The Reader (2008)

Mooi verhaal, Winslet speelt uitstekend!

Een pareltje van een film, heel sober en breekbaar in beeld gebracht!

Bijzondere film. Verhaal steekt goed in elkaar. Topprestaties van de hoofdrolspelers. Grauw en tegelijk mooi in beeld gebracht. Aanrader.

Waarom geef je er dan 4, dat is echt minder dan 5 hoor?

Veel mensen vinden het nog in deze tijd een schande als er teveel leeftijdsverschil tussen een koppel zit. Als deze mensen deze film zouden kijken zijn ze sterk van mening dat dit niet kan. En het kan ook niet, zelf hoor ik ook bij dat soort mensen. Maar ergens heeft deze film mij toch geraakt en kan ik mij goed inleven in het hooft karakter Michael. Je weet dat het niet goed is maar je bent stapel verlieft… Als jezelf in deze situatie zit begrijp je het begin goed en kan het heel goed zijn dat je jezelf in Michael kan verplaatsen. Later in deze film schrik je goed af want dan zie je de gevolgen.

Het verhaal word op een mooie manier verteld en ik heb me helemaal in kunnen leven. De casting is goed gedaan en de opbouw was perfect! Karakters waar je weinig van weet maar wat zich in het verhaal goed opbouwt. Kort samengevat: Een meeslepend maar verrassend verhaal.

The Reader.
Een advocaat denkt terug aan de korte verhouding die hij had (als tiener) met een oudere vrouw. Acht jaar later staat zij terecht als nazi.

Regie: Stephen Daldry.
Cast: Kate Winslet, Ralph Fiennes en David Kross.
Speelduur: 124 minuten.
Jaar: 2008.
Genre: Drama, romantiek.

Samenvatting.
De film begint in het jaar 1958. De jonge Duitse scholier Michael Berg voelt zich niet lekker op weg van school naar huis. Wanneer hij de tram uitrent voor frisse lucht en overgeeft in een steegje, ontmoet hij een mysterieuze vrouw. Ze verzorgt hem en zorgt dat die thuis komt. Michael blijkt een besmettelijke ziekte te hebben en moet een tijd lang op bed blijven liggen. Na een paar maanden is Michael weer beter en is de mysterieuze vrouw niet vergeten. Hij wil haar bedanken en gaat langs. De twee krijgen een verhouding en Michael raakt helemaal geobsedeerd van die vrouw, vooral omdat ze een stuk ouder is. Hij leert langzaam kennen wie ze is. Ze heet Hanna en is tramconductrice. Michael doet er alles aan om zoveel mogelijk bij haar te zijn. Michael leest Hanna steeds voor. Boek na boek moet die voor haar voorlezen. Toch blijft ze mysterieus en merk je dat ze een geheim heeft. Op een dag is Hanna opeens verdwenen. Wanneer Michael acht jaar later als jonge rechtenstudent het nazitribuun observeert, staat hij plots tegenover Hanna in een heel andere setting. Hanna staat terecht voor een verschrikkelijk misdrijf, maar weigert zich te verdedigen. Ze krijgt levenslange celstraf. Er wordt ook beweerd dat zij niet iets erger was dan de rest. Zij schreef namelijk op wie er weg moesten uit het kamp. Michael weet dat dit helemaal niet kan, want Hanna kan niet lezen en schrijven. Toch besluit hij hier niks over te zeggen. Michael ontmoet een andere vrouw met wie hij trouwt en een kind krijgt. Wanneer hij gaat scheiden denkt hij weer terug aan Hanna. Hij besluit bandjes naar haar op te sturen van de verhalen die hij haar voorlas. Hanna was eindelijk weer gelukkig en luisterde de hele dag naar die bandjes. Ze wilde graag terug schrijven om hem te vertellen hoe blij ze er mee was. Ze leert zichzelf lezen en schrijven met behulp van de bandjes van Michael. Wanneer ze eindelijk naar huis mag pleegt ze zelfmoord. Michael begrijpt dit niet want hij wilde haar helpen met haar leven weer op te bouwen. Ze heeft een brief achter gelaten waarin staat dat Michael haar geld moet geven aan één van de overlevende van de brand. Hij doet dit en ze besluiten om een kliniek op te richten voor Joodse analfabeten.

