menu

The Reader (2008)

mijn stem
3,59 (2336)
2336 stemmen

Verenigde Staten / Duitsland
Drama / Romantiek
124 minuten

geregisseerd door Stephen Daldry
met Kate Winslet, Ralph Fiennes en David Kross

Wanneer de jonge Duitse scholier Michael Berg op weg naar school ten val komt, wordt hij geholpen door tramconductrice Hanna. Ondanks dat zij tweemaal zo oud is als hij, raakt Michael volledig door haar geobsedeerd. Ze geven zich hartstochtelijk aan de liefde over en daarna leest hij haar telkens voor, het ene boek na het andere, de hele wereldliteratuur. Totdat Hanna van de ene op de andere dag verdwenen is. Wanneer Michael acht jaar later als jonge rechtenstudent het nazitribunaal observeert, staat hij plots tegenover Hanna in een heel andere setting. Hanna staat terecht voor een verschrikkelijk misdrijf, maar weigert zich te verdedigen. Dan realiseert Michael zich dat zijn jeugdliefde een geheim bewaakt dat zij als een grotere schande ziet dan moord.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=4_NSEZm8sIo

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kos
2,5
kos
Tja, het is ontegenzeggelijk een mooi gemaakte film, maar net zoals bij de vorige Daldry The Hours mis ik toch een hoop om me echt mee te kunnen trekken.
Z'n films lijken iets kunstmatigs te hebben wat ik niet zo trek.
Deze vond ik wel iets beter dan de vorige.

Verder typisch Oscar-materiaal, en een heavyweight productie door mensen als de Weinsteins, Minghella en Sidney Pollack. En dan ook nog mensen als Deakins in je crew...tja. Dan staat er ook wat.

avatar van Reservoir Dogs
4,0
Reservoir Dogs schreef:
16 Februari ga ik naar de avant-première van deze film.

How far would you go to protect a secret?

Mooie en harde film van Stephen Daldry, knappe acteerprestaties van David Kross, Kate Winslet & Ralph Fiennes.
Wat me na een kwartier wel opviel was: de film speelt zich af in West-Duitsland en ze spreken voortdurend Engels, alleen soms op de achtergrond hoorde je Duits praten. Maar ik denk dat binnen 10 jaar niemand daarnog zal van opkijken.

De film was bikkelhard en recht voor de raap, het wisselde zich mooi af, wat ik misschien wel had willen zien is tijdens het proces de flashbacks hoe het allemaal in hun werk is gegaan. We zagen het kamp zelf wel maar de gebeurtenissen ervan niet.

avatar van lykathea
3,5
Het steekt allemaal zeer professioneel in elkaar, enkele mooie shots, soms zelfs wat provocerend, maar er worden toch hier en daar wat rare keuzes gemaakt.

De acteurs zijn wat de film voor mij wel dat stukje extra gaf, waardoor de film zelf niet zal vervallen in vergetelheid. David Kross verbaasde mij enorm, hij zette een uitstekende prestatie neer als eerst verliefde puber en later als gekwelde ziel. - Overigens wel wat vreemd om Duitse acteurs in een film die zich in Duitsland afspeelt Engels te laten praten met een Duits accent... maar goed. Ook Fiennes was weer puik bezig, maar hij is eigenlijk altijd de moeite waard.

Winslet kan niet meer verbazen. Over haar kwaliteiten ben ik nu wel overtuigd, en voor de tweede keer dit jaar blaast ze de volledige competitie omver. Dit is haar jaar. Met of zonder hevige schmink, die blikken van haar zijn altijd subliem, en dit keer schuilde daar ook een zeker mysterie in.

Maar in dat mysterie schuilt eigenlijk ook mijn grootste probleem met de film, ik kreeg totaal geen grip op de karakters. Nu is dat vaker dan niet een voordeel, maar hier werkt het toch net even wat anders. De dingen die de karakters doen, of liever gezegd juist niet doen, zijn zo vaag dat ze een enkele keer zelfs vervreemend aanvoelen. Ik kreeg er gewoon totaal geen grip op, en zag ze fout na fout begaan.

Dat aanschouwende heeft ook wel wat, en drijft je haast tot waanzin, maar dat komt die andere emoties niet ten goede, want meevoelen deed ik eigenlijk nooit.

avatar van P8rb
3,0
Wel een aardige film. De eerste anderhalf uur zijn erg leuk om te volgen maar helaas moet het einde weer behoorlijk uitgerekt worden waardoor mijn interesse een beetje verdween. Leuk liefdesverhaal om een keer gezien te hebben maar niet het type film dat ik weer eens zal herzien. 3 sterren.

avatar van Onderhond
0,5
Pfoeeeeeeeee ....

Ik kijk best nog veel saaie, slechte en ronduit belachelijke films, maar de sufste film van het jaar heb ik er hopelijk alweer opzitten. Dit was echt té erg.

