Moon (2009)

De stappen wanneer hij kiest om terug te gaan naar aarde, die nieuwste clone niet te vermoorden (het idee 'waarom'), waarom hij zijn clone in die graafmachine legt. En er zijn waarschijnlijk nog andere kleine gevalletjes

Het is trouwens mijn smaak om personages helemaal te willen leren kennen, had daarom ook hoge verwachtingen daarbij omdat hij de enige personage is in de hele film op een paar kleine bijrolletjes na.

Tragieke film met verrassende elementen. Ik vond 'm best okee. Je blijft nieuwsgierig naar hoe de Sam's de problemen proberen een plekje te geven en op te lossen.

Gezien in een krap 24 stoelen tellend zaaltje. De 'ambiance' complementeerd de film, een geslaagde ode aan de sci-fi voor de komst van computer animatie. Het (toevallige?) verband tussen het werk van vader en zoon is al veel besproken maar kan niet onopgemerkt blijven. Ik verbaasde me over de overeenkomstige thematiek. Bowie met zijn angst voor de waanzin, de schizofrenie en zijn fascinatie voor de fictie, het theatrale en het klassieke. Duncan Jones heeft waarschijnlijk onbedoeld een zeer passend verhaal gemaakt bij zijn vaders belangrijkste thematiek.

Maar los van familiaire aangelegenheden is deze film vooral genietbaar als een verheerlijkend meesterwerk(je) naar het genre van de science-fiction. Dit alles verpakt in een zeer toegankelijk en genietbare film die excelleert in spanningsopbouw.

Films die voornamelijk door 1 acteur gedragen wordt, zie je niet vaak. Het fasinerende concept van een man die alleen op de maan onverwachts een verwarrend bezoek krijgt, trok ook meteen mijn aandacht.

Gelukkig heb ik gekregen wat ik verwachtte, een heerlijke rustige film met genoeg tentie en plot om helemaal in mee gezogen te worden.

Sam Rockwell zet hier een fantastiche rol weg, soms vergeet je dat hij tegen zichzelf staat te praten. De eenzaamheid op de maan en al de pyschologische gevolgen spatten van het scherm af. Je voelt vanaf het begin met hem mee. Zeker als je jezelf wel eens alleen voelt, kun je jezelf goed identificeren met dit goed uitgewerkt karakter.
Kevin Spacey is zelfs een goede acteur als hij alleen zijn stem verleend aan een film. Rustig, geloofwaardig en warm.

De maan en de basis is prachtig mooi uitgewerkt, de CGI is tegenwoordig zó goed, dat je gewoon vergeet dat het gedeeltelijk op blue screens gefilmd is, simpelweg verbluffend.

Ondanks dat het verhaal niet veel om het lijf heeft, boeit het van het begin tot het eind. De goed uitgewerkte details maken het geheel geloofwaardig en het mysterie dat de basis omringt maakt deze film een aangename verassing tussen al de goedkope romantische comedy's en actiefilms met goedkope oneliners en slechte CGI.

Ik geef de film 4**** sterren, omdat de film me vanaf het begin af aan meezoog en me niet meer losliet. Ik kijk al uit naar het volgende juweeltje.

Ik kan niets anders dan volledig akkoord gaan met Ghost13 boven mij, hij neemt me de woorden uit de mond.

Heerlijk rustige film, met een mooi en goed gemaakt verhaal, dit was een waardig gevulde avond voor mij.

4*

Mja, best een behoorlijke prent maar voor mij niet het meesterwerk waar deze Moon wel eens wordt voor versleten. En hoewel regisseur Duncan Jones met de nodige antwoorden komt aandraven, ben ik sowieso geen enorme fan van dit soort mindfucks in space genre 2001: A Space Odyssey, Solaris, ... Hypergestileerde prenten ook en daar valt Moon evenzeer onder: het ziet er allemaal erg fraai uit, maar het doet me eigenlijk niet zo veel.

Op zich kijkt deze film nochtans redelijk aangenaam weg, maar het lijkt bij mij vooral te werken op academisch niveau en veel heb ik dan ook niet gevoeld. Het laatste half uur kreeg Jones me toch een beetje mee, gestuwd door de aardige score van Clint Mansell, maar dit soort cinema weet me zo zelden echt mee te slepen. Het feit dat Sam Rockwell verre van een persoonlijke favoriet is, helpt ook al niet.