Personages.
De belangrijkste personages uit de film zijn overduidelijk Michael en Hanna. Michael is een leuke vriendelijke jongen. Hij is wel een beetje verlegen maar toch heel open en durft zijn gevoelens te uiten. Hanna daarentegen is heel gesloten. Het is een mysterieuze vrouw, die zo min mogelijk over zichzelf vertelt. Michael weet ook niet zoveel over Hanna. Ze heeft ook een emotieloze gezichtsuitdrukking waardoor het lijkt alsof ze geen gevoel heeft. Zowel Michael als Hanna staren veel voor zich uit en weten emoties als passie, verdriet en schaamte in hun blik te leggen.

Ruimte.
Alles in de film is afgestemd op de tijd waarin het afspeelt. De kleding, de huizen, de spullen etc. De film maakt redelijk grote tijdsprongen en dat zie je dan terug in de ruimte. Je ziet de kleding ook echt mee veranderen. Ook zie je dingen die typerend waren voor die tijd. Zo rookte Michael bijvoorbeeld tijdens de les, wat in deze tijd echt ondenkbaar is.
Muziek.
Wat mij heel erg opviel in deze film is dat de emotie wordt verduidelijkt door muziek. De verbazing van Michael over Hanna komt erg duidelijk over door de droevige muziek op de achtergrond.

Thema.
Het overkoepelende thema in deze film is schuld, of het gebrek daaraan. Zo voelt Hanna zich totaal niet schuldig aan al de doden die ze op haar geweten heeft, en is ook heel eerlijk over het feit dat zij daar verantwoordelijk voor is. Michael voelt zich schuldig dat hij nooit heeft gezegd dat Hanna analfabeet is. Het had haar heel wat jaartjes cel kunnen schelen. De thema’s passie, verdriet en schaamte komen ook voor. Schaamte zie je vooral erg bij Hanna. Ze durft niet toe te geven dat ze analfabeet is. Wij als kijker weten dat ook niet, maar er worden wel al stille hints geven. Een voorbeeld is wanneer Hanna helemaal in paniek raakt wanneer ze een menukaart onder haar neus krijgt. Ze zegt maar snel dat ze hetzelfde neemt als Michael, zodat hij het niet kan ontdekken. De passie tussen die 2 is ook erg goed zichtbaar.
Visie/ onze kijk op de film.
Ik vond The Reader echt een hele goeie film. Het is super goed geacteerd, want met weinig woorden wordt heel veel emotie overgebracht. Ook leert deze film je dat niet iedereen is wie hij of zij in eerste instantie lijkt. Het laat je ook beseffen dat Duitsland zelf ook niet accepteert wat er toen in de oorlog is gebeurd. Doordat Hanna zich niet schuldig voelde zie je ook dat het voor hun in die tijd gewoon niet anders was. Je deed of mee in de oorlog, of je werd zelf slachtoffer. Hierdoor ben ik toch anders naar de oorlog gaan kijken.
Het was een leuke en mooie film om te kijken, maar je moet er wel van houden. Het is geen film met veel actie dus hij kan als langdradig ervaren worden.

Kunnen we Duitse verhalen een keer in vertrouwen overlaten aan de vaak puike Duitse acteurs? Het wordt natuurlijk mallotig als Duitse acteurs met elkaar in het Engels converseren. Kate Winslet is een fantastische actrice, maarrrr.... miscast in deze film. Want 1. te Brits. 2. mist de uitstraling van een ongeletterde met slecht ontwikkeld geweten. Alleen al door die immer intelligente, observerende blik van haar. Het verhaal is een beetje een light version van Sophie's Choice, maar die film had onpeilbaar meer diepgang. Wel 'mooi' is de ironie van een jurist die de ware toedracht weet en (toch) niet naar voren treedt, zoals ook het recht verstek liet gaan in Nazi-Duitsland. Maar karakters kwamen in The Reader nauwelijks tot uitdrukking, bleven grotendeels 2D. En Ralph Fiennes als former lover met een wat Duitsig uitgesproken Engels? Please. Sommgen zullen het mooi vinden die op tapes ingesproken boeken, met die stemmige muziek op de achtergrond... Ik vind het kitsch en ongeloofwaardig. Meer iets van een dramaturgische vondst (ook in het boek) dan iets dat levensecht aanvoelt. Idem dito Hanna's eind. Moet per slot van rekening iets van een epiloog, een testament zijn. Daardoor voelt het hele relaas te geconstrueerd aan, teveel als een bedacht schema van een schrijver of scenarist.

jaaaaaa.

Strookte he-le-maal niet met hoe ik het (sublieme) boek ervoer. Hanna is een 'oudere vrouw' en met Winslet (die ik overigens een prima actrice vind) komt dat er helemaal niet uit. Zeker niet naast een Phiennes. De poster zet dat falen eigenlijk al pijnlijk in de kijker.

