Saw V (2008)

Je kan met dit deel toch wel al een beetje zien dat alles een beetje aan het afnemen is en afgeSAWt begint te worden. Alles is een beetje snel in elkaar geflanst en het hikt ook alle kanten op. Wat ook verbazingwekkend was was dat we Jig Saw ineens weer springlevend zagen, en er word ook niet verteld hoe en wat en waarom. Ook begint alles nu erg te blijven hangen en zelfs de verzinseltjes van de martelwerktuigen nemen geleidelijk af. Nu word alles een beetje te explosief. Ook het feit dat bijna alles draait om 5 mensen die die overlevings tocht door de hel van enkele martelwerktuigen moeten doormaken geeft een beetje een deja vu van deel 2. Die flashbacks worden naderhand ook overbodig.

Het acteerwerk is dan nog wel redelijk. Het einde hakt er dan wel weer een klein beetje derin.

Maar helaas begint alles nu een beetje gesneden koek te worden vol Deja Vu's en onbegrijpelijke momenten die uit het niets komen en de kijker met veel vragen achter zal laten. Helaas, Jigsaw moet met pensioen.

2,5*

'' No it's not Jigsaw, he's dead. Haven't you watched TV lately? ''

Het vijfde deel van deze serie.

Zijn de inventieve martel/moordmachines er nog? *Check!*

De puzzelrijke scenario's die de kijker probeert aan het denken te zetten? *Check!*

Een hele hoop bloed en ranzigheid? *Check!*

Een verrassend einde wat de kijker nieuwsgierig moet maken naar meer? *Check!*

Alle ingrediënten voor een nieuw SAW-deel zijn weer aanwezig. En dat is ook precies wat we willen zien. Om het verhaal hoef je al een tijdje niet meer te kijken, want de geloofwaardigheid zakt bij elk deel. Wat wél prettig is aan deze reeks, is dat de delen er elkaar fijn opvolgen. Zo zit er maar een korte periode tussen Saw IV en Saw V, en ook in de vorige delen was dit het geval. Gelukkig hebben de makers -nog- niet gekozen voor een: ''One year later'' verhaal.

Het acteerwerk gaat op den duur meer en meer storen, en je denkt zelfs dat je met afschreven soapacteurs te maken hebt. Gillen en smeken om hun leven kunnen ze wel, maar veel meer dan dat hebben ze niet te bieden. Is dat een gemis? Nee, eigenlijk niet. Maar net als in het vorige deel interesseert het je al niet meer of ze het wel of niet overleven, maar zit je stiekem eigenlijk een beetje vol sadistische afschuw te hopen dat ze sterven. En dan zo vies en akelig mogelijk graag. Wat dat betreft weet elke Saw film wel te slagen.

Lag het het nou mij of waren die twee hoofdrolspelers (niet Jigsaw) gewoon erg moeilijk uit elkaar uit te houden. In dat geval dan wel erg slechtte casting.

Film zelf, redelijk vermakelijk en daar blijft het dan ook bij.

Saw V werd het meest besproken vanwege de eerste martel scene. Zou goor en misselijkmakend zijn, dat heb ik in ieder geval gehoord. Dat maakt je best benieuwd dus wilde ik dit deel van de reeks een kans geven. Maar ook dit deel vond ik helemaal niks. Vind het hele verhaal van Saw maar een lange marteling om naar te kijken. Het verhaal, maar ook het acteerwerk vind ik niks. Vind de films eerlijk gezegd ook saai en overdreven. Om verstandig te zijn hoef ik van de laatste twee delen hierna geen seconde meer te zien. De Saw reeks vallen bij mij gewoon niet in de smaak, en dat zullen ze waarschijnlijk ook nooit gaan doen ook . 0,5.

Slechtste deel uit de serie. Hier is het echt killen om te killen.

Maar ja, mijn mening hé.

En na maanden van inactiviteit ook deel 5 afgerond. Qua verhaal voegt deze weinig toe (het lost alleen de Jigsaw-puzzelstukjes uit vorige films op), maar het 5=>1 principe is wel weer mooi gevonden.

