The Reader (2008)

Het is haast onmogelijk om niet mee te leven met Hanna. Films zoals deze kom je niet vaak tegen. Ik heb geen woorden om het te beschrijven.

Kate Winslett verdiende haar Oscar, maar dan wel voor Revolutionary Road en niet voor The Reader. Ze speelt zeker wel goed in deze film, maar ik heb haar op hoger niveau zien spelen. Het is vooral jammer dat ze in de gevangenisscènes zoveel glazig voor zich uit moet staren. Wellicht meer een onderdeel van de regie dan het acteerwerk, maar het kwam kunstmatig over.

Verder is het wel ongeveer de film die ik ervan verwachtte. Dat betekend dat het in ieder geval een film is met een interessante thematiek is die me de gehele speelduur bezig weet te houden. Dat betekend ook dat het goed gemaakt en vooral goed geacteerd is (Fiennes is eigenlijk toch wel onderschat: speelt in veel goede films en is altijd wel overtuiged). Helaas betekend het ook dat de film meer literair is dan goed voor hem is. De film heeft iets theoretisch over zich. Het levert een interessante kijk op verschillende schuldvraagstukken (niet beperkt tot de Holocaust!) op, maar weet ze niet tot leven te laten komen, laat staan emotioneel voelbaar te maken. Dit is het soort verhaal waar je de roman bijna door de film heen voelt branden en ik vermoed dat het boek meer indruk op me gemaakt zou hebben.
3*

Ze is een analfabeet en daar houdt het bij op volgens mij. Heb het boek ook gelezen, ook erg goed. Film mag er zeker ook zijn!

goede film

super rol voor kate winstet

wel goed dat ze een oscar heeft gewoonen voor haar rol

Erg goed verhaal, met een geweldig acteerwerk. Was erg gecharmeerd van de film. Na zeggen is het boek beter..

Niet het allerbelangrijkste aan een film aller tijden maar ik vond de grime echt zeer matig. 'Oude Kate' zag er uit als iemand die geschminkt is, niveau carnaval. Dat moet toch beter kunnen anno 2008.

Had met de trailer het grootste gedeelte van de film wel gezien. De twee grootste problemen zijn de wat suffige montage en een potpourri scenario. Tig verhaallijnen die an sich erg interessant zijn, maar nergens werken omdat ze allen een nodige uitwerking missen. De relatie tussen Hanna en Michael was interessant, maar duurde te kort, de relatie tussen Michael en zijn dochter is interessant (dochter die er probeert achter te komen waarom vader zo gesloten is) dito en als laatste nog de meest rare verhaallijn tussen Michael en de joodse vrouw, dramatisch gezien ook erg interessant, maar véél te kort.

Waar er gedurende de film genoeg dramatisch potentieel lijkt te liggen verslikt de film zich in zijn eigen verhaallijnen. Jammer...

2,5*

Ja wat moet ik ervan zeggen. Ik vond hem niet heel veel boeiends. Eerst krijg je slechte bloot scenes. Oftewel hadden ze geen andere vrouw kunnen kiezen. Daarna komt er wat "actie" in het verhaal en het laatste uur zo langdradig dat ik denk, wanneer komt het einde eens inzicht.

Ik had er meer van verwacht, maar ja niet elke film kan die verwachten waar maken.

Heb de film in de bioscoop gezien. Ik kijk echt heel veel (verschillende soorten) films, maar heb al een tijdje niet zo'n aangrijpende film meer gezien. Misschien overstijgt het wel het gevoel wat ik kreeg bij 'The boy in the striped pyjamas'.

Prachtige film die je lang bijblijft. Een echte aanrader.

Matige film. Alhoewel de film veelbelovend begint, wordt het niveau al snel duidelijk.
De affaire tussen Michael en Hanna begint vol passie, maar al snel veranderd alles in pure werk-seks, niet al te sensueel om naar te moeten kijken.
Alhoewel de film een paar interessante thema's behandeld, blijven de karakters, met name het karakter van Kate Winslet redelijk onïnteressant.
De bedoelde vraagstelling wat nou goed en slecht is, komt dan ook niet duidelijk naar voren omdat Winslet's karakter weinig boeit.

