Knowing (2009)

Knowing is één van de eerste films uit 2009 die ik zie en ik kan nu al zeggen dat het één van de slechtste zal zijn. Tegelijkertijd is het echter ook al meteen één van de opvallendste. Knowing is namelijk een science-fictionfilm van het soort die we in Hollywood zelden zien: het probeert ons echt een filosofie voor te schotelen. De gebruikelijke aandacht voor special effects en spektakelscènes wordt hier voor de verandering eens voor een reden gebruikt in plaats van effects en spektakel om de effects en het spektakel. Dat is altijd een goed teken.

Jammer alleen dat ik de filosofie achter de film afschuwelijk vind. En dan bedoel ik ook écht afschuwelijk. Determinisme is mijn ding niet, ik zou niet eens willen geloven dat het lot van de mensheid op een of andere manier vaststaat. Maar dat Proyas in deze film gewoon maar de Aarde laat vergaan voor het determinisme gaat me een stap te ver. Natuurlijk mag de Aarde eens vergaan in de film, dat is weer eens wat anders. De scène ziet er ook geweldig uit.

Maar wat is de zin die Proyas aan dit einde geeft? Ik zou het toch interessanter gevonden hebben als de mensen invloed hadden gehad op de vernietiging of zoiets dergelijks. Nu gaat de Aarde omdat de Aarde moet vergaan, en dat is het. Het is een ideologie die me sowieso niet aanspreekt, maar de film gaat een stapje verder. Dat de Aarde vergaat op dit tijdstip stond allang vast en aliens, die hier toch duidelijk symbool staan voor engelen of zelfs God, weten de mensen te redden op een Christelijke manier, door met een (of misschien zijn er meer) nieuwe Adam en Eva te komen. Niet alleen is het universum deterministisch, het is ook nog Christelijk. En daarvoor moet de wereld boeten. Enige andere motivatie lijkt er niet te bestaan. Het zou een mooie aanklacht kunnen zijn voor zij die verantwoordelijk zijn voor determinisme, ware het niet dat er niemand verantwoordelijk voor gehouden kan worden. De film probeert enige hoop te geven door Cage op het einde te laten geloven in de hemel. Hoera? Ik haatte de aliens ook in iedere scène waar ze in voor kwamen, maar niet omdat ze schurkachtig overkwamen. Ik had gewoon geen behoefte aan ze in deze film.

Vanaf het moment dat ik doorhad dat de film geen kritiek ging leveren op determinisme werd ik al wat sceptisch, maar toen de film ook nog Christendom ging prediken schoot het gewoon in het verkeerde keelgat. Daar kan een indrukwekkende gefilmde vliegtuigramp, de Bernard Herrmann-achtige score en wat mooi camerawerk en belichting weinig aan veranderen. Cage's films van de laatste jaren hebben mij niet meer aan weten te trekken en dat is jammer, want het is een fijn acteur. Aanvankelijk vond ik hem hier weer goed, maar na een tijdje werd zijn rol toch wat te dik aangezet en wordt zijn moedeloosheid zo drammerig als de toon van de film.

Als een thriller is de film degelijk. Niet groots, maar kijkt het aardig weg. Als filosofische science-fiction is het enige goede wat ik erover kan zeggen dat men het in ieder geval geprobeert heeft. Het faalt echter gigantisch voor mij. Ik lijk hier trouwens wel een van de weinige te zijn die zich hier aan stoorde.
1,5*

Ik ben het ook niet eens met de zienswijze in de film, maar daar kon ik me nu echt niet aan gaan zitten storen.
Ik snap sowieso al niet waarom jij het eerst met de inhoud van de film eens moet zijn om hem een hoge waardering te geven. Natuurlijk ben ik het niet eens met de inhoud van de film, maar Proyas schetst ons een deterministisch plaatje voor en sleurt ons daarin mee. Dat heeft hij toch voortreffelijk gedaan. Vandaar mijn hoge waardering.
Ik vond hem dus wel top. En als de film erin slaagt om je helemaal op te zuigen dan heb je pas op het laatste moment door dat het misschien iets te maken heeft met het christendom, maar wat mij betreft zouden nog steeds net zo goed aliens afkomstig van een andere wereld kunnen zijn. Maar dat is maar zo'n kort stukje. Het einde hoorde er gewoon bij want eens als alles vernietigd is, dan houdt ook het vernietigen op; het waren de puntjes op de i van een film waar ik bijzonder van genoten heb.

