The Boy in the Striped Pyjamas (2008)

Auw!!!!!!

cliché op cliché op cliche, en dan nog zo'n joch dat niet kan spelen..........

Ik zag het eind al helemaal voor me, en dan; ''ze leefden allemaal nog lang en gelukkig.''

Dat viel gelukkig mee, het eind zelf (na een belachelijke timing, en volkomen ongeloofwaardige verhaallijn er naar toe) wist me zelfs te verrassen; ik had een geweldig sentimentele goedmaker en verzoener verwacht na al deze clichés, maar het eind bleef zo nog redelijk open (of eigenlijk; dicht).

Maar echt aangrijpend kon ik het na al dit vertoon niet meer vinden.

Zonder alle clichés en flauwigheden had t nog best een goeie film kunnen zijn, misschien is het boek beter?

Zeer aangrijpende film, die in het begin misschien wat moeite heeft om op gang te komen. Heel lang duurt het echter niet, voordat je de situatie waarin de hoofdpersonen zich bevinden doorhebt. Het is dan enkel een kwestie van tijd voordat het volledig mis gaat met de twee knulletjes, door hun gevaarlijke omgang.

De anderhalf uur durende weg ernaar toe spreekt tot de verbeelding, en bekijkt de oorlog vanuit een interessant standpunt. En ondanks dat het lastig is om jonge kinderen een belangrijke rol overtuigend te laten brengen, denk ik dat de twee in deze film een puike prestatie hebben geleverd. Met Bruno viel goed mee te leven en met de kritiek dat zijn rol te theatraal zou zijn ben ik het volledig oneens.

Het verhaal zit verder uitstekend in elkaar, hoewel sommige zaken misschien niet volkomen realistisch zijn. Hier valt gelukkig makkelijk overheen te kijken.

En dan het einde. Het is natuurlijk maar de vraag of de naïviteit van Bruno hem werkelijk in staat stelt te beginnen aan een dergelijk avontuur. Persoonlijk denk ik dat de meeste 8-jarigen het niet zo ver zouden laten komen en inmiddels door zouden moeten hebben welke gevaren er schuilen in de kampen. De anders zo beschermende ouders van Bruno en zijn ongelooflijk sturende tutor hadden toch duidelijk moeten maken dat die gruwelijke geschiedenis zich daar voltooid, op het 'slagveld'. Helaas, Bruno heeft het allemaal niet door en maakt de dodelijke keuze Schmuel bij te staan in zijn hopeloze zoektoch naar vaders en beide kinderen worden mede slachtoffer van de gaskamer (die ik overigens ook zo, in het Nederlands, op die plattegrond zag staan...).

Al met al zal The Boy In The Striped Pyjamas mij bijblijven als een van de sterkere films in het genre.

Wow, wat een film !

Zoals deze drama aanslaat, zo zou dat bij meer films mogen zijn.

Wat een aangrijpende film, die een zeer duidelijk beeld schept van een man die de fout ingaat als hij zijn gezin te dicht op zijn werkgebied laat wonen.

Een verhaal waarbij je het eerste half uur een hoop vragen hebt, die in het tweede half uur naar boven komen.

En dan het laatste half uur die de daadwerkelijke gevolgen heeft.

Alles aan deze film is goed, ze hadden het verhaal van mij nog wel wat langer mogen maken, want ik vond dit een veel af vragende film met een zeer goede kijk op de slechte handelingen toen der tijds.

4 sterren.

Een meeslepende film over een ontroerende, onnatuurlijke vriendschap tussen 2 jongetjes. De scenes waarin Bruno, vergezeld door wat muziek telkens stiekem door het bos rent op weg naar zijn vriend in gevangenschap zijn prachtig weergegeven, net zoals alle scenes nabij het hek. Het einde vond ik best goed getroffen, alhoewel ik uiteindelijk op een andere afloop had gehoopt. Ik snap eigenlijk ook niet zo wat sommige mensen tegen dit einde hebben en al helemaal niet als zij Schindler `s List wèl kunnen waarderen. Een dikke 3,5*

Goeie film! Als de duitsers nu wel effectief duits hadden gesproken had het voor mij af geweest en had ik waarschijnlijk 5 sterren kunnen geven. De kindse opvattingen van Bruno zijn fantastisch goed in beeld gebracht, en de engelse acteurs speelden verder hun rol wel goed, het is ook niet hun fout dat zij geen Duits spreken hehe... Petje af voor David Thewlis... Vind ik een goede acteur! 4 sterren!