Halverwege zakt de helemaal film in. Het einde is wat 'afgeraffeld'. Een aantal punten in het verhaal moeten nog afgewerkt worden voor de film kan gaan afronden. Daardoor zinkt het niveau in.

Behalve dat elke leek de schmink van de oude Hanna kan zien zitten, stelt de scène tussen Michael en de joodse vrouw ook niet meer veel voor.
De film zit namelijk al op 120 minuten, en voor Hollywoodbegrippen is dat toch al wel érg lang.

Bram1989 vergelijkt deze film met 'the boy in the striped pyjamas'. De enige vergelijking die ik tussen deze films kan maken is dat beide films Engels gesproken wordt, terwijl ze zich in (na)-oorlogs Duitsland afspelen.

Wie ben ik om me af te vragen waar Winslet die Oscar aan verdient heeft? Ik weet het niet, maar ik vraag het me wel af...

Overdonderende film, vond um erg goed. De chemie tussen Michael en Hanna, knap en enorm overtuigend gespeeld. M'n vriendin en schoonmoeder vonden het niet veel soeps, maar gelukkig verschillen we van mening. Dikke 4*

Wat een tegenvaller.

Een verhaal om te lezen, niet om te bekijken.

Van het fantastische boek, waar ik echt helemaal ondersteboven van was blijft hier slechts een mager skelet over. Bewegende prentjes bij het boek.

Hoe ingenieus alles in het boek in elkaar haakte, de psychologie van de personages, waarom ze doen en deden wat ze deden en vooral niét doen wat ze zouden moeten doen… daar blijft in de film ook alleen maar irritante letargie over.

De film blijft heel trouw aan het boek, maar lijkt daardoor wel alle inhoud te verliezen.

Ik ben een fan van Winslet, maar hier heeft ze werkelijk bitter weinig in de papa te brokken. Ook Ralph Fiennes lijkt hoe langer hoe meer op een oude trieste hond.

Deze fiilm deed me werkelijk niets. Het is gewoon even snel de gebeurtenissen uit het boek in scène gezet met irritant cleane, nette pakjes. Het ziet er allemaal veel te netjes uit.

Jezus! Het gemiddelde is maar liefst 0,2 hoger dan de rest van zijn films, die ik met 5 sterren waardeer, en lardeer.

Crimineel goed zeg,!!! Ik ga op zoek !

De film is lang niet zo goed als The Hours en voor Billy Elliot hoor...

waarom had het iemand anders dan kate winslet moeten zijn?

wat heeft dat er mee te maken?

toen hadden ze gewoon nog niet zo veel wijven met plastic tieten die continu recht naar voren wijzen, ook wanneer betreffend persoon op haar zij of rug ligt .

Jezes, wat wordt er hier ontzettend geouwehoerd over de tieten van Winslet. Zooooo veel zijn ze nu ook weer niet te zien en wat zou het?

Kate Winslet is een heel mooie vrouw en een geweldige actrice. Alleen een beetje ironisch dat ze net hiervoor een oscar kreeg. Ik gun 'm haar best, hoor, alleen zie ik hier niet zo die geweldige prestatie.

Behoorlijke goede film toch. Ik was bij aanvang enigszins bang dat dit vooral superdegelijk oscarmateriaal zou zijn, maar de film weet toch op een aantal punten heel goed te overtuigen. Het sterkste punt is dat je een echt goede uitdieping van twee personen krijgt. Als eerste is daar Hanna Schmitz die een nogal simpele levensvisie heeft en daardoor in de problemen lijkt te zijn gekomen. Dat maakt het interessant om jezelf in haar schoenen te verplaatsen.

Interessanter is echter Michael. Zijn leven lijkt op orde totdat de affaira met Hanna begint. Wanneer hij haar rechtzaak volgt, maakt dit een dusdanige indruk op hem, dat hij dit verdriet en deze intensiteit nooit lijkt te kunnen verwerken. Alles wat hij heeft meegemaakt, is veel te veel om daar een persoon gedragen te kunnen worden, maar doordat Hanna als nazi bekend staat, kan hij aan niemand het verhaal kwijt. Michael trouwt, krijgt een dochter, scheidt en krijgt zijn leven eigenlijk niet op orde, allemaal doordat deze geschiedenis hem dusdanig ontregeld heeft. Mooi is het ook dat hij tegen het einde van de film eindelijk zijn verhaal aan iemand kwijt kan; je kan voelen hoe blij hij hier mee is

Nee, zeker een prima drama. Voor sommigen wellicht iets te degelijk of klassiek, maar ik vond het razend interessant.