De film begon heel sterk. Helaas begon het na de ´aliens´ (zoals ik het noem) die in de film kwamen af te dwalen. De film was in het begin geloofwaardig. Nja in de zin van....

Mja dat verpeste de film dus helemaal. Zwak einde en heel ongeloofwaardig.

Nou, nou The One Ring, je gaat wel flink tegen de film in. Ten eerste moet ik zeggen dat ik ook geen fan ben van determinisme maar de hele film is gebouwd op dat gegeven dus dat konden ze moeilijk weg laten. Sowieso had ik nergens het gevoel dat Proyas ons wil bewijzen dat determinisme bestaat. Snap dan al helemaal niet waarom je vindt dat Proyas te ver gaat door de aarde te laten vergaan voor het determinisme zoals jij stelt. Ik denk niet dat we ook maar iets aan die zonnevlammen hadden kunnen doen, determinisme of niet.

Belangrijker, je mist compleet wat Proyas wil laten zien met het einde. De christelijke ondertonen zitten er alleen maar in omdat wij mensen die betekenis eraan geven. Proyas laat het open of het echt engelen zijn, of dat het gewoon aliens zijn die de mens een andere betekenis heeft gegeven (namelijk die van engelen die voor een God werken). Christendom wordt in deze film net zo erg gepredikt als dat er tegenin wordt gegaan. Aan één kant kan de Bijbel de waarheid zijn en worden uitverkorenen gered door engelen, aan de andere kant is de Bijbel gewoon een veredeld rapport van alien-encounters en is alle waarde die de christenen er aan geven nutteloos (tenslotte worden gelovigen gewoon achtergelaten om te branden, niet bepaald waar de gemiddelde christen op zou rekenen).

Jij lijkt je erg gestoord te hebben aan de thema's omdat je kijkt naar wat je er zelf van vindt, en niet van hoe ze in de film een rol spelen. Daar is op zich niks mis mee maar ik vind dat je daar een film niet gelijk op kan afrekenen.

De film begon goed, lekker mysterieus en een beetje vreemd. Toen het allemaal eenmaal op gang kwam werd het nog beter. Inderdaad een paar heel goed gefilmde rampen, en met name de rauwheid daarvan sprak me erg aan. Dan bedoel ik met name dat de camera niet bij de meest "gory" beelden net wegdraait, maar dat je juist met die dingen in je gezicht wordt gemept.

Helaas ging het daarna naar een bedenkelijk niveau en het bleef maar slechter en slechter worden.

Grofweg zag de beoordeling tijdens het kijken er zo uit in mijn hoofd; na 15 minuten 4 sterren, na een uur makkelijk 4,5 sterren, na het einde 2,5 sterren.

Ik heb geen trek me dat soort dingen opgedrongen te krijgen, zeker niet als dat totaal niet binnen de context van de film past. die aliens een soort vleugelachtige waas geven bij het opstijgen was dan wel een ultiem dieptepunt alleen overtroffen door de door het gras rennende koters. Heel erg jammer, een gigantische anticlimax.

Ik vond deze film zeker de moeite waard! Ik zou hem zo nog een keer kijken. Het einde heeft echt een wendinghet is echt zo'n Adam en Eva einde maar het "einde" van John (Nicolas Cage) was niet verwacht, voor mij dan. Ik vond het zeker geen slechte film! zeker de moeite waard om te kijken.

Gister in de bios gezien en vond hem voor de pauze erg goed. Naarmate de film vorderde werd het voor mij een beetje ongeloofwaardig. Maar toch wel de moeite waard om te zien.

ik geef hem een 1 voor het concept

Wat een coole film, vooral de eerste helf is geweldig en dan nog eens de ongelukken die gebeuren is prachtig gemaakt en special effects zijn ook geweldig. Jammer dat het einde zo gaat, ik weet nog niet heel erg goed wat ik er van moet vinden, maar ik zou graag een andere einde zien, mischien is het wel een hype om dit soort einden te maken in amerika. ( ik ga maar niet zeggen hoe die gaat , straks verklap ik iets aan mensen die het nog moeten zien)

Prima uitleg van de film, nu je het zo zegt, ik zie het er helemaal in terug. Zeer goede film, waardering kan met een halfje omhoog. De film blijft mij zo enorm bij vanwege het zo op het oog waanzinnige einde.

