The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001)

Na 14 jaar gisteravond weer herzien en het blijft een prachtige verfilming van Tolkien. Maar of het nou mijn eigen leeftijd (toen 20, nu 34) is of dat films sneller zijn dan vroeger - ik vond het minder spannend dan vroeger en ook het tempo van de film ligt af en toe wat laag. Naja, komende tijd de andere twee toch ook herzien, blijft fantastisch natuurlijk!

Als je deze film terugziet word je altijd door nostalgie overvallen. De Kerst van 2001 is toch gekleurd door deze film. Eigenlijk is de filmwereld nooit meer dezelfde geweest na deze episode. De geweldige soundtrack, Gandalf met z'n vuurwerk en de pracht van de Shire. Zoals iedereen ademloos naar zitten kijken. De vijf sterren bewaar ik voor de Two Towers.

Scream in vervlogen tijden, wat een naar ventje is Elijah Wood en dan was ik nog dronken, lol Neen, echt, mooi verhaal kut acteurs

Visueel is dit gewoon een meesterwerkje, alles ziet er geweldig mooi uit, prachtige scènes en de decors zijn echt schitterend. Zag deze trilogie destijds in de bioscoop en dan ziet het er helemaal imposant uit.

Enkel kan het zeer langdradig uitgerekte, soms vreselijk saaie, te zoetsappig gedramatiseerde verhaal mij nauwelijks boeien, alhoewel het laatste deel het meest vermakelijke is en het minst vervelendst.

De acteurs spelen hun irritant nare rollen ook gewoon uitstekend. Vind Wood ook geen kut acteur en zet altijd wel overtuigende rollen neer.

Eigenlijk ben ik ook niet zo'n liefhebber van series en heb dan ook weinig behoefte om nog die Hobbits te gaan volgen.

Hier op MM moet je niets bedenken...dronken of nuchter, een mening is een mening Master Frodo

Natuurlijk, een mening is een mening. Maar je kunt toch niet serieus beweren dat het hier allemaal kut acteurs waren ?

En Wood een naar ventje ? Hoezo ? Ken je hem persoonlijk ?

Ja, ik ken hem...178 minuten Een Bijbels epos met kut- acteurs... En geef mij nu even een Film waar Mister Frodo een Oscar verdient..

.

Nou ik heb jou net zo goed leren kennen, in 2 berichten. En het niveau van die berichten ligt werkelijk op enkele mijlen diepte.

En geef me nu even een Reactie met ook maar enige kwaliteit die mijn reactie verdient.

Tijd om de films te herzien. En vrijwillig dan nog wel. Mijn vorige score was 2,5* en het leek me altijd dat een film als dit met veel avontuur en fantasy me niet lag. Zou het een slechte kijkbeurt zijn of een onbewuste reactie op de hype rond de trilogie? Nu Jackson zijn fetish rond hobbits heeft kunnen uitleven in de 2e trilogie en de hype wat gaan liggen is, werd het tijd om de films opnieuw een kans te geven.

Ik ben vooraleer zo dom geweest om de extended version te gaan zien, deels bewust om een goeie versie te zien. Geloof me dat 3,5 uur veel te veel van het goeie is. Volgens mij ben je sneller klaar als je het boek gewoon voorleest aan iemand. Met het budget en een ervaren crew had ik toch hoop in een goeie film. Ik heb het boek niet gelezen, dus kan geen vergelijk maken. Het begint wat leuk, beetje kinds misschien, maar vrolijk met het leven in het hobbitdorp. Het verhaal gaat van start met de queeste rond de ring, al is de spanning al snel teniet gedaan als binnen enkele minuten het hele team al wordt voorgesteld en er dus van verrassing al geen sprake meer is. Wat overblijft is een trilogie lang een wandeltocht om een ring weg te brengen. En buiten die zwarte ridders en het eindgevecht met de orks, valt er weinig te beleven.

De cast is ook niet bepaald ervaren en valt me persoonlijk tegen. Te veel vage personages om echt een trekker te hebben. Sean Bean is nog wel de moeite waard is. Ian McKellen is de ervaren rot in deze film, samen met Christopher Lee zorgen ze voor zeldzame goeie scènes. Al wordt er te weinig mee gedaan en de terugkeer van Gandalf komt wel erg ongeloofwaardig over.

