C'era una Volta il West (1968)

Ik denk dat ik deze film slechter zou vinden als ik hem elk jaar zou kijken maar ik denk toch dat deze film er maar weinig op komt(op de Belgische posten toch). Ik heb deze film alleen maar op videocassette en ik heb hem toen opgenomen op een Nederlandse post.

Ondanks het feit dat ik de Italian Restored Version nog nooit heb gezien en ik de films van Sergio Leone niet tot de Italiaanse cinema kan rekenen krijgt deze film onder andere vanwege de glansrol van de met afstand beste actrice aller tijden van mij de maximale waardering.

Het enige wat ik kan zeggen is dat deze film te langdradig is. Er gebeurt te weinig, en ook al zitten er briljante stukken in de film (nvdr. treinscene), toch had ik hogere verwachtingen ervan. Iedereen was er helemaal lyrisch over en ik vond het 'een aardige film'.

Tja, het kan niet voor iedereen een meesterlijke film zijn. Gelukkig maar, anders was het ook maar saai. Maar je kunt er wel niet om heen dat dit een meesterwerk is en zal blijven. Leve Sergio Leone en Ennio Morricone.

Yes yes yes.......Claudia Cardinale

Bah deze film kon mij totaal niet boeien. De plot was opzich wel oké. Maar totaal geen spanning in de film en de muziek valt ook wel weer mee. Het acteerwerk is wel goed enzovoorts.. Beetje overgewaardeerd wat mij betreft.

Zo weinig minpunten en dan zo een lage beoordeling.

Geen spanning?De spanning zit er anders vanaf het begin al in.

Beetje overgewaardeerd, hé.

waarom doet clint eastwood eigenlijk niet hierin mee?

andere koers ( Dirty Harry)

Wat is er spannens aan 3 kerels die de eerste 10 minuten niks anders doen dan vliegen verjagen?

Wat doen die kerels daar?Waar wachten ze op, of op wie?Wat gaat er daar gebeuren?

Dat zijn vragen die de spanning opbouwen.Dat is iig. mijn beleving van de openings scène.

De openingsscène is gewoonweg schitterend : er gebeurt weinig, maar de dreiging is alom aanwezig (zie die lange uitgesponnen beelden, die griezelige close-ups van de ogen, de camera die langzaam over het station glijd, de dreigende geluiden, de wind die je precies om de oren suist,... De tijd lijkt wel stil te staan) en je voelt dat er een dode gaat vallen (je voelt bijna het hart pompen van iemand die zijn laatste seconden beleeft, zoals regisseur Leone zelf al had aangegeven).

Voor mij is die openingsscène een uitzonderlijk streepje filmmagie : simpel, doch o zo effectief.

Daar is natuurlijk helemaal niks spannends aan...

Na een herziening, moet ik mijn mening toch bijstellen. Ik kopieer even het berichtje dat ik op mijn weblog schreef:

De eerste, erg lange en trage scène van deze film zet al meteen de toon: drie mannen wachten in een ondraaglijke hitte in een station op de volgende trein. In deze scène worden alle geluiden uitvergroot, een scharnierend geluid, een zoemende vlieg... Dan stopt een trein. De drie mannen staan op. Een man stapt uit. De trein vertrekt weer. De mannen staan met getrokken pistool voor mekaar. Er vallen enkele schoten, vier mannen vallen neer. Alleen het scharnierende geluid klinkt nog.

Aan allen die deze film nog niet gezien hebben: verwacht geen snelle western vol met spannende vuurgevechten en dergelijke. Dit is een western op z'n Italiaans: sfeer is belangrijker dan verhaal. En Sergio Leone creëert hier werkelijk een magistrale sfeer door een geniale cameravoering, veel close-ups van de ruwe, ongeschoren gezichten van acteurs als Henry Fonda en Charles Bronson, prachtige landschappen, memorabele citaten en muziek van Ennio Morricone waar je kippenvel van krijgt. Ik kan me voorstellen dat dit voor westernliefhebbers een bijna drie uur durend orgasme is.

Ik vind Once Upon a Time in the West in tegenstelling tot zoveel andere filmliefhebbers echter geen meesterwerk omdat het een typisch voorbeeld van "style over substance" is. Een film mag nog zoveel stijl hebben, voor mij kan hij nooit even goed zijn als een film met een goed, origineel en tot nadenken stemmend script.

Een topper en mijlpaal in het westerngenre en verplichte kost voor elke liefhebber van film in het algemeen.

Ik geef hem vier sterren.

Ik ben de top 250 aan het aflopen en gisteravond stond Once Upon a Time in the West op het programma. Zoals Adrenal hieronder al beschrijft is een film waar het verhaal geen rol speelt maar de sfeer belangrijk is. Hierin is Leone dan ook weer geslaagd. Echter je moet er van houden. Het genre western was toen ik klein was één van mijn favoriete genres maar dit is met de jaren wel veranderd.

