moet brengen. Een regisseur die voor mij zal uitgroeien tot één van de beste regisseurs uit Scandinavië, misschien wel uit Europa. Daarbij kunnen pretentieuze regisseurs als Ingmar Bergman en Lars von Trier voor mij de prullenbak in met hun beeldensymboliek, ontoegankelijkheid en arrogante houding tegenover iedereen en alles. Volgens mij is Nicolas Winding Refn zo’n regisseur die je rustig kunt aanspreken op straat en waarmee je een praatje kunt maken. Jammer dat hij niet op het IFFR was, want dan zou ik hem wel het één en ander gevraagd hebben.

Om nog even terug te komen op de film. Het is duidelijk dat de Deen meer geïnteresseerd is in de persoonlijkheid van Bronson dan in iets anders. Dat zet hij ook prachtig uiteen. "Bronson" wordt voortreffelijk gespeeld door Tom Hardy. De man verdient alle lof van de wereld. Alleen al in de scènes bij het personeel, als hij als een gek tekeer gaat, of in de scènes waar hij geschminkt is aan de ene helft van zijn gezicht om duidelijk te maken dat we te maken hebben met een schizofreen persoon. Aan de ene kant een rustige, bedachtzame jongeman en aan de andere kant een demonische malloot in de vorm van The Joker uit "The Dark Knight". In de zaal waar hij als variété-artiest het publiek toespreekt juicht de ene helft van het publiek zijn provocaties toe, terwijl de andere helft van het publiek geen kik geeft en niet zo goed weet wat ze precies van de man moeten denken. En dat is precies hoe het publiek bij ons in de zaal van Luxor erop reageerde. De één vond het grof, verwerpelijk en liep weg en de ander joelde, juichte en ging tekeer alsof hij de avond van zijn leven had. En ik hoor precies bij die laatste categorie omdat ik weet dat de Deen niets pretendeert in zijn werk.

Hoewel het natuurlijk banaal klinkt had ik na de film opeens zin om mensen in elkaar te rammen. Gewoon een klap verkopen. De eerste de beste voorbijganger, niet specifiek zwervers zoals in "A Clockwork Orange" maar gewoon de eerste beste voorbijganger. Wat een film! Wat een adrenalinekick, wat een ballet van geweld. Dit was met "Fixer: The Taking of Ajmal Naqshbandi" de enige film die ik vijf sterren gaf. En nu vergeet ik ook nog te melden dat als je de film gaat bekijken, je vooral moet opletten hoe het interieur van zijn cel is ingericht. De vele verwijzingen naar Alex de Large uit "A Clockwork Orange". Zijn opgemaakte oog kun je bijna niet missen. Of de kamerdeur met hetzelfde nummer dat ook te zien is in "Eyes Wide Shut" als ik me niet vergis. Of de klassieker muziek uit "2001: A Space Odyssey". Zoveel verwijzingen maar nergens een goedkope rip-off.

Een film die ik stiekem zal binnenhalen in het filmhuis. Ik zie de vijftigplussers al raar opkijken in het filmhuis om vervolgens binnen een kwartier chagrijnig weg te lopen. Magnifiek, hoewel ik me afvraag of deze film wel een distributeur zal vinden. Zouden ze het aandurven? A-film, grijp je kans!

Vette poster!

Net heel klein stukje gekeken... ziet er erg veel belovend uit.

Kom erop terug...

Official sites for Bronson (2009)

BRONSON THE MOVIE - OFFICIAL SITE - IN UK CINEMAS NOW - bronsonthemovie.com

Goede film, maar af en toe wat traag en saai.

Hardy zet een voortreffelijke rol neer als Bronson, de man met vele gezichten. De ene keer lijkt hij een normaal persoon, vaker nog veranderd ie in een woesteling die geen angst kent. Naast al het geweld ( maar waarom naakt?) beoefent hij ook nog hobby's als schrijven en schilderen.

De film is hard, maar ook zwart-komisch. Bronson vertelt als een narrator over zijn leven, alsof hij zijn laatste vakantiekiekjes toelicht. Soms vond ik de film ook wat surrealistisch. De gevangenen die allemaal juichen als Bronson voorbij komt onder begeleiding van vreugdemuziek bijvoorbeeld.

De film doet niet veel verkeerd, maar ik had denk ik meer een hard gevangenisdrama verwacht en dat is dit niet. Vandaar dat ik niet altijd mijn aandacht erbij kon houden in de rustigere scènes.

Helaas voldeed deze film mij niet aan de verwachtingen. Hij was traag en saai. Weinig verhaal en weinig diepgang. Hier had men veel meer uit kunnen halen.

