C'era una Volta il West (1968)

Actie ..? Was er ook nog actie dan...?

Ooit van cyniscme gehoord, tn?

Cynisme is toch een grondstof dat in Ferrari-motors wordt verwerkt?

Sorry maar ik kan weinig goeds opbrengen voor deze film. Vond het niks, saai en weinig actie. Sholay en The Good The Bad & The Ugly, dat zijn pas westerns !!

Film weer een keertje herzien. Ik bljif bij mijn 3 ster. Het verhaal is mooi en het camerawerk ook, maar er had voor mij gewoon wat meer snelheid in gemogen.

Formidabele spaghetti-western is dit. Die opbouw, die cast, alles klopt gewoon aan deze film. De score van Morricone is één van zijn beste, die draagt de film voor een heel stuk.

En Charles Bronson vind ik ongelooflijk COOL wezen hier.

En Cardinale was een verdomd lekker wijf!

Aanrader deze klassieker !

*****

Met zulke uitspraken kan ik het alleen maar eens zijn!

Berichten verplaatst naar Film > Genres en landen > de Western

C'era una volta il West laat zich zonder de muziek van de Italiaanse componist Ennio Morricone en het plot van mede scenarioschrijver Bernardo Bertolucci het beste omschrijven als een live optreden van The Doors zonder zanger Jim Morrison.

Om het maar pathetisch te stellen: de één kan niet zonder de ander.

Zo was ik dan ook zeer verheugd om aanwezig te mogen zijn op het B-oost Festival die dit jaar in het teken stond van deze beroemde componist.

Een verademing om het werk van deze grootmeester uitgevoerd zien worden door het Metropool Orkest.

Mierzoete melodieën uit C'era una volta il West konden vanzelfsprekend niet ontbreken, net als arrangementen uit de film The Mission en de wereldberoemde mondharmonica scene.

Heel even waande ik me op de set van Sergio Leone, weg van de dagelijkse werkelijkheid.

DE ultieme western,alles klopt gewoon aan deze film,geweldige

muziek,settings,tronies,dialogen,acteurs/trices etc.etc

Deze film is een mijlpaal in dit genre,

4,5 ster

Tengdengdengdengdeng dengdengdeng dengdengdeng. Dat melodietje blijft ronduit zalig.

Na eerdere ontgoochelingen For a fistfull of dollars en The good, the bad and the ugly, eindelijk een Leone waar ik iets mee kon.

De heroiek uit deze film kon ik beduidend meer smaken dan de humor in The good, the bad and the ugly, die ik persoonlijk heel flauw vond en die voor mij afbreuk deed aan het verhaal.

Deze film is met voorsprong de beste western die ik al gezien heb en krijgt dan ook een vlotte 4,5, met zeer groot 5 sterren potentieel.

Ja inderdaad. Maar wat is er dan zo grappig aan?

Leone op het toppunt van zijn epische krachten.

OUATITW is een opera, een ode aan het magische Westen, ondersteund door Morricone's bijna goddelijke soundtrack.

Ongelooflijk hoe een regisseur in zo'n korte tijd zóveel kwaliteit wist te leveren, en zelf ook geleidelijk aan groeide binnen het genre. Leone weet opnieuw talloze interessante personages te creeëren, die allemaal hun momenten hebben.

De film beweegt wat traag, maar dat is absoluut niet storend. Integendeel. De grootsheid van 'West' wordt alleen maar onderstreept, er is ruimte voor bewondering.

Er zijn veel krachtige scènes, met name het einde is memorabel. Het meest briljante onderdeel van 'Once Upon a Time' is echter de openingssequentie. Het niveau van de eerste 30 minuten wordt helaas niet vastgehouden. Dat was ook wat veel gevraagd; de opening van deze film behoort immers tot de allerbesten in de filmgeschiedenis.

*****

Hoe kan dat je ontgaan? Eerste wat me opviel was dat deze film er ONTZETTEND goed uitzag. Die trein door dat landschap bijvoorbeeld, herinnerde ik me nog van vroeger, heb deze film als klein jochie al eens bij vlagen gezien.

Ik zie geen enkel zwak punt in deze film.