Lord of the rings zal nooit mijn film zijn. Ik probeer het als filmliefhebber deels objectief te bekijken (ben een filmliefhebber, geen filmcriticus) maar kan hier weinig mee. Een kortere film, betere montage, betere regie bij de gevechten en wat meer spanning kan voor een goeie film zorgen.

Vandaag voor het eerst kennisgemaakt met de LOTR serie, maar ik kan helaas niet zeggen dat ik me hier goed mee vermaakt heb.

Ik heb deze reeks altijd een beetje links laten liggen omdat dit soort genre gewoon niet echt mijn ding is. Vanochtend toch maar is een kans gegeven maar naast dat de film er visueel behoorlijk goed uitzag wist het mij verder allemaal niet echt te boeien. Ook was speelduur veel te lang en was ik uiteindelijk een beetje teleurgesteld van het einde. Bijna 4 uur gekeken en dan kwam opeens de aftiteling uit het niets in beeld en daardoor was het voor mij geen bevredigend einde. Ik neem aan dat deel 2 precies verder zal gaan waar deel 1 eindigde, maar doordat ik dit niet van te voren wist was dat voor mij een grote teleurstelling.

ik denk dat ik deel 2 niet snel/binnenkort zal opzetten maar ik kan niet meer dan een 2,5* geven voor dit eerste deel.

Je was serieus niet bekend met het feit dat het een trilogie is? Deel 1-2-3 vormen inderdaad 1 gigantisch groot verhaal. Wel 3x netjes afgewerkt, maar niet te volgen zonder de andere delen te zien. Heb overigens geen idee wat je minpunten zijn, maar deel 2 en 3 zijn ieder geval grootschaliger, met meer actie en bij velen met meer emotionele impact. Zou je aanraden toch door te kijken, maar dat is uiteraard aan jou.

Wist inderdaad niet dat de trilogie echt 1 verhaal was. Ik ben en was ook echt helemaal niet bekend met de serie. Misschien dat ik de volgende dan wel is zal gaan bekijken, maar voor nu heb ik het wel even gehad.

Dé perfecte film, hij is men absolute nr. 1.

Aragorn op weathertop met die brandende toorts waarmee hij de Nazgul afwendt, het gevecht in Moria tegen aardmannen en een grottrol, de Balrog in khazad-dum, en dan de prachtige finale in Amon Hen, waar Sean Bean natuurlijk doodgaat (hoe kan het ook anders)

De beste film aller tijden.

Gisteren en vandaag de hele trilogie nog eens bekeken .

Ze zijn alle 3 zonder uitzondering even mooi .

Deel 1 heeft wel een trage start maar die verteld eigenlijk het verhaal die bij deel 3 eindigd

en waar het zich om draait.

Bij sommige scenes kan je natuurlijk een vraagteken bijzetten en zeggen dat kan niet.

Het is fantasy en tegelijk een sprookje , en sprookjes loopt bijna alles af tot een goed einde

Gewoon kijken die film , echt de moeite waard en zeker deel 2 en 3

ik heb de lord of the rings trilogy gekeken en bewijst weer waarom ze binnen top 250 lijst zitten! daarom verhoog mn stem van 0,5 naar 1,0!!

Film Pegasus wilde nog even reageren op je bericht van een paar maanden terug.

Als je de boeken zou lezen, dan kom je er wel achter dat die een trager verteltempo hebben dan de films, en dat sommige gebeurtenissen nog niet eens in de films verwerkt zijn. Ik vind dat tragere tempo persoonlijk juist een grote kracht van de films; Jackson neemt echt de tijd Middle-earth tot leven te laten komen, zonder dat er alleen ruimte is voor actie en directe ontwikkeling. In de Hobbit-films was dat juist waar het af en toe mis ging, zeker in het derde deel. Als fan kijk ik dan ook bewust alleen nog maar naar de extended edities , aangezien daarin nog meer de nadruk ligt op karakter opbouw en uitdieping van de storyline. Kan me echter voorstellen dat als het verhaal je niet ligt, de extended versies je enkel nodeloze extra's verzorgen.