Het eerste deel wordt gekenmerkd door saaie, troosteloze tristesse. De relatie tussen de twee kon mij voor geen meter boeien, mede dankzij het droevige camerawerk en de immer jankende muziek. Dramatische soundtrack doorheen de hele film trouwens, die bij elke scene wel jammerlijk loopt mee te mekkeren. 2 uur lang.

Na enigszins mee te zijn met het persoonlijk geëuvel slaat de film plots om. Anno 2009 voelt men blijkbaar nog steeds de nood om de aloude vraagstukken van WOII even de gracht te slepen. 60 jaar aan films, miniseries, tv-series, docus en specials waren blijkbaar nog niet genoeg. Nadat dat deel er vakkundig doorheen gejaagd wordt is het dan weer tijd voor de afloop van het menselijke drama.

Buttlelijke film, foeilijke en veel te nadrukkelijk aanwezige muziek, acteerwerk was ook allesbehalve (die oude Winslet leek ook net de vrouwelijke versie van Christopher Walken) behalve Fiennes die nog wel aardig was.

En verder oerconventioneel en belachelijk geforceerd drama dat mij geen halve seconde wist te boeien. Zelf de intieme scenes waren banaal houterig.

0.5*

avatar van titia
4,0
wibro schreef:
Minpunt in deze film vond ik verder dat de voertaal Engels was ipv Duits. Heel het verhaal speelde zich toch bijna af in Duitsland en we hadden in dit verhaal toch met Duitsers te doen.


Wat dat betreft vond ik het irritanter dat de film engels werd gesproken met een nep-duits achtig accent. Doe óf de film in het engels, óf in het duits, maar zo'n mengelvorm is raar.

Verder vond ik het een prachtige film. Ik zat echt helemaal in het verhaal, en heb genoten. Mooi om door verschillende tijden heen te springen! Wel vond ik het jammer dat teveel werd uitgelegd, hoe dom denk je dat het publiek is? (als hij alle clues achter elkaar ziet wanneer hij zich realiseerd dat ze analfabeet is bedoel ik)
Kate was naakt wel op haar alleronvoordeligst in beeld zeg, mooi realistisch, maar het lijkt me voor haar niet fijn om terug te zien.

4,5
Ik vind dit best goede film. Heel goed geacteerd door Kate Winslet. Ik heb van haar niet zoiets verwacht.

avatar van Naomi Watts
2,0
Matige film.

Zeer onderhoudende film met vooral zeer sterk acteerwerk van Winslet maar de film lijkt vooral behoorlijk stuurloos en kiest vooral voor de makkelijke keuzes. De relatie van de twee heeft de diepgang van een plas water, en vooral daar gaat de film de mist in. In een film als een plot met deze moet de relatie wel erg aandoenlijk zijn en de kijker weten te bereiken. Jammer.

Eerste gedeelte is vooral een aaneenschakeling van scenes waar Winslet's saggy lichaam te bewonderen is en wat heen en weer geloop van de jonge Michael.

In de tweede helft gebeurt er iets meer. Sterk acteerwerk van Winslet is eigenlijk het enige wat je door de film heen trekt.

In de milde bui die ik heb kom ik niet verder dan 2*.

avatar van Phoenix
1,5
Waarom het hier over de tieten van Winslet gaat...?

Weinig boeiende film, dit. Vakmanschap, maar zeker geen meesterschap. Het Neustadt van '58 is niet bepaald een regenboog aan kleuren, en de suffe fotografie en dito montage helpt ook niet. Voor een verhaalgedreven film verder ook niet echt opzienbarend. Eerder een tikkeltje ongeloofwaardig. Pas wanneer Hanna opgesloten zit en zichzelf leert lezen met behulp van de bandjes greep de film me even aan, maar dat gedeelte was ook weer snel voorbij.

Spel is verder wel prima in orde, kan prima leven met die Oscar (al zegt dat ook niet veel natuurlijk). Echter bij lange na niet genoeg om 2 uur zouteloze romantiek en gezapig WO 2-drama aantrekkelijk te houden.

1,5*

avatar van Straniero
2,0
Ik vond het ook niks aan. Vooral de matig uitgewerkte thema's stoorden me ontzettend. Potentie was er denk ik wel, des te pijnlijker dat het zo faalde.

Toen de nazi Adolf Eichmann, verantwoordelijk voor een groot deel van de transport van joden naar de kampen, in 1961 werd berecht, waren onder andere filosofe Hannah Arendt en schrijver Harry Mulisch gefascineerd door zijn verbazingwekkende kleurloosheid. Ze schreven over hem, als iemand met die nergens voor stond en blind naar het gezag luisterde. In de overige media stond het verder bol van de slechtheid van Eichmann. Grootste bewoordingen schoten de journalisten en betrokkenen te kort. De berechting was dan ook voor een groot deel symbolisch. Eichmann draaide tevens op voor iets waaraan vele anderen, die vrijuit gingen, ook hadden bijgedragen. Als hij het transport van de joden niet had gecoördineerd, had iemand anders dat wel gedaan.