De film word (heel) waarschijnlijk uitgebracht door A-film. Zeker weten is het nog niet want A-film reageert niet op mijn mail...

Balen

Bah maanden uitgekeken naar de nieuwe Refn maar totaal voor niks. Ik vond het echt een waardeloze film. Hoofdpersoon is totaal oninteressant en verhaallijn biedt dan ook geen enkele diepgang. Het gebruik van de klassieke muziek is totaal ongepast en komt niet over in mijn ogen. Waar Refn in andere films succesvol 'leent' van grote regisseurs komt het in deze film over als een mislukte en misplaatste ripp-off.

Snap ook echt niet waar het lof voor Tom Hardy vandaan komt want ik zie alleen maar een vlak karakter wat een beetje dreunt en schreeuwt.

Nergens is het leuk,spannend of interessant en de hele film staat bol van overbodige scenes die niks toevoegen zelfs niet op stylistisch niveau. Nee ik denk dat ik Chopper nog maar eens ga kijken om te bekomen van deze teleurstelling. Het grootste probleem van de film is in mijn ogen dat het karakter Michael peterson totaal oninteressant is. Karakter Chopper reed was ongelofelijk humoristisch en de weergave van zijn beweegredenen en levensvisie waren geniaal en vooral de vertolking van Bana.Hier moeten we het doen met een leeg en nietszeggend script vol met leentjebuur.

1ster

enigzins eens met Bisse. Aan de andere kant is dit verhaal iets minder spectaculair dan van chopper... zie wiki.

Ik vond het verhaal redelijk goed verfilmd. Helaas is het verhaal wat vlak en de climax wat mat waardoor deze snel word vergeten.

Voor een betere "gevangenisfilm" check dan Carandiru...

Ik zag net een stukje.

Als ze dansen op 'It's a Sin' .

@ antropofaag

Eindtrack is van Glass Candy 'Digital Versicolor' hier:

http://www.myspace.com/glas... te beluisteren, helaas zonder geile lyrics...

Dirty Disco.

En andere foute stampertjes van o.a. New Order en The Pet Shop Boys (leukste scene). Plus een massa aan klassiek (niet altijd even sterk). De soundtrack is dan ook van essentieel belang voor Bronson.

Ook de vele verwijzingen naar Kubrick zijn grappig, maar helaas is dit niet een film die zich qua niveau kan meten met Clockwork en de anderen. Bepaalde vorm van surrealisme, dat wel. En soms ook angstaanjagend. Maar het dobbert, mijns inziens, een beetje doelloos voort zonder wat dieper in te gaan op de main character. Terwijl de man toch boeiend genoeg moet zijn volgens de verhalen.

Wel was de aaneenschakeling van psychisch, verbaal en fysiek geweld vaak kostelijk. Met dank aan een meesterlijke Hardy.

Redelijk.

Totaal niet mijn ding, heb de film dan ook niet afgekeken. Een objectieve mening is mij dan ook niet toebedeeld.

Zucht....een objectieve mening? Gebruik nog eens zo'n leuke contradictio in terminis..

Deze film wist mij ook niet te bekoren. Veel surrealisme zoals Zinema al zegt.

Vond het vooral jammer dat de film enige diepgang mist en daarom mij niet wist te boeien.

Op de één of andere manier kon Tom Hardy mij ook niet overtuigen als 'Bronson'. Vond het net allemaal iets te overdreven. Sommige scenes zijn sterk (Met de librarian in de cel en de voorstelling) maar anderen vallen behoorlijk tegen. Het schreeuwen en bulderen vond ik overigens nog wel meevallen.

Scenes waarbij hij in z'n nakie aan het knokken is, zijn wel duidelijke te verklaren. Het was blijkbaar een excentrieke man die enerzijds bekend wil worden door zijn gedrag+voorkomen en anderzijds moeilijk te grijpen wil zijn voor de bewakers (geen houvast).

Vreemde en trage film waarvan je blijkbaar moet houden.

Niet met alles eens maar het meeste wel.

tsjonge jonge... da was niet al te best.

het feit dat het waargebeurd is zorgde ervoor dat ik nieuwsgierig was naar het einde van de film.

Maar normaliter zet ik dergelijke film af na zo'n 30 min.

Soort ode aan de beroemde en gestoorde engelse gevangene Bronson, beetje saai en vreemde film

Neh niet geweldig

wat een waardeloze film is dit het enige licht puntje in de film is het nummer van de pet shop boys ik heb hem niet afgekeken