The Tree of Life (2011)

Het gros van de mensen gaat enkel af op de namen van acteurs. Dat schrijft hij toch ook. Denk dat 80% van de pathe bezoekers geen idee hebben wat een regisseur is.

Wat valt hier over te zeggen,

Dat het een bijzondere film is, ja dat is duidelijk. Dat het een film is zoals ik die nog nooit gezien heb en één die inderdaad zo nu en dan aan 2001: a Space Oddysey doet denken. Wat een prestatie van Malick om in een tijd van razendsnelle Hollywood films en oppervlakkige verhalen met zoiets aan te komen zetten. Een film met nauwelijks verhaaltechnische aanknopingspunten en vele filosofische overpeinzingen.

Cinematografisch is dit echt een hoogstandje en met vrijwel niets te vergelijken. Vooral in het begin en op het einde wordt door de cameraman werkelijk alles uit de kast getrokken. Een soort schommelende camerabeweging die een pad volgt die een camera normaal gesproken nooit zou volgen.

Vanaf het begin trekt Malick meteen zijn visuele pracht en praal uit de kast. We zien onder andere het ontstaan van de aarde, het ontstaan van (menselijk) leven en het uitsterven van dinosauriërs.

Het middendeel is zowel verhaaltechnisch als visueel wat ''normaler'' al blijven echte aanknopingspunten en een rode lijn toch steeds afwezig. Het middendeel staat echter wel duidelijk in dienst van de boodschap die Malick probeert mee te geven en verhaald vooral over de strijd tussen twee levensstijlen die zich afspeelt in de hoofdpersoon. Nergens wordt echter maar iets opgedrongen en Malick probeert de kijker vooral zelf aan het denken te zetten.

De 5 sterren staan gereserveerd voor een herziening, als ik het geheel wat meer doorheb en ook het einde wat meer op zijn plaats zal vallen.

Overigens is niet iedereen zo onder de indruk van de film. Na ruim twee uur in de overtuiging geleefd te hebben dat de hele zaal de film net zo bijzonder als ik vond, hoorde ik opeens een rij achter me fluisteren ''pfffrt, wat een kutfilm''

Ik ga maandag avond weer. Kan niet wachten, maar kan ook niet eerder.

2e keer? Zaal was stampvol overigens, loopt dus

toch wel aardig

Mooi dat het goed loopt. Kan ik ook nog eens na mijn vakantie.

Terrence Malick is een dichter. Een gedicht leest anders dan een verhaal. Groot respect voor allen die het maken van deze film mogelijk hebben gemaakt. Deze film is een must voor iedereen die het medium serieus neemt en die wil leren filmen.

Jammer dat de film blijkbaar waardeloos gepromote is en dat de film daardoor bijna in geen enkele bios draait in Nederland. Erg jammer, verheugde me toch op deze film.

(edit mod: Persoonlijke aanval verwijderd.)

Daarnaast over je post daarvoor over regisseurs, eigenlijk boeit mij een regisseur niet zo heel veel. Uiteraard is hij/zij belangrijk maar natuurlijk gaat men voor de acteurs. Hoe komt Hollywood dan aan zijn geld? Niet door de regisseurs hoor!

Wat een onzin zeg, slaat natuurlijk nergens op wat je allemaal zegt. Er zijn ontelbaar films te noemen waarbij de hand van de regisseur zo duidelijk is. En de kracht van de regisseurs is ook groter dan je denkt. Juist de acteurs zijn vaak inwisselbaar.

Persoonlijke aanval + reacties verwijderd.

Mooie poster

Oh sorry hoor dat ik mijn mening geef. Als mijn mening niet bevalt, kun je ook anders reageren niet waar? Ik vind acteurs even belangrijk als de regisseurs hoor maar ik vind dat de acteurs meer de nadruk leggen op een film dan de regisseur, nogmaals MIJN mening Voel je dus aub niet aangevallen.