Duidelijk dat Bowies oudste zoon over het nodige talent beschikt, maar met Moon heeft dat wat mij betreft niet tot een intense filmervaring geleid. Zit ergens tussen 2,5 en 3* in.

topfilm...

Ik had hier een beetje schrik van want het klonk nogal saai, man alleen op de man met een robotje, gelukkig zit er veel meer in de film! Vooral de manier waarop Sam Rockwell acteert zorgt ervoor dat je al snel meeleeft met de man, voor de rest is het een sterk sci fi/drama dat de spanning op precies de juiste manier weet op te bouwen en op de juiste momenten meer informatie loslaat waardoor het geen moment saai werd. Mooi en verrassend verhaal ook. Een ware opluchting na Pandorum die voor mij nogal tegenviel, deze was dan weer veel beter dan verwacht.

4*

Cinematografisch zit dit wel snor. Daar leent die steriele omgeving zich ook voor, vooral in samenwerking met de grijstinten van de maan. Geeft zo'n film een erg mooi kleurenpallet mee en bijna vanzelf een pak sfeer. Narratief vond ik vooral het begin best bedwelmend werken. Mooi hoe met de tijd wordt gespeeld door middel van fades. Wanneer de clone in beeld komt lijkt alles naar een regelrechte mindfuck te sturen, maar de film weet hier een mooie twist aan te geven door het geheim uit de doeken te doen zonder overdreven uitleggerig over te komen. Binnen het verhaal zijn clones waarschijnlijk ingeburgerd, waardoor de personages niet zo overstuur raken. Vond dat een fijne afwisseling. Toch heb ik het wat moeilijk met dit soort plotgedreven cinema (die het in zich heeft om meer op sfeer te draaien).

Deze film kon mij niet boeien. De plaatjes waren mooi, maar de film weet mij nergens over de streep te trekken. Het verhaal overlaadt zichzelf met sf toestanden die mij nog wel een boodschap vertellen, maar dat was het dan wel.

best een mooie film, sterk geacteert 4*

zal vast wel eerder aangemerkt zijn dat het wel wat raakvlak kent met films als o.a. Solaris en Sphere. The Island (2005) en Bladerunner haken ook in op de rechten van kl.....

Weinig nieuws onder de zon, maar de solitaire sfeer, welke voortreffelijk gewekt wordt, weegt goed op je voorstellingsvermogen, daar te moeten zitten voor maand na maand.

Goed verhaal, niet zomaar fantasie maar iets waar een kern van waarheid inzit (helium 3). Toen ik aan de film begon had ik ik echt niet verwacht dat het verhaal zo zou lopen. Het bleef mij boeien en sprak me erg aan.

Ik luister nu het nummer Grounded van Pavement, en het rifje in het begin lijkt wel heel erg op het melodietje van Clint Mansell uit de film, zat ook al in de trailer.. Apart.

Goed verhaal, sterk acteerwerk... maar morgen ben ik hem weer vergeten.. 3*

Is deze inmiddels al te huur?

Ik kan er nergens iets over vinden

Bij videoland kan ik hem nog niet vinden.

Knap hoe een film met maar 1 hoofpersoon je toch weet te blijven boeien. Mooie beelden van de maan, mooie sfeer en muziek, ik kan me volledig bij de al veel lovende reacties hier voegen. 3,5*

Een film die meer verdient dan het krijgt.
Uiterst sterk plot en personage.
Prachtige beelden en aan alle kanten onverwachts.

Sterk claustrofobisch gevoel aan het begin van de film en de film zet een sfeer neer waar je u tegen zet.
Er is zeer goed gefocust op het neerzetten van mooie beelden in plaats van alleen maar actie actie actie (wat bij de meeste moderne sci-fi films het geval is.

Overeenkomsten met andere sci-fi films ok.
Gerty is afgeleid van HAL.
Het hele idee van geïmplanteerde herinneringen deed me sterk denken aan Blade Runner.
Maar verder is de film erg origineel.

Over het plot valt niet te twisten, halverwege de film wordt al verklapt hoe het in elkaar zit.
Eerst kan je (net als Sam) niet geloven dat het zo in elkaar zit maar naarmate de film rustig verder gaat snap je toch wel hoe de vork echt in de steel steekt.