Zo zijn er met Hannah's lot een aantal parabellen te vinden, maar boeiend uitgewerkt worden die ook niet. Niet dat alles tot in den treure moet worden uitgelegd, maar wat meer aandacht voor Hannah's keuzes en daden in de oorlog had het verhaal een stuk boeiender kunnen maken. Ook de manier waarop het proces door anderen wordt besproken gaat voorbij aan enige conclusies. Alsof je telkens na een paar regels gelezen te hebben aan een nieuw boek begint.

The Reader (2008) Recensie - Movie 2 Movie - movie2movie.nl

avatar van boemboem27
3,5
zonder meer een goede film die je maar door wil blijven kijken
je wilt er toch achterkomen wat er aan de hand is.
mooi en goed gespeeld door beide hoofdrolspelers.

avatar van opa_paul
3,5
Aparte, confronterende drama waarbij Winslet een goede prestatie neerzet. De film is absluut langdradig, zoals zo vele drama's. Dit is gewoon iets waar je nou eenmaal doorheen moet als je een drama kijkt. De drama wordt ondersteund door een goed verhaal. Het verhaal komt pas echt op gang na een dikke 45 minuten. Dit kan weleens lastig zijn voor de gejaagde mensen die verwachten dat een film direct alles bloot geeft. Het knappe is sowieso dat je de film abslouut blijft kijken. Je wilt weten wat er gebeurt! Vooral vanaf het rechtbank moment wordt dit steeds belangrijker. Het duurt lang, maar heel langzaam wordt het duidelijk. Het blijft een drama. Geen rare plotwendigen. De film blijft bij het verhaal. Het gaat namelijk maar om twee dingen. Ethiek en liefde. Het is wel erg apart. De liefde voor een vrouw die eigenlijk heel bot en gesloten is en uiteindelijk een moordenaar blijkt te zijn. Ze laten dan ook net voldoende zien van haar persoonlijkheid en beweegredenen, maar lang niet genoeg. Dit maakt het net interessant zodat je zelf dingen gaat invullen die ze open laten. Zo kan je haar erg dom en naïef vinden na het zien van de scene's in de rechtbank. Ook het analfabetisme speelt daar een rol in. Ze geven lang niet alles weg. Vooral niet over haar motieven en wel of niet tonen van berouw. Je krijgt zelf een kans om dit in te vullen. Zo vond ik de scene in de gevangenis erg goed. Hij vraagt namelijk naar wat ze geleerd heeft, terwijl ze al die tijd niet gepraat hebben over haar daden, de oorlog, hun afscheid enz. Ik had zelf enorm veel vragen, terwijl er daar helemaal niet op in gegaan wordt. Ze antwoordt namelijk met "ik heb leren lezen" Heel apart hoe ze zoveel open laten in deze film! Juist dit spreekt me aan in de film. De rust om een verhaal te vertellen, de ethiek waar de film van overloopt en geen 'Hollywood' tranen-trekker-scenes!
Ik blijf me storen aan de Americanen die een verhaal wat zich afspeelt in 'het buitenland' met een Americaanse-Engelse-Duitse taal vertolken. Spreek heel de film Duits of Engels(Americaans), niet zo'n raar Duits accent. Dit slaat natuurlijk nergens op. Dat 'Allo Allo gehalte' hebben we wel gezien!

avatar van Awake78
3,0
Vond het toch een vrij aardige film, alhoewel het totaal buiten mijn straatje is ('moest' mee van vriendin). Toch waren de dialogen uit het eerste half uur enigszins ongeloofwaardig, zo reageren mensen in het echt niet. Je zag duidelijk dat dit uit het boek kwam, echt van die boekentaal als je begrijpt wat ik bedoel....

Zat alleen een irritant meisje achter me in de bios, die het nodig vond om bij iedere naaktscene een slaak van schaamte uit te kirren, ongelooflijk irritant. Alsof ze nog nooit een naakte man/vrouw had gezien.

De film greep me verre van aan en vroeg me ook af of ik een gedeelte gemist had toen ik aan het eind van de film vrijwel elke vrouw in de zaal met een zakdoekje in haar handen bezig zag. Wel aangrijpend verhaal, maar de kans is groot dat ik hem morgen weer vergeten ben.....

Meer dan 3* zou wat overbodig zijn.

avatar van Ajax&Litmanen1
3,0
Aardig drama dat vooral teert op een uitblinkende Kate Winslet.

Grof gezegd kan je de film opdelen in het voor en tijdens/na de rechtzaak. Het 1e deel heeft weinig om het lijf. Zowel letterlijk als figuurlijk. Voor liefhebbers van een naakte Kate Winslet is er genoeg te zien. Jammer dat ze tegenwoordig alleen de leeftijd heeft dat het allemaal wat hangt...
Maar goed, terug naar de film; het 1e uur was vooral een grote introductie en pas na een uur begint het echte verhaal over Hanna en haar verleden en dan wordt het toch wel boeiend. Het hele plot hierom is best aardig weergegeven. Wederom komt dit grotendeels door het overtuigende spel van Winslet. Ik vond haar erg overtuigend overkomen al vond ik haar rol in Revolutionary Road wel iets lastiger en beter. De rest van de cast speelt ook prima. Gister zag ik Oorlogswinter met matige tieners die acteerden, deze jongen in The Reader kwam een stuk overtuigender over. Knappe prestatie!