3*

Deze eens her bekeken en eigenlijk viel hij nu beter mee dan de eerste keer. Waarschijnlijk lagen de verwachtingen veel te hoog en nu ben 'k ook veel meer mee met het verhaal (daarom is het altijd handig om een film eens her te bekijken ).

Zonder Jigsaw is het natuurlijk wel iets minder, want de nieuwe moordenaar heeft toch een mindere uitstraling dan hij.

Op naar nr 6 en misschien weten we nu wat er in het koffertje zit.

Vandaag was deel nummer 5 aan de beurt. De eerste 4 delen waren de moeite waard. Deze 5e deel valt eigenlijk wat tegen in de reeks.

Het is allemaal zo ver gezocht de dingen. Tevens moet er heel goed opgelet worden. In welke context je de dingen moet zien. De flashbacks zijn daarin wel handig.

Er zitten maar weinig traps in dit deel dat maakt het amusante deel ook wat minder. De traps die er in zitten vielen als het ware heel tegen. De kleine stukjes met John Kramer zijn leuk maar is te weinig om op voort te kunnen borduren.

Nee kort en krachtig viel het een beetje tegen.

Mmm. Ik was eigenlijk na deel 3 deze reeks wel een beetje zat en heb zodoende ook deel 4 niet meer aangeschaft, maar ik kon deel 5 voor 1 euro ook weer niet laten liggen. Misschien toch alsnog maar eens aanschaffen, want eigenlijk beviel dit deel toch best wel. Het is allemaal wel een beetje onevenwichtig met het speurwerk aan de ene kant en daardoor iets minder traps en gore, maar intrigeren doet het nog steeds wel. Persoonlijk miste ik dit keer toch een klein beetje de gore en echt intrigerende vallen, waardoor ik de film ook geen topscore geef, maar uiteindelijk was het toch best vermakelijk en was het einde waarbij Strahm gruwelijk verpletterd wordt nog best spannend.

Saw 5 is een wat betere film dan zijn voorganger. Maar deze film is niet briljant.

Ik merk een verandering in de Saw serie. De eerste Saw film was een spannende psychologische thriller met een paar sterke gruwelijke scènes. In de Saw 2 en 3 werden die scènes alleen maar gruwelijker. En tegelijkertijd bleven de films spannend. In saw 4 doen de filmmakers er nog een schepje boven op wat betreft de gruwelijke scènes. Maar de spanning in Saw 4 is zo goed als weg. In Saw 5 het zelfde liedje. Veel gruwelijke scènes die op zich wel sterk zijn. Maar aan echte spanning ontbreekt het.

Wat saw 5 wel beter maakt dan zijn voorganger is dat in deze film alles minder rommelig gebracht word. In saw 4 ging het allemaal wat te snel. Saw 5 is makkelijker te volgen.

Saw 5 laat veel flashbacks zien over de vorige films. Die informatie over die films is best interessant. Maar het leek er soms wel op dat Saw 5 alleen maar gemaakt is om ( naast gruwelijke scènes ) flashbacks over de vorige films te laten zien. Het verhaal van Saw 5 zelf word niet zo goed uitgewerkt. Tussendoor zie je dat een groepje mensen gevangen zit en een paar enge spelletjes moeten spelen. Maar echt veel word er met deze verhaallijn niet gedaan. Het lijkt dat dit verhaaltje enkel in de film is gekropen om nog een paar gruwelijke scènes te laten zien. De strijd tussen de twee agenten was ook niet echt spannend. Eerder saai eigenlijk.

Het einde van de film kwam eigenlijk erg plots. Het einde vond ik nu niet bepaald speciaal, maar ook niet perse slecht. Het was wel een onverwachts einde. De film was op een onverwacht moment afgelopen.

Het acteerwerk in deze film is redelijk. Tobin Bell als Jigsaw acteert het beste. Bell zet een goede schurk neer. De rest van de cast acteert wel aardig. Al springt niemand van de cast er echt bovenuit op acteer gebeid. Het acteerwerk in deze film is niet slecht, maar ook niet bijzonder. De muziek die we in deze film voorgeschoteld krijgen vond ik niet zo goed. De muziek zorgt nu niet bepaald voor meer sfeer en spanning.