Once Upon A Time in the West staat echt bekend als een klassieker. Onder andere de regie, het camerawerk, de schoonheid van Claudia Cardinale en vooral de muziek van Ennio Morricone hebben bijna mythische proporties aangenomen door de reacties op de film wereldwijd.
Dat hoge verwachtingspatroon heeft de film bij mij in tweede instantie wel waargemaakt. Dat komt denk ik doordat dit echt film is vol met subtiele details zoals kleine variaties in de muziekjes, (symbolische) verwijzingen (Ben er niet zo goed in maar heb er al enkele kunnen ontdekken. Onder andere de zwarte en witte hoeden die voor kwaad en goed staan, het einde van het cowboy-tijdperk en begin van het industriële- en geld-tijdperk en water dat volgens mij staat voor de toekomst), enzovoort. Maar misschien heeft ook meegespeeld dat ik de eerste keer de film vrij laat keek toen ik ook al moe en niet helemaal geconcentreerd was. En de film is al vrij traag en dat kan je echt een beetje in een roes krijgen.
Het begin van de film is al erg sterk en laat al aardig zien wat je te wachten staat. Gelijk al prachtige shots van zeer mooie landschappen en soms enorme close-ups van die grauwe koppen van de ruige mannen die daar in het Wilde Westen leven. De film is vaak ook erg traag, maar op een prettige manier. Meestal laat Sergio Leone de beelden en muziek (die elkaar bij de scenes met in elk geval Harmonica, Frank en Cheyenne zo'n beetje perfect aanvullen) De sfeer is door de prachtige beelden en goede regie, en de mystiek van het niet al te originele maar toch erg goed opgebouwde verhaal en de karakters al erg sterk aanwezig, en de trage scenes dragen daar alleen maar aan bij. Er wordt een bepaalde spanning, een bepaalde dreiging opgebouwd. Het gaat zelfs puur om het opbouwen zelf, de uiteindelijk climax steeds is steeds kort en fel.
De soundtrack vind ik misschien nog wel het sterkste punt aan de film. Die is echt prachtig. Elk belangrijk karakter (alle karakters zijn interessant trouwens) heeft zijn eigen liedje, en al die liedjes klinken prachtig. Er wordt ook heel subtiel omgegaan met die liedjes door kleine variaties, de muziek die even stopt, dat soort dingen. Vaak slaat dat naadloos aan bij de beelden. Vooral die deuntjes van de harmonica doen het hem. Die geven de mystiek van Harmonica (en ik denk ook het feit dat hij veel heeft meegemaakt en een echte "loner" is) al erg goed weer. Ook Frank (goede keuze om Henry Fonda als bad guy te casten), Jill McBain en Cheyenne zijn mysterieus. Maar met name die eerste twee. Alle acteurs spelen goed. Ze zeggen vaak weinig, maar dat werkt heel goed voor de mystiek en sfeer en ze acteren heel goed met hun mimiek en houding. De enkele keer dat er wel sprake is van een dialoog is die erg goed, lekker scherp vaak met leuke oneliners en humor. Ook wat betreft enkele gebeurtenissen is er aan humor geen gebrek in de film (Het expres vals op de harmonica spelen, het schieten in de gesp van de broek bij die vent met bretels én een riem).
Na de sterke opening komt er op een gegeven moment wat meer vaart in de film. Niet dat het tempo nou echt hoog komt te liggen, integendeel eigenlijk, maar door de goede regie en boeiende scenes wordt de aandacht van de kijker goed vastgehouden. Wat opvalt naast de zeer sterke sfeer, muziek, spanningsopbouw, camerawerk en montage zijn de erg mooie decors. Ook die zijn voor de sfeer essentiëel. De soundeffects zijn vaak ook goed. Dan denk ik bijvoorbeeld aan die piepende molen aan het begin. Dat werkt erg goed met die stiltes en trage beelden. Het geluid van geweer- en revolverschoten vond ik trouwens opvallend zacht klinken. Al was het wel een prettig geluid. Minpuntje vond ik dat het geluid soms erg knullig was gesynchroniseerd met de beelden. Maar dat komt niet zo heel vaak voor.
Het einde van de film vond ik ook sterk, maar het viel toch wat tegen. Er wordt een hoop geheimzinnigheid en spanning opgebouwd, maar persoonlijk vond ik hier de aanloop leuker dan het uiteindelijke einde (zoals ik dat dus ook al vond gelden bij de andere scenes waar spanning werd opgebouwd). Het grote eindshot is dan wel weer prachtig.
The Good, The Bad and The Ugly blijft nog nipt mijn favoriete western (op dit moment), maar toch vind ik Once Upon a Time in the West een erg goede film, met recht een klassieker, en heb ik er 4.5* voor over. Dit is denk ik typisch zo'n film die je (alleen al door de vele symbolische verwijzingen) alleen maar meer gaat waarderen als je hem vaker kijkt, en daarom kan het goed zijn dat ik mijn cijfer in de toekomst nog verhoog. Na slechts de tweede keer kijken is mijn waardering al sterk gestegen. De eerste keer dacht ik een beetje "is dit het nou?". Al zou dat dus kunnen liggen aan de omstandigheden waaronder ik hem keek.
Ik heb de film op DVD dus ik zal hem nog vaak genoeg gaan kijken. De poster van de film staat in elk geval al zeker in mijn "mooiste aller tijden"-lijstje.
Iets anders wat me trouwens ook opvalt aan de film is de geanimeerde aftiteling en voortiteling(?), of hoe noem je dat? Ik kan me vergissen, maar volgens mij vrij uniek voor films uit die tijd.
Ik heb trouwens de reacties eens goed doorgelezen, en wat me opvalt en wel een beetje irriteert is hoe veel van de fanboys hysterisch reageren als het oordeel van anderen te negatief is over de film. Deze site is toch voor mensen met verschillende meningen? Respecteer die dan ook, en ga niet reageren met persoonlijke sneren of nietszeggende smiley's en oneliners. Ga in discussie, en als dat niet lukt met die persoon, tsja, dan maar niet discussiëren.
Waar ik weer wel alle begrip voor heb is de ergernis over mensen die hun mening totaal niet onderbouwen en ergernis over bezoekers die een film een wel heel overdreven laag cijfer geven. Iedereen kan anders omgaan met het beoordelingssyteem natuurlijk, maar ik persoonlijk vind dat je een film niet alleen moet beoordelen op hoeveel deze je heeft vermaakt. Dat cijfer is in mijn ogen ook om je waardering over de kwaliteit ervan uit te spreken. Zo kan een film me bijvoorbeeld totaal niet aanspreken doordat het van een genre is waar ik niet van hou of het behandelt een onderwerp wat me niet interesseert. Maar dan kan ik nog wel de kwaliteit van de film erkennen, puur kijkende naar cinematografische aspecten. Voor mij is het cijfer een combinatie van vermaak (dat is de factor die toch het zwaarste meeweegt voor me), cinematografie, orginaliteit, en zo nog wat factoren misschien. Een film als deze die wat betreft invloed op de filmwereld en cinematografie echt de top is behoor je niet een halve ster of zo toe te kennen vind ik. Daarmee stel je hem gelijk aan echt waardeloze en zielloze films waar totaal geen passie en vakmanschap in is gestoken. Maar goed, dit is dan weer mijn persoonlijke opvatting.