Ik ben wel benieuwd hoe je deel 2 en (vooral ) deel 3 hebt bekeken; daarin zien we veel meer actie en gevechten (al heeft 2 ook een aantal flink ‘trage’ stukken). Konden die films meer op je waardering rekenen?

tbouwh, de 2 volgende delen waardeer ik 1*. Het avontuurlijke dat er in deel 1 zat mis ik nu helemaal in het 2e en 3e gedeelte. Niet dat ik mij zo stoor aan 'trage' stukken in een film. Soms is het beter om een wereld neer te zetten of sfeer op te bouwen. Maar dat lukte Jackson niet echt in het eerste deel waar hij heel de bende meteen in beeld brengt om dan de lange toch te beginnen.

Ik ben niet veel met de sfeer die de Middle Earth wil meegeven. Misschien dat het boek mij beter zal liggen als ik wat fantasie kan gebruiken. Maar ik zie er niet meer in dan een mooie diverse wereld met verschillende volkeren. Maar dat is het dan ook. De karakters zelf krijgen weinig uitwerking, zeker gezien de hoeveelheid tijd die ze krijgen blijven ze toch oppervlakkig.

Ik verwachte meer avontuur of fantasie. Een Tim Burton wereld is wat teveel van het goeie, maar nu is het weinig verrassend. Ik kan me wel voorstellen dat de films bij velen in de smaak vallen, maar ik zie er niet het epische in dat hen tot klassiekers maakt.

Misschien dat de boeken meer kans maken, maar gezien de films sta ik niet meteen te springen om die vast te nemen...

Film Pegasus ik begrijp je wel, al sta ik dan als fan wel een heel stuk van je af. Als het verhaal van de films je niet intrigeert betwijfel of je de boeken zult kunnen waarderen, al Is het wel zo dat Tolkien Middle Earth in de boeken weer veel uitgebreider uitwerkt dat in de films het geval Is. Ik zie het epische wel, in het verhaal op zichzelf, in de locaties, in de prachtige muziek, in de grootse veldslagen en in de wijze waarop Middle-earth tot leven wordt gebracht. Maargoed, smaken verschillen

Blij dat jij er wel van kan genieten.

Geweldige film. Las het boek eerder, maar dit was toch een knap staaltje. Goed het boek is anders op best veel punten, maar dat maakte de film niet minder mooi. Ik vond het een super film.

De Lord of the Rings films behoren tot een paar van mijn persoonlijke favorieten films allertijden, zo niet dan zijn het mijn meest favorieten films allertijden. Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring is een wonder van film, een ervaring om te kijken. Toen ik als kind voor het eerst de film zag werd ik gezogen in de levendige wereld die word neergezet, genoot ik van de prachtige & tijdloze muziek, stond ik met open mond naar de prachtige gebieden te kijken, moest hardop lachen om de komische personages en ik kreeg kippenvel bij de intense gevechten. Sinds dien heb ik Fellowship of de Ring wel 40 keer gezien en ik ervaar nog steeds geen enkele vorm van verveling bij het herbekijken. Het is een film die me vanaf het begin vastpakt en de 210 minuten vliegen voorbij zonder het idee te hebben dat er tijd is gepasseerd.

De film verteld een verhaal wat op het eerste gezicht simplistisch klinkt: een magische ring die in een vulkaan gegooid moet worden, maar het is de rol die de ring heeft in de wereld en de invloed die het heeft op de levens van de mensen om het heen wat het verhaal zo sterk maakt. Het gaat over oorlog en dit object is hetgeen wat de oorlog kan beëindigen, maar ieder die het object vasthoud word geestelijk gekweld alsof de drager last heeft van een verslaving. Als dat niet genoeg is: de vulkaan bevind zich in de vijandelijke basis, wat de zwaarte van de missie des te intenser maakt. Het is een originele setting voor een fantasieverhaal een LoTR lijkt alles uit de kast te halen om iedere minuut zo sterk mogelijk te maken. Het ene moment neemt de film de tijd de personages op te bouwen door te laten zien hoe ze in het dagelijks leven zijn, of door een paar onschuldige scenes waarin we ze met elkaar zien omgaan, het andere moment geeft het de nodige achtergrondinformatie om de wereld & motivaties beter te begrijpen. De film weet een goede balans te vinden tussen expositie en personage ontwikkeling waardoor het verhaal op een juist tempo voortbeweegt, maar het voldoende onderbouwing voor de hoofdpersonages vind om hun aan te moedigen op hun reis. Frodo begint als een aardige & sociale jongen maar door de intense reis die hij begint zie je hem langzaam steeds meer afwijken van wie hij eens was, om een voorbeeld te noemen.