Al met al is Saw 5 een aardige film als je een paar sterke gruwelijke scènes wilt zien. Tevens is de achtergrond informatie die gegeven word door de flashbacks ook interessant. Maar ik vind dat een film niet alleen gedragen kan worden door gruwelijke scènes en flashbacks. Het eigenlijke verhaal wat in Saw 5 afspeelt is niet erg spannend en word ook behoorlijk afgeraffeld. Jammer.

2,5 ster voor deze film.

Hackl doet een horrorkrimi. Daar kan hij niks aan doen, dat is het logische gevolg van al dat geplot in de vorige delen. Ook hier is weer driftig in de pen gekropen om de werken van Jigsaw een vervolg te geven. Mij boeit dat allemaal niet zo, wat mij betreft hadden ze het lekker simpel gehouden met een copy cat die ergens 500 kilometer verderop zich laat inspireren. Of iets dergelijks.

Dan krijg je tenminste nog eens eentje die zich op de kern kan richten in plaats van allerlei omslachtig gedoe te gebruiken om bij exact hetzelfde uit te komen. Uiteindelijk draait het toch om I wanna play a game. Met wie dan ook. Hackl houdt daar het afgebladderde sfeertje in ieder geval intact. Ook niet zo verwonderlijk als je de production designer van voorheen bent.

Z'n aanpak komt iets beheerster over. Er zit meer rust in de film, zonder dat hij de gekopieerde stijl van Bousman helemaal loslaat. Sounddesign is soms iets te schreeuwerig, maar al met al wel een plusje op dat vlak. Zodra de vallen dichtklappen, is het weer lekker smerig en sadistisch (die opengereten hand!). Tekenen van herstel, ondanks dat het weer zo'n idiote samenvatting heeft.

De maand oktober zit er bijna op en zo is ook de laatste oktober zaterdag voorbij gegaan, met een leuke terugblik op de maand en aardig wat titels te hebben gezien moet ik me nog focussen om (na deze) drie films te kijken en ik maak geen andere keuze dan dat ik mijn guilty pleasure serie toch stiekem even door kijken. Het is daarom ook geen wonder dat het dan nu ook eindelijk mij begint door te komen dat de serie toch wel bij deel vier aan zijn einde zou moeten komen want deel vijf is een uitgemolken en erg oninteressant deel waarvan ik toch persoonlijk zeg dat de film het niet meer waard was om door te zetten. De ‘spelletjes’ waren niet meer spannend, eng, goor of interessant genoeg om te volgen en de meeste ‘spelletjes’ in dit vijfde deel vond ik maar zwak, kende geen uitstraling en was niet eens meer leuk om te kijken. Waar James Wan en vooral Darren Lynn Bousman een super serie hadden neergezet maar die bij deel vier ook al slechter werd, weet David Hackl er gewoon een zwak werkje van te maken dat de leukigheid van de serie diep naar beneden trekt en de serie vooral dood begint te maken.

Het acteerwerk is in het algemeen wel redelijk, hoewel we de originele cast niet meer mee krijgen (alleen Tobin Bell) vond ik de film wel redelijk om te volgen (het word alleen nergens echt bijzonder). Typisch Saw maar dan wel op een hele slechte performance. Ik vond (zoals ik al eerder zei) de spelletjes in dit deel nogal uitgemolken en helemaal niet meer leuk, het is te simpel bedacht en de bloederigheid spatte er nou niet perse van af (alleen het eerste en het laatste spel waren nog wel om aan te zien). Erg softe Saw film waarbij we geen horrormaniak als regisseur meer hebben maar gewoon een doorsnee “ik probeer het wel” regisseur die er weer weinig van bakt.

Costas Mandylor vind ik persoonlijk geen leuke vervanger van Jigsaw en hoewel ze het verhaal toch prima doortrekken vanaf de vorige delen vond ik het verhaal nu erg soft en ook erg simpel. Waarbij ik toch vind dat Costas Mandylor wel wat beter mocht acteren, wat meer psychologisch en wat gekker. Toch vond ik dat Scott Patterson het ook niet veel beter deed, je moest het eigenlijk meer hebben van de speldeelnemers en dan is het allemaal ook nog niet geweldig nee, qua acteerwerk mag je deze film wel links laten liggen.

