The Boy in the Striped Pyjamas (2008)

Prachtige film. Dit is echt een topper. Misschien wat geromantiseerd, maar dit geeft een goed beeld over kinderen in oorlogstijd. Ze hebben totaal geen idee wat er op dat moment afspeelt.

Echt een mooie film

Redelijke film waarbij een 8-jarig zoontje van een SS-er vriendschap sluit met een joods leeftijdgenootje in een concentratiekamp. Op zich een origineel gegeven en ook het einde is goed bedacht. Maar geloofwaardig is het allemaal niet echt, de naïviteit van het jongetje gaat wel erg ver. En dit gaat uiteindelijk ten koste van de kracht van de film, waardoor het allemaal wat minder aangrijpend is, dan het zou kunnen zijn.

Jemig, dat ze deze bagger ook echt rond 4 en 5 mei gaan uitzenden...

Ah nee hè, komt op SBS6. Overslaan dan maar. Om de 10 minuten reclame.

Balen inderdaad van het feit dat deze op SBS6 komt. Dat wordt dus de DVD opzetten woensdagavond en een uur eerder klaar zijn..

Deze film heb ik helaas niet objectief kunnen bekijken vanwege het verleden van mijn familie. Daardoor was ik ook des te meer ontroerd en aangegrepen na afloop. Vanwege het gevoel en de ontroering geef ik deze film dan ook de maximale score.

Deze film heeft sterke momenten maar gaat uiteindelijk nergens over..

2 kinderen die dagelijks aan de aandacht van de nazi's ontsnappen bij een concentratie kamp?

uhu.....

2*

Je hoeft toch niet te kijken..

Zijn mensen die deze film wel waarderen..

knuffelgriek

geloof dat bbc hem ook uitzend geen reclame, maar ook geen ondertitels

Zeker deze film kijken. Erg indrukwekkend. Heel raar dat deze film in de Veronica Magazine maar 2 sterren heeft gekregen??? Daar heeft wel iemand enorm zitten slapen!!!!

Snap best dat niet iedereen het volslagen onrealistische plot boeiend vind.

Net gekeken

mooi het is inderdaad niet echt realistische maar laat je wel denken.Het beeld is herkenbaar

als je ziet hoe Bruno de wereld ziet typies een kind die uit eindelijk door zijn eigen kinderlijke onschuldig in de volwassen wereld terecht komt.

Zojuist tussen de reclames van SBS6 door bekeken en het is een aardige film, vanuit de 2 perspectieven van twee achtjarige jongetjes. Geen spijt van. 3,5*

mooie film en heftig einde!

Dad's a good man.

Herzien op televisie. Blijft een pakkende film over de tweede wereld oorlog via de ogen van een kind. Dit maakt de film ook zo pakkend, de uitspraken van zowel Bruno als zijn nieuwe vriendje zijn hartverscheurend, als alwetende kijker. Ik snap dat er veel mensen niet vallen voor het verhaal, het is Drama met een hoofdletter, en een realistisch beeld van de situatie: nee, absoluut niet. Toch voel ik me niet bedrogen door de toch wel echt karakters die worden voorgeschoteld. Oppervlakkig is de film niet te noemen. Het einde voelt als een klap in je gezicht en daarna word je ook nog ontroostbaar achter gelaten: ik vind het prima. Het is heerlijk tegenstrijdig van de hoop, de romantische sfeer van de gehele speelduur dat het je toch weer even terug naar de realiteit brengt en bedenkt dat je niet naar een heldhaftig film fragment kijkt, maar naar gebeurtenissen die echt zijn gebeurt. Technisch is de film ook prima, vind vooral de beelden erg mooi, muziek was met vlagen te aanwezig, maar dat kan te maken hebben met de sentimentaliteit die Mark (hopelijk) wilde overbrengen. Ik hou het bij 4 sterren.

btw, had totaal geen last van sbs6 dit keer, film was in 4 a 5 delen gesplitst en de reclames duurden niet al te lang. Wel irritant is dat ze de laatste 1 a 2 minuten herhalen waar het deel eindigden, 20 seconden is genoeg, ik hoef niet een hele scène nog een keer te kijken...

De film net gezien en ik moet concluderen dat deze me niet onberoerd laat.

Mooie film door de ogen gezien van een onschuldig, onwetend 8 jarig jongetje die vriendschap sluit met een leeftijdsgenootje uit een concentratiekamp.

Hij is er zich totaal niet bewust van wat er zich allemaal afspeelt in de keiharde buitenwereld van dat moment.