Er is veel oog voor detail in de LoTR films: van al het werk dat is gegaan in de kostuums, make ups, sets, het camerawerk tot aan kleine elementen in het verhaal die je kunt missen. Er zit bijvoorbeeld een stuk waarin je Legolas over sneeuw ziet lopen terwijl de rest tot hun heupen erin zit, wat aangeeft dat Elven over water & sneeuw kunnen lopen wat ook binnen de boeken kon. Of tijdens de scene in Moria, de dwergmijnen, hoor je een koor op de achtergrond wat in dwergentaal zingt. Of alle knipogen die het maakt naar The Hobbit (die nu beter dan ooit uit de verf komen geziene The Hobbit ook is verfilmd). Ze zijn niet relevant voor het verhaal, maar het zijn leuke details die de wereld levendig maken.
Wat casting betreft had de film niet beter gecast kunnen worden. Ian Mckellen is niet weg te denken als Gandalf, Elijah Wood zet perfect de onschuldige Frodo neer, Cate Blanchett als de mystieke Galadriel, Christopher Lee als de intimiderende vijand Saruman en nog vele andere. Ook de muziek is perfect verzorgd. Niet alleen past iedere track perfect bij de setting & stemming van de film, maar Lord of the Rings bestaat uit meerdere bekende muziektracks waarbij de eerste paar noten neuriën al genoeg is om bij menig mens een bel te doen rinkelen.

De actiescenes zijn ruw & realistisch. Echte zwaarden, zoveel mogelijk gebruik gemaakt van stunts & praktische effecten en niet te afhankelijk zijn van computereffecten. Fellowship of the Rings heeft overigens regelmatig CGI erin verwerkt maar, met uitzondering van een paar momenten waarin de nepheid te duidelijk werd, houden de meeste effecten nog goed stand.

De extended edition duurt ongeveer 210 minuten (aftiteling niet meegerekend) en zoals gezegd vliegt de tijd voorbij, maar zelfs als groot fan moet ik toegeven niet iedere minuut perfect te vinden. Verspreid over de film zitten een paar kleine hinderen waarvan ik vond dat ze beter gedaan hadden kunnen worden. Buiten een aantal miereneukerij klachten vond ik bijvoorbeeld het moment waarin Galadriel uitbarstte slecht. Frodo en Galadriel hebben een serieus gesprek. Uit het niets heeft Galadriel een vreemde uitbarsting waarbij ze helemaal blauw word en haar stem vervormd. De effecten die ze gebruiken voor Galadriels verandering zijn erg lelijk om naar te kijken, visueel zonder twijfel het dieptepunt van de trilogie, en ik vraag me af hoe een team die visueel zo professioneel is dit effect goedkeurde. Ik had over de lelijke effecten kunnen kijken mits het qua verhaal belangrijk was, maar dat is het grootste probleem aan deze scene: de uitbarsting voelt overbodig. Galadriel overweegt de ring te nemen maar je hoeft eenmaal met de ogen te knipperen en ze is van gedachten veranderd, alsof er niets is gebeurd. Iets anders wat me nooit heeft geraakt is de romantiek tussen Aragorn en Arwen. Beiden personages hebben, op dat punt in het verhaal, weinig onderbouwing gekregen waardoor een romantische interesse in elkaar niet het effect heeft waar de film op hoopte. Ze hebben één korte scene met elkaar die bestaan uit ietwat zoetsappige uitspraken, vervolgens probeert de film je meelij te laten voelen over het feit dat ze elkaar niet meer kunnen zien. Iets wat wegens de minimalistische onderbouwing niet werkt. Deze minpunten nemen echter maar een paar minuten in beslag van deze 210 minuten durende film. Hoewel ik ze zeker niet goed vind is het bij verre verte niet genoeg om een punt aftrek te geven.