Je kan een lang of kort verhaal typen, maar C'era is een vijfsterrenfilm, Thomas, dat weten we allebei.

Je hebt IIG een klassieker in huis, kijk hem over een tijd nog eens en je zult hem nog meer waarderen.

Een klassieker en een film die je steeds meer gaat waarderen naarmate je hem vaker hebt gekeken is Once Upon a Time in the West zeker.

Inmiddels heb ik ook de audiotrack gekeken/geluisterd, en daaruit komen veel interessante details en verwijzingen aan het licht. Niks is eigenlijk toeval. Overal is wel over nagedacht. Het kenmerk van een meesterwerk. De film verwijst naar behoorlijk wat andere westerns, met name die van John Ford en ik denk wel The Searchers in het bijzonder. Als ik al die films gezien zou hebben zou ik de film nog meer weten te waarderen waarschijnlijk.

Misschien dat ik ontzettend blind ben, maar op welke verwijzingen bedoel je bij onder andere The Searchers?

Erg vergelijkbaar met The Searchers is deze film niet. The Searchers is opgenomen in Monument Valley en een van de scènes in deze film ook, uit eerbetoon aan Ford. Dat eerbetoon hoeft echter niet aan The Searchers te zijn. Ford nam de meeste westerns op in Monument Valley. Inhoudelijk lijkt deze film in ieder geval totaal niet op The Seachers.