Mooie film, maar denk dat ze hier meer uit hadden kunnen halen. Het verhaal met de morele dillema's zijn zeker interessant en controversieel, maar kennen net niet genoeg diepte om ze interessant te maken.

het begin van de relatie met Hanna vond ik op een gegeven moment te langdradig en het was mooi dat er een plottwist kwam. Ik snap verder niet hoe Kate Winslet hier een Oscar voor heeft kunnen binnenhalen. Ze acteert zeker naar behoren en degelijk, maar vond het vaker toch wat troefjes overkomen. Het controversiele onderwerp en enkele gedurfde naaktscenes hoeven hopelijk niet genoeg te zijn. David Kross als een jonge Michael Berg vond ik veel overtuigender spelen.
Helaas waren ook enkele punten veel te ongeloofwaardig: waarom is de schaamte voor het niet kunnen lezen groter dan het uitmoorden van 100(?) mensen. Ten slotte is mij ook totaal niet duidelijk, waarom de Joodse vrouw op het laatste niet het geld aan slachtoffers van de oorlog wil geven omdat dit haar vergiffenis aangeeft, maar wel aan een organisatie voor analfabeten omdat Hanna ook analfabeet was. Ze haatte Hanna immers tot in het diepst van haar ziel.

Toch was deze film zeer de moeite waard door de durf en de gebeurtenissen die hard worden beschreven. Geen happy end en openlijke vergiffenis, maar wel zeer confronterend

3*

Naar het einde toe duurde het me allemaal wat te lang, maar voor de rest vond ik The Reader toch wel een aardig interessante film. Ik had net wat meer verwacht, maar de film bevat genoeg voor een voldoende van mijn kant.

Ten eerste is het acteerwerk erg sterk. Kate Winslet, Ralph Fiennes, maar ook zeker mijn complimenten voor David Kross. Daarnaast vond ik het tijdsbeeld wat getoond wordt prima gedaan en wist het verhaal (hoe vreemd ook) me prima te boeien. Hoe vreemd ook? Tsjah, misschien heb ik het verkeerd, maar volgens mij laat Hanna zich (onterecht) veroordelen, omdat ze zich schaamt dat ze niet kan lezen of schrijven. Wat behoorlijk idioot is natuurlijk. Daarnaast vond ik het niet altijd even plezierig om te zien dat Michael het mooie meisje uit zijn klas liet staan voor Hanna, of zich in ieder geval totaal niet met haar inlaat om Hanna. Natuurlijk is hij totaal geobsedeerd door Hanna, maar het is denk ik niet vreemd dat ik me daar totaal niet in kan vinden. Wat wel een sterk punt was, is het feit dat de affaire tussen Michael en Hanna zo'n effect heeft gehad op de rest van Michael's leven, dat hij dit altijd voor zichzelf heeft gehouden en eigenlijk nooit een normaal leven heeft kunnen leiden. Iets wat hij altijd verborgen heeft gehouden en gelukkig op het laatst kwijt kan aan zijn dochter. Dankzij het sterke spel van Fiennes, vallen de littekens over zijn jeugd duidelijk af te lezen aan zijn gezicht. Fiennes is dan ook de reden dat het laatste deel van de film nog te doen was, want het werd wat mij betreft echt te lang uitgerekt naar het einde toe.

Over het algemeen toch zeker een prima film. Het ziet er allemaal mooi uit. Prima sfeer, redelijke - ietwat onopvallende - score, uitstekend camerawerk en een topcast. Veel deed het me echter niet en vooral op dat gebied had ik meer verwacht. Toch kom ik uit op drie sterren, ondanks het stupide gedoe rond het analfabetisme, waar ik niet helemaal bij kan, maar oké.

