The Tree of Life (2011)

Inderaad merkwaardig om een lange tekst te beginnen met de zin:

Een film die mislukt in zijn enorme ambitie...

en daarna een niet aflatende stroom aan superlatieven te schrijven . Ik snap die eerste zin ook niet helemaal omdat ik dan niet weet welke ambitie deze film wel heeft.

Volgens mij de ambitie om "een meditatie te zijn op het leven zelf, op het ontstaan ervan en op de verhouding van God tot de existentie". Wat dat betreft biedt Malick geen pasklare antwoorden en via (onder andere) de geforceerd aandoende beelden van de zon en de planeten ervaart men zijn drang om het er allemaal in te steken alleen maar als extra kinderlijk. Ook het gebruik van clichés (in plot, maar ook via fluisterende voice-over e.d.) valt niet goed te praten: Malick bedient zich van bestaande elementen en heeft de cinema dus niet heruitgevonden.

Wél toont hij ons hoe de gekende bouwstenen op een andere manier kunnen gehanteerd worden. Om het met een muzikale parallel uit te drukken: hij ontwikkelt een nieuw tonaal systeem (aan de hand van bestaande noten), die een verdere abstractie en een verdere intensivering van het medium zelf toelaten ten overstaan van het publiek. Ook dat klinkt weer erg hoogdravend, maar ik denk dat mijn ervaring er wel goed mee wordt weergegeven. (Oftewel: met de gekende ingrediënten smaakt de appeltaart toch zuiverder, worden meer essenties geraakt en wordt de smaak meer geprikkeld, misschien louter omwille van het "nieuwe" in de zintuigelijke ervaring - een ervaring die trouwens multidimensioneel van aard is, omdat Malick traditie (Mahler! Brahms!) verenigt met een hedendaags beeldend en esthetisch idioom?)

De nieuwe van Malick…
Ik zag hem vandaag voor de 2de maal.

Een soort scheppingsverhaal met veel symboliek.
Over leven, dood, liefde, familierelaties, geloof, enz…
Wederom een film die zéér uiteenlopende meningen zal veroorzaken!

‘kWeet niet hoe dit in andere landen verloopt maar bij ons in Belgie (Kinepolis Hasselt) wordt net voor de film aanvangt een bericht getoond dat Malick al sinds midden jaren ‘70 bezig is met het idée van deze film uit te werken.
Vreemd en vervelend, want uiteraard zijn je verwachtingen dan torenhoog gespannen en dat geeft meestal een nefast oordeel.

Malick’s typische filmkenmerken -fotografische beeldenpracht met voice overs- komen weer ruim aan bod.
Dit poetisch drama verlangt meer dan ooit een kijker die meedenkt en zijn eigen betekenis kan toekennen aan de beelden en voice-overs.
Maar… sommige beeldfragmenten…... daar heb ik het in deze Tree of Life toch moeilijk mee.
Dit nare gevoel had ik in al zijn vorige films zeker niet. Integendeel.
Enkele voorbeelden:
- * Het fragment met de dinos… ...‘kVond het ongeloofwaardig en zeer bevreemdend om zien, toch in een Malick film, dat hij deze pre-historische dieren opvoert om aan te tonen dat overheersing versus onderwerping van alle tijden is, en -naar mijn mening- een technisch zwakke dino-uitvoering anno 2010.
- * Talrijke prachtige beeldfragmenten... … maar zeer vaak had ik de indruk dat er bijvoorbeeld in films als Koyaanisquatsi deze soortgelijke beelden (om het woord identiek niet te gebruiken) al zaten, zelfs vele malen imposanter!
- * Idem met talrijke natuur- en onderwaterbeelden: Onderwatershot vd Hamerhaaien, Kwallen, enz…(Identieke??) soortgelijke beelden in de docu’s Earth, Oceans, Sharkwater enz,
- * Enz… Vreemd, want bij de aftiteling wordt nergens naar deze films of docu’s verwezen.

Let wel, ik vind deze, net als zijn vorige films, technisch briljant. Tevens een schitterende Klassieke muziek soundtrack, subliem acterende kindacteurs, enz…

Maar… aan mijn hooggespannen verwachtingen werd na 2 kijkbeurten helaas nog niet voldaan.
De enorme emotionele impact die The Thin Red Line op mij had, is er (momenteel) nog niet.

Een derde kijkbeurt is een beetje van het goede teveel.
Da’s voor llater als ie hopelijk op Blu-ray veschijnt.
Voorlopig: een dikke 3,5 tot een kleine 4.

Die zijn er volgens mij ook niet

Maar zou je en anderen willen uitkijken met SPOILERS! Ik heb al veel te veel gelezen wat ik niet had willen lezen.

helemaal met Redlop eens...

svp gebruik s.v.p. de spoilertag ruimhartig...

Zag er niet superinteressant uit, maar ik ben toch benieuwd.

Na een herkijkbeurt de volle 5* en een top 10-plaats.. Dit is geen cinema meer, dit is pure kunst, poëzie!!

Ik heb er eigenlijk echt geen woorden voor.. Eén van de meest ambitieuze films die ik ooit heb gezien, maar geenszins een mislukking..