Erg sterk einde ook en een applausje voor Sam Rockwell.
Zelden zie je iemand tegen zichzelf spelen (Cage in Adaptation. misschien, maar dat is weer een heel ander aspect).
Er zit zelfs chemie tussen Sam en Sam.
Die smiley's van Gerty zijn ook erg leuk.

Na Sherlock Holmes is dit toch wel een verademing.
Het is een prachtige film een een mooi kijkje in de toekomst.
Een dikke 4,5

Meng 2001; a space odyssee en Solaris en dan heb je een groot stuk van de invloeden gehad.

Maar er zit ook nog een interessante plottwist in die ik niet had zien komen.

Visueel is hij sterk, het acteerwerk (dat eigenlijk allemaal door Sam Rockwell gedaan is) is ook zeer goed.

Aan te raden voor iedereen eigenlijk. Je moet niet van science fiction houden om hem goed te vinden maar het helpt wel.

aardige film maar imo niet veel meer dan dat. het verhaal is goed maar is niet heel spannend uitgewerkt. het einde van de film had ik graag wat meer uitgewrekt gezien bijvoorbeeld dat de clone op aarde zijn "nieuws" verspreid en zijn "familie" bezoekt had imo zeker wat toegevoegd aan de film
2,5 *

Zojuist gezien en deze film had meer inhoud dan ik vooraf dacht.

Verassend verhaal, mysterieus, prachtige muziek, prachtig maanlandschap, alles is prima in beeld gebracht. En petje af voor Sam Rockwell, die ijzersterk speelt in deze film. En Kevin Spacey natuurlijk met zijn kalmerende stemmetje, die vent zou psychiater moeten worden.

Echt genieten geblazen, 'n juweeltje

Je wordt op je wenken bedient. Zie hier.

Ijzersterke, beklemmende en boeiende film.

100% SF en 100% Thriller:

in die opzet helemaal geslaagd wat mij betreft dus:

Vind het een aanrader.

ik vind het anders zwaar overschat.

Fijne, mysterieuze film die je lange tijd in het onzekere houdt welke kant het verhaal uit zal gaan. Ik wist van te voren al iets te veel van het verhaal dat waarschijnlijk op zijn best is als je helemaal niet weet wat je te wachten staat!

Het eerste kwartier vond ik in feite nog het minst, het kwam een beetje standaard over en bevatte niet het soort sfeer waardoor je meteen in het verhaal wordt gezogen. Maar zodra door montage van diverse scènes duidelijk wordt dat er ergens iets vreemds aan de hand is komt het lekker op stoom.

Wie actie verwacht komt bedrogen uit, maar Sam Rockwell's one-man-show (en interactie met zichzelf) weet de aandacht uitstekend vast te houden en naast de vraag hoe het verhaal zich zal gaan ontwikkelen is er ook wat ruimte voor subtiele humor (het wakker worden met het nummer " The one and only" krijgt in de tweede scène dat dit gebruikt wordt een hele andere lading dan in de eerste -leuk trouwens om dit nummer uit mijn tienertijd weer eens te horen )

Het gebruik van Kevin Spacey's stem was voor mij overigens een miskleun; ik begrijp de keuze voor zijn droge, ietwat sarcastische intonatie maar voor mij was het gewoon teveel herkenbaar als Spacey.

Hier en daar net even iets teveel vergelijk met het briljante 2001: A Space Odyssey , (waar je misschien ook wel bar lastig aan ontkomt) maar op zichzelf staand een zeer verdienstelijke, en realistisch ogende, Science fiction-film.

oja, bij de scenes op de maan zag je ook nog eens duidelijk het decor

spanning? was er niet..

begon kut, het middenstuk was kut, en het einde was helemaal drama

het idee met die clones was wel vet maar meer ook niet.

.

Goeie film die boeit vanaf het begin tot het einde. Het verhaal is niet voorspelbaar. Lange tijd blijft de kijker in het ongewisse over de plot. We weten allemaal dat de organisatie wat verbergt, maar niet duidelijk is wat dat is.

Het mysterie neemt je mee door de hele film en dat maakt deze film een echte aanrader.