De problemen waar veel recensenten tegenaanlopen kan ik niet onderschrijven. Wordt er misschien op dat gebied teveel voor zoete koek aangenomen?

Ik vind deze film nog steeds een parel. Het acteerwerk van Kate Winslet is terecht beloond met een award en dat ik de film nu reeds vijfmaal met aandacht heb bekeken zegt voor mij genoeg over de kwaliteit. Het enige waar ik over val is dat er continu Engels wordt gesproken, vandaar de halve punt aftrek.

Bij mij zal het persoonlijk zijn: ik vond het boek zo overweldigend, het beeld van de film strookte helemaal niet met mijn beeld, vandaar.

Prachtige film. Met weinig woorden verteld de film een verhaal met veel emoties.

Goeie film, goed sfeertje. Acteerwerk uiteraard zeer overtuigend. Goed einde. 3,5*

Misschien moet je zelf een film versie maken van het boek, dan kunnen we allemaal jouw visie zien Beetje simpel om een film slecht te beoordelen omdat het niet met jouw beeld van het boek overeenkomt... Sowieso zijn films die gebaseerd zijn op boeken toch net wat anders dan het bronmateriaal uit het boek, daarom is het ook "gebaseerd op" en niet "letterlijke verfilming van bladzijde 1 t/m ..."

Je mag het gerust simpel noemen, het is gewoon een realiteit. Ik zeg niet dat de film slecht IS, omdat het boek veel beter IS. Ik VOND het boek zoooo ontzettend goed… dat ik wat teleurgesteld was door de redelijk vlakke, brave vertolking van dat boek. Het volgt redelijk braaf de boekversie, hoor. Alleen vind ik de acteurs en met name Kate Winslet (waar ik overigens wel fan van ben) veel te netjes en te mooi gecast, want daar had ik (en uiteraard is dit héél persoonlijk) wel een totaal ander beeld van. Ik weet dat dit niet voor alle films geldt, maar ik had deze dan toch, gezien de thematiek, liever in het Duits gezien.

Dit is een persoonlijke score en ik wil zeker niet gaan preken dat deze film knudde is, alleen had ik toevallig het boek al gelezen. Een fantastisch boek, dat ik je van harte aanraden kan.

Uitstekende rol van Kate Winslet, die de stille en mysterieuze Hanna neerzet. Ralph Fiennes is ook, zoals ik vaak van mening ben, ijzersterk in zijn rol als de oude versie van Michael Berg. De jongere versie van Micheal Berg vond ik minder.

Het verhaal zat uitstekend in elkaar, de muziek paste er zeer goed bij en het tempo ging precies op de juiste snelheid. Uitstekend werk van de acteurs en de filmmakers. Het jammerlijke is toch altijd wel dat er voor dit soort films vaak gebruik wordt gemaakt van Engels sprekende acteurs en actrices. Dat is voor mij wel een minpunt.

Vandaag weer eens een keer opnieuw gekeken deze film, want dat was alweer ff geleden. Het blijft toch een mooie film . Wat is Kate Winslet mooi als ze weinig makeup op heeft.

Trek hem door deze quote bijna weer uit de kast

Het eerste gedeelte van de film lijkt mij wat langdradig met toch iets te veel opzich gelijkaardige scènes. Trouwens hier vind ik David Kross veel overtuigender dan Winslet. Een keurige karaktertekening moet toch worden toegegeven.

Het tweede gedeelte is heel wat boeiender en wordt door éénieder uitstekend vertolkt. Op het einde,op het randje van het melige, maar in zijn geheel een knappe, met inhoud gemaakte film.

The reader is ook een herziening. Blij om nog eens de mogelijkheid gehad te hebben hem nog eens te kunnen zien. The reader is een sterke film over het zware Nazi-verleden van Duitsland. Naarmate het proces eraan komt worden morele vragen opgeworpen van bewuste keuzes of gedwongen deelname aan het systeem. Dit wordt op een leuke manier gebracht via rechtenstudenten die een proces bijwonen. We zien hierbij als professor Bruno Ganz. Het is de tweede generatie na Nazi-Duitsland die worstelt met zijn verleden en moet leren omgaan met de misdaden van hun ouders. Deze schuldvraag komt aan bod in de film, maar de klemtoon wordt vooral gelegd op het vreemde liefdesschouwspel tussen de rijpere Hanna en de tiener Michael.