Je mag natuurlijk vinden wat je wilt, maar aan een ongefundeerde mening heeft niemand iets. Een goede acteerprestatie kan nl. alleen tot zijn recht komen door een goede regie. Waarom denk je anders dat Pacino en De Niro, twee van de meest geprezen acteurs aller tijden, de afgelopen 15 jaar bijna alleen maar in flops speelden? Acteurs hebben zich te schikken naar de visie van een regisseur en kunnen hoogstens hun eigen draai aan een bepaalde rol geven, mits een goede verstandhouding met de cineast.

Nee, maar je onderschat het wel flink heb ik het idee. Of denk jij dat de films van Kubrick totaal geen eigen sfeertje hebben. Of Hitchcocks, Zack Snyder, Malick en zelfs iemand als Michael Bay hebben een stijl die zo eigen is dat je onmogelijk kan zeggen dat de regisseur niet belangrijk is. Hoe minder gelikt en Hollywood, hoe groter de invloed van een regisseur. Over het algemeen zie jij gewoon films die de visie vertegenwoordigen van de regisseur.

Niks mis met een eigen mening, maar het slaat niet echt ergens op natuurlijk.

De acteurs zijn natuurlijk ook belangrijk(film moet immers goed overkomen), maar hebben over het algemeen geen invloed op het eindresultaat van hoe de film in elkaar zit.

Prima dat je je mening geeft, maar die geeft geen blijk van veel verstand van zaken. Het klopt wel dat de meeste mensen afgaan op de acteurs, maar die komen dan bij deze film bedrogen uit.....want ook zij begrijpen niet hoe een film tot stand komt.

Een uitstekend voorbeeld. In tegenstelling tot Brad Pitt, die wel heeft samengewerkt met regisseurs met een duidelijke visie (en kwaliteit). Ik noem een Tarantino, Fincher, Dominik, Coens, Malick en binnenkort wederom een film van Dominik (Cogan's Trade).

Op geen enkel moment kon ik echt met de personages meeleven; het bleef allemaal zeer afstandelijk. Verder ligt de symboliek er zo ééndimensionaal en dubbeldik op, dat het niet mogelijk is de film op enige andere wijze te interpreteren. Conclusie: hapklare arthouse en bovendien pretentieus. Geef mij maar ander voer.

2,5*

Wat een fantastische film, die zeker niet aan iedereen besteed is! Achteraf hoorde ik ook veel bezoekers zich uitlaten over hoe saai en onbegrijpelijk de film was. Jammer dat men tegenwoordig drie actiescenes per minuut verwacht. Ik vind het wel erg lastig om op te schrijven wat ik allemaal wel niet uit deze film kan halen. Maar een aantal zaken die voor mij uitsprongen waren wel het 'coming of age' aspect, prachtig en ergens ook wel bizar om te zien hoe een religieuze opvoeding zo'n impact heeft op de belevingswereld van de jonge jongens. (denk aan het stuk met de lingerie van de buurvrouw en het schuldgevoel erna, de opmerkingen over de hypocrisie van de vader en de worsteling met zichzelf (naar mijn inziens verwijzend naar Job, waar de film mee begint)) Maar ook het samenvoegen van het begin van leven (en begin van de aarde) tot het einde daarvan en de rouwverwerking die daar opvolgt, en die tijd nodig heeft, te zien aan de volgens sommigen 'veel te lange en slome natuurbeelden'. In een woord een prachtige prachtige film.

Ik heb zelden een film gezien die letterlijk en figuurlijk zo dicht op de huid van de personages zat. Vond de benadering eerder extreem intiem te noemen.

Dat gevoel kreeg ik al een beetje. Vast niet het enige....

"elastic cinema."

Meesterwerkje nummer 2 van deze regisseur. Goed geniaal dit. Over opgroeien, geloof, broederschap, twijfel en de keuze van de 'goede weg' kiezen. Is natuurlijk multi-interpretabel, zou ook niet weten of ik nou voor de vaderkant of de moederkant moet kiezen. Aan de ene kant, de vader kant, is streven naar succes iets mooi, maar daar slaan we vaak in door en leidt dit tot teleurstelling. Aan de andere kant, de kant van de moeder, is liefde en geluk hetgeen wat een mens zoekt, maar leidt dit wel ergens toe. Denk persoonlijk dat de regisseur voor de tweede heeft gekozen, alhoewel hij zowel bij beide kanten positieve als negatieve punten laat zien. Allemaal hartstikke interessant om een discussie over te voeren.