Een filmreeks die ik met plezier eens in de paar maanden aanzet zonder verveeld te raken. Ik heb nog geen toplijst gemaakt over mijn favorieten films allertijden, maar The Lord of the Rings zou zonder twijfel in de Top 5 komen.

5*

Voor mij het beste deel van de reeks.

The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring

Zoo, dat is alweer een tijdje geleden dat ik The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring eens aangezet heb, denk wel een jaartje of 6 dat ik deze niet meer gezien heb. Aangezien ik nu vakantie heb wil ik mijn kostbare tijd gebruiken (buiten de feestdagen om) om eens de grote films te kijken. Denk hier bij aan de The Lord of the Rings, Schindler’s List etc. Ik begin maar bij The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring, de allereerste uit de The Lord of the Rings franchise en zeker de moeite waard.

Ik denk dat The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring vaak wegvalt bij mensen (qua concentratie) door het grote opbouwend verhaal wat erin gestopt zit. Mijn moeder vind deze films bijvoorbeeld verschrikkelijk en kijkt ze niet, het is geen verhaal mens. Ik daar in tegen ben juist iemand die ook van films houd met een goed verhaal en daar voldoet The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (en de andere twee) goed aan.

Ik kan me nog goed herinneren dat er een bepaalde LOTR film is waarbij er veel actie in zit, ik kan het ook fout hebben maar zoiets dacht ik wel te kunnen herinneren, veldslagen bedoel ik daar dan mee. In The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring komen we vooral veel te weten achter het verhaal van de ring, de ring waar alle films overgaat. Met hier en daar wat actie stukken is deze film buiten dat vaak mild. Wanneer de actie eenmaal aangebroken is, is er ook wel degelijk actie. Hoofden die afgehakt worden, pijlen die in de lichamen vast zitten en ga zo maar door. Dan kun je ook wel zien dat Peter Jackson zeker met deze film van veel markten thuis is.

We beginnen de film aardig ruw, je word gelijk al in hevige veldslagen gegooid waar de middel-earth bevolking tegen de kwade Sauron vecht. Wanneer een dappere soldaat de vingers van Saudor afhakt en zo bij de ring kan komen (deze vervolgens meeneemt) maakt hij hem niet kapot. Hij neemt hem juist mee. De ring komt terecht bij Gollum die hem voor een aantal jaar bewaakt.

Er is dus een lichte introductie met Gollum gemaakt die naar mijn inzicht in deze film minder tot niet aan het spreken kwam. Je krijgt een kleine uitleg over Gollum maar daar blijft het ook bij. En na de introductie van Gollum kom je snel terecht bij Bilbo. Bilbo is op een dag jarig, hij is 111 jaar oud geworden. Wanneer Gandalf bij hem opzoek komt word Bilbo naar de elfen gestuurd, zonder de ring. Gandalf vertrouwd de ring aan Frodo toe, die hem zou moeten bewaken.

Wanneer er bij de kwade geest (oog des doods?) Mordor een roeping komt om de ring terug te vinden, Bilbo heeft de ring te lang bewaart en nu willen de duistere krachten de ring terug stuurt de duisternis 5 krijgers op weg naar Frodo, Bilbo heeft tenslotte de ring niet meer. Ik noemde persoonlijk deze vijf ruiters ‘The Dark Five’ en dit vond ik toch wel de (tot nu toe) samen met de orcs gaafste uitziende wezens (creaties) uit de LOTR franchise. Er komt weer een hele actie scene aan van de hobbits die tenslotte zelf nog moeten vluchten voor deze krijgers, Gandalf was nergens te bekennen dus ze moesten het zelf tijdelijk maar even oplossen.