Hanna's periode in de gevangenis waarin ze leert lezen vond ik meteen het beste stuk in de film. Helaas duurde dat niet zo heel lang en richting het einde vond ik het weer minder boeiend.
Mijn grootste manco bij deze film is dat het me allemaal niet echt aangreep. Daarvoor zijn de personages te oppervlakkig en soms ook te kil. Het romantische deel vond ik best matig en het drama-deel had wel dieper uitgewerkt mogen worden. Zo had ik toch wel enkele vraagjes open na afkijken.

De conclusie is voor mij toch wel dat het best een aardige film was, maar niet 1 die me nog heel lang zal bijblijven. Het concept was aardig maar het had beter uitgewerkt kunnen worden.

Uiteraard wel een voldoende: 3*

avatar van Montorsi
2,0
Behoorlijk hoog bejaarden-cinema gehalte. Vooral het eerste uur niet doorheen te komen, met ontwikkelingen die geen zak voorstellen. Na het eerste stuk komt er iets meer beleving in, maar dat stokt ook weer aardig snel. Die rechtbankscenes zijn in het geval van The Reader niet eens zo heel lang, maar zoals ik bijna elke film met rechtbankelementen lijkt het ook nu weer erg lang te duren. Over het algemeen genomen vond ik het verhaal ook gewoon niet zo interessant.

Saaie montage ook, conservatisme troef met camerawerk wat je nog verder in slaap doet sussen. Muziek kon me ook heel weinig doen, kan me er nu al nauwelijks iets van herinneren. Blijft alleen het acteerniveau over wat wel erg sterk is natuurlijk. Gewoon zeer ouderwetse cinema die het vooral erg goed zal doen bij een oudere generatie.

2*

avatar van Captain Pervert
3,5
Als je je niet teveel laat afleiden door de dubieuze theezakjes en keutelkleurige tepels van Kate Winslet, valt er een heel aardige film te ontdekken.

Personages zijn goed ouder gemaakt en alle kleding, auto's, kapels en decors passen prachtig in de tijd (je maakt in de film ongeveer 5 sprongen in de tijd). Het verhaal is helaas wel behoorlijk voorspelbaar, maar het precieze hoe en waarom is toch nog een beetje verrassend.

3.5 sterren

avatar van The One Ring
3,0
Kate Winslett verdiende haar Oscar, maar dan wel voor Revolutionary Road en niet voor The Reader. Ze speelt zeker wel goed in deze film, maar ik heb haar op hoger niveau zien spelen. Het is vooral jammer dat ze in de gevangenisscènes zoveel glazig voor zich uit moet staren. Wellicht meer een onderdeel van de regie dan het acteerwerk, maar het kwam kunstmatig over.

Verder is het wel ongeveer de film die ik ervan verwachtte. Dat betekend dat het in ieder geval een film is met een interessante thematiek is die me de gehele speelduur bezig weet te houden. Dat betekend ook dat het goed gemaakt en vooral goed geacteerd is (Fiennes is eigenlijk toch wel onderschat: speelt in veel goede films en is altijd wel overtuiged). Helaas betekend het ook dat de film meer literair is dan goed voor hem is. De film heeft iets theoretisch over zich. Het levert een interessante kijk op verschillende schuldvraagstukken (niet beperkt tot de Holocaust!) op, maar weet ze niet tot leven te laten komen, laat staan emotioneel voelbaar te maken. Dit is het soort verhaal waar je de roman bijna door de film heen voelt branden en ik vermoed dat het boek meer indruk op me gemaakt zou hebben.
3*

2,5
Had met de trailer het grootste gedeelte van de film wel gezien. De twee grootste problemen zijn de wat suffige montage en een potpourri scenario. Tig verhaallijnen die an sich erg interessant zijn, maar nergens werken omdat ze allen een nodige uitwerking missen. De relatie tussen Hanna en Michael was interessant, maar duurde te kort, de relatie tussen Michael en zijn dochter is interessant (dochter die er probeert achter te komen waarom vader zo gesloten is) dito en als laatste nog de meest rare verhaallijn tussen Michael en de joodse vrouw, dramatisch gezien ook erg interessant, maar véél te kort.

Waar er gedurende de film genoeg dramatisch potentieel lijkt te liggen verslikt de film zich in zijn eigen verhaallijnen. Jammer...