Na het gedrocht dat 'The new world' was het toch terug aangedurfd om zijn nieuwe te gaan zien en toch wel verrast en wat vreemd uit de cinemazaal vertrokken. Een film die zeker meerdere kijkbeurten verlangd en voorlopig strand op 3* bij mij. K'zie niet in waarom hij nog zou zakken integendeel zelfs!!

Ik snap niet dat mensen dit een mislukking noemen. De film is natuurlijk ZO ambitieus en groots, dat de mensen er gemakkelijker dat woord op kunnen/ willen plakken. Hij is bij de 2e kijk beurt toch heel mooi op zijn plaats gevallen. Deze prent lijkt op het eerst zich niet zo maar is naar mijn mening totaal beheerst in alle shots, structuur en narratief als je net genoeg ‘open minded’ kan zijn.

De emotionele kern is ontzettend sterk in zijn ‘amper plot’ verhaal. Het wordt verteld door kleine en grote impressionistische momenten/scènes, waar Malick besluit om het je te laten voelen door je observaties en ervaringen, eerder dan door het te vertellen met het klassieke. Zo komt het verhaal op een bijzondere manier op je over. En dan ligt het maar aan jou of je mee wil gaan of niet en dat zal afhangen aan je eigen gevoel, herinneringen, persoonlijke ervaringen, bedenkingen en zelfs je filosofisch standpunt of eventueel je geloof. Kan je en doe je dat, dan krijg je een ongekende poëtische ervaring van emotie en schoonheid wat bij mij het geval was. Dat is net de kracht van zijn films en dat is nooit anders geweest bij Malick. Als je hier naast kijkt zal de film inderdaad weinig indruk op je maken buiten de mooie plaatjes. Wat wel vaken gezegd wordt bij een Malick film. "Mooie beelden maar emotioneel leeg"... yeah right. Weinig films komen ook maar in de buurt van de emotionele impact die een Malick film me geeft. En daarom zal hij altijd tot mijn favoriete regisseurs behoren.

Maar ja, dat is slechts mijn idee.

Bij een tweede kijk beurt krijgt The Tree of Life de zelden 5 sterren die ik geef. Maar misschien nog geen top 10. Daarvoor hou ik net nog niet genoeg van de film. Daarvoor heb ik meerdere visies nodig maar hij zal er ongetwijfeld belanden en misschien zelfs mijn nummer 1 overtreffen. Het is echt een film die opnieuw beleeft en verder ontdekt kan worden. Eentje die zeker meerde malen moet gezien worden en hopelijk zullen de mensen dat ook doen.

Dit is exact het gevoel dat ik ook had ......

Ik moest bij het kijken van deze film de hele tijd denken aan een citaat van Einstein:

"Er zijn maar twee manieren je leven te leiden: alsof niets een wonder is, of alsof alles een wonder is".

Deze film herinnert je eraan dat alles een wonder is, en ik denk dat de film nog veel belangrijker is voor de mensen die het niet voelen dan voor zij die het wel voelen. Ik denk namelijk dat Malick middels deze film ons wil laten zien wat we vergeten zijn, dat waarvan we zijn afgedwaald, wat naar de achtergrond verdrongen is door de microcosmos van ons dagelijkse beslommeringen, namelijk de symfonie van tijd en ruimte en de rol die wij daarin spelen. Het is haast te groot te bevatten, maar is het niet op zijn minst een poging waard? Al lukt het je maar één seconde om het totaaloverzicht te hebben van alles dat ooit heeft plaatsgevonden, vanaf het prille begin tot het hier en nu, van de absolute chaos tot het wonder dat het leven heet.

Zeer opvallend aan de film is dan ook het contrast tussen deze twee laatstgenoemden: we zien de uitgestrektheid van het universum en de niet te bevatten krachten die er aan het werk zijn bezien tegen een tijdslijn van miljarden jaren. Daartegenover zien we de ogenschijnlijk triviale levens van een doorsnee gezin, wezens van vlees en bloed wiens levensspanne maar een moment duurt.

Temidden van al dit natuurgeweld en de oneindigheid van het universum is het gemakkelijk om je als mens nietig en betekenisloos te voelen en het universum dan ook gemakshalve als een ver-van-je- bed-show te bestempelen. De manier waarop Malick het gezin in beeld brengt is laat echter zien dat wij niet los staan of ondergeschikt zijn aan alle oergeweld dat zich in het universum afspeelt, maar juist het climactische eindresultaat ervan, en dat de miljarden jaren vermenigvuldigd met de oneindigheid van het universum allemaal in dienst staan van, en ondergeschikt zijn aan het hoogste goed in de comos, het leven, en dat geen kracht sterker is dan die welke in elk mens schuil gaat, de liefde, in wezen de kracht van God.

Persoonlijk vind ik The Tree of Life dan ook een van de belangrijkste films ooit gemaakt, precies om die reden dat hij je als kijker een fantastisch perspectief biedt door je eventjes in staat te stellen jezelf te ontstijgen en niet the big picture, maar the biggest picture te zien.

Zonder meer een mijlpaal in de geschiedenis van de cinema.