Waar jij vermoedelijk niet veel van begrepen hebt, denk ik.

Natuurlijk niet. Ik heb er geen probleem mee dat determinisme gebruikt wordt voor een thrillerplotje, al heb ik voorspellingen in verhalen altijd al wat minder gevonden. Mijn probleem is dat de film zijn thema's niet gebruikt voor een onschuldig verhaallijntje, maar er ook iets mee lijkt te willen zeggen. De film kwam op mij over alsof hij niet op de eerste plaats wilde vermaken, maar toch vooral een boodschap wilde overbrengen. De boodschap die ik eruit haalde is dus dat determinisme bestaat en God ons leven bepaald. Wij mensen kunnen alleen toezien, zonder ook maar enig gebruik te kunnen maken van vrije wil. Zelfs de vrije wil is vooraf bepaald. Ik kan weinig dingen bedenken die minder aantrekkelijk zijn.

Dat de film determinisme als de waarheid ziet en vrije wil onbelangrijk vind kan iedereen er natuurlijk uithalen. God wordt niet letterlijk in de film getoond, maar toch lijkt het me duidelijk dat de basis van het determinisme in de film in het christendom te vinden is. Niet alleen komt de Bijbel duidelijk in beeld in een sleutelscène en is een afbeelding van God in de zon een paar keer te zien, er zijn ook andere verwijzingen. De twee kinderen zijn duidelijk een nieuwe Adam en Eva, ze dragen zelfs klassieke kleding. En waar lopen ze naartoe? Een witte boom, waarschijnlijk de boom van het leven. De aliens zijn een metafoor voor God of voor engelen. Als ik het me goed herrinner krijgen ze op het einde zelfs engelachtige vleugels. Nicolas Cage's dood wordt niet getoond als zinloos omdat hij zijn geloof in God terugvind (lees de Bijbel en verbaas je over hoevaak dat voorkomt!). Dit is gewoon gigantisch Christelijk allemaal.



Ik denk ook niet dat we iets tegen die vlammen konden doen, natuurlijk. Het is het nihilistische dat voortkomt uit het determinisme dat me zo stoort. De film laat eigenlijk zien dat de enige zin die men in het leven kan vinden is geloven in God. De wereld vergaat, niemand kan er iets aan doen, maar als je in de hemel gelooft sterf je tenminste gelukkig. Een vervelende boodschap voor een atheïst. De film krijgt qua betekenis iets ongeloofelijks zinloos voor mij.



Dat de gelovigen sterven wordt niet zozeer als iets slechts gezien. Het is natuurlijk vervelend, maar in ieder geval geloofden ze en werd Cage's ziel verlost op het einde. Het hoofdthema van de Bijbel is praktisch 'verlossing'. Iemand wie in het rijne komt met God is in de Bijbel een held en vaak gebeurt dit in het gezicht van de dood. Dat de Bijbel een rapport van de aliens is of van God maakt geen verschil.



Ik wel. Een boodschap waar je het niet mee eens bent kan gewoon een film verzieken. Nazi-film Jud Suss was ook filmisch knap gemaakt, maar in de kern verrot en daar geeft iedereen een lage score. Waarom zou dat bij deze film anders zijn? Al vind ik 'verrot' nog wel wat overdreven bij deze film. Deze film is meer theoretisch dan propagandistisch. Ik ben het gewoon niet met de film eens.