Ik ben wel tevreden en heb van veel scènes dan ook genoten. Er waren er echter ook bij die ik wat minder vond en die soms wat te langdradig waren. De hele sfeer en spanning werd van minuut 1 goed opgebouwd en bleef constant aanwezig. Er zaten een paar hele mooie dialogen tussen en het gebruik van de camere en de muziek vond ik heel mooi gedaan. Vooral de muziek tegen het einde, toen kwam die even los en dat was wel een prachtig stukje. Op acteervlak zat het goed in elkaar, er werd weinig gezegd maar blikken zeiden genoeg in deze film.

Door deze bovenstaande pluspunten maar het feit dat het niet echt mijn genre is kom ik op 4*.

Dit is echt mijn lievelingsfilm, zit te twijfelen of ik deze op mijn nr. 1 zou doen..

Als het je lievelingsfilm is zou ik dat zeker doen ja..

C'era una Volta il West

Hier zijn gewoon geen woorden voor. Wat een prachtige film. Werkelijk één van de mooiste films die ik ooit heb gezien. Het genre western is persoonlijk mijn favoriete genre. De openingsscéne, pwoh, geweldig. De hele film is misschien wat traag opgebouwd, maar dat maakt de film juist sterk. Sfeer, muziek, omgeving.. geweldig. Spanning begint direct en houdt je de hele speelduur beet.

Het einde ook, prachtig. In de hele film weet je gewoon maar niet waarom de beste man telkens op die mondharmonica speelt, maar dan wordt het duidelijk, en dat was voor mij echt een prachtig moment.

Er Was Eens in het Verre Westen, Het Gebeurde in het Westen.

Dit meen je toch niet....?

Aangezien The good, the bad and the ugly mijn favoriete film is ga ik deze ook heel snel kijken.

Geweldig sfeervolle film met een aantal veelzijdige karakters die het verhaal opbouwen naar een geweldige climax!

* 4,5 met kans op een 5,0

Klassieke meesterwerk van de Italiaan Sergio Leone die beroemd werd met zijn spaghettiwesterns waarin sterren zoals Clint Eastwood en Lee van Cleef schitterden. Once Upon a time in the West kan gezien worden als de ultieme western. De verschillende personages zoals Harmonica, Cheyenne, Frank, de prachtige landschappen van Utah en Arizona en de perfecte shots maken dit een film om nooit te vergeten. De scenes in het begin, in de bar en op het einde waar Charles Bronson zijn wraak neemt zijn de absolute hoogtepunten van de film en de briljante 'mondharmonica' soundtrack van Ennio Morricone is misschien wel de beste uit de geschiedenis van de film.

4*

Wat een prachtige film! jammer dat zulke films nu niet meer gemaakt worden. nu zouden ze hem te traag vinden. vooral de muziek is heel mooi!

Sommige stukjes van de film vond ik eerlijk gezegt een beetje saai. maar het einde vond ik zo ontzettend goed.... geen woorden voor:)

Zo, eindelijk voor de 1e keer in mijn leven Once upon a time in the West gezien. Het heeft me jaren gekost om mezelf eens te overtuigen dat ik deze toch moest gaan zien. Ik hou niet van westerns. Nooit van gehouden en het zal ook nooit wat worden. Maar toch wilde ik deze zien. Top 10 genoteerd in de MovieMeter top 250 moet toch wel kwaliteit zijn.

Uiteindelijk moet ik zeggen dat het best meeviel. De film bezit veel pracht. Meer dan uitstekend geacteerd met vooral een glansrol van Claudia Cardinale. Wat speelde ze overtuigend! Grote klasse! Ook oa Charles Bronson vond ik erg sterk. Weer eens wat anders dan de man in een Dead Wish film tegen te komen. De overige rollen zijn ook prima. Het niveau is hoog en dat komt de film te goede.

Verder is het camerawerk erg fraai. Mooie close-ups, mooie sfeerbeelden van het landschap en regelmatig erg stijlvol. Dit geldt ook voor de geweldige soundtracks. Wat prachtig! Nu ik ze in de film hoorde herkende ik ze meteen. Het zijn toch bekende deuntjes maar wist ik veel dat precies uit Once Upon.. kwamen. Heerlijk!

Jammer genoeg heeft de film voor mij persoonlijk ook minpunten. De ruime 2,5 uur durende speelduur was voor mij te lang. Daar had gerust een half uur afgemogen. Regelmatig kwam ik toch wel erg uitgerekte, saaie scene's tegen. Het plot was niet slecht maar om te zeggen dat het mij boeide? Nee, zeker niet. Zoals ik al eerder zei, ik heb niks met westerns. Mannen op paarden, stoffige dorpjes en al dat soort zaken; niks voor mij. Wel waren enkele dialogen erg de moeite waard.

Uiteindelijk ben ik wel blij hem eens gezien te hebben maar het is nu niet dat ik soortgelijke films ook nu wil gaan zien. Ik snap dat anderen deze film briljant vinden, want de film bevat veel klasse. Maar helaas is hij niet compleet aan mij besteed.

Uiteraard wel een ruime voldoende:

3,5*

Welke westerns heb je tot op heden gezien?

Ik heb ze vroeger meer langs zien komen dan tegenwoordig dus ik kan geen exacte titels opnoemen helaas.