Enigste minpuntjes zijn dat de duitsers engels praten en dat bruno wel heel gemakkelijk in het kamp kon komen.

Het einde was heftig en ik heb een traantje moeten laten,ontroerende film.

Viel behoorlijk tegen. Film wil maar niet op gang komen. Had hier echt heel veel van verwacht gezien de plek in de top 250, maar ik vrees dat mensen automatisch hogere stemmen geven als het onderwerp de Jodenvervolging is. Uiteraard jammer dat er weer geen Duits wordt gesproken. Zo blijft het allemaal te afstandelijk en wordt je minder in het verhaal gezogen. Er wordt geprobeerd om af en toe op je gevoel te werken door de rook in de lucht, de dood van de oma en de Jood die in het huis werkt.De Duitsers zie je ook te weinig van en degenen die een voorname rol hebben doen mij niks tot weinig. Het is meer een soort donker sprookje dat niet goed uit de verf komt. Een sprookje met zo'n realiteit vlakbij waar de meest gruwelijke dingen gebeuren voelt ongemakkelijk en misplaatst eigenlijk. Het acteerwerk is redelijk, maar ook nergens top. Niemand leek zich prettig bij zijn/haar rol te voelen. Ook het Joodse jongetje speelt zwak. Het laatste kwartier krijgen we dan alsnog een sterk plot te zien waar te lang naartoe gewerkt wordt. Eindelijk een kijkje in het kamp en dan duurt het maar 3 minuten of zo. Te toevallig dat ook net op het moment dat Bruno besluit onder het hek door te kruipen ze net vergast gaan worden. Ook is er overdag kennelijk geen bewaking(wat natuurlijk absurd en ongeloofwaardig is). Ze kunnen elke keer weer op dezelfde plek met elkaar babbelen, dammen etc. De bedoeling van de makers is vast goed, maar het is te geforceerd. Weet ook niet met wat voor gevoel ze mij achter willen laten, maar dit keer deed het me gewoon niet veel. Een paar minuutjes Schindler's List maakte al meer indruk dan deze hele film bij elkaar. Nee, erg jammer, want er had zeker meer uit gehaald kunnen worden.

Alsof het zo moelijk is om dit effect te berijken met zo'n extreem middel. Kinderlijke hoofdpersonen vergassen is zo'n beetje de makkelijkste manier om de kijker een klap in het gezicht te geven. Ik heb echt het gevoel dat de score van deze film hier op MovieMeter alleen door dat gegeven zo hoog is. Zelf heb ik nog nauwelijks een film gezien die zo'n smakeloze vorm van gemakkelijk en vals sentiment gebruikt als The Boy in the Striped Pyjamas. Oh, de kindertjes sterven dus is het zielig en een goede film. Dit heeft toch echt niets met echte gebeurtenissen te maken. De holocaust ging niet over kindertjes die gezellig zitten te keuvelen bij een hek en de holocaust ging al helemaal niet over Duitse jongetjes die per ongeluk vergast werden.

Een van de weinige films waar ik me nog aan de stompzinnigheid ervan kan ergeren een lange tijd nadat ik hem zag. Waarschijnlijk omdat ik zo vaak mensen tegen kom die de film vol lof weer noemen.

Ik vind de film juist zo pakkend door de uitspraken van de twee jochies, de vragen die worden gesteld. Het is een herziening, dus ik wist al hoe de film afliep, en alsnog was het een mooie en emotionele kijk ervaring, dan is het in mijn ogen geslaagd op dat gebied. Natuurlijk klopt het dat WOII erg makkelijk scoren is, maar als het scoort. Dan scoort het, wat maakt het uit hoe?

Het lijkt me vrij moeilijk om voor dit einde te hebben gekozen, aangezien de film over the top sentimenteel is en daarom wel een publiek trekt die niet vaak op dit soort einde zit te wachten, ik vind het wel gedurfd, als is het makkelijk emotie los halen.

WOII-films moeten nog steeds gewoon goed zijn willen ze scoren. Dat deze zo hoog scoort doet mij wel even fronzen. Kun je dan de cijfers bij de meeste WOII-films nog wel serieus nemen?

