Moon (2009)

Klopt ook wat je zegt, hier ben ik het ook mee eens.

Visueel beperkte woordenschat? Waar heb je het in godsnaam over?

Lichtelijk onderschat werkje met een hoop lauwe commentaren. Alsof er ieder jaar hoogstaande SF werkjes (buiten de actieflicks) verschijnen op film gebied. Nee, dat is nog steeds een zeldzaam verschijnsel.

Had weinig kennis op voorhand van deze film. Geen idee wat de clue zou zijn, geen idee dat Duncan Jones de zoon van is, alleen dat ik de poster wel mooi vind. Ben er wel gelukkig mee dat ik de film vrij blanco ben ingegaan.
De vergelijkingen met 2001 en Solyaris liggen voor de hand maar eigenlijk vind ik de film thematisch vooral verwant met Blade Runner. Daar waar de meesterwerken van Kubrick en Tarkovsky vooral grootse diepgravende werken zijn, die putten uit de filosofie, psychologie en wetenschap is Moon vooral een kleiner en intiemer portret en eigenlijk dus absoluut niet vergelijkbaar. Deze film draait ook veel meer om de menselijk maat en probeert de kijker zelfs te ontroeren (kom daar bij Kubrick maar eens mee aanzetten). Dus ondanks dat het wellicht niet zo diep gaat maakt dat Moon een mindere film? Nee, ik vind van niet.

Ik heb erg genoten van deze film die eigenlijk de vraag stelt wat de houdbaarheid en waarde is van een menselijk leven (al dan niet artificieel), zelfde als wat Blade Runner doet dus.
De 'twist' met de klonen vind ik eigenlijk wel verfrissend (kan me niet herinneren dat ik zoveel serieuze films heb gezien over kloonproblematiek btw). Ik dacht namelijk even bij aanvang dat het een soort remake van Solyaris zou gaan worden (vooral toen de waanbeelden opkwamen) maar gelukkig blijft de film veel meer down to earth (nou ja down to moon dan). Het verhaaltje blijft eigenlijk best eenvoudig en dus valt deze film niet te scharen onder het populaire woord 'mind fuck'. Gelukkig! Echt spreken van een plottwist kan ik trouwens ook niet het is eerder een mysterie wat langzaam ontrafeld wordt.

Een van de sterke punten van de film is Sam Rockwell, vind het een wat onderschatte acteur. Hij is wellicht niet zo opvallend maar doet zijn werk toch altijd uitstekend en denk dat ik dit wel een van zijn mooiste rollen vind. Hij maakt het gevoel van eenzaamheid maar vooral dat van identiteitsverlies erg mooi tastbaar. Met name de aftakelende kloon is ontroerend, de arme drommel is tot zijn laatste restje uitgeknepen door zijn werkgever en wordt nu ontdaan als een vervangbaar werktuig. Versleten, economisch afgeschreven en dus moet het plaats maken voor een nieuwer fitter en rendabel model. Alhoewel er films zijn die dit gegeven beter laten zien vind ik Moon weer sterk in het effect wat het heeft op het individu dat dit overkomt.
Buiten de conversaties met zijn andere ik speelt ook de computer GERTY een belangrijke rol in Sam's leven op de maanbasis. Eigenlijk zijn de stappen die GERTY neemt heel logisch en ook prima te verklaren vanuit zijn computer perspectief. Aangezien hij gewoon uitvoert wat hij moet doen. Het is namelijk nooit de bedoeling dat GERTY wordt geconfronteerd met 2 klonen op de basis wanneer dit wel het geval is zal hij, gezien zijn routine, zich voor beidde klonen dienstig moeten opstellen wat hij dus ook gewoon doet. Grappige details zijn de communicatie smiley en de gele Post-Its.

Andere troef van de film zijn de fantastische sfx, Het merendeel is gedaan zonder CGI en dat loont. Schaalmodellen zijn nog steeds zo oneindig veel mooier dan pixels. De techniek is weliswaar 40 jaar oud inmiddels maar kan nog steeds het gevoel van, dat je daadwerkelijk op de maan bent perfect benaderen.
Het maanstation zelf was ook tof gedaan, mooie set waar de camera steeds door heen dwaalt. Goed dat ze het zowat op ware grootte met alle vertrekken hebben nagebouwd, het geeft een gevoel van thuis maar ook isolatie. Het heeft de uitstraling van een efficiënte zakelijke onderneming met uitzondering van de kleine hoekjes waarin Sam zijn 'thuis" heeft gebouwd.

Vind het een mooie geslaagde film, enige puntje van kritiek is dat het einde van mij wat opener had mogen blijven maar goed. Moon is een unieke SF flick waarvan er zo in de loop van de jaren niet veel van voorbij komen, althans toch niet van dit kaliber.

4*

Waarom zat deze niet bij de Oscarnominaties? Ik vond deze beter dan District 9.

Hmm aangenaam verrast, heb deze al een paar keer willen kijken. Ik had alleen hier de omschrijving gelezen, en die wist me onvoldoende te interreseren, maar ik vond het toch een boeiend verhaal.

Ik vond het alleen jammer dat Eve pas 15 jaar was bij dat gesprek, dat betekend feitelijk dat hij pas de 4e kloon is. Ze had wat mijn part rustig een grijze oude oma mogen zijn, om te benadrukken dat hij al vele voorgangers heeft gehad.