Kate Winslet speelt een uitstekende rol en is er terecht voor bekroond. Hanna is een personage waarvoor je afkeer groot is en toch tegelijk iemand voor wie je sympathie hebt als mens achter de misdaden. Geen traditionele grijze opa die een zwart verleden met zich meezeult, neen, dit keer is het een mooie zelfstandige vrouw. Het zorgt ervoor dat de kijker geen blijf weet met de ondoorgrondelijkheid van haar misdrijven of de ongemakkelijkheid van de menselijkheid van de dader. En ook Michael worstelt ermee. Kan hij nog liefde voelen voor de crush van zijn leven nadat hij tot de wereldschokkende waarheid komt? The reader leidt tot dilemma's en vele open morele vragen. Doe daar bovenop een literair sausje en je krijgt een topfilm waar ik van genoten heb.

The reader is een meeslepend drama met uitstekende acteerprestaties en bovendien een film die me aan het denken zet. Dikke 4,0* waard. Een Duitssprekende film zou de film echter nog meer tot zijn recht gekomen zijn.

Het boek –alweer jaren geleden gelezen, een paar jaar vóór de film– kon me indertijd maar matig boeien : de personages kwamen voor mij niet tot leven maar bleven als het ware hoekstenen van de plot, en daardoor hadden de intensiteit van de thematiek en de enormiteit van de achterliggende historische gebeurtenis niet de impact die ze zouden moeten hebben. Maar dankzij de prachtige vertolkingen van Kate Winslet en David Kross stappen de personages hier opeens van de pagina (of liever gezegd het celluloid) af en worden mensen met wie ik kon meevoelen, resulterend in een prachtige film die nu wèl bij mij aankomt. Winslet is weer ijzersterk.

        Dat Duitse personages Engels (al dan niet met een –al dan niet nep– Duits accent) spreken heeft mij nog nooit gestoord, en zo ook hier. Grappig is wel dat dat bezwaar niet op het bordje van de filmmakers gelegd kan worden, want volgens de IMDb-trivia-pagina stond Bernard Schlink erop dat de film in het Engels opgenomen zou worden toen hij de rechten ervan verkocht.

Fijne film. Ongelofelijk dat ik deze gemist heb destijds.

Vanavond voor de 2e keer gekeken. Ik kijk een film zo goed als nooit tweemaal.

Dit zegt toch genoeg

Maar; ........ is Michael nu met dat meisje getrouwd waar hij seks mee had? Die leuke met sproetjes en rood haar uit zijn klas ?

Mijn eerste Daldry pas, terwijl ik zijn hele filmografie van naam ken. The Hours is next.

Stiekem hoop ik dat die me wel helemaal (4*) weet te overtuigen. Dat lukte hier niet.

Een dijk van een film! Na Judi Dench heb ik nu toch ook echt Kate Winslet aan de top met karakterrollen gezet. Jemig wat is zij goed zeg maar ook Kross en Fiennes spelen uitstekend in dit zwaarmoedig verhaal dat de enorme gruwelijkheden niet schuwt aan te halen. Het enige wat ik zwak vond overkomen was de allerlaatste scène met zijn dochter waarin hij haar gaat vertellen. ..

prachtige ingetogen film

Fantastische film met een schitterende Kate, maar minstens zo fantastisch is de pas 18 jarige David Kross (Michael). En zou deze film in deze tijd nog gemaakt kunnen worden of gaat het dan over me-too en pedofilie of fout bloot ?

Ook heerlijk rustig verteld met een moreel dilemma. Wat is belangrijker : schaamte of rechtvaardigheid.

Maar het blijft raar dat Duitsers Engels spreken. Men had ook een andere oorlog kunnen kiezen.

Het einde is ontnuchterend. Michael denkt iets goeds te doen met de dochter van de overlevende , maar krijgt vooral cynisme van een rijke geslaagde vrouw.

Toch wel een fikse tegenvaller.

Een geforceerd drama wat niet weet te overtuigen.

Het mist finesse, sterke dialogen, puntjes op de i.

Helaas. *2,5

bijzondere film

goeie cast ,kate winslet was top!!

ik moest hem uitkijken zo bijzonder !!

mooie tijdsbeelden

alleen jammer dat het in engels is

deze film was compleet geweest in duits

Volgens mij niet. Zijn vrouw was officier van justitie, dus zal het wel die rechten studente zijn.

Beetje slap commentaar. Waar mist het finesse, waar ontbraken de puntjes op de i. Dit kun je zo makkelijk zeggen, maar maak het concreet. Klinkt allemaal nogal hooghartig.