Ik denk niet dat de film per se het Christendom propageert. Op mij kwam het eerder over als een kwantummechanische (o.i.d.) 'verklaring' voor de bijgelovige tekeningen en verhalen uit het Christendom. Het magische wiel van de leer dat op die Doré-achtige schets staat blijkt dus een ruimteschipt te zijn, in plaats van een magisch wiel van de leer. Ik denk ook niet dat de aliens een metafoor voor God zijn, maar dat wat mensen vroeger als engelen tekenden, aliens bleken te zijn. Die dus ook door natuurlijke selectie op hun punt zijn aangekomen. En in die nieuwe wereld aan het einde valt te zien hoe gewone mensen waarschijnlijk een nieuw bijgeloof gaan stichten; het lijkt een bijbelse scène, maar je hebt het volgens mij bij het juiste eind wanneer je stelt dat de kindjes de nieuwe Adam en Eva worden; niet door God geschapen dus, maar gewoon geëvolueerde mensen van een andere planeet. Dan blijft nog steeds over dat binnen de muren van dit verhaal de Bijbel op hele fundamentele plaatsen waar gebeurd is, en dat inderdaad alles causaal gelinkt is en dus vast staat. Ik ben die-hard atheïst dus ik vind dat geen topidee maar het is tenminste een (soort van) natuurwetenschappelijke uitleg van bijgelovige verhalen. Wat als engelen geen engelen waren, maar verder ontwikkelde wezens die ons hielpen? Dat is volgens mij een beetje de vraag. En dat deterministische, ja, dat heb ik liever ook niet, maar dat moet je een beetje op de koop toe nemen.
Het enige dat ik bezwaarlijk vond was inderdaad het 'geloof in de cijfers' ondertoontje wat er natuurlijk wel in zit. Maar God komt er volgens mij amper bij kijken. In Proyas' Dark City zit ook dat mensen bang en bijgelovig zijn over wat er precies allemaal gebeurt, maar één gozer durft door de propaganda van de plaatselijke geestelijkheid te kijken en ontdekt de 'waarheid'

Precies, alle christelijke thema's die je uit de film kunt halen, kunnen net zo makkelijk gezien worden als buitenaardse verschijnselen die door de mens verbasterd zijn tot religie. Zoals ik al zei, jij ziet Adam en Eva naar de boom van het leven, maar dat zie je alleen maar omdat het zo in de bijbel staat. Als de bijbel echter niets meer is dan een veredeld rapportje van buitenaardse verschijnselen, zit je gewoon te kijken naar een eeuwig voortgaand proces van aliens die de mensheid laten voort leven. Proyas probeert volgens mij vooral dit discussiepunt op te brengen (iets wat Kubrick met 2001 ook al een beetje deed, het aanbidden van verschijnselen die we niet bevatten), en daarbij kan hij niet anders dan uit gaan van determinisme.

Ik zou 2001 nooit een deterministische film willen noemen en die film gaat zeker niet over het aanbidden van wat dan ook. Ik zie de link tussen 2001 en deze film wel, maar 2001 zit toch wat complexer in elkaar.

Anyway, jullie missen mijn belangrijkste punt: dat de film alleen hoop schenkt voor de Aardbewoners door middel van verlossing. Veel Christelijker dan dat wordt het niet. Natuurlijk bestaan er genoeg films waarin het thema van verlossing voorkomt zonder naar de Bijbel te linken, maar deze film linkt het onmiskenbaar wel naar de Bijbel (Cage die toegeeft dat hij nu wel in het hiernamaals gelooft; de priestervader van Cage).

Het is ook niet zo dat ik Adam en Eva en de boom van het leven zie omdat ik het slechts zo interpreteer, want dan zou je denken dat er toevallig een jongen en een meisje zijn die voor een nieuwe beschaving moeten zorgen en dat de boom toevallig wit is en zo prominent in het shot zit. Uiteraard is dit geen toeval. We willen niet aan de Bijbel denken, we moeten aan de Bijbel denken. Het ligt er nogal dik bovenop.

Of de aliens nou verantwoordelijk zijn voor de Bijbel en er dus geen God is doet er niet toe. Evenmin is het van belang dat we de aliens fout geïnterpreteerd kunnen hebben als engelen. Hun rol blijft hetzelfde en het blijft een Goddelijke rol, zelfs al is het niet een Christelijke God. De metafoor is onvermijdelijk, door de aliens aan Bijbelse beelden te linken. De aliens bepalen op een manier het leven van de mensen en oordelen wie er geschikt zijn om verder te leven. De Bijbel is waarschijnlijk hun werk en verteld over hoe er geleefd moet worden. Het zijn bemoeizuchtige creaturen die de vrije wil van de mensen overbodig maken. Het nihilisme van de film en daarmee het fundament van mijn kritiek blijft evenwel overeind. Of het de Christelijke God is of een groep aliens doet er niet toe, al blijf ik erbij dat de aliens te veel aan het Christendom gelinkt worden om ze er los van te zien. En vergeet het verlossingsgedeelte niet.