2,5*

avatar van Knisper
4,0
Behoorlijke goede film toch. Ik was bij aanvang enigszins bang dat dit vooral superdegelijk oscarmateriaal zou zijn, maar de film weet toch op een aantal punten heel goed te overtuigen. Het sterkste punt is dat je een echt goede uitdieping van twee personen krijgt. Als eerste is daar Hanna Schmitz die een nogal simpele levensvisie heeft en daardoor in de problemen lijkt te zijn gekomen. Dat maakt het interessant om jezelf in haar schoenen te verplaatsen.

Interessanter is echter Michael. Zijn leven lijkt op orde totdat de affaira met Hanna begint. Wanneer hij haar rechtzaak volgt, maakt dit een dusdanige indruk op hem, dat hij dit verdriet en deze intensiteit nooit lijkt te kunnen verwerken. Alles wat hij heeft meegemaakt, is veel te veel om daar een persoon gedragen te kunnen worden, maar doordat Hanna als nazi bekend staat, kan hij aan niemand het verhaal kwijt. Michael trouwt, krijgt een dochter, scheidt en krijgt zijn leven eigenlijk niet op orde, allemaal doordat deze geschiedenis hem dusdanig ontregeld heeft. Mooi is het ook dat hij tegen het einde van de film eindelijk zijn verhaal aan iemand kwijt kan; je kan voelen hoe blij hij hier mee is

Nee, zeker een prima drama. Voor sommigen wellicht iets te degelijk of klassiek, maar ik vond het razend interessant.

avatar van Leland Palmer
3,0
Naar het einde toe duurde het me allemaal wat te lang, maar voor de rest vond ik The Reader toch wel een aardig interessante film. Ik had net wat meer verwacht, maar de film bevat genoeg voor een voldoende van mijn kant.

Ten eerste is het acteerwerk erg sterk. Kate Winslet, Ralph Fiennes, maar ook zeker mijn complimenten voor David Kross. Daarnaast vond ik het tijdsbeeld wat getoond wordt prima gedaan en wist het verhaal (hoe vreemd ook) me prima te boeien. Hoe vreemd ook? Tsjah, misschien heb ik het verkeerd, maar volgens mij laat Hanna zich (onterecht) veroordelen, omdat ze zich schaamt dat ze niet kan lezen of schrijven. Wat behoorlijk idioot is natuurlijk. Daarnaast vond ik het niet altijd even plezierig om te zien dat Michael het mooie meisje uit zijn klas liet staan voor Hanna, of zich in ieder geval totaal niet met haar inlaat om Hanna. Natuurlijk is hij totaal geobsedeerd door Hanna, maar het is denk ik niet vreemd dat ik me daar totaal niet in kan vinden. Wat wel een sterk punt was, is het feit dat de affaire tussen Michael en Hanna zo'n effect heeft gehad op de rest van Michael's leven, dat hij dit altijd voor zichzelf heeft gehouden en eigenlijk nooit een normaal leven heeft kunnen leiden. Iets wat hij altijd verborgen heeft gehouden en gelukkig op het laatst kwijt kan aan zijn dochter. Dankzij het sterke spel van Fiennes, vallen de littekens over zijn jeugd duidelijk af te lezen aan zijn gezicht. Fiennes is dan ook de reden dat het laatste deel van de film nog te doen was, want het werd wat mij betreft echt te lang uitgerekt naar het einde toe.

Over het algemeen toch zeker een prima film. Het ziet er allemaal mooi uit. Prima sfeer, redelijke - ietwat onopvallende - score, uitstekend camerawerk en een topcast. Veel deed het me echter niet en vooral op dat gebied had ik meer verwacht. Toch kom ik uit op drie sterren, ondanks het stupide gedoe rond het analfabetisme, waar ik niet helemaal bij kan, maar oké.

avatar van otherfool
2,0
Ben ik dan de enige die het nogal potsierlijk vond dat het 'geheim' van Winslet in de weg van de waarheid, op leven en dood, staat? Haar motivatie wordt me eigenlijk nooit compleet duidelijk.

Eerste uur van de film is wat leeg en duidelijk de opmaat naar de gedeeltes rond het proces (bijzonder matig stuk verder), de twist en de latere contacten tussen Fiennes en Winslet. Dan wordt het ook wel even aangrijpend, en de relatie tussen Fiennes en zijn dochter is daar dan aardig doorheen geweven. Ook de slotscene deed me wel wat: 'nothing comes out of the camps'.

Over de cast en de look valt weinig te klagen, muziek is wel op het randje en eigenlijk er overheen (wat al te nadrukkelijk) en ook het gebruik van Engels (met een Duits accent mind you, wat een afschuwelijke keuze) is minder gelukkig. Uiteindelijk is The Reader dan ook te lang, overgedramatiseerd, en over het algemeen teleurstellend. 2*.