Een "zeldzaam verschijnsel" dat in geen enkel opzicht iets nieuw biedt en mede daardoor wordt Moon niet meer dan een matige hommage aan de favoriete science fictionfilms van Duncan Jones (met Silent Running als grootste invloed). De andere factor die soms voor lauwe reacties zorgt is de nogal zwakke, bedeesde vertelkracht van Jones. Zijn grote voorbeelden doen het op dat vlak een heel stuk beter (met uitsluiting Silent Running dan). Duncan Jones moet zijn eigen stem nog vinden. Wat ik nu heb gezien is een 'middelmatig' werk van een 'grote' fanboy.

Ik vind dit echt zo'n verschrikkelijke film! Ik snap de hoge waardering voor deze film absoluut niet. Sam Rockwell is goed, maar van de film begrijp ik niets. Dit is iig het tegenovergestelde van een feel-good movie. 1 ster voor Sam Rockwell.

phaha!

Het verhaal en de uitwerking ervan zijn zeer goed, maar wat duurde het lang voordat het eindelijk op gang kwam.

Een zeldzaamheid als een debuut zoveel indruk maakt. SciFi met een sterk emotionele binding. Ingetogen, verstild, schitterende eenvoud, contemplatief, ... Verder kan ik me helemaal vinden in hetgeen [quote]Madecineman schreef:

Lijkt wel een beetje op een soort nieuwe variant van 2001: A Space Odessy. Maar toch is dat best wel gelukt want Moon is een zeer geslaagt visueelvol filmpje dat een beetje de verveling en de gekte schetst van het in je eentje zitten op een maanbasis. Om te beginnen zijn de decors dervan wel erg strak en het sfeertje is ook erg meeslepend. Sam Rockwell zet ook een goede rol neer als die Astronaut Sam Bell die al 3 jaar op de maan zit met niemand om hem heen en alleen maar gezelschap heeft van die computer (wat me dus ook erg aan 2001: A Space Odessy doet denken) De verveling en de nutteloosheid door de leefomstandigheden straalt er bij hem vanaf en dat lijkt me ook een beetje het hoefddoel van de film... niet helemaal waneer hij toch niet alleen schijnt te zijn op de maan (en het zijn dit keer geen Aliens). En dan begint alles zo'n beetje.

Maar het gezelschap is ook niet al te best , het is dus een verongelukte iemand die een dubbelganger van hem blijkt te zijn en die ook erg mooi word neer gezet door Spacey. Op dat moment lijken Spacey en Rockwell ook exact op elkaar en zou je eerder denken dat Rockwell een dubbelrol speelt. En vanaf dat moment begint de uur van de waarheid. Ook die computer vond ik overgens grappig neergezet.

Verder word de muziek ook erg mooi gecompost door Clint Mansell. En verder is Moon ook weer een erg verrassende nieuwe soort versie van 2001: ASO. Toch zeker de moeite waard voor (interlectuele) SF-liefhebbers.

4,0*

Als ik je recensie zo lees dan vrees ik dat je de film niet helemaal goed begrepen hebt...

Vrees het ook... Besef je wel dat het een dus wel dubbelrol van Rockwell is en dat Spacey de voice-acting voor de robot doet?

Toch leuk dat een film ook leuk kan zijn terwijl je er klaarblijkelijk geen snars van hebt gesnapt .

Klopt inderdaad niet veel van, maar jouw alternatief kan ook best leuk geweest zijn. Ik zou hem nog eens zien, het echte verhaal is wel wat mooier en origineler.

Verrek! Verwar ik me weer. Tijdens de film zat je ook al zo te kijken van: is dat nou Kevin Spacey, en in de aftiteling zie je dan ook dat het die computer is. En die aftiteling was ik weer even vergeten.

Dit is geen sci-fi zoals in de 'ordinaire' betekenis van het woord, maar dat maakte hem net zo goed!

Het doen en laten van de (über)mens met zijn godlike-attitude zorgt voor verregaande gevolgen die naar mijn mening zeer mooi in beeld gebracht werden.

4.5...

Als je deze film niet begrijpt, dan is er toch iets aan de hand.....

QFT

Niet iedereen komt uit Leiden he...

@canciser LOL

Sterke film met een leuk uitgangspunt en een goede uitwerking. Het verhaal concentreert zich op de hoofdzaak, dat terwijl je een tijdje niet eens weet wat deze is, zonder en van alles bij te halen. Op een gegeven moment is wel vrij duidelijk hoe de vork in de steel zit, maar door de fantastische rol van Rockwell blijft de film tot de laatste seconde boeien.

Prachtige Sf film , een kruising tussen, 2001, Silent Running, Aliens en Soylent Green.

Een van de betere SF films van de afgelopen jaren.

Rockwell doet het naar mijn smaak vele male beter dan Bruce Dern en weet de film volledig naar zijn hand te zetten. Prachtige decors.

Het einde is niet helemaal geslaagd maar de film biedt genoeg om 1,5 uur lang te fascineren.

Leve de miniatuur!

Wat een verrassing . Een geslaagde filmavond.

Bijzondere film met een rol die Rockwell op het lijf is geschreven. Mooie productie, voor een sf-film een minimum aan specialeffects, met veel aandacht van de make-up artist. De film doet niet aan als een product uit 2009 (daar zit hem ook wel een deel van de kracht) maar weet met gemak over de volledige lengte te boeien.