Oeps, helemaal vergeten te melden, dat het inderdaad belachelijk was dat die Duitsers Engels spraken. Ik waande mij in het begin dan ook in Engeland i.p.v. Duitsland.

Omdat ik het boek had gelezen wist ik de afloop al.

(Hoewel dat natuurlijk altijd aangepast kan worden)

Ik vond het tegenvallen dat de voertaal Engels was. Als dit Duits was geweest was het nog aangrijpender geweest.

Buiten dat een mooi, triest verhaal.

Heerlijke film om naar te kijken.

Alleen jammer dat de film zo kort is.... vooral het einde had zeker wat gerekt mogen worden,

maar miss. was dit de bedoeling om het zo aan je verbeelding over te laten.

Het gedeelte met "Pavel" hadden ze ook wel iets langer en zieliger mogen maken.

Film keek heerlijk weg maar voor je het weet was het al weer afgelopen.

Zeker moeite waard om te kijken!

3,5*

goed verhaal, maar heb me ontzettend zitten ergeren aan de duitsers die engels (met accent) aan het praten waren

Echt een zeer goeie film

Wat is de overeenkomst tussen de eindes van deze twee films?

Geen.

Ik doel vooral op de douchescene in Schindler `s List, niet op de eindscene van Schindler `s List.

Oogkleppen op en vooral zelf níet nadenken. Aangrijpend thema, dat heden ten dage nog steeds aktueel is. Vervang joden door moslims en je ziet waartoe demagogie kan leiden.

Goed met deze film weer eens op de alledaagse feiten gedrukt te zijn.

En wat de film betreft: een ernstig minpuntje is wel dat de film niet duitstalig was. Maar het spel van de twee jongens en de kampcommandant maakt veel goed.

Zeer mooie film, maar had inderdaad wat langer mogen duren.

Ik vond de cast ronduit slecht. De hoofdrolspeler (bruno) was veel te Brits en te naief. De vader vond absoluut niet overtuigend. Er zijn echt veel betere actuers te vinden. Ook was dat Joodse jongen veel te dik. Je verwacht toch dat ze uitgeteerd zijn en het was ook ongeloofwaardig dat hij bij het hek kon zitten en niet de neiging had om te ontsnappen. Deze film gaat er van uit dat men achterlijk was. Als de film haar naam is Sarah hiermee vergelijkt is dit niet meer dan parodie.

"Oh we gaan alleen maar douchen"duhdudududu

Wat had je dan gedacht? Dat ze zo'n jochie op een dieet van water en brood gaan zetten totdat 'ie "lekker uitgemergeld" is? Kom op zeg.

Het (overdreven/posh) engels in combinatie met het Nazi Duitsland is iets waar ik moeite mee had.

Het verhaal zelf is in mijn ogen dun en té symbolisch.

Redelijk sterke cast.

Sfeer is redelijk tot goed neergezet.

Zeer sterk einde.

Ik kom uiteindelijk op 3.3*, afgerond een 3.5. Het (sterke) einde tilt de film net over de grens.

Sterke film, een einde om nog even over na te denken!

Wel jammer van de talen......

Toch nog 3.5*

Gisteren dan eindelijk voor het eerst gezien. Sterke film. Eigenlijk maar 1 groot minpunt en dat is dat iedereen engels spreekt. Daardoor komt het bij mij minder hard over dan bedoeld.

Natuurlijk kan je veel dingen in twijfel nemen:
gaat een jongen van 8 2km lopen om bij een "boerderij"te komen.
Raakt een jongen van 2 niet de weg kwijt na zo'n stuk?
Waarom is er niemand die op Schmoel let?

Maar als je hier doorheen kijkt, is het een erg sterke beklemmende film.

Mooie en aangrijpende film. Er zitten natuurlijk wel wat schoonheidsfouten in (Ze spreken Engels, het kamp is amper beveiligd enzovoorts), maar die vind ik niet zo belangrijk.

Ik had wel graag de rol van Pavel wat breder gezien. Het had leuk geweest als die vriendschap ook wat meer was uitgediept.

Wat ik wel goed vond was dat die kinderen behoorlijk goed acteerden. Ik was bang dat ze nogal slecht zouden acteren, zoals dat wel vaker het geval is met kinderen, maar het viel echt heel goed mee.