5,0
Prachtfilm!!!
was van begin tot eind geboeid

avatar van Chimpz
3,0
The Reader is te arrogant. Punt. Het wil een nieuwe La Vita è Bella zijn op emotioneel vlak, maar mist daarvoor een paar emotionele hoogtepunten om echt een nieuwe klassiek dramatisch liefdesverhaal te zijn. Alsof dat niet genoeg is wil Stephen Daldry een enorm intellectueel verhaal neerzetten, maar mist daarvoor elke subtiliteit. De thematiek wordt er met de pollepel ingestampt en je moet al een fameus kalf zijn om niet mee te zijn. Nu, op deze regiefouten na zit het echt wel volledig snor: het verhaal is zeer mooi en ook qua acteren zit het goed. het is jammer genoeg een overdreven prestigieuze, zie-eens-hoe-elitair-deze-film-is prent geworden die de moraal erop blijft hameren zodat zeker iedereen mee is, dat is jammer genoeg enorm hinderlijk eenmaal je hem doorhebt, en zo subtiel wordt het allemaal heus niet verteld.

Ik vond dit heel bizar. Ik vond de acteerprestaties van alle acteurs prima, het duurde wel lang maar ik vond dit helemaal niet belemmerend. Toch voelde ik dat er iets miste. Ik vond het verhaal goed, was helemaal opgeslokt door het hele gebeuren (zoals altijd ), maar ik bleef zeggen tegen mezelf dat er nog wel een verklaring zou komen van Hanna of dat er een dramatische gebeurtenis had plaatsgevonden tussen het koppel.

Deze kwam er niet, ik kreeg enkel een aftiteling. Heel teleurstellend! Anderzijds vond ik het toch nog goed en misschien heeft het wel iets? Om de losse eindjes niet vast te knopen, maar om ze in het ongewisse te laten?

avatar van gauke
4,5
Gedurende de gehele film had ik het idee dat ik het verhaal eerder verfilmd was (tv-film?) en ik het eerder gezien moest hebben. Maar dat kan haast niet. Dus moet ik bij het lezen van het boek het een en ander zeer sterk gevisualiseerd hebben. Het boek vraagt als het ware om een sterke verfilming en daar is Stephen Daldry zonder meer in geslaagd. Dramatisch, intrigerend, intelligent, ontroerend, met finesse. Een verdiende Oscar voor Kate Winslet, die Hanna wispelturig en afstandelijk neerzet. Knappe vertoling trouwens van de nog zo jonge David Kross. Zonder meer aanbevolen!

avatar van Leviwosc
2,5
Wat doe je op een vrije maandagavond, terwijl de grootste kermis van de Benelux bij jou in de stad staat en het ook nog eens de befaamde en tevens beruchte Roze Maandag is?
Welnu, dan laat je de kermis links liggen en je gaat naar Cinecitta! Immers daar sta je niet in een enorme mensenmassa waarbij je jezelf als een haring in een ton waant.

Slechts met marginale voorkennis over de rolprent besloot ik 'The Reader' maar eens te gaan kijken. Per slot van rekening speelt Ralph Fiennes mee in de productie en dan zit het met de kwaliteit van de film doorgaans wel snor.

Marginaal was mijn voorkennis omdat ik enkel de korte recensie op de site van Cinecitta had gelezen en daarin zullen ze vast niet zeggen dat een film tegenvalt. Ze zijn niet achterlijk daar, ze zullen niet hun eigen glazen ingooien en daarmee hun broodwinning op het spel zetten. De recensie beloofde mij een hartstochtelijk verhaal tussen een 15-jarige jongen en een tramconductrice. Opeens verdwijnt zij uit het zicht en 8 jaar later, ziet deze jongeman zijn tramconductrice weer terug, maar nu in de beklaagdenbank tijdens het proces van Nurenberg.
Dat was ongeveer de informatie waarmee ik het moest doen en ik besloot de film te gaan kijken.

Welnu mijn recensie zal iets anders zijn:

-----------------Begin Spoilers!-----------------

De film begint in medias res; dit is een mooie literaire term voor het gegeven dat de film begint tijdens een bepaalde gebeurtenis, tijdens een bepaald proces. Het eigenlijke verhaal dat we gaan zien bestaat voornamelijk uit flashbacks, dus uit herinneringen.

De 15-jarige Michael Berg (David Kross) ontmoet een bloedmooie vrouw. Deze vrouw, zij is iets ouder, maakt nogal wat indruk op deze puber en van het één, komt het ander. Michael heeft enorm veel mazzel. Hij weet namelijk op zijn leeftijd al een bloedmooie vrouw voor zich te winnen. Of het legaal was doet nu niet ter zake. Maar deze puber wordt dus de toy-boy van deze mooie vrouw, waarvan we later ontdekken dat zij Hanna Schmitz (Kate Winslet) heet. Hun relatie is passioneel en hartstochtelijk, voor zoverre er sprake kan zijn van een liefdesrelatie tussen een volwassen vrouw en zo'n wandelende hormoonklier vol testosteron.

Michael komt regelmatig bij Hanna op bezoek waar zij telkens met elkaar van bil gaan. Niks geen voorspel, niks geen romantiek, het is n**ken of niks. Daarna leest Michael nog fijn voor aan Hanna. Doorgaans uit de klassieke literatuur, maar ook enkele 19e eeuwse Russen komen voorbij en zelfs een kuifje-album dat met veel gevoel voor dramatiek wordt voorgelezen.