Maar goed ik dwaal, af. Filmtechnisch natuurlijk geweldig, maar verhalend ook heel knap en enorm diepzinnig. 4,5* for the time being, maar denk dat ik daar na een nachtje slapen wel een 5* van maak.

Ach waarom ook niet, 5*

Het lijkt alsof de fims van Malick sinds Badlands oefeningen in stijl waren om uiteindelijk met Tree of Life zijn Magnus Opus te maken. In ieder geval in esthetisch opzicht. Voorlopig 4* maar er zal zeker een tweede kijkbeurt volgen.

Film van epische proporties. Overweldigende cinema, tot elk shot en elke camerabeweging afgewerkt. Maar toch ziet de cameravoering er vaak losjes en vrijblijvend uit en is het nergens star of te opvallend gescript. Verder is het kleurengebruik en het contrast fenomenaal en is het zo ongelofelijk soepel qua trip in het begin dat je eigenlijk niks anders kunt doen dan met open mond aanschouwen wat je dan ziet. Beelden van de tijd van de dinosauriërs die bij vlagen tegen het kitscherige aanzitten, maar wel werken, net als de komeetinslag die alles wegvaagt.

Dan volgt een verhaaltje waar je de hele aardse cyclus aan kunt koppelen. Ik heb zeker niet alles begrepen, maar was daar eigenlijk ook amper mee bezig tijdens de film. Na het lezen van verschillende visies kan ik wat meer plaatsen. Qua tijdsbeeld en sfeer zat de fase erg goed, en hoewel het qua beeld en geluid een stuk minder imponerend was, was het voor de rode lijn een aangenaam stuk. Ik was ook onder de indruk van de lichtinvallen die Malick hanteert in dit stuk. Minste stuk vond ik echter het einde, zelfs een beetje pathetisch hoe Penn om zich heen kijkt naar niks. Al is het wel grotendeels te vergeven.

4.5*, cinema waar over 50 jaar nog over gesproken wordt.

Ik denk dat het heel erg ligt aan welke films je kijkt, bij popcorn-cinema als Step-up of Transformers gaan mensen helaas om naar een 'sexy' of 'sympathieke' acteur of actrice te kijken. Maar ook dan is de regisseur de drijfkracht achter de mise-en-scene. Bij auteur-cinema ook wel Art-house film is vaak sprake van een eigen 'stempel' van de regisseur. Dit wil zeggen dat zij vaak onder de zelfde mantra's of thematische standpunten film maken en hierdoor de film een persoonlijk werk maken.

Ik snap hoe je kan denken dat acteurs de nadruk leggen omdat er bij een miljoenen productie vaak geen sprake is van auteurisme. Maar acteurs zijn toch echt bijna altijd inwisselbaar en zouden door de regisseur zo geregisseerd moeten worden dat ook met een andere acteur dezelfde boodschap kan worden overgebracht.

Ik ga zo ook voor de 2de keer naar Pathe Buitenhof om deze film nog eens goed in te laten werken.

dit slaat werkelijk nergens op. Een film is 'het werk' van de reggiseur waar acteurs slechts een rol in spelen. Een reggiseur bepaalt hoe de film moet worden.

Ben het helemaal eens betreft "de regiseur " die is erg bepalend of een film goed is of niet ondanks de acteurs die erin spelen.

Ik kan niet wachten deze film te zien na alle goede recenties te hebben gelezen:P

Beweren dat acteurs belangrijker zijn dan de regisseur voor het eindresultaat van een film is zo ongeveer hetzelfde als zeggen dat kwasten en verf minstens net zo belangrijk zijn als de kunstenaar die er een schilderij van maakt.