Wanneer het groepje bij elkaar gekomen is maken ze het besluit de ring te vernietigen bij het smeedvuur van Sauros. Op hun pad worden ze veel tegen gehouden door Mordor die graag samen met die andere tovenaar (best schamend dat ik zijn naam niet weet) de ring in handen willen hebben. Tegen heel wat gevechten tegen de Orcs (en een super orc waarbij de kop er zo afgehakt werd) hebben ze de strijd gewonnen.

Ik moet zeggen dat dit een heerlijk begin was voor de LOTR franchise, en ik graag uitkijk naar de rest. Ik heb me wel drie uur vermaakt, en dat is prima te doen. Toch plaats ik nu een cijfer dat achteraf misschien verschuift met de andere drie delen om het verhaal rond te krijgen.

Deze fantastische creatie van Peter Jackson brengt je graag mee naar de verzorgde natuur in Nieuw-Zeeland wat uiteraard een plaatje is voor deze film, de middle-earth gevoel spat er van af en je verzakt lekker nog eens wat verder in je stoel om te kunnen genieten van de film. Enkele minpunten zijn natuurlijk ook wel aanwezig, de plotselinge overgang van Galadriel onder het gesprek met Frodo vond ik minder. Ook de speciale effecten in de gehele film laten soms iets van zich teweeg.

Ik moet zeggen dat dit een speciale franchise is die zelfs mij nog wel weg kan drukken in de stoel. De spectaculaire gevechten (en er zijn er genoeg) die niet al te soft zijn raken zelf jou bijna. Daarbij word je (in een best simpel verhaal, als je het volgt) mee gesleurd met de film en dan kun je er toch heerlijk van genieten. Al om al een erg leuk start van de franchise en hij laat een stempel achter dat je de volgende ook graag weer wilt zien, misschien iets voor nu? JA! Toch zou ik een cijfer moeten geven waar ik me fijn bij voel, en deze film was een leuk begin maar, ik denk dat er een betere in de drie thuiszit.

4.0*

Ik vond het wel weer eens tijd worden voor een herziening van de gehele trilogie. Het is alweer een paar jaartjes geleden dus eigenlijk weer hoog tijd. Om helemaal in de sfeer te komen kijk ik ze meestal rond de Kerst, ideale periode wat mij betreft.

Ook al is het onderhand allang bekend wat er komen gaat, sommige scenes ken je zelfs van binnen en buiten, het blijft onvoorstelbaar dat een film zo kan boeien. Vanaf de eerste seconde tot de laatste is het spannend, grappig, adembenemend of ontroerend. Niks dan lof voor Jackson, ook al ziet de film er misschien iets gedateerd uit bij sommige scenes.

De muziek is één van de sterke kanten van de film. Een soundtrack die zeker in m'n top drie staat wat mij betreft.

Ook de geweldige locaties die de film aandoet zijn adembenemend. Midden-Aarde ziet er fascinerend uit, zelfs zo'n slotscène in het bos is al mooi. Toch blijft mij altijd de grotten van Moria het meeste bij, die scene is m'n favoriet uit dit eerste deel.

Ik heb de film nu onderhand al zo vaak gezien dat ik eigenlijk helemaal niet let op het acteerwerk van de cast. Ze zijn zo onlosmakelijk verbonden aan deze films dat ik me totaal niet stoor aan een wat minder sterk dialoog.

Frodo is natuurlijk de spil waar alles om draait, maar wat mij betreft doet Elijah Wood het gewoon prima.

De film blijft ook na de zoveelste herziening gewoon op de volle score staan. Wat een film..

Nog maar eens gezien, denk de derde keer. Blijft fijn kijkvoer, maar wat is het toch jammer dat het zit volgepakt met actie en met betekenisvolle dialogen. De bergtrol is nog niet koud of er duikt alweer een ander onderaards monster op. Jackson had beter wat actiescenes van Tolkien achterwege kunnen laten om de traagheid van het verhaal, de stroperige queeste zelf, beter tot zijn recht te laten komen.

Actiescenes van Tolkien? Joh, in het boek is de scene met de trol een paragraaf en de Balrog ook nog geen halve pagina.

Beter dat die 50 pagina's met Tom Bombadil zijn geschrapt dan gedoe met een bergtrol.