Ik kijk hier echt heel erg naar uit, als ik de reacties zo lees

Heb dit kunstwerk net gezien in Antwerpen. Ik heb nog nooit zo'n persoonlijk gevoel gehad tijdens het kijken van een film. Malick heeft in mijn ogen een unieke prestatie geleverd. Namelijk alles wat wij belangrijk vinden in deze wereld in een andere context te bekijken. Namelijk die van het ALLES wat ooit heeft bestaan. Daar vallen jouw problemen bij in het niet. Hierboven is het heel goed verwoord door een aantal leden. Precies zoals ik het ook ervaarde. Hij neemt je mee met een trip door het leven. Vooral als jongen/man voelt veel erg herkenbaar.

Ik weet niet wat me overkwam, maar voelde de aanwezigheid van God de hele film door.

Wauw...

vreemd dat ze zulk soort films niet in veel bioscopen laten draaien, het zal heus wel publiek trekken hoor deze film..nu voldoet m'n unlimited card niet..dan maar betalen om hem te zien..hopelijk word ik niet teleurgesteld.

halleluja ! ze hebben in Siniscoop Sint-Niklaas uiteindelijk ook van deze film gehoord. Na drie weken programmeren ze hem toch... Helaas alleen om 17u00 en 22u30. Zucht !

Wie gaat nu ook naar de siniscoop?

En ik ga trouwens altijd naar de laatste film! Veel gezelliger. (En je woont nota bene in St-Niklaas zelf)

Tip: In Dendermonde gaan ze hem ook spelen. Da's een heel goede bioscoop (wel geen popcorn).

Ben wel erg benieuwd naar deze film nu!

He tree watchers,

In de Nrc Next van vandaag twee hele pagina's over de boom.

Morgen gaat het er voor mij (en de rest van filmlievend Nederland) eindelijk ook van komen.

Inderdaad. Cinerama Rotterdam, eerste vertoning: 16.00.

Eens zien of het echt zo grandioos wordt (... ach hoor mij nou, die confirmation bias zit er toch al dik in.) HET WORDT GEWELDIG!

Hier enkele nieuwe clips uit de film:

YouTube - ‪THE TREE OF LIFE: "Lived It"‬‏

YouTube - ‪THE TREE OF LIFE: "You Spoke To Me"‬‏

YouTube - ‪THE TREE OF LIFE: "Help Each Other"‬‏

Eerste mogelijkheid voor mij, kinjutsu en maikeru is de 15.45 uur in Kriterion en dat nog wel op mijn verjaardag (kan natuurlijk geen toeval zijn) en zelfs vaderlief legt een keer zijn boek weg en stond erop mee te gaan. Dat belooft wat..

Zou niet naar cinerama gaan. Draait in zaal 6. Zit nu zelf bij LV

2011: a Life Odyssey. Vrij briljante film. Zowel qua beeld als idee kan hij wedijveren met Kubrick's visie op de menselijke vooruitgang, beide passen perfect in hun tijd, de techniesche vooruitgang heeft geen antwoorden meer, ik ga voor de moeder.

5*

Zat de zaal een beetje vol?

Bij een plaatselijke (blockbuster)bioscoop stond deze aangekondigd maar hij is kennelijk van 't programma gehaald. Ik vermoed vanwege te weinig verwachte bezoekers.

Nee, man of 14, liepen er ook 2 weg. Was natuurlijk wel erg lekker weer. Maar dat hij in Cinerama 6 draaide ipv 1 geeft wel aan dat ze weinig bezoekers verwachten. Ik hoop snel nog eens te gaan.

Ook in de plaatselijke bioscoopjes in mijn buurt draait ie maar 1 week ofzo ("beperkte programmatie"), te beginnen vanaf volgende week.

In Den Haag zat de zaal Pathe Buitenhof zaal 3, nog niet half vol.

Twee mensen halverwege wegegelopen en een aantal(schat zo 6 a 10) kwam binnen nadat de film zelf al gestart was. Hinderlijk is dat.

Zelf weet ik niet wat ik van de film moet denken of vinden, sommige delen vond ik behoorlijk pompeus. Ik laat de film nog even op me in werken en wie weet heb ik een heldere mening/oordeel na het tweede keer zien. T. Malicks films kan ik tot nu toe pas goed waarderen na meerdere malen gezien te hebben.

Het eind deed me wat aan het eind van Inland Empire denken.

Cinecenter zat vrijwel helemaal vol, de middagvoorstelling, die van 18.15 uur (waar wij zaten) en de late voorstelling ook. Bij onze voorstelling liepen wel twee mensen weg. Wat Rmie schrijft, dat het lastig is om direct je mening klaar te hebben over deze film, dat heb ik ook. De film is zo overweldigend, dat moet je even op je laten in inwerken. Bij vlagen vind ik het bombastisch en pretentieus overkomen, maar als je je bedenkt dat Malick uit eigen ervaringen put, kun je een en ander beter in perspectief zetten. Voor nu 3,5 ster, maar zoals ik al zei moet ik een en ander eerst nog even op me laten inwerken. Hoe dan ook, dit is een unieke filmervaring.