Maar aan alles komt een einde, ook aan mooie ongecompliceerde relaties als deze en op een dag treft Michael, Hanna niet thuis; ze is met de noorderzon vertrokken. Onze puber is een poosje zwaar depressief maar komt er vervolgens wel weer bovenop. Hij gaat rechten studeren en op een gegeven moment woont hij een zitting bij van de Neurenberg processen, als onderdeel van zijn studie. Dan hoort hij ineens een bekende naam en vervolgens een bekende stem. Hanna Schmitz zit in het beklaagdenbankje en niet voor te hard zingen in het kerkkoor. Ze wordt beschuldigd van vreselijke misdaden, maar is feitelijk niet zo schuldig als dat zij uiteindelijk wordt bevonden. Door haar grote schaamte voor het feit dat zij analfabeet is, kan zij niet anders dan de schuld op zich nemen en boeten voor een misdaad waar zij in ieder geval niet alleen schuldig aan is.

Hanna Schmitz verdwijnt de bajes in voor 20 jaar. Vervolgens zijn we weer in het heden, de flashback is voorbij. Hanna Schmitz staat op het punt vrij te worden gelaten. In de laatste jaren heeft Michael haar voorgelezen middels ingesproken cassettebandjes. Hij heeft haar echter nooit bezocht, de reden hiervoor is onduidelijk. Maar de nu veel oudere Michael Berg (gespeeld door Ralph Fiennes) krijgt telefoon van de reclassering of hij zich wil ontfermen over Hanna, ze heeft namelijk geen familie of vrienden. Na even te hebben nagedacht besluit hij zich te ontfermen over haar, hij besluit haar een week voor vrijlating te bezoeken en zegt voor haar een flat te hebben gevonden en een baantje. Echter het lot besluit anders. Michael Berger is de executeur-testamentair en dient ook de laatste wensen van Hanna ten uitvoer te brengen. Hiermee komt de film feitelijk aan zijn einde.



-----------------

Deze hele film heeft mij ongelooflijk gedeprimeerd! Ik ben echt met een ongelooflijk down gevoel die zaal uitgelopen. Want deze film, hoe goed de techniek, de regie en het camerawerk ook zijn, het verhaal is zo ongelooflijk deprimerend.

We zien een heel erg introverte jongeman, die niet kan zeggen wat hem bezighoudt. Die niet kan zeggen wat er nu werkelijk toe doet. Hij eerbiedigt het geheim van een vrouw die hij ooit eens heeft 'liefgehad' (lees: gen**kt) en laat haar vervolgens 20 jaar lang de bak indraaien, terwijl het heel wat minder had kunnen zijn.

Daarnaast is er geen greintje liefde te bekennen in deze film, het is enkel vleselijke lust. We hebben het nota bene over een puber van 15 die kennelijk een vaardig minnaar is en een interessante gesprekspartner.
Ik wil niet heel lullig doen, maar de 15-jarigen die ik ken, die lezen geen Tolstoj of Tsjechov. Je mag blij zijn als ze überhaupt iets lezen!

Verder vind ik het heel erg jammer dat de rol van Ralph Fiennes zo klein is en feitelijk onder doet voor de rol van David Kross die de jonge Michael Berg speelt. Terwijl zijn naam niet eens op de filmposter voorkomt terwijl hij wel het grootste en het belangrijkste stuk van het hele verhaal vertolkte.
Kate Winslet deed het uitstekend als de mooie maar analfabetische Hanna. Ook in deze rol gaat ze weer uit de kleren, het is kennelijk toch ook bij Kate nog zo dat de kont de kop mag verkopen. Haar kop zal ook vast wel haar kont verkopen hoor, enfin, je snapt vast wat ik bedoel.

Ik vind dus, hoe jammerlijk ook, deze film nogal tegenvallen. Het verhaal vind ik best goed. Maar ik zou het graag anders hebben gezien, wellicht ben ik iemand die enkel goede eindes wil zien. Maar ik voelde me niet prettig na het kijken van deze film. In de zaal hing ook echt een grafstemming.

Wellicht had ik toch beter naar de kermis kunnen gaan, wellicht had ik dan nu een date gehad met een leuke gast.

avatar van Norma
2,0
Een interessant thema, maar in mijn beleving totaal niet sterk uitgewerkt.

Achter je keuzes staan, ook al zijn dit foute keuzes, maar waar ligt de grens bij fout, en wat als iedereen er van wist maar niets deed, wie is er dan fouter, etc…dit zijn zaken die mij als kijker zouden moeten raken, die me zouden moeten prikkelen om na te denken over wat ik zou doen... Maar The Reader slaagde er totaal niet in om dergelijke emoties bij me los te maken en wekte ook niet de indruk hier echt wat mee te willen doen. Ik kreeg eerder het idee dat het thema werd gebruikt als achtergrond en opvulling voor een verder tamelijk oninteressant maar bewogen bedoeld liefdesverhaaltje.