Overigens vind ik het moeilijk om de aliens als goede beschermers te zien. Ze gaan niet alleen erg selectief te werk met beslissen wie er mag blijven leven en wie niet, ze gebruiken ook meteen de meest omslachtige manier om de mensheid mee te delen dat er rampen gaan gebeuren. Als het toch niet voorkomen kan worden, waarom dat toch die kinderen die cijfers laten opschrijven? Het slaat allemaal nergens op.

Het doel van het opschrijven van de nummers is puur om de gekozen eigenaar ervan te overtuigen dat de wereld binnenkort zal eindigen. Je kan niet iemand gedachten in zijn hoofd proppen of gaan prediken dat de wereld ten einde komt, want niemand neemt het serieus. De lijst met 50 jaar van voorspelde rampen is om te bewijzen dat de lijst klopt, de overige twee rampen zijn de laatste bevestiging dat je de laatste ramp (het einde) ook serieus moet nemen.

Overigens wil ik nog één opmerking maken over wat je zegt, TOR, en dan laat ik het erbij (ik denk niet dat we elkaar gaan overtuigen):

Zoals ik eerder al zei:je ziet het omdat het zo in de Bijbel staat. Natuurlijk wil Proyas die link leggen en legt hij het er heel dik op, maar niet omdat hij 'Christelijke verlossing' wil prediken, maar om het discussiepunt op te brengen dat al die zaken in de Bijbel gewoon buitenaardse zaken kunnen zijn. Het paradijs is niets anders dan een planeet waar aliens ons geplaatst hebben, het magische wiel van de leer niets anders dan een ruimteschip, de apocalyps niets anders dan een natuurramp. De mens heeft deze zaken uit onbegrip een goddelijke betekenis gegeven, en dat is onze Bijbel geworden.

Jij lijkt ervan uit te gaan dat de aliens bemoeizuchtig zijn, maar alleen omdat je een aanname maakt op basis van wat de Bijbel (volgens de alien-theorie een overgewaard getuigen-rapport) je vertelt. De aliens lijken geen zak te geven om mensen die hen aanbidden en bepalen of oordelen ook niks (want alhoewel zij voorspellende gaven hebben en in het algemeen hoogbegaafd zijn, wordt nergens gesuggereerd dat zij de uitkomst kunnen bepalen). Het kan hun ook niets schelen dat Koestler wel gelooft op het einde, vermoedelijk omdat de Bijbel dus geen enkele betekenis heeft behalve dat het portretteert hoe de aliens werken. In dat opzicht kun je zelfs stellen dat Koestler op het einde misschien wel met zijn vader verzoent omdat hij beseft dat alles is vastgelegd en de Bijbel waarheid bevat, maar tegelijkertijd deze waarheid berust op verkeerde aannames van de mens op wat de aliens doen en is zijn 'verlossing' gebaseerd op het feit dat hij ook teveel waarde hecht aan de aliens (maar wederom ook waarde heeft omdat hij als één van de weinigen weet dat de mensheid verder leeft).

Jij draait mijn visie eigenlijk om: jij ziet de aliens als levensbepalende wezens die ons onder controle hebben en als je in ze gelooft komt alles goed. Ik zie de aliens als aliens die de mensheid willen laten voortbestaan, maar in dat doel compleet zijn gemisinterpreteerd door de mens als barmhartige, vredelievende en levensbepalende wezens.