Valt ook wel mee. Ik heb de meeste westerns waarnaar verwezen wordt wel gezien, maar Leone kopieert of imiteert vrijwel niets. Het blijft over het algemeen bij kleine knipoogjes of kleine situaties die in Leone-stijl uitgevoert worden. Het is in ieder geval geen Kill Bill of zo waarin vrijwel alles bij elkaar gejat is.

Ik weet die verwijzingen naar The Searchers allemaal niet uit mijn hoofd. Zoals gezegd heb ik de film niet gezien, en na 1 keer kijken ken ik natuurlijk niet de audiotrack uit mijn hoofd.

Maar er werd bij scenes vaak gezegd dat ze naar The Searchers verwezen. Als ik het me goed herinner bijvoorbeeld de scene van de introductie van Frank, bij de McBains.

Trouwens, Kill Bill vind ik absoluut geen bij elkaar gejatte film. De boel bij elkaar jatten of van je film een grote ode aan met name B-films maken vind ik toch twee heel verschillende dingen. Kill Bill vind ik fantastisch.

Daar zit volgens mij trouwens nog wat muziek in uit Once Upon a Time in the West, en ook wat typische Leone-closeups.

Gister weer herzien! Ik kan erg kort over deze film zijn: wat een prachtig meesterwerk zeg! Dit was ongeveer de 4de of 5de keer dat ik deze film zag en hij wordt elke keer beter! Een van de beste films ooit voor mij. De prachtige muziek, verbluffende cinematografie, goede acteerwerk, een aantal onvergetelijke scenes en Claudia Cardinale maken dit toch een onvergetelijke film! Ook Charles Bronson is geweldig als harmonica terwijl Fonda net zo goed is! Voor mij een terechte notering in de top 10!

* * * * *

Klopt.

De ritselende struiken, het gefladder en het getjirp; dit zijn allemaal knipogen naar Ford's "The Searchers", waar dezelfde elementen werden gebruikt om onheil aan te geven ( http://en.wikipedia.org/wiki/Once_Upon_a_Time_in_the_West#Movie_references ).

Zal wel aan mij liggen maar ik begreep het verhaal niet ,,,

2*

Jep, ga er over een jaar nog eens voor zitten en je zult verbaasd zijn!

Wat begreep je niet?

sjees man toen ik deze film gezien had (en ik was nog jong) bleef die scene met de boeven en het jongetje op mijn netvlies gebrand.. hij haalt gvd gewoon die trekker over..] wat een onwaarschijnlijk slecht mens... nog steeds vind ik het een vreselijk (goede) scene ... en dan die harmonica... een absolute top top topper.. een 5* in mijn boekje.

Is niemand het met me eens dat de film in het laatste uur veel van z'n kracht verliest?

Ik niet, vind het juist erg sterk.

Dit is echt mijn favourite western of all time, deze meesterwerk heeft alles wat je van een film kan/mag verwachten. legendarishe opening scene, het prachtige sfeer, regie , acteerprestaties, cinematografie,smullende script

(So, you're the one who makes appointments

And you're the one who doesn't keep them

How can you trust a man who wears both a belt and suspenders? The man can't even trust his own pants

Do you know anything about a guy going around playing the harmonica? He's someone you'd remember. Instead of talking, he plays. And when he better play, he talks

Do you know anything about a guy going around playing the harmonica? He's someone you'd remember. Instead of talking, he plays. And when he better play, he talks

Go away... go away... go away, I don't want you to see me die.

onvergetelijke Ennio morricone, beeldschone Cloudia Cardinale, Harmonia, Cheyenne en zijn cynishe humor, Opera-achtige dramatiek, het trage suspence-achtige opbouw van de film, en uiteraad Henry Fonda die voor het eerst de rol van een bad-guy speelt een rol wat hem op het lijf is geschreven enz.

.kortom OUTW is een aanrader voor alle filmliefhebbers en een klassieker die de genre naar de hoogste niveau heeft kunnen brengen en die helaas vaak in de schaduw van The Good, the Bad and the Ugly komen te staan en mede daar door niet altijd de status krijgt die hij verdient.

5 sterren