De manier waarop Kate haar personage neer zet vond ik opmerkelijk; het leek me weinig geloofwaardig dat een jonge intelligente tiener voor de onelegante, snauwerige, weinig sympathiek ogende Hanna zou vallen. Het werd me ook niet echt duidelijk wat de regisseur nou met het verhaal wilde; Hanna's probleempje leek me al vrij snel duidelijk, dat dit later nog eens door middel van flashbacks "onthuld" moest worden vond ik nogal overbodig en omdat het er al zo dik bovenop lag bleef de dramatisch bedoelde impact ook nog eens volledig uit.

Nee, ik had liever gezien dat het verhaal in een andere vorm was gegoten en dat er veel meer nadruk had gelegen op de tamelijk onbewogen verklaring van Hanna dat ze gewoon haar werk deed en de achterliggende reden voor een dergelijke uitspraak Dan was het waarschijnlijk een veel confronterender film geworden en was de keuze voor wel of geen (of misschien wel beide) sympathie voor Hanna moeilijker maar veel meer onderbouwd geweest. Nu verwondert het me dat deze film velen zo ontroert, want zo verrassend dramatisch of romantisch vond ik het allemaal niet.

avatar van tinus,@
4,0
Een prachtige film, hoe veroordeel je iemand waar je van houd of gehouden heb.
Hoe ernstig de situatie waarin zij verkeerde ook was. Elke medaille heeft twee kanten.

avatar van Boogeyman
0,5
Nog inspiratielozer dan staren naar gras.

avatar van Martin Visser
3,5
Winslet draagt film over oorlogsdilemma

De roman De voorlezer (1995) is een wereldwijde hit geworden voor auteur Bernhard Schlink. Het boek is in 35 talen vertaald en werd in veel landen een bestseller. Dat was vermoedelijk te danken aan de originele manier waarop de Tweede Wereldoorlog behandeld werd. Het ging over de kampen en over foute Duitsers, terwijl het verhaal niet tijdens de oorlog speelt, maar juist in de na-oorlogse jaren. Daarmee geeft het vooral een beeld van de manier waarop Duitsland zelf in het reine probeert te komen met zijn verleden.

Ik las het boek jaren geleden en was er niet heel erg van onder de indruk. Door alle fuzz erom heen waren mijn verwachtingen vermoedelijk te hoog. Misschien speelde ook een rol dat Schlink er amper in slaagt de personages echt tot leven te laten komen. Het is vooral het verhaal van een dilemma over een oorlogsverleden.

Kate Winslet zorgt er in de verfilming voor dat de film een tandje beter is dan het boek. Zij speelt de tramconducteur Hanna die op haar 36e een liefdesrelatie aan gaat met de 15-jarige Michael. Zij leert hem de liefde kennen, hij leest haar voor uit de wereldliteratuur. Algauw raakt de puber totaal verslingerd aan de oudere Hanna. Maar wat Hanna zelf precies vindt, blijft onduidelijk. Haar karakter komt wel tot leven in de film, alleen blijft die heel mysterieus.

Want wat drijft haar precies? Waarom laat zij zich zo gretig voorlezen? Kan zij zich wel binden aan de jongen? En waarom vertrekt zij zo plotseling uit zijn leven op het moment dat ze promotie krijgt?

Sommige vragen worden in de film opgelost, zodra Michael op latere leeftijd het gruwelijke geheim van Hanna ontdekt. Maar ook dat levert weer nieuwe vragen op over haar. Onduidelijk blijft wat haar drijft en hoe ze zelf aankijkt tegen de rol die ze in de oorlog speelde. Hoe onbevredigend in eerste instantie ook, Winslet heeft daarmee wel een heel interessante Hanna neergezet. Welbewust laat zij het mysterie rond deze vrouw in stand.

Daarmee wordt het ook moeilijk om te bepalen of je enige sympathie voor haar kan opbrengen. En dat is een nuttig ingrediënt in het morele dilemma waar de film over gaat. Hoe moet je oordelen over de mannen en vrouwen die een actieve rol hadden in de oorlogsgruwelen? Kan zo iemand ook goede kanten hebben, liefhebben? Gelukkig kiest The reader nadrukkelijk geen partij, maar laat de film de kijker zelf achter met deze levensgrote vragen.

Het is geheel aan Winslet te danken dat deze film nog heel aardig is geworden. De acteerprestaties van haar jonge tegenspeler David Kross vallen nogal in het niet bij die van haar. Zelfs de oudere Michael, die gespeeld wordt door Ralph Fiennes, is niet zo bijster interessant. Winslet is de drager van deze film. Ze haalt alles uit de kast om van dit onnavolgbare personage een geloofwaardige en intrigerende vrouw te maken.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:35 uur

geplaatst: vandaag om 10:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.