Ik geloof in zekere zin dat WOII films beter scoren dan andere films, doordat het zo'n grote impact heeft op onze samenleving, op onze geschiedenis. Iedereen weet er wel iets van, en er zijn weinig mensen die van de praktijken hebben gesmult, waardoor het nog steeds impact heeft en aldus sneller scoort omdat de kijker emoties kan wekken en wellicht een eigen oordeel over de situatie kan wegen (al is het maar: ''Wat zijn die Duitsers slecht'').

ja, maar de uitvoering moet toch gewoon goed zijn? Hotel Rwanda is hetzelfde laken een pak. Het onderwerp is erg, dus hoppa hoog aantal sterren. Alsof er voordat de film al besloten wordt dat mensen hier niet een laag cijfer voor kunnen geven. Als je deze film op zichzelf bekijkt gebeurt er weinig tot niets.

Als we het nu over de massa, de top250 benaming, hebben dan is het dus logisch dat WOII beter scoort omdat meer mensen hier een ''relatie'' mee hebben dan bv. drugs of ontwikkelingslanden (ik heb Hotel Rwanda niet gezien, en ken het plot ook niet ...). Bij mijzelf maakt het niet veel uit wat er in een film gebeurt, het is meer de verwoording door beeld en geluid, en ik weeg dialogen ook altijd zwaar mee. Wat ik in deze film echt heel ontroerend vond.

edit: natuurlijk moet de uitwerking goed zijn, maar dat spreekt voor zich. Ik zeg ook niet dat WOII films de meest aangrijpende massa films zijn die er bestaan, kijk maar naar #1 die gaat over een gevangenis (denk niet dat de massa zich hier in kan verplaatsen), alleen het valt wel op dat veel klassiekers over deze gebeurtenissen gana.

Typisch SBS 6, na zo'n einde meteen door naar Shownieuws - zij kunnen nog wat leren van RTL 7.

Maar jij stoorde je dus niet aan Duitsers die Engels praten? Een kamp vlak bij het huis? Zo toegang tot dat kamp zonder dat Bruno wordt opgemerkt? Een echtgenote die helemaal niks weet van wat haar man uitspookt? Een kamp waar je kennelijk makkelijk in en uit kan kruipen?
Het Joodse jongetje dat elke dag op dezelfde plek tijden kan babbelen en spelletjes kan spelen, zonder dat er ook maar 1 Duitser in een wachttoren of wat dan ook ze opmerkt? Ik vind echt dat het genre Fantasy moet worden hier, want dit staat wel heel erg ver van de werkelijkheid af.

Zolang het audiovisueel goed zit, dan is storen een groot woord. Het viel natuurlijk wel op en trek ook mijn twijfels bij de realiteit van het verhaal. Maar zo zie ik de film ook helemaal niet, het is gewoon een drama stuk wat toevallig, doordat het lekker scoort, tijdens deze gruwelijkheden afspeelt.

Muziek leek soms rechtsstreek overgenomen van a Beautiful Mind trouwens. Niet vernieuwend dus helaas. Cameratechnische gebeuren heb ik weinig verstand van, maar dat zag er allemaal wel netjes uit. Vooral als Bruno voor de 1e keer het bos inloopt achter zijn huis. Mooi met die zon er zo doorheen.

Technische kant is mij ook een raadsel, muziek vond ik bij vlagen te aanwezig maar ik had wel genoten van een paar beeldne. Scènes als de twee jochies tegenover elkaar zitten bv.

Ook ik was de eerste keer behoorlijk onder de indruk van deze film,. maar vroeg me een poosje geleden al af of ik niet meer een stem had gegeven door de emotie of doordat ik het zo'n goede film vond.
Vanavond was mn kans om deze film te herzien dus ik heb me maar voor de TV geworsteld.

Het viel me niet tegen maar ook niet mee eerlijk gezegd.
Ik ergerde me nu groen en geel aan de taal, die helemaal in het Engels gesproken wordt. Bloed irritant.
Terwijl de vader van Bruno nog wel zo'n Nazi-gezicht had..
Ook het te onwerkelijke verhaal speelde nu parten. Er gebeuren inderdaad dingen die absoluut nooit konden.

Maar haal je deze dingen weg, dan zie je 2 doodonschuldige 8-jarigen een gesprek voeren met prikkeldraad tussen hen in en dan wordt je helemaal meegezogen.
Prachtige scenes zijn het, de gesprekken tussen Bruno en Shmuhl. Zo heerlijk onschuldig en kinderlijk, perfect gedaan.
Het einde gaf me de eerste keer een brok in mn keel, dat was nu minder, maar toch doet het wel wat met je.
Vreemd gevoel dat ik het op zich die vader het van harte gunde dat z'n praktijken nu fataal bleken voor z'n eigen zoontje.

Een vol punt af van m'n vorige stem, maar toch blijft deze film je toch wel een poosje door je hoofd zweven.
Toch nog een ruime voldoende!