Het verhaal was duidelijk, dit keer was Scott Patterson het slachtoffer van Jigsaw geworden en hij kreeg een duidelijke taak: blijf je in een kamer wat je dood kan gaan betekenen of word het de kamer die je leven gaat redden. Nogal ongeïnteresseerd gaat Scott gewoon door en boeit het hem geen ene flikker wat Jigsaw daarnet tegen hem aan het lullen was. Wanneer hij door gaat word hij meegenomen door het varken die hem even later in een doos zet dat zichzelf vult met water. Wanneer dit zichzelf gevuld heeft besluit Scott om een pen in zijn luchtpijp te drukken om via daar te kunnen ademen, allemaal leuk bedacht. Daarna is het de beurt aan het groepje en wanneer daar eentje van vrij komt is dat spel klaar maar ook Scott moet zijn weg nog verder vinden. Wanneer hij vervolgens weer bij een spel aankomt en besluit om dit niet te doen komt hij Costas weer tegen en duwt hem vervolgens in de bak die voor bestemd was. Ook heel toevallig was dit uitgeplant en wanneer Costas veilig met de bak naar beneden gevoerd word zit Scott vast terwijl de muren steeds verder dicht gaan tot dat Scott dood gaat tussen de muren (en de hardste scene uit de film is dan ook geweest aangezien je de botten uit zijn armen ziet komen terwijl hij probeert te ontsnappen. Een erg simpel verhaal voor een erg simpele film dat eigenlijk niet zoveel goeds te bieden heeft vond ik, het blijft gewoon een softe film.

Voor de rest zijn de spelletjes die het groepje voor zich krijgt niet al te veel zoets, en toch moet ik zeggen dat hun spelletje goed begint en goed eindigt maar daar tussen zijn ze echt veelte soft en echt niet op een Saw manier in elkaar geflanst (misschien de één na laatste nog een beetje). We zien eerst dat ze met hun nek vast zitten aan een ijzeren kabel en voor hun heeft ieder een bakje. Elk bakje kent een sleutel die bedoelt is voor de nek klem van de persoon waar het bakje voor staat, wanneer de tijd op is trekt een katrol hun nek klem omhoog en wie er dan nog aan zit word onthoofd door twee messen. Iedereen is bijna vrij behalve een blondine die word onthoofd. Na dit spel komen ze in een kamer waar glazen potten boven hun hangen met drie verschillende sleutels om in een bepaalde tunnel te komen. Charles heeft geen tunnel en word gedood door de spijkerbommen want hij werd neer geslagen nadat hij een mede speler het leven niet gunde. Vervolgens zien we een bad waar iemand in moet liggen om zo stroom te geleiden waarbij Brit en Mallick overblijven. Zij moeten vervolgens met een behulp van een elektronische zaag een bepaalde eenheid bloed in het glas stoppen om zo vrij te komen waarbij Mallick zijn hele arm door gesneden heeft en zo Brit alleen over blifjt. Vrij simpel en ik ben wel wat zwaarder gewend bij Saw.

De film begint overigens wel erg leuk want het is blijkbaar een traditie geworden om elke keer wanneer er een Saw film begint een moord te zien. Dit keer was het een man die vast lag op een bank waar een bepaalde mes telkens over hem heen gaat (hoe noem je zoiets nou precies?). Hij krijgt een keuze: of zijn handen verbrijzelen of wachten tot het mes door hem heen slingert en hem in twee stukken hakt. Hij kiest ervoor zijn handen te verbrijzelen en denkt vervolgens vrij gelaten te worden. Dit gebeurt alleen niet en hij word ook nog eens door midden gesneden door het mes maar, zijn nek klem liet helaas op het allerlaatste moment los.

Nee, dit vijfde deel van Saw viel me al erg tegen en ik kijk er niet meer echt naar uit om de rest te kijken. Toch doe ik dit wel want het is stiekem altijd al een guilty pleasure geweest om te volgen en het is lekker tijd dodend. Hoewel ik erg negatief ben want het word eentonig ga ik de serie wel afkijken, dat is sowieso een feit.