Je moet het zien als een lastige vlieg in je woonkamer. Je huisgenoot wil hem kapot slaan maar je vangt hem, en laat hem buiten vrij. Puur omdat je het beestje vrij laat, betekent dat niet dat je aanbeden wil worden door het beestje of dat jij wil bepalen wie leeft en wie sterft, maar puur dat je zo'n beestje niet wil laten sterven. Dat dat vliegje vervolgens denkt dat jij een god bent die hem gered heeft van vernietiging en dat als hij in jou blijft geloven en jou aanbidt, alles goed zal komen, is dan gewoon een verkeerde aanname van het beestje. Omslachtige metafoor maar dat is het idee dat Proyas pusht, dat we gewoon teveel waarde hechten aan verschijnselen die we niet bevatten.

Vanaf het begin is deze film erg spannend en ik vond hem toen ook erg leuk, helaas was het einde zo'n anticlimax dat het voor mij heel de film stukken minder gemaakt heeft. Science-fiction oké, maar moet het dan echt zo'n cliché worden?

erg jammer.

alles is duidelijk de enige vraag die ik heb is welke symbolise waarde hebben de konijnen die zowel in de eerste scene in de nu tijd voorkomt als op het moment dat de verkorende de aarde verlaten?

Een film waar ik kippenvel van kreeg. De rampen, de paniek, de chaos zo goed in beeld gebracht, dat zie je niet vaak zoiets. Ook de tussenstukken met de "vreemde mannen" zijn behorend eng en houden de spanning er goed in.

Het einde, ja het mocht iets minder science fiction, maar aan de andere kant, hoe verklaar je zoiets anders? Het einde maakt het allemaal ongeloofwaardig, maar van de andere kant sluit het verhaal af met een mooi einde en met een goede symboliek.

Lekkere rauwe sfeer deze film.

4,5

Maar waarom besteden die aliens dan meer dan 50 jaar met het omslachtig leveren van codes aan de mensen als ze die tijd ook gewoon kunnen gebruiken voor het redden van meer mensen? Het is nu net een beetje of je de vlieg niet vrijlaat, maa een landkaart heeft waarmee hij zelf de weg naar het raam moet vinden, terwijl je weet dat hij niet kan kaartlezen.

Hoe dan ook, het probleem in onze discussie ligt ook een beetje in de film: de aliens krijgen totaal geen toelichting. Pluspunt: je kunt veel theorieën rond de film verzinnen. Minpunt: alle hier behandelde theorieën vind ik nihilistisch en zelfs wat onmenselijk.

Een van de betere...

Gewoon schokkend hoe je NewYork ziet gaan ....

Het verhaal is ook enorm fascinerend!

Het einde was te ongeloofwaardig daarom - 0,5

Het was de paashaas

Van de mensen met wie ik Knowing in de bioscoop ben gaan kijken, was ik na afloop het meest enthousiast. Ik was blij om eindelijk nog eens een film te zien die tot het einde toe volledig science-fiction durft te zijn, zonder hierin compromissen te sluiten. De kern van het verhaal is in principe zo oud als de mensheid, dus je kan je afvragen hoe origineel het allemaal nog is, maar het werd op zo'n manier verpakt dat er eigenlijk veel andere elementen de aandacht afleidden van de Bijbelse Apocalyps waar de film uiteindelijk op neer komt.

Een enorm positief punt was de spannende en mysterieuze aanpak gedurende het eerste anderhalf uur. Deze fascinerende cocktail deed me meermaals terugdenken aan de films van Shyamalan, waar ook om de zoveel scènes met hints wordt gestrooid, maar waarbij het mysterie tot aan de slotontknoping de kijker in de ban blijft houden. Met dit enige verschil dat Knowing ook een onvervalste rampenfilm is. En hoewel ik niet bepaald een fan ben van rampen in films (al heb ik er ook niks tegen), vond ik ze in deze film verbluffend sterk geënsceneerd. De beelden waren erg overdonderend en er werd tijdens de rampen gebruik gemaakt van een schokkende camera om de impact ervan te vergroten, maar ook het haarscherpe sounddesign van al dat verwrongen staal was perfect op maat om al het visuele geweld van extra slagkracht te voorzien.