Mooie film, goed einde. 4*

Verhaal is wel redelijk en op zich wel boeiend.
Totaal ongeloofwaardig hoe hij daar zo vaak kan zitten/zijn. Raar dat een jochie een uur zit te graven , het niet opvalt. Inbreekt met een wachtpost 150 meter verder en alle gevangen die super bang zijn blijven binnen zitten... vreemd...
De ironie vond ik wel oké.

Bijzondere film.

Ik had weer zo'n standaard Amerikaans werkje verwacht, maar dit is zeker origineel. Het toont de visie van een 8-jarige jongen op de oorlog. Ze hadden gerust iemand anders kunnen casten, maar opzich deed Asa Butterfield het wel prima.
Vera Farmiga stelde me wederom niet teleur.

De beveiliging had misschien iets beter gemoeten, want ik kan me niet voorstellen dat er daar zomaar een gesprek gevoerd kan worden. Maar het is een interessant concept: Bruno buiten het kamp met zijn vader als commandant, en Schmuel die als Jood zit opgsloten. Zeer verassend ook dat ze allebei sterven. De regen maakte het allemaal nog wat bedroevender op het einde.

Het wordt nergens echt slap of overdreven. Continu kon ik wel begrijpen wat voor keuze de personages maakte en er zitten een paar boeiende dialogen in.


Leuk.

Bizarre film , alhoewel je het einde in het midden al kan aan zien komen.

Pure aanklacht tegen de mens .

Heftig grauw filmpje. Moet zeggen dat ie harder aankwam dan verwacht, hoewel ik het einde zag aankomen. Toch tevreden dat ik 'm gezien heb, een kwaliteitsfilmpje is het zeker.

Ik heb gemengde gevoelens aan de film overgehouden.

Aan de ene kant is dit een ontroerend verhaal over de naieve gedachten van een jong kind dat niet begrijpt wat er daadwerkelijk om hem heen gebeurd, maar aan de andere kant is het wel een extreem ongeloofwaardig plot. Zo meteen meer daarover.

Laat ik eerst eens met een enorme ergernis beginnen. Waarom praten Duitsers Engels? Kom op zeg, dit is geen 1961 meer. We leven in 2011. Zorg voor authentieke stemmen. Een Nazi commandant die in het Engels zit te blaffen is belachelijk. Tuurlijk, het zal wel gemaakt zijn om het simpele volk in Amerika deze film ook te laten kijken, want die komen natuurlijk niet opdagen als het een Duitstalige film is. Het kost ieder geval punten bij mij.
Wat ik ook wel jammer vond waren de vele stereotypes in de film. Het wordt allemaal wel erg zwart-wit neergezet. Van extreem foute Nazi's tot extreem lieve kinderen. Enige tussenweg was er bijna niet.

Verder is dit best wel een boeiende film als je door een ongeloofwaardig plot heen kan prikken en de taal even vergeet. Het hele Duitse gezin vind ik goed neergezet. De wat sneue vader die eindelijk een grote meneer is doordat hij een Nazi commandant is, een vrouw die het allemaal niet ziet zitten, een geindoctrineerd meisje, een naief jongetje...allemaal goed gespeeld. Ik vond de band van Bruno met Shmuel mooi. De stukken aan het hek van het kamp waren prachtig, dankzij de onschuld van kinderen die niet weten hoe alles in elkaar steekt. Zeker de kinderlijke denkbeelden van Bruno zijn zowel mooi als ontzettend triest, omdat de kijker natuurlijk wel weet wat er allemaal gebeurd. Maar ook Shmuel weet niet wat er gebeurd.

Maar ik had toch wel grote moeite om dit plot enigzins te accepteren. Alles is wel gigantisch ongeloofwaardig.

- Een kamp op loopafstand van een Nazi commandant en zijn familie?
- Niemand die Bruno miste op de vele momenten dat hij bij het hek van het kamp zat?
- Wel minimale beveiliging bij het kamp, totaal ongeloofwaardig.
- Ook de beveiliging bij het Duitse huis stelt weinig voor als een kind continue erin en eruit kan sluipen. Lijkt me ook onmogelijk.
- Bruno die zo met een schepje zichzelf het kamp in kan graven? Dan konden Joden dit ook andersom doen. Totale onzin natuurlijk.

Wat wel veel goedmaakte wat het dramatische (in positieve zin) slot van de film. Ik kende het einde nog niet, dus het was wel een schok dat Bruno het kamp in ging en uiteindelijk met alle Joden werd vergast. Enorm tragisch natuurlijk, maar wel een passend einde voor een film als deze. Ik had er ook niet echt spijt mee, omdat ik dit die Nazi vader eigenlijk wel gunde. Al was het voor een onschuldig kind natuurlijk dieptriest. Bruno verloor bij mij overigens wel goodwill toen hij niet voor Shmuel op durfde te komen bij het incident met het koekje eten.

