C'era una Volta il West (1968)

Dat is altijd zo met overbekende films; daar is deze film zeker geen uitzondering in. Het geldt eigenlijk voor een groot deel van de top 250, met de nr.1 als schoolvoorbeeld. Maargoed, dat is een andere discussie.

En toch wordt de spanning op sublieme wijze opgebouwd. Het hangt de hele tijd in de lucht dat er iets gaat gebeuren, maar pas veel later dringt het tot je door wat eigenlijk. De meest effectieve manier van spanning opbouwen die ik vooralsnog tegen ben gekomen in welke film dan ook.

Deze film heeft zo'n beetje alles. Goed script, mooie beelden, prima soundtrack. En alles past in elkaar. Voeg daarbij de goede acteurprestaties. Heb hem toendertijd in korte tijd 5 a 6 keer gezien. Het veel later nog eens overgedaan. En de film verveeld nog steeds niet. Kijk, dat is een topfilm dus.

Jullie maken mij nu echt nieuwschierig. Ik ga even kijken hoe ik aan deze film kan komen...

precies ben het geheel met jorissomo eens

gewoon topfilm waar alles bij klopt

net zoals the good the bad and the ugly een film die je gewoon in je leven wel een keer of 10x kan zien

Ik heb hem gehuurd bij de bibliotheek

je vindt hem ook nog redelijk vaak terug in de FRS.

de beste filmmuziek ooit!

En dat terwijl ik de stukjes zónder muziek nog beter vind. De eerste twee scènes zijn magistraal.

Waarbij aangetekend moet worden dat de geluidsband als een muziekcompositie klinkt.

De spanning wordt in deze film bijzonder knap opgebouwd. Charles Bronson en Claudia Cardinale spatten van het scherm af. Ik maak een heel diepe buiging voor deze actrice. De indrukwekkende close-ups, de fraaie beelden van het ruige landschap en de zelden overtroffen filmmuziek zijn zeker niet aan mijn aandacht ontsnapt.

Precies, de beste compositie uit de film.

Een film met rare mensen, die elkaar bijzonder weinig te melden hebben. Voor mij echt een raadsel dat deze film zo (bijna unaniem) ontzéttend hoog scoort. Nummer 6 in de top 10!

Het decor inderdaad schitterend, filmmuziek ook mooi (niet altijd), Claudia "wat was ze mooi" Cardinale en Charles Bronson spelen ijzersterk, een aantal mooie scènes....maar toch ook (met name in het begin) erg langzaam (zeker het eerste uur) en rare conversaties. Iedereen schijnt dat maar normaal/mooi te vinden...

@ Sideshow Bob

Ik snap jouw kritiek niet goed over de hoge klassering in de top 250 en dat deze film te langzaam zou zijn en dat er rare conversaties in zitten.

Jouw favoriete films zijn de Godfather films en die bevatten ongeveer dezelfde ingrediënten als deze film. En op de koop toe staan ze nog hoger in de top 250.

En zijn ze nog 'saaier' ook

De eerste 10 minuten zijn echt geniaal

Dat dialoog aan het einde daarvan ook:

Harmonica: And Frank?

Snaky: Frank sent us.

Harmonica: Did you bring a horse for me?

Snaky: Well... looks like we're...

[snickers]

Snaky: ...looks like we're shy one horse.

Harmonica: You brought two too many.

Een mooie western van de meester Sergio Leone met de muziek van Ennio Moricone (welke hier iets te repetitief is). Garant voor een heerlijke sfeer. Verder een uitstekend verhaal met interessante personages en degelijk geacteerd. Cinematografisch, emotioneel en qua spanning meer dat uitstekend. En toch kon het mij nooit meeslepen, in tegenstelling tot bijv. The Good, the Bad and the Ugly. Waarschijnlijk omdat de meeste personages nooit echt mijn interesse slaagden te grijpen.

Wat een geweldig geniale film

Amen.

Ok, ok, ik zit gewoon te liegen. Ik vind 'm net zo geweldig als de Godfather.

Nee, ik weet niet wat volgens jou dan diezelfde ingrediënten zijn.

En nee, niet "niet op de koop toe", maar "juist".

De films hebben een totaal ander genre. En in de Godfather worden helemaal niet zo weinig woorden gebruikt en er wordt ook duidelijke taal gesproken. Of is Das Boot dan ook een film met dezelfde ingrediënten? Sorry, maar ik echt niet begrijp nie.

@ Sideshow Bob

Godfather is traag opgebouwd, langzame lange conversaties, ............

Dat het niet hetzelfde genre is weet ik ook.

Ja, maar er zit ook veel meer diepgang in the Godfather, de personages zijn echt en hebben gevoelen. Ik denk dat men daarom die film vaak goed vind en deze film meer voor de sfeer en spanning.

Briljant! Alleen al voor het camerawerk moet je deze film een keer zien. En natuurlijk de geweldige muziek van Ennio Morricone. De openingsscene is geweldig met de pure geluiden van de windmolen, de geluiden van de vlieg ed. en de close-ups!

Heerlijk die oude klassiekers. De openingsscene is zo magistraal.

Deze vond ik een stuk spannender dan "The Godfather". Ik me best voorstellen dat mensen er idolaat van zijn, vooral omdat de film sympathie kweekt voor maffiosi. Daarnaast zijn alle karakters erg goed.

Ik heb toch een meer tevreden gevoel bij deze film, een realistisch en origineel verhaal waarbij alle hoofdpersonen iets met elkaar hadden.

Prachtige film, heerlijke sfeer. Deze film kan ik blijven kijken, elke dag weer. Prachtige soundtrack een paar magistrale screne's waaronder de openingsscene, zoals Don MN al zei. Once upon a time in the west = genieten!

ik snap niet dat deze film zo hoog staat aangeschreven. ik snapte er weinig van het dat zogenaamd stoere stilzwijgen vond ik gewoonweg irritant

Over een paar jaar nog maar eens kijken. Heb hem ooit toen ik veertien was na een half uur afgezet, omdat ik hem verschrikkelijk traag vond...

Hoezo vind je hem dan een 10 waard?

Omdat ik hem enkele jaren terug opnieuw keek en hem direct fantastisch vond. Nu kijk ik hem minstens één keer per jaar...