Ik moet bekennen dat ik wel een fan ben van dit soort pompeuze science-fiction, dus dat zal m'n mening wel deels kleuren, maar dat heeft nochtans niet verhinderd dat ik de film met de nodige scepsis ben binnengestapt. Ik had namelijk heel recent de film I, Robot gezien (zelfde regisseur en zelfde componist) en was daar een klein beetje teleurgesteld door de stereotiepe score. Dit was dan ook een focuspunt doorheen Knowing, omdat ik toch benieuwd was of componist Beltrami dit keer wel wat kon toevoegen met zijn muziek. Nu, dat viel best mee moet ik zeggen. Soms vond ik het net wat te klassiek en te braaf, maar met momenten erg nerveus, vernieuwend en bijdragend tot de suspense van bepaalde scènes.

Uiteindelijk is er ook maar één ding waar ik me een beetje aan geërgerd heb, en dat is niet eens het zeemzoete einde waar ik best wel tevreden mee was. Nee, voor een film met zo'n grootschalige thematiek vond ik het decor net wat te "Amerikaans". Nu begrijp ik dat ondanks het feit dat het hier een kaskraker betreft je nog altijd met budgetbeperkingen te kampen hebt, maar het zit vaak in kleine dingetjes. Namelijk dat de rampen uitsluitend op Amerikaanse bodem plaatsvinden en dat ook de uitverkorenen uitgerekend Amerikanen zijn. Alsof de natie het epicentrum van de aarde en ja zelfs het heelal is. Dat vond ik wat naïef en in bepaalde scènes zelfs erg storend. Het is zo'n typisch ingrediënt van Amerikaanse blockbusters dat er verdomd moeilijk uit te krijgen is. Spijtig van dit ene schoonheidsfoutje.

Maar voor het overige is de eindbalans overwegend positief, omdat het toch weer een tijd geleden was dat ik nog eens zo'n spectaculaire en verhaaltechnisch boeiende science-fiction film in de bioscoop heb mogen aanschouwen; een film die er moeiteloos in geslaagd is me van de eerste tot en met de laatste minuut mee te nemen in een fantastische wereld.

erg goede film met een sterk verhaal!

jammer dat er zon einde weer bij zit, maar dat zijn we de laatste tijd wel gewent!

Dat wil niet zeggen dat we dat maar moeten accepteren toch? We zijn niet afhankelijk van Hollywood.

Vandaag in de bios gezien.. ik vond het een goede film met een goed verhaal.

Matige film met een abominabel eind. Wel een paar indrukwekkende rampenscenes, met name die met het vliegtuig dat neerstort. En dan dat quasi-filosofische geneuzel over determinisme en Christendom, heel matig allemaal. En als ongelovige kan ik er ook helemaal niks mee. Cage is een prima acteur, maar zijn filmkeuzes zijn de laatste tijd wat minder.

In mijn ogen net de moeite waard om te kijken, maar geen film waarvan ik later zal zeggen "Wat een goede film was dat". Ik vond het einde ook een beetje TE allemaal hoor. Ik vond het gek genoeg ook niet in de film passen.

Jij hebt de clue van deze film volgens mij gemist.

De sterkste aspecten van Knowing vind ik de prima special effects en een thema waar na afloop nog lekker over gediscussieerd kan worden-zo blijkt ook wel. Opmerkelijk dat sommigen nogal vallen over een nadrukkelijk aanwezige Christelijke ondertoon, terwijl ik toch zou denken dat de nieuwe dimensie die aan het scheppingsgebeuren wordt gegeven allesbehalve koren op de molen van de aanhangers van het bijbelverhaal zal zijn!

Wel is het jammer dat het verhaal in zo'n standaard vorm is gegoten; depressieve alleenstaande vader wordt held tegen wil en dank, bijgestaan door de dappere maar bij tijd en wijle hysterische single mom. Cage verheft het "moeilijk kijken" zowat tot kunst en zijn personage heeft er een handje van om tegen alle logica indruisende acties te ondernemen. Ook storend is dat het al zo vaak gebruikte thema "volwassen kind ziet ouders niet meer maar op het laatst volgt verzoening" er weer aan de haren bijgesleept moet worden; alsof het vergaan van de wereld plotseling iets acceptabels is als je je ruzietjes maar weer bijgelegd hebt. Dit zijn toch wat mindere punten in een verder onderhoudende film die mysterieus begint en spectaculair eindigt.