The Boy in the Striped Pyjamas is geen topfilm geworden, daarvoor is het veel te ongeloofwaardig en storen er meer zaken. Maar als je daar een beetje doorheen kan kijken, dan heb je een boeiende film om te zien. Aan te raden voor mensen die films als La Vite e Bella ook de moeite vinden.

3*

Ik vond dit een enorm sterke film. Een film waar je het letterlijk koud van krijgt en achteraf toch eens moet slikken. Sterke acteerprestaties van quasi de gehele cast. Vooral aangegrepen door David Hayman, die erg sterk het personage Pavel neerzet. Ook Asa Butterfield en Vera Farmiga spelen hun rol erg meevoelend.

Enkele uitspraken in deze film die mij meer hebben aangegrepen dan eender welke uit andere films. Als ze verbrandt worden stinken zo nog meer dan anders (over de Joden)


Maar wat ik een erg sterk punt van deze film vindt, is dat het clichés doorbreekt.

Er waren wel degelijk Duitsers die niet achter het hele Nazi gebeuren stonden (de moeder en de grootmoeder)
Het feit dat het jongetje niet meer op tijd uit de gaskamer kan gehaald worden.

Veruit de beste film over concentratiekampen die ik al gezien heb.

Aangrijpende film...

Na de film ben je toch wel een beetje uit je loods geslagen. De concentratiekampen (of in dit geval de vernietigingskampen) van de naz's zijn natuurlijk alom bekend, maar als ze op zo'n dramatisch en sobere manier in beeld worden gebracht, zoals dat het geval was in deze film, moet je toch even slikken.

Een film als deze valt of staat met de prestaties van de cast. En ik moet zeggen, de (voltallige) cast acteert op een zeer hoog niveau. In de eerste plaats denk je natuurlijk aan de 2 kleine jongetjes, die beiden perfect in hun rol zaten. Maar daarnaast zijn er tevens nog verschillende personages die op briljante wijze vertolkt werden. In de eerste plaats denk ik dan aan Vera Farmiga, die de rol van Bruno's moeder voor haar rekening nam. Verder heb je nog sterke rollen voor de vader van Bruno en de jood die als werkslaaf in het huis fungeerde.

Naast de geweldige acteerprestaties heb je natuurlijk het ongelooflijk sterke verhaal. Het was mooi om te zien hoe dat naïeve van Bruno werd gecontrasteerd met enkele rauwe/donkere stukjes. Zo vond ik de scène waarin Bruno rustig zat te schommelen, terwijl er ineens enorm veel rook vrijkwam van het jodenkamp erg aandoenlijk. Bruno vraagt zich constant af wat die rook te betekenen heeft, terwijl je als kijker goed genoeg wat er gebeurd is, zodat je eigenlijk op een harde manier geconfronteerd wordt met het pijnlijke verleden.

Ten slotte was er nog het geweldige sterke einde, dat ik op het begin van de film zeker niet zag aankomen. Ik heb nog nooit zo'n dramatisch einde gezien in een film denk ik, wat toch al iets wil zeggen. Die laatste scène werd mooi opgebouwd met sterke muziek die, eens de ouders van bruno doorhadden wat er gebeurd was met hun zoon, op een hartverscheurdende wijze werd verstoord door het emotionele instorten van de moeder. Die scène zal in ieder geval nog lang indruk op me maken...

Echt een topfilm.

In plaats van een komma zou ik het woordje ''en'' gebruiken

Dat is inderdaad beter, bedankt Ajax&Litmanen1

Fantastische film. Het halve puntje minder komt door de engelse taal en de geloofwaardigheid over de beveiliging van het kamp. In het echt was onder het hek doorkruipen echt niet mogelijk (zonder wachttorens ook nog). MAAR het gaat om het verhaal. En deze is super. Alle details komen aan het einde samen. De naiviteit van een kind, de duitse propaganda en de wreedheid. Ik was er al bang voor dat het niet goed zou komen. Vooral omdat dit ook het geval was bij 'Belle a vita. In vergelijking bij deze film is er dit keer, zo goed als, geen ruimte voor humor en loopt het nog slechter af. De film spookt al dagen door mijn hoofd. Dat zegt wel iets !!