Zeer mooie film, die je toch niet snel vergeet. Na het zien van de film spookte deze nog enkele dagen door mijn hoofd. Een flitsende liefdesrelatie die abrupt wordt verbroken en Michael die de draad van zijn leven verder probeert op te pakken. Doch ontmoeten ze elkaar weer in een schrijnende situatie. En het drama voor beide partijen begint. Zeer pijnlijk om te zien hoe Michael die zoveel om Hanna gaf hard gekwetst wordt door heel de toestand. Hanna had zonder het te willen ergens zijn hart gebroken, maar toch kon hij haar vergeven en heeft ze haar nooit losgelaten. Zo vertederend dat Michael ondanks zijn verdriet om alles het hart op de juiste plaats heeft en Hanna onverwacht weet te verblijden... Dat moment waar Hanna haar eerste pakje ontvangt is tegelijkertijd zo mooi en ook zo triestig. Wat is dit toch een ongelooflijk pijnlijke film die zoveel emoties doet opwakkeren! Wel jammer dat zoals hieronder beschreven wordt is dat Michael zijn eigen leven niet meer fatsoenlijk op rails heeft gekregen. Ook mooi was dat dat Michael op een gegeven moment zei dat men heel de context moet trachten te begrijpen (" we must try to understand"). Maar als kijker weet je verdomd genoeg dat er niets te begrijpen valt, aangezien er zeer duidelijk sprake is van daders en slachtoffers. Toch speelt de film het klaar, dat ik niet de neiging heb om Hanna te veroordelen want ik vind haar uiteindelijk het grootste slachtoffer van haar eigen daden.

Zonder te weten wat te verwachten van deze film ben ik hier eens voor gaan zitten.

De film komt erg traag op gang, maar wordt na een uurtje wat dragelijker om naar te kijken. Ondanks dat is de eindfase van de film interessant, en redelijk indrukwekkend. Niettemin is het geen hoogstaande film die ik gauw nog eens uit de kast zou pakken.

Daarom 2,5 *

Leuke film met een goed verhaal. Beetje langzaam dat wel, maar dat mag de film zeker hebben!

Het verhaal was best flauw, net alsof je liever levenslang krijgt dan toegeven dat je niet kan schrijven. Opzich toch wel aardig. Laten we zeggen niks geweldigs.

ironisch weetje; Bruno Ganz die in de film professor Rohl speelt, speelde eerder Adolf Hitler in der Untergang.

Ben ik dan de enige die het nogal potsierlijk vond dat het 'geheim' van Winslet in de weg van de waarheid, op leven en dood, staat? Haar motivatie wordt me eigenlijk nooit compleet duidelijk.

Eerste uur van de film is wat leeg en duidelijk de opmaat naar de gedeeltes rond het proces (bijzonder matig stuk verder), de twist en de latere contacten tussen Fiennes en Winslet. Dan wordt het ook wel even aangrijpend, en de relatie tussen Fiennes en zijn dochter is daar dan aardig doorheen geweven. Ook de slotscene deed me wel wat: 'nothing comes out of the camps'.

Over de cast en de look valt weinig te klagen, muziek is wel op het randje en eigenlijk er overheen (wat al te nadrukkelijk) en ook het gebruik van Engels (met een Duits accent mind you, wat een afschuwelijke keuze) is minder gelukkig. Uiteindelijk is The Reader dan ook te lang, overgedramatiseerd, en over het algemeen teleurstellend. 2*.

Prachtfilm!!!

was van begin tot eind geboeid

Wat een slechte film het begin is heel slecht en het eind is matig echt een slechte film!!!!!!

Nee. Grappig trouwens dat je het woord 'potsierlijk' gebruikt ; heb het net gebruikt in referentie tot Wide Eyes Shut.

Maar terzake: de film heeft het enkel over de gebeurtenissen: het neemt enkel het schrale oppervlak over daar waar in het boek de gedachten, beweegredenen (of niet-beweegredenen) heel mooi en helder verwoord worden.

Ben ook zwaar teleurgesteld. Hoewel de vele hoge scores er ook op kunnen wijzen dat het een typisch verfilmd-boekfenomeen bij mij is.