2.0*

Weer minder.

Ik zat een beetje met het continuity probleem uit het vorige deel, waardoor ik deze aflevering al vreemd inging. Bovendien vond ik Strahm maar een vervelende, saaie eikel en kon het me niets boeien wat er uiteindelijk met hem zou gebeuren. Voorts veel saaie uitleg (dat wel wat duidelijkheid schiep wat betreft de voorgaande afleveringen) en een groep, die wel leuk was om te volgen, maar ook helaas allemaal aartseikels bevatte die ik slechts een gruweldood gunde.

Toch nog best kijkbaar. Het verveelt me niet, maar geeft me ook niet de drive om de andere delen op te snorren en te gaan bekijken.

Na een mindere vierde deel is ook deze vijfde Saw film van mindere kwaliteit dan de eerste drie. Wel wordt er weer veel uitgelegd en het hele verhaal klopt wel, maar dat maakt deze film er niet spannender op. De meeste acteurs lijken eerder soapacteurs dan echte filmacteurs, vooral die rechercheur heeft weinig persoonlijkheid en ook de opvolger van Jigsaw heeft weinig charisma. Het blijft leuk om de hele serie te bekijken, maar ik voel op geen enkel moment mee met de slachtoffers die stuk voor stuk onsympathiek worden neergezet, en eigenlijk wil je gewoon zo snel mogelijk zien hoe ze op de meest gruwelijke manieren om het leven komen. Vooral de laatste kill is heel memorabel! Het meest originele aan de Saw reeks zijn de constante plot twists, zoals in dit vijfde deel de ontknoping dat het de bedoeling was dat het groepje slachtoffers diende samen te werken in plaats van elkaar om te brengen om hun eigen huid te redden.

Voor regisseur Darren Lynn Bousman betekende SAW IV het einde van zijn bemoeienis met de franchise. Maar niet getreurd want met deze prent is het David Heckl, betrokken bij de derde en vierde Saw als assistent-regisseur, die voor het eerst in de regiestoel kruipt. Vernieuwend is de opzet van de reeks natuurlijk al lang niet meer. Erger is het dat de nieuwe reeks "martelpuzzels", een stuk minder sterk zijn en maar een klein gedeelte van de film in beslag nemen, de film bestaat nu voor grootdeel uit flashbacks en gerecyclede momenten uit eerdere films. En moordenaar Jigsaw... die is hier volop te zien alsof hij nooit is doodgegaan. Niet dat dit heel erg was want de beide politieagenten zijn maar slappe was en bijna niet uitelkaar te houden! Daarbij komt nog dat een verrassende wending weg is, doordat je al vanaf het begin weet wie Jigsaw's werk heeft overgenomen. Het resultaat is een ongeïnspireerde film.

De Saw-sfeer is hier nog wel aanwezig en houdt dit deel samen met enkele leuke traps overeind. Spannend is het nergens omdat het stramien inmiddels overbekend is. Jigsaw-spelletjes, een enorme reeks flashbacks die uitleggen hoe en wat en een unhappy end. Het gerommel met tijdlijnen om alles complex te maken voegt niet zoveel toe. Gelukkig binnen de 1,5 uur gehouden want voor het eerst voelde ik in dit Saw-deel enige verveling opkomen na een tijdje.

Cijfer ietwat verhoogd ten opzichte van de eerste kijkbeurt, maar de kwaliteit van James Wan of Darren Lynn Bousman wordt met dit vijfde deel behoorlijk gemist. Regisseur David Hackl vormt een povere vervanging, waardoor de intensiteit die de vorige delen brachten binnen de kortste keren verdwijnt. De vallen zijn gelukkig nog altijd gruwelijk en de cinematografie blijft passend vuil en smerig, maar het volledige politieverhaaltje interesseert amper en het acteerwerk is beneden alle peil. De eerste vier delen kijken redelijk vlotjes weg, binnen dit vijfde deel slaat de verveling geregeld toe.